Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
[muzyka]
[muzyka]
[muzyka]
[muzyka]
[muzyka]
[muzyka]
H
>> [muzyka]
[muzyka]
[muzyka]
[muzyka]
>> Czy wreszcie zapłaciłeś czesne? Słyszysz
co do ciebie mówię?
>> Czy wreszcie zapłaciłem czesne? Słyszę.
Jutro zapłacę.
>> Jutro. Wszystko jutro. Nie jesteś w
stanie załatwić najprostszej sprawy. Nie
nadajesz się do życia.
>> Nie nadaję się do życia.
>> Co?
>> Nie masz wytrwałości.
Zapalasz się do wszystkiego i wszystko
rzucasz w połowie. Bieganie po jakichś
boiskach, boksach, foksach, od co ci
odpowiada?
Masz w sobie zupełnie za nic
doświadczenie ojca.
No tak.
Zresztą rób jak uważasz.
Jesteś już w tym wieku, że nie mogę cię
do niczego przymuszyć. A dzień dobry
państwu.
Czy można tutaj państwo powiedz
przepraszam
Co pan wychodzi? Przecież wszyscy
czekają. Zaraz będzie podwieczorek.
Kiedy pan wróci?
>> Nie wiem.
Czy ma pan zapałki?
>> Chodźmy gdzieś potańczyć. Zobaczysz jak
nam będzie dobrze razem
>> tańczyć?hm.
>> Ja nie umiem tańczyć. A w ogóle wątpię,
żeby nam mogło być dobrze razem.
Dobranoc pani.
>> Dobranoc kochanie.
Kieliszek koniaku, proszę.
Niech pan mi rzuci zapałki.
>> Cóże
czy napije się pani ze mną? Nie
napiję się.
>> Co pani pozwoli?
>> Cokolwiek.
>> Koniak.
>> Dobrze.
>> Koniak. Pozwoli pani, że się
przedstawię?
>> Nie. I koniaku też nie chcę. Napiję się
czystej wódki i sama zapłacę. [muzyka]
Pani już.
>> Pani jest zabawna.
>> Nudzi mnie pani.
>> Dlaczego?
>> Dlatego.
>> Ale dlaczego?
>> Bo zadaje pan wciąż pytania.
Chce pan? Postawię panu wódkę.
>> Bardzo chętnie.
Zgadza się pan, żeby fordanserka
stawiała panu wódkę,
>> a teraz pani zadaje pytania.
>> Nie jest pan takim [muzyka] osłem, jak
myślałam.
>> Co pani robi?
>> Zastanawiam się, jak się z tego
wszystkiego wydostać.
>> Z czego?
>> Z wszystkiego.
Pani Jziu, dwie wódki.
>> To te, które pani mi stawia.
>> Ani mi się nie rozmyśliłam się.
>> Zje pani coś?
>> Parówki.
Parówki.
Jak pani ma na imię?
>> Sznafa.
Ale zawsze marzyłam, żeby nazywać się
Lidia. Byłam kiedyś na takim filmie jak
Fowadis.
Bohaterka była piękna i szlachetna.
Miała na imię Lidia.
Tu w tym lokalu. Nazywam się Lidka.
>> A pani też chciałaby być piękna,
szlachetna?
Każdy człowiek dąży do doskonalenia się
i do uzyskania wewnętrznego piękna i
szlachetności.
>> Kto pani to powiedział?
>> Ksiądz.
>> Przychodzi tu ksiądz
>> też pan mądry. Ksiądz jak do powszechnej
chodziłem.
Nie chciałam pana naciągać na wódkę, bo
mi pana żal.
Pan albo przepija drobne oszczędności,
albo sprzeniewierza cudze pieniądze.
>> Skąd pani wie?
Tu mamy wprawne oko.
>> Nie, tym razem nie. Dziś przepijam
czesne.
>> Tak, pani Juziu, dwie wódki na koszt
tego pana. Oczywiście.
Czemu pan się smuci?
>> Zostanie pan foranerem. Będziemy tu
razem pracować,
>> kiedy ja słabo tańczę.
Spróbujmy.
[muzyka]
Czy może pan zostać tutaj całą noc i być
ze mną? Żebym nie musiała obsługiwać
żadnego z tych głupców.
>> Dobrze, zostaję.
>> Tylko niech pan się we mnie nie zakocha.
Z takim jak pan to wszystko możliwe.
>> Po pierwsze za dużo pani gada, a po
drugie marnuje się pani
>> marnuje się. Zaraz mi pan powie, że
jestem inna niż wszystkie i że chciałby
pan uciec ze mną wiejskie zacisze. Niech
pan lepiej idzie do domu.
>> Nie pójdę do domu,
bo w domu czuję się mniej więcej tak jak
pani tutaj. O ucieczce w jakieś wiejskie
zacisze możemy ewentualnie potem jeszcze
pomówić.
>> Chodźmy tańczyć.
Staruszek [śpiewanie] portier
z uśmiechem dawał klucz.
Na schodach niecierpliwie
całowałeś pokryją moje włosy.
[śpiewanie]
Czy więcej złotych liści było, czy twych
pieszczot mili dzisiaj nie wiem już.
Odszedłeś potem nagle drzwi otwarte liść
powiedł
mi do nóg [śpiewanie]
i wtedy zrozumiałam
to się kończy pożegnania [muzyka] czas
już przekroczyć próg
pamiętasz [śpiewanie]
była jesień pokój numer osiem korytarza
[śpiewanie] mrok
już nigdy nie zapomnę hoteliku podróż
[muzyka] różami, choć już minął rok.
To są straszne Udają wielkie
damy, ale kradną gdzie się da i każda
sprzeda się za kawałek guzika.
Ja niedługo będę taka sama.
Dobrze, że pan przyszedł. Właśnie takie
coś jak pan jest mi dziś potrzebne.
Takie i to i owo.
Pierwszy raz mam wrażenie, że jestem tu
dla przyjemności.
[muzyka]
Kochany, wróć [śpiewanie]
do mnie. Ja tęsknię za tobą
i niech rozstania,
kochany,
nie dzielą nas już.
Pociągi [śpiewanie] wstrzymać.
[muzyka] Niech nigdy już listonóż
złych listów nie przynosi [śpiewanie]
[muzyka]
pod hoteli
króz.
Kim pan właściwie jest?
>> Ba, sam chciałbym to wiedzieć.
>> Tak pan mówi czasem [muzyka] jak poeta.
Bez sensu, ale ładnie.
Niech pan powie, co pan właściwie robi
[muzyka] w życiu.
>> Szukam pozytywnych wartości.
>> Co to znaczy?
>> Nic nie znaczy. Tak sobie powiedziałem.
>> No to co to za sens [muzyka] tak sobie
mówić?
>> Przecież jesteśmy tu dla przyjemności,
>> prawda?
Odszedłeś potem nagle [śpiewanie]
drzwi otwarte, liść powiewem wiatru padł
mi do nóg
i wtedy zrozumiałam.
To się kończy pożegnania, czas już
przekroczyć [śpiewanie] próg.
Pamiętasz, była jesień, pokój numer
osiem, korytarza [muzyka] mrok.
Już nigdy nie zapomnę hoteliku
podróżami, choć [śpiewanie][muzyka] już
miną rą.
>> Dlaczego pani nie chciała, żebym się
przedstawił? No bo by pan powiedział, że
pan się nazywa Fikusiński albo
Pikusiński, znowu by się zaczęła ta sama
Hece co wieczór.
>> Pan nie wie, co oni są głupi.
Oni nawet może nie są tacy głupi, ale
tutaj to specjalnie przychodzą po to. Ja
ich dobrze znam.
>> Dobrze, że jesteście.
Litka. O, ty jesteś prosta dziewczyna,
ale inteligentna i bardzo cię lubię.
Naprawdę.
Naprawdę lubię panią.
O,
gdzie pierwsze gwiazdy na niebie
zaświecą, tam pójdę aż za ciemnych skal
krawędzie. Spojrzę w lecące
po niebie lawędzie i tam polecę,
gdzie one polecą.
>> Ślicznie, mistrzu, kiedy pan to napisał?
To nie ja, to Słowacki.
No ale my się jeszcze nie znamy, choć
musi pan mnie już chyba znać, co?
Ja pójdę pod koguta.
