All language subtitles for tt8368368-pl

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil) Download
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Napisy pobrane z https://kickasssubtitles.com

POSTACIE I WYDARZENIA OPARTO NA FAKTACH,

LECZ NIEKTÓRE ZOSTAŁY ZMIENIONE DLA DRAMATYZMU.

Oto, co chcę przekazać.

Popełniłem błędy, ale przez całe moje życie publiczne,

nigdy nie korzystałem,

nigdy nie czerpałem korzyści ze służby publicznej.

Zarobiłem każdy grosz.

I przez całe życie publiczne,

nie utrudniałem działalności wymiaru sprawiedliwości.

Myślę też, że mogę powiedzieć

że przez całe życie publiczne,

przyjmowałem tego rodzaju zarzuty, bo ludzie muszą wiedzieć

czy ich prezydent jest oszustem.

Nie jestem oszustem. Wszystko, co mam, zarobiłem.

WYBRANIEC

Nic nie przebije tego miejsca.

Nie ma nic takiego.

Vanderbiltowie i Kennedy'owie, wszyscy tu bywali.

Widzisz tego starszego gościa z piękną modelką?

To Daniel K. Ludwig, magnat transportu,

jeden z dwóch miliarderów w USA.

A tam jest Si Newhouse.

Jest właścicielem połowy gazet

w kraju.

Każda ważna osoba tu bywa.

To wyjątkowe miejsce.

Czemu tak cię fascynują?

Nie fascynują mnie, po prostu…

Ci ludzie mnie ciekawią.

Bycie miliarderem to dar.

Talent, z którym trzeba się urodzić.

Trzeba mieć gen.

Fajna miejscówka.

Podobno jestem najmłodszym członkiem.

To musi być coś.

Tak, to jest coś.

Idę przypudrować nosek.

Dobra.

Przepraszam. Jestem Russell.

Znajomy pyta, czy dołączy pan do nas.

Właściwie to już sobie idę, więc…

Jest członkiem od dawna.

Chce panu pogratulować dołączenia.

To kompletna bzdura.

Sonny Liston był aresztowany 19 razy,

ale był mistrzem.

Nie można go winić.

- Cześć. - Jak się masz?

- A ty? - Dobrze, dzięki.

Siadaj.

Nie gryziemy.

Jak cię zwą, przystojniaku?

Donald Trump.

Donald Trump, miło mi. Roy Cohn.

Roy Cohn, ten z gazet?

Tak, Roy Cohn z gazet.

- Jesteś brutalny. - Jestem, to prawda.

Wysłał Rosenbergów na krzesło elektryczne.

- Rosenbergów na krzesło. - Za to jestem winny.

Ale wszystko, co robię, robie dla Ameryki.

Dobrze powiedziane!

- Więc… - Co pijesz?

- Tylko wodę z lodem. - Wodę z lodem?

- Życie na krawędzi. - Taa.

Poznaj moich kumpli. Carmine Galante.

Miło mi.

- A ten… - Staram się.

Rozkoszny pan z cukrzycą,

to Tony Salerno.

- Mogę mówić Gruby Tony? - Mów mi, jak chcesz, Roy.

Jesteś moim prawnikiem.

Nie nazywaj go Gruby Tony, bo możesz skończyć

w East River, albo coś.

Dobry wieczór.

Reszta nie warta przedstawiania.

Uwielbiam poznawać ludzi.

To ważne dla biznesu i cieszę się, że was poznaję.

Panie Salerno, miło pana poznać.

Jaki masz biznes, Donald?

Nieruchomości.

Wiceprezes Trump Organization.

- Syn Freda Trumpa? - Zgadza się.

To syn Freda Trumpa.

Twój ojciec ma kłopoty.

Potrzebuje dobrego prawnika.

Opowiedz nam.

Rząd i NAACP pozywają nas.

Mówią, że stosujemy segregacje.

W Ameryce można wynajmować komu się kurwa chce.

Nasz prawnik chce, żebyśmy zapłacili i załatwili to polubownie,

ale zbankrutowalibyśmy. To by nas zrujnowało.

Powiedz federalnym, żeby spierdalali.

- Dokładnie! - Pozwijcie ich.

Zawsze pozywać. Atakujcie ich.

Niech udowodnią, że dyskryminujecie.

Chyba…

muszę nam znaleźć nowego prawnika.

Bycie kumplem Nixona i prokuratora na pewno pomaga.

Jest pan wolny?

Jesteś pedałem?

Pedał!

Pani Nathanson?

Tak.

Czynsz.

Ma pani? Starczy?

- Chyba. - Chyba?

Tak.

- Tak. - Jeśli policzę i nie starczy,

co mam zrobić?

W tym miesiącu. Mam chore plecy.

Coś sobie uszkodziłam.

Musiałam iść do szpitala. Wie pan, jak jest.

Oby pani dożyła następnego. Proszę płacić.

Proszę płacić czynsz, albo koniec.

Pani Thompson.

Ty pijawko!

Połowa?

Nie jesteś prawdziwy.

Jestem bardzo realny, panie Granger.

Jesteś wytworem wyobraźni.

Panie Granger, proszę. No dalej.

Spierdalaj!

Ty spierdalaj! Skurwysynu!

Te pedały z NAACP nazwali mnie rasistą.

Frederick, proszę cię, dość.

Mary, nazwali mnie rasistą.

Jak mogę być rasistą, gdy mój szofer jest czarny.

- Bez przeklinania. - No jak?

Rozmawiaj miło.

- Nie jestem rasistą. - Bez polityki.

Śmieszne, Freddy?

Możesz zdjąć łokieć ze stołu?

Tak, proszę pana.

Tato, jesteśmy pozwani.

Musimy zakończyć ten proces i złożyć ofertę na Commodore,

a z Royem mamy szansę.

Nie te bzdury o hotelu.

Roy Cohn nam nie pomoże.

To oszust. Trzykrotnie oskarżony.

Nigdy nie skazany.

To geniusz. Prowadził sprawy McCarthy’ego

jako nastolatek i kumpluje się z Nixonem.

- Jest bezwzględny. - Myślisz, że nie próbowałem

pociągać za sznurki z Beame’em i Rockefellerem?

Nie pomagają. Rząd chce nas zniszczyć.

Idź na to spotkanie.

Spotkaj się z nim i porozmawiaj.

Donnie może mieć rację.

Spotkaj się z Cohnem i wysłuchaj jego zdania.

Mówi pilot samolotu.

Mój pierwordony to kierowca autobusu ze skrzydłami.

Frederick, proszę.

Wiesz, jaki to dla nas wstyd?

Za każdym razem, gdy ktoś pyta mnie o rodzinę,

nie wspominam o tobie, Freddy.

Tak bardzo się ciebie wstydzę.

Frederick, dość.

Fajna muzyka?

- Tak. - Jak się masz?

- Dobrze, a ty? - Dobrze cię widzieć.

Boże, jak pięknie wyglądasz.

Czemu nie dzwoniłaś?

Jest zajęta.

O, mój Boże.

- Znasz ją? - Mógłbym ci naopowiadać.

Nie jesteś tu pierwszy raz.

Bywając tu często, poznajesz kilka osób.

Widzę.

Wyluzuj trochę, Donnie. Wyglądasz jak ochroniarz.

Boże, te lata były najgorsze.

Spędzałem czas licząc samoloty startujące z Idlewild.

Cały czas tak robiłem.

Kazał mi zbierać gwoździe, żeby oszczędzać.

Wciąż to robi. Do dziś.

Mówił: „Patrz uważnie.

Jeśli ktoś przedłuża przerwę na fajkę, mów mi.”

Dawał 25 centów za każdego, kogo wydałem.

Ja przeciwko nim.

Pewnie się wzbogaciłeś, co?

W lato stawałeś się bogaty.

- Chcę, byś był szczęśliwy. - Idę po drinka.

Nie, daj spokój.

Nie trzeba, dziękuję.

Nie potrzebuję młodszego brata.

Myślisz, że nie mam kasy? Mam.

Wiem, że masz, ale ja stawiam.

Weź kapelusz. Będzie ci potrzebny.

Vic, myślę o atrium na trzy piętra.

Całą tę stronę pokryję szkłem lustrzanym.

Kiedy miniesz 42., albo wjeżdżasz z Park Avenue

i spojrzysz w górę, zobaczysz Chrysler Building,

Grand Central Station,

i odbicia najpiękniejszych zabytków w szybie.

To zmieni otoczenie całej okolicy.

Będzie pięknie. Co o tym myślisz?

Tak. Skończyliśmy.

Skończyliśmy? Vic, jak to?

Gdyby to było poważne, rozmawiałbym z twoim ojcem.

Kto chce budować luksusowy hotel na 42.?

Ja chcę.

Poświęcę się temu całkowicie, aż skończę.

Będzie 1600 pokoi krok od Grand Central!

Jak leci? Chcesz się zabawić?

To moja żona. Chcesz ją przelecieć?

Nie, dziękuję.

Jej ciasna cipka za 40 dolców.

- Dziękuję. - Jest brzydka?

Uciekać stąd.

Nowy Jork jest najlepszy na świecie,

a gdy powróci, w wielkim stylu,

będzie mnóstwo kasy.

Ludzie się wzbogacą. Naprawdę.

Użyj wyobraźni.

Nie robię interesów, póki masz gliniarzy na ogonie.

Kapujesz?

Będzie super.

David, jak się masz?

Jak się masz?

Poznaliśmy się, pamiętasz?

- Jasne. - Panie Cohn, świetny garnitur.

Donald Trump. Poznaliśmy się.

Russ, załatw mój stolik.

Chciałem pomówić o procesie.

O tej sprawie z moim ojcem.

Chcę się zabawić, dzieciaku.

Nie psuj mi wieczoru.

Muszę się wysikać.

- Musi pan nas reprezentować. - To jakiś żart!

Przepraszam, że idę za panem do toalety,

ale musi pan nas reprezentować.

Rząd chce nas zniszczyć.

To hańba. Niesprawiedliwość.

Próbuję się wysikać.

Zmuszą nas do wynajmu ubogim

i zrujnują nasze budynki.

Proszę pana, błagam.

Stoję w toalecie z tym gościem

i błagam pana z całego serca

proszę, jako jedyny facet,

jedyny, który ma jaja

by dorwać tych dręczycieli i rozważyć tę sprawę.

