Original subtitles

www.mk.titlovi.com

Само се јавив..

... за да прашам за распоредот

на станица "Север",

и оној човек

само се пошегува или ме излажа.

Тоа не е игра

или нешто такво.

Јас пелтечам, тоа е.

Започнав касно да пелтечем, на околу 13 години.

Пред тоа изговарав лошо некои звуци,

но долго време

одев на логопед, специјалист за пелтечење.

Во почетокот моите блиски говореа за тоа,

после, моите учители нао училиште и во гимназијата,

само што јас не сакав, немав желба...

Моите родители правха забелешка,

кога мелку ќе запелтечев,

за да ме натераат, така да се каже, да го сфатам,

но јас си водев сметка.

Моето пелтечење е малку посебно.

Јас не повторувам зборови и слогови,

повеќе устата ми се стега, лицето исто.

Секогаш сум пелтечел така,

затоа што сакав да го прикријам повторувањето на слоговите.

Многу чудно, но сум забележал,

дека колку повеќе ми се допаѓа некој, толку повеќе пелтечам.

Не дека задолжитело пелтечам повеќе,

но сум некако... Пелтечам, но не се вознемирувам.

Да не се вознемируваш, тоа е чудесно.

Да не криеш, дека пелтечиш.

Јанис, за тебе не е проблем да говориш за пелтечењето.

Сега, да. Но ми беше многу тешко да го прифатам.

И најпосле, кога... кога... кога навистина осознав,

дека пелтечењето е дел од мојот живот

и започнав да говорам за него со своите блиски,

како да се ослободив од некаков огромен, огромен товар,

кој го носев со години,

и оттогаш живеам сос пелтечењето и се обидувам да го прифатам.

Добро, а девојчето десно?

Имаш ли можност да кажеш некому од своите блиски

или на некој друг, дека си пелтечела?

И ако си го направила,

се почувствува ли ослободена од некаков товар, или не?

Ти... Болно ли е?

ЛИЛА И МО

Улица "Де Не", Гарж ле Гонес.

Јави се дома.

Како не!

Извини.

Каде е улица "Де Не"?

Не ми го цртај. Покажи ми со прости гестови, како стјуардеса.

Земи, оваа ноќ направив многу.

Запиши си го мојот број.

06-70-49-39-11.

Мо.

Отвори ја вратата. Бернардо, што има ново?

Коголита, како си? - "Бе-Бе-Бернардо"!

Те молам, кажи еден збор. Само еден збор, ајде!

Тишина! Ви ги враќам составите

по текстот од "Голем галевник".

Во целина е подобро од обично.

Кати, многу добар. Рашид, одличен.

За жал, Клара е вон темата, добар.

Вон темата. Сузан, добар.

Лила, одличен.

Оваа глупачка има петка.

Кој ќе одговори на прашањето

во врска со преминот од "Голем галевник"?

Лила?

Лила?

Ајде, слатка! - Глупачка.

Кажи нешто.

Смешно ли ви е? Смешно ви е!

Некој ќе одговори ли на 4-тото прашање? - Јас, господине!

Особеностите на јазикот се однесуваат до следниот премин:

"Ќе ми биде тешко, ако ме замолат со призив

да користам зборови и форми, кои одамна насочуваат

во позната насока, без да стигаат до излез."

Тоа ли е? - Лила! Кај мене после крајот на часот!

После неколку месеци е усниот по француски.

Како ќе се справите? - Јас сметам на чудо.

Тишина, ако сакате! Тој ден нема да има чуда.

Ве потсетувам сите по неколку месеци е матурата.

Само со упорна подготовка ќе ги постигнете сакните резултати.

Продолжувам со текстот. Тони, што е сугестијата?

Тоа е расистички текст.

Зошто?

Вели дека Питоните не се сакани

и дека се од предградијата.

За Питони ли не смета, или што?

Лошо и е, одиме во лекарскиот кабинет.

Лила има врели бранови.

Ви го земам бележникот! Штом брборите на писмениот...

Ти давам малку повеќе заради наемот.

Добро.

Дојдоа три писма за тебе.

Тоа е за протоколите, а тоа е за зголемувањето на глобата.

Што пишува тука? - 190 евра, покачувањето.

Не, каков е овој збор?

Имо... Имо...

"Имобилизација

и евентуално одземање на автомобилот."

За тоа ќе се погрижам јас.

