Original subtitles

Θέμα της ταινίας δεν είναι το Γαλλικό σωφρονιστικό σύστημα.

Οι Γάλλοι φύλακες δεν είναι οπλισμένοι.

Το σκηνικό, οι χαρακτήρες και τα γεγονότα είναι φανταστικά.

Κάθε ομοιότητα με μέρη, άτομα ή γεγονότα είναι τυχαία.

Τελείωσε.

-Πέθανε γενναία. -Αδιαφορώ, δεν είμαι δημοσιογράφος.

-Τον ήξερα καλύτερα από εσάς. -Έλα, Λουίζ...

Πάνω από 20 χρόνια.

Ξέχασέ το.

-Είπε τίποτα; -Τον πρόδωσαν, ναι ή όχι;

-Ναι. -Αλήθεια;

Ο Μακάρτ ή ο Ριντέλ, οι συγκρατούμενοι του.

Είναι το δώρο της "αναχώρησής" του.

Κάνε ό,τι χρειάζεται.

Ο Γκοβέν προδώθηκε.

Ο προδότης ήταν ο Μακάρτ ή ο Ριντέλ.

ΜΑΚΑΡΤ Ή ΡΙΝΤΕΛ...

Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΑΚΑΡΤ Ή Ο ΡΙΝΤΕΛ...

ΜΑΚΑΡΤ Ή ΡΙΝΤΕΛ... ΜΑΚΑΡΤ Ή ΡΙΝΤΕΛ...

Μακάρτ! Ριντέλ! Διαλύστε το!

Θα σταματήσετε;

Τρελλαθήκατε;

-Θέλω άλλο κελί! -Κι εγώ.

Εδώ δεν είναι ξενοδοχείο! Για σκεφτείτε λίγο.

Τι συμβαίνει; Είδατε εφιάλτη;

-Και τι εφιάλτη! -Ηρεμήστε!

Ξέρετε τον κανονισμό. Μην με αναγκάσετε να σας βάλω στην απομόνωση.

Δεν το θέλω. Πιστέψτε με.

Δεν επινόησα εγώ τους κανόνες.

-Οπότε... -Τι;

Μου χρωστάτε έναν στρατιωτικό χαιρετισμό!

Ξέρετε ότι δεν είναι για μένα.

Για τους άλλους φρουρούς... Να δίνω το παράδειγμα.

Τι αράδα, έτσι;

Ο ΓΚΟΒΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟΣ. Υπογραφή: Γκοβέν

Ο προδότης είναι ο Μακάρτ ή ο Ριντέλ.

Αν δεν είναι ο Μακάρτ, θα είναι ο Ριντέλ.

Δεν είναι ο Ριντέλ.

-Είναι ο αχρείος ο Μακάρτ. -Γιατί δεν με κατέδωσες;

Διότι δεν μιλώ και δεν είμαι ο μόνος.

-Ναι, τι; -Ρεμάλι!

-Θα απαντήσεις, παλιάνθρωπε; -Νομίζεις ότι με τρομάζεις; Βούλωσέ το!

Καλύτερα να φυλάγεσαι, διότι θα περιμένω.

Θα τις φας στο βρωμερό σου πρόσωπο.

Θα σκάσεις;

-Τι, χαφιέ; -Σου το απαγορεύω!

Χαφιέ!

Φτάνει πια! Διότι το σιχάθηκα.

Λες πως είσαι δυνατός και θα γλυτώσεις, αλλά ξέρω ότι εσύ το έκανες.

Ξέρω πως εσύ είσαι ο προδότης. Προδότη!

ΜΑΚΑΡΤ Ή ΡΙΝΤΕΛ... ΜΑΚΑΡΤ Ή ΡΙΝΤΕΛ...

-Γεια! -Γεια.

-Γιατί δεν τον χαιρετήσατε; -Διότι είναι μπάτσος.

-Θέλετε να σας χαστουκίσω; Απαντήστε! -Όχι, μπαμπά.

Εδώ είναι οι απαντήσεις.

Γιατί ένα παιδί περιφρονεί τη δουλειά του πατέρα του;

Αδιαφορώ για τις παρανομίες σας!

Νομίζετε πως σας ταΐζει ο Θεός;

Προτιμάτε να είστε φυλακή;

Απαντήστε, άθλιοι!

-Πήγε 9, θ' αργήσουμε. -Δεν ρώτησα αυτό!

-Λοιπόν; -Όλοι κάνουν μια δουλειά.

Πηγαίνετε!

Βλαμμένα! Θα σας δείξω εγώ... Συνεχίστε να με ζορίζετε!

Γεια.

Είναι εναντίον των κανονισμών!

Δεν σκεφτήκατε τον διευθυντή; Το κεφάλι σας θα κρέμεται στο παράθυρο.

Κι ας μην κανονίζετε τίποτα, αυτό φαίνεται ότι κάνετε.

Παλιάνθρωπε!

Χωρίς εμένα, μπορούν...

Έφυγες από τον στρατό, αλλά συνεχίζουν να σε κουρεύουν πολύ!

Παιδιά, πάλι συνωμοτείτε; Μην στέκεστε εδώ.

