Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Londen - Engeland
De eigenaar van de flat heeft ze woensdagavond laat gevonden.
Het is hem.
Ja.
De eigenaar van de flat heeft ze woensdagavond laat ontdekt.
The Postcard Killings (2020) Vertaling: Janty
Kom op, hij vertrekt.
Het is een goeie. - Sylvia.
Zo luid daarbinnen.
Zijn deze vrij?
Ze zijn helemaal van jou.
Voetbalfans in treinen zijn de ergste.
Ja. Ik ben Pieter.
Ik ben Mac. En dit is Sylvia.
Met een krap budget, hè?
Plakboek.
Mooie tatoeages, man. - Bedankt.
Ik ben bijna klaar met beide armen.
Als een levend schilderij. - Ze zijn prachtig.
Mijn vrouw waardeert kunst.
Jezus. Dank je.
Sta op. Ik heb geprobeerd je te bellen.
Ik wil naar Kimberly gaan.
Hoe laat is het?
Negen uur. Je ziet er vreselijk uit.
Verdomme.
Ik voel me vreselijk.
Maak je klaar, ik bestel iets voor je.
Godverdomme, ik heb geen honger. Hou op.
Prima. Dan haal ik niets.
Verdomme. Valerie.
Blijf van me af. Nee.
Het helpt niet.
Ik moet haar zien.
Dat moet je niet doen.
Goed? Geloof me maar.
Dan wil ik zien waar het is gebeurd.
Geef me eventjes.
Dit is zeer ongebruikelijk. - Dat boeit me niet.
Ik wil het zien. - Snij gewoon het lint door.
Het is nog steeds een plaats delict. - Ja. Ik ben al 30 jaar agent.
Ik weet hoe ik door een plaats delict moet lopen.
Ik vrees dat je beneden zal moeten wachten.
We hebben gezocht naar vingerafdrukken, maar...
Het wordt door honderden mensen gehuurd.
Heb je iedereen in deze gebouwen ondervraagd?
Ja.
Niemand heeft iets gezien of gehoord.
Er stonden twee glazen in de gootsteen, met de vingerafdrukken van de slachtoffers.
Niemand zag iets, niemand hoorde iets, en er waren geen tekenen van inbraak...
Mijn dochter kende de moordenaar.
Ze is de dochter van een politieagent, ze zou nooit een vreemde binnenlaten.
We moeten hun creditcards controleren, sociale media, alles.
Uitzoeken waar ze waren. - Daar zijn ze mee bezig.
Waar is het bloed?
Al hun bloed werd afgetapt.
De slachtoffers lagen op het bed.
De ogen van het mannelijke slachtoffer werden met spelden opengehouden.
Er zat iets op zijn lippen.
Het vrouwelijke slachtoffer lag in zijn armen.
De armen waren onder hun ellebogen afgesneden.
De linker bovenarm werd in de mond van het mannelijke slachtoffer gestoken.
Waarom denk je dat hij ze zo heeft neergelegd?
Omdat hij extreem gestoord is, denk ik.
Maar hij wou er iets mee zeggen.
Een zeer georganiseerde plaats delict zoals dit wordt gedaan om een specifieke reden.
Het paar dat in Madrid is vermoord,
zijn er overeenkomsten? - Een paar.
Waren ze geënsceneerd, inspecteur? - Geen idee.
Het is nog niet duidelijk of dit losstaande gevallen zijn of niet.
We weten allebei dat dit niet de werkwijze is van eender welke moordenaar.
Amerika is een arrogant land. Ik hoop dat ik je niet beledig.
Nee.
Waar ga je eigenlijk heen?
Ik ga noordelijke richting uit. En jullie?
Ook. We hebben geen echte plannen.
We zouden samen eens wat moeten doen.
Ergens heen gaan om een stapje te zetten.
Kom op, het wordt leuk. Het onbekende wagen.
Laten we wat gaan drinken en dan kunnen we erover praten. Wodka?
Wat anders?
Ik snap niet dat je hem bijna uitgenodigde om mee te gaan.
Ik dacht gewoon niet na. Het spijt me.
Uiteraard wil ik veel liever elke seconde met je doorbrengen.
Met jij alleen.
Ik vond hem gewoon een beetje vreemd, nietwaar, Mr Randolph?
Weet je wat? Dat vond ik ook, Mrs Randolph.
Weet je nog toen ze acht was...
Karateles?
Ze hield van die lessen.
Je bedoelt dat ze je graag trots maakte.
Je kon ze niet zomaar laten gaan naar Hawaï...
of het Caribisch gebied voor hun huwelijksreis? Nee...
Je moest de held zijn, en koopt haar het grote Euro-avontuur.
Dat is een van de redenen waarom het niets werd,
je moest altijd degene zijn van wie ze het meest hield.
Waarom moest je haar hierheen sturen?
Waarom?
Waarom moest je haar hierheen sturen? Waarom?
Ik heb gewoon... Ik word gek.
Het spijt me.
Hoe kon dit gebeuren?
Een fles wodka en drie glazen...
Eén glas dan.
Ik heb het gevoel dat ik haar achterlaat.
Nee, dat doe je niet.
Ik ben hier, oké? Dit is wat ik doe.
Laat je me alles weten, wat er ook gebeurt?
Natuurlijk zal ik dat doen.
Nee, toch niet.
Ik heb alles gehoord, Jacob.
Iemand heeft onze dochter verminkt.
Vind hem.
Ruim twee weken na de gruwelijke moord op een jong Amerikaans stel,
weigert de Metropolitan Police meldingen te bevestigen...
dat een journalist, Charles Hardwick,
een ansichtkaart ontving met informatie over de moorden dagen ervoor...
Blijf van me af.
Geef me een half uur, ik bel je terug, bedankt.
Wil je een kop koffie halen voor Mr Kanon?
Sorry daarvoor.
Hij doet vast maar zijn werk.
We proberen dat allemaal te doen. Waarom ga je niet zitten?
Het is meer dan twee weken geleden sinds de moord op mijn dochter.
Je hebt me vermeden, en ik weet dat je nieuwe aanwijzingen hebt.
Zeer zeker, maar ik mag niets vertellen aan een burger,
hoe hecht ze ook bij de zaak zijn.
En een collega-agent dan?
Deze ansichtkaart waar ik over hoor op het nieuws,
terwijl ik dat van u zou moeten horen... Wat staat er op?
Je weet dat ik je dat niet kan vertellen.
Is dat alles? Ga je me alleen dat vertellen?
Dat is alles.
De vragen die ik heb die beantwoord moeten worden?
Die antwoorden zal ik zelf wel vinden.