Nie znoszę dręczycieli.

Lewacy nienawidzą kapitalizmu i siły,

i wszystkiego, co reprezentujem.

Prawdy, prawa i amerykańskiego bycia.

Chcą zabrać pieniądze,

pańskie i moje i rozdzielić je

na social dla nierobów.

- Nie, dzięki. - Są gorsi niż naziści.

- Nie piję. - Mała rada, synu.

Pijesz, jeśli chcesz, żebym słuchał.

Na zdrowie.

Pij, Donnie.

Nie mam całej nocy.

Pozew twierdzi, że naruszyliśmy prawo o równym dostępie do mieszkań.

Nie mów mi o prawie, ale o sędzim.

Edwin Neaher.

Źle, to idealista.

- Bardzo źle? - Kiepsko.

Wiesz co, te prawa obywatelskie,

śmierdzą jak śledzie.

Powiedz mi, ilu lewaków chce

posłać swoje dzieci do szkoły

z małymi czarnuchami?

Zero, prawda?

A mówią, że jestem wcieleniem diabła.

- Chociaż jestem szczery. - Tak.

Tamtego dnia mówił pan o…

No pij.

Mówił pan o pozwaniu rządu.

Mówił pan serio?

Poważnie jak zawał.

Na zdrowie.

- Dzięki. - Za Donalda.

Mówię ci, Roy. Zdobędę Nowy Jork.

Zdobędę Nowy Jork i przywrócę mu świetność.

Zrobię to. Zobaczycie.

Wezmę ten Commodore,

i zrobię z niego najlepszy hotel w mieście.

Wezmę Penn Central,

wezmę Yards, Hudson Yards.

Mam mnóstwo pomysłów, i w tym jest problem z ojcem.

Donald, jesteś…

- Ludzie… - Przepiękny.

Jesteś rasowy.

Taki wyjątkowy.

Mówię ci, wyjątkowy.

- Chyba… - Ty też niczego sobie.

Nie taki atrakcyjny, ale…

Całkiem, całkiem niezły.

Pewnie dużo ruchasz, co?

Wyglądasz na takiego, co dużo rucha.

Chyba masz rację.

Lubię gościa. Żal mi go.

Widzę.

Sprawdź czy się trzyma.

Nie jestem Lindenbaumem, a to nie biuro na Brooklynie.

- Jasne. - Wypływowi mnie wynajmują

bo nie jestem jakimś tanim adwokatem,

darmozjadem, cwaniakiem. Nie daję się.

Jesteś klientem, ale pracujesz dla mnie.

Robisz zawsze to, co każę, kiedy każę.

Oczywiście.

Jak sobie życzysz.

A jak zwymiotujesz na tapicerkę,

to jesteś trupem.

Moje biuro, jutro 12.30.

Słucham?

Dzień dobry, Donald Trump do pana Cohna.

- Donald kto? - Donald Trump.

Proszę wejść.

Nie. Mówię, że nie,

tego nie było w jego teczce, ani nie miało być.

Byłem w sądzie, widziałem pozew, a pan nie.

Tak?

Dobra.

Nie słucha mnie pan.

Zdobądź ten cholerny nakaz

i się zamknij.

Na czym stanęliśmy?

Oferta Murdocha dla poczty.

Potrzebna analiza Dolly Schiff.

Analiza? Po co?

To komunistyczna suka.

Powiedz Rupertowi, że jest mokrym snem magnata.

- Dzięki, Rosario. - Dojrzała do oskubania.

Rozwód Phelpsów kiedy?

Przyszły poniedziałek.

Bo chcę być uzbrojony po zęby

gdy wezwę jej mężulka na świadka.

Cześć, kochanie.

Trzeba się zająć wezwaniem podatkowym.

Geniusze podatkowi.

To czysta wendeta.

Charlie, chodź tu.

- Jest. - Kto zostawił…

To Charlie Brown. Daj mu buziaka, Charlie.

Fajnie.

Uważaj, może ci zrobić loda.

91. 92.

- 93. - To akta.

- Gdybyś chciał rzucić okiem. - 94.

Wszystko o ustawie.

Robię brzuszki, poczekaj.

195. 196.

- 197. - Nie dotykaj, proszę.

Przepraszam.

198.

- 199. - Niezła kolekcja, Roy.

200.

Prezydent Nixon. Niewiarygodne.

Nixon? Mój przyjaciel.

- Bliski przyjaciel. - Chcesz przeczytać akta?

Nie muszę. Mówiłem, śmierdzi.

Jak moje pachy teraz.

Chodzi mi o to, że wynajmujemy czarnym.

- Tak? - Tak, 10%

- wynajmujemy czarnym. - Więc…

Muszą zarabiać czterokrotność czynszu,

aby dostać zatwierdzenie.

To wy jesteście dyskryminowani.

Zgadza się.

To niesprawiedliwe wobec was.

To wasz budynek, wynajmujcie, komu chcecie.

Dobrze to brzmi w twoich ustach.

- Gdzie mój czek? - Mam go.

No to zaczynamy.

Masz świetne nazwisko. Trump.

Może kiedyś trafi na tę ścianę.

- Byłoby nieźle. - Tak. Czemu nie?

Skąd ich znasz?

Wszyscy chcą ssać kutasa zwycięzcy,

o to chodzi.

Oskarżono mnie trzy razy, wygrałem 36 do zera.

Rząd, 0. Roy Cohn, 36.

- Jestem zwycięzcą. - Jak wygrywasz?

Chcesz wiedzieć, jak wygrywam?

Powiem ci mały sekret.

Są zasady.

Trzy zasady Roya Cohna, aby wygrać.

Pierwsza jest najprostsza.

Atakować, atakować, atakować.

Prawa obywatelskie, Katz.

Mam nadzieję, że ten, którego bzykasz, ma kasę.

Bo jak cię wywalą,

- będziesz jej potrzebować. - Słucham?

Jeśli nie wycofasz tych bezpodstawnych roszczeń,

pozwę Ministerstwo Sprawiedliwości

na 100 milionów dolarów

i gorzko pożałujesz dnia

- w którym złożyłaś pozew. - Kto mówi?

Roy Cohn, dzwonię w imieniu Donalda J. Trumpa.

Zawsze czekaj dwa dzwonki.

Z kim mam przyjemność?

J. Stanley Pottinger,

dyrektor ds. przestrzegania praw obywatelskich

w Ministerstwie Sprawiedliwości.

Twoja matka musi być dumna.

Jak śmiesz grozić prawniczce?

Powinieneś za to stracić posadę.

Kochany, uspokój się.

To się nie wydarzyło.

Barbara Katz pracuje tu od 20 lat.

Groziłeś jej, a teraz…

Może ma problemy z hormonami.

Co powiedziałeś?

Druga zasada: Nie przyznawaj się, wszystko neguj.

Sprzeciw, nie było takiej skargi.

Szczerze mówiąc, sporządzili 48-stronicowy komunikat prasowy,

z tego, co widzę.

Rząd nie przedstawił żadnego faktu

dotyczącego dyskryminacji

czarnych przez Trumpów.

Składam wniosek o odrzucenie w trybie pilnym.

Odrzucony.

Mecenasie, proszę kontynuować.

Dziękuję, Wysoki Sądzie.

Dlaczego twierdzi pan,

że odmówiono panu najmu u Trumpów,

ze względu na rasę?

Gazety reklamowały…

To Walter z ministerstwa. On wszystkim kieruje.

Widziałem trzy białe pary, które dostały zgodę.

- Sprzeciw, spekulacja. - Panie Cohn.

Skąd pan wie, że byli biali?

Panie Cohn, niech pan pozwoli panu odpowiedzieć.

Widziałem Portorykańczyków bielszych niż mój tyłek po zimie.

Wysoki Sądzie.

- Panie Cohn! - Marvin, jak się masz?

- Miło widzieć. - Również.

Jak pan ocenia szanse?

Akta rządowe są bez pokrycia.

Jesteśmy w bardzo silnej pozycji.

Pokona pan rząd USA?

Mam dobre przeczucia.

Ostatnie pytanie, Panie Trump!

Wygramy, prawda?

Zwariowałeś? Jasne, że nie.

- Co? - Ta sprawa to klapa.

Mówiłeś, że nie mają dowodów.

Na wnioskach czarnych pisaliście „C”.

Tu chyba nie ma przypadku.

Raul, spóźnię się. Przyciśnij.

Mówiłeś, że łatwo wygramy.

Zasada numer trzy, najważniejsza.

- Cokolwiek się stanie… - Musi tak gnać?

cokolwiek o tobie mówią,

jak bardzo jesteś pobity,

ogłaszasz zwycięstwo i nie uznajesz porażki.

Nigdy nie uznawaj porażki.

Chcesz wygrać? Tak się wygrywa.

Walter, miła niespodzianka.

Miło cię widzieć, Roy.

Twój buldog, Katz, daje nam popalić.

Jedna z najlepszych prawniczek.

Ta sprawa jest niesprawiedliwa.

Sprawiedliwość jest złożona.

- Złożona? - Tak.

Wiesz, co może się skomplikować?

Żonaty mężczyzna

będący nierozważny

z chłopcami w Cancun.

Z tego, co wiem,

geje nie mogą pracować w służbach.

Czego chcesz?

Zrób, co należy i zamknij tę sprawę.

Wiesz, że nie mogę.

Wyobraź sobie, że twoja żona czyta w prasie, że…

Jej mąż to pedał.

Tego chcesz?

Pozdrów Mirę i dzieci.

Nie ugryzę cię.

Czemu nie usiądziesz?

Wracaj z Alaski. Chodź tu.

Więc…

- Co? - Nie wiem, Roy…

Jestem pewien, że to, co widziałem…

Nie wiem, co o tym myśleć.

Brak mi słów.

Powiem ci coś.

Uprawiałeś sport?

Pewnie cię uczyli

grać piłką, nie człowiekiem.

Ale w rzeczywistości jest odwrotnie.

Graj człowiekiem, nie piłką.

Zapomnij o piłce, aby dostać, co chcesz.

Zajmij się człowiekiem.

To naród ludzi, nie praw.

Masz to gdzieś?

