Original subtitles

Hoi Theo. Wat is het hier donker.

Ben je aan het goochelen? - Nee.

Dat doe je al een poos niet meer.

Dan laat ik de post voor je maar zitten. - Wat is er dan?

Je bent uitgenodigd bij het Instituut voor Magie.

Je gaat vijf weken in de bergen... - Ik weet wat dat is.

Daar had papa het constant over.

INSTITUUT VOOR MAGIE

Dat stemmetje in je dat je hoort, zegt:

Ik wil goochelaar worden.

Dag, Theo.

Hoe weet hij dat?

Dat stond op je aanvraagformulier.

Ik ben de nationale schat Roy Preston en ik hoor ook stemmen.

Een jaar of tig geleden heb ik het Instituut voor Magie gesticht.

Voor veelbelovende jonge goochelaars.

Wereldberoemde goochelaars leren je hier de Zeven soorten magie.

Vingervlugheid.

KLAVEREN BOER

Voorspellen.

Restauratie.

Verdwijning en verschijning.

IJzer door ijzer.

Ontsnappen.

Levitatie.

En je treedt op in het Roy Preston Prememorial Theater.

En je bouwt vriendschappen op met andere goochelaars.

Ook de rare. Want hier zijn we allemaal raar.

Wow. Mooie vogel, Randall.

Maar kom zelf deze zomer kijken hoe het hier is.

Leuk, zo'n magic camp.

Het heet het Instituut voor Magie. Het is heel beroemd.

Maar het kan eigenlijk niet.

Ik kan beter hier blijven.

Ik moet het gras maaien en Cameron gezelschap houden.

Zo leuk is je gezelschap niet.

Ik dacht dat je het leuk zou vinden. Maar het hoeft niet.

Wacht.

Papa wilde dat ik erheen ging.

Hij heeft het zeker daarvoor nog voor me aangevraagd.

Als hij dat voor me gedaan heeft, moet ik...

Deze zomer het gras maaien.

Of de goochelkunst leren van de beste goochelaars.

Heb je de kaartjes? - Ach, kom.

Ik heb ze niet. - Jawel.

De beste goochelaar van deze generatie. Ja, vast.

We gaan naar Penn en Teller. - Gaaf.

We hebben Kris Darkwood gezien. Die was steengoed.

Ze liet het standbeeld van David verdwijnen.

Niet te geloven.

Kristina Darkwood heeft een geweldige show in Vegas.

Zo bijzonder is het allemaal niet.

Jeetje, wat zit hier nou in?

Soep.

Ik weet zeker dat er een biljet van 20 dollar in zat.

Waar is het nou? O, misschien hier. Even kijken.

Nee, hier is het ook niet.

Ik heb het.

Gevonden. - Gelukkig.

Mag ik 12 dollar terug?

Nou, stank voor dank. - Die stank valt wel mee.

Roy. Wat doe jij nou hier?

Dit is Vegas.

Breng je me naar Hope Street 123?

Hoe gaat het, Andy?

Geweldig gewoon. Ik heb mijn salaris omlaaggegoocheld.

Gelukkig heb ik een baan voor je deze zomer.

David Blaine heeft moeten afzeggen.

Echt?

En sta ik onder hem op de lijst?

Dat zei ik niet. Maar ik dacht toen aan jou.

Je stond veel lager op de lijst.

Dat is heel eerlijk van je, maar ik goochel niet meer.

Al sinds Darkwood niet meer.

Dat was naar. Ik kan me dat goed voorstellen.

Echt?

Je kunt niet met heel je hart van Magie houden, voordat je hart weer heel is.

En jawel, clichés die diepzinnig lijken, maar gewoon nergens op slaan.

Die mis ik wel, maar ik kom niet terug.

Kris komt deze zomer terug.

Darkwood? - Ja, die.

Hebben we dan allebei onze eigen blokhut?

En je werkt allebei met jonge goochelaars.

Organiseer je nog steeds de Hoge Hoed, hut tegen hut?

Je weet hoe de Hoge Hoed Competitie werkt.

World of Weiners, leuk. Heb je wel gereserveerd?

Denk er maar over na.

Je kunt ze nog steeds dit laten zeggen...

Wow.

Wat is hij toch goed.

Ik ben mijn mobiel vergeten.

Dat verpest je show een beetje.

Weet je hoeveel hotdogs ik moest kopen voor die truc?

Honderd. En tot mijn schande heb ik er 14 van opgegeten.

We zijn er.

Veel plezier. - Dag, kinderen.

Zijn dat wereldbekende goochelaars?

Het zijn net een stel... - Nieuwe vrienden.

Nog een keer.

De gifsumak heeft drie amandelvormige bladeren en staat bij water.

Maar niet altijd. Leer het nou uit je hoofd.

Ik heb al mijn medicijnen en mijn armband met 'pinda-allergie' erop.

En mijn urinefilter, mocht ik mijn eigen urine moeten drinken.

Wat wil je nog meer?

Wees niet zomaar ergens bang voor. Wees overal bang voor.

Waar zijn de konijntjes? Wanneer wordt er geknuffeld?

Ik hou ook van konijntjes.

Ze zijn heerlijk.

Kom op, joh.

Moet ik dit strikje echt om? Dat is om problemen vragen.

Zonder ben je gewoon een goochelaar.

Jij bent de zoon van Kornelius Kessler, de goochelkoning.

En win de Gouden Staf.

Ik ga naar het vakantiepark.

Ik moest van je vader 'Veel plezier' zeggen.

En ik moest dit geven.

En dit van je moeder.

Een, twee.

Janelle, omdat ik degene ben die jou moet zoeken...

loop bij dit kamp nou eens niet weg.

Probeer mee te doen. - Ik beloof niets, Hamilton.

Laat die houding maar verdwijnen.

Andy Duckerman is terug.

Ik ben hier, hoor. - Darkwood.

Hoi, hoe gaat het?

Houden jullie van goochelen?

Hoor ik hier wel? Ik speel alleen met kaarten.

Ik weet dat je bang bent. Waarom ben je hier?

Lieverd, ik mis hem ook.

Maar geef eens antwoord:

Hou je van goochelen?

Ik wil weg voor ik besmet raak.

Ik laat hooguit tien vrienden tegelijk in je kamer.

Volgens de legende verdween Roy Preston, de aller-, allerbelangrijkste...

tapdansende goochelaar, in dit gebouw.

Maar als je heel hard schreeuwt, verschijnt hij misschien.

Welkom bij Roy Prestons Prememorial Theater.

Klap eens twee keer.

Stamp met je voeten.

Maak er een dans van.

Hoe weten ze dat nou?

Bravo, bravo. Heel goed.

Dit is onze laatste zomersessie.

Doe je best deze zomer. Daarna doe je nog beter dan je best.

De blokhut die het beter doet dan het best van het beste...

op de laatste voorstelling, wint de felbegeerde Hoge-Hoedonderscheiding.

De jonge goochelaar die de meest uitmuntende wordt geacht...

de Gouden Staf.

Ik heb er drie.

Op deze reis van zelfontdekking en goochelgeleerdheid...

word je bijgestaan door de beste goochelaars.

Voor de schoppen: Xerxes.

Welkom bij een zomer van sneeuw.

