Original subtitles

Beste vrienden, dit is de vierde aflevering.

De lat wordt steeds hoger gelegd. - En jullie tijd gaat nu in.

1.723 stukjes.

Het addertje vandaag is: je moet alles gebruiken.

Hoe dan?

Dit is niet onze stijl van opdracht.

O jee, wat ga je dan maken?

Ik heb het kapotgeknepen. - Het is toch heel...

energieslopend, h�, LEGO Masters?

Verdomme. - Rustig blijven.

Laatste tien minuten.

O, dit is wel spannend. - Pas op, pas op.

Ah... Nee, Jan.

Jullie hebben de mail niet gelezen.

Jullie schamen je kapot als straks die deelnemers binnenkomen.

Ah, ik denk dat nog meer mensen een andere mail hebben gekregen, Ruben.

We komen de studio binnen en het eerste dat we zien, zijn ventjes, poppetjes.

Het eerste dat me opvalt, is Ruben die een heel bijzondere outfit aanheeft.

Ik dacht gelijk: we zullen iets met een sportthema moeten doen.

Vrienden, vorige week hebben we moeten afscheid nemen

van sympathieke Kasper en Ed.

Ook deze week valt er een duo af.

En dan het thema van deze week. Kijk 's om je heen.

Elk bouwwerk symboliseert een sportevenement

dat voor Belgi� en Nederland o zo belangrijk is.

Denk daarbij aan de Olympische Spelen, de formule 1

en natuurlijk het EK voetbal. - Dat de Belgen gaan winnen.

Maar wat moeten jullie daar nu mee gaan doen?

Ik heb niet zo veel met sport.

Ik vind dit echt het meest actieve dat ik in tijden gedaan heb.

Nu heb ik goed en minder goed nieuws. Het minder goeie nieuws is:

ook bij deze opdracht blijft de brick shop gesloten.

Jullie moeten het met deze steentjes doen.

Maar het goeie nieuws is: dit is een vrije opdracht.

Jullie mogen bouwen wat jullie willen. - Vrije opdracht.

Brickmaster, uit hoeveel steentjes bestaan de bouwwerken?

Alle bouwwerken bestaan precies uit 1.723 stukjes.

En om het eerlijk te maken,

zijn dat precies dezelfde steentjes voor jullie allemaal.

Het eerste dat we dachten, was dat we er iets bij moesten bouwen,

maar ze hadden wat anders in petto. - Dat was wel een surprise.

Maar wat jullie niet kunnen zien, is dat we in elk van deze bouwsels

ook heel eigenaardige steentjes hebben gestopt.

En ik ben heel benieuwd hoe jullie die gaan gebruiken.

En er is nog een tweede addertje.

Want jullie moeten alle steentjes gebruiken.

Er mag er niet ��n overblijven. Het is geen IKEA kast.

Let op. Wie deze opdracht wint,

die krijgt een heel belangrijk tijdsvoordeel in de volgende opdracht.

Over tijd gesproken, jullie krijgen voor deze eerste opdracht vier uur.

En jullie tijd gaat nu in.

Sorteren, die handel. - Wat is dit?

O ja, hoor.

Het addertje vandaag is: je moet alles gebruiken.

En je hebt vier uur de tijd. Maar je moet het ook nog afbreken.

En sorteren.

Doe die banden al in die wieldoppen, dan raak je die niet van elkaar kwijt.

Laten we het eerst even een beetje sorteren.

Het is sowieso een lastige opdracht om al die steentjes te verwerken,

en zeker ook omdat het zo'n klein niveau is.

Dat is niet ons sterkste punt. Wij kunnen beter groot bouwen.

1.723 stukjes. Ik kan niet zo goed rekenen,

maar dat zijn er volgens mij heel veel.

Dit is niet onze stijl van opdracht.

En bepaalde stukjes had ik nog nooit gezien,

dus dat was voor mij echt hocus pocus, zeg maar. Dus dat...

Dan heb je al zoiets van: o jee, wat ga je dan maken?

Ik zie gewoon alles voorbijkomen en ik denk: dat moet allemaal op.

Oh, ik heb echt een complete brain fog.

Bruin, groen, in drie tinten blauw, drie tinten...

Ik denk alleen maar... - Hoe dan?

Heb je al een beetje een idee over wat we kunnen maken?

Met al die kleuren... Nog geen idee. - Heel veel verschillende onderdelen.

Je kan nooit ��n onderdeel met al deze kleuren doen.

Brickmaster, het lijkt keimoeilijk, zo veel verschillende kleine kleurtjes.

Ik persoonlijk zou het eerst op kleur uitsorteren.

Elk steentje gaat dan al eens door je hand

en daardoor weet ik ook qua vorm wat ik in m'n bibliotheek heb zitten.

Echt een makkie zou ik het niet noemen.

Ga je nu de hele tijd zo rondlopen? - Ik heb een rondje Hilversum gedaan.

Heel even tussendoor. Wat zijn nu echt die ongebruikelijk, die tricky steentjes?

Er zitten een paar leuke Technics steentjes bij, een Technics frame.

Dat is best ingewikkeld om dat op System te bouwen.

Er zit een technisch motoronderdeeltje bij.

Er zit een soort grote, bruine tand bij.

Een bruine tand. - Nu ja, meer...

Een slagtand. - Slagtand.

Dat moeten ze op een heel interessante manier erin gaan zetten.

Allee, kom, even serieus. - Een heks.

Vorige keer had Brickmaster gezegd dat we te rommelig waren.

Het bouwwerk, niet wij. - Het bouwwerk was te rommelig.

En we willen dat dit keer beperken, dat het echt logisch lijkt.

Het wordt een heks voor een heel kleurrijk huisje

die mensen probeert binnen te lokken naar haar ketel, waar ze...

van alles in aan het brouwen is. Gewoon heel kleurrijk. 't Is voor de verbeelding.

Ons eerste gedacht was een soort van Mecha te maken, een soort van robot.

De start is om alle moeilijke onderdelen eerst en vooral weg te werken.

En de vervelende kleurtjes proberen in het lijf weg te werken,

zodat we een mooiere basis overhouden. - Zo ben ik begonnen met de vleugeltjes,

toch wel iets wat lastig is om weg te werken,

dus een soort van gigantische vleugels maken die op de robot gaan.

We hebben een richting. We hebben een soort...

We kiezen voor een hover car.

Een soort futuristische auto, zonder wielen, die zweeft of vliegt.

En gaandeweg gaat het groeien, gaat het vorm krijgen.

Bouwers, het eerste uur is voorbij. Nog drie uur te gaan.

Er zitten wielen onder. O ja, keurig. - Is dat een leuke neus?

Ja, ja. - Ja toch?

Dan maak ik die in het geel.

De vorige aflevering hebben wij al wielen als ogen gebruikt,

dus dat wilden we nu niet weer doen.

Dus we hebben nu bedacht: we maken een karretje.

En dan zou een monster wel heel leuk zijn.

Even kijken of dat zal lukken. - Doe ik wit als basis?

Ja, lijkt me heel goed. Dan heb je genoeg.

We zitten te denken aan allerlei etenswaren.

Jos was bezig met sushi, volgens mij.

Daar gaan we die wielen voor gebruiken. En we hebben heel veel geel,

dus daar kunnen we misschien een banaan van maken.

Het plan is om een fruitschaal te maken, een soort stilleven.

En dan met allerlei soorten voedsel een heel kleurrijk tafereel maken.

Maar we moeten wel opschieten om te gaan bouwen.

Gaat dit daarop? - Ja.

Wat cool.

Dit gaat hierop. - Nice.

En hij beweegt ook. - Hij wiebelt een beetje.

Is het zo'n ding dat bij de supermarkt staat, waar je je kinderen in duwt?

Dat is nog een idee. - Dat zou wel kunnen.

Wat hadden jullie dan gedacht? - Ja, dat is het.

Ja, dat is het, dat is het helemaal.

Nee.

Dit is echt zo'n...

Nog een keer proberen. - Je kan het, Evelien.

Shit. - Ik hoorde het s-woord.

Ja, banaan. - Wat is er aan de hand?

Het codewoord banaan is: we gaan even opletten.

De ander heeft last van een stressmoment of een irritatiemoment.

En dan weet de ander: laat me even met rust.

Ik heb wat kapotgeknepen omdat ik het vast wou maken.

