Original subtitles

Tenochtitlan, in het jaar 1520

Hernán Cortes heeft Moctezuma gevangen genomen.

Zijn plan is om de controle over de stad over te nemen.

Er komt echter verontrustend nieuws van de kust.

Spaanse soldaten zijn net geland in Veracruz, op bevel van Panfilo de Narvaez.

Hun missie is om Cortes te arresteren.

Promoot uw product of merk hier contact www.OpenSubtitles.org vandaag nog

Soldaat...

Je helm...

Haakbusschutters. Je bent klaar, goed.

Is iedereen hier?

Kapitein.

Waar is ze?

Ze wilde niet weggaan.

Bernal.

Hier, het brengt je geluk.

Marina.

We moeten gaan.

Waarom moet je gaan?

Waarom vecht je tegen Spanjaarden?

Ze zijn mijn vijanden, hoewel ze Spanjaarden zijn.

En je moet Alvarado de leiding over de stad geven?

Ik weet wat ik doe. - Nee, nietwaar.

Alvarado is slecht.

Hij kan alleen maar leiden met een zwaard. We zullen Tenochtitlan verliezen.

Marina, het is laat om iets te doen. Pak je beddengoed en laat ons gaan.

Je zou kunnen sterven in Veracruz.

Ik heb je nodig aan mijn zijde. Kom op.

Als je het mij zegt, ga ik.

Maar bij je zijn betekent niet dat je aan je zijde staat...

Je hebt het heel duidelijk gemaakt.

Maak je klaar. - Soldaten, maak je klaar.

Moge God je bijstaan.

Laat ons gaan. - Soldaten, moge God je bijstaan. Voorwaarts.

Hernán - S01E01 Vertaling: Janty

Kom op.

Haast je.

Waar ben je? - Klootzak.

Laat jezelf zien, lafaard. - Daar is hij.

Panfilo.

Geef je over en je zal blijven leven.

Amen.

Geef me je zwaard.

Aandacht. De kapitein komt eraan.

Kijk wat je me hebt aangedaan.

Wees dankbaar dat ik je niet hebt vermoord.

Maar we hebben nog tijd, Panfilo.

Soldaten van de koning.

Ik weet dat je hier bent.

Op bevel van de gouverneur van Cuba...

die me ooit broer noemde...

je bent hierheen gekomen om me te arresteren alsof ik een dief ben.

Maar je moet weten...

dat ik de kapitein ben van de eerste stad die op deze gronden is gevestigd.

De Raad heeft dat besloten.

Bijgevolg, ben ik...

hier de wet.

Hij is Xicotencatl. Oorlogsheer van Tlaxcala.

Camaxtli is hier.

Mijn mannen.

Zijn krijgers zijn de meest gevreesde in dit land.

En ze horen bij ons.

Aan hun zijde...

hebben we de prachtigste stad ingenomen, waarvan je ooit kon dromen.

Tenochtitlan.

Zijn koning, Moctezuma...

zit geketend in mijn paleis...

Kom met mij mee. Ga met ons mee naar Tenochtitlan.

Goud doorkruist de stad en siert de daken.

Volg mij, niet vanwege angst...

maar vanwege de droom die je naar dit land bracht.

Grijp je zwaarden en kerf je namen...

in de glorieuze geschiedenis van Castilië.

Kapitein.

Kapitein.

Kapitein.

Lang leve de koning.

Lang leve de koning.

Laat ze los.

Kapitein. - Ja?

Is Cristobal de Olid bij je?

Ken je hem? - Ik kwam uit Cuba op zoek naar hem.

Kom erbij. - Dank je.

Wat is er aan de hand?

De daken van Tenochtitlan zijn niet bedekt met goud.

De dood.

Luister naar me. Ik heb het gezien.

De dood.

Luister, ik heb het gezien.

De dood.

De dood.

Luister naar me. - Wat is er aan de hand?

Ik heb het gezien.

Overal de dood.

In mijn dromen heb ik de stad gezien...

De zon was bedekt met een zwerm akelige kraaien.

Een stem heeft hen opgedragen neer ​​te strijken...

om de lijken te verslinden. - Wiens lijken?

Kinderen, oude mensen...

vrouwen, de straten, de beelden...

De hele stad baadde in het bloed.

