Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
***
Hallo, met de speurbrigade Kolder.
Wat zeg je?
Ik huur een nisser.
Oh, excuseer, een minuutje.
Ja, spreek maar. Nu huur ik u.
Nee, commissaris Kolder is hier nog niet.
Inderdaad, commissaris Kolder moest hier al zijn.
Ja, ja, maar met commissaris Kolder zijn er altijd wee dingen mogelijk.
Of dat komt?
Of dat komt niet?
Als dat komt, dan is dat van collega. En als dat niet komt, dan is dat wel van
plezier.
Binnen.
Nee, nee, dat is tegen jou niet.
Ga eens naar buiten.
Ja, tot binnen.
Kom.
Maar wat kan ik u van dienst zijn? Ik ben de veldwachter van Boekeren.
Ik ben Adrie.
Dins toen de agenten bij de speurbrigade konden. Mijn naam is Robert Engelvoet.
Bob, voor de dames.
Ik kom van de zaak van de drenkeling die ik aan de oever van de vijver van
Boekeren heb gevonden.
Acht dagen geleden heb ik het lichaam van de man uit de vijver gehaald en heb
toen onmiddellijk de rijkswacht verwittigd.
Ik begrijp alleen niet hoe en waarom heel deze zaak in de speurbrigader
Kolder is terechtgekomen.
Jean-Petter, mijn vergang. Jij hebt een keer geprobeerd van iets te begrapen bij
commissaris Kolder en zij is mijn pensioen moeten worden.
Oud geworden?
Nee, zot geworden.
Zet u op de bank.
Ah,
commissaris Kolder is er.
Als je in zijn autobox kan binnenrijden, gebeurt er altijd iets.
Gisteren is dat voor de eerste keer in iedere trok in zijn autobox kunnen
binnenrijden. Zonder dat er iets gebeurd is? Ja, hij is juist binnenkomen
vergeten van zijn puurten open te doen.
Jij moet niet vroeg worden.
Je hoort dat.
Ik ga even zijn pijltjes voor zijn huufdpannen, want dat is ook een
gewoontewijde huufdpannen, hè.
In de notenbox.
Zeg dat ze geen notenbox in de valbak kunnen zetten, commissaris.
En wat voor een stom rikken mijn deur openlaten.
Ga, commissaris.
En aangezien er geen stom rikken meer, heb ik dat opzettelijk gedaan.
En weet je waarom, Adrie?
Omdat het hier niet goed ruikt.
Niet omdat ze gij zo dicht doen, Adrie.
Wie slaat zich met die deur niet? Kei hoofdpaar. Wij hebben nog hout, we
moeten niet opzitten. Wat denk je?
Nee. Nee, het is goed.
Commissaris Kolder.
Wie slaat weer die deur zo dicht?
Ik sla mijn hielen dicht, commissaris.
Laat ze dan open, die hielen.
Kei hoofdpaar. Allee, wat schiet er? Tuurlijk. Tuurlijk.
Ah.
Robert Engelvoet, veldwachter te Boekeren. Zet u.
De drenkeling die je acht jaar geleden hebt gevonden in de vijver te boekeren
is een zekere Louiskraak, bijgenaamd Zotlouietje. Inderdaad, ja. Een
zwakzinnige. Ongeveer zestig jaar klein van gestalte.
Een tenger en ziekelijk ventje.
Is er soms iets niet in orde, commissaris?
Van het ogenblik dat je verzuipt is er al iets niet in orde.
Veldwachter. Daarbij is de man niet verzopen, veldwachter.
Volgens het dossier van onze wetsdokter is de man geen verdrinkingsdood
gestorven. Er zat geen water in zijn longen, maar wel letsels op de keel.
Wat wijst op werging. En wat heb ik daarmee te maken, commissaris? Er is een
moord gebeurd, de Boekere veldwachter. Boekere, waar jij veldwachter bent.
Je hebt de proces voor baal opgemaakt tegen Zot
-Louietje, het slachtoffer.
Voor inbraak bij een zekere boer Mulders. Inderdaad, ja.
Boer Mulders had klacht bij me ingediend. Er was reeds herhaalde malen
ingebroken in zijn kippenhok om eieren te stelen.
Ik heb me toen in hinderlaag gelegd en heb Sotloietje op heterdaad betrapt.