Het zat bijna vast, maar nu niet meer. Dus we gaan het nu nog eens proberen.

Ok�. - Komt goed.

Ik ben hem nu aan het neerzetten, een gemuteerde koala-aap.

Dat klinkt heel raar en dat is het ook gewoon.

We begonnen met een oase en die oase wordt een rattenleeuw,

en die rattenleeuw wordt een verongelukt busje met gif erin.

Hoe verder je komt, hoe beter je in kan schatten wat je wel en niet kan maken.

Het lastigste is de combinatie van steentjes.

Verdomme.

Kan je 'm er nog uithalen voor ik aan die boom kan beginnen?

Nee. Anders doe ik die boom wel, Lola, ga jij met de bruine aan de slag.

Nee, daar ga ik die boom juist mee maken.

Dat moet je heel voorzichtig doen. Dit is zo fragiel als iets.

Daarom zei ik net: misschien moet ik eerst die boom maken.

Zo dan.

Daar raak jij heel even in de stress.

Ik wil niet dat als excuus geven, maar ik heb best wel wat behandelingen gehad

en dingen gaan gewoon veel langzamer bij mij in m'n hoofd.

En andere dingen worden veel sneller geactiveerd, korter lontje.

Ik reageer veel instinctiever, emotioneler dan voorheen.

Als je vier uur tijd hebt, dan heb je ook haast

en komen er ook weer dingen tegelijk. En druk, en het idee moet af.

Da's te veel voor mij.

Ik dacht dat we vrienden waren vandaag. - Excuses.

Best friends forever.

We hebben nu wat grote stukken al klaar.

Die robot kan gewoon op het soort autootje of driewieler.

Nu zijn we aan het kijken welke kleuren we nog overhebben,

welke parts er nog zijn die we gemakkelijk kunnen wegwerken.

Ja, probeer nu eens.

Je hebt 'm vast, h�?

Dus het past zo, h�? - Ja. Het enige wat ik hieraan denk...

Als ik 'm zo vasthou... Ga 's van afstand staan. Je ziet die koala bijna niet,

want hier komt ook nog groen in. Vind je niet dat je koalacreatie dan wegvalt?

Maakt niet uit. Als we maar iets af hebben.

We hebben nog veel geel en oranje.

Misschien kan je nog een wortel of iets maken.

Een sinaasappel. - Een sinaasappel kan ook.

We hebben nog redelijk wat Technics over. - We hebben nog heel veel over.

Nog van alles heel veel.

Ik kan niet tegen dat licht.

De enige stress die ik nu heb, is om alle blokjes verwerkt te krijgen.

We gaan voor de eerste keer niet af zijn.

We hebben nog best wel veel blokjes, maar ik weet nog niet precies

waar we die kunnen plaatsen.

We hadden best een leuk karretje en een leuk hoofdje

en toen ging het op elkaar en hadden we nog een berg over.

Ik krijg het er niet op. Kunnen we iets anders bedenken nog?

Laat het nu gewoon niet de stressfactor zijn, maar is er een reden

dat er wat vertraging op zit? - Hoe bedoel je, vertraging?

Niks vertraging. Is er een reden dat er nog zo veel steentjes liggen?

We zijn nu bezig om te kijken of we zoveel mogelijk kunnen wegwerken

terwijl het nog wel een beetje eruitziet en dat is nog wel een uitdaging.

Maar we zien wel hoever we komen.

Het idee hield op en dan moet je nog iets en...

Nu ja. Het was beyond stress.

Ik heb er toch even de Brickmaster bij gehaald, dames,

want kijk eens, Brickmaster, ze hebben nog halfuur te gaan en hier ligt nog veel.

Heb jij ��n gouden tip? - Oei, oei, oei.

Even heel simpel. Zorg ervoor dat je even je landschap pakt.

Ja, ga ik nu doen. - En al die steentjes daar gewoon

zoveel mogelijk in gaat stoppen. Als het verhaal rond is,

dan zou ik zo snel mogelijk aan het landschap gaan zitten

en dan echt even goed bedenken hoe je die steentjes goed kan verstoppen.

Ik ben echt bang dat het kletst.

Ik ben echt bang dat dat hier kletst. - Kletst?

Valt? Ho, ho, rustig. Anders moet je iets eronder zetten.

Wat ga je hiermee doen?

Da's een stofwolk.

Achter...

Wacht, dat vind ik niet tof. - Het is toch mooi?

Zie, ik ben er echt heel tevreden over.

Bij de vorige opdracht was de kritiek van Brickmaster dat het te rommelig was.

En het is exact dezelfde opdracht, dus ik heb schrik dat het weer te rommelig oogt.

Dit keer is het heel kleurrijk. - Je hebt die tanden niet gebruikt.

Nee.

Kunnen we deze niet een stukje omhoog doen?

Als je deze van jou...

zo'n klein stukje omhoog doet, dan wordt het een bakje.

En dan zetten we dit als deksel erop en flikkeren we alles erin.

Is dat een idee? - Ja, zeg maar wat je wil, Evelien.

Helemaal goed. Flikkeren we alles in die bak en is het klaar.

We moesten toch iets. Je kan het niet op tafel laten liggen,

los erop kan ook niet. Dan maar in een doosje.

Nog een beetje meer... Ja, ja, ja.

Dit is iets te zwak.

Ik vind het momenteel iets te chaotisch.

Het is niet ons sterkste ding.

We hadden eerder moeten denken over alles dat errond kwam.

We zien onszelf dit niet winnen. Er zijn mooiere en betere creaties.

Er zijn bouwers die elk stukje... - Beter benut hebben.

Echt een doel hebben gegeven en dat is ons niet gelukt.

Een klein beetje bijsturen.

Don't look at it.

Ik hou alleen zo, als die boom valt dat ik 'm opvang. Ik raak niks aan, ok�?

Kan die auto er niet meer op.

Z'n gun moet daarnaartoe wijzen. - Dat kan je niet doen.

Kunnen we de losse...

Het interieur is onze redding om onze laatste blokjes kwijt te raken.

Zeg maar dank je. - Dank je.

Laatste minuut.

Dan moet hij in het water staan.

Verdomme. - Rustig blijven,

want anders valt het dadelijk allemaal in.

Ik hoop echt dat we het erin krijgen.

Die banden komen daar ook nog in. - We gaan nog moeten zien, want kijk,

dit moet er ook allemaal nog in.

Die vleugels heb je niet meer nodig?

Ik heb er een aantal op gedaan en ik durf er niet meer op te doen.

Wij hebben niks meer liggen. - Niks verloren?

Goed, 't is goed. - Don't touch it.

Hij zit vast. Blijf alsjeblieft eraf. Banaan, banaan.

Tien, negen, acht...

zeven, zes, vijf... - Daar nog.

Vier, drie, twee, ��n...

Handjes los.

En gefeliciteerd voor deze moeilijke opdracht. Volbracht.

Ik vind dat zo fascinerend. Jullie hadden allemaal dezelfde steentjes

en dat zijn allemaal verschillende werkjes geworden.

We beginnen met de robot.

Ik kijk naar jullie bouwwerk en ik zie meteen een Japanse robot erin.

De kleuren. Heel duidelijk te zien dat het iets mechanisch is.

Het ziet er realistisch uit. En ik heb 's goed gekeken naar de voorkant.

En daar kan je zien dat jullie die rubberen tubes

als een soort van energiebron in die borstkas hebben verwerkt.

Ik ga het overal vragen, maar waar zit de bruine tand?

Helemaal achteraan. - Ok�. En wat is het voor jullie?

Een soort van wapen. - Een wapen.

Inderdaad.

Jan, vertel. - Dit is gewoon een chemische reactie

die de dieren en de omgeving hebben gehad op een ongeluk

met een auto vol met chemische middelen.

En dat is een stuk van het wrak dan. - Inderdaad.

Dat is tegen een rots... Waardoor al het gif in het water is gelopen

en daar drinken de dieren van en daardoor worden ze gemuteerde wezens.

Ik had wel onderdelen herkend uit jullie verhaal.

Ik vind het heel leuk hoe jullie die banden binnenstebuiten hebben gebruikt

om die stam van die boom te maken.

Ik vind het ook heel erg mooi

hoe jullie de base plate van een landschap hebben voorzien.

Ik vind de kleuren die jullie daar gebruikt hebben echt heel mooi.