Welke stad was dat?

Tenochtitlan.

Ik moet de kapitein spreken.

Juffrouw, hij is even gaan liggen.

Marina.

Doe je ronde. - Ja, meneer.

Kom binnen.

We moeten teruggaan naar Tenochtitlan zodra de dageraad aanbreekt.

Waarom? - Ik had een visioen.

Ik heb gedroomd van Mictecacihuatl, de godin van de Dood.

Hernán...

Er is iets mis in Tenochtitlan, en de goden waarschuwen ons.

Ik geloof in God. En in de wil van mensen.

Niet in voortekenen.

Ik heb je gewaarschuwd.

Het was een vergissing om Alvarado de leiding over de stad te geven.

De stad is onder leiding van wie ik heb besloten.

Potonchan, een jaar eerder

Denk je dat ze ons pijn willen doen?

Ik weet het niet.

Kom op.

Kom op.

Achteruit.

Klote indianen.

Bernal.

Hoe is het met je? Gaat het?

Ik mankeer niks, kapitein.

Uw stamhoofd vraagt naar je.

Genees hem.

Ze zien eruit als mensen, maar ze zijn goden.

Sommige zitten vast aan grote hoornloze herten.

Ze hebben wandelstokken die als de bliksem brullen en vuur spuwen.

En ze hebben beesten met vreselijke gele ogen mee,

die de hand van een man kan verpulveren door te bijten.

Het zijn vreselijke goden en we kunnen er niets aan doen.

Dan moeten we hen offers brengen voordat ze ons vermorzelen.

We hebben veren, kostbare stoffen, voedsel...

Denk je dat dat genoeg zou zijn?

Stamhoofd...

Vrouwen. We zagen geen vrouwen tussen hen.

Jij...

En jij...

Jij...

Jij...

En jij. Neem ze mee met de anderen.

Vooruit.

Stamhoofd, deze dienaar wil je spreken, als je dat goed vindt.

Wat is er aan de hand?

Ik wil één van de uitverkorenen zijn.

Ben je gek? Het stamhoofd is dol op je.

Als je mij kiest...

zou ik je iets heel waardevols kunnen geven.

Heb je iets dat me misschien interesseert?

Dit was van één van hen.

En ze zijn geen goden. Het zijn mensen en sterven net zoals wij.

Zei je niet dat hun lichamen vast zaten aan herten?

Stamhoofd, ik begrijp het niet.

Groeten van mijn koning.

Don Carlos, heer van Castilië.

Ik verwelkom je met blijdschap.

Rust uit van je reis en eet met me mee.

Hij zei dat hij je met blijdschap verwelkomt. U kunt rusten van uw reis.

En u mag met hem eten, kapitein.

Voedsel.

Kom op, schiet op.

Vrouw.

Nee, nee.

Het is lekker.

En pikant.

Zo pikant als de kont van de duivel.

Water.

Chocolade.

Ik bied je deze dingen aan,

de rijkdom van dit land, onze schatten...

En ik bied je ook deze vrouwen aan,

zodat je kunt doen wat je wilt met hen.

Ze presenteren je die dingen. Het beste van hun land.

Hun rijkdom, kapitein.

En deze vrouwen, zodat je kunt doen wat je wilt met hen.

Vertel hem dat de veren, het eten en de vrouwen prima zijn.

Maar we willen hier meer van.

We willen meer zo'n glanzende dingen.

Waar heb je dat ding voor nodig?

De veren zijn van Quetzal, een koning waardig...

Ze zijn meer waard dan goud.

Hij zegt dat je alles mag nemen wat je wilt, veren, vrouwen...

Zeg hem dat we alleen het goud willen.

Je kunt de veren houden, we willen alleen goud.

We hebben er geen meer. Er is geen goud in dit land,

en het weinige dat we kunnen verkrijgen,

sturen we als een eerbetoon naar heer Moctezuma.

Hij zegt dat ze geen goud in hun land hebben.

En het weinige dat ze krijgen, sturen ze naar heer Moctezuma als een eerbetoon.

Moctezuma? Wie is Moctezuma?

Moctezuma is de heer van de Mexica.

Moctezuma is de heer van de Mexica.

Wil je goud?

Zijn stad zit vol met goud... Er is er in overvloed.

