Original subtitles

Jullie moeten van die halve voorwerpen weer een compleet voorwerp maken.

LEGO is echt niet makkelijk om rond te bouwen.

Ik heb nog nooit een rond blokje gezien, het is allemaal vierkant.

Wij hebben ook maar de helft van de tijd, blijkbaar.

Het huidige idee is een soort van rotsformatie maken

waar de kaboutertjes de grote kabouter uit aan het houwen zijn.

Crap, zeg.

Wat een kakding.

Je bent nog niet begonnen of er ligt nog meer druk op.

Ik moet overgeven, denk ik. - Ga maar rennen.

Ach nee.

Ik ga meespelen in jullie set.

Denken jullie dat ik gemakkelijk na te bouwen ben?

We hebben veel grijs.

Hebben jullie thuis tuinkabouters? - Ik heb er schrik van.

Je bent er bang van. - Ik ben in therapie geweest.

Toen jullie elkaar voor het eerst zagen, kwam die angst ook weer even...

Ik ga voor jou een rood mutsje maken.

Ik ga wel 's even kijken. - Dank je wel.

Ik heb een taak. I'm on a mission.

Godver. Wie staat er nu hier?

Een beetje raar verhaal, maar ik verzamel al heel lang tuinkabouters.

Nu heb ik net via internet een vintage tuinkabouter op de kop getikt.

Veel te duur, maar af en toe moet je jezelf...

Zoiets?

Ook daar nog.

Ik was echt verbaasd toen we binnenkwamen

en we zagen K�rt die kabouter in twee�n zagen.

Ik dacht echt dat die gek was geworden. - Ik dacht: subiet zijn wij de volgenden.

Zo. - Mooi werk.

Welkom. Lachende gezichten. Zie ik graag.

Ja, die zie ik ook graag.

Deelnemers, daar staan jullie weer. Een week verder.

Geen Eric en Jaco meer, wel nog Natasja en Evelien,

maar dat scheelde weinig. Jullie hebben vorige week de eliminatie

ternauwernood overleefd. Met welk voornemen sta je hier deze week?

Met het voornemen om meer details te gebruiken in onze build.

En minder log te bouwen. - Minder log te bouwen?

Zijn jullie getergd tot op het bot om niet weer in de gevarenzone terecht te komen?

Dat gaan we wel proberen. We gaan ons stinkende best doen.

Goed voornemen.

Het eerste doel was niet de eerste afvaller te zijn.

En nu willen we... - Nog een keer door.

En niet weer bij de laatste twee zitten, dus ja, dat is wel even spannend.

De enigen die er vrij comfortabel bij staan, dat zijn natuurlijk

de bezitters van het gouden blokje, Martijn en Jos.

Volledig relaxed?

Ja. Wel iets relaxter, maar nog steeds spannend om te gaan bouwen.

En spannend om in te schatten wanneer we het in moeten zetten,

want het kan maar ��n keer. - Absoluut.

Beste vrienden, dit heeft natuurlijk te maken met de volgende opdracht.

Want de opdracht deze week heet cut in half.

Wat zoveel wil zeggen als doormidden gezaagd.

Hier zien jullie nog meer slachtoffers van de licht therapeutische woedeaanvallen

van m'n Vlaamse collega. - Het is heel duidelijk.

Jullie moeten van de halve voorwerpen weer een compleet voorwerp maken,

maar doe dat op een zo fantasierijk mogelijke manier.

Ik dacht direct: niet de tractor, niet de kabouter...

En de rest... - Godbetert niet die kabouter.

Deelnemers, kijk maar 's goed rond. Iedereen heeft vast een favoriet voorwerp

om mee aan de slag te gaan.

Wij hadden onze pijlen gericht... - Op de voorste rij.

En dat waren de wasbak en de oven.

Ik wil de wekker. Ik vind dat een leuk idee, als je dan denkt aan dat kunstwerk,

dat dat zo helemaal... - Van Dal�. Dat dat zo smelt.

Van de rest heb ik totaal geen idee hoe ik dat kan invullen.

Die andere, dat is een pompbak.

Of die kabouter. Doe dat maar eens. - Die is gigantisch.

Nee, die wil ik echt niet.

Jan en Lola, jullie hebben de vorige aflevering gewonnen.

Ik had jullie een voordeel beloofd.

Jullie mogen nu als eersten een voorwerp kiezen.

Ik zal jullie eerst vragen: wat wil je zeker niet?

De gitaar lijkt me heel lastig. - Ok�. Wat wordt het dan wel?

We moeten nu al beslissen.

Weet je wat ik denk? De tractor of die klok.

Kunnen jullie iets meer hardop kunnen denken?

Dat wij het horen.

Welke afweging maak je, Jan?

Wij willen laten zien dat we niet alleen maar in blokken willen werken,

dus die vorm staat me heel erg aan. Alleen, ik denk bij die minitractor...

We doen de minitractor. - Ja. Ja, oh.

Ik luister alleen maar. - Het is duidelijk wie de broek draagt.

Als het die klok maar niet is. Ik denk: dat is rond

en een beperkte vorm. We wilden juist... Die is ook weer zwart-wit.

We wilden juist groot en in kleur, dus...

Nu ja, groot en in kleur, dan pak je de tractor.

Maar er is meer voor jullie, want jullie mogen ook kiezen

welk voorwerp naar welk duo gaat. - Nee, dat meen je niet.

Dus ik ben heel benieuwd wie de gitaar krijgt.

Wat gemeen. - Echt waar?

Zullen we om en om doen? Jij mag beginnen.

Net maakte je als eerste de keus. - Ga je vrienden maken of vijanden?

Die gitaar...

Sommige voorwerpen lijken ons direct lastiger dan andere.

De kabouter en de gitaar lijken ons heel moeilijk,

dus we hebben wel vrij snel zoiets van:

die gaan we aan een paar kandidaten geven waarvan wij denken dat ze in de top staan.

Dan geef ik 'm aan de gouden steentjes.

Alsjeblieft. Veel plezier ermee. - Het is een echte.

Het is wel vet dat Lola en Jan dachten

dat wij goed genoeg waren om iets met die gitaar te kunnen.

Het volgende voorwerp.

Kasper zei: 'Ik hoop dat we die pick-up krijgen.

Ik ga dat nu telepathisch naar Jan zenden.'

Deze geven we aan...

Ed en Kasper.

Je bent ze een beetje aan het helpen. - Ja, dat wel,

want ik wil alleen maar winnen van de besten.

O, Jan.

Ja, nee, iedereen moet z'n beste ding kunnen doen, vind ik.

Ok�, de wekker gaat naar?

We gaan het rijtje af, dus... - En die zijn daar heel blij mee.

Dank je wel. - We doen iets verkeerd.

Ja, ik ben echt blij. We hebben de wekker. Da's toch leuk?

Ik ben echt nog niet zo enthousiast als jij.

Corneel en Bjorn.

Die krijgen de kabouter.

O, shit. - Ja, ik...

Enerzijds is het een compliment dat wij de kabouter krijgen, dat zeiden ze ook.

Anderzijds, natuurlijk, is het wel een lastig geschenk.

De dames krijgen...

De magnetron.

Dank je wel. - Succes?

Daar waren we heel blij mee, echt. - Hoera, we hebben de oven.

De laatste, Lo.

Succes. - Dank je wel.

Brickmaster, op wat moeten ze bij deze opdracht heel goed letten?

Ik ga natuurlijk letten op jullie bouwtechnieken.

Maar wat voor deze opdracht heel belangrijk is, is creativiteit.

Echt, ik wil iets fantastisch zien. - Ze kunnen niet wachten, h�?

Voor deze opdracht, lieve deelnemers, hebben jullie tien uur de tijd.

En de tijd begint nu te lopen.

Veel succes.

We zullen nog idee�n moeten bedenken. - Da's zo groot.

Ja, maar we kunnen uitpakken met het feit dat we rond kunnen bouwen.

Kunnen we rond bouwen? Dat is nog maar de vraag.

Wij hebben ook maar de helft van de tijd, blijkbaar.

Dus we hebben een oven, zo...

Omdat het apparaat warmte produceert, willen we iets met het warmtethema doen.

We dachten aan een Mexicaans strand. Daar liggen mensen te zonnen

en gaan zich daarna afkoelen in het water.

Natas, willen we niet dit als kleur strand?

Dat moet er wel tussen als we kleur willen, anders is geel te geel, h�?

Ik vind dit misschien wel mooier dan geel. - Vind ik ook. Ben ik met je eens.