Thanks. - Maar dan raken jullie me kwijt.

Ik denk dat er een heleboel toffe ingredi�nten in zitten,

maar jullie moeten nog net wat aanscherpen met het verhaal.

En waar is de bruine tand? - In de boom.

Ah, ok�, da's een tak. - Die komt langzaam tot leven.

Ik probeerde met alle macht te kijken wat jullie verhaal was.

Ik dacht eerst een wilde salade, maar het kon ook een vuilnisbelt zijn.

Ik had de grootste moeite om er een verhaal in te zien.

Waar is de bruine tand naartoe? - Die zit hieronder in het vlees, maar...

Ok�, die hebben jullie wat verstopt. - Ja, hij zit hierzo.

Geen paniek, jullie hebben nog altijd het gouden steentje. Keep on smiling.

Gaat het nog goed?

Ik zat er even doorheen.

Liefje, jij werkt echt tegen. - Ik weet het.

De volgende opdracht moet echt beter, anders... voorzie ik rampspoed.

Dames, ik mag wel stellen dat dit niet jullie favoriete opdracht was.

Wat is het, Evelien? - Het is een trekker van een kindje.

Ah, en dit is het touw. Ik dacht dat dit een soort van Manneke Pis was.

Het lijkt wat op een urinestraal, niet? Da's mijn verbeelding dan weer.

Je bent daar niet de enige in. - Ok�, ok�.

Natasja, Evelien, ik moet nu toch wel een beetje streng gaan doen, want...

Ik vind het gezicht leuk, en het is een karretje, een gezicht op een karretje.

Maar dat is hoever het gaat met wat ik kan herkennen.

En wat natuurlijk echt niet kan, is dat als jullie het advies krijgen...

Jullie hebben nog veel blokjes, jullie moeten dat integreren in het landschap,

dat jullie dan vervolgens een vierkante doos bouwen

en dan gewoon alles in die doos schuiven. - Huppa, de vuilbak in.

Kan ik hier vragen waar de bruine tand zit?

Die hebben we wel verwerkt. - Die zit...

Ok�, het is een haartje.

De volgende opdracht moet echt beter, anders...

voorzie ik rampspoed. - Daarvan zijn we ons bewust.

Wederom een schitterend bouwwerk.

Ik heb er wel een paar dingetjes op aan te merken.

Ik zie onmiddellijk dat het een heks is.

Dan zie ik een soort gebouwtje. Er staat hier EHBB.

Dan dank ik: EHBB? - EHBO, dat ken ik.

Maar... O, eerste hulp bij bezemschade.

Echt? - Inderdaad. Absoluut.

Zorg er de volgende keer voor dat jullie achtergrond wat rustiger wordt,

zodat het duidelijk wordt wat er speelt in de voorgrond.

Dus voor jullie geldt ook: herkenbaarheid, herkenbaarheid, herkenbaarheid.

Wat is de bruine tand geworden? - Een bezem.

Ah, da's ook een bezem, een bezemsteel. Ah ja, ja, EHBB. Ok�, ok�, ok�.

Ik moet hier niet vragen waar de bruine tand zit, want die zie ik hier.

En wat is hij? Een antenne? - Een antenne.

Een antenne van?

Van een vliegende raceauto. - Het is volkomen duidelijk wat het is.

En ik vind het ook heel leuk dat jullie al die moeilijke elementen

die jullie gekregen hebben, allemaal voorop hebben gezet.

Ik heb hier bijna alleen maar lof voor. - Dank je wel.

Onverwacht of...? - Ja, ja, ja.

Maar wel een goed rapport van de Brickmaster.

Jullie vonden het een lastige opdracht.

Dat hebben jullie allemaal wel goed gedaan. Behalve Evelien en Natasja.

Maar gelukkig, dames, valt er vandaag niemand af.

Maar er worden er wel twee beloond, Brickmaster.

Het eerste duo dat ik graag naar voren wil roepen, is...

Bjorn en Corneel.

En het tweede duo dat ik naar voren wil roepen, is...

David en Giovanni.

Gefeliciteerd, heren. - Dank je wel.

Bjorn en Corneel, wat jullie hebben gemaakt, was heel duidelijk een Mech,

een robot. Tot hier was hij fantastisch.

Daarna werd het iets minder in de afwerking.

En daarom gaat het deze week naar David en Giovanni,

want jullie hebben gewoon een fantastisch schaalmodel gemaakt.

Jullie hebben duidelijk deze keer wat anders laten zien

en dat wordt gewaardeerd. - Proficiat, heren.

Jullie krijgen bij de volgende opdracht een groot voordeel.

Wat dat wordt, dat horen jullie morgen.

Goed, vrienden. Morgen beginnen jullie aan een heuse marathon.

En op het einde van de opdracht valt er weer een duo af.

Ik zou zeggen: zoete dromen. Tot morgen.

Ja, het is schoon, h�, als we winnen? Ja, het is...

En we halen er een voordeel uit. Ik hoop dat we het kunnen omzetten.

Ja, verzilveren, dat voordeel.

What the hell is dat?

Wij stappen de studio in en er staat een raar kistje voor ons.

Maar alleen Ruben staat er. Geen K�rt en geen Brickmaster.

Deelnemers, welkom. Iedereen goed geslapen?

David, Giovanni, jullie hebben de eerste opdracht gewonnen.

Dat staat comfortabel. Of niet, David?

Da's fijn, h�, maar tegen de verwachting in.

Ja, het was wat tegen de verwachting in en we zijn wel benieuwd

welke twist er zal in zitten.

Het voordeel is op zak. Jullie weten alleen nog niet wat dat is.

Goed dat jullie uitgerust zijn, want het wordt een lange, spannende,

maar zware dag.

Met uiteindelijk weer een eliminatie. Dus kijk nog even om je heen.

Er gaat straks weer ��n team naar huis.

En over dat huis van jullie wil ik het eventjes hebben.

Want dat heeft alles te maken met de tweede en allesbeslissende opdracht

van deze aflevering. Vergeet jullie huidige woning,

maar denk eens aan je droomappartement.

Hoe ziet dat appartement eruit als the sky the limit is?

Als je alles zou mogen bouwen en inrichten precies zoals jij het wil.

Kortom, hoe ziet jullie droomappartement eruit?

Brickmaster...

Brickmaster, vertel even. Waar moeten de kersverse architecten op gaan letten?

Wat jullie hier voor jullie zien, is de basis voor jullie appartement.

Jullie kunnen tellen. E�n, twee, drie verdiepingen hoog

en als je het openmaakt, kan je zien dat er ook nog een middenstuk is.

Wat ik wil, is dat jullie die drie verdiepingen volledig inrichten.

En het kan mooi openklappen als een poppenhuis.

En wat niet onbelangrijk is, is dat aan het eind van jullie opdracht

we al jullie appartementen gaan opstapelen tot ��n gigantisch appartementencomplex.

Brickmaster, waar ga je dan precies op letten?

Ook deze keer is het heel belangrijk

dat jullie een verhaal met steentjes vertellen.

En ik wil iets supercreatiefs zien, iets wat ik nog nooit eerder heb gezien.

En een klein, leuk ideetje, een verwijzing naar de vorige opdracht...

Ik zou het leuk vinden dat de bewoners een mogelijkheid hebben om te sporten.

Ok�, jullie gaan nadenken over wat jullie helemaal te gek vinden

aan jullie eigen appartement.

Maar als het af is, dan wil je daar toch doorheen kunnen wandelen,

daarvan kunnen genieten, Giovanni? - Ja, graag.

Dat hebben wij voor jullie geregeld.

Wij gaan jullie met het gebruik van experimentele medicijnen

verkleinen tot de grootte van mini figures.

Dachten wij eerst.

Toen zei iemand van de juridische afdeling

dat dat lastig werd met verzekeringen. Toen hebben we nog 's nagedacht

en toen kwamen wij tot...

dit.

Jullie eigen mini figs.

Giovanni, je baard is vannacht een beetje gegroeid.

Voor de rest is het twee druppels water.

Dit is een mooi moment, toch?

Keileuk.

David, Giovanni, jullie willen natuurlijk weten wat jullie voordeel is.

Jullie krijgen allemaal elf uur de tijd voor deze opdracht.

Jullie, David en Gio, krijgen twaalf uur de tijd.

Jullie mogen ��n uur eerder beginnen.