Boer Mulders was buiten zichzelf van woede. En was ik niet tussen beide
gekomen, commissaris, dan had boer Mulders waarschijnlijk Sotloietje
vermoord. Avaar.
S'morgens heb jij dus een proces verbaal opgemaakt tegen Sotloietje voor die
diefstal van eieren.
En volgens de lijkschouwing is hij diezelfde dag in de namiddag vermoord
geworden. S'avonds heb jij hem in de vaver gevonden. Maar wat heb ik daarmee
te maken, commissaris? We moeten komen getuigen, Jean-Petter.
Met wie hulp inspecteurs Leo en Gaston zijn naar Boekeren gereden om die boer
Mulders en zijn zuster te verhalen. Want boer Mulders wordt er van beschuldigd,
zot Louis te vermoord te hebben.
Adrie?
Adrie?
Veldwachter, tik een keer op haar.
Ik heb een bril.
Ah, dank u.
Breng Veldwachter ingevoed naar de wachtkamer en schrijf zijn
identiteitskart af. Zeker, commissaris.
Van Petter, kom.
Tot de volgende keer, commissaris.
Twee hulpinspecteurs, Gaston en Leo, zijn er ook. Ze zijn ook zo'n twee goeie
chauffeurs. De mannen zullen het ons wel zeggen. Het is weer een vrijhebber.
Armejaar, armejaar, armejaar, armejaar.
Wie eet die boelbak?
In onze notenbox gezeten. Ja, hoe een stoemrik heeft dat gedaan?
Ik?
Oh, dat is iets anders, hè?
Waarom heeft hij dat gedaan, dat meneer?
Omdat hij in mijn notenbox stond.
Ik heb hem opgepakt. In mijn notenbox?
Meneer, die vader is hem er.
Ik heb hem in uw notenbox gezeten.
Dat is vriendelijk van de commissie, hè gaston? Mijn commissie?
Dan is dat hard gewerkt deze morgen.
Ben ik hier curieus wat gij al alle tweeën allemaal gedaan hebt van de
morgen.
Commissair, we hebben deze morgen de dienstauto gepakt. Je hebt niet te
pakken. Pakken is stijlen en stijlen is slecht bij de politie.
Nee, commissair. Ik heb deze morgen al twee pintjes gepakt en dat was goed.
We hebben dus deze morgen de dienstauto niet gepakt, maar gevraagd.
We zijn naar Boeker gereden en Boer Mullis en zijn zuster meegebracht naar
hier. Ah, bon, bon, bon, bon, bon, bon. Eh, waar zijn ze? In de corridor.
In de corridor.
Eh, breng ze binnen.
Zeg, commissie, moet die boer zijn voeten niet afkussen?
Als we die vanmorgen hebben meegebracht, stond die in zijn staal. Ah, god.
Commissie, commissie.
Je moet naar de gaston niet lustig zijn. Nee, dat doe ik niet.
Die zuster van die boer.
Dat is precies een villa.
Met een schoenenbalkon en een farm achteruit.
Je moet ze zien, je moet ze zien.
Lea, ik verwitte je. De vrouwen die hier binnenkomen, moet je meer rust laten.
Die zijn voor mij.
Wat is dat?
Die zijn voor mij, bedoel ik, voor het onderzoek.
Commissair, kwestie van uw onderzoeken, u laat dat dan maar, joh. He, daarna,
joh. Voor Mulders en zijn zuster.
Jij bent een groot bedrag gekust, commissair.
Wat heeft dat te betekenen?
Wat moet ik eigenlijk komen doen?
Wat heb ik verdomme te maken met die versmoerde zot?
Op uw gemak, mannetje. Geen draagvragen tegelijkertijd.
Ik moet een kopje buien hebben. Eet die kopje buien.
Is dat genoeg dat je veel te buien hebt?
Boerke, heb jij die twee facturen?
Zeker dat.
Dat zijn twee facturen van mij.
Van meststoffen.
Geloofde men niet misschien?
Krijg je niet een reden voor je niet te geloven, jong.
Ik zou je verzoeken van in het vervolgen voeten af te kaken als je binnenkomt.
Zit je?
Ha. Ken je die foto?
Natuurlijk dan.
Een portretje van mij.
Dat ik een week of drie geleden heb laten trekken.
Voor een nieuwe paspoort.