Przewagą jest ignorowanie opinii ludzi.

Miej w dupie, co myślą ludzie.

Nie ma dobra i zła.

Nie ma moralności.

Nie ma prawdy z wielkiej litery.

To koncept.

To fikcja. Ludzki wymysł.

Nic się nie liczy oprócz wygranej.

Odejść z urzędu przed końcem kadencji

jest sprzeczne z każdym instynktem, jaki posiadam.

Ale jako prezydent ponad stawiam interesy Ameryki.

Dlatego rezygnuję z prezydentury jutro w południe.

To priorytet mojej prezydentury

wspierać i wzmacniać wzajemne zaufanie

i szacunek, które muszą istnieć…

- Halo? - Nigdy nie odbieraj telefonu

jak frajer. Zatrudnij sekretarkę.

- Jak leci? - Sędzia dzwonił

z nowinami z procesu.

- I co powiedzieli? - Rząd

ugiął się jak tani namiot.

Zawarliśmy ugodę bez odszkodowania,

bez przyznania się do dyskryminacji.

Wygrałeś, dzieciaku.

Roy, to niesamowite.

Zbieraj się, odbiorę cię za godzinę.

Jesteś geniuszem.

Judy, prawie tysiąc dziennikarzy

chciało dostać ten wywiad,

a ja dałem ci wyłączność.

Tak, Judy.

Donald Trump przy telefonie.

Bardzo się cieszę.

Ciesz się, nie mów.

Proces się skończył, co teraz zamierzasz?

Zamierzam kupić Commodore

i zrobić z niego najpiękniejszy budynek

w mieście, może w kraju.

Na świecie.

Najpiekniejszy budynek na świecie.

Zjawiskowy hotel.

Absolutnie zjawiskowy.

Pierwszej klasy i…

Brzmi ambitnie.

Skąd ta ambicja? Jesteś młody.

Mam nosa i jestem mądry,

myślę, że to da mi sukces.

Spokojnie.

Mam w sobie pokorę.

Przepraszam. Dokończmy osobiście,

i weź fotografa, dobrze?

Przepraszam.

- To twoje życie. - Nie wiedziałem.

Masz sporo do nadrobienia, ale się uczysz.

Powinienem to omówić z tatą

zanim ogłosiłem plany Commodore.

Artykuł w Timesie go przekona.

- Tworzysz własną rzeczywistość. - To nie takie proste.

Prawda jest plastyczna.

- Ale on... - Chyba za ciasne.

- Dobra, przepraszam. - Masz gruby tyłek.

Musisz coś z tym zrobić.

Spróbujemy coś innego.

Mój ojciec jest twardy. Bardzo twardy.

Musisz ogłosić nowinę jakby sprawa była dogadana.

Nie da się go łatwo przekonać.

I co, pozwolisz mu się zdominować?

- Tego chcesz? - Nie.

Spójrz. Bardzo dobry materiał, Brioni.

To wełna merynosów?

Wygląda drogo. Ile kosztuje?

- 1100 dolarów. - Dobra…

Bierzemy z koszulą i krawatem do kompletu.

Nie mogę zapłacić.

Nieważne. Słuchaj, masz.

Nie potrzebuję pieniędzy.

Spłacisz mnie przyjaźnią. Coś za coś.

Jesteśmy przyjaciółmi.

Zgoda? To nasz układ.

Jeśli wyglądasz świetnie, to ja też.

To gość z Queens czy z Manhattanu?

- Rozumiesz? - Z Manhattanu.

- Właśnie. - Tak ma być.

- Dokładnie. - Zgadza się.

Minęło 20 minut.

- Możemy… - Mówiłem,

to klub członkowski.

- Wstęp dla członków. - Mogą się zapisać.

- Wypełnią dokumenty. - Niemożliwe.

- Prosiłem o wyjście. - Chcę rozmawiać z szefem.

- Jestem szefem. - Nie jesteś szefem.

- Jestem szefem. - Z prawdziwym szefem.

- Proszę wybaczyć. - Przepraszam.

- Problem? - Przepraszam.

Prosiłem je tylko o wyjście.

Są na liście.

Nie potrzebujemy pomocy.

O jakiej liście mówisz?

Lista Roya Cohna.

Przepraszam, panie Trump.

Proszę zdjąć płaszcze.

Bardzo dziękuję.

Dobry wieczór, proszę o płaszcze.

Jestem Donald Trump.

Jesteś… jak to się mówi?

- Dżentelmen. - Stereotyp.

Gość, który myśli, że kobiety potrzebują pomocy.

Beze mnie byście poległy,

więc chyba potrzebowałyście pomocy.

Jaki haczyk, dżentelmenie?

Bez haczyka. Bawcie się.

Dzięki.

Nie wiem.

Mogę paniom coś jeszcze zaoferować?

- Wystarczy. - Mi też.

Rachunek, proszę.

Pan Trump opłacił.

Dobrze.

- Pan Trump się zakochał. - Dzięki.

Idziemy?

Tak.

Przepraszam!

Przepraszam.

Przepraszam. Podwieźć?

Nie, dziękuję.

Jest zimno, podwiozę was.

Chodźcie.

Nie przedstawiłaś się.

Ivana Zelníčková.

Ivana Zelníčková?

- Zelníčková. - Zelníčková.

Dzięki za podwiezienie.

Chciałbym cię znowu zobaczyć.

Zabrałbym cię na kolację.

Dzięki, Donald, ale mam chłopaka.

I co? Nie pozwala ci jeść?

Dobranoc.

„Donald J. Trump to wysoki, szczupły blondyn

o olśniewająco białych zębach

i bardzo przypomina Roberta Redforda”.

Jestem z ciebie dumna.

Jestem taka dumna.

Nazwali mnie kontrowersyjnym.

Donald, wypadałoby, abyś

powiedział mi o Commodore przed ogłoszeniem.

Teraz wygląda, że nie kieruję własną firmą.

Dlatego mnie poprzesz.

Chrysler idzie na licytację.

A ty za rogiem chcesz otwierać hotel.

Chrysler to zabytek, więc wszystko gra.

To jak otwierać leżak na Titanicu.

Tato, musisz w końcu zaakceptować,

że mogę mieć rację i wiem, co robię.

Słuchaj, Donald, szanuję to, co zrobiłeś, synu.

Mam nadzieję. Naprawdę, tato.

Donald.

Muszę iść.

Poważnie, Frederick?

Russell, gdzie Roy?

Donald, co taki chłopak robi na takim przyjęciu?

Skąd znasz Roya?

To mój prawnik.

Mój też.

Jestem w nieruchomościach.

A pan?

Jestem artystą.

Co pan tworzy?

Wszystko, co mogę sprzedać.

Zarabianie to sztuka.

Zgadza się.

Ma pan sukcesy?

Roy.

Oto złoty chłopiec.

Jeśli masz zarzuty, jesteś zaproszony.

Garnitur świetny. Pomieszajmy się z innymi.

Dick, jak się masz?

To Donald Trump.

- Jak leci? - Nowy kumpel i klient.

Słyszałem, że Ed Koch będzie kandydował.

Nie wygra, jest gejem.

- Jest gejem? - Tak słyszałem.

Abe się martwi, chciał pogadać.

Zadzwoń jutro. Teraz się bawię.

Dick to zastępca burmistrza.

To dobry przyjaciel.

Panowie, prawdziwy książę.

- Donald Trump. - Pan Murdoch.

Miło pana poznać.

George Steinbrenner.

- Zaszczyt. - Zna cię.

- Żartujesz? - Grałem w baseball.

Mogłem być zawodowcem.

Co się stało?

Zamiast grać na boisku,

wolałem mieć stadion.

- Niezłe. - Do zobaczenia.

Rupert będzie dla ciebie ważny.

Muszą cię cytować w Post i innych gazetach,

żeby twoje nazwisko było w prasie.

- To mój księgowy. - Naprawdę?

Pracuj nad prezentacją Commodore.

Bo załatwiłem ci spotkanie

- z prezesem Hyatta. - Jay Pritzker?

- Pritzker, a kto? - Wspaniale!

- Roy, to... - Dobrze?

- Niewiarygodne. - Estelle!

Od nieludzkich i sadystycznych konserwatystów

tego kraju, witam was.

Wspaniale widzieć tylu starych i nowych przyjaciół.

Kocham ten kraj.

Amerykę uważam za najważniejszego klienta.

Są tu moi klienci i nienawidzę tego mówić,

ale Ameryka jest ważniejsza.

Jesteśmy ostatnią linią obrony

między wolnym światem a totalitarnym piekłem.

- Boże, błogosław Amerykę! - Boże, błogosław Amerykę!

Widziałeś gdzieś Roya?

Chyba na górze.

Pójdę go poszukać.

Tak.

Panowie, to wyjątkowa okazja.

Okolica Grand Central jest jedną z najcenniejszych.

Jest tam Chrysler oraz Pan Am.

Okolica jest okazała.

A kluczem jest stary hotel Commodore,

który czeka na przekształcenie.

Chcę zrobić coś specjalnego.

Chcę zbudować wspaniały, cudowny, olśniewający hotel,

który da pracę budowlańcom oraz w hotelarstwie.

Nowy Jork miał trudny rok.

Jesteśmy o krok od depresji

i musimy się podnieść.

Dziękuję.

Hotel Commodore to świetny pomysł,

ale on, jak i cała okolica jest w ruinie.

Cały obszar

będzie do przebudowy.

Chętnie to zrobię.

„Kierunek” to piękne słowo.

Przyciąga ludzi do Manhattanu.

Wielu Europejczyków chce tu wrócić.

Panie Pritzker, ma pan pytania?

Tylko jedno.

Związki i podatki. Jak pan zarobi?

Ciekawe pytanie.

Nie będzie podatków,

bo burmistrz da nam ulgę podatkową,

który błaga deweloperów, żeby budowali.

A jeśli prezes Hyatt się zaangażował,

to go przekona do rezygnacji z podatku.

Miasto jest w ruinie, a oni zrezygnują z podatku?

Komisję planowania miasta mam w kieszeni.

Śnij dalej, Donald.

Halo?

Russell, Donald. Otwórz.

- Muszę z Royem. - Nie!

Russell!

- Uspokój się. - Roy.

Zepsujesz domofon.