En alsof dat voor jullie niet al erg genoeg is...

Jullie mogen tijdens dat eerste uur alleen maar toekijken.

Er mag niet gebouwd worden, ook niet geschetst

en al helemaal niet overlegd.

En ik hou jullie heel erg in de gaten.

David, Gio...

Kom naar voren. Pak jullie appartement en jullie mini figs.

En zodra jullie in positie staan achter je eigen tafel, gaat de tijd lopen.

Als je een uur eerder mag beginnen dan de rest,

dan is het in principe geen race.

Dan ben je alleen bezig en dat voel je. Dat is een gemak.

Jullie pijnlijk wachtend uurtje start...

nu.

Succes.

Ja, pak lekker een kruk. Deze krukken zijn aangesloten op het stroomnet...

en reageren op geluid.

Dus als je met elkaar communiceert, die stoel registreert dat

en er vliegt 220 door je heen, ja? Ok�.

16 op 24.

Ja, zeker een repetitieruimte. - Dat dacht ik al.

Een muziekbunker.

Wij zitten in een soort strafhoekje met z'n allen alleen maar te kijken

naar hoe zij aan het werk zijn. - We mogen niet communiceren,

niet praten, schetsen, schrijven. Niks. - Helemaal niks.

Wat ook wel een voordeel is van eerder beginnen,

is dat je heel even de aandacht van iedereen, maar echt iedereen krijgt.

Ja, ja, ja. Inderdaad. No pressure. - No pressure.

Gaan we beginnen verzamelen, kijken voor kleuren en details?

Ja, doe jij alvast. Ik ga een lijstje maken van de ruimtes die we hebben.

Dat uur extra was enerzijds heel plezant

om te kunnen plannen, om te kunnen... - Brainstormen.

Steentjes kiezen.

Het zal vooral nu zoeken zijn naar de kleuren die we willen en...

de vormen die we willen. Da's het voordeel als je dan helemaal de eerste bent.

Dan kies je wat je wil. Je hoeft niet met anderen rekening te houden.

Wat ik zo grappig vind: zij krijgen dat voordeel van een uur eerder bouwen.

Ze hebben na 40 minuten nog geen steen erin geduwd.

Maar ik zit opeens te denken: zij halen de allerbeste steentjes

nu allemaal uit de brick shop.

Is het gemeen dat ik er ��n laat liggen?

We moesten lijdzaam toezien terwijl ze al een uurtje konden plannen

en de brick shop al leeg konden roven. Pijnlijk.

Deelnemers, jullie mogen aan de slag over zeven, zes, vijf,

vier, drie, twee, ��n... go.

Waar ben jij allemaal opgekomen? - Nergens.

Weet je waar ik meteen aan moet denken? Papa en mama zeiden vroeger altijd

dat ik een prinses was die onder gewone mensen moest opgroeien.

Vroeger werd tegen haar gezegd door haar ouders: 'Lola, jij bent een prinses,

maar jij moet opgroeien tussen de gewone mensen,

omdat je anders arrogant kan worden.'

En ik dacht: ik wou vroeger altijd in de middeleeuwen wonen.

Die idee�n zijn heel goed te combineren.

Wij moeten erin voorkomen, want daar staan we,

dus hebben we maar bedacht dat ik Lola helemaal niet kwijt wil.

We zijn uit elkaar, maar ik wil haar niet kwijt,

dus sluit ik haar op in de prinsessenkamer. Maar ik hou van haar,

dus is het wel de kamer die ze wil. - En ik krijg bedienden.

En ze krijgt bedienden, want ik wil niet dat ze hard hoeft te werken,

want ik hou van haar. Dus ik wil dat ze voor altijd bij mij blijft,

maar op een minder aardige manier.

En, hebben jullie al een idee? - Ja, wij hebben zeker een idee.

Boeiend.

We willen andere mensen niet op idee�n brengen.

Wij moeten nog wat goedmaken, dus wij zijn nu helemaal in de focus.

Gisteren vergeten we gewoon. Dat schuiven we onder het tapijt.

We hebben nu nog ��n kans om ons te revancheren

en we willen in ieder geval met opgeheven hoofd eruit.

We willen een mooi huis maken en dan zien we wel waar we stranden.

Dat is een akoestische wand en daar zitten ook nog akoestische panelen in.

Ik heb een band en we zijn wanhopig op zoek naar repetitieruimte.

We hangen er voor de gelegenheid ook nog wat gitaren in,

als geld dan toch geen rol speelt.

Het verhaal achter ons droomhuis ligt bij elk van ons heel verschillend.

We hebben onze eigen rugzak.

Die we er ook gaan insteken.

Er zijn drie verdiepingen, dus we hebben elk anderhalf.

En dat ga je ook gewoon zien. Anderhalf stuk is Giovanni,

anderhalf stuk is David.

Ik ben het buitenzwembad aan het plaatsen. Dat gaat er echt naast hangen.

Ik hoop dat we mooi in evenwicht blijven, dus er komt nog een penthouse bovenop.

Dus dit wordt het dan.

Ik wil hier trappen zetten. - Trappen? Nee.

Moeten we niets interessanters doen met dat gat dat erin zit?

Een indoorpretpark, met hier...

een vrije val door dit.

Maar ik wou ook een zoo of zo erin verwerken, met dieren.

E�n verdiep dan echt een pretpark, ��n verdiep echt een zoo

en daartussen echt een droomhuis.

Echt gewoon een appartement. - Ik wil in een pretpark wonen.

Niet in een zoo. Ik haat dieren.

Lief, jij werkt echt tegen. Weet je dat? - Ja, maar ik ben in m'n hoofd nog aan...

Het eerste haluurtje was wat kibbeling, maar dat komt altijd wel goed.

We leggen dat altijd goed op tijd bij, dus... Ja, toch?

Ja, tuurlijk. Zeg.

Dus pretpark sowieso dan.

Sowie-zoo.

We zijn nog aan het brainstormen. Het is een moeilijke opdracht.

Het is nog even pril.

Zelf zijn we niet iemand die snel een appartement of huis gaat bouwen,

dus het is echt even zoeken.

Ik heb ook nog nooit een set gekocht rond City stijl of zo.

Als je dat hebt gedaan, heb je al ervaring van: een gebouw kan er zo uitzien

langs de buitenkant. Zo maak je een bedje of een tafel.

Simpele dingen waarbij je toch even twee keer moet denken:

hoe kan dat eruitzien?

We waren het wel snel eens toch weer een liftje te maken.

Om met een soort van...

die beweging een lift te laten omhooggaan. Dat is het idee.

We zijn nu bezig met een boom in het midden maken

die door de verdiepingen heen gaat.

En deze boom zorgt voor de zuurstof in het gebouw.

Hey, jongens, hoe is het hier? - Goed.

Dit wordt het appartement van de toekomst. - Ja, eigenlijk wel.

Maar dan wel ook het huis van de toekomst zoals jullie dat graag zouden hebben.

Ja. - Ja, ok�.

Bijvoorbeeld een wc in een boom.

Nice.

Dan geef je de boom gelijk z'n bemesting. - Ja, ok�.

En dit is... Hier vertrekt je vliegende auto.

Cool, heel cool.

We gaan ons droomappartement maken,

maar wel echt futuristisch, met dingen die nog niet bestaan.

En een gamekamer, omdat dat ook iets is wat wij graag samen doen.

We hebben een grote televisie, want da's ook wel leuk.

Da's ook wel leuk, ja.

Wat gebeurt hier? - Ja, dat zijn wij.

Wij gaan naar de toekomst met een soort portal.

De rode draad is dat wij uit die portal komen en in onze droomwereld komen.

Nee... Wicked wicked jungle is massive. - Hij zit nu een beetje vast.

Werk daaraan. Dan zie ik jullie straks.

Heb je 'n idee hoe je dat kan verstevigen? - Nee.

Of we laten het zo, h�. - Dat je 'm laat leunen.

Ja, dan beweegt het niet. Maar ja, dat zou stom zijn,

dat we daar zo'n ding insteken en dat het niet marcheert.

Het lost ook langs alle kanten. - Hoe komt dat?

Omdat dat daar niet op gemaakt is, h�.

Ik denk dat LEGO Masters wel een relatietest is, hoor.

Ja, dat denk ik ook wel.

Maar ik denk wel dat we dat kunnen. Er zijn altijd wel discussies...