Dat raad ik je niet aan. - Je hebt je kans gehad.
Verdieping - 3. Deuren open.
Hallo, kan ik je helpen? - Ik wacht eigenlijk op hem.
Op mij? - Charles Hardwick?
Je hebt toch een ansichtkaart ontvangen? - U bevindt zich op privéterrein.
Mijn dochter is dood.
En je ontving een ansichtkaart van de persoon die haar heeft vermoord.
Ik mag hier niet over praten.
Meneer, ik wil alleen weten als iemand in Madrid een ansichtkaart heeft ontvangen?
Heb je kinderen?
Het is goed, ik red me wel.
Er is mij verteld dat ik de wet overtreed als ik de details bespreek.
Hoeveel kinderen heb je?
Eén... Een dochtertje.
Er is niets zo speciaal voor een vader dan een dochter.
Een Spaanse verslaggever kreeg een ansichtkaart van het Prado.
De slachtoffers...
Blijkbaar werden hun lippen...
er afgesneden.
Sorry, dat was onze laatste vlucht.
Er is morgen nog een om 6:00 uur.
Je hebt me dit al meerdere keren verteld.
Luister naar mij. Dit is een politiezaak.
Een noodgeval. Je moet me in het vliegtuig krijgen.
Meneer, alsjeblieft, ik heb u gezegd dat dit onze laatste vlucht was.
Ik weet het. Het is jouw taak om behulpzaam te zijn, toch?
Wees behulpzaam.
Doe me een plezier en kijk op je computer naar een aansluitende vlucht.
Het maakt me niet eens uit waar hij land.
Het kan gewoon morgen niet zijn. Het moet nu zijn.
Alle andere vluchten zitten vol. Het spijt me.
Ik moet naar Madrid. Welk deel daarvan begrijp je niet?
Meneer, u moet kalmeren.
Ik ben kalm. Kan iemand een vlucht voor me regelen?
Alles goed, mevrouw?
Perfect. - Meneer, u moet met ons meekomen.
Tuurlijk.
Dank u voor uw hulp.
Hallo. Mag ik je paspoort zien? - Tuurlijk.
Je martelt jezelf, rechercheur.
Ik begrijp hoe moeilijk dit is. - Echt?
Is dat zo?
Ik denk niet dat je enig idee hebt hoe moeilijk dit is.
Ga naar huis en rouw, meneer. - "Naar huis gaan"?
Ik ga nergens heen zonder mijn kleine meid.
Ik voel met je mee, Mr Kanon, ik verzeker u...
"Rechercheur Kanon."
Het is rechercheur Kanon. En het laatste wat ik wil, is je medeleven.
De persoonlijke bezittingen van uw dochter.
Denk alsjeblieft na over wat ik zei.
Volgens berichten was het paar aan het backpacken door Europa.
Ze logeerden een week in München in een jeugdherberg.
Geruchten gaan dat dit de derde keer is in een reeks brute moorden.
München - Duitsland
Kom binnen.
Hij begon vandaag opnieuw.
Ik had een Duitse Herder moet adopteren, geen Syrische.
Je deed wat moois.
Geef hem erna wat lekkers.
Rechercheur Kanon.
Er zijn nog restaurants in München...
waar je een kopje koffie kunt drinken en een sigaret kunt roken.
Je ziet eruit alsof je beide zou kunnen gebruiken.
Dit is vast een pijnlijke periode voor je.
Heb je haar handen gevonden?
Nee.
Maar er waren...
Er waren lichaamsdelen die daar niet thuishoorden?
Laat me raden, er waren geen drankflessen ter plaatse,
maar de slachtoffers hadden veel alcohol in hun bloed.
Ze waren waarschijnlijk gedrogeerd.
We vonden sporen van cyclopentolaat. Dat is een substantie in oogdruppels.
En ze waren een jong... Een jong, getrouwd stel?
Gestoorde mensen zijn vaak geobsedeerd door jeugd en schoonheid.
Maar ze verminken niet allemaal hun slachtoffers.
Deze klootzak is erg selectief in zijn doelen.
Zijn acties passen zeker niet bij bestaande profielen.
De ansichtkaart en dan de foto.
Welke foto?
Ik wou dat ik het je kon vertellen. - Is er een foto van mijn dochter?
Ja. - Leeft ze nog?
Ik moet hem zien.
Het is al uitgesproken als bewijs. Het maakt deel uit van het Londense onderzoek.
Het spijt me.
De ogen. Ze zijn niet van de slachtoffers.
Jezus.
Rechercheur Kanon, nu moet ik iemand ondervragen.
Je verspilt je tijd.
Hij gaat verder.
Mevrouw Lombard, u maakt nu deel uit van een lopend onderzoek.
Het is een strafbaar feit om bekend te maken wat er op de ansichtkaart staat.
Elke dag wordt uw mail geopend door een politieagent, 's ochtends en' s middags,
vanaf morgen.
Politiebronnen hebben bevestigd dat een Amerikaanse journalist die in Stockholm woont,
vanmorgen een ansichtkaart gekregen heeft.
Welterusten, Ms Lombard. - Fijne nacht.
Ms Lombard. - Wat? Wat wil je?
Rechercheur Kanon, ik wil je wat vragen over de ansichtkaart.
Als je rechercheur bent, praat dan met rechercheurs.
Alsjeblieft, ze zullen je iets anders sturen en tegen dan zijn ze dood.
Alsjeblieft, ik wil gewoon helpen.
Ik laat mijn kaartje achter.
Misschien is het het lot om hem twee keer tegenkomen.
Hij heeft ons gezien. We hebben dus niet veel keus.
Hoe bizar om je tegen het lijf te lopen. - En je dacht dat je me kwijt was.
We zijn op het laatste moment uit de trein gestapt.
Je was naar de bar. We hebben een briefje achtergelaten.
Dat vond ik niet.
Mac, ik ging ervan uit dat jij... - Nee, ik liet het aan jou over.
Jullie Amerikanen maken me gek.
Kom, laten we gaan drinken, het leven is voor de levenden.
Hoe lang ben je hier al?
Een paar dagen. - Ja? Wij ook. Waar verblijf je?
In het Stortorget.
En jullie? - Gewoon ergens verderop.
In de Six, mooi.
Hoe weet je dat?
Ik ben jullie aan het stalken.
De tas.
LONDEN
MADRID
STOCKHOLM
Tussen de eerste moorden zaten acht dagen.
München was precies 16 dagen na Londen. Het kan een patroon zijn.
Er kunnen nog slachtoffers zijn.
We werken nauw samen met de speciale taskforce.
Dit is een Europees onderzoek.