De leider van de klaveren: Lena Lambert.

Wie durft er uit de magische beker te drinken?

Eng, hoor.

De volgende goochelaar kennen jullie al.

Dat is de leider van de ruiten: Kristina Darkwood.

Abracadabra, mensjes.

Dat zijn draden natuurlijk.

Ik zie jullie. Ik weet wat jullie hopen.

Zeg je buurjongen wie je wilt worden.

Fluister het in zijn oor.

Was het...

Nick Jonas?

Nee.

Ik dacht aan Jonas Salk, niet de gebroeders Jonas.

Zeker weten?

Het is een stuk. En die ogen van hem.

Hij is heel knap, maar ik bedoelde toch echt Jonas Salk.

Die van het poliovaccin.

En een heleboel antibiotica.

Mijn Jedimeester.

Neem me niet kwalijk. Wat gênant.

Iemand anders heeft je droom.

U daar, meneer.

U hebt per ongeluk zijn droom meegenomen.

Nee hoor, dat heb ik niet gedaan.

Iemand anders hier doet dat altijd.

Kijk eens in je zak.

Hoe bestaat het?

Jonas Salk.

Jonas Salk.

Magie.

Nee hoor, dat is statistiekenwerk. Want 82 procent zegt Jonas Salk.

Wat cool dat zij er ook is.

Dan de laatste, leider van de Harten...

David Blaine?

David Blaine? Nee, echt?

Het is David Blaine niet.

Maar hij wordt vervangen door een grote legende van dit instituut.

Een ongelooflijk talent wiens werk te vinden is...

op de Vegas Strip, het congrescentrum, en plaatselijke vliegvelden:

Mr Andy Duckerman.

Dag, allemaal. Ik ben Andy.

Wil je een paar trucs laten zien?

Ik heb helemaal geen trucs meegenomen.

Maar weet je?

Ik doe geen trucs, omdat jullie dat moeten doen.

Niet ik.

Ik steel geen dromen van kinderen, dat heb ik niet nodig.

Ik heb de Gouden Staf drie keer gewonnen.

Ik neem deze even mee. Ga maar verder.

Bedankt. - Drie keer.

Ga nu maar op zoek naar de groep waar je bij hoort.

Hoe weten we dat?

Ruth, alleen jij weet het antwoord.

Gaaf. Ruiten zijn de beste.

Je zit bij mij. Wil je mijn luchtbevochtiger lenen?

Anders moest ik naar een basketbalkamp.

Maar ik heb gekozen wat me leuker leek.

Hé, groentjes.

Degenen die hier nieuw zijn en er nog geen touw aan kunnen vastknopen.

Die de dans nog niet kennen.

Ik heet Vic. Zoals in victorie.

Ik heb vorig jaar gewonnen. - Ik heet Theo.

Doe eens een truc. Trick the Vic.

Goed hoor.

Pak maar een kaart. - Die ken ik al.

Ik moet nog begonnen. - Ik plaag je maar.

Ga maar door.

Ik...

Ik pak je schoppen vrouw en...

Je bent gewoon zenuwachtig. Ik doe het even voor.

Ik heb een lege kop en een fles water.

Ik giet het water in de kop, kijk goed.

Let op.

Leeg.

Dat was cool, Vic.

De truc is nog niet voorbij.

Moest dat nou?

Ga toch weg met je Jonas Salk.

Ga een sukkelvaccin maken.

Zelfs de pestkoppen zijn nerds hier.

Wat fijn om de koning te zijn.

Je bent de beste. - Dank je wel.

Alsjeblieft.

Je ziet me wel. Ik ben hier.

Kristina. Ik had je niet gezien.

Dat is lang geleden. - Je bent zo goed.

Maar niet lang geleden genoeg.

Bedankt.

Ik dacht dat je de brui eraan had gegeven. - Je bent geweldig.

Ik neem het voor Preston over van David Blaine.

Goh, hij heeft mij ook gevraagd David deze zomer te vervangen.

Misschien wilde hij je vleien.

Het is goed dat je er bent. Om de volgende generatie op te leiden.

En smerige streken te leveren.

Ik had gehoopt dat dat nu achter ons lag.

Nou, voor mij wel. Het gaat echt ontzettend goed met me.

Ik doe privéshows voor belangrijke mensen.

Daarom heb je niet van me gehoord.

Maar het betaalt heel goed.

Gebruik je daarom vuilniszakken?

Dat is ecovriendelijk. - Niet.

Doet er niet toe. Mijn groep gaat jou verslaan, net als vroeger.

Moet jij opletten. - Nee, jij.

Nee, jij. Wat zeg ik nou.

Dit gaat niet om ons, hoor.

Jij gaat toch zo vreselijk verliezen.

Leuk.

Hoi, jongens.

Dag ruiten, kom binnen.

Ik ben Vic, ik heb vorig jaar gewonnen.

Leuk.

Dit lijkt wel een griezelfilm.

Het is net een grote splinter.

Mijn extra tetanusprik ligt thuis.

Waar is de jongen die nat werd?

Hé Theo, hier heb je een droog T-shirt.

Bedankt.

Dat Kristina hier werkt deze zomer.

Die was vroeger heel duf. Tot ze heel goed werd in goochelen.

Hopelijk gebeurt dat met ons ook.

Gaat dit over die Dorkwood?

Zo noemden we haar hier vroeger.

Kristina Dorkwood.

Zij won de Gouden Staf niet. Wie wel?

David Blaine?

O, jawel, hij ook. Maar ik ook.

En Kristina verloor elke keer van mij.

Wees blij dat je bij mij zit en niet bij haar.

Treed je nog op? - Ja, in privéshows in heel de wereld.

Ik heb nooit van je gehoord.

En ik weet alles van alle goochelaars ooit.

Je komt alleen voor bij Kristina Darkwood. - Echt? Laat eens zien.

Cool. Komt hij nog terug?

Pas op het eind van de zomer.

Kampregels. Geen mobieltjes.

We zijn hier niet om te praten over mijn geweldige carrière.

Maar om de Hoge Hoed en de Gouden Staf te winnen.

Ik wil al dat jonge talent leren kennen.

Hoe heet je en waar ben je goed in?

Ruth Brusselbach. Ik ben goed in konijntjes.

Wat betekent dat? - Ik heb er nooit mee gewerkt.

Maar toen ik een konijn uit een hoed zag komen, was ik verkocht.

Wanneer doen we dat? - Morgen.

Hoera. - En wie ben jij?

Judd Kessler.

Familie van Kornelius?

Mijn vader.

Daarom heb je dus zo'n strikje om. - Ik draag hem zelf liever niet.

Zijn vader is een levende legende.

Je hebt het vast geërfd. - Zo werkt het niet.

Je erft een kleur ogen of bloedgroep. - Laat eens wat zien.

Ik zeg net dat ik niets weet. - Laat maar, dat komt morgen wel.

Zyrtec, wil je iets laten zien?

Dat is mijn shirt. Ik ben er gek op.

Ik ben Theo.

En nee, dat wil ik niet.

Het mag ook een truc van vorig jaar zijn.

Dit is mijn eerste keer hier.

Ik ook. - Zijn jullie allemaal nieuwelingen?

O, Preston.