No
>> on nie jest taki głupi jak wszyscy inni.
Pani naprawdę naprawdę głupi życiu
normalnym inna niż wszystkie kobiety,
wśród których się obracam. Ja dopiero
przy pani wypoczywam, panie Basiu, bo
widzi pani, w gruncie rzeczy to ja
jestem taki prosty, swój chłopak i
najchętniej uciekłbym do jakiegoś
uroczego zakątka,
bo naturę kocham nade wszystko.
Głowę skłoniłbym na pani kolana i
czytałbym poezję. Ach, jak ja kocham
poezję.
>> Wszystko psia krew kocha.
Ona tymczasem mu daje obojętność i
kombinuje jak go strzelić na forsę, a on
rozczula się nad sobą i kombinuje jak i
gdzie by się z nią przespać.
To wielkie świństwo, taki nocny lokal z
fordanserkami.
Zimno mi się zrobiło.
>> Chodźmy stąd.
>> Dokąd?
jakieś zacisze do jakiegoś zakątka
wiejskiego.
>> Niech pan zaczeka na mnie wszak.
Panie Józefie.
Pan już wychodzi.
Teraz jest najlepszy nó.
>> Dobrze, dobrze. Przynieś mi płaszcz.
>> [muzyka]
[muzyka]
[muzyka]
[muzyka]
>> Idziemy już.
[muzyka]
Dokąd jedziemy?
>> Nie wiem.
Hej, jak się spało?
>> Znakomicie.
>> Znajdują się takie ciekawe rzeczy. O,
niech pan popatrzy.
Glizda jaka śmieszna.
Czego ona chce? Czego ona może chcieć?
Niech pani wyrzuci tego obrzydliwego
robaka.
A poza tym niech pani opuści spódnicę.
>> A co to panu przeszkadza? Gorąco mi.
>> Tak jest nieprzyzwoicie.
>> Nieprzyzwoite jest to, co się komu
widzi. Żebym sobie czegoś nie pomyślała.
>> Żartowałem. Tylko niech pani robi ze
spódnicą, co się pani podoba.
>> Wie pan, nie wrócę do Warszawy i wyleją
mnie z lokalu.
>> Wie pani, ja też nie wrócę do Warszawy i
wyleją mnie z domu.
>> To dobrze.
A co będzie wieczorem?
Do wieczora jeszcze daleko.
>> Do wieczora jeszcze daleko. Nigdy nie
myślałam, że można wyjechać tak sobie
parę kilometrów od miasta, pogrzebać
patykiem w wodzie, wyciągnąć się na
słońcu i będzie dobrze.
>> Annolitko, a gdzie pani mieszka?
>> Na ulicy Piw Paw pod numerem Nietraw.
>> Dawniej mieszkałam na Pradze, a teraz
mieszkam na trawie z glizdami, motylami,
panem.
Co pan taki ponury? To niezabawne, co
mówię?
>> Nie,
>> zły pan.
>> Tak.
>> Na co?
>> Jeść mi się chce.
Ona bez głupich żartów.
>> Wstawać, bo się spóźnimy.
>> Pojedziemy do Leśnej Podkowy.
>> Pojedziemy do Leśnej Podkowy.
>> Ech, zjadłbym dobry obiad. Chłodnik,
kurczęta i lody. Aha. Jeszcze sałatę.
>> Ja też bym zjadła dobry obiad. Chłodnik,
kurczęta i lody. Aha. I jeszcze sałaty.
>> Zdaje się, że po drug:00 powinna być
kolejka.
>> Zdaje się, że po drugiej powinna być
kolejka.
>> Niech się pani nie przedrzeźnia.
>> Niech się pani nie przedrzeźnia.
Głupi baran,
>> głupia koza.
Ah.
Czy można Mo coś u pana dostać?
>> Dostać? Nic jakoś nie ma.
>> Jak to nic? Nic zupełnie?
>> No może coś się znajdzie.
>> Kurczęta są?
>> Nie ma.
>> A może chłodnik jest?
>> Nie [śmiech] ma.
>> To może lody są.
>> Nie ma. No nic nie ma.
>> Jakaś kiełbasa?
>> Nie ma. Może być obiad.
>> A co jest na ten obiad?
>> Zaraz się dowiem.
Aha. Niech pan zaraz przyniesie dwa
jasne piwa.
>> [muzyka]
[muzyka]
>> Nie ma obiadu. Może być kiełbasa na
gorąco.
>> A piwa?
>> Jakie piwa?
>> Piwa zamawiałem przed chwilą.
>> Pan zamawia?
>> Ja
>> nie ma piwa. Może być tylko ciemne.
>> No niech będzie
>> ciemne.
>> No jasne, że ciemne.
>> Zaraz przyniosę. A te kiełbasę podać?
>> Podać, podać i to prędko.
>> A gdzie będziemy spać?
>> Znajdziemy jakiś pokój
>> w hotelu.
>> Tu nie ma hoteli. To są pensjonaty.
>> Pensjonat, [muzyka] czysta wykrochmalona
pościel.
Gramofon.
gospodyni w białym czepku. Nigdy nie
nocowałam w pensjonacie, [muzyka] ale
tak to sobie wyobrażam.
>> Dlaczego?
>> Nie wiem.
>> No widzi pan, jest obiad.
>> Przecież cały czas mówiłem, że jest.
>> Nie, pan mówił, że jest kiełbasa.
>> Kiełbasy nie ma. Jest obiad. Czy mam
zabrać?
>> Zostaw pan to. No
>> co jest na drugie?
>> Jest rzymska pieczeń
albo gulasz.
>> Co pani woli?
>> Co pani woli?
[muzyka]
>> [muzyka]
[muzyka]
>> Jak się pani podobało?
>> Owszem.
Chodźmy stąd.
Oh.
Tu tylko tu. [muzyka] Chodźmy się
dowiedzieć.
>> Dlaczego właśnie tutaj? Nie, tu mi się
nie podoba.
>> A mnie się właśnie podoba.
>> Co się podoba?
>> Ona się nazywa kwadis.
>> Kwowadis. Dużo mnie to obchodzi, że się
nazywa kwowadis. Przecież to obrzydliwa
rudera. Ale mam nadzieję, że nie będzie
tu pokoi.
>> Mam nadzieję, że będą i nigdzie indziej
spać nie chcę.
>> [muzyka]
>> Państwo, co?
>> Czy można tu u pani wynająć pokój?
>> A można państwo na długo?
A nie wiemy jeszcze.
>> Jak zechcemy. Nigdzie nam się nie
spieszy.
>> Państwo młode małżeństwo.
>> Tak. Idziemy prosto ze ślubu.
>> A to powinszować, powięszować,
poniszować.
Proszę, proszę. Państwo pozwolą.
>> Właśnie przyjechaliśmy tutaj w podróż
poślubną. Pracujemy na poczcie. Ja
sprzedaję znaczki, to znaczy znaczki
sprzedaje żona, a ja przyjmuję depesze.
Nie stać nas na daleką podróż do obcych
krajów.
>> A ja też jestem u Boga. Żadnemu bogatemu
pokoju bym nie wynajęła. Bogaty żyje
krzywdą ubogiego, a ubogi, ubogiemu
krzywdy nie da zrobić, prawda?
>> Naturalnie. Ubodzy ludzie są braćmi,
a z wyjątkiem oczywiście ubogich kobiet,
które są siostrami.
>> A tak, braćmi i siostrami. Tak. A rzeczy
państwa
>> nie ma rzeczy.
>> Jak to nie ma?
>> Ubodzy ludzie nie mają rzeczy. Powinna
pani o tym wiedzieć.
>> A prawda? No to zaprowadzę państwa do
pokoju.
Co się stało?
>> Nie, nic. Tu trochę ciemno. Żona
potknęła się. Czy pani zwariowała, co
pani strzeliło do głowy z tym ślubem?
>> Co? Może skłamałam? Przecież idziemy
prosto ze ślubu. A zresztą co to panu
szkodzi? Alans.
Proszę bardzo. Proszę.
To jest pokój wymarzony.
Wymarzony pokój dla młodego małżeństwa.
Zaraz pościele łóżko.
Czy państwo coś zjedzą tymczasem?
>> A można coś u pani dostać na kolację?