Ќе напишам чек, ќе ми ги дадеш парите во кеш.

Тоа останува кај мене.

"Јас сум Лила, девојчето од вчера. Макароните се многу вкусни."

Да? Јас сум пријателка на Лила. Неа ја нема.

Не, таа си замина и нема телефон.

Како така? Ми испрати есемес.

Јасно, ќе и пренесам. А кога ќе се видите?

Ќе и се јавам. - Добро, може.

Ќе и пренесам, нема проблем.

Добро, може. Дослушање.

Има супер глас! Гласот му е многу...

Дури по гласот му си гледа, дека е многу згоден!

Давај!

Дај гас!

Франческо!

После ќе се погрижиш за мене.

Бараш ли некого?

Се изгуби ли?

Франческо, некои жени се взонемируваат, направи нешто.

Сакаш ли да те измијам, пиленце?

Многу си убава.

Што правиш?

сакаше да ме бакнеш?

Јасно.

Мислиш, дека сме пријатели?

Како да сме пар?

Ќе те фатам јас тебе.

Земи, твојата пријателка ми кажа, дека немаш телефон.

Така ќе можеме да зборуваме.

Не можеш да зборуваш, така ли?

Остави го за кратко пенкалото.

Чекај да погледнам нешто.

Смирено.

Се е во ред.

Може ли да ти кажам нешто? Може ли?

Не ми е гајле, дека пелтечиш.

Што ти е?

Остани кај мене.

Не ми е гајле.

Разбра ли?

Кога се видовме, оние ти викаа "Бе-Бе-Бернардо".

Те имитираа, нели?

Те имитираа ли?

Ти што сакаш га јадеш?

Кажи што ти се јаде, и одиме.

Само кажи ми.

Зборувај со мене.

Што сакаш да направам?

Што правиш?

Престани да пишуваш насекаде.

Нели во моментот зборувам со тебе?

Доста веќе. Што правиш?

Нема ли да се обидеш да говориш?

Браво, тоа звук ли беше? Кажи го продолжението!

Кажи "запри", и ќе запрам.

Кажи "запри", и ќе запрам.

Тоа "запри" ли беше?

Земи си го пенкалото и не ме пипај. Доста!

Каде да те однесам?

"С" се пишува со полукругче.

Како зборот "среда". Се сеќаваш ли?

Така ли? - Да, потруди се. Напиши го пак.

"С" или "е"? - "С" како...

Среда!

По ѓаволите. Среда.

Добар ден. - Изгледа ми требаат очила,

за да гледам од блиску. - Добро.

Се обидувам да прочитам нешто, но буквите се малечки.

Не знам дали вие успевате.

Успевате ли? - Да.

Што пишува?

"Кристалниот звук на твоите гласници ми го пронижува мозокот."

Каква да биде рамката?

Повеќе очилата? Има со рамка, без рамка,

пластични... Какви претпочитате?

Малку се скапички. Ќе дојдам друг пат.

Да ти се наоѓаа нешто за солзи? - Молам?

Нешто, што ја ублажува болка од спреј за солзење.

Сакам нешто за болка, за да си ги заштитам очите...

Капки за очи. - Точно така, дај ми некои капки.

Ме изненадувате одзади, не од напред. Да не личам на страшливец.

И не заборавајте да ми го украдете куферчето.

Бива.

И не прскајте во очите на девојчето, важно е!

Смирено, брат.

Добро дошла дома.

Ајде, трчај!

Мајку му!

Лила, земи ги клучевите и отвори.

Влегувај! Таму има еден кауч. Стави се на него.

По ѓаволите, моите очи!

Мајку му, пече!

Мајку му. Смирено, нема ништо.

Не е ништо страшно. Сега ќе помине.

Треба 15 минути да останам со затворени очи.

Не треба да ги отворам очите.

Како не ги видов!

Се појавија од никаде проклетите гомнари.

Ти добро ли си?

Ти виде ли од каде дојдоа? Виде ли од каде се појавија?

Од каде доаѓаа?

Од каде доаѓаа?

Зад автобусот.

Зошто не пробаш со уште пократки реченици?

Нешто како минизборови?

Се насмевнуваш ли? Навистина ли се насмевнуваш?

Ти одговара да говориш.

Тоа ли е се? - Одбрав некои нешта, избери си.

Но врати ми ги здрави. - Смирено.

Избравте ли?

Јас би сакала... би...

Јас ќе земам...