Tina, Zozo, Alex.

Jij gaat er helemaal voor.

Het is een levensfilosofie.

Net als een samoerai. Maar dan met meer konijntjes.

Waar ben je eigenlijk goed in? - Kaarten, denk ik.

Wat heb je ingevuld?

Dat heeft mijn vader voor me gedaan.

Juist. Bedankt dat ik beneden mag slapen.

Ik moest 's nachts altijd plassen. En ik slaapwandel.

Helaas niet altijd in die volgorde.

En soms word ik zomaar schreeuwend wakker.

Tot vier uur dan.

Licht uit. Morgen is een belangrijke dag.

Laat zien dat ik mijn tijd niet verdoe. Alaka-uit-nu.

Hij mag ons niet.

Zijn kleren zitten in vuilniszakken. Hij mag zichzelf niet.

Ik hoor jullie, hoor. Ik lig hier.

Pak een kaart. Goed onthouden.

Leg terug.

Je hebt de kaart in het midden teruggezet, hè?

Waarom zit hij dan nu bovenaan?

Hoe heb je dat geflikt?

Dat zegt een goochelaar nooit.

Maar met deze kaarten kan ik het je leren.

Goedemorgen, allemaal.

Over 34 dagen komt de Hoge Hoed Competitie. Dus focus op hocus pocus.

We eten spaghetti met tomatensaus.

Ontsnappen is iets wat elke goochelaar moet kunnen.

Daarom gaan we op de basisontsnapping oefenen.

Hou je vastgebonden handen voor je.

Kijk, ik ben los. Probeer maar.

Wrijf over de achterkant van de knoop.

Je moet er niet in bijten.

Dat is totaal verkeerd.

De achterkant. - Help me toch.

Jeetje, hoe heb je dat gedaan?

Ik vind dat heel knap.

Ik voel mijn dij niet.

We doen iets eenvoudigers.

Close-up goochelen.

Dit is de handentruc.

Ik stop hem in mijn linkerhand.

Maar toch niet.

Probeer maar.

Slecht. Heel slecht.

Ja, slecht.

Dat is best goed. - Hij zit in mijn keel.

Wat, echt? Wie kent de heimlichgreep?

Nee? Help.

Goed, welkom bij Huize Mmanipulatie.

Die sponsballen zijn duidelijk te moeilijk...

dus we doen eerst dieren.

Geen gegoochel, gewoon hoe je ze moet strelen.

Dat stinkdier heet Fred. Dat is pas grappig.

Zorgt er maar één iemand voor alle 56?

Zijn het er 56?

Hoe weet je dat?

Dat is duidelijk. - Wat maakt dat nou uit?

Waarom zitten die lieve konijntjes naast die enge vogels en slangen?

En waarom houd ik ze nog steeds niet in mijn hand?

Ja, Ruth. Goed.

Je hebt het alleen maar over konijntjes, dus mag je iets heel eenvoudigs doen.

Houd gewoon het konijntje vast.

Waarom huil je?

Hij is zo vreselijk schattig dat het gewoon pijn doet.

Ik kan er niet tegen. Het doet pijn.

Zet terug. Nee, waag het niet.

Goedemorgen.

Nog 28 dagen tot de Hoge Hoed Competitie. Blijf oefenen.

Vandaag eten we gratis oude hotdogs van World of Weiners, Las Vegas.

Dat doen jullie uitstekend.

Andy leert dat niet. - Zij hebben een T-shirt met hun blokhut.

Het had David Blaine moeten zijn. - Ik loop achter jullie.

Vet. Je eerste goocheltruc van het hele kamp.

Goed? Gooi om dat ding.

Nu jullie.

Je pols moet de beweging afmaken. Dat is beter.

Preston, kun je...

Doe even normaal.

Ik weet dat je er bent.

Je zit in een valdeur of verborgen hoek.

Je wacht tot ik me omdraai zodat je kunt zeggen...

dat je er gewoon was. Precies. Je bent zo voorspelbaar.

Wat is er? - Die groep van me.

Het zijn groentjes die niets kunnen.

Dit is een kamp waar jij die kinderen moet leren goochelen.

Maar ze zijn hopeloos.

Nathan stikte in een sponsbal.

Ruth durft haar geliefde konijntjes niet aan te raken.

Elke truc is te moeilijk.

De truc die geen truc lijkt te zijn, is de beste truc van allemaal.

Is dat je raad?

Goochelspreekwoorden die diepzinnig lijken maar nergens op slaan.

De manier om meer magie in de wereld te creëren, is niet nog meer magie creëren.

Zie je wel? - Laat me uitpraten.

Nee, ik ben het zat. Ik hou ermee op, ik ga weg.

Stom.

Alles ging goed.

Nou, niet geweldig, maar het ging, min of meer.

Heb ik het mis...

of deed een jongen van 12 een perfecte faroshuffle met één hand?

Ik deed maar wat.

De faroshuffle is al vreselijk moeilijk met twee handen.

Jij deed het met één hand.

Doe het nog eens. - Dat wil ik niet.

Waarom niet? - Ik vind het eng.

Wat vind je eng? - Dat de mensen naar me kijken.

En het is maar iets doms. - Weet je wat dat is?

Dat is plankenkoorts.

Daar moet je als goochelaar van afkomen.

Heb jij het ook gehad? - Natuurlijk niet.

Maar ik ben beroepsgoochelaar.

Jij bent een amateur, maar je bent wel goed in de faroshuffle.

Dus, laat zien.

Ik zei toch... - Kijk niet naar me.

Blijf de kaarten schudden.

Waar kom je vandaan?

Lancaster, Californië.

Dat klinkt...

nogal saai, eerlijk gezegd.

Het is er wel een beetje saai.

Er wonen heel veel militaire gezinnen.

Is je vader militair? - Dat was hij.

Dit waren zijn kaarten.

Heb je broers of zussen?

Ik heb een broer, Cameron. Een vreselijk joch.

Irritant? - Ontzettend.

Wat doe je dat goed. Doe je truc.

Goed, pak maar een kaart.

Goed.

Leg hem bovenop.

En...

Rustig maar.

Ik ben de enige die je ziet.

Nog een keer.

Ontspan je.

Ik ben de enige die je ziet.

Goed, ruiten drie.

Die steek ik daarin.

Duw jij hem er even in? - Goed.

Is dit je kaart?

O, wat goed.

Wat knap van je.

Ik ken maar een paar trucs.

Nee, jij bent een goochelaar.

Bedankt. - Hier kan ik wat mee.

Maar de rest kan er niets van.

Nathan is heel goed met getallen en Judd weet alles af van...

Ik wil de rest spreken. Kom mee.

Jongens.

We maken toch nog kans om de Hoge Hoed Competitie te winnen.

Mijn bloedsuiker is heel laag.

Ik meen het. Theo doet wonderen met kaarten.

En hij zegt dat jullie veel beter zijn dan ik dacht.

Dat geloof ik niet, maar laat het maar zien.

Neem je ons in de maling of zo?

Nee, echt. Ik heb de Gouden Staf drie keer...

Jeetje, echt? Kunnen we nu gaan eten?

Als ik uitgepraat ben. - Gaan wij alvast eten.

Ik had een heel bezielende toespraak voor ogen.