Δεν φαίνεσαι καλά. Κάνε ό,τι και εγώ: Να κινείσαι απαρατήρητα!

Επιμένω να μην κάνω τίποτα.

-Ξέρεις τι έκανε; -Ειπώθηκε ήδη.

Με νοιάζει; Αν σε γελοιοποιώ, δεν το κάνω για αστείο.

-Δεν ήμουν εγώ. -Ήταν ο άλλος;

-Δεν ξέρω. -Έτσι λες ή το ξέρεις;

-Λέω πως δεν είμαι χαφιές. -Ξέρεις τι λέω; Σιχάθηκα...

Θα "έπαιζα" μαζί σας, μέχρι να προδώσει ο ένας τον άλλο.

-Και τι περιμένεις; -Όταν τρώω, θα ξέρω ακριβώς τι τρώω.

-Είτε τον έναν ή τον άλλο; -Ναι, το βρήκες!

Ο καλοφαγάς δεν είναι έτσι επειδή θέλει να παραγγέλνει. Εσύ μας ενδιαφέρεις πιο πολύ!

-Κρατά κλειστό το στόμα. -Τώρα, αλλά έτσι όπως πάει, θα μιλήσει.

Διατήρησε την θέση σου.

Δεν βλέπεις ότι όλα τα γουρούνια είναι μαζί;

Το βλέπω.

Πιερ, δεν είναι ότι αυτός μου λείπει πολύ.

Τουλάχιστον εσύ θα κερδίσεις κάτι!

Η συνάντηση τελείωσε. Λουκ, πάμε να βρούμε τον άλλο.

Απόλυτη ώρα της απόγνωσης.

Όλοι έχουν τη θλίψη τους.

Δεν υπάρχει κανείς κάτω από την γη.

Παρά μόνο η αγάπη μου. Η μοναδική μου αγάπη.

Και για πάντα.

-Θαυμάσιο. -Δεν ήταν τίποτα.

Έπρεπε να άκουγες Ραβιραβέλ.

Ένας "φουκαράς" που έφτιαχνε στίχους.

Η Μιστιγκέτ δεν θα ήταν τίποτα χωρίς αυτόν.

Η ζωή είναι όμορφη, αλλά κοπέλες πρέπει να πάτε στο Παρίσι. Είναι υπέροχο!

Με τα ποδήλατα που διατρέχουν τον Σηκουάνα,

...τον Κεραμεικό και την Βουλώνη...

Εκεί που δίνεις την καρδιά, χωρίς να ραγίσει.

Είναι ένας Παράδεισος για εραστές.

Που είναι το κακό; Πηγαίνετε στο Παρίσι!

-Ξέρεις όλο το ρεπερτόριο. -Σίγουρα!

Κάθε βράδυ έβλεπα από τα παρασκήνια. Εκεί όπου όλα γίνονται αληθινά.

Όταν παντρευτήκαμε, αυτή έπαιζε στη σκηνή και εγώ στο θεωρείο.

Πήγε σε διαγωνισμό τραγουδιού στο ραδιόφωνο.

Δεν άκουγα καν τη μουσική!

Μου είχε κοπεί η ανάσα. Νόμιζες ότι ήταν επαγγελματίας!

Μετά, χρησιμοποιούσα τη γραφομηχανή για να την γνωρίσω.

Πλήρωνα για να τραγουδά και να χορεύει...

...αν και δεν είχα δεκάρα.

Χρειάζονται πολλά έξοδα, όταν ξεκινάς.

-Αλλά όπως είπα, εγώ ήμουν ταμίας. -Ναι, καταλαβαίνω.

Πέντε χρόνια φυλακή.

Σε ένα έτος, ίσως είμαι ελευθέρος.

Και αυτή;

Δεν λέει τίποτα κι έτσι δεν λυπάμαι πια.

Χωρίς εμένα, θα προσέχει αυτή τον εαυτό της.

Σε επισκέπτεται συχνά;

Είναι πολύ μακρυά.

-Τουλάχιστον έτσι λέει. -Λέτε τα προβλήματά σας;

Τίποτα συγκεκριμένο.

Σου έκανε το στριπ-τιζ;

Έλα, Μπροντινιόλ! Κάνε την γυναίκα σου, όταν χορεύει.

Εμπρός!

’φησέ τον.

Δεν είναι ώρα για ανοησίες. Ξέρεις τι σε "βαραίνει".

Δεν θα ήταν ένας τρόπος να βρεθείς με κομμένο λαιμό;

Αυτό είπαν;

Δεν ήλθα στη γη, να κάνω αυτό που έκανες εσύ.

Τρελλάθηκες;

Τι τρέχει; Αντί να ηρεμήσεις, εσύ επέλεξες να παλέψεις!

Είσαι ανόητος!

-Θέλω 5 χρόνια να ολοκληρώσω. -Θα τα λάβεις!

Κάτι ακόμα που θα ντροπιάσει το μέρος μέσα σε λίγες μέρες... Θα έγραφα βιβλίο!

Θα δείτε πως το τελειώνουμε εμείς. Να τον φέρετε μέσα, παιδιά!

ΣΤΡΙΠ-ΤΙΖ! ΣΤΡΙΠ-ΤΙΖ! ΣΤΡΙΠ-ΤΙΖ! ΣΤΡΙΠ-ΤΙΖ!