Roy, otwórz. Potrzebuję cię.

Dałeś ciała, nie?

Słuchaj…

Przepraszam. Potrzebuję twojej pomocy.

Zadzwonię do burmistrza. O co mam prosić?

O zniesienie podatku dla Hyatt.

- Zniesienie podatku dla Hyatt? - Tak.

Mam żądać ulgi na 160 milionów dolarów?

Tak. Z tobą to możliwe.

- Zwariowałeś. - Z tobą to możliwe.

Jesteś Roy Cohn. Roy Cohn.

Nigdy w życiu.

Zrobię, co zechcesz. Wszystko.

Nie zamienię wody w wino.

Wiem, ale błagam.

Wierzę w ten projekt. Błagam cię.

Zadzwoń.

Zadzwoń jutro rano.

Kocham cię.

Wisi mi przysługę.

Kocham cię!

Dobra.

Dzięki. Dobranoc.

Dobranoc.

Dobranoc.

Oby z nas nie zadrwili.

Wszyscy są za, tato.

- Formalność. - Jasne.

Zaledwie rok temu,

prezydent Ford powiedział Nowemu Jorkowi, by zdechł.

Nowy Jorku, zdychaj.

Dziś mój klient, pan Trump,

próbuje dać miastu transfuzję krwi,

której bardzo potrzebuje,

i wskrzesić trupa Nowego Jorku.

Proszę o wsparcie dla mojego klienta.

- Dziękuję. - Dziękuję, panie Cohn.

Przejdźmy do ostatnich komentarzy w tej sprawie.

Wicemer Richard Morgan przedstawi stanowisko burmistrza.

Dziękuję.

Będę zwięzły.

Burmistrz Beame i reszta rady miasta

w pełni popierają projekt pana Trumpa.

Oszustwo!

Bogatym nie trzeba ulg!

- Cisza! - Na pewno nie mu!

Dobra, dobra.

Choć projekt pana Trumpa ma pewne poparcie,

to miasto jest zmuszone

ograniczyć usługi dla biednych.

Głosowanie po krótkiej przerwie.

Mówiłeś, że się zgodzą.

Marnujesz mój czas.

Co ci mówiłem?

Co ci mówiłem?

Co się stało?

Myślałeś, że zasady cię nie dotyczą.

Co teraz zrobimy?

Zaraz będą głosować.

Uważaj na głowę.

To moja bawialnia.

Mogę wszystko nagrać

i zachować nagrania, gdyby były potrzebne.

To są połączenia,

kable idą do wszystkich pokoi.

Możesz podsłuchiwać.

Mam Onassisa, mam Kardynała Cooke.

Mam wszystkich.

Siadaj.

Przewodniczący Rady przyszedł do mnie...

z małym problemem.

Michael, możemy porozmawiać?

Gdzie są pieniądze?

W funduszach, których nie sprawdzają,

ale zaczęli węszyć.

- Ile? - 50 tysięcy.

Nie chcę tego przechodzić.

Nie masz moralności.

Już to słyszałem.

Musisz umieć zrobić cokolwiek,

komukolwiek, by wygrać.

To było jedno z najtrudniejszych głosowań.

Duże emocje po obu stronach.

Musisz wykorzystywać wrogów

i wzbudzać strach.

Naszym obowiązkiem jest działać dla dobra Nowego Jorku.

Miasto potrzebuje inwestycji.

Zatwierdzamy wniosek pana Trumpa o ulgę podatkową.

Skandal!

- Decyzja jest ostateczna. - To korupcja!

Polityczna zagrywka!

Proszę o spokój!

- To nielegalne? - Nielegalne?

Donald, obudź się!

Gdy byłem na procesie Rosenbergów,

chciałem zobaczyć, jak te komuchy

płoną za to, co zrobili.

Sędzia Kaufman bez trudu wysłał Juliusa

na krzesło elektryczne, ale Ethel miała małe dzieci.

Chcieli, by żyła.

Jakby miała specjalny immunitet

za zdradę kraju.

W czasie procesu, wymykałem się do budki,

żeby zadzwonić do Kaufmana.

Technicznie, rozmowy ex parte są niedozwolone.

Ale gdy demokracja jest zagrożona...

jestem gotów złamać kilka przepisów.

Nie obchodzą mnie jej małe dzieci.

Zdradziła kraj i musi umrzeć.

Musisz dać przykład i skazać ją na śmierć.

To zdrajczyni.

Rozumiesz?

- Ameryka jest największym klientem? - Właśnie.

Musisz być gotów zrobić wszystko dla Ameryki.

By ratować demokrację.

To dla mnie?

Dajcie pięć tutaj.

- Halo? - Ivana, tu Donald.

Cześć, Donald.

Chcesz iść na kolację?

Donald, lubię cię, a kwiaty są piękne,

- ale nie mogę… - Łamiesz mi serce.

Nie mogę spać, jeść. Myślę o…

Jadę do Aspen do pracy, muszę się pakować.

Praca? Jesteś…

Donald, zaręczę się.

- Zaręczysz się? - Kocham go.

Ale…

Taki jest zamysł.

Mamy zespół rockowy.

Ona przyciąga uwagę.

Jesteście super, ale ją wspieracie.

Dobra.

Tak, wypnij cycki w moją stronę.

Co za arogancja. Seksownie.

Lecimy.

Wspaniale.

Podejdź trochę.

Dobrze.

Dobra robota.

Dobrze wyglądasz.

Co ty tutaj robisz?

Podobno rynek nieruchomości w Aspen kwitnie.

- Bzdura. - To prawda.

Mam jeszcze dużo do załatwienia.

Chcesz iść na kolację?

Zjadę na nartach po sesji zdjęciowej

i może dołączysz do mnie.

Chcesz jeździć na nartach?

A umiesz?

Jasne.

- Spotkamy się tutaj. - Na dole stoku.

Nie, tutaj.

Wezmę narty i widzimy się tutaj.

Lubisz być modelką?

Lubię pieniądze.

Dużo zarabiasz?

Nieźle.

Ale najbardziej chcę własnej kolekcji.

Chcę ubrania, biżuterię, buty z moim nazwiskiem.

Moim marzeniem jest własna firma dekoratorska.

Mam całą wizję.

Co?

Nic. Nie jesteś jak inne kobiety, które spotykam.

Bo chcę czegoś więcej niż męża i pierścionek?

- Tak. - Wypijmy za to.

Naprawdę nic nie wypijesz?

Nie lubię niczego, co mnie spowalnia.

Nie podśmiechuję się.

W życiu są dwa typy ludzi.

Są zabójcy i są frajerzy.

Ale dobrze nie być zabójcą, prawda?

Zabójca znaczy zwycięzca.

Więc…

Jesteś zabójcą, Donald?

Zabijesz mnie?

Nazywa się Wielkie Jabłko, najlepsze miasto na świecie.

Wydaje się, że coś zgniło w rdzeniu tego owocu.

„Miasto ledwo reguluje rachunki”

mówi Ed Koch, kandydat na burmistrza.

Nie wiemy jeszcze, jakie ofiary musimy ponieść,

by postawić to miasto na nogi.

A przestępczość rośnie.

Może będziemy musieli zwolnić tych, którzy z nią walczą,

ale to nie powstrzyma młodego dewelopera Donalda Trumpa

przed realizacją swojego marzenia,

luksusowego hotelu z 1500 pokojami niedaleko dworca Grand Central.

Nowy Jork jest w punkcie zwrotnym i pójdzie w którąś stronę.

Upewnię się, że w dobrą.

Chcę by znów był wspaniały.

To kontrola za 19 lat, więc mówią mi,

że mam pamiętać marzec 1977,

z kim jadłem obiad w lutym 1958,

i jaki kolor miał ich krawat i...

Właśnie. Słuchaj, oddzwonię.

Pajace z urzędu,

znowu zawracają mi dupę.

To okropne.

Roger, to Donald Trump.

Cześć.

Roger Stone. Wybacz, jestem mokry.

- Nie szkodzi. - Cały mokry.

Wielki fan.

- Dzięki. - Tak.

Roger zajmuje się polityką.

Specjalizuje się w brudnych zagrywkach.

Bez komentarza.

Przestań udawać świętoszka i przynieś paloma.

Jasne.

Jak idzie?

Cóż, biznes jest...

Biznes idzie dobrze i poznałem kogoś.

Kogoś poznałeś?

Super. Cieszę się.

To twarda sztuka.

Niech będzie grzeczna,

bo inaczej ze mną zadrze.

Pobierzemy się.

Zamierzacie się pobrać?

- Żenisz się? - A co?

- Kocham ją. - Zwariowałeś?

Upadłeś na głowę?

Jestem zakochany.

Powiem ci prosto z mostu.

Podpisałbyś umowę, która oddaje połowę kapitału?

Umowę?

To jest małżeństwo, umowa między dwiema stronami.

Moi rodzice są 40 lat po ślubie

i nikt nie miał umowy.

Małżeństwo to gra o sumie zerowej. Wierz mi.

Niemal poślubiłem Barbarę Walters, ale przejrzałem na oczy.

Dobra.

Potrzebujesz ochrony.

To nie Magna Carta, tyko intercyza.

- To wszystko. - Dobra.

„W razie separacji

żona otrzyma 20 000 dolarów rocznie”.

Tak.

Nieźle.

Nie rozstaniemy się.

- Podpisz na końcu. - Daj mi skończyć.

Proszę, nie spiesz się.

- Nie będę. - Dobrze.

Zwrócić prezenty?

- To żart? - Co? Naprawdę?

Nie musimy tego robić.

Prawnie prezent nie stanowi własności małżeńskiej.

- W razie rozwodu... - Zgadzasz się?

- lub rozwiązania małżeństwa. - Prezent?

Nie traktuj mnie jak głupiej.

Takie jest prawo.

Ty tania adwokacino.

- Zatrzymaj prezenty. - Nie muszę.

Nie musimy. Zatrzymaj prezenty.

- Zapomnij. - Dobra.

Trzeba być czujnym.

Ivana, zaczekaj.

Ivana!

Zapomnij o klauzuli o prezentach. Roy się zapędził.

Dam ci 50 000 od razu, jako premię za zaręczyny.

Ślub za dwa dni.

100 000 na moje konto.

- Przed ślubem. - 75.