Wat gaan jullie maken? - De andere helft van de kabouter

en dan hem proberen te laten opengaan, dat er iets in zit.

Het huidige idee is een soort van rotsformatie maken

waar de kaboutertjes een grote kabouter uit aan het houwen zijn

en hier en daar aan het verven zijn al.

Als ik thuiskom, ga ik wel een tuinkabouter smashen, echt waar.

Momenteel zijn we niet zo gelukkig, omdat het ook heel groot is,

dus het is ook...

In tien uur is het ook wel een bepaalde challenge om zoiets groots te maken

tegen mensen die iets kleins hebben zoals een microgolfoven.

Dat scheelt ook wel weer. Als hij af is, gaan we blij zijn, maar nu... nee.

We hebben de vorige twee keren

best wel goeie reacties gehad van de Brickmaster.

We hebben ook goed geluisterd naar zijn tips.

En die kwamen op hetzelfde neer. Gebruik kleur

en ga eens werken met wat meer organische vormen.

Dat kunnen we ook, dat weten we ook. En dat willen we heel graag laten zien.

Wij maken vandaag een dinosaurus.

Er moet natuurlijk een verhaal in zitten. Waarom heeft die dinosaurus banden?

Het is een heel klungelige dinosaurus en die valt heel de tijd.

Hij krijgt pleisters op. En als we genoeg tijd hebben,

krijgt hij ook zo'n haarbandje, omdat ik zelf ook wat klungelig ben.

Dan wordt het mijn dino-alter ego.

Vrienden. - Hallo.

Zijn jullie blij met je voorwerp?

Ja, h�? - Ja. Achteraf gezien...

Zolang hij niet echt afgaat, ben ik blij met een wekker.

De tijd loopt wel, h�. - Ja, dat wel.

En wat gaan jullie precies doen? - We gaan de klok 'n beetje vervolledigen,

maar we gaan zeggen dat de tijd vliegt

en dat jij nog rustig in je bed aan het slapen bent,

maar dat de klok, de wekker gaat afgaan

en dat Klaas Vaak je probeert te redden, om je nachtrust niet te verstoren,

dus de klok gaat tegenhouden. - Speel ik mee in jullie set? Echt?

Als alles goed komt wel.

Denk jullie dat ik makkelijk na te bouwen ben?

We hebben veel grijs.

We gaan beginnen met voor een deel deze gitaar af te maken

en dan loopt het over in een piano.

En we gaan allerlei dieren toevoegen die de instrumenten bespelen.

Wij zijn best goed in de technische kant van LEGO,

in al die bouwtechnieken toepassen.

Maar ik denk ook wel dat we uit kunnen blinken op creativiteit,

gezien we echt wel behoorlijk organische vormen kunnen maken

en dat zie ik anderen wat minder doen.

Wat ga je hier... Wat... - Dit wordt een ronde schijf.

Deze mini figures komen hier op de draaischijf. Die draait rond...

En ze worden zo een andere wereld in gewarpt.

Warp zone.

Welke muziek draaide je vader thuis waar je helemaal gek van werd?

Simon & Garfunkel, Bette Midler...

Conny Vandenbos.

Conny Vandenbos? - Boudewijn de Groot.

Conny Vandenbos. Daar gaan we even naar luisteren. Even een korte opfriscursus.

Ik geef je een roosje, m'n roosje.

Dat was Conny Vandenbos. Potverdorie. Dat is toch heerlijk, h�?

En welke muziek draaide hij vroeger waarvan je dacht: oh mijn God.

Wat was dat toen eigenlijk? - Gabber vooral in het begin.

Niet. Was jij een gabber?

Tuurlijk. - Serieus?

Als u nu thuis denkt: gabberen, hoe zit dat ook alweer?

Men neme imaginair een grote pepermolen, en dan...

Hij kan het.

Wat is onze visie? Wat hebben we voor ogen? Waar dromen we nu van?

Een figuur die op de rand zit af te wassen en ondertussen droomt.

En wat die droomt, gaan we figuratief hier uitbeelden.

De moeilijkheid in deze opdracht zit er voor ons in

dat we heel hard focussen op het verhaal,

wat we de vorige opdrachten wat hebben opzij laten liggen.

Ik ben nu bezig met de droomwolk.

Het wordt eigenlijk een heel grote droom.

Waar alle soorten avonturen en verhalen gaan in zitten.

Mijn grote droom is gezond zijn, zowel mentaal als fysiek.

Ik kom net terug uit burn-out.

Dus dit was ook ��n van mijn grote drijfveren om hieraan mee te doen, om...

ik zal maar zeggen, het fysieke en het mentale weer aan te kunnen

en te tonen voor mezelf en anderen wat er mogelijk is.

Hey, David. Kom binnen. - Dag, Giovanni.

Ik heb een brick room.

Da's ook ��n van m'n favoriete plaatsjes in huis,

waar ik helemaal m'n fantasie de vrije loop kan laten gaan.

Ik ben poetsman. Ik ben getrouwd met Elke en wij hebben drie kinderen.

Ik ben archeoloog, samenwonend met Karen en ik heb ��n zoontje, Finn.

Ik ben anderhalf jaar geleden in een burn-out terechtgekomen

en toen heb ik als therapie bijna iets gecre�erd

wat volledig in mijn fantasie groeide

en volgens mij nog niet veel anderen mij voorgedaan hebben.

En die dingen hebben mij er weer bovenop geholpen.

Wij kennen mekaar van verschillende beurzen.

We hebben een beetje dezelfde visie over wat er in de LEGO wereld gebeurt.

Ik denk dat we mekaar in bouwen, in humor,

in bouwvisie goed aanvoelen, omdat we beiden creatief zijn.

Omdat we vaak met kleur werken in onze bouwwerken

en heel graag dingetjes opzoeken die anderen niet doen.

Ik bouw als een maniak. Ik bouw supersnel.

En David bouwt heel precies heel kleine dingen aan mekaar.

Dat vind ik fantastisch. Dat is iets wat ik nog niet zo kan.

Ik denk dat we op die manier elkaar goed kunnen aanvullen.

Zie je? Daar? Huppakee.

Ik ga dat eerst vastzetten.

Ik zou dan kunnen zeggen: Ik ook niet. Maar...

Brickmaster, er zijn verschillende leuke voorwerpen.

Welk voorwerp vind jij op dit moment het moeilijkst?

Ik denk dat de wasbak moeilijk is om daar iets aan te passen.

De wasbak heeft maar een heel dunne structuur.

Wat ga je daaraan vastzetten?

En de andere die ook best pittig is, is de helft van de magnetron,

want dat zijn ronde vormen. - Ze zijn er heel blij mee,

maar ze zaten vorige keer al in de gevarenzone.

Wat zijn de puntjes waar ze echt op moeten gaan letten?

Waar de dames echt op moeten letten, is dat ze nu organischer gaan bouwen

en ook meer details gaan aanbrengen en dat ze niet zo rechttoe rechtaan bouwen.

Dit is echt een ramp. Waarom was ik hieraan begonnen?

Het gaat momenteel uiterst slecht.

Maar we blijven lachen, want ja, het komt op tv allemaal.

Maar... het is een heel ambetante vorm om op te bouwen.

LEGO is echt niet makkelijk om rond te bouwen.

Ik heb nog nooit een rond blokje gezien, het is allemaal vierkant.

En dat moeten we nu mooi rond krijgen.

De bedoeling was om dit ook mooi uit blokjes te maken,

dus niet uit plates die gebogen zijn, maar echt een vorm rond bouwen.

Maar het is niet stevig genoeg, dus moeten we andere oplossingen zoeken.

Ik ga hier even wachten. Mag ik dit dichtbouwen hier, buiten dit?

Kan je hier zo'n ding maken om uit te glijden of zo.

Of wil je aan die kant? - Als dat hier staat,

mag je 'm dichtbouwen. Hou er wel rekening mee dat ik vanaf hier m'n platform...

Misschien dit vrijmaken voor het platform, gewoon Technics of zo.

De moeilijkheid is dat Bjorn aan de buitenkant moet sculpten

en ik moet ondertussen aan de binnenkant alles detailleren en motoriseren.

Inderdaad. Dus we zitten een beetje in elkaars vaarwater.

In het begin even alleen maar die enkeltjes.

Die kan je veel makkelijker... - Klikken. En deze blijft ook niet zitten.

Ik liet dingen uit m'n handen vallen, ik zette steentjes verkeerd neer,

het ging gewoon totaal niet. M'n hoofd werkte totaal niet mee.