Добро. А за вас, господине?

Истото. И салата.

За вас, госпоѓице, некаква гарнитура?

Не разбирам. Што сакате?

Вели, дека јас сум и доволен.

Жена ми не сака да си ги арчи зборовите во празни муабети!

Ајде, покрет!

Глупак.

Тоа е... тоа е...

Извини.

Тоа е, затоа што не го познавам...

Не те разбрав.

Наеднаш.. се почувствував напрегната.

Доста глупости. Зошто се извинуваш?

Одамна ли го имаш овој проблем?

Така е, откако... откако... По ѓаволите.

Не, уште кога бев... - Малечка?

Да, сосем мала.

Каква е причината? Зошто?

Всушност мајка ми пелтечише.

Те нервирам ли со прашањата?

Не сакам да те измачувам.

Би требало да ми поставуваш полични прашања.

Просто...

Всушност луѓето се... Се вознемируваат од тебе.

Тоа, што најмногу ме нервира... Разбираш ли, понекогаш....

Понекогаш ми се сака да кажам нешто

и немам време. - Немаш време?

Луѓето се нервираат, кога пелтечиш.

Им писнува да те слушаат, немаат време.

Затоа... - Кажуваш нешта, што не сакаш?

Постојано. Лошо е што понекогаш,

кога не можам да го кажам зборот, кој сакам да го кажам,

постојано сум принудена да го сменам зборот.

Не треба да се срамиш од тоа.

Нели знаеш, дека не треба да се срамиш?

Другите нека одат по ѓаволите. Тие судат, немаат свој живот.

Тие се лошите, тие се грозните.

Трупови со гнасни души.

Така е.

Сега сме само јас и ти.

Само јас и ти.

Што правиш со глупак како мене?

Сериозно.

Тоа сум јас. Види. Сестра ми го нацрта утринава.

Тоа сум јас, а тоа е татко ми.

Всушност јас се гри... По ѓаволите.

Јас се занимавам со сестра си, затоа што...

Да кажеме, дека татко ми се однесува малку чудно.

Откако мама почина.

Затоа јас се грижам за неа, и помагам за домашните.

Познато ми е, сестра ми беше сосем мала

и само јас се грижев за неа. Деноноќно, истата историја.

Јас имав шест години.

Мајка ти ја немаше ли?

Татко ми имаше сообраќајка и умре, а мајка ми е невротична.

Тоест? Како така?

Доста, не ми се зборува за тоа.

Сепак имаш среќа, што мајка ти е уште жива.

Не и за мене.

Да говориме за нешто друго.

Повелете. - Благодарам.

Добар апетит.

Гладна сум.

Каде отиде? Ела!

Господине? - Сакам нешто друго.

Нешто не е во ред со полжавите? - Не, сакам да ги сменам.

Што да ви донесам?

Имате ли некаква паста?

Шпагети со сос од сипа.

Донесете ми нормални шпагети, со доматен сос.

Кога некој те вознемирува,

замисли си го гол и така веднаш се смируваш.

Во моментот го правам точно тоа.

Неговите ласки...

Рацете...

Влажниот стомак...

Знаеш како опожарените куќи

се наклонуваат една кон друга,

како гранките се кршат, без да се оптоварени

и како во темното две животни се одаваат на задоволството.

Јасно, тоа е крнтија на...

крнтија на глупак!

Тоа е сестра ми Сораја.

Кажи "добар ден".

Добар ден, г-н Момо.

Не Момо, само Мо.

Само Мо. "Момол", "Мрсул"...

Ела. Ќе направиме диктат. Каде ти е тетратката?

Што ти е?

Започнуваме со зборот "кактус". Ајде.

Ќе пишувам со ова.

Кактус?

Не, "к" не се пишува така. - А како?

"К" се пишува... Со ченгелче, ете така.

Едно или две? Ништо не разбирам. Едно или две?

Ајде, потруди се. - Остави ме.

Сораја... Види, едно ченгелче. Разбра ли?

Ќе правам што сакам. Не ми е гајле.

Не сакам да пишувам домашни. - Сораја, престани.

Остави ме. - Сораја.

Не сакам да пишувам, не сакам.

Престани! Што правиш?

Не, немој!

Преста... Доста, престани!

Пре... Престани.

Доста. Земи го моливот.

Не сакам! - Пиши.

Остави ме! - Земи и пиши.

Нема да правам ништо! - Доврши го диктатот.