- 100 000 albo odchodzę. - Proszę.

Porozmawiajmy. Nie rób tego.

Znajdź inną. Nie jestem marionetką.

To będzie błąd twojego życia.

No dalej.

Chwila. Posłuchaj.

- Dlaczego? - Bo jestem bogaty i przystojny.

- Mam wspaniałą rodzinę. - O Boże.

Zostanę wpływowym deweloperem.

Słuchaj, będziesz miała życie

o jakim nawet nie śnisz. Ze mną.

Kocham cię.

Kocham cię, dobrze?

Chcę mieć z tobą dzieci, zestarzeć się z tobą.

Lepiej.

Gratulacje.

Odwal się!

Dziękuję za przybycie.

Proszę. Na zdrowie.

Myśli, że zagram w filmie. Niby jestem podobny do Redforda.

Dziękuję za przybycie.

Budynek jest prawie tak piękny, jak żona.

- Prawie. - Będzie piękniejszy.

- Dziękuję. - Musi być pan bogaty.

Tutaj są.

- Gołąbeczki. - Oto on.

Wyglądacie wspaniale.

- Wybaczcie. - Do zobaczenia.

- Tak. - Nie sądzę,

by zapomniała o intercyzie.

Dojdzie do siebie.

Nie sądzę, ale nic nie szkodzi.

Czyli robię dobrą robotę. Ktoś musi cię chronić.

Właśnie.

Spójrz. Wszyscy tutaj są.

Burmistrz, przewodniczący rady,

wszyscy wielcy deweloperzy.

Teraz to przed tobą wszyscy się płaszczą.

Udało ci się. Wiesz?

Dziękuję, Roy.

Kocham cię.

- Jesteś jak rodzina. - Dziękuję.

Liczę, że nie jesteście zmęczeni. Dopiero zaczynamy.

Pijcie.

Miło pana widzieć.

Miło widzieć. Kopę lat.

- Jak się pan ma? - Dobrze, a pan jak?

- Dobrze. - Miło pana widzieć.

Powinien pan być dumny z syna.

Jestem niezmiernie dumny.

Wie pan, chciałem powiedzieć,

chcę panu podziękować za wszystko, co pan zrobił dla Donalda.

- Doceniam to. - Nic nie zrobiłem.

Nie potrzebuje pomocy.

Donnie potrzebuje wsparcia.

Musieliśmy wysłać go do szkoły wojskowej,

gdy nauczyciele znaleźli jego noże sprężynowe.

Widziałem „West Side Story”. Spodobało mi się.

- Poniosło mnie. - Wie pan co, Fred?

Naprawiłem to, czego inni nie potrafili.

Jestem wdzięczny.

Dziękuję za to.

Naprawdę.

- Dzięki za przyjście. - Narazie.

Doceniam.

To dupek.

Nie, ma klienta, którym się zajmuje.

- Co u ciebie? - Dziwnie.

- Dobrze? - Świetnie.

Nikogo nie znam. Kim on jest?

To bardzo ważni ludzie.

Napisalem kilka słów, gdybyś chciał przemówienie.

Wiesz, mowę.

Spokojnie, Freddy.

- Nie musisz. - Nie.

Co się stało z TWA?

Nie lubię latać.

To super.

Muszę iść do Ivany.

- Przekaż ode mnie „gratulujeme”. - Dobrze.

To „gratulacje” po czesku. Sprawdziłem na przemówienie.

Gratulujeme wszystkim.

- Cholera. - Freddy.

- Cholera. - Czekaj.

- Twój garnitur. - Spokojnie.

- Przepraszam. - Usiądź.

- Bez scen. - Dałeś mokrą szklankę.

Niby to moja wina?

Dałeś mokrą szklankę.

Wkurzyłeś się na mnie.

Wszystko zepsułem, jesteś zły.

Nie jestem na ciebie zły.

Przepraszam, Donnie.

Nie jestem zły, kurwa.

Posłuchaj.

To mój wieczór, kurwa.

Możesz się opanować chociaż raz?

Przestań marnować swoje życie.

Miałeś być na obiedzie.

Miałeś być na obiadzie. Jesteś moim bratem.

Wstań.

Nie zachowuj się jak menel.

- Gotowi? - Gotowi.

Złapałem!

Złapałem!

Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden!

Szczęśliwego Nowego Roku!

Każda obniżka podatków w tym wieku

wzmocniła gospodarkę.

Tworząc nowe inwestycje, stanowiska

i jeszcze więcej handlu.

Czas przywrócić Amerykę do pracy.

Nie naciskaj na Kocha.

- On nie znosi… - Wiem, co robić.

Wiesz, jak z nim gadać?

To będzie bułka z masłem. Pozwól mi się tym zająć.

To będzie najwspanialszy budynek na świecie.

Nic podobnego nie powstało.

68 pięter, 28 boków, 93 000 metrów kwadratowych.

Luksusowe wyposażenie

i niesamowite widoki z wyższych pięter na Central Park.

Hol wejściowy z marmuru.

Różowy Paradiso z Włoch.

Największe atrium na świecie,

18-metrowy wodospad otoczony

sklepami i restauracjami.

To będzie coś wyjątkowego.

Niczego takiego nie było.

Jak to nazwiecie?

Trump Tower.

Trump Tower? Ciekawe.

Sprawdził się

i uważamy, że ten wniosek jest rozsądny.

Często chwalę jego budyku.

Jednak nie damy wam obniżek podatków.

Dlaczego mielibyśmy?

Nie pozwolę się wzbogacić

kosztem nowojorczyków i ich pieniędzy.

- Nie mogę. - Panie burmistrzu…

- Mój klient… - Nie, panie burmistrzu,

bo buduję 68-piętrowy budynek

który da pracę 5000 robotnikom.

Słyszeliśmy historie o robotnikach

pracujących dla pana.

Nie są płaceni, mają roszczenia wobec pana.

Próbuję dać pracę i postawić miasto na nogi,

Iść ku przyszłości.

Jest pan niesprawiedliwy.

Bo, co pan o mnie wie?

Ile sam zarobiłem?

Nic pan nie wie.

- Donald. - Nie zna mnie pan.

Ale pozna mnie pan i zapamięta,

bo ja tego nigdy nie zapomnę.

Trump Tower powstanie z panem lub bez.

- W porządku. - Zostanie pan pozawany.

Powinniśmy iść na Park Gala w przyszłym miesiącu.

Stoliki kosztują 10 000 dolarów, a mamy dostęp do rady izby.

Po co płacić tym snobom?

To na upiększenie parku.

Niedorzeczność.

Drzewa nie rosną od pieniędzy.

Powinni pozwolić na budowy w parku. Świetne miejsce na nieruchomości.

Nie kumpluj się z z hipokrytami z Park Ave.

Mają cię gdzieś.

To jak pozujesz do zdjęć...

jakbyś domagała się uwagi.

Pozuję, bo chcą zdjęcia.

Nie bądź zazdrosny.

Nie jestem.

Trochę jesteś zazdrosny.

Nie, są zazdrośni o mnie.

- Bo nikt… - Bo jesteś ze mną.

nie zrobi tego co ja.

Nikt w moim wieku nie zbudował tego, co ja.

Nie mogę usiąść.

To Koch.

To drań i tu jest problem.

Nie ustąpi.

Pomogę z butami.

Chce tylko pieniędzy.

Ivano, dałem mu 50 000 dolarów.

- Co na to Roy? - Nic.

Co masz na myśli?

FBI zrobiło u niego nalot dziś rano.

Jest winien 7 mln podatku.

To nic, nie potrzebuję Roya, nikogo.

Pójdę do TV i powiem

że Koch to palant

i nieudacznik, którego obchodzi tylko jego wygląd.

Co mu jest? Czemu płaczesz?

Don Jr., chodź tu.

Chodź tu.

- Hej, mały. - Spójrz na mnie.

Widzisz? Wszystko w porządku.

Don Jr., wszystko dobrze.

Popatrz. Widzisz Nowy Jork?

To twoje miasto. Jesteś nowojorczykiem.

Widzisz? Tak!

To twój ulubionym?

- Który? - Chyba jest zmęczony.

- Donald. - W porządku.

Nie mam ręki do dzieci. Co tu dodać.

Kto to? Freddy.

- Powiesz mu, kim jestem? - Wie.

- Jestem jego bratem. - Kiedy przyjechałeś?

Kilka dni temu.

Dzwoniłem, ale nie oddzwoniłeś.

- Źle wyglądasz. - Wiem.

Jesteś chory?

Przyniosłem to dla Donalda Jr. Może mu zaniosę.

Spokojnie, dam mu to.

- Dobrze. - Dam mu to.

Co się dzieje?

Wiem, że jestem przegrywem,

i tak dalej, ale wiesz,

tracę trochę kontrolę.

I to staje się…

robi się trochę strasznie i…

chcę się zmienić i…

Uspokój się.

Będzie dobrze. Poradzimy sobie.

Pomogę ci.

- Tak. - Dobrze?

Spokojnie, stary. Poradzimy sobie.

- Nie martw się. - Freddy.

- Jak się masz? - Cześć, Ivana.

Ma zabawkę dla…

Nie wiedziałam, że przyjechałeś. Przygotować pokój?

Poproszę.

Mamy też…

A twoja rodzina nie przyjeżdża?

Zostań na noc w hotelu.

Weź sobie pokój na dziś

i pogadamy jutro.

Coś wymyślimy, dobrze?

Tylko na dziś.

Freddy, nie rób mi tego.

Łatwo mi patrzeć, jak marnujesz życie?

Biedny Freddy.

Największym osiągnięciem Donalda Trumpa jest Grand Hyatt.

Realizuje ambitniejszy projekt.

Drapacz chmur w prestiżowej lokalizacji

obok słynnego sklepu Tiffany's.

Wyższy? Mogłby być.

Mógłby być znacznie wyższy.

Chciałem, by był wyższy od WTC.

Może to zrobię, nie wiem.

- Wciąż budujemy, więc… - Możemy wyżej,

ale nie będzie tak piękna jak ta.

Najważniejsze jest w środku, nie na zewnątrz.

Wizję Trumpa podziela jego żona, Ivana,

była modelka, obecnie projektantka wnętrz.

Proszę tędy.

Podłoga z różowego marmuru.