Hoe gaat het bij jullie? - Goed. Wel even stress.

En bij jullie? - Blinde paniek.

Ik ben helemaal van m'n � propos. - Echt? Oh...

Kom maar even hier. Zal ik je even knuffelen? Adem in, adem uit.

Alles wat ik die twee uur al aan het opkroppen was, kwam er toen uit.

Het lukt niet, Jan. - Wat zeg je?

Niks lukt.

??? Ja? Da's goed.

Nu ja, toen stonden de traansluizen flink open.

Soms doet m'n hoofd het even niet.

Alle details die ik aandraag en doe, vind jij niet mooi.

Ok�, duidelijk.

Het gaat niet goed.

Lukt het niet? - Nee.

Dat deed je expres, Evelien. - Deed ik zo? Nee toch?

Wat kan ik doen? - We doen heel even alles samen.

Ik ga je de hele tijd orders geven. - En anders geef ik gewoon blokjes aan.

Ik ben heel blij met Jan. Hij weet

hoe hij mij gewoon een beetje rustig weer kan krijgen.

Hoe gaat het? - Het moet wel.

Het ging wel weer goed. Dank je wel, Ruben.

Wat is er?

Soms doet m'n hoofd het gewoon even niet sinds de behandeling.

Da's heel frustrerend.

En dat heb ik ook vandaag al de hele dag.

En wat doet je hoofd dan niet? - Niks. Gewoon...

Een beetje...

Ja, het is gewoon mist vanbinnen of zo.

Je wil wat bedenken, maar er komt niks. - Dat heeft niks met LEGO te maken.

Gewoon in z'n algemeenheid.

Waarschijnlijk komt het door de behandeling, door de chemopillen.

Dat is vervelend. Een vervelende nasleep. - Ik moet eerlijk zeggen

dat ik daar niets van merkte. - Dat kan ik ook heel goed verbergen.

Kan ik iets voor je doen? Is er iets wat het makkelijker maakt?

Je mag de tafel helpen opruimen. - Koffie. Koffie.

Koffie. - Koffie, hoor ik.

Wel fijn dat je gesteund wordt door je ex, h�? Dat hij echt achter je staat.

Vlak erachter, koffie te roepen.

Wil je een kopje koffie? - Ik lust wel een kopje koffie.

Doe maar een kopje koffie. Doe maar.

Die muur moet weg. Hij is te groot en te lomp.

Dat gaat te veel tijd kosten om dit allemaal weg te werken. Dit moet...

organischer.

En als je even iets anders gaat doen, dat je dit even laat,

want anders blokkeer je helemaal, dan komt er helemaal niks uit.

Het was gewoon een muur en niet een warp hole, wat het zou moeten zijn,

dus dat zat mij helemaal niet lekker.

Het gaat zo niet goed. - Lukt het niet?

Het gaat niet goed, nee.

Even herpakken, dat lukt wel. Even herpakken.

Ja, ik ga even iets anders doen en dan hopen dat het lukt.

Het is koffie... koffietijd. - Je bent een engel. Thank you, thank you.

Ruben kwam langs. Dat was zo lief. - Alleen maar respect.

Echt... Ja, dat was echt superlief.

Voor iemand waar je niks aan hebt, ben je nog wel lekker aan het bouwen.

Hoeveel wolkjes willen we erbij doen? - Ik denk dat we het zo laten.

Of deze naar de hoek, en er dan nog ��n daar bij.

Je gaat het laten zitten.

Alle details die ik aandraag en doe, vind jij niet mooi en ik wel.

Ok�. Duidelijk.

Kijk hier, mijn redders in nood, die mijn kabouter weer gestalte geven.

Ja, ze zijn hem volop aan het bouwen.

We carven uit de rotsen om een nieuwe te maken.

Onderaan al aan het verven, straks bovenaan.

En terwijl halen ze de mijn leeg die erin zat.

Nee, wat cool.

Hebben jullie thuis tuinkabouters? Nee, allebei niet?

Ik heb schrik van tuinkabouters. Ik ben in therapie geweest.

Dan kom je hier aan, zie je dat ding hier staan.

Toen jullie elkaar voor het eerst zagen, kwam die angst ook weer even...

Eigenlijk zijn Bjorn en ik tegenpolen omdat ik 22 jaar ben en hij is...

40. - En ik woon in het westen bij m'n ouders,

omdat ik nog student ben. - En ik in het oosten.

Ik heb drie kinderen, drie zonen, en ben softwarearchitect.

En jij bent klein en ik ben... - Groot.

We hebben elkaar leren kennen in een LEGO club.

We bouwen een beetje op dezelfde manier met LEGO, dus dat maakt een extra klik.

En sinds vorig jaar samen naar Denemarken te gaan, werden we alleen maar closer.

We zien mekaar vooral via Skype, sturen foto's door,

wat we beter kunnen doen en we geven tips aan mekaar.

Zo houden we contact, via internet, maar dat werkt goed voor ons.

Ons sterkste punt is het gevoel voor detail.

Als we iets nabouwen, proberen we ook echt wel te zorgen

dat het met LEGO zo echt mogelijk lijkt. - Ik vind het een soort van kunst.

De kleine vormpjes, dat je detail hebt.

Dat je het gevoel hebt dat het echt is in plaats van LEGO.

Ik ga voor jou een rood mutsje maken.

Ik ga even kijken. Ja, ok�.

Ik heb een taak. I'm on a mission.

Godver. Wie staat er nu hier?

Ok�, wacht.

Doe maar gewoon links, da's makkelijker.

Crap, zeg.

Wat een kakding.

Hey.

Ik heb iets gehoord. - Dat het niet zo goed gaat, zeker?

Dat je van plan bent om je roze muur af te breken.

Maar goed, je kan ook proberen wat tijd te winnen,

dat je gewoon kijkt: hoe kan ik met minimale aanpassingen

dit stuk, waar je toch al lang op hebt gebouwd, toch nog gebruiken?

Vandaar dat dit hier ook nog wel enigszins intact ligt,

dus ik heb 'm even neergelegd, want er moet nog genoeg gebeuren.

Ja, want je hebt ook echt nog tijd nodig om je gedetailleerde verhaal te bouwen.

Kijk ook nog even naar die speaker

en zorg ervoor dat dat echt ook wel een eye-catcher is.

Nog even een klein beetje meer detail.

Dit is dus... Een zogenaamd ademende muts wordt dit.

Da's the latest thing bij kabouters.

Ik denk dat we snel aan een nieuw dier moeten beginnen,

anders hebben we alleen een aap. - Ja, klopt.

Zo.

Zit die vast? - Die zit erop.

En, Lola, wat vind je van de aap op de gitaar?

Superschattig. Heel leuk. - Dank je wel.

Ja, echt heel cool. Heel leuk.

No way.

Kijk eens even. - Zalig.

Kijk eens even. Met een klein belletje. - Ik denk toch dat het te klein is.

Ja, hoewel...

Pas op dat hij niet valt. - Doe maar slow mo.

Koning van de kabouters. Niet klappen.

Kan je het heel even vasthouden? Ik heb nog een verrassing voor je.

Want wat heeft elke zichzelf respecterende kabouter?

Een kruiwagentje.

Dan kan je bij het vijvertje staan. - Wel mooi.

Shit. We zijn goed bezig, denk ik, en...

Ik moet even overgeven, denk ik. - Ga maar rennen.

Ach nee.

De reden waarom ik me zo voelde, was omdat er echt... paniek niet, maar...

Het was... Nee, maar het is toch... Je eindigt als ��n na laatste

bij de vorige aflevering. En dan staat er toch een bepaalde druk van:

jullie moeten je best gaan doen.

Zo misschien.

Goh. Verdikke, zeg.

't Is zo frustrerend.

Ik zou het liefst van al deze opdracht combineren met de vorige,

dus namelijk de klok loeihard op de grond gooien.

En dan komt er nog een LEGO designer op kijken.

Da's heel goed voor de stress, amai.

Komen jullie goed uit met de tijd?

De tijd is niet onze dikste vriend. - Momenteel niet echt, nee.

Maar het komt goed. - Ja?

Jullie hebben nu een technische uitdaging,

maar zorg ook dat jullie verhaal staat uiteindelijk.

Daar gaan we ons best mee doen.

Ik vroeg al of het goed met je ging. - Ik moest even overgeven.

Voel je je nu wel beter? - Ja, het luchtte wel op.

Als we naar huis gaan, ben je niet boos op mij, toch?

Bij vier uur ga ik met die kop verder, want die moet wel echt af zijn.