Се исеков.

Што се случи?

Повлечи се!

Ти и го направи диктатот.

Со мене се однесува ужасно. Јас ќе се истуширам.

Нели нема да ме тераш да пишувам?

Започни!

Пиши, ајде, пиши!

За казна ќе ја пишуваш буквата "а". Ајде, пиши "а".

Сакам да видам еден ред со буквата "а".

Напиши ја буквата "а".

После напиши само буквата "б", а потоа, буквата "в".

Точно така, а после, следната буква.

Тоа сум јас

Ти не можеш да напишеш "м"?

Ела. Ела тука, ела!

Тихо! Не и кажувај.

Знаеш ли што ќе ти направам?

Знаеш ли што? Отвори ја устата, но не викај.

Не викај, отвори ја устата. Не викај.

Го гледаш ли овој заб?

ја Ќе ти ги извадам сите заби.

После ќе ти ги избодам очите, ќе ти го истргнам јазикот.

Ќе ти ги избодам очите и ќе ти ја изгорам кожата.

Ако проговориш, ќе ти ги избодам очите. Разбра ли?

Ако ме изнудиш, ќе ти го направам сето тоа.

Можеш ли да чуваш тајна?

Прости ми, прости ми, прости ми.

Прости ми!

Прости ми, прости ми!

Прости ми!

Забот ти паднал.

Ете, земи.

Плукни, плукни.

Многу добро.

Покажи ми како пишуваш "м". - Види, тоа е "мој", а тоа е "име".

"М" е во почетокот.

А во "име", "м" е во средината.

"Муча" започнува со "м".

Со "и" и "е" станува "име".

Но ако ставиш "н" пред "е", станува "не".

Но ако од напред има "и", станува "име".

Што? Но тука, со "м" станува "муча", нели?

Нели така? "Муча"? - Да.

А зошто тука има "м"?

Не знам, јас не ги измислувам буквите.

Какви букви? Тука, после "м" е друга буква.

Не е истиот звук, станува "муча". Нели?

Затоа што во "име" "м" е по средината.

Гледај.

Дај ми го пенкалото.

"Де" со "д" и "е"... "Дете".

Има два пати "е". Во почетокот и во крај.

На двете места има "е".

Прво има "де", после - "те".

Што? Чекај, чекај. Момент.

Благодарам што ми објаснуваш, многу добро.

Но зошто започна со друго?

Нели тука е "м" и "муча".

Да, истото е. - Зошто?

Во "име" и "мој" има "м".

Истото е, може да има "ме" - со "м" и "е",

и "ом" - со "о" и "м".

Например, "оњ" е како "коњ",

а "ом" е како "дом".

"Име", "дом".

Не разбрав.

Ќе ти покажам нешто. - Чекај, пред да ми покажеш нешто.

Тоа, накрајот нели е буквата "м"...

Тоа не е ли "м"?

Ало? Ало! - Имаш ли запалка?

Сакаш да го потпалиме "Макдоналдс"? - Не.

Тогаш објасни ми што е тоа. - Имаш ли запалка?

Те молам, објасни ми, за да разберам.

Прво дај ми ја запалката.

Што ќе правиш? - Нешто интересно.

Објасни ми. - Но...

Објасни ми!

После ќе го запалиме целиот град.

Кажи ми. Објасни ми го појасно.

Кажа, дека "оњ" е со "њ".

Види можеби "о" си останува на место.

Разбираш ли, останува на место. Само е обратно. "Н" е...

Зборот обратно? - Да.

Зошто е обратно? Зошто ги вртат зборовите?

Затоа што не го значи истото.

Гледај, ако ја тргнеш цртичката, станува "не сакам".

Но ако додадеш уште една цртичка,

станува "м", што значи "мое име".

Но кога има "с", "м", "а",

има и едно "н".

Например, "талисман".

"Ман".

Станува "ан" само ако има едно "с" и "м".

Разбра ли, или не?

Во предавањето напишав... "Метаморфозата кај Гари

е слична на смена на кожата, како кај питонот.

Форма на загадување и обновување на себе си преку себе си,

преку сопствените корени..."

"Сопствените корени". - "Сопствените корени".

"Тоа самосоздавање се нарекува "лажно писание".

Си ја уништуваш иднината заради стравот,

затоа што имаш потреба од патерица,

за да отидеш на матурата.

Ќе го прочиташ текстот, ќе одговориш на прашањата

и ќе имаш одличен.