>> A oczywiście. U mnie wszystko można
dostać, co tylko państwo zechcą. A może
pan kupi zegar? Mam śliczny zegar w sam
raz na prezent ślubny dla małżonki.
>> A może ma pani psa na sprzedaż?
>> A
oczywiście
mam psa na sprzedaż. Zaraz go przyniosę,
zaraz go pokażę.
>> Czy pani oszalała z tym psem?
>> A co, psami nie wolno sobie kupić? Ja
też chcę mieć coś takiego do hodowania.
Nie mogę przecież hodować sobie glizdy i
chodzić z nią na spacer.
>> Niech pani przestanie się wygłupiać.
Niech pani wreszcie zdejmie z głowy ten
idiotyczny wianek.
Powiedziałbym, że jesteśmy kolegami z
poczty. Wtenczas dostalibyśmy osobne
pokoje.
Pani nas pożeniła.
>> A co panu wspólny pokój przeszkadza? Już
panu zbrzydło moje towarzystwo? Przecież
to nie wypada. Aha, znowu ma pan złe
myśli.
>> Oto pies dla pani.
>> Aż to jest kot.
>> Kot? Ale on jest bardzo mily. Umie dużo
sztuczek i przywiązuje się. Radzę niego
pani weźmie zamiast psa. Dużo lepiej
tanio oddam.
>> Nie, ja chcę psa.
A to jest gramofon, o który państwo
prosili.
A widzę, że się państwu podoba. Nigdy w
życiu nie rozstałabym się z nim, gdyby
nie to, że państwo są po ślubie. Taniu,
oddam 30 zł.
>> Niech pani czym prędzej zabierze ten
przedmiot.
>> To niech będzie pięć. Oddam za pięć kota
i gramowe.
>> Błagam panią, niech pani już pójdzie.
Chcemy zjeść kolację.
>> To [śmiech] poszukam coś innego.
>> Niech pani nie szuka.
Kwowad z psia krew.
>> A mnie się tu właśnie podoba. Jak się
panu nie podoba, to niech pan wraca
zaraz do Warszawy.
Ta kobieta jest śmieszna. Jak pan myśli,
co ona zajedna?
>> Jej mąż był bogatym kupcem.
Kochali się bardzo, kupili sobie ten dom
i chcieli w nim spędzić samotne chwile.
>> Nie, właściwie byłoby wszystko dobrze,
gdyby w niej nie rozbudził się instynkt
posiadania. zaczęła bardziej kochać swój
dom niż swojego męża. Bogaty kupiec
zamartwiał się, aż pewnego dnia
powiedział:
"Idę do kina, niedługo wrócę".
Ale nie wrócił już i wszelki słuch po
nim zaginął.
To było lat temu 40.
Żonie kupca pomyliło się w głowie i
odtąd błąka się po zapuszczonym domu.
Dom ludzie omijają z daleka.
>> A to heca. Skąd pan to wie?
>> Skąd mogę wiedzieć? Domyślam się tylko.
Pewnie jest pani zmęczona.
Mnie też chce się spać.
Niech pan zaczeka chwilę na korytarzu.
Jeszcze by pan diabła zobaczył.
Halo
Poproszę Warszawę 243.
>> Frania,
>> co pan też wyrabia? Państwo tak się
martwią.
>> A czy są w domu?
>> Ale gdzie szukają pana po mieście?
>> To dobrze, Franiu. Niech im Frania
powie, że jestem w Podkowie leśnej willi
Kwowadis.
Aha. I może Frania dodać, że jestem tu z
Forderką
i że jej towarzystwo bardzo mi
odpowiada.
>> Pani od dawna jest fordoncerką.
>> A co to pana obchodzi?
>> Nie odpowiada się tak niegrzecznie
mężczyźnie, z którym spędza się noc
>> od trzech tygodni.
Niedługo
>> starczy.
>> A czy chciałaby pani
zupełnie zmienić życie?
>> A ja nie wierzę,
>> żebym chciała.
>> Nie, nie wierzę, żeby można się
odmienić. Wtedy trzeba by w ogóle
zmienić wszystko.
>> Nie rozumiem.
>> Ja też nie.
>> To znaczy, że mam wrócić do tej budy i
zostać dziwką. Tak,
>> ale nie, nie, nie. Broń, Panie Boże.
>> No więc co? Mam czekać, aż pan zmieni
świat i pozwoli mi chodzić po ziemskim
raju w charakterze anioła.
>> Ja nie pozwolę się pani zmarnować.
>> Ja się będę pana o to pytać. Misjonarz z
Kołomyi.
>> Dobrze.
>> Dobranoc.
>> Dobranoc. [muzyka] Płyna noc.
Proszę pana,
śpi pan
>> prawie.
Proszę pana, [muzyka] niech mi pan
powie. Taka glizda, wie pan,
jak ona tak chodzi, tak się rusza, to
chyba dlatego, że czegoś chce, nie?
Wiem, czy na przykład ona wie czego
chce, czy nie wie.
>> A czy pani wie czego pani chce?
>> Tak w ogóle to chyba nie.
>> No właśnie. A rusza się pani? Nawet głos
pani wydaje
wtedy, kiedy pani powinna już dawno
spać.
Et tam,
dobranoc.
Śpi pan?
To niech pan sobie śpi.
Jak się spało?
Dobrze.
Całą noc śniło mi się, że jestem glizdą
i że prowadzi mnie pani na smyczy po
lesie.
Co znaczy ta marynarka?
>> Guzik panu przyszywam. Warto o tym
gadać?
>> Nie, nie warto. Głodny jestem.
>> Zaraz poproszę gospodynię, to przyniesie
panu śniadanie.
>> Na miłość boską, niech pani tego nie
robi.
>> Proszę.
O, dobrze, że przyjechałeś.
Właśnie chciałem z tobą pomówić. Panno
Litko, pozwoli pani, że przedstawię pani
mojego ojca. Ojcze, to jest panna Litka
Genowe.
Ja bardzo przepraszam, ale jak się pani
właściwie nazywa, bo jeszcze nie miałem
okazji?
>> Pandalińska.
Bądź Oskar usiąść.
Aha, właściwie nie ma na czym. Pan
Nolitko
>> to może ja wyjdę.
>> A nie, nie przeciwnie. Wolałbym, żeby
pani została.
>> Co to wszystko ma znaczyć?
>> Nic specjalnego.
No być może pozory świadczą przeciwko
nam. A zresztą chociażby.
>> Zresztą chociażby.
Proszę cię, ubierz się natychmiast i
wracaj ze mną do domu.
>> Co do pani zaś, gotów jestem udzielić
wszelkiej satysfakcji za krzywdy, jakie
wyrządził mój syn.
>> Krzywdy, jakie wyrządził mi pański syn,
obliczałam na 2354
zł 17 gr. Ja bardzo proszę nie robić
sobie kpin.
Niechże pani zrozumie. Przecież wy nie
pasujecie do siebie i wasz stosunek nie
przyniesie nikomu szczęścia.
Pani staje na drodze jego kariery.
>> Jakiej kariery? Kariery?
>> Nigdy nic nie wiadomo, prawda? Jakąś tam
karierę w końcu będziesz musiał zacząć
robić. Nie będę robił żadnej kariery.
Niech się pani nie patrzy.
>> Twoje pojęcie o moralności jest
przestarzałe.
>> Moralność jest jedna, zawsze na czasie.
>> O ile jest nią życzliwość dla ludzi, to
owszem.
>> Jajko chce być mądrzejsze od kury. Jak
zwykle jesteś nieżyciowy idealista.
No więc posłuchaj. Oto dziewczyna, którą
spotkałem wczoraj w nocnym lokalu. Gdyby
okoliczności życiowe złożyły się dla
niej inaczej, byłaby wartościową
dziewczyną. Tam, tam w tej budzie ma
tylko jedno wyjście. Zostać dziwką. O,
>> na miłość boską, jak ty się wyrażasz i
to przy kobiecie.
>> On ma rację. Zostanę dziwką bez względu
na to, co postanowi pański szlachetny
synalek.
>> Posłuchaj uważnie. Nie wrócę do domu,
póki nie obiecasz mi, że zajmiesz się tą
dziewczyną. Dasz jej uczciwą pracę i
szansę porządnego życia.
>> Ale czy ty myślisz, że ona wytrzyma na
uczciwej posadzie?