Dit kan verklaren waarom de handen van mijn dochter nog steeds zoek zijn.
Rechercheur Kanon... - Hoorde je wat ik net zei?
De hele afdeling heeft zijn profiel. - Je profiel is verkeerd.
De werkwijze van deze moordenaar is heel specifiek,
extreem moeilijk te profileren.
Mensen zoals hij kunnen charmant, dynamisch zijn.
Ik heb zaken gedaan die...
Je bent vast een goede rechercheur,
maar we gedragen ons niet zoals de Amerikaanse politie.
Wat betekent dat nou? - Eerst schieten, daarna vragen stellen.
Ik geef geen reet om wat jullie denken.
Je hebt precies vier dagen om een moord te voorkomen.
Het is niet persoonlijk. Ik voel met je mee natuurlijk...
Maar je objectiviteit heeft... - Verdomme.
Tilda, ik heb een achtergrondverhaal over de moorden.
Nee. Wacht, alsjeblieft.
De verslaggever waarvoor ik stage liep in Chicago deed een soortgelijk artikel...
en het overtrof dat jaar alles.
Heb je het gevonden? - Ja.
Mensen zijn behulpzaam en godzijdank spreken ze een beetje Engels.
Waarom heb je me gisteravond niet over je dochter verteld?
Omdat het moeilijk is. Daar wil ik niet mee beginnen.
Wat wil je van me?
Ik wil weten wat er op de ansichtkaart stond.
Wat wil je van mij?
Ik werd in deze ellende gestort, en niemand vertelt me iets.
Ik schrijf een wekelijks artikel
in een krant over Amerikaan zijn dat in een vreemd land woont.
Waarom gebeurt zoiets met iemand zoals ik?
Het spijt me, ik weet dat het moeilijk is om buitengesloten te zijn.
En zo voel ik me ook en ik wil helpen.
Ik heb contact opgenomen met die Spaanse journalist...
en die kerel Hardwick van The Guardian.
Maar weet je, het slaat nergens op.
Ik bedoel, er lijkt geen relatie te zijn tussen wat we doen als journalisten.
De ene behandelt politiek, de andere financiën, en iemand cultuur.
En de ansichtkaarten?
Nou, wat hebben we?
In Madrid stond er: "Tot de dood ons scheidt."
In Londen: "Kijk hoe de onschuldigen sterven."
in München stond er: "Voel de pijn, zie de waarheid."
En hier: "Liefde zal nooit sterven."
En elke zin wordt altijd gevolgd door een ellips.
"Punt, punt, punt." - Een vervolg.
Met de ansichtkaart kondigt hij zijn aankomst in een stad aan.
Selecteert een paar...
Jong, pas getrouwd, gelukkig...
Hou je van haring?
Het is de slechtste beslissing die ik ooit heb genomen.
Ik probeerde beleefd te zijn.
Waarom zei hij dat ze niet bij hem was?
Het zijn erg onafhankelijke mensen. Zij houdt van vliegen en hij van treinen.
Hier komt hij.
Mac, Sylvia,
ontmoet mijn vrouw en de artiest achter mijn tatoeages, Nienke.
Aangenaam kennis te maken. - Hij hield je bestaan erg geheim.
Ter verdediging van mijn man,
het klinkt alsof jullie hem hebben geloosd voordat hij wat kon vertellen.
Touche.
Wil je nog iets drinken? Misschien iets sterkers?
Ja, graag. - Ja.
Kom op dan. - Tequila.
Zijn jullie al in Bjorkskar geweest? - Is dat het eiland?
Ja. Een deel van de eilandengroep.
Deze tijd van het jaar is het nogal wat. Verlaten, sfeervol.
Het is een korte tocht met de veerboot. Kom anders mee.
De vinger in de wond herken ik, maar de hand van de vrouw...
Nee.
"Het ongeloof van Thomas."
Het is door veel kunstenaars afgebeeld. Dit door Caravaggio.
Thomas de apostel, sceptisch over Jezus z'n verrijzenis.
Hier bekijkt hij de wond om te zien of deze bloedt.
'Tenzij ik de nagelsporen in zijn handen zie en mijn hand leg in zijn zij, geloof ik het niet.'
Vandaar de uitdrukking "Ongelovige Thomas".
Saturnus die zijn zoon verslindt,
door Francisco Goya, tentoongesteld in Londen.
Op de ansichtkaart stond: 'Kijk hoe de onschuldigen sterven.'
Dit, Het ongeloof van Thomas, tentoongesteld, daar in dat gebouw.
Waarom zei je dit niet aan de taskforce van Stockholm?
Omdat ze het volgens het boekje doen, en jij lijkt...
Jij lijkt open te staan voor mogelijkheden.
Stop daar. Ik heb hem eerder gezien.
Deze vrouw gaat met hem weg.
Dat is geen 'hem'. Het zijn 'zij'.
Ga terug naar de dag ervoor.
Stop. Daar zijn ze.
Kom op.
Hef je hoofd op.
Verzamelen, mensen.
Ter bevestiging, we zoeken niet langer één dader.
Breng Interpol en de immigratiedienst op de hoogte.
Het is een man-vrouw koppel tussen de 20 en 40.
Doe het ook bij stations, luchthavens,
hotels, hostels, huurwoningen.
Onderzoek museums op beelden van de laatste vier dagen.
Goed. Oké, aan de slag.
Veertig camera's en op niet een zie je hun gezicht.
Ik meen het, je moet het kalmer aan doen.
Je bracht ons op een goed spoor, en dat is een goede zaak.
Rechercheur Hoglund heeft me beloofd...
dat ze je zal betrekken in alle toekomstige informatie.
Dat maakt mij niet uit.
Morgen, op dit moment, is er weer een koppel dood.
Laat ze paspoorten bekijken.
Koppels die naar Madrid, Londen, Stockholm, hier, zijn geweest.
Zo moeilijk kan het niet zijn om ze te vinden.
De Europese Unie heeft een overeenkomst inzake bewegingsvrijheid.
We hebben nog steeds poreuze grenzen.
Dus er is geen onfeilbare manier...
om het komen en gaan van mensen te registreren?
Met terrorisme en de vluchtelingencrisis,
hebben sommige landen tijdelijke grenzen hersteld.
Maar over het algemeen, nee.
Je moet me alle dossiers laten zien.
Wil je dat ik onmiddellijk met pensioen ga? - Nee, toch niet.
Ik wil je helpen ze te pakken.
Deze twee kunnen misschien interessant zijn.
Hij kwam zeven dagen geleden aan in Stockholm,
en zij kwam een paar dagen later aan.
Hebben we toegang tot hun creditcards? - Nog niet.
Onderzoek het.