Στριπ-τιζ;

Τα πόδια στο πάτωμα! Φοβάσαι ότι θα σου τα πατήσω;

Είσαι ένα βρωμερό ζώο!

Θα κοιμηθείς;

Δεν έχω να πω τίποτα.

Τι έκανε ο "Τράγος"; Γιατί του όρμησες;

-Για το τίποτα. -Με κοροϊδεύεις;

Του επιτέθηκες για πλάκα;

Νομίζεις ότι είναι παχνίδι; Θυμάμαι τον εαυτό μου να ορμά σε άλλους!

Όταν όμως ήμουν 15 ετών. Έκανα τα ίδια!

Παιδιά, δεν καταλαβαίνει Γαλλικά! Και τώρα...

...η ταινία.

-Νομίζεις πως είμαι χαφιές; -Αυτό θα με εξέπλητε.

Έπρεπε να του χτυπάτε το κεφάλι.Όχι άγρια, μην πάθετε τα ίδια από τους ανώτερους.

Δεν είμαι χαφιές.

Κατηγορήθηκες ότι πρόδωσες κάποιον;

Δεν έχω να πω τίποτα.

Νομίζεις πως είσαι σκληρός!

Όχι; Θα επιμένω μέχρι τέλους.

Με ρυθμό! Μαρς!

Ένα, δύο! Ένα, δύο!

Τι έπαθες εσύ;

Νοιώθω πως ήλθε η άνοιξη.

Εμπρός! Μαρς!

Ο 817, μέσα!

Επίσκεψη.

Επίσκεψη...

Επίσκεψη...

-Γεια σου, Ζερμέν. -Ζορζ, φοβόμουν πως δεν θα σε έβλεπα.

-Κάθομαι μακρυά, για να φαίνομαι κακός. -Μην αστειεύεσαι.

Ξέρεις ότι είναι θλιβερό.

-Τώρα έγινες ξανθή; -Ναι! Σου αρέσει;

Θα σου άρεσε, αν εγώ γινόμουν ξανθός;

Τι θα άλλαζε αυτό;

Τίποτα.

-Εργάζεσαι; -Δεν έχω πάψει! Βρήκα φανταστικό πράκτορα.

Αφίσες από τον Κολέν. Το περίγραμμά μου με πετράδια, το όνομα με κόκκινα γράμματα:

''Εντίθ Μπεργκέν''!

''Εντίθ Μπεργκέν'';

Φυσικά.

Έπρεπε να αλλάξω όνομα, αφού μας έγραψαν οι εφημερίδες.

Δεν είναι ωραίο το Μπεργκέν; Ο πράκτορας λέει ότι με κάνει σαν Σουηδή τσιγγάνα.

Γίνομαι γνωστή:

Αίγυπτος, Συρία, Παλαιστίνη...

-Θα μου στείλεις μία κάρτα; -Ασφαλώς!

Έπρεπε να σε δω πριν φύγω.

Καλοσύνη σου.

-Θα ήθελα να σου ζητήσω κάτι. -Το ταμείο είναι άδειο.

Είναι για το μέλλον. Θα ήταν καλύτερα, αν είχα πάλι το πατρικό μου όνομα.

-Ήδη πήρες το Σουηδικό όνομα. -Ναι!

Για νομικούς λόγους.

Για το καλό και των δύο... Θα ήθελα να κυλούσαν όλα ήρεμα.

-Τα έχω σκεφτεί όλα. -Έχεις ξοδέψει τα πάντα;

Γίνεσαι κακός. Ζητώ ευγενικά να μου κάνεις μία χάρη.

-Έχω κάθε δικαίωμα να σε χωρίσω! -Τότε γιατί μου λες βλακείες;

Ζορζ...

Μην το τελειώσουμε έτσι.

Ήμασταν ερωτευμένοι.

-Έτσι νομίζεις; -Το λάθος ήταν όλο δικό σου.

Ζερμέν, ο καιρός περνά, καθώς θυμάμαι τη σύζυγο που με περιμένει.

Που ήταν μελαχροινή. Την λαχταρώ, διότι με σκέπτεται.

Αλλά πήρε πίσω τον λόγο της. Έρχεται με νέα αμφίεση και αδιαφορώ.

Διότι κατάλαβα ότι θα πρέπει να την πληρώσω πολύ ακριβά.

Μην κατηγορείς εμένα, που είμαι ελεύθερη.

Πάρε την ευχή μου:

Πήγαινε να χαθείς!

Γεια.

-Δεν πιστεύω να βαριέσαι. -Όχι. Πολύ αστείο!

Είσαι τυχερός.

Είμαι στεναχωρημένος.

Τόσος καιρός στη φυλακή. Το φαντάζεσαι;

-Κανείς δεν σε κρατά εδώ. -Όχι, αλλά όλοι με πιέζουν να γυρίσω.

Το αφεντικό, η οικογένεια, ένα καλό φιλέτο...

Δεν θα χαλάς τον κόσμο πια;

Ίσως ματαιωθούν οι επισκέψεις, θα παραιτηθούν μερικά άτομα!