>> Wytrzyma. Zresztą, czy zdaje ci się, że
zmienisz świat? Jeśli jedną dziewczynę
wyciągniemy z błota, świat już taki jest
i nie może być inny.
No, no, no. Niech się pani uspokoi.
Zrobimy coś dla pani.
>> Dajcie mi święty spokój. Wynoście się
obaj.
>> O to on. Ja go kupię.
A
>> to jest pan Wojciech Fondaliński,
ojciec mojej żony.
>> Co to za błazzeństwa? Chciałam prosić za
tego pieska.
>> Czy możesz, ojcze?
Ale rzeczywiście.
Ojciec żonę robi kombinacje z
bokmacherami. Dzięki temu zarobił
ostatnio dużą sumę.
Przyjechał, żeby nas stąd zabrać do
obcych krajów.
>> Ile za tego pieska i w ogóle płacę cały
rachunek?
>> Za pieska 30 zł.
>> Wykluczone
>> 15 razem z kotem i gramofonem.
>> Nie,
>> to niech będzie pięć. Ale bez kota i
gramofonu.
>> Bez kota i gramofonu. Siedem.
>> Proszę pani, oto należność.
Idźcie razem na śniadanie.
Ja się umyję, ogolę, skoczę do fryzjera
i przyjdę na stację.
Jak śliczny, prawda?
>> Uroczy, pannolitko, uroczy.
Oto mój adres, pannolitko.
Więc spotkamy się.
>> Warszawski.
>> Pójdę po gazety.
>> Kurar warszawski.
>> [muzyka]
>> Chodźmy.
[muzyka]
Do widzenia.
[muzyka]
Wszędzie piszą o wojnie. To śmieszne.
Wojny przecież nie będzie. [muzyka]
Co to? Panna Litka z nami nie jedzie?
Nie, ona zostaje tutaj.
>> [wiwaty]
>> Nie zamierzam czekać dłużej.
>> Przecież mówiłem pani, że w Podkowie
Leśnej mieszka moja ciotka. Ciągle pan o
tej ciotce, a pieniędzy nie ma. Ja już w
ogóle nie wiem, czy była taka ciotka.
Nie ciotka, a pieniędzy nie widzę.
>> Co to ma znaczyć?
>> Co? Na przykład
>> niech się pani natychmiast wynosi z
mojego pokoju szybko.
>> Ten pokój to nie jest pana pokój. Co
najwyżej odnajmowany pana pokój. Ale
skoro pan nie płaci, to nawet go pan nie
odnajmuje i w ogóle to żaden pana pokój.
>> No, no, no, no.
Jak mi pan tu tu położy pieniądze, to
dam klucze i wtedy będzie pana
odnajmowany pokój.
>> No
czy to wszystko co ma mi pani do
powiedzenia?
>> Nie pamiętam, żebyśmy kiedykolwiek
mówili o czym innym.
>> Niech panią pan Bóg ukaże.
>> Niech pan nie bolszewikami nie straszy.
M.
Awekch niestety nie będą mogli dzisiaj
przyjść. Musieli zapłacić zastępców, bo
umówili się z Leonami na bridgea dawno
już.
>> Ale jutro będą, co?
No powiedzieli, że będą na pewno.
>> O cóż pan tu robi? Wyjeżdża pan gdzie?
>> A wyjeżdżam.
>> Aha. A dokąd, jeśli łaska?
>> Chyba do Krakowa.
>> Do Krakowa? No. No tak, tak. Ale, ale
droga niebezpieczna
w Skierniewicach dzień w dzień cały
pociąg wygarniają.
>> Ach, tak.
>> No,
>> a jak jest tutaj co?
>> No cóż, tak jak pan widzi. O, niech pan
spojrzy tylko. O, to jest sędzia Sądu
Najwyższego.
Sędzia Sądu Najwyższego, panie, z łopatą
idzie kopać ry. kopać rowy strzeleckie.
Czy to niebajeczne czasy, co?
>> A pan profesor?
>> Tak, tak.
Bajeczne czasy,
ale
zobaczy pan, wszystko będzie dobrze.
>> Naprawdę? A ma pan jakieś wiadomości?
>> Nie, nie, tylko
tak sobie nagle pomyślałem, że
będzie dobrze. Zobaczy pan, że będzie
dobrze. Do widzenia. Do widzenia.
>> Do widzenia.
>> Po towar, co?
>> A po towar? Tak.
>> Czym pan kombinuje? A czym się da?
Kiełbasa, jajka, masło.
>> A wie pan, wziąłbym trochę tego od pana.
Ona nudzi i nudzi, żeby jej taki kiosk
zafundować. Wszystkie powiada mają, a
ona nie. Może by pan coś przywiózł, co?
>> No czemu nie? Znaczy ja nie mógłbym tego
u pana zostawić. Nie chcę dźwigać, a mam
jeszcze sprawę do załatwienia.
>> Proszę bardzo. Niech pan zaniesie na
dyżur
>> tam.
>> Dziękuję.
>> [muzyka]
>> Czy zostałem pani Siekierzyńską. Zaraz
zobaczę
kogo mam oznajmić.
Proszę powiedzieć, że siostrzeniec
przyjechał.
Pani prosi.
Ach, ty nic, poniu. Tak długo musi
czekać stara ciotka, która cudem uszła
śmierci, ażeby się nią siostrzeniec
zainteresował.
No opowiadaj o sobie. W powstaniu brałeś
udział? Nie, nie bran.
>> To bardzo niedobrze. Twój pradziadek
brał udział w powstaniu. Twój dziadek. A
ty co? Nic.
To wina twojego ojca.
Czy dawno miałeś wiadomości od matki?
>> Gdzieś przed powstaniem.
No cóż, siedzą dalej w Londynie. Powodzi
im się dobrze, ale martwią się o mnie.
Ojciec trochę chorował.
>> A możesz sobie oszczędzić szczegółów o
zdrowiu twojego ojca? A martwić się
trudno. Jeżeli ktoś zostawia swoje
dziecko na pastwę losu, to trzeba się
potem martwić.
>> Ależ ciociu, w chwili ich ucieczki ja
byłem na froncie, a poza tym ostatecznie
ja już nie jestem małym dzieckiem,
prawda?
>> Dobrze, już dobrze. Każdemu smarkaczowi
zdaje się dzisiaj, że jest dorosły.
Mizerny jesteś, a nie dorosły.
Powergos,
wyglądasz bardzo źle.
Schowaj sobie ten mały krążek. Albo nie,
tyle pieniędzy jeszcze zgubisz albo
przypijesz. Masz.
>> Dziękuję.
>> Masz gościa, Walerciu.
>> Ależ moja droga Różo, to jest mój
siostrzyniec.
>> Mój Boże. Pamiętam doskonale.
Nosiłam pana na rękach, kiedy to było w
18.
Ależ nie w 16 roku, 28
lat temu. Moja Walerciu, proszę bardzo,
nie krępować się moją osobą.
>> Ja już chyba pójdę.
>> Dokąd?
>> Po prostu nie chciałbym przeszkadzać.
>> Przeszkadzać? Nie wiem, chyba róży.
Różo, czy my ci nie przeszkadzamy? Moja
Walerciu, jeżeli nie przestaniesz do
mnie w ten sposób mówić, zmusisz mnie,
żebym zabrała swoje rachunki. No dobrze,
już dobrze, moja Różo. Ty nawet nie
jesteś w stanie ocenić, co to za
nadzwyczajna osoba. To róża zawsze i
wszędzie myśli tylko o innych, a nie o
sobie. [śmiech] Zupełnie z takiej
sytuacji jak Polska.
>> Naprawdę Walerciu, przestań, bo mnie
złość. Ty nawet nie pozwolisz, ażeby ci
przyznać co należy. A jednak ja zawsze
będę krzyczała, że jesteś perlą i
wyjątkiem.
>> No jesteś nareszcie. Dwa dni czekamy na
ciebie. Karty pijaństwo.
>> Nic z tego, co ciocia podejrzewa.
Bawiłem się z kotkiem.
>> Mirek, co ty za głupstwo opowiadasz? Im
dłużej trwa to wszystko, tym chętniej
bawię się z kotami.