Helemaal vergeten. Ik heb nog hun muts.
Van op de trein. Sylvia?
Ben je iets kwijt?
Dat is mijn muts. Waar heb je hem gevonden?
Het is uw zogenaamde briefje.
Geef hier. - Goed.
Gekkerd. Weet je wat? Een geschenk.
Je krijgt hem niet terug.
Ik ga hem houden.
Zesentwintig en drieëntwintig. Nederlanders.
Hij gaf zijn paspoortinformatie om een appartement te huren op Kindstugatan.
Volgens de eigenaar, kwamen ze apart aan van Duitsland.
Op de luchthaven hebben we bewijs dat ze sterling wisselde in Zweedse kronen.
Hij heeft twee proces-verbalen wegens drugsbezit.
Zij werkt in een tattoo-salon,
en heeft twee jaar aan de Gerrit Rietveld Academie gezeten.
Wat is dat? - Het is een kunstacademie.
Welkom. - We hebben werk te doen.
De eigenaar zegt dat ze hier niet de hele dag zijn geweest.
Deze muts...
Ze is van Kimberly.
Rechercheur Kanon, wat vreselijk.
De oren...
Ze zijn van de moorden in München.
Ja, misschien heb je gelijk. Ergens zijn er nog onbekende slachtoffers.
Dit is Antonio Canova, Psyche Herleeft door Cupido's Kus.
Laat me raden, tentoongesteld in... - Hier in het Nationaal museum in Stockholm.
En het vertegenwoordigt Cupido die Psyche's levenloze lijk wakker maakt,
en de hereniging van de uit elkaar getrokken geliefden.
'Liefde gaat nooit dood.'
Dus denk je dat de oren de vleugels moeten voorstellen?
Ik denk het.
Ik denk ook dat...
Madrid een sculptuur is.
Deze, De Kus van Rodin.
Kijk naar de lippen.
Ze raken elkaar niet echt aan, alsof ze werden onderbroken...
'Tot de dood ons scheidt.'
De berichten op de ansichtkaarten...
Dood, pijn...
Dat snap ik, maar...
Maar liefde? Ik begrijp gewoon niet...
Ik begrijp niet wat ze proberen te zeggen.
Dat liefde dodelijk is, dat liefde pijnlijk is?
Ik denk dat ze blijdschap proberen te vernietigen.
Het spijt me.
Ik was het even vergeten.
Geeft niks.
Ik wil haar gewoon naar huis brengen.
Ik viel in slaap, geen idee waarom. Net alsof ik al weken niet heb geslapen.
Ik kleed me aan en ga naar kantoor,
zodat ik niet thuis zit en me nutteloos voel.
Ik denk dat "nutteloos" precies is hoe we ons moeten voelen.
Ik moet je laten. Ik zal je op de hoogte houden.
Ik beloof het, oké?
Kijk, dit zijn beelden van een bewakingscamera op de winkel,
een straat verder van de veerbootterminal.
We hebben het dus vertraagd en verbeterd.
Heb je de sleutels? - Nee, jij hebt de sleutels.
Ik heb een sleutel.
Hallo, we willen uitchecken uit kamer 418.
Ik maak je rekening klaar.
Mr en Mrs Randolph.
'Mr en Mrs Randolph.'
Dat klinkt goed. - Johan.
Politie. - Wat is er aan de hand?
Kunt u ons vertellen wat er aan de hand is?
Kan iemand mij vertellen wat er aan de hand is?
Kun je ons vertellen wie ze zijn?
Ja, dat zijn Pieter en Nienke, uit Amsterdam.
Wacht, waarom? Hebben ze iets gedaan? Heb je ons daarom hierheen gebracht?
Verdomme. Jezus Christus.
Je nam een veerboot met hen naar Bjorkskar.
Is dat daar gebeurd? - Was je bij hen?
Jullie staan op bewakingsbeelden.
Ja, we waren bij hen. We namen een veerboot,
we waren van plan om te verkennen en te blijven.
Maar Mac voelde zich niet goed, dus vertrokken we.
Met de volgende veerboot?
Er is iets met ziek zijn in het buitenland, het is dubbel zo erg.
Je wilt gewoon thuis zijn in je eigen bed, roomservice eten.
We gingen terug naar het hotel.
Ik at kippensoep en raakte die amper aan,
en Sylvia hamburger en frietjes.
Ja, we namen de veerboot terug. Ik heb een betalingsbewijs.
Mac lacht me altijd uit omdat ik alles bewaar voor in een plakboek.
Ik kan het je tonen. Het zit bij mijn spullen.
We zullen het controleren.
Ze lijkt oprecht van streek.
Daar ben ik het mee eens. Hij lijkt onrustig.
Je moet gewoon meespelen, meeleven met haar.
Het is een slim meisje.
Ik zie haar radertjes draaien.
Ik vraag me af wat je vond van Madrid?
Madrid? Ik snap het niet. - Maken we je nerveus?
Nou, ja. Ik heb zo'n films gezien.
Amerikanen die in het buitenland in de cel vliegen voor iets wat ze niet hebben gedaan.
Echt niet dat deze kinderen verantwoordelijk zijn voor wat ik vijf weken geleden zag.
Ik ben nog nooit in Spanje geweest.
We zijn geland in Rome. We brachten daar een tijdje door,
toen namen we een trein naar Parijs en huurden een kleine flat.
Hebben we bewijs dat ze in Parijs waren?
Iedereen kan een appartement huren en er niet in verblijven.
Hij heeft gelijk.
Excuseer, Pierce? - Hij zei dat je gelijk hebt.
Vraag haar naar de details. - Ja.
Vraag haar naar de details. Laat ze wat duidelijker zijn.
We aten elke dag in hetzelfde restaurant, Le Comptoir.
Als je mijn tas voor me haalt, kan ik je de bonnetjes laten zien.
Zoals ik al zei, ik ben een verzamelaar.
Ja, we gaan het nakijken. - Ze liegt.
Misschien... - Ze is te geslepen, het is ingeoefend.
Je moet haar meer onder druk zetten, het haar ongemakkelijk maken.
Laat me erbij.
Rechercheur Kanon, we hebben een proces. - Je proces is klote.
Waar ben je naartoe gereisd vanuit Parijs? - Luxemburg...
Wat ik dacht niet leuk te vinden, maar toch was het leuk.
De exposities, de musea, de Notre-Dame...
Niet dé Notre-Dame, maar mooi.
Het is mogelijk dat zij het niet zijn.
Nee. Ze willen dat je gelooft dat boven beneden is, en zwart wit is.
Dat meisje...
Dat meisje...
heeft mijn dochter vermoord.