После прва подготвителна година, втора, универзитет!

Си ги уништуваш можностите!

И сега што правиме?

Цел живот ли ќе се однесуваш така?

Ти ги прочитац стиховите, неверојатно убави е.

Тука има нешто исклучително, една неверојатна убавина.

Лила, погледни ме.

Кој ти ги чита стиховите?

Одговори ми, некој ти ги чита ли стиховите?

Никој ли?

Оваа вечер ќе смениме. Бива ли?

Ќе ти прочитам нешто.

"Кучето, кое го испуштило пленот заради нејзиниот одраз".

"Тука секој може да згреши,

но многу луди луѓе после сенки, лажни лаги

повеќе од времето трчаат без умор.

Те потсетуваат на кучето од басна на Езоп..."

Нема ли "Игра на тронови"?

Слушај!

Ми се гледа телевизија. Обезглавувања, змејови, крв.

Легни.

"Те потсетуваат на кучето од басна на Езоп.

Еден пес носел плен, но погледнал како тој се отсликува во потокот.

Полакомен од нејзиниот лик, се фрлил во водата.

Но наеднаш потокот се претворил во вртлог,

а песот, за срам, без плен се измкнал таму..."

Сораја, земи си го вокменот.

Мислиш, дека цел живот ќе останам така?

Кај твојот гад ли одиш?

Гледам како ноќе се качуваш во колата на твојот К2000.

Мојот К2000, како пто го викаш,

откако сум со него,

започнав да зборувам и не се срамам.

Разбираш ли?

Благода... Благодарение на него општам.

Би требало да ти се допаѓа, да се радуваш...

И дури да му најдеш работа, на пример.

Можеш ли да му најдеш работа во твојот ресторан?

Умее да мие чини, умее еден куп нешта.

Тато, тој е мојот сакан.

Тоа веќе е врвот! Си нашла љубен?

И се подигруваш на татка си?

Добро, оди кај својот возљубен, во краен смисол јас...

Немаш избор, утре одам кај Серж

и ќе зборувам со него.

И знаеш како треперат движењата

во студениот лој на навиката.

Погледни.

Тоа... Тоа јас сум го напишала.

Ги виде ли коментарите?

Всушност учителот по француски ме посоветува

да се запишам во литературниот клуб,

за да вежбзм за матурата.

Тоа е група луѓе, кои се собираат

и ќе дискутираат текст на усниот испит.

Учителот ми рече,

за мене може да е добра вежба.

Што мислиш? Мислиш ли, дека треба да одам?

Да. Сигурно.

Имав гаден ден на работа.

Кафе и пита со јаболки за пета маса.

"Пловечки остров" за шеста.

"Слично на пегла, таз бела ноќ

на моето срце ги испегла прекршувањата."

Лила, тоа е многу убаво. Впечатливо, многу силно.

Не интересира креативниот процес. Овие нешта се обмислени ли,

или се појавуваат наеднаш, како искри?

Повеќе е тоа. - Затоа што си сама со себе?

Затоа што околу тебе нема никој? Љубопитен сум,.

"Зимата, која преку ноќта по бреговите броди."

Зошто ноќта? Објасни ми.

Тишината.

Таа не е... истата. - Тишината не е истата

и предиспонирана кон пишување. Има и метафора,

"нешто глупаво и неподвижно како скапоцен камен".

Тоа се појавува ноќе и проникнува во се.

Треба да ја развиеш таа идеја.

Добар ден. - Добар ден.

Јас сум учителот по француски на Лила. - Добар ден.

Господин Табаз, драго ми е. - Драго ми е.

Нејзиниот колега Никола.

Околу вас има само добронамерни погледи, за да ве охрабрат.

Тоа е вашето борбено крштевање, но ако го направите првиот чекор,

останатото е многу лесно. - Особено на матурата.

Ако таму се појавите глупава и неподвижна како скапоцен камен,

глупава и неподвижна како испитувач, се ќе биде во ред.

"Неподвижна и глупава како скапоцен камен" -

тоа е неверојатна метафора. Прекрасно е, потсетува на хаику.

Точно така!

Оние кратки јапонски фрази,

афоризам, кој само во една фраза...

Како да целиот свет е во неколку збора.

И со таква зрелост. "Огорчувањата, мрзеливи како погубна кора."

Кората, од која уште не си се ослободила.