Toen we bericht kregen van onze wetsdokter dat er een moord gebeurd was
te Boekeren, zijn we naar Boekeren gereden en hebben daar de zaak
onderzocht. En aan de kant van de vijver, waar duidelijk sporen te zien
waren van een gevecht, hebben we dit gevonden.
Zo in elkaar gevouwen.
Antons, je wordt er van beschuldigd dat Louis je vermoord te hebben.
Ik, hè?
Zot Looitje vermoord? Ja. Dat is het gevecht met het slachtoffer.
Zijn die foto en die twee facturen wat de dingen gevallen? Dingen?
Hoe vind je dat nou, je kwijt?
Hoe beslag?
Ga ston, bemoedigd of niet mee. Ik doe het onderzoek.
Maar, eh, ga belegen. Nee, dat moet daar blijven, zeg.
Waar moet ik naar doen?
Kom eens zijn.
Hoe kunnen die facturen en dat portretje nu uit mijn zakken gevallen zijn?
Dat lag bij mij thuis in mijn kasse, in mijn keuken. En mijn zichter kan dat
niet houden. Dat heb ik nooit van zijn leven in die kasse zien liggen, gij.
Godverdomme.
Neemt dat weg. Je schiet er toch op dat nevenschap.
Mijn zuster ligt.
Wat is zij te doen mee?
Uit de Champêtre.
Wat doen ze met de Champêtre?
Pannekoeken bakken.
Zeg, als ik dus goed begrijp, heeft uw zuster dus betrekkingen met die
Champêtre? Van ergens daar.
In het eerste wedstrijd hebben ze dat de hele dag bij mij thuis zat te doen.
De dag ze het een keer betrapt heeft.
In de keuken.
Er worden pannenkoeken aan het bakken.
Pannenkoeken. Pannenkoeken, daar hebben we woord voor gehad, hè?
Zeg, die St. Petter is daar misschien getrapt.
Zeker dat. De rotzak. Met zo'n pretentieuze stadsmadam. Ja, goed, goed,
goed, goed. Goed, goed, goed.
Maar dan neem niet weg dat je beschuldigd bent van zotter wie je
vermoord te hebben.
Maar commissaris, ik zat nog niet genoeg voor moer.
Adrie, stek dat ding, dat is alleen die boer, maar in de speciale kamer. Toe
vooruit. En wat?
Een bak.
Daar moeten voetafkastjes, hè.
Hier kan ik me niet schelen, het stinkt hier toch.
Maar in een bak moeten nou voeten proper zijn. Allee vooruit, ik kom buiten.
Misschien kan ik hier even.
Commissier, commissier.
De zuster van die boer, hij moet er juist zitten vertellen dat Sottelweke de
avond voor de moord een betrapt heeft.
Zij samen met de champeter.
Ze lagen in het veld.
Nou moet je niet vragen wat dat Sottelweke daar gezien heeft.
Ik weet het.
Ze waren die pannenkoeken aan het opeten.
Dus, er is nog een andere mogelijkheid.
Ik weet niet, commissieur.
Volgens mij kunnen ze niet anders gedaan hebben dan... Wat?
Die pannenkoeken opijden.
Ze moeten er toch eten mee doen.
Nee, nee.
Maar die Jean-Petter kan ook Zot-Louis'tje vermoord hebben.
De avond voor de moord heeft Sotlouitje hem betrapt, alle tweeën in het veld.
Laat ons nu een ogenblik veronderstellen dat Sotlouitje, na die overtreding voor
het stijlen van de jaren, de champeter bedreigd heeft.
Alles aan zijn vrouw te vertellen.
Dat is het, commissieur. Dat is het.
En om hem te doorzwagen, heeft de champeter Sotlouitje... Zo is het, zo is
het, zo is het, zo is het.
Je hebt dat niet gedaan, commissaris. Ja, ja, natuurlijk.
Je trekt partij voor die Jean-Petter, want je hebt er pannenkoeken mee
gebakken. Nee, nee, nee.
Betrekking. Ah ja, zei trekkingen. De zaken zitten anders in je, meneer de
commissaris. De dag dat Bob Zotlo-Wietje in overtreding genomen heeft, die heeft
hij zelfs na middag aan zijn huis gezien. Het was die morgen.
Het is waar ook. Die heeft hij zelfs de morgen aan zijn huis gezien. En daarmee
was Bob overtuigd...