>> Mirek, mój Boże, człowiek ma teraz tak
głowę zajętą, że zapomina o
najprymitywniejszych obowiązkach
gospodyni. Pan pozwoli, mój
siostrzeniec,
to jest Mirkuł, siostrzeniec mojej
drogiej kochanej Walerki.
>> Bardzo mi miło pana poznać.
>> Mam nadzieję, że się zaprzyjaźnicie.
Jestem pewna, że przyjaźń z panem
przydałaby ci się, ty niesworny,
niedobry chłopaku.
i cieszyłbym się bardzo.
[muzyka]
Mirek, co ty wyprawiasz? Co to wszystko
ma znaczyć?
>> Kochanie, bardzo cię przepraszam.
spotkałem tego, no wiesz ten i
poszliśmy.
Ale
>> ale ja nie myślę słuchać twoich brednic,
znosi twoich wariaj. To się za często
powtarza. To się musi skończyć.
>> Litko, mamy gościa. Pozwól, siostrzeniec
mojej drogiej Walerki.
>> My się znamy.
>> Ach, znacie się już. No to tym lepiej.
>> Ja przepraszam,
ale muszę iść.
tym lepiej.
Już pan odchodzi. Myślałam, że zje pan z
nami śniadanie.
>> Bardzo dziękuję, ale wstałem dzisiaj
[muzyka] wcześniej, zjadłem śniadanie w
domu.
>> Miałam na myśli duże śniadanie, ale
skoro pan się spieszy, mam nadzieję, że
nas pan jeszcze kiedyś odwiedzi. Idź
już, idź, a nie zapominaj o starej
ciotce.
Jeżeli miałby pan coś do wymiany,
twarde, miękkie, sypanki czy w całości,
bez różnicy, najlepiej pan to u mnie
załatwi.
>> A górale wymienia pan?
>> Czemu nie? A dużo tego?
>> Tymczasem tylko dwa.
>> Bardzo proszę. Placę po 450. [muzyka]
>> Przyzna pan, że dobrze płacę gdzie
indziej zdarli [muzyka] bez pana.
Proszę.
Dziękuję.
>> Co ci jest?
>> Nic.
>> Naprawdę bardzo cię przepraszam.
>> Daj mi już spokój. Jestem dzisiaj
rozdrażniona. Przez ciebie tak głupio
zachowałam się wobec niego.
>> Wobec kogo?
>> Tego. Tego się strzęca ciotki Walerci.
Proszę cię, dogoń go i przeproś.
>> Albo zaproś go do nas na kolację.
No idź już prędzej.
Czy naprawdę panu tak bardzo się
śpieszy?
>> Przepraszam, że pana zatrzymuję.
>> Czy śpieszę się? Nie, właściwie wcale
się nie śpieszę. Czy jest dziś coś, do
czego w ogóle można się spśieszyć?
>> Jeżeli pan istotnie się nie spśieszy, to
może pan przyjmie zaproszenie na jeden
kieliszek albo coś takiego.
>> Bardzo chętnie. Tylko nie zgadzam się,
że
>> nie zaczynajmy przyjaźni od ceregili. Ja
zaproponowałem moje na wierzchu. Zgoda.
>> Zgoda.
>> Właściwie co chciałem pana przeprosić.
Moja żona była trochę zdenerwowana.
Zdaje się, że powiedziała panu coś
nieprzyjemnego.
>> Ach, to głupstwo. W rozdrażnieniu często
tak bywa.
>> Wyznaliście się przed tym, prawda?
>> Tak.
A jak to się stało, że w tym zamęcie
trafił pan tutaj?
>> Jak się stało?
Byłem w Pruszkowie. Ach, to koszmar. A
muszę przyznać, że mnie wydał się dość
sielankowy. Siedziałem 2 lata w
Oświęcimiu. 2 lata
Oświęcim.
Jak czuje się człowiek, kiedy po latach
tego piekła wraca znowu do wolności?
>> Czy ja wiem? Widzi pan, człowiek na
szczęście posiada dar zapominania, bez
którego nie mógłby w ogóle żyć.
Pamiętam tylko, że może to dziwne, ale
nie umiałem już cieszyć się wolnością
proporcjonalnie do tego, jakiej
pragnąłem.
Po powrocie wynająłem pokój i spędzałem
w nim całe tygodnie, patrząc w sufit,
nie myśląc, nie cierpiąc nawet. Zdawało
mi się czasem, że wszystko się już
skończyło.
No zresztą obóz był chyba tylko
pośrednią przyczyną takiego stanu. A co
było przyczyną istotną?
>> Nie wiem, ale chyba wszystko. Życie
przed wojną, wojna, teraźniejszość,
życie.
>> Ja pana rozumiem. Wie pan, czasami mam
ochotę pożegnać [muzyka] się ze
wszystkimi bliskimi,
ze wszystkimi i uciec
wszystko jedno dokąd, ale nie mogę się
zdecydować.
Nikt nie może tego zrozumieć.
>> Ja słucham, słucham.
>> To nie jest tylko kwestia okupacji.
Myślę Niemcy,
historia się już dla nas skończyła.
Łapanki okrucieństwa to może jeszcze nam
zagraża, ale wewnętrznie.
Wewnętrznie. Już się nie liczy, prawda?
>> No chyba tak.
>> No tak, ale co dalej?
Do czego wracać po tym wszystkim?
Przed wojną także chciałem uciekać od
swojego świata, tak jak i teraz.
Ciotka moja miała rację.
Przyjaźń z panem dobrze mi zrobi.
>> A nie, nie, nie. Dziękuję. Chodźmy. Ja
jeszcze mam coś do załatwienia przed
trzecią, [muzyka] a pan już ma pewnie to
duże śniadanie. A ja wiem, wasze pory
posiłków są nienaruszalnie święte. Wasz?
O, niech będzie nasze.
>> Wyszłam was szukać.
Felik mówi, że jest jakaś panka.
>> Spokojnie, jak w niebie. Feliks rozsiewa
paniczne wieści, żeby uzyskać zwyżkę na
giełdzie.
>> O, Felik jest w ogóle niemożliwy. Ja bym
go tam dawno wrzuciła. Zaprosiłeś pana
do nas.
Przyjdzie pan
>> naturalnie.
Dziękuję pani.
>> A więc możemy czekać na pana dziś
wieczór.
>> Dziś wieczór. Niestety dziś wieczór
byłoby mi trochę trudno.
>> A może jutro?
>> Jutro. Owszem, jutro mogę. Do widzenia.
>> Bardzo się cieszę, że pan przyjdzie do
nas.
>> Ja również.
>> No zapłać.
I chodźmy już wreszcie stąd.
Czy Feliks mówił dziś młodej pani, że są
łapanki?
>> Nie, proszę pana, nie wiem nic o żadnych
łapankach i w ogóle młodszej pani
hrabiny dziś nie widziałem.
Panie hrabiny,
>> co? Proszę
>> gówno.
To pan.
>> Ja.
>> A żona?
Idzie za panem.
>> Rozłączyli nas, a nie mam gdzie
mieszkać. Pomyślałem sobie, może pani
wynajmie mi pokój.
>> A naturalnie, że wynajmę.
Obszemu nie wynajęłabym, ale panu
wynajmę.
Ale muszę się strzec. Obcych nie
wpuszczać. Chcą mi wszystko zabrać.
>> Kto? Niemcy?
>> Nie,
oni.
>> Oni
>> oni jeszcze ich nie ma. Ale niedługo tu
przyjdą. A tymczasem muszę się strzec,
bo tu chodzą ich szpiegi.
A po ślubie to pan nie miał rzeczy?
>> To
to Szaber z Warszawy.
>> A Szaber? Tak, tak. Myślałam, że to
Szaber.
A żona jak się znajdzie, to tutaj
przyjdzie.
>> A tak, tak. Umówiliśmy się, że jak się
zgubimy, to właśnie odnajdziemy się tu u
[muzyka] pani.
>> A to dobrze, że u mnie. Dobrze. Bardzo
dobrze.
A pies,
>> pies,
pies też przyjdzie.
>> Jak on się chowa?
>> Znakomicie. [muzyka]
Od tej pory już sześć razy się
oszczenił. A bardzo piękne szczeniaki.
>> To dziwne, [muzyka] bo to nie była
tylko pies. No ale teraz na świecie to
się dzieją takie rzeczy, że się niczemu
dziwić nie możesz.