Опишуваш нешто лошо на убав начин.

Таа врска, тоа да не го пишуваш во тоналитет...

Јас никогаш не сум можел да пишувам стихови.

Пишувам само писма.

Познавам еден писател, кој ги издава.

Пишувам писма, кои не ги испраќам.

Разбирам! - Не ги испраќам.

Во проза или во стихови? - Во проза, никогаш во стихови.

Затоа се восхитувам на поезијата. Таа е како музика.

Звуци и смисол... - Звуци... Да, не знам.

"Мокар чаршаф ја извива осаменоста и моите каења..."

"Мушиците

го запираат движењето

по патиштата,

затоа што... затоа што

се размачкуваат

стотици на предните стакла

на колите,

кои ги изненадуваат

среде нивниот свадбен танц.

Дури камионите

се принудени да запрат заради..."

Кевин...

Сепак разбираш...

Во тие случаи прашање на фонетика е дали има, или нема "х".

При изговарањето, не при пишувањето.

Да направиме кратка пауза.

Затоа што после 21 ч. жена ми ќе...

Стек и компири и стек и салата за прва.

Ровко јајце и гушчја паштета за осма.

Што беше пред јајцето и паштетата?

Не знам.

По ѓаволите! Нема леб!

Каква беше порачката пред јајцето и паштетата?

За која маса? - Седма.

Што се случува? Завршиш ли со порачката, ја даваш.

Така знаеме, дека е сервирана! Каков е овој хаос?

Што е тоа? Само погледни! - Почекај.

Какви се овие порачки? - Момент! 30 секунди!

Тоа се јајцето и паштетата. Тоа го издадовме!

Може порачката да е таму! - Напишано е премногу набрзина.

Не ме нервирај! Тука сме, за да работиме.

Натерај го мозокот да работи! Имаш ли мозок?

Запомни го напамет!

Како да сме во училиште! Јајце и стек. Толку ли е сложено?

Сакам готови чинии, само тоа!

Има ли некој?

Се однесуваш ужасно. - Така ли?

Говориш лошо.

Значи говорам лошо? Ајде, удри ме!

Ела ваму, таа ме дебне од горе!

Ќе ме види од прозорецот, ела!

Мислев, дека си ги откажала цигарите.

Сакам да пушам, особено кога те гледам.

Нешто како анксиолитичар, разбираш.

Имаш ли некаков парфем?

Имаш ли време во моментов?

Во кој смисол? Време...

Еден час преку викенд, од време на време.

Зошто прашуваш?

Може да ме научиш да ги пишувам буквите сврзани,

за да пишувам цели зборови.

Ќе ме научиш ли?

Да те научам?

Тоа е професија, јас не умеам да го правам тоа.

Можеш ли да ми помогнеш?

Не можам да ти помогнам, не знам како.

Не ми се сака... Сакам да научиш,

но да научиш правилно.

Јас нема да... Мислам, дека нема да успеам.

Може да отидеш во Младинскиот дом. Таму се компетентни.

Ќе ти помогнат. - И како ќе ми помогнат?

Местото е за тоа, за да помагаат.

Како да говориш за... - Тоа е најдоброто место за тебе.

Таму ќе ти помогнат. - Затвори си ја устата.

Да се вратам на училиште на 30 години?

Да учам на 30 години?

Не требаше да те молам, ти си предавничка.

Предавничка ли? - Те замоли ли нешто, бегаш.

Не сум ти вртела грб!

Тоа е вистината. Се однесуваш како предавничка.

Не сум виновна, дека си го оставил училиштето!

Ајде, сврти ми грб! Остави се.

Безмилосна предавничка. Предавничка, која те убива!

Тоа е вистината. - Ми писна веќе!

Од што ти писнало? - Ми писна од тебе!

Пари ли не ви давам?

Само ми врескаш! - Ти зборувам!

Не ви давам доволно пари ли?

Давам ли пари, задоволни сте! Замоли ли за помош, не ти е гајле!

Одамна на твоето лице гледам само гнев.

Постојано злобите, ме мразите! - Ти немаш срце.

Постојано барате.

Никој не ми помага, не подава рака.

Се, што се случи, е заради мама.

Се срами од сина си! Се срами од своето тело!

Своето соптсвено тело! Зошто?

Ме избрка затоа што не можам да читам.

Кој си го гони детето? Кој не му пружа малку љубов?

Како да се справам? Јас не го загубив татка си?