Ik verwed er mijn leven op.
Laat me bonnetjes zien van de musea die je hebt bezocht.
Ik ben echt moe. - Kijk even.
Ik ben dol op musea.
Zie je?
Forum d'art in Luxemburg.
Waarom is dit relevant voor wat er is gebeurd?
Ik probeer echt behulpzaam te zijn, maar kunnen we nu gaan?
Nogmaals, je was aangekomen in Londen. En toen?
Van Londen, terug naar Luxemburg, dan Tsjechië, en nu zijn we hier.
En overal waar je kwam, heb je contant betaald?
Je moet toegeven dat dat niet gebruikelijk is.
Weet u welke kosten creditcardmaatschappijen heffen?
Het is de enige manier om te reizen zonder een berg schulden.
Voor alles een voorbereid antwoord.
We verloren beiden jong onze ouders en we hebben allebei een kleine erfenis.
Door alleen te zijn in deze wereld, kregen we een zeer hechte band.
Kunnen we nu gaan?
Alles wat ze zeggen, klopt.
Sylvia en Mac Randolph, 22 en 19,
wonen in Los Angeles.
Ze hebben bewijs dat ze ver zaten van waar en wanneer de misdaden plaatsvonden.
Ze hadden onderweg vanuit Madrid kunnen stoppen in Parijs.
Maar we kunnen het niet bewijzen. - Hou ze vast tot we het kunnen.
Waarom naar Londen gaan, waar paspoorten nodig zijn,
of een hotel boeken als de Six, als ze niet willen opvallen?
Om het te laten lijken alsof ze niets te verbergen hebben.
Hun bagage bevat geen kleding zoals in het museum.
Hou ze tenminste een nacht vast.
Ik kan verdachten niet langer dan 12 uur vasthouden zonder formele arrestatie,
die ik niet kan doen zonder voldoende bewijs.
Het beste wat we kunnen doen is ze in Stockholm laten blijven als verdachten,
hun paspoorten registreren en ze onder toezicht houden.
Heb je ooit een dossier gezien dat zo dun is?
Het was alsof ze tot vier jaar geleden niet bestonden.
Interpol coördineert met de VS.
Als er iets is, zullen ze het vinden.
Hoor eens, ik had ooit eens een zaak.
De prachtige dochter van de meest geprezen architect in Duitsland werd doodgeslagen.
Haar vader spoorde de man op die het deed en schoot er 12 keer op.
Later, nadat het allemaal tot rust was gekomen, pleegde hij zelfmoord.
Nou...
Ik weet niet precies hoe je wilt dat ik daarop reageer.
Gerechtigheid krijgen is niet het einde.
Het probleem is, elke keer dat ik mijn ogen sluit,
het beeld dat ik zie...
is mijn dochter die daar ligt op een koude tafel.
En dat zal nooit verdwijnen.
Ik moet nu gaan.
Goede reis.
Wacht.
Denk aan haar glimlach.
Hoe kom je hieraan?
Vraag maar niets.
Het is alsof ik mijn gezicht steeds opnieuw tegen een muur sla.
Hé, het is al goed.
Nee, Val.
Het is niet goed. Ik zeg je, iedereen heeft een verleden. Iedereen.
Maar deze twee hebben gewoon niets. Het is alsof ze geesten zijn.
Misschien kan ik om een gunst vragen.
Jakob? Ben je er nog? - Ja. Ja, ik ben er nog.
Ik heb enige invloed op het kantoor van de officier van justitie.
Bedankt dat je dit wil doen, Bill.
Mensen blijven vragen wat ze kunnen doen om te helpen, en...
Er is niet echt iets dat kan. Maar ik dacht, misschien wel.
Zegt de naam Simon Haysmith je iets?
De man die rijke mannen heeft opgelicht op Wall Street voor zo'n 300 miljoen?
Ja, hem. De FBI spendeerde een fortuin aan belastinggeld om hem te vervolgen.
Ze hadden niet de zaak die ze wilden,
dus zetten ze al zijn werknemers onder druk...
Maar geen van hen zei iets,
dus een van de grootste witteboordencriminelen was bijna vrijgepleit.
Wat heeft dit met Kimberly te maken?
Ze gingen net de aanklacht intrekken toen uit het niets het dossier aan hen werd gegeven.
Bankrekeningnummers in Brussel, Kaaimaneilanden, enzovoort.
Heeft iemand hem verraden? Wie?
Zijn zoon.
De zoon van een klootzak.
Hij verafschuwde hem, wou hem kapot maken.
Vertel je me dat Mac de zoon van Haysmith is?
Ja, inderdaad.
Heb je enig idee waarom hij hem heeft verraden?
Nee, niet van dat kleine beetje waartoe ik toegang heb gehad.
Het echte verhaal zit achter een hoop doorhalingen in dat dossier.
Getuigenbescherming.
Was hij destijds minderjarig? - Ja.
Daarom heeft de FBI alles op de voet gevolgd.
En hoe oud was hij toen?
Vijftien. - En de vrouw?
Kwam niet ter sprake. - En waar is Haysmith?
Hij woont in Osborn.
Kun je hem spreken? - Dat probeer ik.
Heb je wel geslapen?
Als je in iemands ogen kijkt en weet dat ze tegen je liegen...
Dan zijn ze schuldig.
Ik ben in 30 jaar nooit zo zeker geweest van iets.
Ze hebben een vijfde koppel gevonden. Net buiten Amsterdam.
In een atelier van een kunstenaar, op een afgelegen plek.
De beoogde journalist was weg voor een opdracht.
Je weet wat ik ga vragen.
Nu weet je het tenminste.
Ja, nu weet ik het tenminste.
Ze verzamelt ze.
Bonnetjes. Ze verzamelt de bonnetjes van anderen.
Musea, veerboten, restaurants.
Tastbaar bewijs van plaatsen waar ze zogezegd zijn geweest.
De artiest moet bereid zijn om alles op te offeren,
zelfs het leven zelf.
Geen zwakte.
'Kunst is een wond dat in licht veranderd.'
Room service. - Kom binnen.
Hoe gaat het? - Heel goed, dank je.
Ze bevestigden dat de roomservice werd besteld van buiten het hotel.
Blijkbaar komt het vaker voor dan je zou denken.
Ik moet een gedetailleerde kaart zien.
Gebruik mijn computer. Ik moet plassen.
Pardon. Mac en Sylvia Randolph.
Rechercheur Kanon, ga niet naar die kamer.
Nee, ze hebben hun eigen alibi gemaakt.
Je hebt geen idee wat vlak voor jou neus gebeurt.
Denk je dat hij het zag? - Geen idee.