Als je goud wilt, zit er in overvloed in z'n stad.

Veel goud, kapitein.

De straten zijn gemaakt van goud en de daken...

De straten en de daken zijn van goud.

De stad zit vol rijkdom.

Het is zelfs beter dan we ooit hadden durven dromen.

Wat is de naam van die stad?

Tenochtitlan.

Tenochtitlan.

Ik doop je in de naam van de Vader, de zoon en de heilige geest.

Ik doop je in de naam van de Vader, de zoon en de heilige geest.

Wat is jouw naam?

Lool Beh.

Bloem van het pad.

Genoeg is genoeg.

Vanaf nu heet je Irene. Het is de naam van een heilige.

Ire-ne.

Je zal er aan wennen.

En jouw naam zal Marina zijn.

Niet slecht.

Helemaal niet slecht.

Ik doop je in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Kapitein, ze zijn allemaal gedoopt.

Bedankt, Pater.

Goed.

Laten we bij het begin beginnen. - Marina is de mooiste Indiaanse.

Kies verstandig aan wie je haar wilt geven.

Hij hoeft dat niet te doen. Hij is de kapitein, hij kiest eerst.

Wil je haar?

Voor geen goud ter wereld.

Ik ben niet van plan om met deze mensen betrekking te hebben.

Sta recht.

Ze is van jou. - Dank je.

Sta recht.

Ze is van jou, mijn vriend.

Stop met die onzin.

Terugkeer naar Tenochtitlan, 1520

Waarom liggen er geen kano's in het meer?

Waar zijn de mensen?

Ik weet het niet.

Is dit normaal?

Waar zijn de daken dat bedekt zijn met goud en de verwelkoming?

Maak je geen zorgen om het goud.

Er is er genoeg. Voor iedereen.

Ik geef niets om het goud.

Ik kwam hier om kapitein Cristobal de Olid te vinden. Ken je hem?

Ik ben blij dat ik hem een vriend mag noemen. - Waar is hij?

In ons kwartier, niet ver hier vandaan.

Maak je geen zorgen om hem. Hij weet hoe hij voor zichzelf moet zorgen.

Net als jij, wat mij betreft.

De dood.

Het komt uit.

Mijn droom kwam uit.

Mijn droom.

De tempel...

Marina.

Vraag haar wat er is gebeurd.

Mevrouw... wat is er hier gebeurd?

Tonatiuh...

Tonatiuh...

de Zon.

Zo noemt de Mexica Alvarado.

Weet ik.

Open de poort.

Open de poort.

Wat is er in hemelsnaam gebeurd?

Alvarado werd gek. - Wat bedoelt u? Leg uit.

Hij luisterde naar niemand. Het was een bloedbad.

Hij viel binnen op een feestje en heeft een slachtpartij aangericht.

Hoe is het met Moctezuma? - Goed. Hij is in zijn kamer.

Hij en de andere gevangenen maken het goed, Alvarado heeft hen niets gedaan.

Kapitein, ik heb niet deelgenomen aan het bloedbad.

Geloof me. Ik weigerde het te doen.

Ik kom.

Cristobal.

Juana. - Cristobal.

Juana.

Ik kan niet geloven dat je hier bent.

Wat is dit? Wat hebben ze met je gedaan?

Met mij gaat het prima. Maak je geen zorgen.

Haal de hond hier weg.

Naar buiten, jongen.

Ik wil weten wat er hier is gebeurd. Wat heb je gedaan, Pedro?

Sta recht en vertel het me.

Ik deed wat je me beval. Ik heb die indianen het bevel gegeven.

Nee, ik heb je niet opgedragen om kinderen en hulpeloze ouderen te vermoorden.

Ze gingen een offer brengen.

Drie kinderen. - Sinds wanneer geef je om kinderen?

Je hebt gelijk. Ik geef niet om drie kinderen of 700 maagden.

Maar je gaf het bevel: "offers zijn verboden".

Dat zei je recht in m'n gezicht.

Was er geen andere manier om ze in bedwang te houden?

Ik heb dit van je geleerd in Cholula.

Het was een uitdaging.

Een provocatie.

Als ik ze niet had tegengehouden, waren ze in opstand gekomen.

En dan? Hernán?

Wat zou er bij uw terugkeer zijn gebeurd?