Не го загубив ли татка си?

Како да се справам? Што да правам?

Што да направам јас?

Јас не го загубив ли татка си? Мене ме немаше ли?

Не ми се случи и мене ли? Јас што да правам?

Таа сакаше да бидам маж, а не ми даде дури малку љубов.

Како да живеам? Сега те молам да ме научиш да пишувам!

Да ме научиш на нешто! Јас како да се справам?

Никогаш не ме сакала, тоа е вистината.

И јас се срамам од себе си.

Толку се срамела од мене, што дури мене ми е срам од себе.

Јас не се сакам.

Погледни ме! Погледни ме!

Види ме!

Јас не се сакам. Не можам да се гледам.

Не можам да се поднесам! Мразам како мислам, не се сакам!

Мо?

Мо?

Што станало?

Имам право да знам што станало.

Татко ми ти ја најде оваа работа и се останато.

Не можеш да разбереш.

Како така?

Зошто? - Не можеш да разбереш.

Тогаш објасни ми.

Така ќе можам да разберам.

Зошто си го удрил?

Што правиш? Со кого говориш?

Што? - Со кого говориш?

Говорам со тебе.

Телефонот. - Со никого не говорам.

Тоа е блогот на литературниот клуб.

Каква е оваа историја? Одиш со учителот по кафулињата?

Твојот учител те кани по кафулиња, тоа нормално ли е?

Говориш со типови, кои не ги познаваш.

Што повеќе имаат од мене? Со што се подобри?

За што говориш? Ќе одам, за да вежбам.

Зошто веќе не е како порано?

Како како порано? Сакаш да останам каква што бев?

Да не говорам повеќе?

Што им кажуваш на тие непознати, што им пишуваш?

Не е убаво да ме тераш да се чувствувам виновна.

Доста, ми писна.

Ми писна.

Не можам да разберам. Ги тепаш луѓето, така ли?

Човекот доаѓа и ти директно го удираш!

Тоа нормално ли е?

Замолчи малку!

Затвори си ја проклетата уста! Што значи тоа?

Изигруваш полицаец, распрашуваш.

Ме поучуваш, а не знаеш за што говориш, што се случува!

Воопшто не си најасно што се случило.

Ме напаѓаат, се бранам. А ти не си на моја страна!

Каков е проблемот? За што станува збор?

Си го злоставил татко ми.

Доста веќе.

Ме навредија, се бранев.

Што да направам? Да молчам ли?

Немаш претстава што ми назбори.

Но... - Да молчам ли?

Зошто си со малоумник како мене?

Ништо не можам да ти дадам, по ѓаволите!

Што правиш со тип како мене? Кажи ми!

Што правиш со тип како мене?

Јас сум ништо, јас сум еден голем глупак.

Ти впрочем си многу умна.

Тоа ли сакаш да го чуеш?

Јас сум глупак, а ти си интелигентна.

Интелигентна жена!

Што правеше, пред да ти го дадам телефонот?

Им зборуваше на ѕидовите. Сега си онлајн, и што?

Говориш со некакви машини, со својот глупав блог.

Пред нив ќе блокираш.

Пред нив пак ќе започнеш да пелтечиш.

Добар ден. Благодарам што дојдовте.

Долго време сакав да ве видам.

Причината да ве повикам е,

што се грижам за ќерка ви Сораја.

Од почеток почна да меша некои букви.

Проблемот е,

што е исклучително упорна и продолжува да прави грешки.

Настојува и ме убедува дека јас грешам.

Жалам.

Всушност сакав да ве видам,

затоа што таа вели дека татко и ја научил така да пишува,

дека по училиште ја водите во "Макдоналдс" и дека ја поправате,

дека и ги пправате грешните работи, научени на час.

Тоа е невозможно, не е вистина,

затоа што тато никогаш...

Тој никогаш не не изведува.

Тој неи помага за домашните,

така да не е возможно.

Кажи, дека не е тато.

Има уште еден проблем. Сораја пак има вошки.

Веќе шести пат од почетокот на годината.

Досадна. - Не навредувај!

Не ме пипај.

Ќе те пипам. - Престани!

Се чешаш тајно, така ли?

Ми рекоа дека пак џвакаш мастика Биди спокојна, знам за се.

Сигурно Мо ме издал.

Но вие само повторувте, таа е проблемот.

Тој ме научи да пишувам "м" така.