Maar welk koppel komt niet ruzi�nd uit de IKEA? Sorry.

Jongens...

Hoe gaat het hier? - Goed.

Traag, maar gestaag.

Jij ziet er echt een stuk minder vrolijk uit dan normaal. Wat is er aan de hand?

Vertel het eens. - Een beetje moe, denk ik.

Ok�.

Er zijn heel veel details om aan te priegelen.

Maar jullie wisten wel meteen dat dit het ging worden, wat jullie nu hebben.

Redelijk snel. Na een lichte discussie, niet?

We waren er sowieso al uit dat we een pretpark gingen maken,

maar ik dacht eventueel nog een zoo te maken.

Een? - Een zoo. Een dierentuin.

Maar da's dan redelijk snel toch af... - Ge...

Allee, ja, geschrapt.

We gaan een pretpark maken over de drie verdiepen heen,

met verschillende attracties.

Maar ik zie aan je hele lichaamshouding dat het onder protest akkoord is.

Nee. - Nee?

Nee, want ik wou ook altijd een pretpark. Ik wou de combinatie.

Dus ik ben nog altijd voor de helft heel gelukkig.

Ik ben voor de helft heel gelukkig. - Heel sympathiek.

De andere helft ook.

Lieve deelnemers, denk aan je tijd. Nog...

acht uur te gaan.

Alles moet weer een tandje sneller, maar dat komt helemaal goed vandaag.

Hoe is het met de bananendames? - Goed.

Jij dacht dat we een bananenplantage zouden maken.

Dit wordt ons vakantiehuis. - Vakantiehuis...

Wij wonen niet bij mekaar. - Dus we dachten:

als we nu in een lekker warm, zonnig oord een vakantiehuis zouden hebben...

Dan zouden wij allebei wel heel gelukkig zijn.

En dan timesharing. Jij even weken, ik oneven weken.

Da's een voorbeeld. - Dat jullie elkaar nooit tegenkomen.

Ook dat zouden we kunnen doen.

En Natasja wil heel graag een walk-in closet.

Ik heb iets voor jullie meegenomen, voor jullie mini versions.

Het is een enorme verrassing,

want zelfs jullie mini figs kunnen nu de banaan inzetten.

Kijk dan. Dat vind ik heel erg tof.

Is de banaan al ingezet in al deze weken?

Nee. Gisteren hadden we heel even een banaanmomentje, maar dat was meer...

Is het woord banaan gevallen? - Ja, ja.

Vertel, wat is er gebeurd? - Heel zachtjes. Nee, niks.

Nu ja, een zacht conflict is nog steeds een conflict.

Het was meer van: laten we niet gaan aandrukken,

want dan stort de hele boel in elkaar. - Banaan.

Hij zit vast. Blijf er alsjeblieft af. Banaan, banaan.

Briljant. - Ja, h�?

Briljant. Ik denk dat heel veel mensen dit thuis ook gaan doen.

Die gaan woorden afspreken. - Zou het?

Radijs. 'Ok�, schat.

Rustig.'

Zo... Jan en Lola. - Hai.

Ik heb geruchten gehoord over een boekje.

Een boekje? O, ja.

Ik ben een heel brave student, dus...

We hebben een boekje met alle opmerkingen van de Brickmaster.

We luisteren heel goed, en iedere keer als we je iets horen zeggen tegen ons

of tegen andere deelnemers... - Echt waar?

Dan schrijf ik dat op. Daar kunnen we alleen maar beter van worden.

Geen blokken, geen vierkante gebouwen, eyecatchers in een andere kleur,

detaillering, ronde vormen... Noem het maar op.

Dat is om twee redenen. Reden ��n is: we willen winnen, dus je wil...

Ja, tuurlijk wel.

Maar we vinden het ook leuk om beter te worden in het bouwen.

En hebben jullie nu het idee dat jullie gegroeid zijn als LEGO bouwers?

Ja, zeker. - Ik denk het ook wel.

Ik ben heel benieuwd. Succes, jongens. - Dank je wel.

Wow.

Dude...

Deze keer wilde ik opnieuw een lift maken, maar toch op een andere manier.

Dus er komt een lift in, dat is ��n. En wat wordt verder...?

Eigenlijk... Wij gaan bovenaan wonen, met een mooie game room.

De middenverdieping is waar we mensen kunnen uitnodigen voor een concertje.

Welke band moet er komen optreden?

Bon Jovi? Denk ik wel.

Niet slecht. - Don't quit your day job.

Ah... Nee, Jan. - Tranquilo, tranquilo.

Drie... - Twee, ��n...

We zijn de grens van zeven uur ruimschoots gepasseerd.

David en Giovanni hebben vijf uur gebouwd, de rest vier uur,

maar wat mij opvalt...

Daar zie ik nog twee derde van het huis helemaal leeg.

En die zijn al veel verder.

Hoe plan je dat nu goed in?

Hoe ik het zou aanpakken,

is dat je inderdaad de tijd door drie�n deelt

en dat je voor elke verdieping op z'n minst evenveel tijd pakt

en zeker ook een halfuur tot drie kwartier voor de einddetaillering pakken,

want daarin komt de finesse.

Ik sloop iets.

Het was niks belangrijks, hoop ik.

Opperste concentratie. - Zeker.

Mag ik even meekijken? - Tuurlijk.

We vonden dat de mini figures ook naar boven moesten kunnen lopen,

dus we hebben een trap gemaakt, maar die moet nog netjes aangesloten worden

op de bovenverdieping.

Hoe voelen jullie je met betrekking tot de tijd?

Ja... Ik denk dat het wel gaat lukken. - Ja. Het is nu van...

De buitenkant is passen en meten en hoe wil je het?

En de tweede en derde verdieping gaan we hetzelfde doen.

Kijk goed, h�, want die muur heeft natuurlijk mooie kleurranden daar,

maar het is nog steeds wel een vlakke muur.

Maar dat komt... Op de tweede etage komt dat goed.

Dan wacht ik af. Ik zeg het maar vast. - Nee, dat is helemaal prima.

Houden jullie er ook rekening mee dat als jullie appartement af is

jullie die drie verdiepingen ook helemaal moeten bevolken.

Om eerlijk te zijn voel ik me iets minder comfortabel met jullie tijdsplanning.

Ik zou zeggen: echt gas erop. - Gaan we doen.

Dat was wel even een heftig puntje, toen Brickmaster langskwam.

Ik zat al tot daar in de stress, dus dat hielp ook niet mee.

Hoe moet ik nog sneller bouwen?

Ik zeg: hij zit vast. - Hij zit zo scheef als het maar kan zijn.

Ja, je hebt gelijk. Hij moet ��n terug.

Maar we moeten echt, oh, tempo.

Heren, want zijn jullie aan het bouwen? Want jullie zijn bijna een heel huis

bovenop die bovenste verdieping aan het bouwen.

We hebben gekozen om het penthouse te bouwen, de bovenste verdieping.

En ik vond het net iets leuker om het gebouw dan wat te versmallen,

zodanig dat het een andere vorm krijgt. - Een andere dimensie in architectuur.

Jullie hadden een uur voordeel, maar jullie nemen ook veel hooi op je vork

door dat penthouse zo groot erbovenop te bouwen.

Jullie hebben letterlijk vijf verdiepingen in plaats van drie.

Ja, maar... Ja.

Een tijdsvoordeel in een opdracht is misschien wel interessant,

maar anderzijds weet je ook dat ze de lat dan net iets hoger leggen.

We hebben met het penthouse ook wel gekozen om die lat hoger te leggen.

Hoewel ik denk dat we in een gewone situatie het ook zouden gedaan hebben.

Natuurlijk.

Lukt het?

Ja... Tijd te kort, tijd te kort.

Er is nog serieus wat werk.

De buitenkant is nu zo goed als af. - Da's al een pak van mijn hart.

Enkel nog wat details die we op het einde gaan doen.

En nu de binnenkant nog vervolledigen.

De tijd is echt heel krap, een erg tight schedule.

De buitenkant is klaar, dus het lijkt alsof we best wel ver zijn, maar...

heel de binnenkant moet nog. - We wisten niet of we het gingen halen.

We dachten alleen: die main story, als die maar bekend is.

Lola's kamer, Jans kamer, die moeten af.

Lola moet aan het ontsnappen zijn, dus er moet een laken uit het raam hangen.