Proszę bardzo. Proszę
pościel zmienić. Chyba nie. To jest ta
sama. To nikt od tego czasu nie był. O,
to jest klucz od drzwi na dole. Tylko
niech pan wychodzi ostrożnie, po cichu,
żeby oni [muzyka] nie zobaczyli, że ktoś
tu żyje i rusza się, [śmiech] bo
przyszli wszystko zabrali.
Heb
Jaśnie pan hrabia czeka na Jaśnie pana w
bawiarni.
>> Niech się pan nie wygłupia przede mną.
>> Czy zechce pan przyjąć mnie jako
pośrednika do tych spraw dolarowych?
>> Czemu nie? Jakby co, to proszę z tym do
mnie. Ja oczywiście [muzyka] od razu
jakiś procencik.
Hrabiatolo,
tak już od miesiąca i nie skarżę się.
Mówię ci, zastanów się nad tym
wszystkim.
>> Nie zostaniesz na kolacji.
>> O nie, nie, nie. O tam już o 6:00
czekają na mnie z pokerem. Pogadaj z
Litwką. Ona też twierdzi, że to jedyna
szansa i najlepsza.
Halo?
Mam nadzieję, że się jeszcze spotkałem.
Do widzenia.
A
Litka
żona zaraz zejdzie.
>> Co słychać u pana?
>> Mieszkam już w Podkowie. Mam tu znajomy
pensjonat, jeszcze sprzed wojny.
>> Dlaczego nie zajechał pan po prostu do
nas? Pana ciotka z pewnością nie byłaby
zadowolona.
>> Możliwe. Coraz bardziej zaczyna się
buntować przeciw charytatywności na
terenie własnym.
To ładnie, że pan o nas nie zapomniał.
Proszę, niech pan siada. Już za
chwileczkę podadzą kolację. Wiesz, te
dwa stare ptaki Asia i kocia wtargnęły
tutaj gwałtem i nie chcą się wynieść.
Ciotka udaje zachwyconą, ale widzę, że
się pieni.
Ja bardzo [muzyka] przepraszam, że
poruszam przy panu takie domowe sprawy,
ale dzisiaj są to sprawy powszechne.
>> Jakie sprawy? Proszę.
>> Był u ciebie ten pajac,
>> Tolo? Tak, był.
>> Pewnie cię namawiał na wyjazd do
Wiednia.
>> Tak.
A ty co o tym myślisz?
>> Wiedeń.
Czy ja wiem,
można by pojechać?
>> Tak naprawdę myślisz?
>> Owszem.
Słuchaj Mirku, jesteśmy niegrzeczni
wobec pana.
Czy mógłby nam pan coś opowiedzieć o
sobie? Jak się panu obecnie powodzi?
Bardzo ładnie, że jednak pamięta pan o
nas.
Moja Litko, gość pewnie głodny.
>> Jesteś nareszcie nic po nim.
[muzyka]
Słuchaj Litko, nie zaczekaliśmy na
Marynę, a to niedobrze.
>> Maryna prosiła, żeby nie czekać na nią
nigdy z posiłkami. Około 6:00 widziałam
ją, jak z kolejarzami piła wódkę.
Wysiżyla Maryna, albo po prostu
wariatka. Zawsze to mówiłam, ale zawsze
ją bardzo lubiłam i ceniłam i zawsze
lubię i cenię. Basta to jest osoba.
No oczywiście już wszyscy nad żarciem.
Niech pan nie robi hecy. Niech pan powie
co pan za jeden i już.
>> To jest droga Maryno syn mojej siostry
Mony.
>> Czy może mi pan przetłumaczyć na polską
mowę, co powiedziała ta papuga? Jestem
siostrzeńcem mojej ciotki Walerki.
>> Siostrzeniec Walerki. To pewnie nic
ciekawego.
Nalej mi wódki.
Nie, nie, zostaw.
Wy wszyscy nie powinniście za dużo pić.
Za bardzo byście się rozweselili po
stratach, jakieście ponieśli. Feliksie,
proszę tam popędzić kuchnię.
Nasz gość musi dziś jeszcze wyjechać.
>> Ja mieszkam już w Podkowie, nawet nie
bardzo daleko stąd. Willly Kwowadis.
>> Proszę mi podać chleb.
>> Proszę.
>> Wielka szkoda, że nie przyszedł pan
wprost do nas. Powiem, że to nawet
nieładnie z pana strony. Ach, różo.
Niepoprawna. niepoprawna w swojej
dobroci i gościnności.
>> No trudno, moja droga, ciasno u nas, ale
przecież nie można myśleć o własnych
wygodach, kiedy ludzie zostali dotknięci
taką straszną klęską.
>> Niepoprawna. Niepoprawna
Róża. Dokąd? Proszę cię, skończ
przynajmniej spokojnie obiad. Nie
słucha. poszła. Na pewno ktoś czegoś od
niej potrzebuje.
Nudzą mnie wasze gęby.
Idę sobie.
Proszę państwa,
dzisiaj mówi się dużo o komunizmie, a ja
twierdzę, że komunizm jest w ogóle
nieżyciowy. Na przykład ja. Dziś rano
rozlałem wodę z wazonu na parapet okna i
nie wytarłem, bo mi się nie chciało. A
gdyby to było moje w moim domu starłbym
natychmiast, bo się bał, że mi się okno
zepsuje. No proszę.
Proszę państwa, miła niespodzianka.
Szczęśliwie ocalał i odnalazł się nasz
drogi mistrz, którego sztukę tak cenimy
i kochamy. Proszę mistrzu, proszę się.
>> Niepokoi
>> nigdy ani słówka na jego temat nie
powiedziała
>> i nie puścimy pana stąd. Zostanie pan u
nas póki co.
>> Ani myślę opierać się. Nie wiedziałem co
ze sobą robić. Przypomniałam sobie pani
Miri i gościnny dom.
>> Rozgniewałabym się na pana, panie
profesorze, gdyby zapomniał pan o mnie.
A okręt sobie tonie.
Proszę państwa, jesteśmy kompletnie
zrujnowani.
>> Tylko cud nas uratował.
>> Uspokój się moja Celino, uspokój się.
Wszystkich nas los jednaki.
>> Och, Różo, moja różo, żebyś ty
wiedziała, co ja przeżyłam.
Mam nadzieję, że nie odmówisz nam dwóch,
najwyżej trzech dni gościny.
>> Oczywiście mój dom jest na usługi
uchodźców, ale obawiam się, że nie
będzie wam najwygodniej, bo tu coraz
ciaśniej.
>> Muszę już iść.
>> Jeszcze czas do godziny policyjnej.
>> Tak, ale mam się jeszcze z kimś spotkać.
>> Z kim?
>> Handlowe sprawy. Mam nadzieję, że
zobaczymy się w tych dniach.
Ma pan zapałki?
[śmiech]
Siostrzeniec Walerki.
Chodź pan na jedną wódkę.
>> Trochę już późno. Zbliża się godzina
policyjna. Już ja pana zaprowadzę. Niech
się pan nie boi.
Chodź pan.
Kto tam [parsknięcie]
>> pali się czy co?
>> W gardle pali. Otwieraj pan.
To pe
da nam pan coś
>> ćwiarteczkę bimbru i coś na zakąskę
>> zrobi się.
>> Ma pan pieniądze, bo ja nie
>> coś 500 albo 600 zł
>> starczy. Będzie mi pan stawiał. Odpłacę
panu dobrym słowem.
Właściwie niczego od pana nie chcę, ale
nie zawsze ma się ochotę pić samemu. No
>> jasne.
Damy sobie radę sami. To nie dom mojej
bratowej.
Kiełbasy.
Niech pan się napije.
Litka się w panu kocha.
A co to panią obchodzi?
>> Jeśli masz zamiar tak ze mną rozmawiać,
gówniarzu, to możesz zaraz iść do domu.
Niech pani przestanie. Ten temat mnie
nie interesuje.
A właściwie dlaczego pani interesuje się
litką i mną?
>> Ja się panem wcale nie interesuję.
[parsknięcie]
Pusta szklanka test trumna bez
nieworzyczyka.
>> Alitka
>> znowu
>> lubię ją i żal mi jej. Życie wykolowało
ją. Zrobiło z niej coś w rodzaju konika
cyrkowego.