Dat doe je maar als je ons wat hebt geleerd.

Goed, maar luister eerst even.

We kijken waar jullie geen ramp in zijn, dan kan ik nog iets van jullie maken.

En dankzij Theo kunnen we misschien Darkwood verslaan.

De Hoge Hoed Competitie winnen, bedoel ik.

Wie doet er mee?

Nu doen jullie van: 'Andy, Andy...'

Kunnen we dan eten?

Eindelijk. - Eet maar flink, we hebben veel te doen.

Loop hierheen.

Niet zo stijf. Doe natuurlijk.

Doe alsof je handen leeg zijn.

Dat zijn ze nu ook. Dit is de basis.

Nathan, ben je allergisch voor poppetjes? - Nee, stof.

Dan nu iets moeilijkers: oefenen met dwangbuizen.

Dit voelt aan als een omhelzing.

Ja hè? - Kun je nog eens spuiten?

Ja hoor, natuurlijk.

Zeg maar ho. - Stop maar.

Dit gaat niet. - Nee?

Houdini zei: 'Door na te denken kom ik vrij.'

Was hij Ier? - Hongaar. Ik deed hem slecht na.

Adem diep uit, dan kun je je arm naar achteren bewegen.

Ja, goed zo. High five.

O ja.

O, wat dom van me.

Mag ik er nu mee werken? - Daar ben je helemaal niet klaar voor.

Waarom doe je toch zo gemeen?

Je moet eerst kruipen voor je rent. Daarom beginnen we met schildpadden.

Klein en langzaam, net als jullie.

Konijntjes, we gaan knuffelen. Kom bij me, mijn vriendjes.

Pak ze, snel. - Ruth, nee.

Kom terug.

Ze ontsnappen. - Blijf toch.

Iedereen, snel, ga de konijnen vangen. Voor ze weg zijn.

Adem uit en doe je arm over je schouder.

Houd ze daar weg.

Man neer.

Die maken geen kans op de Hoge Hoed.

Vic, je moest aardig doen.

Pak de konijntjes.

Gedver. - Pak ze dan.

Dat heb je goed gehoord.

Oefen maar door. - Ze ontsnappen.

Waar is Janelle gebleven?

Kom toch hier, lieverd.

Ik heb er een.

O, toch niet. - Onder de struik.

Hebbes.

Ga niet weg.

Ik zoek alleen de konijntjes.

Zie ik eruit als een konijntje?

Een beetje, je bent net zo schattig.

Dat ook weer niet. Maar je bent wel knap.

Ik liet zijn mobiel in een fles frisdrank zakken.

Je bent te aardig om bij de ruiten te zitten.

Mijn ouders hebben betaald voor Darkwood. - Wat cool van ze.

Daar zijn ze niet op uit. Ze hebben het gewoon te druk voor me.

Is dat Janelle?

Die is zo vreemd. - Ik moet weg.

Hoe kwam je zo snel uit de dwangbuis?

Weet ik niet. Ik vond het leuk. Alsof je een puzzel maakt met je lichaam.

Nu moet ik echt weg.

Ik ben Janelle, trouwens.

Theo.

Nog 17 dagen tot de Hoge Hoed.

We eten stoofschotel.

Wat er verder ook in zit.

We gaan vingervlugheid oefenen. Kijk maar.

Laat het publiek die hoek niet zien.

Probeer maar.

Dat was niet eens zo slecht.

Bedankt.

Goed zo.

Hebben jullie toch naar mijn geweldige lessen geluisterd.

Goochelen gaat niet om conditie.

Maar jullie ouders willen wel dat je sport.

Dus let op.

Genoeg gesport. We gaan goochelen.

Verdwijnen en verschijnen.

Wow. Goed zo.

Het wordt tijd voor het volgende niveau.

Ik wilde met konijntjes werken, hoor.

Niet die enge vliegende poepmachines.

Jij hebt ze bevrijd.

Dus moeten we hiermee werken.

Steek je vinger uit.

Het zijn vliegende konijntjes.

Ze voelen de goochelaar aan.

Als jij rustig bent, zijn zij het ook. Anders...

gebeurt er dat.

En dat blijkbaar ook.

Goed, Harten.

We gaan jullie een van de grootste goochelgeheimen vertellen.

Achter elke grote goochelaar staat...

Een nog betere kleermaker.

Leuk, zeg. - Wat een mooie sportjas.

Judd, bedoel je dat je kostuums leuk vindt?

Welkom in de prachtige wereld van kostuumontwerpen.

Ik blijf de rest van de dag maar hier.

Ruth, je hebt iets groters nodig.

Ethan, eet haar niet op.

Nu ben ik verkocht aan haviken.

Vogels houden van groen. Je bent een boom voor ze.

Kom even mee.

Papa, ik heb een nieuwe truc. - Sorry, ik moet mijn vlucht halen.

Doe het voor mama -Die vindt er niets aan.

Nou, goed dan. - Mooi.

Pak een kaart.

Ziezo.

Goed, is het de Harten Boer?

Goed.

Knap. Hoe wist je dat?

Omdat ik de Harten Boer ben.

En dat ben jij.

Harten Heer. - Nou ja zeg.

Wat vreselijk knap van je.

Theo.

Iedereen weet wat hij gaat doen, behalve wij.

Laten we een komisch duo vormen.

Ik hang de grapjurk uit en jij laat ze paf staan met je kaarten.

Iedereen lacht om scheetgeluiden.

Na een stukje kaas laat ik scheten als kanonschoten.

Er worden geen scheten gelaten.

De show is volgende week al. - Maar wat is mijn specialiteit?

Ja, daar vraag je wat.

Hoeveel stoelen heeft deze zaal? - Nou, 273.

Het is eng dat je dat meteen weet.

Ik zie je specialiteit.

Een uitstekend stuitje komt wel vaker voor.

Hij bedoelt dat tellen van je.

Ik tel gewoon. En ik vermenigvuldig... - Dat is magisch.

Je werkt als een grote magische rekenmachine.

Je kunt een mentalist worden. - Zoals Kris Darkwood?

Beter dan Kris Dorkwood.

Ik moet even zitten. - Je zit al.

Heel goed.

Dat gaat goed.

Andy, kom hier.

Dat doe je al heel goed.

Theo, laat maar zien.

Niet te geloven. - Even pauze.

Jongens, oefen de pinky break. Nathan, laat je pink met rust.

Het jeukte alleen. Echt. - Ja hoor, goed.

Je hebt nog steeds plankenkoorts. Kom mee, ik moet je iets laten zien.

Prestons geheime bibliotheek. Ik kwam hier toen ik jouw leeftijd had.

Alleen uitzonderlijke goochelaars mochten er komen.

Kijk maar rond.

Dat is een uil.

Ben jij dat met Darkwood?

Dat zijn wij. - Het Abraca-Duo.

Die naam sloeg toen heel goed aan.

Wat is er dan misgegaan?

Vroeger mochten we elkaar.

Ik hing de superster van het kamp uit en zij was mijn protegee.

Daarna werkten we samen. Eerst veel op straat.

Maar al snel verzorgden we hele optredens.

We waren heel goed, al zeg ik het zelf.

En we hadden een relatie, raar maar waar.