Was Sotlouietje alles aan zijn vrouw was gaan vertellen?
Jawel, dat schijnt dat ik gezegd heb, hè? Hij heeft niets gezegd, ik heb
gezegd. Hij heeft ons juist gesproken van pannenkoeken. Dat is zeker dat, dat
is zeker dat.
Zie, commissair, de champêtre was er toch vast van overtuigd dat Sotlouietje
die morgen alles is gaan vertellen aan zijn vrouw. En dan heeft hij hem, snap
je, dat Sotlouietje vermoord en in de vaver gegooid. Waar dat hem dan zo
gezegd zelfs gevonden heeft. Wat een asnieuwer! Nee.
Zot! Wat?
Zo'n klein jouw kind.
Meneer de commissaris, Bob was er echt van overtuigd dat Loïtje alles aan zijn
vrouw was gaan vertellen. Want direct achter dat hij hem aan zijn huis gezien
had, is hij mij dat komen vertellen. Als ik van de boerderij binnenkwam, zat jij
al in de keuken te wachten achter mij. Daar van geen pannenkoeken spreken ga
je. Hij was verterter van hem.
Hij pijsde natuurlijk op het schandaal waardoor dat Giel zijn carrière van Jean
-Petter zou gebroken zijn. U reddet hem hier om Zotteloweke te vermoorden?
Maar dat is niet waar. Ja maar goed, maar wat laat u veronderstellen dat de
Jean-Petter de dader niet is?
Omdat ik Zotteloweke vermoord heb.
Op tonverwachts ben ik Sot-Louietje die een zaterdagnamiddag tegengekomen en het
was aan de vijver. En hij zei mij dat hij alles aan Bob's vrouwen was gaan
vertellen. En als Bob die overtredingen van die diefstal van die eiers niet ging
annuleren, dat hij heel het dorp op doogte ging brengen van ons
verhoudingen. En daarop ben ik natuurlijk gloeiend kwaad geworden.
Gloeiend? Ik heb hem vastgepakt en mijn zin begon vechten.
En het is tijdens dat gevecht dat Sotloietje in het water gevallen is. Ja,
goed, goed, goed, goed.
Maar hoe komen dan die twee facturen in een foto van je broer aan de kant van de
wever? Oma, dat is niet moeilijk, meneer de commissaris. Van als ik zag dat
Sotloietje geen teken van leven meer had in dat water, ben ik zeer naar huis
gelopen. Ik heb die facturen gepakt en die foto en ik ben ze in het gras gaan
leggen om mijn broer de schuld te geven. Ja, maar waarom heb je je broer de
schuld willen geven? Ah, met mijn broer in het gevangen had ik mijn handen vrij.
Want ik ben boe van onder de knoet te zitten van die vent.
Adrie!
Adrie!
Gestorven. Dat je zegt met dat meisje.
De commissieer roept toe.
De mens heeft geen minuutrust.
En vooruit, stikt de mens in de speciale kamer. Vooruit.
Miaar, miaar, miaar.
Zit er die Conté, commissieer? Conté? Nou, ken je draaimoordenaars? De St.
Petter, Boem Wilders en zijn zuster.
Ze wilden bijter? Nou, kunde Kees het. O, Kees het. O, is het nou dit?
Wat wilde? Ze kloppen met raakmoord en is er gelijk op m'n lijf. Nee, ze
kloppen niet op m'n lijf, ze kloppen op de deur, commissair. Ah, wie dat?
Dan moet je vragen of die nog geklopt heeft.
Ah, hij doet er niet open als hij geklopt heeft. Wat is dat nou?
Binnen!
Oeh! Oeh!
Oeh! Oeh! Oeh! Oeh! Oeh! Oeh! Oeh! Oeh! Oeh! Oeh!
Oeh!
En zeven in de gangenpunt te wachten, maar mee dat hem zo laag lukt. Blijf
zeggen tegen haar, ik kan eens al razen, ik wil dat hem blijft, he, verstaat u?
Ja. Gaat even zitten, madammetje. Gaat even zitten.
Leo, wie heeft u het recht gegeven die vrouw te laten zitten?
Stel de recht, madame.
Commissieur, schoenmasker, laat het toch niet rechtstaan, hiervoor. Gaat even
zitten, madammetje.
Leo, bemoedigd al niet mee. Stel de recht, madame.