Θα με κάνεις να κλάψω.

Τουλάχιστον θα πάω διακοπές.

Να φροντίσετε να ηρεμήσετε! Τι θα κερδίσετε έτσι;

Γεια.

Γεια!

Δεν με αντέχετε, έτσι; Τόσο το χειρότερο για εσάς!

Μόνο αυτό μας έλλειπε!

Τον κατέβασα αμέσως, αλλά ήταν ήδη πολύ αργά.

Το ποτήρι ξεχείλησε με τη σύζυγό του. Τα άλλαξε όλα. Τον φουκαρά.

Δεν είναι λόγος να κρεμαστείς.

Η ζωή έχει και καλά, έτσι;

Φρικτή δουλειά.

Όλα για το τίποτα;

Δεν μπορούσα να τον σταματήσω! Θα το εξηγήσω στην αναφορά.

Συγκάλυψη! Συγκάλυψη! Συγκάλυψη! Συγκάλυψη!

Φρουροί!

Θα σκάσετε;

Σταματήστε, παλιάνθρωποι!

Πες ότι η καρδιά σου...

...θα γίνει το σπίτι μου.

Αυτή είναι η παράκλησή μου...

Και θα φλέγεται...

...όλο τον καιρό...

...και το κρύο μου κρεββάτι... Αύριο...

...τα χέρια σου...

...θα γίνουν η φυλακή μου.

Διότι σε θέλω...

...και θα σε θέλω για πάντα...

Ποια είναι πολύ μακρυά...

Ποια θα αγαπώ...

...για πάντα.

Πες ότι η καρδιά σου...

...θα γίνει το σπίτι μου.

Και ότι τα χέρια σου...

...θα γίνουν αύριο...

...η φυλακή μου.

Ο καημένος.

Ο βασιλιάς του στριπ-τιζ.

Βρίσκεται εν ειρήνη. Δεν θα χρειαστεί τίποτα πια.

Ο Ριντέλ ή ο Μακάρτ, ο Μακάρτ ή ο Ριντέλ...

...είναι παλιάνθρωπος.

-Γιατί όχι κάποιος τρίτος; -Ναι!

Εσύ είσαι!

Είσαι εσύ, εγώ ή ο Γκριμό. Γι' αυτό να είσαι σίγουρος.

Για να παγιδέψεις έναν τίμιο, ένα είναι σίγουρο:

Αν δεν είναι ένας από εμάς, είναι οι μπάτσοι.

-Πρέπει να πω κάτι. -Εμπρός, πες το.

Τι θα κάνουμε, αν είναι άλλος;

Το καλύτερο θα ήταν να αδιαφορώ για ό,τι πάθεις εσύ.

Εγώ θα περίμενα να πάει 8:00 και να έλθει ο Ζερόμ.

Θα θέλαμε μόνο όπλα και στολές!

Ναι...

Και τα πτώματα των παλιανθρώπων στη συνείδησή σου.

Τι λέτε γι' αυτή την βρωμερή δουλειά; Δεν είναι φοβερή;

Ήταν ήδη άσχημα...

...έπρεπε να σκοτωθεί και στην βάρδια μου!

Τώρα θα είναι άσχημα.

Και όσον αφορά εμένα... Ο διευθυντής θα θέλει να μάθει.

Την πάτησα!

Δεν σας ενδιαφέρει η καριέρα μου;

Ένα παιδί όλο μιλά για τη γυναίκα του... Κάποιος που βοήθησα και με συμπαθούσε.

Με χαιρετούσε συνέχεια! Δεν μπορείς να βασίζεσαι σε κανέναν.

-Δεν μπορείτε να μιλήσετε; -Σας ακούω.

-Όλο αυτό δεν είναι θλιβερό; -Ναι.

Ένα μόνο ξέρω...

Η βρωμιά είναι εκεί, αλλά δεν θα πληρώσει κανείς.

Ναι.

Παλιάνθρωποι!

Δεν δίνετε δεκάρα για τίποτα, έτσι; Μην κουνηθείτε.

Θα το ανακαλύψω! Όπως και γιατί μαλώνετε! Θα γίνει χαμός!

Προσοχή, προσοχή!

Ο κος Λεμονιέ αναγγέλει πως θα γίνει Θεία Λειτουργία...

...εις μνήμην του Ζορζ Μπαγκό.

Αυτοί που θέλουν να προσέλθουν, να ενημερώσουν το προσωπικό.

-Κι εσύ; Δεν θα έλθεις στο παρεκκλήσιο; -Θα πάω στον κινηματογράφο.

’νδρες!

Στοιχηθείτε!

Ένα, δύο! Ένα, δύο!

Μαρς!

-Ο Ζερόμ! -Είσαι έτοιμος;

-Κάθαρμα! -Έλα, παλιάνθρωπε!

Κάθαρμα!

Έλα!

Με σκοτώνεις!

Θα σταματήσετε;

Περιμένουν στο παρεκκλήσιο! Δεν ακούτε ποτέ; Φτάνει!

Το περίστροφο.

Που είναι το καπέλο;

Θεέ μου, τι συμβαίνει;

Φρουροί! Βοηθήστε με!

Βοηθήστε με!