Dat is duidelijk.

Het is te zien dat ze nog steeds gek op je is.

Erg, hè? Daar is ze nog steeds niet overheen.

Maar goed, we speelden in steeds grotere zalen.

We wilden naar Vegas.

Maar toen ging ze achter mijn rug om en sloot ze een deal zonder me.

We kregen een vreselijke ruzie en gingen uit elkaar.

Daarna werd zij in haar eentje ontzettend beroemd.

Ik trad ook in mijn eentje op, maar...

Dat was heel zwaar.

Toen trad ik een keer voor één man op. Tony.

De garagemonteur.

Kun je je dat voorstellen?

Ja, daarom deed ik het ook. Voor mijn vader.

Ik deed het alleen voor hem.

Maar nu is hij...

Hij... - Stil maar.

Dat komt nog wel een keer. Kom, we gaan.

Waar ga je heen? - Laat me eruit.

Je sluipt de hele zomer al weg voor we gaan oefenen.

Je bent zelf gekomen. - Nee, ik weet niets van goochelen.

Het moest van mijn ouders. - O, dat is ook niet leuk.

Laat me er dan uit. - Dat kan.

Maar waarom zie je het niet als een uitdaging?

Zoals de knoop van het net. - Wat bedoel je?

Je zit vast op het kamp, en in dit net.

Al heb je daar niet voor gekozen.

Je kunt twee dingen doen: blijven balen of er iets aan doen.

En het veranderen. Je was goed met die dwangbuis.

Goedemorgen.

Nog vijf dagen tot de Hoge Hoed Competitie.

Maar het gaat erom dat je jezelf overtreft.

En elkaar.

Als je konijntjes ziet, meld het dan even.

We eten konijn.

Grapje. Hamsalade.

Wat is er? - We wachten op je.

Ik heb goed nieuws en minder goed nieuws.

Ik heb iets voor je plankenkoorts.

Geweldig. En het minder goede nieuws? - Je moet de Vuurproef doen.

Laat je kunst zien. Ik heb gezien dat je het kunt.

Dat gaat niet. - Je moet het gewoon doen.

Bereid je voor.

Vooruit maar.

Zie je wel?

Ruth, Nathan, nu.

De afstand tussen twee punten is de wortel van X van 200.

Blijf focussen.

Richt je alleen op mij.

Goed zo. Maak er een waterval van.

Judd, Vera, nu.

Goed, nu de L-vorm.

Ik wist het wel.

Dat meen je niet.

Goed dan.

Magisch gevecht.

We hebben hem.

O nee. - Waar is hij nou?

Het is net een toverninja.

Nu hebben jullie zeker gewonnen? Maar je moet nooit te vroeg juichen.

Alaka-van-boven.

Ontbijtgranen?

Moet je maar vroeger opstaan.

Leuk hoor.

Hoe wist je dat nou? - Ik ben een toverninja.

Moet je onze kleren zien. - Ik weet wel iets.

Maar denk er gewoon even over na.

Je bent er zo met het vliegtuig. Goed, dag.

Ze hebben eindelijk zuivelvrij ijs.

Kijk, het is een van de gebroken Harten.

Waar gaat dat heen?

Ik ga zuivelvrij ijs halen. Je proeft het verschil niet.

Volgens mij wil je een truc van de Vic.

Trick the Vic, trick the Vic. - Nee hoor.

Wat vreemd dat je jezelf 'de Vic' noemt.

Pak een kaart.

Liever niet. - Pak een kaart, zei ik.

Goed.

Goed onthouden.

Nu leg ik de vier azen neer, van de beste naar de slechtste.

Ruiten, schoppen, klaveren...

en als laatste, maar ook de minste: Harten.

Vergeet je kaart niet.

Ik zal het langzaam voor jullie doen.

En boem.

Je kaart is weg. Maar waar is hij dan?

Moet ik die vraag beantwoorden? - Kijk in het pakje, sul.

Hoe heb ik dat gedaan?

Weet ik niet. Geen idee.

Geen idee.

Jullie Harten hebben helemaal geen idee.

Trick the Vic, trick the Vic.

Trick the Vic. - Hé, Vic. Ik weet hoe je dat doet.

Laat mij maar.

Als dat zo is, doe het dan zelf ook maar.

Die dubbele kaart was leuk verzonnen.

Maar ik kan het niet precies nadoen.

Omdat ik geen dubbelzijdige tape heb.

Gaaf.

Daar gaat je truc.

Ga door.

Als ik het zou doen, had ik de Harten Aas genomen.

Waar ik dan jouw kaart van had gemaakt.

Of ik had hem laten verdwijnen.

Zoiets als dit.

Heeft hij dat van jou? - Een beetje.

Gaaf, Theo.

En een dubbele kaart had ik niet domweg in het pakje gestopt.

Maar op een heel moeilijke plek, zoals je linkerbroekzak.

Ja, vast.

Daar heb je iets voor nodig wat jij niet hebt: een vriend.

Sta jij voor aap.

Theo, Theo, Theo.

Geef ze terug, joh.

Rustig maar.

Dat was heel knap.

Ik laat je nog een truc zien.

Weet je hoe ik deze truc doe?

Nee, mijn kaarten. Hoe kon je dat nou doen?

Kom mee. - Waarom nou?

Ik wil ze terug. - Niet cool, Vic.

Iedereen, terug naar de blokhut.

Ik heb een extra pak kaarten voor je.

Met foto's van de Minecraftavatars, maar je mag ze hebben als je wilt.

Bedankt, maar...

het waren speciale kaarten. - Waarom?

Ze waren van mijn vader.

Hij heeft me leren goochelen.

Mijn vader was echt...

Hij was geweldig.

Hij is dood.

En ik...

mis hem heel erg.

Iedereen denkt dat ik heel goed kan goochelen.

Maar dat is niet zo.

En dat wil ik ook niet.

Dat durf ik niet te zeggen.

Ik zeg dat ik voor 109 dingen allergisch ben.

Maar het zijn er maar 108.

Ik ben niet allergisch voor gluten.

Maar ik lust die stroganoff van mijn moeder niet.

Ruth, wil jij iets vertellen?

Ik dacht dat ik zo lief als een konijntje was.

Maar nu ben ik bloeddorstig als een havik.

Je gaat omhoog in de voedselketen. Goed zo.

Vera, gaf je haar net een compliment?

Ik bedoelde dat ik je elke dag minder irritant vind.

Ik voer geen privéshows overal op.

Nergens, eigenlijk. - Dat wisten we al.

Toen ik jong was, trad ik op omdat dat het leukste was wat er was.

Ik wilde mijn eigen show hebben en populair zijn.

En toen gebeurde er iets.

Darkwood ging weg.

En brak je hart. - Je was het kwijt.

Nee, zo zou ik het niet...

Nee, dat is niet...

Het gaat erom dat ik het daarna niet meer leuk vond om op te treden.

En het publiek vond mij niet meer leuk.

Nu ben ik taxichauffeur. - Niet eens een Uber?

Mijn auto is niet leuk genoeg.

En die Challenger dan? - Die heb ik gehuurd.

Met geleend geld van mijn vader.

Het is geen Gouden Staf, maar het is toch iets.

Bedankt.