Hier komt het laken eruit, zie je? - Ja, heel goed.

E�n, twee, drie, vier...

Het is toch heel energieslopend, h�, LEGO Masters?

Zowel mentaal als fysiek. Ik denk dat ik nog nooit

zo lang aan ��n stuk recht heb gestaan om LEGO te bouwen.

En dan lopen... - Naar die brick shop en terug.

Ik denk dat we misschien wat kunnen afvallen. Ik hoop het.

Gaat het nog goed?

Gaat het nog goed? - Jawel.

Ik zat er even doorheen. De stress van de tijd

en te veel idee�n en het idee hebben dat wij nu echt moeten presteren,

dat is dan heel eventjes te veel.

Als je even pauze moet, dan moet je dat gewoon even doen.

Maar gelukkig ziet Lola dat. Die zegt: 'Jan, neem gewoon pauze.

Ik ga gewoon alles opschrijven, want dat helpt voor jou. Dat weet ik gewoon.'

Jan, ik weet niet of ik alles heb opgeschreven.

Als je dadelijk nog iets weet, dan moet je het zeggen, dan vullen we het nog aan.

Helemaal a-okay.

We hebben nog vier uur. Jezus.

Hier langs de rand, kan ik daar nog iets leuks van accessoires of zo maken?

Een kledingkast of zo. Of kasten.

Jos, Martijn, dit is nu aflevering vier.

Ik merk altijd aan alle tafels heel veel stress, behalve hier.

Is dat nu jullie aard of is dat gewoon het gouden steentje?

Ik denk een beetje van beide. Maar vanbinnen heb ik nog wel stress, hoor.

Hoezo?

We moeten ook nog die onderste verdiepingen afmaken

en ik ben al lang bezig met de bovenste. - De details vooral.

De details, inderdaad. - Hebben jullie dan zo veel stress

dat je denkt: dat gouden steentje deze aflevering,

we zijn er toch wel goed over aan het nadenken.

We zijn er zeker goed over aan het nadenken.

Heb je het nog bij je? - Ja, ja.

Dus... - Hier.

Het zou kunnen dat het vandaag wordt ingezet.

Het zou zomaar kunnen.

De vloer leggen is een rotklus, omdat je dat moet doen met kleine plaatjes.

Da's heel veel werk voor iets heel kleins. Dus we hopen dat we het op tijd afkrijgen.

Ik steek nu wel even tijd in de tegeltjes neerleggen,

want ik vind het wel mooier als er een gladde vloer is

in plaats van de nopjes.

Het ziet er gelijk wat...

afgewerkter uit of zo.

De Brickmaster had ook gezegd dat we op de details moesten letten,

dus dat neem ik dan wel mee.

We willen vooral detail brengen in binnen- en buitengevels, in meubilair.

En...

Vloeren is op die tijd...

voor ons geen prioriteit.

Brickmaster, die vloer, is dat een must? Sommigen doen het wel, anderen niet.

Het is een afweging. Soms kan je zonder betegelde vloer,

maar het ziet er vrijwel altijd beter uit

als je in ieder geval bepaalde delen van de vloer betegelt.

Dat maakt het meer af en meer realistisch.

En moeten het drie aparte verhalen zijn of is het beter ��n verhaal?

Ik vind het leuk als je een centraal verhaal hebt waar je naar kijkt.

O, dat gebeurt er. En dan vervolgens op de vloer gaan kijken

naar welke andere verhalen nog meer meespelen.

Het wordt spannend straks. - Heel spannend.

Brickmaster heeft in de vorige opdrachten een paar keer laten vallen

dat het rommelig is of dat dingen er niet uitkomen zoals ze er moeten uitkomen,

dus we hebben zo'n beetje geprobeerd om met de kleuren van de vloer

er te laten uitspringen wat er moet uitspringen.

Arno, Andreas, ik zie jullie alweer lachen, dus de sfeer zit er weer in.

Want jullie zeggen: pretpark.

Ik zie een achtbaan, da's hier. Maar wat is de rest? Een bed?

Het is natuurlijk een droomwoning, dus we moeten kunnen slapen.

Welke attracties zie ik dan nog, buiten een bed?

Dat is een attractie op zich. - Dit wordt een water... Oh my God.

Een waterattractie, waar je dan de toeschouwers kan natspuiten

of gewoon doelen die ik ook nog straks ga moeten ontwerpen.

Dan hebben we ook een vrijevaltoren.

En dan... - De kopjes. Kopjes.

En de theekopjes.

Ik onthou toch dat de belangrijkste attractie de slaapkamer is.

Onthou jij dat maar.

Wat zit ik nu stom te doen? - Niet zo streng zijn voor jezelf.

Staat hij goed zo?

Ik zie de plates niet. - Eentje terug. Die, ja.

Het blockt.

't Is irritant dat je 'm niet kan stabiliseren.

Dan had je twee scharen moeten pakken. - Ik heb er zelfs meerdere gepakt.

Ik weet het, maar... - Ik heb er al drie gepakt.

Het is omdat hij wat schuin hangt.

Als we zoiets zouden thuis bouwen, ben je er 2-3 maanden mee bezig

omdat je elk detail wil uitwerken en goed wil overbrengen.

Nu is het gewoon rushen, zorgen dat het klopt.

Dit ziet er ook wel weer geweldig uit.

De band komt uit de kelder. - O, die komt uit de kelder.

En wat wordt het bovenste verdiep? - Boven wonen wij.

Daar komen twee slaapkamertjes in. - En alleen maar vrouwen.

Nee. Het is een vrijgezellenflat. - Ik zou die vol babes steken,

maar ja, dat ben ik dan weer.

Dat gaat m'n vrouw niet zo fijn vinden. - Ja, maar het is je droomhuis.

Daarom is het geen realiteit. - Da's ook gevaarlijk.

Da's risky.

Jan en Lola. Een paar uur geleden, Jan, zat je er helemaal door

en ik hoorde je nu zingen. - Ja, ja, ja, ja, ja.

Je hebt je herpakt? - Ik heb me helemaal herpakt.

De dip is voorbij en nu is het gewoon echt naar boven.

Ik zie wel prachtige dingen. Wat wordt dit?

Dit wordt mijn prinsessenkamer.

Een wilde prinses, want ik ga wel uit het raam ontsnappen.

En waarom zou je uit het raam ontsnappen? - Omdat Jan mij heeft opgesloten.

Da's wel niet aardig van je, Jan. - Nee, maar ze wil me verlaten.

En wat ben je nu aan het doen?

Omdat ik altijd schilder thuis en graffitiwerk doe, dachten we:

dan maken we een gezicht van Lola met een bob-lijntje en een geel hoofdje.

En dan sta ik hier erbij om haar te schilderen, om te insinueren

dat ik een soort van nog steeds verliefd ben op Lola.

Insinueren, wat is dit allemaal? Lola, wat vind je ervan dat hij nu zegt:

'Ik bouw alsof ik verliefd ben op Lola.'

Ja... Ik ken hem wel langer dan vandaag.

Ik weet dat hij een heel rijke fantasie heeft.

Ja, maar is het een fantasie of staat het toch een beetje bij de realiteit?

Dit is echt een fantasie. Heel leuk geprobeerd.

Ik zou heel graag All you need is love presenteren, snap je?

Bij dezen, subtiele sollicitatie.

Hierna hier nog wat... Ik ga een kok fig maken.

Een wat? - Een kok fig.

Kukeleku.

Ik zeg op een bepaald moment: Ik moet nog een kok gaan halen.

Corneel had dat iets verkeerd vertaald. - Ik was moe, h�, man.

Ja, het is...

Ik zeg tegen Corneel: Ik ga nog een kok fig halen.

Ik zo: Ho, nee. - Nee, nee.

En het laatste uur van jullie bouwmarathon gaat nu in.

Ik ga gelijk aan die boom beginnen als ik deze neer heb gezet.

Ja, goed idee.

Moet deze nog een stukje groter of is hij wel leuk zo?

Ik zou zeggen: doe gewoon wat je denkt.

Want we moeten nu echt tempo gaan maken.

We liggen een soort van op schema.

We hebben in ieder geval overal duidelijk iets aan de binnenkant staan,

maar niet zo gedetailleerd als we gehoopt hadden.

Je moet er een beetje omheen lopen, da's het makkelijkste.