Δεν το αντέχω! Εγώ τον ώθησα να το κάνει! Βγαλ' τε με από εδώ!

-Σκάσε! Γιατί δεν το είπες νωρίτερα; -Μακάρι να το έκανα!

Με κοροϊδεύεις; -Έχω να πω κάτι σπουδαίο!

-Τι μου λες; -Μια ευλογία!

’νοιξε την πόρτα!

Γρήγορα!

Ντύσου.

Και να προσέχεις!

Αμπέτ! Αμπέτ! Απόψε θα φας εδώ;

Τα κλειδιά...

Το κλειδί!

Έλα...

Τον συναγερμό!

Βοήθεια!

Παιδιά, φεύγουν!

Παλιάνθρωποι!

Μπες μέσα!

Η βενζίνη!

Πάρε.

-Κύριοι, θέλετε σούπερ; -Γέμισέ το.

-Πόσο; -40.

''Διοίκηση φυλακής.''

Δεν είναι για πλάκα, έτσι; Δεν χωρά 40. Τι βρωμιά!

Χωρίς θόρυβο.

-Μπορείς να μου κάνεις ψιλά; -Φυσικά.

Δεν είναι η μέρα μου... Ήδη κάποιος μου έδωσε πλαστά.

-Είναι όμορφο. -Είναι η χαρά μου.

Ζιστόφ! Ζιστόφ!

Τι έπαθες; Τρελλάθηκες;

Ζιστόφ!

Αγαπημένη μου, Ζιστόφ!

Και τα ρέστα;

-Λες να είναι μπλόκο; -Όχι, αλλά θα με καθυστερήσει.

-Να αποφεύγουμε τον κεντρικό δρόμο. -Ναι, είναι επικίνδυνο για μας.

’ρα; Θα γυρίσουμε πίσω;

Όχι. Θα συνεχίσουμε με τα πόδια.

Ωραία.

Λύσε το φρένο και θα το σπρώξουμε.

Πάμε!

-Θα πρέπει να πάρουμε το μετρό. -Μπορείς να περπατήσεις;

-Το ελπίζω. -Τότε να πηγαίνουμε.

-Έλα, ας προχωρήσουμε! -Ας ήσουν και εσύ έτσι...

Σακάτικο!

-Να φύγουμε όσο έχει φως! -Ξέχασες το πόδι μου;

Δύσκολο να το ξεχάσω! Πως να προχωρήσουμε, όταν ήδη είσαι έτσι.

-Φύγε, δεν σε κρατώ! -Να το δω.

Δεν είναι πολύ άσχημα.

Να μείνουμε εδώ.

-Που θα πάμε; -Δεν έχω ιδέα.

-Στηρίξου πάνω μου. -Που πάμε;

Στη Φρεζ... Ξέρω ένα ωραίο σημείο.

Λιμοκτονώ.

-Τι θα έκανα για ένα φιλέτο! -Δεν μπορείς να σταματήσεις;

Εδώ τρως βατράχια μεγαλόπρεπα. Και το πρωί θα σε μεταφέρω ξανά.

Αυτό δεν τελειώνει ποτέ!

Πράγματι, είναι μεγάλο σαν διαμέρισμα.

Δεν εννοούσες απλά ένα σημείο;

-Ένα μέρος όπου θα "εξαφανιστούμε". -Το άχρηστο πόδι μου!

Σήκω.

-Πιερ! -Τι;

Δεν μπορώ να συνεχίσω.

Βουλιάζω! Βουλιάζω!

Πιερ! Βουλιάζω!

Βουλιάζω!

-Νόμιζα ότι θα έμενα εδώ. -Χωρίς εμένα, θα είχες πεθάνει!

Σιχάθηκα!

Σιχάθηκα να προσπαθώ να σε ευχαριστήσω!

-Θα με παρατήσεις, έτσι; -Ναι, γιατί δεν ξεχνάς να με λες χαφιέ!

Δεν είπα ότι δεν άξιζε να πεθάνεις γι' αυτό; Αυτό που φοβάμαι είσαι εσύ!

-Σκάσε... -Εσένα φοβάμαι! Εσένα!

Το ξέρω!

Να πάρει...

Ας το ξεχάσουμε.

Λισιέν, ένα σπίτι!

Μερικά ρούχα.

Πήγαινες γυρεύοντας.

Αν έτσι το θέλεις...

Δεν κουράστηκες ακόμα;

Είναι δύσκολο να σε πνίξω;

Πως νοιώθεις;

Η σκύλα με έκανε να τρέχω!

Πήγαινε ν' αλλάξεις. Εγώ θα δω το αυτοκίνητο.

Δεν ξέρω τι...

-Θεέ μου, τι σαράβαλο! -Έχει χαλάσει;

Ναι, χάλασε. Έτσι φαίνεται.

-Δες τα μπουζί. -Ναι...

-Λοιπόν; -Δεν ξέρω τίποτα.

Δεν δουλεύει το αμάξι σας;

Απάντησε. Μην κάνεις την τρελλή!

Πως το βάζεις εμπρός;

-Λοιπόν; -Δεν μπορώ να της εκμαιεύσω τίποτα.

Είναι καθυστερημένη;

Αφού εισβάλαμε εδώ, μία λύση υπάρχει.