Ik vind het helemaal prima. Je hoeft niks met mij te overleggen.

Deelnemers, jullie hebben nu zes uur gebouwd. Nog vier uur te gaan.

Het gaat vreselijk snel. Misschien halen we het niet.

Stop heel even. Ik zet even de klok stil. Even steentjes neer...

Jullie gaan morgen pas weer verder.

Heel fijn. - Het was echt een opluchting.

Ik dacht: ok�, dan kan Natasja even bijkomen,

kunnen we samen even tot rust komen.

Nee, echt niet.

Ik zie daar een eenrichtingsverkeerknuffel.

Ja. - Want jij wil door.

Ja. - Ja... Morgen pas weer.

Dat vind ik helemaal niet erg.

Ik ben zo opgelucht. Ik ben zo blij. - Kunnen we lekker gaan slapen.

Dat ik er even uit kan. Da's echt een opluchting.

Ik was erg blij weer een vrolijke Natasja aan de ontbijttafel te zien.

Het was gisteren echt stressen.

Een heel goeie morgen, bouwers. Zullen we er maar aan beginnen?

Dan gaat de klok nu weer lopen.

Ga eens eentje verder naar achter. - Ja, dat steunt daar al.

Ik heb echt over klokken gedroomd. - Ik ook, ik ook.

Er moet nog veel gebeuren. We hebben nu de klok zo goed als af,

maar is ze wel stevig genoeg? Hopelijk. - Ik hoop het, ik hoop het.

Ik koop nooit nog een kok met wijzers. Het zal altijd een digitale klok zijn nu.

O, kijk eens aan.

Leunt dat?

Wow.

Ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk, zo vrolijk.

Gisteren was een behoorlijk heftige dag, voor mij, maar daardoor ook voor Jan,

want die moest het hele bouwwerk in z'n eentje doen

en eigenlijk beginnen we deze ochtend weer

met frisse moed. - Ja, zeker.

Hey, Jan en Lola. Hoe is het?

Een stuk beter? - Ja.

Ik dacht wel: waar is de kop?

Er is een nek en z'n kop komt eraan. - Ik heb 3,5 uur

om de kop vandaag te maken.

Want dat is natuurlijk het centerpiece van jullie stuk

en daar gaat alle aandacht naartoe. Dus ik zou zeggen: full steam

op de kop van de draak. Succes. - Thanks.

Wij hebben van Lola en Jan de gitaar gekregen.

Zij dachten dat dat een enorme uitdaging voor ons zou zijn,

maar we zijn best wel blij met die gitaar.

We zijn ook al redelijk ver. Alles moet nog samenkomen,

maar we hebben redelijk veel onderdelen al af. Ik denk wel dat we het redden.

Het ging gisteren niet heel erg lekker. En toen Ruben zei: 'We stoppen ermee',

toen dacht ik: nee, we hebben nieuwe idee�n, we willen door.

Nu weten we allebei wat we moeten doen.

Ik ben hier met een rotspartij bezig. En dat klinkt heel simpel,

maar da's voor mij ook nog een ontdekkingsfase.

En daarna moeten we nog steeds meer, en de klok loopt maar door.

Met elke opdracht groeit m'n vader. Er komt steeds meer zelfstandigheid in.

Ik zet dan wel de grote lijnen uit, maar uiteindelijk is het synchro swim.

Hij moet gewoon snel leren zwemmen. - Mooi, synchro swim.

Kan hij ook harder?

Hey, Giovanni, David.

Waar is jullie sink?

Hij staat voornamelijk in de weg. Vooral in de weg.

Omdat het nogal wankel is, hebben we gekozen om een module erin te zetten.

Dit komt erin, want alles begint nu al los te komen en weg te schuiven.

Volgens mij zijn jullie goed bezig. - Nog tips?

Volgens mij is het... - Doorbouwen.

Doorbouwen. - Doorbouwen, h�.

Beste bouwers, jullie hebben nog drie uur.

Waarom doe jij nu zo moeilijk?

Het begint al behoorlijk vorm te krijgen. - Precies, ja.

Daar komt een huis boven... - Dat is de room with a view.

E�n tip. Als jullie zo direct jullie model gaan presenteren,

zorg dat dit... Zorg dat die hitte ergens zichtbaar is.

Voor diegene die het bekijkt, moet het echt heel duidelijk zijn meteen:

o, het is loeiheet. - Ja, precies.

Jij gaat het mechanisme maken, h�, om hem te doen draaien hier bovenaan.

Ja, da's goed. - Hierop mag hij nog juist, denk ik.

Ik denk dat de tijd ons vandaag een beetje parten speelt, maar niet zo veel,

maar op zich zo wel... - We hebben een algemeen plan.

We hebben nog kleine dingen die we extra kunnen doen als er tijd overblijft.

Nu heb ik een kacheltje gemaakt dat licht geeft.

De kabouters moeten ook zich warm houden. Op die manier kunnen ze dat doen.

Het stond niet goed vast.

Wat ging ik nu nog pakken? Of was ik gewoon mee gaan lopen? Dat was het, h�?

Ik herken het, ik herken het.

Amai, dat is een chique aap. Hoe goed is dat?

En waarom de aap?

Die speelt de gitaar een beetje met z'n staart.

En we gaan nog meer dieren maken,

die ook de piano spelen, bijvoorbeeld die kat.

De kat speelt piano. En welk dier komt er nog bij?

Misschien maakt Martijn nog een muis. - Dat ligt een beetje aan de tijd.

Jullie hebben nog twee uur. Moet lukken, toch?

Ademen, Jan. Blijven ademen.

Dit is gewoon topsport, man.

Kijk hoe stevig, dit. - Dit is toch beter?

Oh...

Ik wil al heel lang iets laten bewegen in ��n van de opdrachten

en nu moet ik mijn kans grijpen en tonen dat ik dat ook kan.

En dan hopen dat Brickmaster het goed vindt.

Ok�. Top.

Doe maar.

Beste bouwers, jullie hebben nog een uur.

Let wel op. Over een uur moet niet alleen jullie bouwwerk klaar zijn,

maar ook alles opgeruimd.

Stress van ��n tot tien. - Doorgaan, niet praten.

Goh, ik laat alles uit m'n handen vallen.

Kijk, maatje. - Goh, mooi.

Sko�n, h�? Sko�ne is Vlaams voor schoon. Voor mooi.

Kijk. Wat denk je?

Niet slecht. Maar het is juist nogal... - Ik ga toch m'n eigen muts gebruiken.

Hopen dat deze ook blijft zitten.

Huppakee.

It wasn't me.

Ben je weer aan het dromen? - Het is fantastisch. Ik ben echt fan.

Jongens, het is een beetje vijf voor twaalf, want de tijd dringt, toch?

Exact. - Maar komt het goed?

Ik denk het wel. - Ik vind de wekker echt heel vet.

Da's heel moeilijk, denk ik. - Blijven staan is het moeilijkst,

hem stabiel krijgen. - Gingen jullie mij ook niet bouwen?

Daar ben ik momenteel aan bezig. - Ah. Ok�.

En je slaapkamer is ook al af.

Volledig mijn slaapkamer. - Ik dacht: een beetje retro.

Associeer je mij met retro? - Nee, zeker niet.

Wel vriendelijk blijven, h�? - Het zijn frisse en fruitige kleuren.

En dan is er een verrassing. - Ruben gaat niet in m'n bed liggen, h�?

Niet in je bed. - Ah, oei.

Druk, druk, druk.

Ja, de eindspurt is ingezet.

Ik moet een paar stukken afbreken, anders raak ik niet aan het mechanisme.

Ik weet dat het kut is, maar...

Nog vijf minuten.

Zo.

Er zitten twee tanden los.

Los? - Ja, deze twee tandjes.

Ok�, even nadenken. Wat is er nog allemaal in een kamer?

Ik vind dat ok� zo. - Moeten we niet zo'n...

Een minuut dertig. - Allemaal LEGO blokjes op elkaar.

Van die rooie, van die rooie, 2 op 4's.

Zo. Deze zijn, denk ik, af.

Ok�, waar? - Hier, h�?

Tien, negen, acht...

zeven, zes, vijf...

vier, drie, twee, ��n...

Handjes los.

Bouwers, jullie maakten wat half was weer heel. Gefeliciteerd.

We hebben echt... Je hebt echt je best gedaan. Echt knap.

Ik ga stoppen met ze bouwers te noemen. Het zijn gewoon kunstenaars.

Ik kan bijna niet wachten om langs elk tafeltje te gaan.