Sprawię, że przywiozą całą górę z Włoch.

Ivana zajmie się podłogami, ja sufitami.

Ale to jego spór z burmistrzem Edem Kochem

przyniesie mu sławę wśród nowojorczyków.

To niespełniony artysta.

Jeśli chodzi o zarządzanie miastem,

jest kiepski jak reszta.

To beztalencie o przeciętnej inteligencji.

Czy wypada tak mówić o urzędniku?

Ed Koch to katastrofa dla Nowego Jorku,

i źle się sprawuje jako burmistrz.

Każdy, kto tu mieszka, wie.

Ludzie wiedzą, że aby odnieść sukces,

trzeba mieć instynkt zwycięzcy.

Jest pan człowiekiem czynu, człowiekiem, który idzie do przodu.

Gdybyś mógł uczynić Amerykę idealną,

jak byś to zrobił?

Myślę, że Ameryka to kraj

o ogromnym potencjale.

Podobnie jak mózg,

Ameryka wykorzystuje niewielką część potencjału.

Tak uważam. Ale wierzę też, że to kraj,

którego żaden inny kraj nie szanuje.

Żaden. Zero.

Szkoda, prawda?

Powiedz mi, gdybyś stracił swój majątek,

co byś zrobił?

Może bym kandydował na prezydenta, nie wiem.

Dałbyś sobie radę.

Oczywiście, że żartuję.

- Zgrywam się, ale… - To dobra odpowiedź.

Pokochasz Atlantic City. Znam gościa, Sullivan, to zabójca.

Simon, znajdź objazd.

Musimy dotrzeć na lądowisko.

To ten rak pedałów.

Właśnie wytarł twarz o pieprzoną szybę.

WALKA Z AIDS

Wynoście się.

Rozjedź ich.

Dawaj! Żartuję.

Atlantic City dopiero się zaczyna.

To praktycznie dziewiczy teren.

Jest tu taki potencjał.

Atlantic City jest u szczytu.

Inne stany zalegalizują hazard, pojawi się konkurencja,

a nie znasz się na kasynach.

Dużo wiem o kasynach.

Nie martwię się.

Może skończysz Trump Tower?

Zrobione. Prawie skończony.

Twoje jaja rosną

- trochę za szybko. - Będzie dobrze.

Musisz myśleć o przyszłości.

Przyszłość nadchodzi. Tu i teraz.

Przyszłość jest w Atlantic City.

Tak wygląda kopalnia złota w ludzkiej skórze.

Niesamowite.

Widzą, co zbudowałeś.

- Podekscytowany. Widzisz? - Czysta ekscytacja.

Wygrałaś?

Wyglądasz na zwycięzcę.

- Skąd jesteś? - Z Georgii.

Uwielbiam Georgię.

- Mam ją. - Ile maszyn?

67 maszyn.

Wstawimy 3000, zgoda?

Wpakujemy tu wszystkie babcie świata.

Wyciśniemy to miejsce do cna.

Wniosek o licencję zajmie 8-10 miesięcy.

- Nie dla niego. - Zawsze przegrywają.

Zawsze tam przegrywają.

Jeśli to miejsce jest jak Las Vegas,

to moja ciotka Libby to Grace Kelly.

- Lepsze niż w Las Vegas. - Tandetne i brudne.

To złe dla twojej marki.

Masz negatywne nastawienie...

Co to jest? Darmowe jedzenie?

Muszę tam iść.

Kulki serowe.

Wyglądają dobrze.

- Co robisz? - Chcesz jedną?

- Nie, wygląda obrzydliwie. - Kulki serowe.

Co myślisz o boksie karłów?

- Będą zachwyceni. - Nic o tym nie myślę.

Ludzie uwielbiają Trump Tower. Wszystko zamieniam w złoto.

Wszystko gra.

To nie kopalnia złota.

- Za szybko się rozwijasz. - Znowu to samo.

Utoniesz w długach po uszy,

a ja tego nie radzę.

Wiem, co robię, zgoda?

Byłeś negatywny cały dzień. Co się dzieje?

Mam dość, że mnie nie słuchasz.

Słucham cię. Zachowuj się jak

mój prawnik, a nie ojciec.

Bo już jeden mnie wkurza.

Wiesz, co robią prawnicy?

Wystawiają rachunki.

Wyślij mi rachunek.

Lepiej ci?

- Wyślę ci rachunek. - Super.

Mogę zapłacić, bo mam pieniądze i sukces.

- Tak. - Prawda?

- Panie Trump? - A kto…

Martwię się o ciebie.

Jesteś zestresowany i wrażliwy. Co się dzieje?

Telefon do pana.

Tak?

Mamo.

Co się stało?

Co?

Kiedy?

Sprawia, że kładę się na zielonych pastwiskach,

prowadzi mnie nad spokojne wody.

Posila moją duszę,

prowadzi mnie ścieżkami sprawiedliwości

ze względu na swoje imię.

Choćbym nawet chodził doliną cienia śmierci,

zła się nie ulęknę, bo ty jesteś ze mną.

Twoja laska i kij pocieszają mnie.

Zastawiasz przede mną stół

wobec moich wrogów, namaszczasz mi głowę olejkiem.

Amen

Co?

Mam się dobrze.

Nie musisz.

W porządku.

Spójrz na mnie. Podoba ci się?

Bo to nie ja, ale nagranie.

Jest dobrze.

- Nie musi być. - Jest.

Nie zbliżaj się do mnie.

Będzie dobrze.

Donald.

Nie patrz na mnie i mnie nie dotykaj.

Jak to jest być złotym chłopcem Nowego Jorku?

Wspaniale, czuję się świetnie.

Czyż nie jest piękny?

Jest piękny.

Jeśli wydasz tyle, ile ja wydałem…

Zaśpiewa pan dziś?

Uśmiech.

Mówili, że Trump Tower nie powstanie.

Nawet nasz burmistrz robił wszystko,

by nie było tego budynku, ale przegrał.

Są u nas najlepsi.

Carson, Spielberg, Karol i Diana,

wszyscy chcą kawałek Trumpa.

Fantastycznie.

Chyba widzę Cohna.

Jak tam, Randy?

Bardzo dobrze.

- Jak się pan ma? - Jestem bardzo podekscytowany.

Zadzwonię do ciebie.

Nie spotkałem nikogo tak podobnego do mnie.

Donald ma jaja, jest nieugięty

w dążeniu do perfekcji.

Arcydzieło. Marmurowa kaskada.

Mógłbym zbudować wyższy niż WTC,

gdybym chciał.

- Bawcie się dobrze. - Miło cię widzieć.

- Donald, mogę pogadać? - Jasne.

Wyglądasz fatalnie.

- Wodę z lodem. - Wiem, że to nie pora…

Co się dzieje?

Jestem przepracowany.

Dobrze. Spróbuj tego.

Co to?

Tabletki na odchudzanie. Od lekarza.

Dobre na wszystko. Energia, sen.

Nie śpię wcale.

To dobrze?

Nie robię interesów we śnie, więc tak.

- Muszę cię o coś prosić. - Jasne.

Chciałem zapytać, czy umieścisz Russella w Hyatt?

Dlaczego?

Domek jest dla niego za zimny.

Ma zapalenie płuc.

Kup mu koc.

Russell to dobry, lojalny chłopak,

to dla mnie ważne.

Nigdy mi nie pomógł, ale zrobię to dla ciebie.

Nie ma problemu.

Chodź na chwilę.

- Co? - Jest piękna?

Tak, wygląda jak królowa piękności.

Wraca i mówi mi, co robić,

jakbym poślubił wspólnika.

Nic nie czuję.

Patrzę na nią i nic.

Chociaż ma nowe cycki.

- Naprawdę? - Są świetne.

- Czekaj. - Akio-san.

- Jak się masz? - Jesteś.

Chcę, żebyś to zobaczył.

Co z Royem? Zawsze wygląda na chorego.

Ma się dobrze.

- Donald. - Co myślisz?

Uwielbiam ten hol.

Sam go zaprojektowałem.

Zostawiam jej łatwe zadania.

Podoba się?

- Jak się masz, tato? - Cześć.

- Jak widok? - Nieźle.

Ciekawe, ile będzie kosztować prąd.

Nie wydaje mi się to praktyczne.

Nie martw się, tato.

Wiesz, co mi to przypomina?

Gdy budowałem Trump Tower na Coney Island.

Trump Village.

Zbudowałeś Trump Village, ja Trump Tower.

- Prawda. - To Trump Tower.

Tak, o to mi chodziło.

Gdy budowałem wieżowiec w Trump Village,

statki na oceanie widziały go z 30 km.

To zupełnie co innego.

Wyższa liga.

Wyższa klasa.

Chciałem ci powiedzieć,

wiem, że byłem dla ciebie surowy.

Ale spójrz na siebie teraz.

Jesteś zabójcą. Królem.

Prawda?

Prawda?

Spróbuj kawioru. Najlepszy.

Ślicznotka.

Cześć.

Dla ciebie.

Prezent.

- Punkt G. - Punkt G.

„Eksperymentuj z nim jak z łechtaczką,

a gdy nauczysz się

masturbować w ten sposób…”

Świetnie.

Świetnie.

- Idziemy na górę? - Posłuchaj.

Muszę ci coś powiedzieć, jestem…

- Powiedz. - Nie pociągasz mnie.

Donald.

Za każdym razem, gdy cię całuję,

czuję, że to mój obowiązek.

Wiesz…

- Donald. - Gdy cię dotykam,

czuję te sztuczne piersi.

- Czuję się dziwnie. - To był twój pomysł.

- Kazałeś mi je zrobić. - To był błąd.

Donald. Donald.

Co się dzieje?

Jesteś jak zwierzę i mnie ranisz.

- Czemu to robisz? - Ivana…

- Kpisz sobie ze mnie? - Ivana, jestem szczery.

- Mówię poważnie. - O Boże.

Stworzyłem cię.

To przez te tabletki?

Myślę, że…

Musisz przestać…

- Zapominasz, kim jesteś. - Ja?

Przyjechałaś z jakiejś Czechosłowacji,

gdziekolwiek to jest i wyszłaś za mnie.

A ty, skąd jesteś?

Skąd? Z Queens.

Spojrzałeś w lustro?