-Δεν φοβάμαι, αλλά... -Τα παρατάς;

Ναι, τα παρατώ! Κοίταξε το πόδι μου!

Αν συνεχίσουμε, θα με πεθάνει.

Αν αυτό σε βοηθά, θα μείνουμε εδώ.

Ναι.

Βοήθησέ με.

-Ήρεμα τώρα. -Περίμενε!

Εντάξει.

-Σε πονάει; -Ωραίο αστείο!

Ναι... Θα πρέπει να το καθαρίσουμε...

Με λίγο οινόπνευμα ή ιώδιο.

Δεν έχεις τίποτα;

Ορκίζομαι ότι...

Μήπως τα έχει χάσει;

Εδώ δεν υπάρχει τίποτα.

Περίμενε!

Νομίζω ότι το βρήκαμε.

Αυτό είναι ό,τι πρέπει, γι' αυτό που έχεις πάθει.

-Να μην καθαριστεί πρώτα με οινόπνευμα; -Έτσι λες;

Εσύ...

Αφού πέθανε ο φίλος σου, μην πιέζεις την τύχη σου. Το βαρέθηκα όλο αυτό.

Κοπέλες σαν εσένα, δεν χρωστούν τίποτα και σε κανέναν. Έλα, σήκω.

Συγγνώμη.

Αν πας μακρυά, θα πυροβολήσω.

Έλα πίσω!

Αυτό το μέρος είναι ωραίο για μία κοπέλα σαν εσένα;

Δεν βαριέσαι;

Εσύ αποφάσισες να έλθετε εδώ;

Αυτός.

Τι δουλειά κάνεις;

Μοντέλο.

Μοντέλο;

Κατάλαβα... Για ζωγραφική.

Εύα.

Τι;

Τον αγαπούσες;

Είναι μεσημέρι!

Ευχαριστώ.

-Σου αρέσει; -Ναι, γιατί;

Η δουλειά σου δεν είναι δύσκολη;

Δεν είναι όμορφη;

Ξέρω ότι σου αρέσει.

Θα σου τα χαλάσω. Θα σου δείξω.

Δεν κάνει ζέστη;

Σίγουρα.

Θα ήθελα να πάω για μπάνιο.

Πήγαινε! Δεν σε σταματά κανείς.

Όχι μ' αυτό το πόδι.

Πιο πολύ σε αποτρέπει από το να κάνεις κάτι μαζί της.

-Δεν δίνω δεκάρα. -Τότε να το πεις.

Τι κάνει;

Τίποτα.

-Τι σκέπτεσαι γι' αυτήν; -Και εσύ;

Δεν ξέρω.

Δεν είναι και άσχημη.

Είναι λίγο τρελλή, αλλά αξίζει.

Μικρός, αγαπούσα για καιρό μια κοπέλα σαν αυτήν.

Με κάποιον τρόπο μαθαίνεις για τις γυναίκες.

Έτσι λέω εγώ.

-Μ' αυτήν θα είχα κάνει λιγότερα λάθη. -Όχι, θα είχες κάνει διαφορετικά.

Παίρνεις μια γυναίκα, απλά για να μην βαριέσαι.

Είχα γυναίκα, δεν την πήρα.

Δεν είναι αυτό που θα ήθελα. Θα ήθελα κάποια να την αγαπώ.

Νομίζεις ότι γίνεσαι σκληρός, αν λες ότι την θέλεις;

Όχι.

-Είναι νεκρή. -Ίσως είναι τυχερή.

Αυτό δεν θα με εμπόδιζε ν' αγαπήσω την αδελφή της.

Θα μου άρεσε αυτό.

-Το Εύα είναι ωραίο όνομα, έτσι; -Ξέρεις και από ονόματα...

Λισιέν...

Τι θα σου άρεσε καλύτερα: Μια γυναίκα ή ένας φίλος;

-Ένας φίλος και μία γυναίκα. -Ποτέ δεν είδα να συνυπάρχουν αυτά.

Να πάρει, μου βγήκε!

-Σου βγήκε; -Ναι.

Είναι γρουσουζιά την πρώτη φορά.

Είναι κακό σημάδι. Δεν θέλω να ξέρω.

-Πρέπει να στείλουμε την Εύα. -Δεν μπορείς να είσαι βέβαιος γι' αυτήν.

’κουσέ με...

Θα τους μιλήσεις εσύ. Πες ό,τι χρειαστεί, αρκεί να μην έλθουν μέσα.

Αν τους κάνεις νόημα, θα ρίξω!

Θα παρακολουθώ!

-Δεσποινίς. -Γεια σας.

-Τι έπαθες; -Θέλεις να συλληφθεί;

-Τι λες ότι θα κάνει; -Θα μας προδώσει. Δεν είναι φυσικό;

-Δεν θα με αποτρέψει να ρίξω. -Και μετά τι;

Αυτή θα τελειώσει με σένα.

Μην με κοιτάς έτσι. Μόνο εμείς οι δύο είμαστε.

-Αυτό είναι το σπίτι σου; -Ναι, γιατί;

-Είσαι γενναία για να μένεις μόνη εδώ. -Τι κάνεις εδώ πέρα;

-Ζωγραφίζω. -Κατάλαβα!