En pas op, verwittig, hè. Dat ik niet meer uur zeg dat die vrouw moet gaan
zitten. Ik zeg het u.
Jawel, waarom zitten die?
Jij bent dus de vrouw van Saint-Péterin gehoord? Ja, ja, commercé. Ja, voor waar
ik aan ga zitten.
Dank u wel.
Jawel, maar een man is hier voor de zaak van Zotteloweke dat verdronken is, hè?
Nee, nee.
Niet verdronken, maar vermoord door uw man.
Wat, hè?
Dat is niet mogelijk.
Maar de politie is alles mogelijk in.
Je bent ook Europees. Vertel me een keer, wist jij dat uw man betrekkingen
heeft met boermulders?
Nee, nee, nee. Nee, kom eens hier. Kom eens hier. Met een zuster.
Ah, de St.
Petraïne zuster. Met de zuster van Boer Mulders. Met de Boer Mulders, ja.
Betrekking. Ja, ja, ja.
En jij gaat vast.
Ja, ja, ja, ja.
Dus, eh, met de Boer Mulders' zuster.
Mijn man.
Ja. Dat is niet waar, hè.
Oh, madameke. Als goeie man dat wil teruglappen, hoeft mij me het al te
trekken. Oh, nee. Oh, nee.
Ik zeg het maar. Ik zeg het maar.
Madame, je bent aan het liegen.
Je wist het wel.
Want, u weet dat Zotlouietje is s'morgens alles aan uw huis komen
vertellen. En uw man heeft hem aan uw huis gezien.
En hij heeft hem om hem te wrijken vermoord en hem in het water geworpen.
Nee, commissair, het is niet zo gebeurd.
Ik heb Zotlouietje vermoord.
Zotlouietje is aan een vijf dagen geleden bij mij thuis geweest. En hij
heeft me verteld over die verhouding van Boer Mulder's zuster en mijn man.
Hij zei dat ik hem er met niemand zou overklappen, op kon diensten, dat ik hem
geld zou geven.
Twintigduizend frank!
Twintigduizend frank?
Hé, hé, hé, hé, die zot is toch zo'n zot nu, hè?
We waren afgesproken, we waren afgesproken om een uur naar de vijver
bij je in te komen, waar ik hem dat geld zou geven.
Maar op het moment dat ik bang was dat het niet bij die twintigduizend frank
zou blijven, heb ik hem vermoord en zijn lichaam in de vijver gesmeten.
Maar hoe komen dan die twee facturen en die foto van Boer Mulders aan de kant
van de vijver?
Vanwaar zou je dat gehaald hebben? Dat zat in de kast van Boer Mulders.
Ha ha!
Ha ha!
En welkom, commissair. Commissair, luister eens.
Nadat ik zo'n twee weken vermoord heb, ben ik naar het huis van Boer Mulders
gegaan om die vrouw Rijkenschap te vragen over een verhouding met mijn man.
En wel in de straathuis toen we openen, in die keuken was er niemand.
En waarom zouden dat gedaan hebben? Gaat geen enkele reden.
Ha, ha.
Ha, ha.
Commissair. Commissair, luister eens. Vindt u niet dat ik reden genoeg heb om
me te vreken op boormulders? En zeker op z'n zuster. Nee, nee.
Draanmoordenaars was al genoeg, maar veel is te veel, jongens.
En drie, drie. Te veel is te veel. Mijn carrière is gebroken.
Zet hem een bril op.
Kan hij hem op? Als je het niet ziet, zet hem nu een bril op. Even uit, geef
maar je hand, die kan hangen en laat die andere draai binnen.
Zeker, commissaris.
Eh, madame, zet die op de bank.
Wil ik eventjes helpen, madame? Je moet dat meisje gerust laten, dat meisje moet
niet geholpen worden. Zit u zeker, madame?
Allee, laat ons alles een keer samenvatten, kom ik hier heen, kom.
Boer Mulders kan de moord gedaan hebben, omdat zot Louis hem bestolen had.
De champeter kan het ook gedaan hebben omdat Sotloietje van zijn verhouding
wist. De zuster van Mulders kan het ook geweest zijn om de carrière te redden
van de champeter. En de vrouw van de champeter omdat Sotloietje chantage
pleegde. Allee, ga nu.
Wie heet u geweest?
Het kan nog ene geweest zijn.