We regelen het wel.
Politie. Handen omhoog.
Sta op.
Ze zijn weg.
We registreerden hun paspoorten. Ze kunnen niet ver komen.
Ze kunnen overal heen waar ze willen.
Jakob.
Jacob, het spijt me.
Ik weet niet hoeveel je las, maar het is niet zomaar een roddelblad.
Het gaat over je verlies en je kracht hoe je het aanpakt.
Doe wat je moet doen.
Ik hoef niets te doen. Ik ga het niet indienen.
Ze zijn ontsnapt.
Welterusten, Dessie. - Jakob.
Ik ga slapen.
Wie weet of Haysmith ermee instemt mij te ontvangen.
Ik kan gewoon niet meer thuis zitten en niets doen.
Valerie... - Het is waarschijnlijk op slot. Niet?
Ja.
Moet ik de achterkant proberen?
Weet je, inbreken is minimaal 10 tot 15 jaar.
Is dat alles?
Dit huis is enorm.
Nog een lege kamer.
Wacht, vertraag. Wat is dat?
Ik weet het niet, maar er zit een slot aan de buitenkant. Het is raar.
Hallo?
Ik heb de politie gebeld. - Verdomme, ik zal je terugbellen.
We hebben altijd problemen met krakers doordat het huis bijna vier jaar leeg staat.
Is het hen niet, dan is het de pers... Met wat hier gebeurd is.
Vergeef je me?
Laat me een kop koffie voor je maken. - Dat is aardig, dank je.
Ik ben je nieuwe buurvrouw, Nancy. - Valerie. Aangenaam.
Trouwens, ik heb de politie niet gebeld. - Godzijdank.
De jongen, Simon Jr, was bevriend met mijn zoon, Evan.
Hij was een lief kind. Heel slim, goed in sport.
Soms kwam hij hier om zijn huiswerk te maken.
En toen veranderde er iets, rond...
Ik kan het me niet precies herinneren, misschien toen hij 10 was?
Wat veranderde er? - Hij werd min of meer stil.
Ik wist dat er iets mis was, maar het sloeg nergens op.
Toen niet, in ieder geval. - Wat bedoel je?
Nou, Simon Sr zat in twee besturen met mijn man,
een grote filantroop en een actief lid van de kerk.
Zijn vrouw, Irina, was een huismoeder.
Een prachtmeid.
Ze leek een beetje op Melania Trump, met die grote Slavische ogen.
Ze was een model, denk ik, oorspronkelijk uit Rusland.
Nog wat wijn? - Beter van niet.
Als je het hele verhaal wilt horen, moet je dat zeker doen.
Dank je.
Ze bakte graag taarten.
Rond Thanksgiving bakte ze vijf verschillende soorten.
Ze leken het perfecte stel.
En toen pleegde ze zelfmoord. - Mijn hemel. Hoe?
Door ophanging. De kinderen vonden haar.
"Kinderen." Had Simon... - Simon had een oudere zus, Marina.
Hun vader was zo streng.
De kinderen zegden altijd, 'Graag' en 'Dank u, mevrouw.'
Hij dwong ze om overal de beste in te zijn,
en ze altijd naar een of andere kunsttentoonstelling of lezing mee te nemen.
Ze mochten blijkbaar geen plezier hebben. Ze zijn nooit op vakantie geweest.
Op een keer morste Marina ijs op haar topje.
En Simon Sr nam haar mee naar binnen.
En toen ze naar buiten kwamen, wilde ze niet praten, wou geen woord zeggen.
Weet je wat er is gebeurd?
Ik kwam er later achter dat hij haar zo hard had geslagen,
dat ze striemen had op haar rug.
Mijn buurman was wreed...
Hij eiste perfectie van zijn gezin, vooral van zijn kinderen,
en als ze niet meteen aan zijn hoge eisen voldeden,
sloeg hij het eruit.
Ik vertelde mijn man dat ik vermoedens had,
maar hij zei net dat ik me met mijn eigen zaken moest bemoeien.
Weet je waar ze nu zijn?
Ik zag Marina niet meer sinds ze naar de kostschool vertrok,
en ik denk dat Simon meegenomen werd door Jeugdzorg.
Brussel - België
Het is een afwijking in het patroon.
Geen echtpaar, minder dagen tussen de moorden,
en geen echte sporen van geweld.
Eigenlijk waren Mr Melitz en Mr Riniker onlangs getrouwd.
België was een van de eerste landen dat het homohuwelijk toestond.
Dit is waar het gebeurde.
Mag ik de ansichtkaart, alsjeblieft.
Dank je.
We vonden deze ansichtkaart bij de CNN-kantoren.
Was er een foto bij? - Geen foto.
'De cirkel is volledig rond.'
Het handschrift ziet er anders uit.
Geen foto. Geen loshangende lichaamsdelen.
Homopaar... - Denk je dat het een na-aper is?
Hoe konden de Randolphs Stockholm onopgemerkt verlaten?
Kijk.
Bouguereau's Dante en Virgil in de Hel.
Bill regelde dat ik bij Haysmith kon. Ik moet opschieten.
Valerie... - Ja, ik zal voorzichtig zijn.
Bublitz stuurde de foto's en ook de foto's van de plaats delict in Amsterdam.
Kijk.
Wacht, ga even terug.
Dat is de ring van mijn oma.
Dat is de hand van mijn dochter. - Wat vreselijk.
Dat is de hand van mijn dochter.
Hoe erg.
De hand van mijn dochter...
Je hebt 15 minuten, mevrouw.
Vergeef me dat ik staar.
Je bent de eerste knappe vrouw dat ik in lange tijd heb gezien.
Heb je hersenen die bij dat gezicht past?
Hersenen die briljant genoeg zijn om me hier weg te krijgen?
We zijn een zaak aan het opbouwen om in beroep te gaan.
Ik heb wat tegenstrijdigheden gevonden in het bewijs geleverd door uw zoon.
Hebben ze je verteld dat hij een de Kooning heeft geschonden?
Die twee hadden alles. Alles.
Je kunt het soort onderwijs dat ze hadden niet veroorloven.
Respect voor geld is belangrijk voor jou, toch?
Natuurlijk.
Luister heel goed naar me.
De zonden van de vader is dat niet.
Kun je daar meer over zeggen?
We hebben 15 minuten samen, Ms Kanon,
kunnen we alsjeblieft niet praten over die ondankbare klootzakken?
Laten we praten over politiek, kunst.
Laten we het hebben over de late werken van de kubisten,
hoe de expressionisten een reactie waren op het fascisme.
Of hoe de kostschool invloed heeft gehad op uw kind?