Dan nu mijn volgende truc.

Ik tover al ons verdriet weg zodat het een geweldige avond wordt.

Dank jullie wel. - Janelle kijkt naar je.

Echt?

Misschien heeft ze geen marshmallows meer.

Dat is het vast. Janelle, wij hebben ze nog wel.

Stil nou. - Waarom?

Ze vindt je leuk.

K-u-s-s-e-n. - Theo.

Theo vindt Janelle leuk.

Had je nog gezegd dat je een beroeps bent? - Dat ben ik niet.

Je was zo goed tegen Vic. - Bedankt.

Het kan je toekomst worden. - Het is best leuk.

Dit ook.

Beweeg je niet.

Ruth, wat doe je?

Blijf daar.

Ik train hier de hele zomer al op.

Dat is Fred, hij is zijn kooi uit gekomen.

Gelukkig. Die heeft geen stinkklieren meer.

Maar hij moet wel terug.

Luister niet naar ze.

Kijk niet naar ze.

Let alleen op mij.

Dat is Fred niet, hoor.

Ik ben hier allergisch voor.

Niet niezen. Het is Fred niet.

Dit doe ik uit liefde.

En deze is voor jullie.

En plons.

Raak me niet aan.

Kom maar.

Goedemorgen. Nog twee dagen tot de Hoge Hoed.

Misschien eet ik wel mee vandaag. We eten de hele dag gehaktbrood.

Sterker nog, dat eten we de rest van de zomer.

Andy, help.

Ik zit ook vast.

DE RUITEN HEERSEN

Help.

Wat stelt dat voor? Breng terug. - Uit de weg.

Ze hebben alles geboekt.

Wat doe jij met Ethan? Hij is mijn hele nummer.

Dan ben je mooi te laat.

Waar zijn onze spullen gebleven?

Mijn tafel.

Er ligt helemaal niets meer.

De ruiten hebben alle spullen.

Niet te geloven.

Onze kleren zijn gekrompen. - Hoe dan?

Ze hebben de droger hoger gezet. Daar kunnen ze niet tegen.

Heb jij het per ongeluk gedaan? - Denk je dat nou echt?

Ik maak geen fouten met kleren, maar wonderen.

Hier zitten zij achter.

Het telwiel is er nog.

Alles is kapot.

Je had gelijk, die Darkwood is een slang.

We kunnen het optreden wel vergeten.

Het gaat niet door. Ze hebben gewonnen.

We hadden toch geen kans.

Niet waar. Jullie brachten er eerst helemaal niets van terecht.

Nu is dat lang zo erg niet.

Goh. - Was dat een compliment?

We moeten doorzetten. Als de strijd hard wordt, gaan de Harten los!

Verzin je dat nou ter plekke?

Goed, hè? - Ja, hartstikke.

Ik denk dat ik wel weet wat we nodig hebben. Kom mee.

Goed, jongens.

Daar zijn we dan.

Doe je dat met magneten of draden? - Gewoon moderne technologie.

Wat komen we hier doen?

Een keer in Kansas waren mijn spullen zoekgeraakt.

Dat is rot.

Toen moest ik improviseren en kocht ik wat ik kon vinden.

Dat vraag ik nu ook van jullie.

Hebben we wel spullen nodig? Wij maken de trucs, niet andersom.

Dit is een magische schattenjacht.

Maar dan krijg je altijd aanwijzingen, zoals een kaart of zo.

Tot over een half uur. - En die kaart?

Veel plezier. Verzin er maar iets op.

Dit is wel iets.

Dat past er niet bij.

Dat wel.

Nathan, kijk.

Mag ik uw aandacht even?

We gaan voor u goochelen.

Toe maar, Vera.

Wat cool.

Zo goed? - Mooi.

Hoe nauwkeurig is die weegschaal? - Tot op een duizendste gram.

Als hij het gewicht raadt, krijgen we het dan gratis?

Goed. Dat lukt toch niet.

Lukt dat niet of is het 2,173 pond?

Dat is het nog ook.

Niet te geloven.

We hebben net 11,54 dollar inclusief belasting bespaard.

Ik moet dit nog leren.

Wat doen al die rare goochelkids hier? - Stelletje sukkels.

Je hebt het wel over mijn vrienden, hoor.

Door dat rare van ons zijn we zo goed.

Aanvallen. Mik op hun ogen.

Rennen.

Krijg ik ooit nog een konijntje? - Ja echt, dat beloof ik.

Er zijn er nu veel meer dan toen. Hoe doen ze dat toch?

Dat mogen je ouders aan je uitleggen.

Goed, het is al laat. Naar binnen en naar bed.

En jij?

Ik ga me wreken. - Hij komt wel.

Hé, Darkwood.

Daar is hij, ik ga. - Hang op, monster.

Wat zei je daar?

Mij kapotmaken is tot daaraan toe, maar de kinderen?

Keur je goed wat ze gedaan hebben?

Ik heb ze gestraft en alle spullen laten teruggeven.

Wat heb je toch? Ik was blij dat ik je deze zomer weer zou zien.

Ik dacht dat we nu gewoon weer vrienden konden zijn.

Jij hebt makkelijk praten.

Ik kreeg niets en jij kreeg alles toen je me liet vallen.

Ik jou?

Je hebt me bedrogen. - Dat is niet waar.

Onze show.

Dat klopt, ik heb dat achter je rug om besproken.

Ik bleef altijd maar je protegee. Ik wilde het alleen doen.

Nu komt je bedrog aan het licht.

Zij wilden alleen mij. En ze vonden 'Abraca-Duo' stom klinken.

Het was een pakkende naam. - Ik zei nee.

Ik wilde het niet alleen doen. Ik wilde jou erbij houden.

Maar toen was jij al weg.

Waarom zei je niets? - Je was laaiend.

Je belde me maar niet terug. En je maakte me zwart bij alle anderen.

Dus toen deed ik het alleen. En het was doodeng, zonder jou.

Dat is zo gek. - Waarom?

Weet je waarom jij die show kreeg?

Omdat je voorbestemd was om door te breken.

Hij en ik wisten dat, iedereen wist dat.

En ik was voorbestemd om taxichauffeur te worden.

Niet eens een Uber? - Ik leg me helemaal bloot, hoor.

Sorry. Andy, jij bent een van de beste goochelaars die ik ken.

Dat is waar.

Ik heb bijna alles van jou en Preston geleerd.

En deze zomer heb ik weer gezien wat voor geweldige vent je bent.

Graag gedaan.

Hou op, anders zeg ik niet wie dat was. - Wie was dat dan net?

Mijn vriend runt Treasure Island en zoekt een vervanger voor morgen.

Hij vroeg of ik iemand kende die dat aankon, en dat ben jij.

Jeetje... Een matinee? Geen avondshow?

Wil je het doen of niet?

Niets zeggen.

Geen woord.

Wacht.

Je krijgt een show.

Weet je dat van Darkwood? - Ja.

Gefeliciteerd. Dat is echt geweldig.

Ja, hè?

Ben je niet blij?

Als ik het doe, kan ik nog wel de show zien.

Maar dan kan ik mijn groep morgen niet helpen.

En ze hebben me daarbij echt nodig. - Maar wat heb jij nodig?