Die steunt op de boomtak. - Welke tak?

Die... Die, ja.

Ja. Voorzichtig, h�.

Ik ben aan het finetunen. Ik denk dat we nu wat meer detaillering

aan het aanbrengen zijn, dat je ogenblikkelijk ziet

waar je naar aan het kijken bent. - 't Is een huis.

Wacht. Wacht, hij gaat hier stuk.

Pas op, pas op. Rustig aan. Zo...

Dit is wel spannend. - Hoezo?

Gewoon. - Je vindt het gewoon spannend.

Heb je 'm?

Naar hier.

Oh. Goed dat we het er even opzetten.

We hebben het laken aan de verkeerde kant. - Dat maakt niet uit.

Laatste minuut.

Ik durf niet, ik tril.

Waar moeten die nog komen? - Hier, deze heeft 't niet.

Je kan ze schuin zetten.

De drie verdiepingen moeten op elkaar staan.

Wij willen geen losse steentjes meer zien, dus graag een opgeruimde tafel.

Wat is er?

Wat is er?

Ah... Nee, Jan.

Tranquilo, tranquilo.

Ging het niet toe? - Nee.

Ah, maar deze is nieuw, die stond er nog niet op.

Nee, het was deze.

Da's omdat die daar is verzet. - Ah ja. Excuus.

Tien, negen, acht...

zeven, zes, vijf, vier...

drie, twee, ��n...

Handjes los.

Gefeliciteerd. Jullie bouwmarathon van 11-12 uur zit erop.

Dit keer hebben we het heel realistisch opgevat.

Wat weer een beetje anders is van alles wat we daarvoor gedaan hebben.

Hoewel er twists in zitten zoals de surfer en de bungeejumper.

En er zitten wel wat aparte elementen in.

Je weet niet waar je moet kijken. Je ziet zo veel.

Iedereen is zo goed.

Ik ben superblij dat wij deelnemers zijn en geen jury.

Bouwers, ik weet dat ik het elke aflevering zeg,

maar deze keer meen ik het echt. Wat een topprestatie.

Kijk. Dit is al vet,

maar zullen we hem nu eens voorzichtig proberen openschuiven?

Heel benieuwd. - Nu komen de wows en de oehs.

Brickmaster, jij telt af.

Drie... - Twee...

��n...

Ja, dit is echt heel gaaf.

Da's heel cool.

Ik vind het echt leuk.

De buitenkant is mooi en als je het dan opendoet... Da's echt magnifiek.

Missie geslaagd.

We gaan het nu departement per departement overlopen.

En we beginnen onderaan, bij Evelien en Natasja.

Vertel ons, wat moeten we allemaal zien, wat hebben jullie gemaakt?

Dit is ons vakantiehuis.

Ik ben zelf thuis van het strakke interieur, met heel veel wit.

De tweede verdieping is jouw droom. - Dat is de walk-in closet, zeg maar.

De derde verdieping is natuurlijk de sportkamer,

en daarna een soort van junglekamer voor de kids,

waar ze zich kunnen vermaken. - Wat onmiddellijk opvalt:

ze hebben overal vloeren gebruikt. - En dat was ook een slimme actie.

Daardoor is de binnenkant van jullie interieur heel strak.

Jullie hebben hetzelfde soort iets aan de buitenkant toegepast,

waar jullie het echt heel simpel hebben gehouden.

Ik mis ergens een soort finesse in de afwerking van de buitenkant

en finesse in de kleurkeuze,

waarbij je met lichtblauw en donkerblauw wat accenten had kunnen zetten.

En nu is het net een beetje te basic.

Al bij al ging dit toch stukken beter dan de eerste opdracht van deze aflevering.

Ja, zeker weten. - Gaan we over zwijgen.

Wij hebben expres niet gekozen om allemaal kleine sc�netjes te maken,

maar juist wat wij mooi vonden. Dus ik snap wel wat de Brickmaster zegt.

Daar heeft hij helemaal gelijk in.

En dan is het tijd voor prinses Lola en Jan.

Ook hier zien we heel veel, Brickmaster, maar je moet het verhaal horen.

Er was eens een stel, koning Jan en prinses Lola.

En Jan was heel erg verliefd op Lola, maar Lola, daar hield de liefde bij op

en die wilde weg, maar koning Jan wilde dat niet,

dus sloot hij haar op in haar prinsessenkamer.

Lola wilde dat niet meer en is heel veel gaan sporten en yoga gaan doen

om heel flexibel te worden en die is uit het raam aan het klimmen.

Wat een sprookje. En het begint aan de buitenkant ook.

Toen het hele gebouw dicht was,

kon je inderdaad de ontsnapping van Lola zien. Dat had ik al gelijk gezien.

Aan de buitenkant kan je gelijk al zien dat er een bepaald thema

in jullie bouwwerk zit. Kunstwerken volgens mij ook.

Dat ben ik die daarin wilde laten zien dat ik nog steeds verliefd ben op Lola,

want ik ben Lola aan het schilderen. - Dat is Picasso Jan.

Picasso Jan, ja.

Aan de binnenkant is het heel mooi uitgedetailleerd.

Dank je wel. - En een prachtig verhaal.

Cool.

Hij zei niet zo heel veel, alleen gewoon: 'Goed. Ik zie het verhaal

We zien meteen Lola daarbuiten hangen en we zien dat ze ontsnapt.'

En dat was de main story. Nailed it, denk ik.

Jos en Martijn. Ik weet niet of je het doorhebt, Brickmaster,

maar er loopt een boom door het gebouw. Toch?

Maar ik zie niet alleen een boom. - We hebben ook een motortje met lichtjes.

Daar kan je zien dat er een portal is en daar komen wij uit, onze mini figs.

Of ja, Jos z'n mini fig komt daaruit.

En ik kom in een wereld waarin Martijn en ik ons droomappartement hebben gemaakt.

Futuristisch. - Futuristisch, ja.

Leuk huis van de toekomst.

Ik had alleen niet meteen door dat het een huis van de toekomst was.

Dat portaal, wel leuk dat jullie dat motortje erin hebben gezet,

maar waarom zit het achter de boom? Dat zou jullie grote klapstuk moeten zijn.

Ja, en dan kijk ik naar het geheel en zie ik aan die kant heel duidelijk een boom

en dan hier zie ik een soort van halve boom.

Hij moet natuurlijk in twee, Brickmaster.

Maar dan had ik waarschijnlijk de boom voor de duidelijkheid

grotendeels aan ��n kant gezet.

Ik vind het wel heel erg leuk dat jullie allemaal die kleine sc�nes hebben gemaakt.

Maar er waren toch een aantal dingetjes die ik niet helemaal goed herkende.

E�n ding dat ik ook even aan jullie wil meegeven

in vergelijking bijvoorbeeld met Jan en Lola:

de buitenkant van jullie bouwwerk. Ik kan niet goed opmaken

waarom het nu wit en dan grijs en dan wit is.

Ik mis daar ook een soort van detail in.

We hebben maar twee opties: het gouden blokje inzetten of niet.

Maar ja, als we het niet inzetten en dan eruit vliegen,

dan is het helemaal zonde.

We gaan naar het rockfestival.

Da's ons droomhuis waarin onze voornaamste hobby's verwerkt zitten.

Dat zijn vooral games en rockmuziek. Vandaar dat we ook dachten van:

moest dat ooit kunnen, zou dat toch wel zalig zijn om in je eigen huis

een priv�concert te kunnen organiseren en vrienden uit te nodigen.

Vandaar dat er op het eerste verdiep een liftje zit met een mechanisme,

zodat die lift naar boven kan gaan. - Laat zien.

Zo kunnen op de middenste verdieping al onze vrienden meegenieten van het feestje.

En als we een wat beslotener concert willen, kan dat ook helemaal...

in onze eigen loft plaatsvinden. - Wat vind je ervan, Brickmaster?

Ik zou me willen miniaturiseren en gewoon even langskomen.

Weet je, het is gewoon superduidelijk. Het is feest

en er zijn zo veel leuke verhaaltjes. Het lijkt net echt.

En dat er dan zo'n lift helemaal door jullie gebouw,

eerst naar het hoofdfeest of het feest voor iedereen,

maar dan ook nog 's naar jullie eigen, persoonlijke feest...