Και προμήθειες;

Παίρνουμε το αυτοκίνητο. Την ημέρα που έχει αγορά.

-15 χιλιόμετρα μακρυά; -Φυσικά.

Όταν γυρεύεις απομόνωση, δεν πας δίπλα.

Ωραία η απομόνωση, αλλά ίσως προκαλέσει προβλήματα.

Τι θα κάνεις τότε;

-Θα υπερασπιστώ τον εαυτό μου. -Κι αν γινόταν ζημιά;

-Θα ανταπέδιδα! -Αυτά δεν είναι για σένα!

Για μερικά καθάρματα, αυτό θα ήταν ιδανικό.

-Αν γίνει τίποτα, θα γράψω. -Ξέρεις τη διεύθυνσή μας;

-Καλή τύχη. -Τουλάχιστον είσαι οπλισμένη;

Σαν αστακός!

Μπορούμε να την εμπιστευτούμε.

Ξέρεις κάτι;

Δεν είναι δύσκολο.

-Σκέπτεσαι να... -Ναι.

Μην την αγγίξεις.

Το ξέχασες;

Οπότε...

...είναι ή εσύ ή εγώ;

Θα δούμε.

Λες ότι θα το χρειαστείς;

-Μακάρτ... -Τι;

-Νομίζεις ότι τον αγαπούσε; -Ποιον;

-Τον άνδρα της. -Σίγουρα. Για να τον ακολουθήσει εδώ...

Θα κοιμόντουσαν μαζί.

-Τότε να προσέχουμε. -Τι; Το πτώμα του;

Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος. Δεν ξέρεις τίποτα για τις γυναίκες.

-Είσαι σίγουρος για τον εαυτό σου; -Ξέρω για τι μιλώ.

’κουσε αυτό εδώ! Δεν είναι όμορφο;

"Αγαπημένε μου, σ' αγαπώ."

Αυτά τα γράφεις στον άνδρα σου. Σε μια εβδομάδα, θα τα στέλνει σε μένα.

Για όνομα του Θεού, σταμάτα!

"Γράφω συχνά, διότι δεν σε βλέπω ποτέ. Αν θα με καταλάβει, θα χτυπήσω την πόρτα."

Βλέπεις τι είναι αυτό το μικρό σου μοντέλο;

"Τι τρέλλα, Ζορζ... Αν δεν περιμένω εσένα, δεν θα περιμένω κανέναν."

Δεν κατάλαβες;

-Αυτή νοιάζεται μόνο για τα λεφτά! -Σαν τη μητέρα σου!

-Δεν θέλεις μια φλύαρη γριά να το μάθεις. -Τι είπες για τη μητέρα μου;

Είναι αλήθεια, οπότε δεν χρειάζεται να εξάπτεσαι.

Ριντέλ...

Αυτό μην μου το ξαναπείς κατά πρόσωπο. Κατάλαβες;

Θα ήμουν ο τελευταίος που θα σου το έλεγε. Τελείωσε το γράμμα!

Αν σε διασκεδάζει.

ΚΙΝΟΥΜΕΝΗ ΑΜΜΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ - ΘΑΝΑΤΟΣ

Σβήνω το φως!

Εντάξει.

Πήγαινε να κοιμηθείς! Μας κρατάς ξύπνιους.

Εύα!

Τι νύχτα. Πως μπορεί να κοιμηθεί κανείς;

Εύα...

Πρέπει να σε ευχαριστήσω για ό,τι έκανες με τους μπάτσους. Καλοσύνη σου.

Δεν έχουμε τίποτα εναντίον σου.

Το καλύτερο δεν ήταν που με προειδοποίησες, αλλά τα υπόλοιπα.

Και εμένα μου αρέσεις.

Καταλαβαίνεις;

Ξέρεις ότι σε θέλουμε και οι δύο και αυτό τα καταστρέφει όλα.

-Μην μ' αγγίζεις. -Εσύ με άγγιξες.

Μοιάζεις με πουλί στο φεγγαρόφως.

-’φησέ με! -Εύα!

-Θα ξεκινήσουμε, μόνο εμείς οι δύο! -’φησέ με!

Όχι!

’φησέ με, άφησέ με!

Κτήνος!

-Το θέλεις; -’φησέ με, άφησέ με!

Λισιέν! Λισιέν!

Ησύχασε! Θα το βουλώσεις!

Όχι! Λισιέν!

Λισιέν!

Λοιπόν; Δεν θέλεις πλέον τον Λισιέν;

-Κτήνος. -Μην λες αστεία.

Παλιάνθρωπε!

Τρελλάθηκες! Μαλώνουμε για μία κοπέλα;

-Παλιάνθρωπε. -Θέλεις να πας πρώτος;

-Θέλεις... -Είπα να σκάσεις.

Τι θέλεις;

Με αηδιάζεις.

Θα έλθεις;

Το όπλο.

Το όπλο σου, το όπλο σου...

-Δεν είναι καλύτερα να το κρατήσω εγώ; -Δωσ' το για να την φυλώ.

Σήμερα είναι χωρίς εμένα. Ο καθένας με τη σειρά του.