Ah, wie? Wie?
Waar jij dezelfde commissaire neemt om zotte weken te vermoorden.
Had jij toch betrekkingen met de Jean-Peter?
Is het een zot commissaris, proebutus, kan zotte wieten niet vermoord hebben?
Dat zijn toch helemaal geen bewijzen? Oei!
Oeh!
Het zijn wel bewijzen. En Jean-Peter, terwijl je hier nu toch bent...
Jij wordt er ook van verdacht Zotlouietje naar de andere wereld te
hebben geholpen.
Ik? Maar commissaris, waarom zou ik... Omdat Zotlouietje een gezin heeft in het
veld. En alles is gauw verteld door haar vrouw. Schil, zuster commissaris. Die
smerige Jean-Patri daardoor en niemand anders.
Maar mijn beeld is er. Dat zeg ik alleen maar omdat je kwaad bent op mij. Omdat
ik een verhouding heb gehad met uw zuster. Ja, ja. En hij doet type mee met
zijn zuster. Voor mij een bak te krijgen. Dat is... Dat is allemaal een
leugens. Ik en Zotlouietje en die vijveren... Hij kan wachten tot hij
verzocht wordt.
Commissaris, dat is een succes om een ander niet te beschermen. Waar moet ik u
woord van geloven?
Zulia, wat doe jij hier?
Commissair, ze beschuldigen elkaar op geen ene grond van waarheid.
Ik heb Zotloweke van Kaant gewocht, meneer. En weet u waarom, meneer? Omdat
Zotloweke mij eens kwam vertellen die namiddag, meneer, van dat mens van
Mulders.
Amai, Zulia, dat zeg je ook alleen maar om mij te beschermen. Oh, twee vrouwen
die me beschermen.
Oh, het is chancen genoeg.
Farad, zet die half uur op de bank.
Ik wil geen een uur spreken als hij iets zegt. Allee, zet je op de bank.
Is hier.
Allee, jongens, het is om zot te worden.
Als het om leeft, commissie, doe het dan niet.
Mooi, doe het er niet mee, mannetje. Als de commissie goestig heeft om zot te
worden, is het aanzoeken.
Is die waar, manneke?
Commissair, commissair.
Zeg, commissair.
Zijn we zeker dat Sotloweke gezien heeft dat de champeter met een boze zuster in
het veld pannenkoeken heeft gebakken?
Toch heeft hij weer met z'n pannenkoeken gezien. Ja, maar zeg. Hé, dat is nog zo
stom, nee?
En wel te schijnen. Zeg, hé, dat is niet zo stom van die pannenkoeken, hè? Dat is
juist, meneer de commissaris.
Maar wij zotloweetje in de verte zien passeren.
Maar of dat hij ons gezien heeft, dat is niet zeker.
Bovenpijsde hij dat alleen maar omdat hij hem s'morgens aan z'n huis gezien
had? Ja, maar voor die reden heb je hem dan vermoord?
Jok. Dat kan niet, commissair.
Ze zei dat ze zotte weken in de vaar vrijgegooid en gewacht heeft totdat hij
verdronken was. Ja?
Maar de dokter zei dat hij gewurgd is en niet verdronken.
Maar gaston, hoe is dat nou mogelijk, man? Ja, eigenlijk.
Wat is het, dat ik zeg dat jij geluid vindt geluid?
Je hebt dus die moord op u willen nemen, omdat je gehoord hebt dat St. Peter
verdacht werd als dader.
Jok.
Commissair, die zotte weken heeft hij wel gezien.
Aangezien de vrouw van de champeter verklaard heeft dat hij hem al eens aan
haar is komen vertellen.
Vrouw, maar jongens, luister, dit is de eerste keer in de vijf jaar dat wij in
Boekroe wonen, dat zotte weken die hij vanmiddag bij mij thuis is geweest. Waar
was hij toch?
Mijn man heeft hem ook gezien.
De jaar, commissair, zou ik niet verwachten?
Ik ben de moordenaar.
Ik kan niet, commissair.
De champeterij gezegd dat hem Sotloweke s'morgens aan z'n oozij gezegd. En z'n
vrouw zegt dat hem s'nouwmiddags is geweest.
Dus is Sotloweke niks komen vertellen, omdat hem niks gezegd heeft.