Het paleis zou omsingeld zijn, jouw mannen zouden dood zijn en Moctezuma zou vrij zijn.

Luister.

Luister.

Je hoort niemand in de stad.

Er is alleen angst, kapitein.

Veel angst.

Het zal niet overwaaien door te doden, Pedro.

Ik zal dat de volgende keer onthouden.

Ik zou je keel moeten doorsnijden, je buik openrijten...

en je schurftige hond je ingewanden laten opeten.

Gelukkig voor jou heb ik nog nooit...

een vriend vermoord.

Als Moctezuma je vriend is...

geef hem dan mijn hoofd.

De Mexica gehoorzamen ons resoluut.

Ze hebben al dagen geen voedsel gebracht. - Hoe zit het met de markt van Tlatelolco?

Ze hebben de stad gesloten voor de koopwaar.

En als we al schaarse water en voedselvoorraden hebben...

je hebt nu nog meer monden te voeden.

En meer wapens om te vechten. - Kan me niet schelen.

Heren, schreeuw niet. - Kan me niet schelen.

Er lopen daar 200 krijgers in ons voordeel.

Kapitein.

Er is hier één verantwoordelijk voor.

Alvarado.

Wat bedoel je, Olid?

Je moet...

Je moet de Mexica laten zien dat je het niet eens bent met wat hij deed.

Executeer hem door ophanging zodat de hele stad het kan zien.

Ben je gek? - Sir, hij is een kapitein.

Hij verdient een eervolle dood. - Ik ga akkoord.

Onthoofd hem. - Olid.

Dat zal niets veranderen.

Je moet Alvarado overhandigen aan de Mexica...

zodat ze hem zelf kunnen opofferen.

En Moctezuma ook...

zodat ze ons uit Tenochtitlan laten vertrekken.

Niemand gaat deze plek verlaten. Begrepen?

Overhandig Alvarado tenminste.

Als je het niet doet, keert de hele stad zich tegen je.

Ik zal ze niet de beste man geven die we hebben.

En nog minder als we omringd zijn door vijanden.

Hij zal gestraft worden als ik het zeg.

Sandoval. - Ja?

Neem zijn positie in. - Ja, meneer.

Hoeveel wreedheden ga je nog toestaan van hem?

Hoeveel? Waarom laat je hem altijd wegkomen met moord?

Maak plaats.

Hoe kun je me zoiets vragen?

Hem overhandigen zodat ze zijn hart kunnen uitrukken?

Je weet hoe erg dat voor ons is.

Weet ik. Ik was een slaaf sinds ik een kind was.

Daar zijn slaven voor.

Ik heb gezien hoeveel van hen werden opgeofferd...

en elke dag werd ik wakker met de gedachte dat ik de volgende zou kunnen zijn.

Kapitein.

De kusten van Veracruz, een jaar eerder

Weet je nog toen we naar de top van het kasteel in Medellin klommen?

Ja. Natuurlijk herinner ik me dat.

Je hebt altijd gezegd dat je naar de zee kon kijken, maar dat was onmogelijk.

Ik zei ook dat je met me mee zou gaan tot je het zelf kon zien.

Wat vind je van deze plek?

Zie je die palmboom daar? - Ja.

Echt? De eerste die hem bereikt, wint.

Je moet de dieren voeren en water geven.

Water.

Paarden. - Ze begrijpen het,

maar ze zijn bang voor paarden.

Kom. Vooruit.

Kom op. - Nee.

Als je het niet op de gemakkelijke manier wil leren, dan op de harde manier.

Jij daar.

Doe dat zwaard weg, anders beloof ik je ermee te villen.

Ja, kapitein.

Caliph.

Zijn naam is Caliph.

Zijn vader was de trots en vreugde in de stal van de laatste Nasrid-koning van Granada.

Hij is vurig, maar lief.

Zeer lief. Zoals alle wilde dieren.

Raak hem aan. Wees niet bang. Komaan.

Aai hem.

Prachtig.

Kapitein. - Wat is er aan de hand?

De schildwacht zei dat er iemand aankomt.

Het moet een nobele van hen zijn, want hij komt in een draagstoel,

met dienaren en krijgers.

Als ze komen, moeten we ze verwelkomen.

Maak de paarden en de honden klaar. - Ja, kapitein.