Wat is er met je dochter gebeurd? Er lijkt geen enkel spoor van haar te zijn.
We zoeken een oorzaak.
Waarom zou Simon Jr verhalen over jou verzinnen?
Wist je dat je zintuigen hier worden versterkt?
Ik weet niet waarom.
Misschien is het al het lawaai,
gevolgd door de stilte.
De plicht van een vader is om ze bij te leren, en dat deed ik.
Ik leerde ze cultuur, ethiek, moraal, discipline.
Is dat zo?
Je bent net als haar.
Een slinkse teef.
Jonge meisjes moeten precies dat zijn.
Jonge meisjes.
Je vindt ze samen.
Je kunt ze niet uit elkaar houden...
Behalve met geweld.
Daar ben je heel goed in. - Veroordeel je me?
Ik denk dat de rechtbank dat al heeft gedaan.
De samenleving zit vol met verkeerde beslissingen...
gemaakt door fatsoenlijke mensen. Neem mij, bijvoorbeeld.
Ik heb je ontvangen omdat ik dacht dat je me misschien zou kunnen helpen.
Dat was een enorme beoordelingsfout van jouw kant.
Dus ik neem aan dat u mijn beroep niet behandelt.
Het was een genoegen, mevrouw.
Het was een genoegen.
Het lijkt erop dat de meeste woede van Haysmith gericht was op het meisje.
Dus Marina wordt naar de kostschool gestuurd,
en Simon doet er alles aan om haar terug te krijgen.
Dat is een geweldige broer.
Tenzij...
Tenzij het meer is dan dat.
Wat bedoel je?
Valerie zei dat Haysmith Marina "een slinkse teef" noemde,
maar hij zei ook iets over jonge meisjes die jonge meisjes moeten zijn,
en dat er geweld ging nodig zijn om ze uit elkaar te houden.
Godsamme.
Mac en Sylvia Randolph...
Zij zijn Marina en Simon Haysmith.
Onze verdachten die we in heel Europa achtervolgen,
zijn niet getrouwd, ze zijn geen man en vrouw,
ze zijn broer en zus.
Hoofd van Johannes de Doper. - Wat?
Hoofd van Johannes de Doper.
Een passend eerbetoon aan die sadistische klootzak.
We moeten ervoor zorgen dat iedereen het weet,
en vooral: waarom.
Hij nam schoonheid en maakte het wreed en lelijk.
Denk je dat ze het hem wel zullen laten zien?
Ik wil dat hij het verderf ziet, Marina.
Ik wil hem pijn doen zoals hij bij ons deed.
Ik ben bij jou.
Ik ben bij jou.
We namen hem te grazen met zijn idee over perfectie.
Dat zal meer in zijn hoofd kruipen dan een celstraf.
Ik weet dat ik dat niet zou moeten doen, maar het voelt alsof...
ze hun verhaal afmaken.
De Kus, de pijn van geliefden verscheurd.
Saturnus die zijn zoon verslindt, de vader die hun leven heeft verwoest.
Het is allemaal vreselijk, verdraaid logisch.
Liefde, pijn, dood...
Afsluiting.
Ja, maar op de laatste ansichtkaart stond nog steeds een ellips.
Ze zijn nog niet klaar.
De boodschap die ze sturen is dat hun liefde krachtig is.
Ze zijn boos op de wereld omdat ze niet geaccepteerd worden.
Ik denk dat de moorden in Brussel precies en doelgericht waren,
niet willekeurig. - Waarom?
Omdat andere vormen van liefde, eeuwenlang verboden,
nu door de meesten worden geaccepteerd, maar niet die van hen.
Om zich krachtig te voelen tegenover machteloosheid.
Ja, precies.
Wat als we dat bij hen weghalen? - Wat bedoel je?
Dat artikel dat je over mij zou schrijven...
Mijn naam is Dave Bennings en ik sta bij mijn broers,
Brian en Jesse, en onze partner, Peter.
Simon, schat, kom hier.
"In de afgelopen twee weken...
heb ik op de eerste rij gezeten bij het onderzoek naar de seriemoorden...
genaamd 'De Ansichtkaart Moorden'.
Ze hebben onze krantenkoppen gedomineerd, maar de media-analyse is fout."
"Hoe vreemd het ook klinkt,
deze misdaden worden niet veroorzaakt door bloeddorst of wreedheid."
"In plaats daarvan zijn ze een schreeuw om begrip..."
"Ik heb via rechercheur Jacob Kanon op de eerste rij gezeten,
de Amerikaanse vader van een van de slachtoffers."
"Hij is een buitenstaander, zoals ik,
maar hij zal de grimmigheid van deze wereld hem niet laten afleiden van zijn inzet...
om gerechtigheid voor zijn dochter te vinden."
"Want in tegenstelling tot de familie van de moordenaars,
is de liefde van deze vader 100%..."
"Het ligt voor de hand dat de wreedheid van de misdaden...
dat de moordenaars een vreselijk gewelddadige jeugd hadden.
De woorden op hun ansichtkaarten zijn licht uitgedrukt, maar ze laten een woede zien...
en een gepassioneerde inzet voor de gegrondheid van hun eigen strijd..."
"En die strijd is hun boodschap."
"En die boodschap is gerechtigheid..."
"Maar nu hebben we geluisterd en kun je ermee ophouden."
"Dit is moeilijk geweest voor mij, en beangstigend,
maar Jacob heeft me laten zien...
wat het betekent om echt goed te zijn."
"Een goede rechercheur,
een goede vader,
een goede man."
We maken van haar ons sluitstuk.
Ze maakt het geheel compleet. - Misschien moeten we ophouden.
Een auto zoeken, verdwijnen. - Nee.
Misschien uit elkaar gaan? - We gaan niet uit elkaar.
Ik wil een normaal leven leiden. - Daarvoor creëren we een kans.
Kunstenaars werden beoordeeld in hun leven, net zoals wij.
Mijn god, geef je hier echt om?
Ik geef alleen om je niet te verliezen.
Ik heb beloofd je te beschermen.
En dat zal ik doen.
Ik ben bang.
We zouden ons niet meer moeten verbergen.
Ik ging naar de politie zodat we niet zo hoefden te leven.
Hij kan je geen pijn meer doen.
Wees sterk, we zijn bijna thuis.
"Dank u, Ms Lombard,
om ons verhaal te vertellen met het betekenisvolle hart dat het verdient."
"Het gordijn is opgetrokken."
Ik begrijp het niet.
Het Ijzeren Gordijn. De moeder was Russisch.
Irina Smirnova, geboren in Sint-Petersburg. Verhuisde met haar ouders naar de VS.