Dan beginnen we bij Bjorn en Corneel.

Vertel het verhaal. - Dit is Mount Gnomemore.

De kleine kaboutertjes willen zichzelf eigenlijk eren

en zijn begonnen een standbeeld te maken van een grote rots.

Dat is de buitenkant. - Kijk, kijk, kijk, kijk, kijk.

Ze hebben voor alles plaats in de mijn. Hier kunnen ze binnenkomen,

ze kunnen verfborstels nemen, ze kunnen eten

en zijn ondertussen ook diamanten aan het plukken in de mijn.

En om zich te verplaatsen zit er ook een klein liftje in.

Ja, indrukwekkend. Gewoon het idee zelf. Je hebt een rots

en die kabouter wordt eruit gehouwen. Dat vind ik echt heel leuk.

Aan de buitenkant zijn er allemaal bezigheden. Er zijn kleine lantaarntjes,

ze zijn aan het verven, ze zijn met de pikhouweel bezig.

Maar dan komt de binnenkant en dat is echt fantastisch.

Het is gewoon om te smullen dat jullie al die details erin hebben gebracht.

En ik zei het al tegen jullie toen ik even langs was gekomen.

Gaan jullie dat liftje werkend maken? 'Ja, dat is wel de bedoeling.'

En jullie hebben het 'm weer geflikt.

Een beetje verrast was ik wel, ik dacht dat hij wat meer kritiek ging hebben.

Ik ben zeker tevreden.

Vreugdedansje? - Een beetje. Dansje... Een knuffel.

Evelien en Natasja, jullie hebben een nieuwe hotelnaam bedacht,

het Ovenhotel.

Het begint hier, want we hadden de stekker nog en we hadden zoiets van:

die gaan we toch in dit verhaal integreren.

Er waren wat vlammen uitgekomen en hij probeert het met water te blussen,

maar water en elektriciteit, dat gaat niet zo, dus daarom slaat de oven op hol,

de vlammen komen er dus uit.

En dan hebben we hier nog de mensen die eigenlijk altijd...

de bedjes bezet willen houden. - Vreselijk.

Inderdaad, door hun handdoekjes erop te leggen.

Het is een heel herkenbaar tafereel. - Precies.

Deze probeert vanaf het balkon al een handdoekje te gooien.

Het is een heel duidelijk verhaal. Dit was er op het laatste moment nog niet,

maar dat maakt dit verhaal helemaal rond.

De stekker had ik gisteren al zoiets: we gaan iets met de oven doen.

Er hangt een stekker aan, daar moet iets mee.

En na een nachtje rust zeiden we: we steken de boel daarmee in de fik.

Ik had jullie de uitdaging gegeven om wat meer organisch te sculpten.

En dat is misschien niet heel erg duidelijk

als je het in eerste instantie ziet, maar hoe jullie dat balkonnetje hebben gedaan,

vind ik heel leuk, want dat is een techniek waarbij je ronde steentjes

en plaatjes naast elkaar zet en dan kan je heel flauwe bochtjes maken.

Wat mij betreft zijn jullie echt voor jezelf naar het next level gegaan.

Next level. - Next level.

Ik ben trots op wat wij gebouwd hebben, en de Brickmaster vond het hekje heel mooi.

Deze complimenten neemt niemand me meer af.

Jullie zijn nog niet klaar.

De opdracht gaat verder.

Het breekt los.

En hier...

Twee generaties LEGO bouwers. De pick-up.

Vertel.

Hier komt ie. Hier links zie je de pick-up.

Hierbinnen in de speaker hebben we wat muziekelementen.

Alleen, de mensen die naar deze muziek luisteren, vinden het wat saai

en willen wat anders. Ze stappen uit de speaker, op de pick-up

en ��n vindt daar een robijn.

En op het moment dat hij de robijn pakt, komt hij in een warp zone...

en komt hij in een wereld van fantasie terecht,

waar aan een heel grote, levende boom robijnen groeien.

Toen ik naar jullie creatie keek, had ik ook al echt het idee:

dit is ��n wereld en dit is een andere wereld.

Het is echt een harde split door het midden

en daardoor werd het voor mij duidelijk dat je inderdaad door muziek

naar een andere wereld wordt geleid.

Maar dat het kristal gevonden werd

en dat je daarmee naar de andere wereld was gegaan,

dat had ik er niet uit gehaald.

Ook tijdens het bouwen hebben we gepraat over het detailniveau.

Die boom is natuurlijk echt fantastisch, want je ziet dat gezicht

en die bladeren gaan helemaal organisch alle kanten op.

Maar ik vind dat de box an sich toch nog een beetje ruw is.

De speaker heeft hetzelfde stramien als de pick-up, is bruin, glad,

geen decoratie, niks. Dus we hebben juist die stijl ook aangehouden.

Maar we nemen het wel mee voor de volgende ronde.

De pompbak, zoals ze dat op z'n Vlaams zeggen.

De wasbak, zoals jullie dat hier in Nederland zeggen.

We hebben een figuurtje gecre�erd dat de afwas aan het doen is,

maar ondertussen dwalen z'n gedachten af.

Eigenlijk denkt hij aan een treasure hunt, een schattenjacht,

die we letterlijk in kaart gebracht hebben

en dan ook helemaal laten doorgroeien in de wasbak.

Je ziet de onderzee�r die vertrekt, die aangevallen wordt door de octopus.

Hij gaat alle soorten avonturen beleven doorheen de vaat.

Moet hij een sleutel zoeken, en als hij de sleutel heeft,

kan hij op zoek gaan naar de schat. - Brickmaster?

Ik vind het echt heel gaaf dat jullie in jullie verhaal

jullie fysieke voorwerp wat jullie hebben gekregen, ge�ntegreerd hebben

met de fantasiewereld. Ik vind het fantastisch

dat er bijvoorbeeld hier theeschoteltjes in jullie landschap liggen en theekopjes,

maar de wasflesonderzee�r, waar je gewoon echt van de echte wereld

naar de fantasiewereld toe gaat, dat is echt iets nieuws.

En dan is er nog zo veel te ontdekken in dit bouwwerk. Heel knap gedaan, heren.

Dat was heel leuk om te horen, zeker voor die duikboot

omdat hij dat nog niet gezien had, dat hij het idee heel leuk vond.

Dus we hopen dat we er eens iets mee winnen dit keer.

Wie weet, wie weet.

Dan komen we bij de Lodino,

Lola-dinosaurustractor... Vertel, Jan.

We hadden eerst andere idee�n, maar toen kwam Lola opeens met het idee:

Jan, wat gebeurt er als een hondje z'n achterpoten breekt?

Daar zetten ze een rolstoeltje onder, dat hij kan revalideren.

En wij dachten dus: het is misschien wel heel tof

om gewoon een dinosaurus te maken die een ongelukje heeft gehad,

die in een rolstoeltje moet rijden.

Ik weet niet of je het weet, maar de Lola-versie van een dinosaurus,

dat haarbandje, alles erop en eraan. - Hij lijkt er echt op.

Als ik van een afstand kijk, dan krijg ik een idee, inderdaad,

dat deze dinosaurus inderdaad in het verband zit en pleisters.

En er zit ook een staartje aan. - En die heeft ook een EHBO-kistje bij.

Is er iets waar jullie zelf het idee hebben van: dat was een uitdaging.

Sowieso heel deze opdracht was ��n en al uitdaging voor ons.

We wilden laten zien dat wij ook �n met kleur �n met ronde vormen kunnen werken.

En voor ons de uitdaging om te sculpten, want dat hebben we nog nooit gedaan,

het is echt de allereerste keer voor ons allebei.

En dat kan je ook wel een beetje zien.

Want de kop van de dinosaurus,

daar is het volgens mij een beetje minder. - Ja, precies ook wat jij zegt.

Die kop moet gewoon vet zijn. Dit is gewoon in haast gezet

en dat kan je aan elk hoekje van elk steentje zien.

De commentaar van Brickmaster vond ik terecht.

Het stond aan de ene kant wat tegenover m'n eigen gevoel van trots

dat we zoiets neer hebben kunnen zetten, maar hij had wel gelijk.

Right, de wekker.

En ik weet hier al het ��n en ander van, Brickmaster, dus...

ik ga de jongens hun verhaal laten doen.

Wel, kijk. Zoals jij waarschijnlijk ook wel weet, vliegt de tijd,

dus we zien de tijd vliegen.

En de wekker gaat af, zoals je kan zien. Inderdaad.