Wat was dat? Een provocatie of een teken van respect?

Het is een teken van respect aan de aarde, kapitein.

Mij heer, het is een eer u te mogen begroeten...

Ik ben je arme dienaar Teuidle.

Ik ben gekomen om je deze geschenken aan te bieden...

in opdracht van onze grootse Mexica-leider.

Het spijt me, kapitein. Wat hij spreekt is niet Maya.

Ik begrijp het niet.

Ik kwam waardig naar je toe op bevel van mijn heer,

Moctezuma Xocoyotzin.

Moctezuma?

Moctezuma Xocoyotzin II.

Zet het daar neer.

Als dit de dingen zijn waar Moctezuma mee zonder kan leven...

wat zal er dan in Tenochtitlan zijn?

Mijn Heer...

Ik weet wat hij zei.

Ik begrijp het niet.

Ik weet wat de Mexica-boodschapper zei.

Jeronimo. Kom. Kom hier.

Kom hier. Maak je geen zorgen.

Ik zou een koninkrijk geven om jullie te begrijpen.

Ja, kapitein? - Wat zegt ze?

De Mexica-boodschapper bracht bericht uit Moctezuma.

Hij zei dat je die geschenken mag houden en terug kunt gaan naar de zee,

en niet naar Tenochtitlan mag gaan.

Versta je hun taal?

Toen ik een kind was, verkocht mijn moeder me aan de Maya's,

maar ik ben geboren als Nahua.

Ze begrijpt de taal van de Maya's en ook van de Mexica.

Jongemeid... U bent goud waard.

Tenochtitlan, een jaar later

Mijn heer, Moctezuma...

Ik ben zo snel mogelijk gekomen om te zien dat alles goed met je gaat.

Ik weet dat er tegenwoordig niet veel eten in het paleis is. Vergeef me.

Mijn heer Moctezuma. Ik ben gekomen zodra ik kon...

zodat mijn hart zou kunnen zien dat je veilig bent.

Ik heb Alvarado niet bevolen om dat bloedbad te plegen.

En ik keur het af.

Ik smeek je om deze wreedheid te vergeven.

Ondertussen is het beste voor iedereen...

dat dingen blijven zoals ze vroeger waren.

Ik bracht meer mannen mee uit Veracruz.

Ik heb hen verteld over de grootheid van de markt van Tlatelolco.

Over de glorie van Tenochtitlan.

Maar er is geen ziel in de stad en de markt is gesloten.

Zeg ze dat ze hem moeten openen. Laat de koopwaar de stad binnen.

Koopwaar?

Zoals goud?

Koopwaar zoals goud?

Ja. Ook het goud.

Ja. Zoals goud en sommige andere dingen.

Ik kan mijn mensen vanaf hier geen bevelen geven.

Vanaf hier kan hij zijn volk geen bevelen geven.

Wees geduldig. Je vrijheid is dichterbij dan ooit.

Je zult snel weer vrij zijn.

Als je mij niet kunt vrijlaten,

laat dan tenminste mijn broer Cuitlahuac vrij.

Hij kan mijn bevelen geven aan mijn volk.

Hij vroeg je om zijn broer vrij te laten. Cuitlahuac.

Hij zal zijn bevelen uitvoeren.

Goed. Maak hem klaar om te vertrekken.

Hernán, niet doen.

We moeten toegeven aan iets. Bovendien hebben we geen eten.

Vertaal wat ik heb gezegd.

Cuitlahuac kan vertrekken.

Je maakt een fout.

Heb je het over Cuitlahuac of over iets anders?

Mexica...

Vanaf nu is Cuitlahuac onze heer.

Hij zal ons leiden in de oorlog.

Mijn broeders...

Vandaag moeten we wraak nemen...

en de Spanjaard-indringers doden en hun hoeren,

de Tlaxcaltecas, zullen geen dag rust hebben.

Ik zal het hart van Tonatiuh met mijn eigen handen er uitrukken.

Ik zal het hoofd van hun kapitein in de Tzompantli gooien...

en ik zal hem offeren aan onze god, Huitzilopochtli.

Hier en nu.

Vertaling: Janty (2019) Sync: Minouhse

Steun ons en word VIP-member om alle advertenties van www.OpenSubtitles.org te verwijderen