Ja ją pamiętam jeszcze sprzed wojny.
Nawet z daleka wydawała mi się coś
warta. Zmartwiłam się, kiedy Mirek
porwał ją z tej knajpy i jak bledny
rycerz królewne ze szklanej góry.
>> A czy pani Róża wie, że Litka była
fordancerką?
>> W grobie by się przewróciła.
>> Jak to w grobie? Żyje przecież.
>> A tak, żyje, ale przebywa w grobie.
Trzeba było to podać w formie
zlagodzonej. Aktorka,
jest w was coś, nawet nie wiem czy
umiałabym to nazwać, coś co was łączy.
A wszyscy diabli. Litka jest zgubiona,
pan jest zgubiony i dajcie mi święty
spokój.
>> Tak, jesteśmy zgubieni.
>> Pan powinien uciec z nią na wieś.
Chodziłby pan w pole z kosą.
>> W pole z kosą.
Co? A może pani chce mnie namawiać na
sierp i młot?
>> Głupi pan jest. Ja nie jestem czerwona
hrabina i wcale nie mam zamiaru pozować
na taką.
Oni myśli, że uciekłam z własnej sfery.
To oni uciekli. Uciekli, zablłąkali się.
Ale dość tego. Dziękuję panu za
towarzystwo. la
la
la
la
Proszę pana,
>> co?
>> Jakiś pan przyszedł, chcę z panem mówić.
>> Kto taki?
>> Nie wiem, jakiś obcy mężczyzna.
zupełnie chłopcy.
Przyszedłem zawiadomić, że ciotka
szanownego pana poważnie zasłabła i
pragnie go zobaczyć.
>> A co się stało?
>> Miała atak sercowy. Upadła nawet wstając
od stołu.
>> Ach tak.
Proszę powiedzieć, że przyjdę.
Niestety pragnę zakomunikować, że
dzisiaj byłem ostatni raz w domu hrabiny
Róży.
>> Jak to
>> wymówiłem hrabinie?
>> Pan hrabinie.
>> Tak, dosyć zajmowałem się nią i jej
domem. Teraz, ponieważ Bóg poszczęścił i
zebrało się trochę grosza,
postanowiłem pracować na swoim.
Niech pan pójdzie ze mną, to coś panu
pokażę.
Jaśnie państwu będę służył w dalszym
ciągu,
ale w innym charakterze.
Proszę. Przekładam w restauracji
i panie majster na momencik. Proszę.
>> No jak tam idzie robota, panie
Grzebiński?
>> No posuwa się.
>> No a kiedy będzie gotowe?
>> We wtorek możesz pan otwierać
>> mur.
>> Panie, jak ja mówię, to nie ma mur, albo
nie mur. Będzie, mówię, to będzie. No to
fajno.
Przykro mi, że nie mogę panu w dalszym
ciągu służyć wymianą, ale żeby panu dać
jakiś ekwiwalent,
zaproponowałbym panu posadę u siebie.
>> No dlaczego nie? A co bym robił?
>> Podawałby pan gościom procent
[odchrząknięcie] za usługę i wyżywienie.
Hrabiatolo ubiega się u mnie o tę
posadel. Nie, nie mam zaufania. Wolę
pana, więc zgadza się pan.
>> Zgadzam się bardzo. Panu dziękuję.
>> Nie, nie ma za co. Pan był zawsze wobec
mnie fairplay.
>> No dobrze, a jak na to wszystko
zapatruje się pani hrabina?
>> Ona,
ona postąpiła wobec mnie zupełnie nie
fairplay. Pogniewała się i powiedziała,
żebym natychmiast opuścił jej dom.
mówiła jeszcze takie rzeczy, których
ze względu na szacunek dla pani hrabiny
nie mogę powtórzyć.
Oni to będzie moja teraz najlepsza
klientela.
Lokal będzie nazywał się Feliksa.
>> Dobry wieczór. Jak się pan miewa?
>> A dziękuję.
Na tyle dobrze, na ile dobrze w ogóle
można się dzisiaj czuć. A co u pani?
Psa pani wyszła wyprowadzić. Tak,
>> tak. Niech sobie pobiega. Robak.
>> Robak się nazywa.
>> Tak brzydko.
>> Robak, idziemy się przejść.
jesteś. Mogę umrzeć, a ty się mną nie
zainteresujesz.
Tym razem nic mi się złego nie stało,
ale niedługo już będzie koniec. Pawle,
jesteś moim najbliższym krewnym. żądam
ażebyś za moją trumną prowadził różę
jedyną na świecie osobę która mnie
naprawdę kocha tu masz masz za to, że
przyszedłeś zaraz kiedy się zawezwano do
starej umierającej ciotki
albo nie możesz zgubić
lepiej zabierze sobie wszystko
jak już umręci Czy
>> nie wiem czy byłam dla ciebie dobrą
ciotką, czy umiałam.
Ja w ogóle nie wiem czy byłam dobra dla
ludzi,
czy umiałam. Nie mogłam się z nimi
porozumieć, a oni ze mną. Ale chciałam,
naprawdę chciałam.
Jedź już, jedź już, jedź,
jedź.
Muszę trochę
odpocząć
w spokoju.
>> Jak się miewa ciotko?
>> Chyba lepiej.
>> Lepiej? A to dzięki Bogu. Niechż pan nie
odchodzi jeszcze. Każe Feliksowi Ach,
prawda. Ciągle zapominam, że Feliks
wyemancypował się. Słyszał pan o tym?
>> No i co pan o tym sądzi? No cóż, ja jego
inicjatywę popieram, ponieważ zatrudnił
mnie u siebie w charakterze kelnera. Ach
tak. A wie pan, mimo wszystko pan
kelnerem u Felik.
>> Nie, jednak cały świat przewraca się do
góry nogami.
>> Bo jakaś strzelanina na dworcu. Chodzą
teraz patrole.
>> Zbliża się godzina policyjna. Litko, ja
uważam, że pan nie powinien teraz iść.
>> Rzeczywiście nie puścimy pana.
>> Nie, nie pójdę jednak tutaj u państwa i
tak dojść zamętu.
>> Mirku, zatrzymaj pana, przecież to nie
ma sensu.
>> Naprawdę niech pan nie robi głupst.
Będzie pan spać tutaj.
A teraz chodźmy do mnie. Bardzo proszę.
>> Proszę.
>> Proszę bardzo.
Proszę bardzo.
Proszę, niech pan pozwoli.
No i co pan w końcu myśli o tym
wszystkim?
Co pan zamierza robić dalej?
>> Znaczy ja wiem.
Nie zastanawiam się nad tym. Trochę na
to za późno.
Pociąg już ruszył.
>> Można wyskoczyć
>> i kark skręcić.
Nie zastanawiać się nad tym należało
dużo, dużo wcześniej. Przed wojną
jeszcze.
Cóż, a teraz jedziemy tam, gdzie nas
wiozą.
Trzeba uciekać przed ciotką, przed
bolszewikami, przed wszystkim, co
będzie.
Tak.
Może nie będzie tego, co wyobrażaliśmy
sobie i przyzwyczailiśmy się uważać,
że jest polską.
Tak, to są właśnie te nasze sprawy.
Tolo ma jakieś kombinacje, żeby się
przedostać do Wiednia, [muzyka] a
stamtąd dalej uciec
>> przed [dzwonek] własnym cieniem chyba.
>> [dzwonek]
>> A zresztą nic panu nie będę radził.
Dobranoc.
A witamy.
>> Dobry wieczór. Jak się panowie czują w
tej miłej gościnie?
>> W domu powieszonego nie mówi się o
sznurze.
>> Tak, tak. Szczury uciekają z tonącego
okrętu. A i my pewnie też niedługo
uciekniemy z tego domu. Atmosfera się
zagęszcza proporcjonalnie do
zaludnienia,
a rabina niestety [parsknięcie] zaczyna
się zalamywać.
Chodźmy spać.
Pan młody człowieku, który oczekujesz
prawdopodobnie pereł naszego humoru,
będziesz w srodze zawiedziony.
No ja nie powiem dziś więcej ani słowa.
Niech to wszystko szlak trafi.