Spojrzałeś?

- Do czego zmierzasz? - Wyglądasz jak pomarańcza.

- Dobrze. - I tyjesz.

- Dobra. - Robisz się brzydki.

Jesteś chamska i okropna.

Łysiniejesz!

Nie łysieję, kurwa!

Donald!

Kurwa!

Donald!

To punkt G?

Twój punkt G?

Znalazłem? Znalazłem go?

Jak jest? Dobrze?

Dwa nowe kasyna w Atlantic City

w dwa lata.

Donald Trump rozpoczął intensywne zakupy.

Nie ma granic rozwoju jego imperium.

Japonia? Najlepsza.

Dużo pieniędzy w Japonii.

Od morza po niebo.

Niektórzy mówią, że era Trumpa się zaczęła.

Trump Tower, Trump City, Trump Plaza, Trump Castle.

- To ego? - Sprzedaje.

To nie ego, to się sprzedaje.

Oto on, DJT!

Jak się masz, Dan?

To dzięki zarządzaniu żony.

Sama myje podłogi.

Jest zabawny.

Bijemy rekordy.

Porozmawiamy.

Będziecie bardzo zadowoleni.

Cholera!

- Co jest? - Przestań.

Nieważne.

Nic.

Nic, jestem zmęczony.

Mam dużo na głowie.

Wszyscy zawracają mi głowę.

Mamy automaty, powinny trzymać 8 godzin.

Muszą je wymienić za dwie godziny.

Nikt nigdy nie grał tyle i tak szybko.

Jak mówiłem, będziemy pierwsi.

Bezkonkurencyjni.

Musimy pogadać...

Tak przy okazji, to różnica.

Mówimy o Atlantic City, a nie o Las Vegas.

Świetna robota.

Co mamy w Atlantic City?

Macie ocean, panowie.

Zrobimy tu mekkę boksu.

Gadałem z Kingiem o sprowadzeniu Tysona

i innych tutaj.

To będzie niezły zysk.

Myślę jak champion. Nie mówię,

dokąd idę ani co zrobię.

Podążam za ciosami.

To będzie dobre dla Atlantic City.

Super, ale słyszymy to samo

odkąd ledwie spłaciłeś pożyczkę z ostatniego kwartału.

To coś nowego.

O takiej skali i jakości.

Tadż Mahal będzie ósmym cudem...

Słuchaj mnie, skurwysynu.

Jeśli nie zrobisz przelewu do końca miesiąca,

policzysz się z moimi prawnikami.

Mam dobrą, solidną reputację, więc się nie martwcie.

Ostatnie ostrzeżenie. Muszę się z tego rozliczać.

Grasz, Roger? Lubisz grać?

- Grasz na automatach? - Lubię wygrywać.

Mnóstwo babć w Atlantic City będzie zachwyconych.

- Tak. - Dobra.

Budżet to miliard dolarów.

- Przyjedź. - To styl ze Wschodu.

To coś.

Tak, to prawda.

- Roy dzwoni. - Powiedz, że oddzwonię.

Reagan tak wzbogaca kraj, że nie możesz przegrać.

Mówię ci, Donald.

Wierzy w to samo, co ty.

Niższe podatki, mniej przepisów, silna armia.

- Owszem. - Jak kiedyś.

- Potrzebujemy tego. - Dokładnie.

Mamy nowy slogan kampanii.

Posłuchaj.

„Uczyńmy Amerykę znów wielką”

Podoba mi się „znów”. Wskazuje na wielką przeszłość.

Tak. Niewielu to dostrzega.

Ja tak, bo kocham ten kraj.

Mam dość patrzenia, jak ten kraj jest rozkradany.

Traci 200 miliardów dolarów rocznie.

200 miliardów. Reagan o tym wie?

Szejkowie od ropy, Japończycy,

sociale i związkowi bandyci

wysysają z nas krew.

Czas być mądrym i twardym,

bo nie będzie kraju, ani świata.

- A kto jest twardy? - Ty!

Sowieci. Oni to zrozumieli.

- Tak. - Twardzi i silni.

Mam przeczytać o pociskach.

Zajmie mi to 1,5 godziny, a i tak większość wiem.

Podziwiam twoje poświęcenie.

Myślałeś o kandydowaniu?

Mógłbym odnieść sukces.

Ale nie.

- Nie? - Daj spokój.

Powiem ci coś. Rząd jest dla frajerów.

Byłbyś świetny.

Znam polityków, Roger.

Znam ich lepiej niż inni.

Są też mądrzy, lecz niewielu.

Większość jest głupsza niż kamień.

Bądźmy szczerzy.

Daję im kasę, by robili, co chcę.

Wszyscy są skorumpowani i głupi.

Wiesz to. Ale wiesz co?

Chciałbym gałę w Air Force One.

Byłoby cudownie.

Pewnie ktoś tak zrobił.

- Możesz to załatwić? - Tak...

Zadzwoń, jeśli zmienisz zdanie.

Wsadź mnie do Air Force One, to pogadamy.

Powiedz Ronniemu, że ma moje poparcie.

- Spoko. - Chwila, tak?

- Roy znowu dzwoni. - Oddzwonię.

Mniejsza.

Donald, widziałeś Roya ostatnio?

Nie, oddzwonię i pogadam z nim.

- Nie wiesz? - O czym?

Russell ma AIDS.

Jest poważnie chory.

To okropne.

To nadal twój prawnik?

To nie mój prawnik.

Mam wielu prawników.

Różni prawnicy, różne sprawy, ale…

To okropne, Roger.

- Tak. - Świat to jeden wielki bałagan.

- Na razie. - Cześć.

Fiona?

Podejdź.

Co mówił Roy?

Niewiele, ale dzwonił trzy razy.

Wyglądał na chorego?

Trochę. Kaszlał.

Jeśli znowu zadzwoni, powiedz mu, że mnie nie ma.

A jeśli przyjdzie, posadź go samego w konferencyjnej.

- To wszystko? - Tak, dziękuję.

UCZYŃMY AMERYKĘ ZNÓW WIELKĄ

- Donald. - Dziękuję.

Roy, kopę lat.

To jakiś cholerny żart?

Co to ma być?

Tak mi dziękujesz?

- Ja nie… - Dyrektor Hyatta

- wyrzucił Russella. - Pewnie to pomyłka.

Pierdol się, Donald!

Pierdol się!

Dostałem rachunek.

- To pomyłka. - Nie denerwuj mnie.

Pamiętaj, kto cię tego nauczył.

Zadzwonię do nich. Wszystko załatwię.

Ty cholerny, niewdzięczny gówniarzu.

- Roy. - Ja cię stworzyłem.

Nie zapominaj o tym.

To sobie zawdzięczam...

- Byłeś nikim. - Posłuchaj.

I wciąż nim jesteś.

Roy, prowadzę firmę.

Klienci narzekali na stan Russella, o którym skłamałeś, prawda?

Więc tak to było.

To nie moja wina.

Co próbujesz powiedzieć?

Powiedziano mi, że jest bardzo chory.

Tak, ma zapalenie płuc.

- Zapalenie płuc? - Tak.

Tak to się teraz nazywa?

Uważaj, bo się zarazisz.

Nie chcesz tego.

Boisz się mnie?

Jest trochę zimno.

Dobrze widzieć, że straciłeś resztki

przyzwoitości, która ci została.

Uczyłem się od najlepszych.

Też cię kocham.

Nagle masz uczucia?

Jesteś jebanym diabłem!

- Nie poznaję cię. - Diabeł!

- Wypierdalaj! - Przerażasz mnie.

Pieprzony staruch.

Nie jesteś święty. Nie jesteś Bogiem.

Uratuj tamtego.

JEZUS ZBAWIA

Idź go uratować.

Nie zachoruj, Roy!

Tato, oto wielki człowiek.

Spójrz na niego.

Dobrze wygląda.

No proszę, dobrze wyglądasz.

- Świetnie wyglądasz. - Dobra.

To Erwin.

Ma IQ 195. Najlepszy.

- Gdzie studiowałeś? - Columbia.

Nowojorczyk!

- Bystrzak, co? - Mój nowy Roy Cohn.

Dawaj.

Tato, kupiłem działki pod Empire State Building.

No ładnie.

- Erwin lubi Empire State. - Najlepszy.

Ile mieszkań tam zmieścisz?

Nie martw się. Spójrz na to.

Erwin chce coś powiedzieć.

Panie Trump, moja kancelaria ma prośbę o fundusz powierniczy.

To pozwoli nam skorzystać

z nowych ulg podatkowych i zmniejszenia podatków funduszu.

Z pana podpisem

Donald zostanie powiernikiem funduszu.

- Nie będzie się pan martwić. - Uwolni cię od podatków.

- Dobrze. - Zdecydowanie.

- Dla funduszu. - Tak.

Mam tu podpisać?

- Tak. - Naprawdę?

Mamo, co robisz? Nie mamy czasu.

Muszę wracać do miasta.

Nie mamy czasu.

- Podpisz. - Herbata?

Podpisz tu, proszę.

- Co to jest? - To dla funduszu, Mary.

- Pokaż. - Dla...

- To formalność. - Kim pan jest?

To mój prawnik.

To fundusz twojego rodzeństwa.

Rozumiem, ale...

Narażasz fundusz rodzeństwa.

Nie, niczego nie narażam.

Mam pożyczki, które potrzebują zabezpieczenia.

Muszę pozbyć się tajwańskich bankierów.

- Co? - Rozumiesz?

Muszę im pokazać, że jestem kryty.

Twój ojciec jest trochę zdezorientowany.

Nie powinien tego podpisywać.

Powinna to być...

- Jako prawnik pan wie. - Mamo...

...osoba zdrowa.

Kto zajmie się rodziną?

Skoro nie umie przeliterować nazwiska?

Wyrażaj się.

Chodźmy, Erwin.

- Mamo, nie rozumiesz. - Spokojnie.

Dbam o rodzinę.

- Język! - Dbam o rodzinę.

Reszta o tym nie myśli.

Ani Elizabeth, ani Mary, ani cholerny Freddy.

Nie wymawiaj jego imienia!

Nie masz prawa.

Czas, żebyś poszedł.

Proszę natychmiast przestać.

A to nie jak witaminy?

To amfetamina. Tani speed.