Je hebt hier je hele leven op gewacht.

Ik denk van wel.

Je moet het zelf weten, maar ik denk dat je weet wat je moet doen.

Ik moet afscheid van ze nemen. - Laat ze slapen. Ik leg het later wel uit.

Ga maar.

Goedemorgen. Vandaag is de grote dag.

En zien je ouders waaraan je gewerkt hebt.

We eten kreeft met porcini en risotto met crème fraîche.

Zeg dat vooral tegen je ouders.

Hij heeft hier niet eens geslapen.

Zijn spullen zijn weg. - Hij is verdwenen.

En ik ben verschenen.

Ik zie jullie over vijf minuten. Kleed je maar aan.

Dat kan toch niet?

Is hij naar Vegas gegaan? - Ja, precies.

Hij kan daar optreden. En dat doen goochelaars.

Net zoals jullie vanavond. En daar is hij op tijd voor.

Maar dat lukt ons niet zonder hem. - Hij zou ons erbij helpen.

Maar dat doe ik nu. Ik ga jullie daarbij helpen.

Mouwen oprollen en aan het werk.

Sammy is nogal bijterig vandaag.

Let op, ze gaat deze kaart kiezen. Daar durf ik alles om te verwedden.

Hebben jullie hem gezien?

Nu berg ik hem veilig op. Hij zit daar.

Nu pak ik een compleet ander pak kaarten.

Ze mag kiezen welke ze wil.

Raak er maar gewoon eentje aan.

Lachen jullie soms om alle keuzes die ze heeft?

Deze. - Ja, zeker weten?

Mooi, dit is de kaart. Ik heb het gevoel dat we die niet vergeten.

Hier, leg die maar op je borst.

Boven op je hart. Niet kijken.

Kijk maar even gauw.

Is het een rode of zwarte kaart?

Rood.

Niet de achterkant.

Ik bedoelde de kaart zelf.

Wat voor kleur heeft die?

Rood.

Laat eens zien.

Ja dat is een ruiten vijf.

God, dat is vreemd, net nu jullie dachten dat ik het verkeerd had gedaan.

Graag uw applaus voor Haley.

Dank u wel.

Darkwood zei al dat je goed bent in matinees.

Dat is niet zo aardig van haar.

Maar dat je 's avonds nog beter bent. Wil je vanavond optreden?

Vanavond?

Eigenlijk ligt dat nogal moeilijk. - Dan houden we het eenvoudig.

Miljoenen goochelaars zouden er een moord voor plegen. Ik geef je de kans.

Als het goed gaat, kun je hier heel lang blijven werken.

Wat wordt het?

Goed, ik doe het.

Mooi. Pak je spullen maar weer uit. - Prima.

Mijn zijderups maakt zijde, maar ook hout.

Ik ben Kornelius Kessler. U kunt me een waardering geven.

Mijn zoon speelt hier.

Het fluwelen strikje staat garant voor kwaliteit.

En het strikje? - Hier.

Harten, kom er even allemaal bij.

Ik moet jullie even wat vertellen.

Wat is er? - Andy belde net.

Hij kan er vanavond helaas toch niet bij zijn.

Maar hij zei dat hij heel trots op jullie allemaal is.

En dat ben ik ook.

Wat moeten we nou?

Als de strijd hard wordt, gaan de Harten los!

We doen het.

Precies, goed zo. Zo moet ie.

Theo, Andy zei nog dat...

Waar is hij nou heen?

Preston, jij bent.

Op je plaats en veel succes.

We zijn sinds mensenheugenis al versteld door hen die het onzichtbare omhelzen.

Goochelaars.

Welkom.

Uw kinderen hebben hun plaats in deze mystieke orde verdiend.

Maar wie nog het meest?

Wie is voorbestemd voor de Hoge Hoed en de Gouden Staf?

Bereid u voor om versteld en sprakeloos te staan.

De wedstrijd van dit jaar begint nu.

Ten eerste, voor de Harten: Ruth Brusselbach.

Raak hem aan. - Toe dan.

Vooruit, je kunt het. Je bent een samoerai.

Dan nu voor de ruiten: Vic d'Antonio.

Ik ben de Vic en het is erg naar voor alle ouders hier...

dat ik de Gouden Staf weer ga winnen.

Kies een kaart en raak hem aan. Welke je maar wilt.

Onthoud hem, niet vergeten.

Ik geef het pak aan haar.

Zij heeft het makkelijk. Maar let goed op.

Was dit je kaart?

Hoe wist u waar ik zat? - Er is een show bezig, hoor.

Ik doe het niet zonder Andy. - Je familie zit er. Je moeder.

Wil je haar niet laten zien wat je geleerd hebt?

Ze geeft er niet om. Ze kende dit kamp niet eens.

Ze dacht dat het 'magic camp' heette. - Dat kan.

Ik deed dit met mijn vader. Hij had dit voor me aangevraagd.

Hij is er niet meer. Dus wat heeft het nog voor zin?

Dat is ook toevallig.

Een van de Harten: Vera Costa.

Ik bewaar alle aanvragen. Die van jou weet ik nog wel.

Wacht.

Dat ben ik, de Harten Boer.

En dat ben jij. De Harten Heer.

Van wie komt dit?

Je bent ongelooflijk.

Wow. Zag u dat? Mijn zoon is een geweldige goochelaar.

Hoe hij dat doet?

Maar hij heeft zoveel moeten doorstaan.

Hoeveel...

Zag hij maar alles wat ik in hem zie.

Hij houdt alles binnen.

Alleen door te goochelen komt hij weer los.

Dat is ook een truc.

U zou gek zijn om hem niet toe te laten in uw magic camp...

of instituut, of wat het ook is.

Ik mag dan excentriek wezen...

maar geen enkele aanvraag heeft me ooit meer gedaan.

Theo, ik kan niet zeggen wat je moet doen.

Maar ik weet dat je het antwoord al weet.

Maar ik kan het niet alleen. - Dat zei Andy al.

Ik moest zeggen dat als het misgaat op het podium...

er aan de zijkant een echte goochelaar klaarstaat voor je.

Wat betekent dat? - Ga maar uitzoeken.

Iemand moet me hierbij helpen.

Wat is je cijferslot op school?

Niet om je huiswerk te stelen of maken.

Dat is 16, 98, 17.

Goed.

Kunt u 1-6-9-8-1-7 intypen?

Vermenigvuldigen.

Meneer, wanneer bent u jarig?

Op 9 oktober. - Dat is dus tien en negen.

Kunt u 1-0-9 intypen? En vermenigvuldigen.

Typ maar stil in hoe oud u was bij uw eerste kus.

Druk nu op het gelijkteken en lees de nummers voor.

Zeven.

Vier.

Nul.

Vier.

Nul, twee.

Een, twee.

Sorry dat ik zo slordig schrijf.

Dus 74.040.212.

Ik had al die informatie absoluut niet kunnen weten.

Maar daarmee zijn we op dit getal uitgekomen.

Kijkt u nu goed naar deze mysterieuze enveloppe.

Ik heb hier mijn voorspelling in gedaan.

Die laat ik u nu zien.

Olifant. Gek, hè?

O, hij staat ondersteboven.

Olifant

Olifant.