Maar Klaas Vaak neemt het voor jou op, want jij ligt nog te slapen

en hij houdt de vliegende tijd tegen, zodat jij nog 5 minuutjes

in je bed kan blijven dromen over van alles en nog wat.

Fantastisch. - Aan jou de eer.

Jij mag aan het hendeltje draaien. Dan zie je waarover er gedroomd wordt.

O, ik ben aan het dromen. Gewoon zo?

Dus eerst over klokken. Daar hebben wij ook over gedroomd.

Over een halve kabouter, wat jij leuk vindt.

En Ruben die dat iets minder leuk vindt. - Oh, geweldig.

En kijk, het bed gaat op en neer. - Je ademt terwijl je nog slaapt.

Dit is toch heel vet. - Ja, heel gaaf.

Een mechaniekje en de droom en dat die twee dingen tegelijkertijd gebeuren,

dat K�rt aan het slapen is en je ziet de droom,

dat is iets... Dat is nieuw.

Ik heb het gewoon nog nooit gezien op die manier.

Top gedaan.

Hij was verkocht. - Hij was verkocht, h�?

Dat zagen we niet aankomen. - Nee. Ik was zo blij.

En dan de lovende commentaar over je mechaniek.

Misschien moet je gaan solliciteren. - Da's misschien een goed idee.

Nu niet te veel uit de hoogte gaan doen.

We waren wel blij met de commentaar. - Het was heel aangenaam.

De jongens met het gouden steentje kregen van Jan en Lola

naar hun gevoel het moeilijkste, de halve gitaar.

Maar ze hebben er wel weer een hele van gemaakt. Hangt er nog 'n verhaal aan vast?

Deze instrumenten zijn achtergelaten in de natuur.

Daar zijn planten en dieren omheen gekomen.

Je ziet de huiskat van de buren. Die zat achter de muizen aan,

maar die is over het keyboard gaan lopen.

En de aap die ontsnapt is uit de dierentuin,

die is met de gitaar aan de haal gegaan.

Als ik naar jullie bouwwerk kijk, dan is het smullen weer.

Jullie hebben heel mooie sculpts gemaakt.

Ik ben vooral heel erg onder de indruk van jullie aapje.

Alleen kan ik geen echt volledig verhaal ontdekken.

En ook het overgroeien van de onderdelen,

dat begrijp ik in eerste instantie niet helemaal uit wat ik direct zie.

We hadden vooraf een beetje verwacht dat het verhaal ons zwakste punt zou zijn.

De volgende keer moeten we langer over het verhaal nadenken,

zodat we dat duidelijker in ons hoofd hebben.

Brickmaster, aan jou de zware taak

weer een team aan te wijzen dat het programma zal moeten verlaten.

Ik denk dat dit nooit voor mij gaat wennen.

Het valt me weer best zwaar.

Dan heb ik goed nieuws voor jou. - Ik wist het. Ik wist het.

Er gaat op dit moment nog niemand naar huis. Jullie zijn nog niet klaar.

De opdracht gaat verder. - Nee.

Deze keer gaan we geen spullen doormidden zagen...

maar gaan we het team doormidden zagen.

Ik heb gezien hoe jullie allemaal als team functioneren,

maar ik zou ook heel graag willen zien hoe jullie individueel werken.

En bij wijze van experiment gaan we jullie uit elkaar halen.

Ja.

Eerst gaat ��n lid van het team bouwen, een uur.

En daarna het andere lid van het team, ook een uur.

Ed, Kasper, de eerste reactie? - Dat mag ik niet op tv zeggen.

We gaan bepalen wie als eerste de studio moet verlaten.

En dat doen we door middel van het oud-Hollands LEGO strootjetrekken.

Degene die het langste strootje pakt, die mag meteen de studio verlaten.

Dat betekent dat het andere teamlid hier blijft om te gaan bouwen.

Is dat duidelijk?

Doe je best, h�. - Lola, je kijkt wat moeilijk.

Ja, ik had gehoopt dat ik als eerste mocht,

zodat ik een verhaal kon neerzetten waar Jan technisch omheen kon bouwen.

Weet je wat? We beginnen met jou.

Komen jullie maar even naar voren.

Je hebt inderdaad de korte. - Dan mag ik beginnen. Gelukkig.

Goed zo. Mag ik het weer terug?

De lange. - Je hebt een lange.

Ja... Het is de korte.

Kort.

Heel goed. Duidelijk.

Ik heb de lange. - Dus?

Jij mag beginnen. - Ik.

We pakken ze allebei. We dachten: we doen het allebei tegelijk.

Het is duidelijk. De lange is voor jou, jij verlaat de studio en jij begint.

Nadat we klaar waren met de vorige opdracht, had ik al zo'n voorgevoel:

we zijn nog niet klaar. We hebben de vorige keer ook een twist gehad.

En dan is het natuurlijk heel spannend wat dat dan is.

Jullie krijgen nu ��n uur de tijd...

om een zeedier te maken.

Toen ik de opdracht hoorde, dacht ik: error 404, page not found. Echt.

En dat uur...

gaat nu in.

En ik mis mijn lief.

Het moet niet al te groot zijn, want we hebben maar een uur.

En het moet niet technisch ingewikkeld zijn, want dat kan ik gewoon niet.

Maar het moet wel in ��n oogopslag duidelijk zijn.

Ik denk aan iets van een zee-egel.

Ik denk dat ik gewoon voor een vis ga.

Ik ga een monstervis maken.

Een krab. Krabbe-krabbe-krab.

Ik maak een zeepaardje.

Een zeepaardje. - Een zeepaardje.

Ik ga het mezelf niet heel moeilijk maken, want mijn skills zijn niet zo goed

als die van Kasper. Dus ik bedacht: een zeepaardje, dat moet me lukken.

Ah, kom op.

Het breekt los.

Het gaat niet goed.

Ok�, dat moet anders, want ik heb geen tijd meer.

Het wordt een vis zonder vinnen, dus het wordt een beetje een heel slechte vis.

Oh my God.

Nog minder dan een halfuur.

Dus we zijn over de helft, maar het beeld is ook al over de helft.

Doe mee aan LEGO Masters. It'll be fun. - It'll be fun, they said.

It will be great, they said.

We bouwen thuis ook altijd alleen.

Het grote verschil hier is dat we bouwen onder tijdsdruk.

Heel veel stress.

Een uurtje is ook niks, h�.

Nee. Blijf zitten, alsjeblieft, blijf zitten.

Het is heel lastig om binnen ��n uur iets moois te maken.

En dan zeker... moet je ook nog iets origineels bedenken.

Er zijn kennelijk drie zeepaardjes,

maar het zullen ongetwijfeld drie heel verschillende zeepaardjes worden.

Het moet een zeepaardje voorstellen. - Het is een zeepaard.

Goed dat ik het even zeg. Maar je zou ook kunnen zeggen: het is een zee-eend.

Ja. Ik zou er misschien toch een fantasiedier van maken.

Het is de bedoeling dat het zeker duidelijk is dat het een krab is.

Hij heeft z'n schaartjes. Volgens mij hebben krabben zelfs pootjes.

Er komen nog twee oogjes bovenop en dan hoop ik het ongeveer af te ronden.

Nog wat detail hier en daar proberen te brengen, maar het is krabbentijd.

Waarom blijf je niet zitten?

Kak.

Stomme stokjes.

Ik moet tegen mezelf zeggen: inademen, uitademen, rustig, rustig blijven.

Dames en heren, leg de laatste hand aan je kunstwerk.

Nog vijf minuten.

Blijf vastzitten, alsjeblieft. Blijf alsjeblieft vastzitten.

Stokjes.

Tien, negen, acht... - Nee, waar zijn m'n stukjes?

Zeven, zes, vijf...

vier, drie, twee, ��n...

nul. Handjes los. Handjes los. Handjes los.

Het is wat het is.

Handjes los, steentjes los. Jullie uur zit erop.

Ik ben niet superblij met m'n vis. Ik zie wel een heel mooie vis in wording,

maar ja, dit is wat het is, de tijd is op.

Ik ben gematigd tevreden. Het kan altijd beter. Dus, ja...

Ja, het was echt doorduwen. Even inschatten in het begin hoever je kan gaan

en ik ben heel blij dat dit er staat.

De vormen kloppen soms niet helemaal, maar...

ik denk dat het voor ��n uur vrij goed is.

Jullie partners hebben een uur de tijd gekregen om een opdracht te vervullen.

Dat is gebeurd. Het is nu aan jullie.

Jullie krijgen ��n uur de tijd...

om een landdier te maken.

En dat uur gaat nu in.