Nadat de Sovjet-Unie was ingestort.
Ik vermoed dat ze op reis zijn terug onder de naam Simon en Marina Haysmith,
met hun Russische paspoorten.
Dat zou verklaren hoe ze Zweden verlieten.
En hoe ze de grens over gingen.
Als we zouden kijken,
wed ik dat Haysmith een bankrekening in Brussel gebruikt.
Of wat als Brussel niet was om ons van de wijs te brengen,
maar om ons te misleiden.
We weten dat ze naar het noordoosten gaan.
Als ze de grens oversteken aan de andere kant van Helsinki,
zijn ze verdomd dichtbij Sint-Petersburg.
Als ze Rusland bereiken, zijn ze vrijwel onaantastbaar.
Geen uitleveringsverdragen.
Jezus. Het valt ook nooit eens mee.
Vanmorgen verscheen een ansichtkaart in een krant in Parijs,
en in Hamburg, en in Boedapest...
Wat stond erop? - Allemaal hetzelfde.
"Nu zijn we herboren." - Met een "punt, punt, punt"?
Nee, slechts een enkele punt.
Ik breng Hoglund en Interpol op de hoogte, kijken of we de e-mail kunnen traceren.
Er is een klopjacht in heel Europa.
Hou je ondertussen koest, mijn vriend.
Vergeet dat maar.
Ik ga terug naar München. - Verstaanbaar.
Doe wat van je verwacht wordt. Ik ga doen wat nodig is.
Ik weet dat je weet hoe je dit moet gebruiken.
Alleen jij kunt bepalen of je dat zou moeten doen.
Iemand in Rome herkende hen op TV.
En de e-mail naar de journaliste?
We verkregen een IP-adres.
De geschiedenis leidt naar een gebruikersaccount in een winkel in Rome,
naar aanleiding van de aankoop van een nieuwe tablet.
GPS? - We traceren ze momenteel.
Hoe ver is het naar de Russische grens?
Ongeveer drie uur. Er is maar één weg.
Simon, daar zijn ze.
Tijd om naar huis te gaan.
Ik ben net terug en zag dit bij mijn post.
Zelfs geen postzegel.
Zijn zij het? - Ja, zij zijn het.
Dessie.
Goedemorgen.
We wisten dat je erachter zou komen.
Het was Macs idee om te vermelden dat het gordijn opgetrokken word.
Onze moeder was het enige goede in ons leven.
Ze probeerde ons tegen hem te beschermen.
Maar monsters blijven monsters,
wat je ook probeert te doen om ze te temmen.
Eeuwenlang hebben kunstenaars dingen in een oogwenk gedood.
Dat hebben we heruitgevonden.
Toen je schreef over de intensiteit van onze woede,
was het zo opmerkzaam.
Je had geluk dat je elkaar had.
Mijn vader was ook geen goede man.
Als ik een broer had gehad, was het makkelijker geweest.
Die man verdient het om in de hel te rotten.
Wie kan zeggen dat wij ons "onaanvaardbaar" voelen?
Liefde is liefde.
Ik mag jou wel.
Waarom laat je me dan niet gaan?
Stop.
Ik zou niet... - Mac, hier is goed.
Mac, zet de auto aan de kant. - Luister...
Sylvia, luister, alsjeblieft... Laat me gaan.
Alsjeblieft.
Ik heb het zo koud...
Het zal niet lang duren.
En ik beloof je dat je geen pijn zult voelen.
Zijn we er klaar voor?
Volkomen.
Daar zijn ze.
Modigilani's Liggende Naakte Vrouw.
'Kunst is een wond dat in licht veranderd.'
Als je dit drinkt, voel je geen pijn.
Kom op. - Kom op.
Godsamme. - Flikker op.
Denk je dat je dit kunt stoppen?
Nog een keer.
Ga bij haar vandaan. Handen waar ik ze kan zien.
Je dochter was mooi. - Hou je mond.
Ze had lange vingers, zo sierlijk.
Je kende mijn dochter niet. Je mag niet over haar praten.
Maar ze had het over jou.
Ze heeft veel over je gepraat.
Ze zei dat ze wou dat kinderen iets te zeggen hadden over de scheiding van hun ouders.
Onze vader leek helemaal niet op jou.
Maar je moeder...
Het moet echt pijn hebben gedaan toen ze stierf, hè?
Hij nam alles van haar af,
totdat er niets meer over was.
Marina, alles goed?
Ga je ze niet achterna?
Ze kunnen nergens heen.
Marina, gaan we naar huis?
Ja. De zon gaat daar nooit onder. Nooit.
We zullen geaccepteerd worden. Niemand zal ons weer pijn doen.
Ik was bang dat ik je niet meer zou zien.
Ben je klaar om te vertrekken?
Ja. - Laat me dat dragen.
Uw landgenoten zullen de wellustige details lezen over hun betrouwbaar persoon.
Ergens verergert het gewoon de tragedie van dit alles.
Haysmith heeft enorme hoeveelheden bloed aan zijn handen.
En helemaal geen familiebanden?
Ze zijn bij de geboorte geadopteerd...
met drie jaar verschil, uit twee verschillende staten.
Volgens persberichten had hij een advocaat achter de hand.
Hij was heel specifiek over wat hij wilde.
Hier tekenen, alsjeblieft. - Uiterlijk, achtergrond...
Vroege genetische manipulatie op zijn best.
Precies.
Blijkbaar was hij machteloos in meer dan alleen het emotionele gevoel.
Verdomme, weet je...
Simon en Marina, ze hadden kunnen trouwen,
nog lang en gelukkig leven, en mijn dochter en al die anderen...
Ze zouden nog leven.
Alles is geregeld, een auto naar de luchthaven,
een vliegtuig om je naar Londen te brengen zodat je...
je weet wel...
haar naar huis kan brengen.
Je bent een oprecht persoon. Bedankt voor alles.
En laat je me weten wanneer ze hun lichaam vinden?
Het was leuk dat je erbij was bij mijn laatste zaak.
Wat ga je morgen doen?
Mijn hondenoppasser ontslaan.
Eindig niet zoals ik.
Vind een nieuw begin.
We hebben een geweldige meid grootgebracht.
Ze was gelukkig.
We deden tenminste iets goed.
Ik denk dat we alles goed deden.
Totdat wij dat niet meer deden.
"Wij"?
Je wilt waarschijnlijk niet, maar, er komen mensen naar mijn huis...
Ik zie je zo.
Meid toch...
Ik ga je zo erg missen.
Haysmith? - Ja?
Telefoon voor je.
Bedankt.
Dag, vader.
Ik ben het.
Vertaling: Janty (2020)
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.