Dat is alleen maar gaaf. De buitenkant is op zich een beetje plain,

maar jullie gebruiken dan wel weer allemaal stenen

waardoor er net weer een beetje detail in komt.

Dit is wat we vroegen. Detail, detail, detail en verhaal, verhaal, verhaal.

En dan moet je weten dat dit niet hun favoriete opdracht was.

Dus kijk, en dan zo'n resultaat. Lachende gezichtjes.

Dank jullie wel, heren.

De commentaar was allemaal positief. Ik had wel gedacht

dat er nog wat kritiekpuntjes gingen zijn.

Dit is heel veel ook weer.

Op de onderste verdieping zijn de levensnoodzakelijke dingen,

zoals een slaapkamer. Vooral voor mezelf, want ik slaap graag.

En er moet natuurlijk ook LEGO zijn,

dus hebben we onze eigen brick shop van hier nagemaakt,

omdat dat best ok� is, 2,5 miljoen blokjes hebben.

En er zijn twee attracties op dit verdiep, namelijk het reuzenrad

dat aan de buitenkant van het gebouw zit, en de vrijevaltoren,

die het hele appartement doorkruist.

En daarachter zit ook nog een bowlingbaan, omdat er sport moest in zitten

en dat past wel in het pretparkthema. En aan de andere kant is het spookhuis.

Een karretje dat tussen griezelige sc�nes gaat en het mannetje schrikt

omdat er een spin op z'n karretje springt.

Bovenaan zit er een waterattractie waar je elkaar nat kan spuiten.

En aan de andere kant zit het station van de rollercoaster

die buiten een looping maakt en dan terug naar binnen komt.

Geweldig.

Je kan meteen al aan de buitenkant van jullie bouwwerk zien:

het heeft iets te maken met een pretpark. En dan komt de binnenkant.

Daar hebben jullie ook een aantal heel leuke attracties gemaakt.

Ik heb ook gezien dat dat allemaal echt kan draaien.

Ik vind het ook heel leuk dat jullie in het midden van het gebouw

zo'n grote attractie hebben gedaan

die gewoon over de hele drie verdiepingen loopt.

En daarnaast hebben jullie ook nog een heleboel persoonlijke details erin gedaan.

Er gebeurt van alles. - Dank je wel.

Dank jullie wel, heren.

En dan gaan we naar Giovanni en David. Het penthouse.

Nu moeten we echt gaan klimmen, Brickmaster.

Voor mezelf kan ik spreken dat ik vooral veel...

ontspanning en rustgebieden heb gebouwd in mijn droomhuis.

Heb jij kinderen? - Drie.

Dan wil je rustgebieden in je huis. - Absoluut. Maar er is ook een rustkamer.

Onze jongste heeft een autismespectrumstoornis.

En hij heeft ook een kamertje, een rusteiland voor zichzelf.

En wat zien we nog meer? Wat is dit? - Dat is ��n van m'n hobby's.

Ik zit in een band en we zoeken al heel lang een repetitieruimte.

In een droomhuis zou een repetitieruimte natuurlijk fantastisch zijn. En...

David, had jij er nog iets mee te maken, want ik hoor alleen mooie dingen voor hem.

Aan mijn kant... Ik heb gekozen voor het zwarte, en da's een beetje mijn verhaal,

want ik kom uit een... shit... uit een depressie.

Maar ik heb er heel felle kleuren in gestoken, omdat dat de manier is

waarop ik nu naar het leven kijk.

En voor mij is dit een heel groot gebouw, maar er is maar ��n plek

die belangrijk is en da's mijn gezin. - Jouw gezin.

En die staan helemaal vooraan, allemaal samen.

Daar worden we met z'n allen stil van, David.

Dat heb je echt mooi gedaan.

Maatje.

We hebben dat goed gedaan.

�a va? - Pak je tijd. Pak je tijd.

Deze opdracht was voor ons therapie. Het komt gewoon daarop neer.

En we hebben heel hard verbeeld

wat ons leven is, hoe onze ideale gezinssituatie er zou uitzien...

Hoe we het liefst zouden leven. En...

dat was voor ons het belangrijkste. - En dat hebben we ook gedaan.

Wat een verhaal.

Ik begrijp heel goed hoe jullie de binnenkant

van jullie appartementen hebben ingericht

en waarom jullie bepaalde keuzes hebben gemaakt.

Aan de buitenkant vind ik die staande golf met die surfer... Dat is gewoon...

Dat is zo'n mooie blikvanger. - Heel knap.

Ik vind die gevelsteentjes ook zo goed gedaan.

Daar wilde ik er ook over zeggen. Jullie hebben heel mooi gebruikgemaakt

van verschillende stenen en texturen om jullie bouwwerk realistisch te maken.

En ook jullie kleurverdeling is niet zo: laag, tweede laag, derde laag,

maar dat loopt over die drie verdiepingen mooi in elkaar over.

Alleen, toen het openging, toen dacht ik: waar zijn al m'n mini figs?

Want jullie verhaal dat jullie vertelden, dat heel mooi is,

dat kon ik niet daaruit opmaken.

Maar ik begrijp nu heel goed hoe jullie dat hebben aangepakt

en dat dat heel bewuste keuzes zijn geweest.

Dank je wel.

Ik ben wel een beetje ontgoocheld,

maar anderzijds ben ik nog altijd trots op de keuze die ik gemaakt heb.

Deelnemers, daar staan we weer, bij die verschrikkelijke eliminatie.

En dan over naar de trotse bezitters van het gouden steentje, Jos en Martijn.

Hoe zeker zijn jullie van je zaak? Zetten jullie het gouden steentje in, ja of nee?

We zijn niet 100% zeker.

En zeker ook met die eerste opdracht in ons achterhoofd van deze aflevering,

die niet echt goed ging. En dan deze waar we ook best wel wat kritiek kregen...

ja, gaan we het toch wel inzetten. - Jullie zetten het gouden steentje in.

Ok�, dan krijg ik nu een plechtige overhandiging.

Right, jongens. Dank jullie wel.

Goed, Brickmaster. Eerst het leukste deel van dit moment.

Wie waren de twee beste duo's van vandaag?

Het eerste duo dat ik graag naar voren wil halen deze keer, zijn...

Arno en Andreas.

En dan het volgende duo dat ik graag naar voren wil halen, wordt...

Bjorn en Corneel.

Het winnende duo voor deze week is...

Bjorn en Corneel.

Dat schept misschien verwachtingen van de Brickmaster, de volgende keer.

Het geeft ook druk, maar ja, wel supertrots en blij.

Maar voordat wij weten welke twee teams er onderaan staan,

eerst even de vraag aan de Brickmaster: was het slim van Martijn en Jos

om het gouden steentje in te zetten of was het totaal onnodig?

Nee, dat was wel degelijk nodig. Anders waren jullie ��n van de twee teams geweest

die hier vooraan hadden gestaan. - Heel slim, daar was het voor.

En welke twee teams hebben deze aflevering het minst gepresteerd?

Het eerste team dat ik naar voren wil roepen en die in de gevarenzone staan,

zijn...

Evelien en Natasja.

Het andere team dat ik naar voren wil roepen, is...

David en Giovanni.

Evelien en Natasja, ik vind zowel de buitenkant als de binnenkant

van jullie bouwwerk een te basic huis. - Ok�.

Nou, David en Giovanni... Toen jullie gebouw openging,

miste ik eigenlijk de verhalen. Er waren gewoon te weinig mini figs.

Ja, en ik kon die verhalen niet zo zelf zien.

Het team dat helaas vanavond het programma moet verlaten, is...

Natasja en Evelien.

Ja...

En terecht.

Maar jullie mogen echt met opgeheven hoofd, wapperend vaandel,

schelle cimbaal dit programma verlaten,

want jullie kinderen gaan zo trots zijn op hun LEGO mama's, dat wil je niet weten.

Dat was echt wel een achtbaan.

Ja, en een ervaring die ik niet had willen missen. Echt ongelofelijk.

Zo veel indrukken, zo veel dingen... Ja, geweldig.

Ja, bouwers.

Lola, jij mag nu als enige je vrouwtje wel gaan staan

tussen al dat mannelijk LEGO geweld.

Tot volgende week. - Tot volgende week.

Nog vijf teams in de race.

Jullie gaan bruggen bouwen.

Bouw een brug, sloop die muur.

LEGO zorgt alleen voor geluk en vrolijkheid.

I got it.