[parsknięcie]
Proszę wstawać panowie, już późno. czas
po sobie posłać
>> i pomyśleć, że kiedy byłem parę tygodni
temu zaproszony tutaj na na na na obiad,
to pani Róża robiła mi robiła mi
wymówki, że jaoręcznie wyniosłem leżak
do ogrodu parę tygodni temu. Cholera,
jak to profesorze pan nie wychowawca
młodzieży? Nie, to ostatnio raczej
młodzież mnie wychowywała. No w drodze
do Pruszkowa taki bardzo młody człowiek
z taką trupią główką tutaj na na czapce
to wpajał we mnie kopniakami sztukę
maszerowania w szeregu.
>> A propos profesorze, dziś pańska kolej
pompowania wody.
>> Ej, nie, niech pan za mnie napompuje
dzisiaj. Ja panu przy śniadanie oddam
moją kromkę chleba.
>> O, to godne uwagi. [śmiech]
A cóż to zamierza pan wylegiwać się do
południa? O, młody człowieku, musimy
zrobić na pana donosnę.
>> Nie ma wody w zbiorniku. Jeżeli panowie
chcą się umyć, wody trzeba napompować.
A jeszcze jedno. Bardzo proszę sprzątnąć
po sobie łazienkę. Tam znowu nalane.
>> A to to naprawdę to nie ja. Zachowa
przynajmniej trochę godności,
>> ale nie no to ja przy nie zupełnie
zmieniam się w sztubaka. A pan mi
wypomina, że jestem wychowawcą. byłym.
Jestem byłym wychowawcą, tak jak pan
jest byłym mistrzem i wszystko w ogóle
jest byłe. A zwłaszcza nasza gospodyni,
która żadną miarą nie chce uznać tego
czasu przeszłego. W każdym razie woda w
zbiorniku jest też byla. Zwracam panu
uwagę,
>> ale kromka chleba to nie jest była.
>> Rozmyśliłem się.
>> To to i ja się dziś nie będę mył. O,
>> jak to doktorze? Nie stosuje pan
higieny? Nie, nie, nie, nie, nie, nie
szanuję higieny tak jak pan ćwiczeń
pięciopalcowych. Idę teraz odetchnąć
świeżym powierzchni.
>> [muzyka]
[muzyka]
>> O, jak to miło, że znowu [muzyka] pan
gra.
>> Przepraszam, czy nie mogłaby pani na
chwilę wyjść stąd? Chciałem się [muzyka]
ubrać.
Niech się pan nie krępuje. Ja i tak
widziałam pana w kalesonach.
>> Jak pani stąd wyjdzie.
>> Śniadanie będzie za 20 minut. Może pan
się umyć tymczasem.
[muzyka]
Pani Róża zapytują uprzejmie. Czy nie
mógłby pan pójść [muzyka] uczyć się grać
gdzie indziej? Ma migrenę.
>> Migrenę?
Mój Boże.
Migrenę.
>> Jak to? Idzie pan bez śniadania?
>> Nie jestem głodny.
>> Czy mógłby pan chwilę ze mną
porozmawiać?
>> Nie.
Takie świni jak pan to nigdy w życiu nie
widziałam.
>> Przepraszam. Czego pani właściwie sobie
ode mnie życzy?
>> Czego pani sobie ode mnie życzy? Życzę
sobie, żeby nie był pan takim chamem.
Jak się rozłaszczę, to w pysk mogę dać.
Jeszcze nie wszystko zapomniałam.
>> [muzyka]
>> Trójka prosi o rachunek. Już idę.
Przyjaźnie
panienka. Potrzebuję coś jeszcze z
kuchni.
>> Nie, Feliksie. No to chyba kończymy.
[muzyka]
[muzyka]
Tam dopiszę jeszcze jedną [muzyka]
ćwiartkę. Nein, nein, kein
spät
bilen
[muzyka]
ja nauze.
>> Panna Miko jeszcze ćwiartka wódki.
>> Muszę się przed panem usprawiedliwić.
Ja się do cudzych spraw nie wtrącam.
>> Wiem, ale nie chciałbym, żeby pan o mnie
źle myślał,
>> więc domyślam się, że spotkaliście się w
tych wiedńskich sprawach.
Pękś.
Czy uważa pan, że jest w tym coś złego?
Przecież to nie jest paktowanie z
wrogiem.
Oni są czymś rodzaju
towarzystwa przewozowego.
Zresztą
nie jestem jeszcze zupełnie zdecydowany.
Litka,
>> co Litka?
>> Litka nie chce jechać,
ale ona niewiele rozumie z tych spraw.
Widzi pan? Wydaje mi się, że to jest
ostatnia szansa, żeby się stąd wyrwać.
Jak oni tu przyjdą,
nie wiadomo jak będzie. Może nie tak źle
jak mówią, ale
lepiej nie ryzykować.
Muszę się stąd wyrwać,
uciec z tego kraju,
zacząć nowe życie wśród innych ludzi i
innych spraw. [parsknięcie]
Dobra, że jeszcze jesteś tutaj. Bardzo
ważna sprawa. Słuchaj
>> panno Miko, niech pani mi naleje
kieliszek łódki. Głowa mnie boli.
Widzę, że pan ma jakieś zmartwienie.
Niech pan się zwierzy, to przyniesie
panu ulgę.
>> Czy często pan się kochał w życiu?
>> A co to znaczy kochać się?
>> Kiedy się czuje pociąg fizyczny, to nie
jest miłość. Miłość to pożądanie czyjejś
duszy.
Miłość panna Miko jest pożądaniem
fizycznym. Miłość wtedy jest czysta,
kiedy pożądanie czyichś kształtów
kojarzy się zapachem koniczyny
rozgrzanej ziemi.
A te rzeczy z duszą przychodzą dopiero
później, albo wcale nie przychodzą.
>> Aha, to tutaj para sobie gruchę.
>> Litka.
Uważaj Pindulo, bo pan misjonarz taką z
ciebie kurwę zrobi jak ze mnie zrobił.
>> Spokój się Litka. Co ty wygadujesz?
>> Milcz wygra, bo ci kudły powyrywam.
>> Nie ma żadnej litki. Tu jest geneta.
>> Zachowujesz się jak ulicznica. Zupełnie
pijana. Co ty oszalałaś?
Jakuję
>> mam tego wszystkiego dosyć.
Nka nie szans użyj rękoczynów.
>> Zostaw, zostaw.
>> Niech hrabina do końca pokaże swoją
rasę.
>> O, proszę pana, jakie szczęście pani
wróciła. Jest na dole. Co pan się nie
cieszy?
>> Owszem, właśnie skamieniałem ze
szczęścia.
>> Proszę pani, proszę pani, pan jest tu.
Proszę, prędzej. Właśnie skamienia. Ze
szczęścia
narobiłam wczoraj strasznych rzeczy.
Myślę, że nie wyrzuci mnie pan za drzwi.
Nie wiem w ogóle od czego zacząć.
>> Najlepiej niech pani wcale nie zaczyna.
To zupełnie niepotrzebne.
>> Przecież muszę wytłumaczyć się z tego
wszystkiego.
>> Może, ale nie przede mną.
>> Właśnie przed panem. Chciał pan, żebym
została porządną dziewczyną? I tak się
stało. A że u hrabiów taki sam bajzel, a
hrabiny nie gorsze od foranserek,
[muzyka] to już nie moja wina. Powiem
panu jeszcze
>> co.
>> Ja pana zawsze
bardzo lubię i nie chciałabym, żeby
między nami tak było.
Przepraszam.
I co dalej?
>> Muszę tymczasem z nim zostać.
[parsknięcie] 4 lata.
Tego nie rozwiąże jedna awantura.
>> Przecież on ucieka.
Jedzie do Wiednia.
>> Nie pojedzie.
>> Dlaczego?
>> Kocha mnie.
Znowu będę musiała pomóc mu się
rozpakować.
Pewnie już za mną goni, żeby mnie
przeprosić.
Do widzenia.
Dziękuję w ogóle za wszystko. H
pojechał jednak.
To przykre, ale w tej sytuacji nie
zajedzie daleko.
>> Będzie musiał wrócić.
>> To już nie ma żadnego znaczenia.
>> Daj mi już spokój z tym Mirkiem. Dobrze,
>> dobrze.
>> [muzyka]
[muzyka]
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.