Ik weet het gewoon echt niet. Ik heb even een black-out.

Toen ik de opdracht kreeg van: maak een landdier, dan gingen echt...

Alle dieren kwamen door me heen, zeg maar.

Kut.

Ik ga een nijlpaard proberen te maken.

Toch wel even stress. Voor het eerst dat ik dat echt zo voel als nu.

Ik heb heel veel stress voor deze opdracht. Maar echt heel veel.

Je hebt niemand om op terug te vallen en da's moeilijk voor mij.

Ik was op het idee gekomen om direct een kangoeroe te bouwen.

Zien hoever we geraken, maar nu besef ik ook dat ik redelijk groot ben begonnen

voor de tijd die we hebben, maar ik heb niet echt meer de kans om kleiner te gaan.

Het eerste kwartier was heel snel voorbij. M'n hart bonsde wel in m'n keel,

want zo snel, dat kon ik even niet bevatten eigenlijk.

We hebben gelukkig het gouden steentje nog. Als het echt misgaat,

dan kunnen we dat nog gebruiken.

Ik weet niet waar ik ga eindigen. Ik heb wel een idee in m'n hoofd.

Maar ik ben helemaal niet gewoon om dieren te bouwen.

Dus... Ja, ik zie wel.

Wat wordt het?

Een olifant, normaal. - Een kameleon.

Het wordt echt niks. Het wordt eliminatie.

Hoe is het?

Stress. - Ja, h�?

Ja, een beetje wel.

Ook wel blij dat jij daar weer zit. - Ja? Toch wel? Ok�.

Ik durfde Evelien niet goed wat te vragen. - Nee? Hoezo? Was ze gestrest?

Nou, zonder al te veel weg te geven...

Wat wordt het?

Ik wilde eerst een libelle of een vlinder maken,

maar ik denk dat het nu iets van een sprinkhaan of een kikker gaat worden.

Dat m'n vader er niet is, werkt alleen maar mee,

omdat ik niet hoef te overleggen en vooral niet hoef uit te leggen.

Nog minder dan tien minuten.

Even...

Ik ben een vos aan het bouwen.

En hopelijk...

gaat hij af.

Ja, afgemaakt worden, bedoel ik. Nee, ook niet.

Je snapt wat ik bedoel. Laat maar.

Ik denk dat het wel zal lukken.

Ik heb er al goeie hoop op nu. 't Is leuker dan daarnet.

Oh, man.

Evelien zou zeggen: 'Rustig, diep ademhalen.'

Ik zit te kijken... Het is een soort speedbouwen, wat jij doet.

Het lijkt alsof jij wel versneld af wordt gespeeld en ik niet.

Speed builden is iets wat Bjorn en ik af en toe wel 's samen doen.

Dat is nu gewoon van pas gekomen.

Deelnemers, het is tijd voor de finishing touch.

Jullie hebben nog vijf minuten.

Nee. Op het einde brak er een achterpootje af.

Dat was wel even op een verkeerd momentje.

Wat tijd allemaal niet met een mens kan doen.

Tien, negen, acht...

zeven, zes, vijf...

vier, drie, twee, ��n...

Ja, handjes los.

Is het gelukt?

Is 't gelukt? - Ja.

Het is wat het is, en voor de eerste poging van een olifant

vind ik dat het er nog wel op lijkt.

Bedenken en gelijk uitvoeren. Het moet in ��n keer goed gaan. En het staat.

Ik ben blij dat ik het heb gehaald in die tijd,

maar nu is het afwachten tot de Brickmaster iets zegt.

Het mijne is ietsje kleiner.

Ze zijn allebei groen. - Wat een cutie.

Wat is dat? - Zie je het niet?

Het monster van Loch Ness?

In ��n keer goed.

In een uur? - In een uur.

En jij ook, h�? - Maf.

Die van jou is wel echt cool. - De jouwe ook. Dat had ik niet verwacht.

Ik denk: je komt met een zeemeermin of zo.

Het is een nijlpaard. - Ja, ik zie het. Gelukkig.

Oh, die kijkt keizielig. - Niet aankomen.

Ja, zo voelde ik me tijdens de opdracht.

Jullie dachten dat jullie vandaag klaar zijn.

Dat zijn jullie uiteraard niet.

Jullie krijgen een uur de tijd...

om van dat landdier en waterdier...

��n dier te maken.

Daarbij mogen jullie geen extra steentjes gebruiken.

De brick shop blijft dicht.

Maar jullie moeten wel alle steentjes gebruiken die nu voor jullie liggen.

Start de klok.

Schetsblok erbij, Kas?

Wacht, even denken. Ho, stop.

De oogjes van jou kunnen we op de voorkant plaatsen.

Ik zou niet alles afbreken. Als je bruikbare delen hebt...

Ik had wel aan zien komen dat we hier iets mee moesten doen.

Althans, ik dacht dat Jan hier iets mee moest maken.

Dus jij denkt: dan gebruik ik maar 500.000 stokjes.

Ik bedacht me dat halverwege de build.

Ik was zo trots dat die hier in een uur stond, echt waar.

En nu moet ik hem weer afbreken. Daar gaat de krab. Cut the crab.

He's back.

We hadden een olifant en een monstervis en we gaan nu...

meer met een monster verdergaan dat dan uit de zee gaat komen

om dan naar het land te gaan, toch? - Ja... Denk ik.

We staan er niet meer alleen voor. Da's al iets.

Is dat echt een solide blok? Prachtig. - Zeg... No hate.

Zullen we een draak doen? Daar kan je heel veel verschillende onderdelen in stoppen.

Ok�, doe maar. Maak jij dan het lichaam?

Ik denk dat we gaan ombouwen naar een papegaai.

We hebben heel veel felle kleuren en en papagaai is wel een mooie mix, dus...

is dat het eerste dat bij ons opkomt.

Wij hebben duizend stekels, dus het wordt een duizendpoot.

Het wordt een soort van pingu�n. - Pingu�n met uilenogen.

Het wordt toch een sprinkhaan.

We kunnen hier ook een soort van vleugels van maken.

Chapeau, mannen, jullie hebben alles afgebroken.

Weg kameleon, weg zeepaardje en gewoon opnieuw beginnen.

Alles weg. - Was dat onmiddellijk duidelijk?

Ja, zo van: we gaan dat niet... - Anders zit je vast aan een idee

of aan een vorm.

Ik zou dit nog niet doen, pap. Dit is echt detail.

We hebben nog al die steentjes. Eerst dit opmaken.

Vrienden, jullie hebben alles weer afgebroken. Gewoon van nul beginnen?

Oei, en veel grijs, zie ik. - Ja, een olifant.

Ja, die olifant natuurlijk. - Heeft een beperking gegeven.

Onze beperkingen vind ik niet zo tof. - Ben je wat aan het zagen?

Is hij wat aan het zagen? - Een klein beetje.

Ok�, doe het maar alleen. - Nee, nee, nee.

Kutpootje.

Sorry. - Geeft niks.

Laatste vier minuten.

Kijken of je die dingen weggewerkt krijgt.

Die dingen, welke dingen? - Alle dingen.

Zo...

Hoe breed wil je het onderlijf hebben? - Ik weet het niet. Gewoon even wat doen.

Deze moet er wel ergens tussen, pap.

Echt ertussen ergens. - Ok�, ik snap het.

Heb je genoeg blokken om goed hoog te maken? Anders...

Nee. Ik ga hem nu bol maken. Het wordt een bolle draak.

Net zo'n spelletje mikado. - Nee, dit is het spelletje...

irritante pinnetjes in LEGO stoppen.

Laatste minuut.

Even nadenken, een stap terugnemen en dan denken over het verhaal,

want nu is het echt nog niet duidelijk. - Deze twee nog.

Een beetje extra gewicht achteraan.

Tien, negen, acht, zeven... - Ik ga nog een pootje verwisselen.

Zes, vijf, vier...

drie, twee, ��n... Handjes los.

Gefeliciteerd, bouwers. Jullie deden het weer.

We dachten dat die van ons vet was. Dit is wel netjes.

Volgens mij is dit een hond verkleed als krab.

Dit is Kwispel, de superhond. - Ik sta echt te kijken.

Hoe kunnen een kangoeroe en een krab een superhond worden?

Dat is echt meesterlijk gedaan.

En, Corneel, ik maakte me echt super zorgen

toen jij begon met die kangoeroe. Ik dacht: dat haal jij niet.

Wat een enorm ding was dat.

Je hebt werkelijk als een machine staan bouwen.