Zaburzenia erekcji to efekt uboczny.

Nie mam tego problemu, ale jem.

Wszyscy lubimy jeść, prawda?

Widział pan to?

Widzi pan? Ciągle tyję.

Wszystko rośnie, nie tylko włosy.

Próbował pan sportu?

- Nie. - Dlaczego?

To mnie zabije, prawda?

Ciało jest jak bateria.

Ma ograniczoną energię.

To nieprawda.

To prawda. Całkowita prawda.

- Donald. - Problem w tym, że

muszę przestać tyć.

Mamy rozwiązania chirurgiczne.

Brzmi świetnie.

Dobrze.

Nacięcie tu, tu i tu.

Usuniemy tłuszcz z brzucha i z boczków.

Nienawidzę boczków.

A co z włosami?

Ma pan łysienie androgenowe.

- To normalne? - Tak.

- Ale można to naprawić. - Dobra.

Porozmawia pan ze specjalistą.

O redukcji skóry głowy?

Łatwo to zakryjemy.

- Jasne. - Dobrze?

Starzenie się jest okropne.

- Tak. - Też pan tak myśli?

Jak i wielu pacjentów.

Ostatnie pytanie.

- Co pan myśli o AIDS? - Co ja…

- Co pan myśli? - Co myślę?

Jak ludzie się zarażają?

Nie tylko homoseksualiści.

To prawda.

Badania pokazują, że AIDS

przenosi się przez krew i spermę.

- Spermę, tak. - Tak.

A dotyk? Jeśli ktoś cię dotknie?

- Albo oddycha? - W porządku.

Mogą oddychać na pana. W porządku.

W porządku.

Sądownictwo Nowego Jorku

chce odebrać Royowi Cohnowi prawo do wykonywania zawodu.

Mówią, że jest nieuczciwy.

Chcą go wyrzucić z palestry za przywłaszczenie

pieniędzy klientów.

Jak się masz, Roy?

Bardzo dobrze, Mike. Miło cię widzieć.

Tak mówi o tobie komisja dyscyplinarna.

„Całkowity brak moralności, kompetencji zawodowych

i nadużywanie choroby.”

To stek kłamstw,

bo nigdy nie nadużywałem choroby.

Nazwałem ich bandą idiotów, bo nimi są.

Banda idiotów.

Gdy mówiłem znajomym, że zrobię o tobie reportaż,

wszyscy pytali

i wiem, że wiesz, co powiem,

czy masz AIDS?

Nie. To proste.

Mam raka wątroby, który...

Znaleźli zmiany w dziwnych miejscach,

ale na pewno nie mam AIDS.

Pewnie wiesz, czemu ludzie pytają o AIDS u Roya Cohna.

Uważają cię za homoseksualistę.

To kłamstwo.

Każda cecha mojej osobowości,

agresja, upór,

i te wszystkie cechy,

są zupełnie sprzeczne.

Halo, tu Roy.

Mówi Donald. Jak tam?

Donald.

- Jak leci? - Świetnie, a u ciebie?

Widziałem cię u Wallace'a.

Jak wypadłem?

Byłeś świetny.

Czy wyglądałem…

- Wyglądałem na słabego? - Posłuchaj.

To dupek.

Zadał ci obrzydliwe pytania.

Jak Russell?

Russell nie żyje.

Przykro mi, Roy, ja…

Nie brzmisz dobrze.

Nowy Jork to burdel.

Ci bankierzy nie znają się na biznesie,

a wszyscy wkurzają mnie długami.

Nawet nie pytaj o Ivanę.

To suka.

Więc zadzwoniłeś do Roya

po poradę prawną?

Znasz kogoś lepszego?

Tęsknię za tobą, Roy.

Tylko tobie zależało.

Jedyny, któremu na mnie zależało.

Mam dom na Florydzie, spodoba ci się.

- Wpadnij kiedyś. - Tak?

Damy ci pokój z widokiem na ocean.

Jak się czujesz? Jest lepiej?

Jasne, czuję się jak księciunio.

Nie wyglądasz aż tak źle.

Mógłbym być tak chudy jak ty.

Zrobię operację.

Odsysają tłuszcz spod skóry.

Tylko nikomu nie mów, ale…

Zredukuję sobie łysinę.

Wyglądasz jak z Miami Vice.

Kto cię ubrał?

Carly, z którą sypiam.

Ma piękne, naturalne piersi.

Chcesz zobaczyć? Spójrz.

To dziesiątka.

Dobra.

Miał być zimowym Białym Domem.

Ściany pokryte jedwabiem,

a sufity złotem.

Imponujące.

Mieli zrobić apartamenty, uwierzysz?

Co z twoją nogą?

Nie zapłaciłem na czas, więc tak zostało.

Ivana chce zrobić z tego Camelot. Tak mówi.

Mówię: „Nie porównuj nas do Kennedych”.

Co?

Kupiłem ci prezent.

- Dla mnie? - Masz urodziny.

Nie musiałeś, Donald.

Weź. 59, ale kto by liczył?

Diamenty od Tiffany'ego, spójrz na grawer.

Trump.

Podoba ci się?

- Świetne. - Będą pasować.

Zobacz to.

Widziałeś?

Donald dał mi diamentowe spinki do mankietów

na urodziny.

- Ładne, co? - Kochanie, to cyna.

Kamień to cyrkonia.

To podróbki.

Donald nie ma wstydu.

Chcę coś powiedzieć.

Dziś pijemy za świetnego gościa, Roya Cohna.

Roy jest twardy.

Mówią, że podły, a nawet straszny.

Ale spójrzcie na niego.

Nie chcecie go w domu,

by poznał waszą matkę.

Z Royem liczy się przyjaźń.

Musi cię lubić, inaczej zapomnij.

Musi cię lubić, prawda?

Mnie polubił.

Pewnie sobie pomyślał,

że jestem dzieciakiem,

bo nie piję, nie palę,

nie biorę narkotyków.

Są inne problemy, których nie zdradzę.

Ale z jakiegoś powodu mnie lubił.

Choć Roy jest twardy,

brutalny,

jest bardzo lojalny.

Dla niego to kwestia honoru.

Jest bohaterem.

Sto lat, Roy.

- Za Roya. - Na zdrowie.

- Sto lat, Roy. - Mazel tov.

Więc...

Nie wiem, co powiedzieć.

Dzięki, Donald.

24-karatowy amerykański patriota i przyjaciel.

Wiem, że zrobisz wiele rzeczy

z których będę dumny.

Dzięki.

To jeszcze nie koniec, Roy.

Co? Moje życie?

Oby nie. Nie dziś.

Pożyj jeszcze trochę.

Chyba pójdę już spać.

Przepraszam.

Oto on. Najlepszy pisarz wszech czasów.

Jak się masz? Wybacz, byłem z inżynierem.

- Nie ma sprawy. - Zaczynamy.

Od czego zaczynamy?

Będzie mnie krytykować?

Szczerze, dziwię się, że poprosił mnie pan

o książkę po niepochlebnym artykule, który o panu napisałem.

Byłem na okładce i umie pan pisać. To najważniejsze.

Teraz musi być pan miły, bo panu płacę.

To prawda.

Czytałem pana wywiady.

Trudno mi nadać książce główną narrację.

Lubi pan robić biznes.

Zatrzymam pana.

Nie lubię robić biznesu.

Rozumie pan? Uwielbiam biznesy.

Im większe, tym lepsze.

- Ale po co? - Po co?

Biznesy są celem. To jak pytać Da Vinciego,

dlaczego namalował „Monę Lisę”.

Uważa się pan za artystę?

Jestem artystą. Biznes to moja sztuka.

Biznes to moja sztuka i chcę to w książce.

Musisz się z tym urodzić. Masz to albo nie.

Jak nie masz, to nie rób.

Znajdujesz pracę, zakładasz rodzinę i odpoczywasz.

„Sztuka negocjacji”.

Brzmi dobrze.

Podoba mi się. Myślę, że ludziom też się spodoba.

Zobaczymy. Ja bym kupił.

Wróćmy do pana dzieciństwa.

Jak to było mieszkać w Queens?

Było fajne, normalnie.

Wspaniali, wspierający rodzice.

Ojciec był surowy i rozwinął we mnie instynkt zabójcy.

- I? - Szczerze...

Nie lubię mówić o przeszłości.

Rozmyślanie o przeszłości niszczy.

To tylko dla kontekstu.

Tony.

Nie zawracaj mi gitary

szukając głębszych znaczeń, jasne?

Nienawidzę ludzi, którzy grzebią w cudzym życiu.

Jesteśmy zwierzętami.

Każdy chce być bogaty i mieć władzę.

Wszyscy chcą wygrywać, taka jest prawda.

- Ale to źle brzmi. - To prawda.

Dziś nie chodzi o prawdę.

Ludzie muszą myśleć, że istnieje jakiś sekret.

Zasady lub reguły wyróżniające.

To proste. Mam reguły.

Trzy zasady, by wygrywać.

Pierwsza zasada: świat to burdel.

Świat to burdel, Tony.

Trzeba walczyć. Mieć grubą skórę.

Atakować, atakować, atakować.

Jak ktoś atakuje cię z nożem,

strzelasz z bazooki.

Druga zasada: czym jest prawda?

Czym? Wiesz, czym?

Ty mówisz prawdę, ja też,

on też mówi prawdę.

Gdzie leży prawda?

Neguj wszystko, nie przyznawaj się.

Co jest prawdą? To, co mówię.

I trzecia, najważniejsza zasada:

nieważne, jak masz przejebane,

nigdy, przenigdy nie przyznawaj się do porażki.

Zawsze ogłaszaj zwycięstwo.

Zawsze.

To jak polityka zagraniczna USA

z ostatnich 25 lat.

W przeciwieństwie to naprawdę działa.

Dużo wygrałem.

Nawet gdy mówili, że nie, wciąż byłem zwycięzcą

i to różnica.

Jak wymyśliłeś te zasady?

Mam instynkt. Instynkt zabójcy.

Zawsze go miałem.

Musisz mieć naturalne zdolności.

Wierzę w zdolności. To głównie genetyka.

Rodzisz się z tym.

Niektórzy je mają, a inni nie.

Tu jest różnica.

Musisz je mieć.

Napisy: T9

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.