Δεν με εμπιστεύεσαι;

Με κατηγορείς γι' αυτό;

Λες ότι αυτή έστρεψε τον έναν εναντίον του άλλου;

Ηλίθιε!

Διότι δεν δίνω δεκάρα, Μακάρτ! Θα μαραζώσεις!

Μόνο ένα πράγμα απομένει:

Να με μαχαιρώσεις πισώπλατα και να πάρεις τη θέση μου.

Καημένε.

Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε να το σταματήσουμε εδώ.

Δεν σε πονά που το λες αυτό;

Λισιέν... Δεν πειράζει, πήγαινε.

-Αφού σου λέω ότι... -Δεν είμαστε μαζί σ' αυτό;

Δεν ξεχνιέται.

-Τόσο το καλύτερο. -Ευχαριστώ πολύ.

-Όλα για μία γυναίκα. -Μην αγγίξεις την Εύα!

-Την έδωσα σε σένα. -Θα ήθελες να με καταδώσεις!

Είσαι πολύ σκληρός!

-Έτσι απλά παίρνεις κοπέλες,ξεχνάς φίλους! -Έτσι έσωσες και το τομάρι σου!

Δεν ζητούσα τόσα πολλά.

Το παρατράβηξες.

Να ξέρεις, Μακάρτ.

-Δεν είμαστε ίδιοι. -Έχεις δίκιο. Υπάρχουν λύκοι και σκύλοι.

-Εγώ είμαι σκύλος; -Ναι! Ο σκύλος που μυρίζεται τον χαφιέ!

-Κι εσύ ο επιπόλαιος που θα την έκλεβε. -Πρόσεχε!

Τα κτήνη πρέπει να προσέχουν.

Διότι ένα κάθαρμα σαν εσένα, δεν το ανέχεσαι για πάντα.

Τότε πυροβόλησε.

Εμπρός!

Ξέρεις πως έχεις κολλήσει με μένα.

Λισιέν! Λισιέν!

Δουλεύει! Δουλεύει!

Δουλεύει! Λισιέν...

Λισιέν!

Λισιέν!

Δουλεύει!

Δεν μ' αγαπά.

Και λοιπόν, Εύα;

-Χθες βράδυ το ήθελες, έτσι; Δεν έχει σημασία τι λέω.

Σε ενόχλησε η όψη του.

-Εγώ έχω το όπλο. -Τότε να το εκμεταλευτείς!

-Θα ήταν απαίσιο. -Τι διακινδυνεύεις;

Ας πούμε για τίποτα άλλο.

Να παραδεχθείς ότι τον φοβάσαι και εσύ!

-Εύα, φτάνει! -Δεν είμαι στη θέση σου.

Τι ξέρεις γι' αυτό;

Αν τον αφήσεις να το προκαλεί...

...αλλά μην περιμένεις.

Ξέχασέ το.

Λισιέν! Λισιέν!

Λισιέν!

Λισιέν!

-Το αμάξι δουλεύει! -Αλήθεια;

Το αμάξι επιδιορθώθηκε!

Το αμάξι επιδιορθώθηκε! Επιδιορθώθηκε!

Επιδιορθώθηκε! Επιδιορθώθηκε!

-Να φύγουμε! -Και η Εύα;

Γυναίκες βρίσκεις οπουδήποτε!

Σωθήκαμε, το καταλαβαίνεις;

Με ρούχα και λεφτά, θα πάμε στο Παρίσι!

Στο Παρίσι! Παρίσι!

Πάμε!

Τι κάνει;

Σταμάτα! Τρελλάθηκες;

Τσούλα, τσούλα!

Εύα! Σταμάτα, Εύα!

Βρώμα!

Ήθελες να με χτυπήσεις; Θα σου δείξω εγώ!

-Δεν θα ξεφύγει. -Πιερ, δεν αξίζει τον κόπο.

Πιερ, σε παρακαλώ! Πιερ!

Πιερ!

Πιερ!

Σκότωσέ τον, σκότωσέ τον! Σκότωσέ τον, σκότωσέ τον!

Πιερ...

Πιερ, δεν ήθελα να το κάνω.

-Δεν είδες πως σε κατηύθυνε; -Ψέματα! Ορκίζομαι ότι δεν το ήθελα.

Όλα αυτά διότι ερωτεύθηκες μία τρελλή κοπέλα!

Πάμε πίσω!

Ξόφλησα, φίλε μου.

-Ξόφλησα... -Όχι! Θα σε βοηθήσω εγώ!

Ποτέ δεν θα φύγω από εδώ.

Στη Φρεζ... Ξέρω ένα σπουδαίο σημείο.

-Θυσιάζεσαι. -Όχι!

Πάμε στα σύνορα. Θα φύγουμε!

-Ναι. -Ναι.

Και εσύ...

Πριν πεθάνω...

-...θέλω να μάθω κάτι. -Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή.

Έτσι όπως είμαστε τώρα...

...ομολόγησε ότι ο χαφιές είσαι εσύ.

Παραδέχομαι ότι σφάλλω, εδώ και ένα χρόνο.

Απόδοση Υποτίτλων Μιχαήλ

ΤΕΛΟΣ