Dat was heel indrukwekkend om te zien.

Jullie hebben het lijf van een kangoeroe omgebouwd tot het lijf van een hond

en dan de bovenkant van de krab gebruikt als gezicht. En ik vind het supertof

dat die oortjes, de krabbetjes er nog zijn.

Ja, echt zwaar onder de indruk. Goed gedaan, jongens.

Dank je wel. - Naar de volgende.

Ik vind deze zo cute. Ik wil deze meenemen naar huis.

Die is toch echt zo zoet, h�?

Als je naar iets kan kijken en je zegt: oh...

Dan weet je dat je iets goeds afgeleverd hebt.

Ed, toen ik naar je bouwsel keek,

toen had ik toch wel een beetje moeite om te zien wat het was.

Kasper had wel echt iets mooiers gebouwd.

Dat vond Kasper ook.

En Kasper, ik zag dat vogeltje ontstaan en toen dacht ik:

dat kleine lijfje en een kleine staart...

De proporties waren niet helemaal optimaal.

Maar toen jullie aan jullie gezamenlijke opdracht begonnen...

Daar staat hij.

Het bouwwerk van m'n vader was de missing link.

Samen is hij toch wel wat krachtiger,

maar wel net zo schattig en cartoonish.

Ik denk dat we met dit bouwwerk wel in het midden zullen eindigen.

Ik denk toch stiekem niet dat we... - Ge�limineerd worden.

Lieve dames, is dit een bestaande diersoort?

Het is een sprinkhaan geworden.

Ik vind het ook een leuke samenvoeging van jullie twee bouwsels.

Evelien...

Ik dacht: ik ga een subtiele, ronde vis maken,

maar hij was gewoon niet af. - Hij was inderdaad echt niet af.

Maar jullie hebben heel mooi jullie dingen ge�ntegreerd.

Ook leuk oneigenlijk gebruik van steentjes.

Jullie hebben de klassieke wieltjes als ogen gebruikt.

Insecten hebben facetogen en dat zie je dan terug in de wieltjes.

Goed gedaan, dames. Lachen. - Ja, bedankt.

Giovanni, David, we gaan daar niet flauw over doen.

Giovanni, dit was niet jouw favoriete twist, h�?

Ik had er liever nog wat stukken af gehouden.

Ik vond het heel gewaagd

dat jullie letterlijk jullie beide bouwwerken

tot op het steentje afgebroken hebben. - Absoluut.

En jullie slagen er binnen een uur in om niet alleen alle steentjes te gebruiken,

maar het is gewoon super herkenbaar. Het is een vrolijke, speelse papegaai.

Je ziet allemaal leuke stukjes erop. Het is leuk om naar te kijken.

En dan wil ik graag ook nog even benadrukken

dat ook jullie individuele bouwwerken fantastisch waren. Ja, echt.

Of we winnen, ligt niet in onze handen. - Nee.

Maar ik denk dat we overall niet slecht gescoord hebben.

De olifant was aan het drinken. Dat was een leuk, klein verhaaltje.

En het was ook helemaal duidelijk wat het was.

En, Arno, jouw vis was echt gaaf.

En als klein bonusje, nog een klein verhaaltje

met de visjes die werden opgegeten. Erg leuk.

Maar ja, dan kijk ik naar jullie gecombineerde bouwwerk

en dan heb ik moeite om het te decoderen.

En ook, als ik gewoon kijk naar kleurstelling

en hoe de kleuren zijn verdeeld, dan is het een beetje rommelig.

De vuurspuwende draak. Ik vind het toch een prachtexemplaar.

Ook enthousiast, Brickmaster? - Redelijk.

Ik denk dat de verhoudingen net een beetje anders kunnen zijn.

Iets kortere nek, en misschien hadden jullie een paar van die stukjes

mooi nog in de vleugels kunnen gebruiken, zodat ze iets voller zouden zijn.

Toen jullie individueel gingen bouwen, Lola, om eerlijk te zijn,

ik maakte me echt zorgen. Ik zag jou zo lang met zo'n klein ding bouwen

en ik kon niet goed zien wat het ging worden.

Het was ook gewoon relatief eenvoudig.

Maar als je dan dichter bij je creatie komt, dan zie je die oogjes

en dan is het meteen cute.

En dat heeft jou gered, zeg maar, in die eerste creatie.

Jan, jouw vos, de verhoudingen waren nog niet helemaal in orde.

En voor de volgende keer zou ik toch aanraden: begin dan met de kop.

Want de kop is waar je naar kijkt en de rest komt vanzelf.

Hier bij deze duizendpoot is het iets minder van belang,

want een duizendpoot heeft gewoon een lang, glibberig lijf

en het hoofd is niet heel erg uitgesproken.

Maar hier zie je wel dat je echt die kop met die tentakels hebt.

Ik heb wel een bottom drie in m'n hoofd. Daar zitten wij bij. Dat denk ik wel.

Wie nog meer? - Natasja en Evelien, denk ik, en...

Ed en Kasper. Denk ik dat die ook in de laagste drie zitten.

Jos, Martijn, jullie hebben de evaluatie van de Brickmaster gehoord.

Hoe viel die mee?

Er waren positieve en negatieve punten en...

Toch wel vooral positief, denk ik.

Dus het gouden steentje wordt niet ingelegd?

Klopt. We gaan het niet inzetten.

Brickmaster, we beginnen met het goeie nieuws.

Er is heel veel gebeurd vandaag.

En mijn beslissingen zijn ook gebaseerd op het totaalbeeld,

wat jullie individueel hebben gedaan en hoe jullie hebben samengewerkt.

Na lang wikken en wegen heb ik besloten om het volgende team naar voren te roepen.

En dat team is...

Bjorn en Corneel.

Jullie kabouter, dat was gewoon een heel leuk idee.

En vervolgens hebben jullie dat idee heel mooi uitgewerkt.

En dan komt jullie superhond. En dat was ook een superhond.

Bjorn en Corneel, jullie zijn de winnaars van deze aflevering.

Goed, jongens.

Echt zo blij. - Ja, superblij, h�?

We hebben dat goed gedaan, echt. - Awesome, man.

Dan nu het slechtnieuwsgesprek.

Welke twee teams staan er deze aflevering onderaan?

Het eerste team dat de gevarenzone ingaat, is...

Ed en Kasper.

In jullie eerste bouwwerk moest een herkenbaar verhaal zitten.

Maar het had toch nog uitleg nodig

om het hele verhaal dat jullie hadden gemaakt begrijpelijk te maken.

En dan is er nog het tweede gedeelte van de opdracht.

Ed, je voelt 'm waarschijnlijk wel hangen. - Ja, ja, ja.

Wat je hebt gebouwd, ik vond het heel grappig,

maar het is niet echt LEGO Masters materiaal.

Goed, verder met het slechte nieuws. Wie bungelt er nog meer onderaan?

Het tweede team dat ik naar voren wil laten komen, is...

Lola en Jan.

Nee...

De winnaars van de vorige aflevering zijn nu in de gevarenzone terechtgekomen.

En ik zal het toelichten. Toen jullie aan je revaliderende dino begonnen,

toen begonnen jullie aan de benen en daardoor kwamen jullie in tijdgebrek

om die nek en dat hoofd op hetzelfde niveau af te maken

als de benen. En toen kwamen de individuele opdrachten.

Jan, bij je vos had je een beetje dezelfde problemen als met de dino,

waar je achterin het lijf bent begonnen en toen heb je doorgebouwd

en ben je ge�indigd bij de kop. De kop had eigenlijk het kopstuk moeten zijn.

Ik heb dat advies gegeven bij jullie dino

en daarna heb je dat advies niet meegenomen

in je individuele bouwsel.

Brickmaster, if you please.

Welk team moet het programma nu verlaten?

Het team dat deze week naar huis gaat, is...

Ed en Kasper.

We hebben een super tijd gehad. Ik had het voor geen goud willen missen.

Ik ga met trots en plezier hier weg.

En mijn vriendin is zwanger, dus ik ben eerder thuis dan ik dacht.

Als het op tv komt, kijken we allebei met plezier terug.

Beste bouwers, jullie zijn dus nog met zes duo's.

Dat wil zeggen dat de concurrentie steeds groter wordt,

dat de lat steeds hoger wordt gelegd.

Rust goed uit, en wij zien jullie volgende week heel graag terug.

Tot volgende week.

Dit is niet onze stijl van opdracht.

Ik heb het kapotgeknepen. - Het is toch heel...

energieslopend, LEGO Masters.

Rustig, rustig blijven.