Niet te geloven.

Ik ben een mathemagiër.

Dan tot slot voor de ruiten: Janelle Santos.

Janelle.

Klaar?

Een, twee...

Drie.

Niet te geloven.

Wat een geweldig jaar.

De jury gaat zich beraden.

Ik ga u bedanken met een lied.

Pardon.

Goed. Als allerlaatste treedt Theo Moses op.

De zaal zit voller dan ik had verwacht.

Weet u wat? Ik...

Niets is wat het lijkt.

Je ziet heel iets anders dan wat er gebeurt.

Zoals nu.

U ziet de kaarten niet.

Maar nu wel.

Ik heb even iemand nodig.

Mama, wil jij me komen helpen?

Hij beheerst de zaak volledig.

Dat wist je.

Kijk even of ze allemaal verschillen.

Heeft iemand me gezien?

Ja, dat klopt. - Nee, niemand.

Dit zijn er 52.

Ze zijn allemaal anders.

Ik wist dat ze het konden. Nu weten zij het ook.

Dankzij jouw aanpak. - Nee, dat is jouw werk.

Ik?

De joker is een wilde, net als mijn broertje Cameron.

Hij irriteert me, maar ik kan niet zonder hem.

Kom er ook even bij.

Op weg terug had ik het door.

De zomer, de groentjes, Darkwood, Theo.

Kom allemaal dichterbij.

Om me weer op het goede pad te brengen. - Je weet wat ze zeggen.

De truc die geen truc lijkt te zijn, is de beste truc van allemaal.

De manier om meer magie in de wereld te creëren, is niet nog meer magie creëren.

Precies. - Die snap ik nog niet.

Ik was nog niet uitgepraat: Maar door goochelaars te maken.

Ik ben deze kaart, Harten Boer.

Wat ben jij goed, oude man.

Dit is mijn vader.

De Harten Heer.

Daar denk ik elke dag aan.

Mijn moeder is de Harten Vrouw.

Maar waar is ze?

Ik ga een geheim vertellen.

Ik dacht niet dat deze kaart in me geloofde.

Maar ook als ik het niet besefte...

was ze er altijd voor me.

De Harten Vrouw. Gelukkig is ze er.

Deze vier kaarten betekenen het meest voor me.

Maar mijn moeder heeft iets heel bijzonders.

Ze verandert alles wat ze aanraakt.

Mama, kun je een kaart voor me aanraken?

Wat raar.

Raak eens een andere kaart aan.

Wat vreemd.

Er zit maar één Harten Vrouw in het pak.

Steek je hand even uit.

Ik weet niet hoe ze dat doet en waarom ik het niet eerder zag.

Maar mijn moeder is magisch.

Mijn god, wat een wedstrijd.

Prachtig. Goed.

En de winnaar van de Hoge Hoed Competitie van dit jaar is...

Bedankt voor uw komst. Grapje, hier komt het.

Goed.

De winnaar van de Hoge Hoed dit jaar...

De Harten.

We hebben gewonnen.

Andy is er.

Wat ben ik trots op jullie. Ik zag jou wel.

Goed, uitstekend.

En nu voor de...

Nu voor de...

De winnaar van de Gouden Staf.

Van de ruiten: Janelle Santos.

Kom hier.

Maak een buiging.

Wat? - Kristina, het is me gelukt.

Ik ben zo trots op je.

Wat doe je hier? En je grote show dan?

Ik wilde je optreden zien en dat is gelukt.

Ik zeg niet graag wat ik nu niet wil zeggen.

Maar ik was er ondersteboven was.

Die spiegel was jouw idee.

Soms zie je jezelf pas door iemand anders.

Jeetje, je klonk nu net als Preston.

Ja, hè? Dat verhelp ik nog wel.

Klap eens twee keer.

En stamp je voeten.

Maak er een dans van.

Jullie waren geweldig.

Nog bedankt voor alles.

Het spijt me dat ik Treasure Island niet heb aangenomen.

Neemt hij het je kwalijk? - Nee hoor.

Ze willen je volgend weekend.

Echt? - Nee. Je bent voorgoed verbannen.

Dat was een heel grote kans voor je.

Maar er lag nog een grotere kans klaar.

Waar dan? - Hier.

Ik ben de nieuwe directeur voor jong talent.

Preston wil dat ik talenten zoek.

Leuk. - Ik wil hier werken.

Het gekke is dat ik dat doorhad op het podium in Vegas.

Maar iedereen vond je show geweldig.

De show zat goed, ja. Dat was mijn droom.

Het was geweldig, maar toch was het minder leuk...

dan het werk met de kinderen.

Andy.

Als je wilt, kun je hier ook blijven werken.

Maar ik heb een show bij Caesars.

Dat is waar ook. Dat begrijp ik wel.

Kom eens bij mij optreden. Doen we gezellig Abraca-Duo.

Doen we. En wat een vreselijke naam.

Dag, papa. - Judd.

Joh, je hebt niet opgetreden. - Jawel.

Alle kostuums zijn van mij.

Ook die je snel moet uit- en aantrekken? - Allemaal.

Jij wilt dat ik goochelaar word. Maar nu weet ik dat ik dat niet ben.

Ik wil kostuums ontwerpen. Voor de goochelkunst van mijn vrienden.

Dat heb je mis.

Want dat is juist magisch.

Er zit bont in mijn neus, ik ga spoelen.

Xerxes, wat zal ik je missen.

Kijk uit.

Hoe deed je dat? - Wil je dat echt weten?

Kom dan volgend jaar mee.

Mag dat? - Nee.

Volgend jaar gaan we naar een yogakamp.

Wat zeg je?

Goed, misschien dan.

Niet te geloven.

Kom even mee.

Dat was helemaal niet zo slecht.

Bedankt.

Die zijn van jou.

Ik had ze niet verbrand.

Dat was niet cool.

Volgend jaar doe ik dat niet.

Maar ik wil de Gouden Staf weer winnen en laten zien dat ik de beste ben.

Tot volgend jaar.

Ik moet weg.

Wat jammer.

Bel je me? - Zodra ik thuis ben.

Zo vergeet je het niet.

Zo hé, dat is pas een zoen. Wat agressief.

Ik moest haar van jullie aanmoedigen.

En zie hier.

Er zit een stemmetje in je hoofd dat zegt: Ruim je kamer op.

Nee, sorry, dat was de stem van je vader.

De stem in je hoofd zegt: Ik wil goochelaar worden.

Een jaar of tig geleden stichtte Roy Preston...

het instituut en het wereldberoemde Roy Preston Prememorial Theater.

Nu heet het helaas Roy Preston Memoral Theater.

Grapje. Ik ben er nog.

Andy helpt me er nu bij.

Je bouwt vriendschappen op met andere goochelaars.

Zelfs de rare.

Want we zijn allemaal raar.

Coole vogel. - Bedankt.

Er is zuivelvrij eten.

Je hoeft me niet te geloven. Vraag het de ex-leerlingen.

Die nu succesvolle goochelaars geworden zijn.

Zoals ik, Kristina Darkwood.

Of wat nog beter is: kom zelf naar het magic camp.

Het Instituut voor Magie.

Het Instituut voor Magie.

Ondertiteld door: Marc de Jongh