Со ченгелчиња како "Макдоналдс", тој ми кажа така!

Тој дури не може да си го напише името.

Имам доказ.

Тоа мојот ракопис ли е?

Препишуваше од моите тетратки, тоа го напишал тој.

Знаеш, дека не можам да спијам, го видов!

Тој пишеува полошо и од дете од забавиште.

Сакав да те видам,

затоа што заборавив еден учебник кај тебе.

За матурата. И бидејќи е утре,

мислев дали да не поминам вечеа.

Колку многу вошки во твојата вошлива глава!

Чекај, колку вошки имаш? - Масирај, масирај.

Готово, те измасирав. - Масирај, масирај.

Косата ти е како свила.

Не, не ја симнувај шапката, ти си под карантин.

Имаш вошки!

Главата ти е вистински разводник на вошки.

Некој да ми помогне...

Тато? - Да?

Штоти се случило со косата? - Не, нема да исплакнуваме.

Сега ќе ти приготвам пилешки крилца!

Пилешки крилца!

Тоа се сите твои нешта.

Почекај!

Сакав да ти кажам нешто.

Што има?

Сакав да ти кажам дека...

Жалам за литературниот клуб.

Се, што се случи... Не водев сметка.

Бев... Не се поставив на твое место.

Јас не знаев.

Како да кажам, јас...

Учителот беше таму со оние интелектуалци.

Сите се фалеа, а јас бев...

Не ми е гајле за нив. Разбираш ли?

Отидов само заради матурата.

Може воопшто да не се јавам на матурата.

И што ќе правиш? Што ќе правиш, а?

Зошто ти е тип како мене? - Разбираш ли,

дека за мене најважни сме ние двајцата?

За мене најважни сме ние двајцата. Ништо друго не ме интересира.

Не ми е гајле за интелектуалците, за книгите.

Сега е така, но ќе видиш.

После 6 месеци, година, ќе ти писне од мене.

Ќе ме оставиш како партал.

Те сакам каков што си.

За мене ти си идеален.

Не ми е гајле за другото.

Не ме сакаш ли?

Ме сакаш ли?

Извини, што се однесував како глупачка, но...

Но јас не знаев.

Глупачка! Глупачка! - Излегуваш тајно со оној горила!

Земи да учиш, место да се изигруваш Пепелашка.

Веднаш прибирај се, или ќе видиш!

Почекај, запри малку!

Мо?

Мо?

Пабло, го виде ли тоа? Гледај, гледај!

Вечер Мо ќе види! Ќе го разбијам.

Пак сум јас, само што....

Бев до твојот автобус, но те немаше.

Поминав низ установата,

твојата кола е тука, но не те гледам. Не разбирам.

Јави ми се.

Лила, што се случува? Видовте ли колку е часот?

Што се случува? Лила? Што има?

Нема да се јавам. - Зошто?

Затоа што тоа е... - Зошто?

Напротив. Зошто?

Затоа што пак ќе... ќе...

Пак ќе започнам да пелтечам...

Лила, вие сте чудесна. Говорите прекрасно.

Се ќе биде во ред. Ќе си дојде само од себе.

Ќе добиете одлична оценка и лесно ќе успеете.

За вас тоа е само формалност.

Зборовите ќе излезат сосем сами.

Мојата устаи пак ќе се деформира...

Не говорете така.

Немојте, тоа не е вистина.

Се ќе биде во ред.

Започнете.

Госпоѓице?

Смирете се, земете длабоко здив и започнуваме.

Јас... Јас...

Јас пелтечам.

Не е страшно, започнете.

"Погледнете го овој предмет, еден манекен,

бездушна кукла.

Добро, ќе го натерате да говори

со човечки глас, господа.

Дури ќе го натерате... ќе го натерате да изрече

љубовни зборови,

без да... без да..."

Извинете... "Без да притиснете никаде,

ниту едно тајно копче

со своите сопствении сили.

Тогаш ќе се научите да живеете сами,

сосем смирено, без да ви фали нешто,

да си бидете самодоволни

и со многу помалку ризици.

Со многу помалку ризици..."

Ете така! Ајде!

Сакам да ја видам мама.

Земи, пробај.

Мамо...

Ела во дневната.

Добро ли си?

Мамо, ти ја претставувам Лила.

Тоа е жена ми и таа ќе ме научи да читам.

Нели?

Да.

Превод sofijana

Prevzemeno od www.mk.titlovi.com