En dat hem niks gezegd heeft, kan hem ook geen twintigduizend frank gevraagd
hebben. En dat hem geen twintigduizend frank heeft gevraagd, kan zij hem ook
niet vermoeid hebben.
Ja, hij heeft gelijk. Wat is het geheim dat ik zeg? Hij heeft gelijk, hij heeft
gelijk.
Dus, je hebt evenals de boer zijn zuster die moord op u willen nemen, als je
gehoord hebt voor uw man te beschermen.
Ja.
Dus er zijn maar twee nog over.
Dat is de boer Mulders en de champetter.
Commissair, ik weet wie dat te moorden is.
Wie dat?
Ja, kom.
Eén van de twee.
Eén van de
twee
heeft het in ieder geval geweest.
Mocht je dat bewijsmateriaal die we aan de vijver gevonden hebben, herkent je
dat als zijnde uw eigendom?
Commissaris, u denkt dat ik het niet al zei, dat bewijsmateriaal, dat zat niet
in mijn zak, maar dat lag in mijn kast en mijn keuken.
Commissair, nou zijn ik moeilijk boor Mulders.
Nou, dat hem zo'n twee weken vermoord heeft, terug naar zijn oost gaan.
alles uit de kast gaan nemen en het op de plaats van de moord gaan leggen,
alleen voor het plezier voor zijn nagen te beschuldigen. Ja, dat kan ook niet.
Met andere woorden, dan zou ik de dader zijn.
Maar dat is absurd.
Wanneer zou ik dan die foto en die facturen uit de kast kunnen hebben
genomen?
De zuster van Boor Mulder zei toch, zei, dat om diezelfde morgen alleen in de
keuken op haar zat te wachten. Ja.
Had hem al een taart voor alles uit de kast te nemen. Dat is niet waar.
Nou ja, maar dat is nog geen bewaarschap.
Commissair, heb jij ooit gesproken tegen de champeter over dat bewaarsmateriaal?
Aan hem?
Nee, ja.
Aan hem heb ik daar niet van gesproken. Hoe weet hij dan dat dat
bewaarsmateriaal een foto en twee facturen waren die ondervangen verlogen?
Een miljard.
Zeg, dat wil nou toch wel lukken, hè?
Daar stel ik ik juist hetzelfde te denken.
Zwaar, zwaar.
Jean-Petter?
Het is juist.
Toevallig heb ik Sotloietje aan de vijver ontmoet de middag na de diefstal.
Hij had inderdaad niets gezien, maar daar kreeg ik het idee om hem uit de weg
te ruimen.
En waarom?
Mormuldus was de enige die op de hoogte was van die verhouding met zijn zuster.
De diefstal in het kippenhok en zijn woede waren reeds voldoende om de
verdenking op hem te schuiven.
Wanneer ik dan toevallig alleen was in de keuken, heb ik die foto en die twee
facturen uit de kast genomen.
En wanneer ik dan zogezegd het lichaam van Sot Louis aan de vijver heb
gevonden, heb ik de bewijsstukken in het gras gelegd.
Jammer genoeg zijn er nog altijd stommelijken bij de politie.
Allee, boer Mulder, z'n zuster en z'n vrouw, dat feint de vrouw van de
chapetter, kunnen naar huis gaan. Onze wagen zal wel naar Boekeren brengen.
Maar ge moet u ter beschikking houden van het gerecht. En boerke, uw voeten
af, kaarschapsroodgoed. En rijk eens uw neus, dat zal allemaal proberen.
Andrie! Ja?
He, vooruit.
Easy, stikt u de chapetter in de speciale kroon. Zeker, commissaris.
Chapetter.
Aan de front.
Hela, hela, hela, hela.
Dat is de mare.
De naderocht. Dat is de naderocht, zeg.
Voilà. Ah wel.
Wat denk je ervan?
Niks door wat hem kan, hè, commissair? Ik heb die zaak weer formidabel
opgelost, hè, jongens? Ja, je moet eerlijk zijn, commissair.
Ik heb haar goed geholpen, hè? Ja, juist. Ik was er aan het denken haar een
paar dagelijks uit te geven. Dank u wel, commissair.
Ja, slimmeke. Ben je er naar gezien hoe dat gemoeds ook moet toepassen?
De dag dat ze een commissair en een hulpinspecteur in de vaver zullen
vinden, zullen ze hun dader niet vaak moeten zoeken.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.