Original subtitles

Dan otvorenih vrata

u gornjem Fuentehuella.

Dođite, upoznajte naše selo

i uživajte u njegovim ljepotama.

Krenite u obilazak s vodičem

i isprobajte besplatnu kremu tortu.

Fue Fuentheuella.

Dan otvorenih vrata

u gornjem Fuentehuella.

NA PRODAJU

NAJAM

NA PRODAJU

Dođite, upoznajte naše selo

i uživajte u njegovim ljepotama.

Krenite u obilazak s vodičem

i isprobajte besplatnu kremu tortu.

NA PRODAJU JE PRODAJA

Dođi u Fuentouchela.

"SASTOJEMO SVOJOM TARTU SA KREMOM"

Klasični kolači s vrhnjem

i gurmanske tarte sa vrhnjem.

ΗΜΕΡΑ ΑΝΟΙΧΤΩΝ ΘΥΡΩΝ

ΑΝΩ ΦΟΥΕΝΤΕΧΟΥΕΛΑ

ΗΜΕΡΑ ΑΝΟΙΧΤΩΝ ΘΥΡΩΝ

Λοιπόν;

Τίποτα.

Ανέβηκα το ορεινό πέρασμα,

δεν υπάρχει ψυχή.

Το ήξερα εξαρχής πως δεν θα έπιανε.

Γιατί να μην πιάσει, αφού έπιασε σε άλλα μέρη;

-Έχουμε δικές μας τάρτες με κρέμα. -Ίσως γι' αυτό.

Τι θα κάνουμε τώρα με τα 300 κολιέ;

Και είναι τόσο όμορφα!

Πολύ κρίμα.

-Δεν ήρθε ο Γκίρι; -Ο δήμαρχος δεν ήρθε

και έπρεπε να είναι εδώ.

Ο άντρας σου δεν είναι ποτέ εκεί που πρέπει.

Δεν είναι άντρας μου πια.

Και είναι στην πόλη, προσπαθεί να λύσει αυτό το πρόβλημα.

Ίσως προσπαθεί να λύσει και κάτι παραπάνω.

Χωρίς παπά και φέτος, κι ακόμη χειρότερα, χωρίς εκχιονιστικό.

Και γιατρό. Τα κότσια με πεθαίνουν.

Και το χειρότερο, με συνένωση.

-Όχι! -Όχι! Μη μιλάς για αυτό!

Μη λες αυτήν τη λέξη.

Οι βλάκες εκεί κάτω μάλλον το απολαμβάνουν.

Ηρεμήστε, παρακαλώ. Ας μη χάνουμε την ελπίδα μας.

Το ακούτε αυτό; Αμάξι!

Έρχεται ένα αμάξι!

Τώρα!

’νω Φουεντεχουέλα

Φουεντεχουέλα, εμπρός, πάμε ψηλά

Είμαστε πολύ ψηλά Αυτοί στα χαμηλά δεν μας φτάνουν

Αυτοί στα χαμηλά δεν μας φτάνουν Επειδή είμαστε στην κορυφή

Φουεντεχουέλα, εμπρός, πάμε ψηλά

’νω Φουεντεχουέλα

ΨΗΦΙΣΤΕ ΒΙΘΕΝΤΕ ΚΑΜΠΕΓΙΟ

Τι ωραία!

Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν ζει περισσότερος κόσμος εδώ,

τόσο καλά που τραγουδάτε.

Τι θες, Καμπέγιο;

Τίποτα.

Ήθελα απλώς να σας πω πως στις οχτώ του μήνα

θα έχουμε απογραφή περιφέρειας, καθώς πλησιάζουν εκλογές.

Αποκλείεται!

Κι αφού δεν νομίζω

να υπάρξουν γεννήσεις σύντομα, έφερα αυτά τα φυλλάδια.

Για να δείτε τι καλά που θα είσαστε

αν ενωθείτε με την πόλη μας.

-Πάνω από το πτώμα μου. -Θέλω να πω,

θέλετε πραγματικά να απομονωθείτε για ακόμη έναν χειμώνα όπως πέρσι;

Θέλουμε να αναγνωριστούν τα δικαιώματά μας.

Οι νόμοι είναι νόμοι, Τερέσα.

Η συνένωση έρχεται.

-Τι είπε; -Μην είστε τόσο πεισματάρηδες.

Δεν έχετε καν δήμαρχο.

-Και βέβαια έχουμε. -Βασικά,

κανείς ως τώρα δεν έχει βάλει υποψηφιότητα.

-Τι; -Ούτε ο δικός σου;

-Μάλιστα. -Γιατί;

Λοιπόν, ίσως κατέβω εγώ στις εκλογές!

Τι έγινε;

Πού είναι το αστείο; Είπα τίποτα παράξενο;

Και προσέχετε.

Φαίνεται πως μια συμμορία μαύρων έχει διωχθεί στους λόφους.

-Μαύρων; Τι εννοείς "μαύρων"; -Πώς;

Κλειδώστε τις πόρτες σας. Ίσως είναι επικίνδυνοι.

Βλέπετε πως χρειάζεστε αληθινό δήμαρχο;

-Είπε "μαύροι"; -Επικίνδυνοι μαύροι.

-Παναγία Παρθένα! -Θεέ μου, αυτό μας έλειπε.

-Είναι κανίβαλοι. Τα βλέπω στην τηλεόραση. -Μαμά.

-Σε παρακαλώ. -Αλήθεια. Θα σου τσακίσουν το κεφάλι.

-Θα πάρω την καραμπίνα μου. -Ρόσι, πάμε!

-Αντίο, Χάιμε. -Σταθείτε!

-Πού πάτε; -Τι κάνετε;

-Σταματήστε! -Πρέπει να μαζέψουμε!

Κάρλος;

ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗ

-Επίσης, έφτιαξα λέσχη πλεξίματος. -Ναι, μη μου το θυμίζεις.

-Και πολιτιστικά σουαρέ. -Μόνο εμείς πήγαμε.

Εγώ με το ζόρι.

Σκάσε και υποστήριξε τη μάνα σου.

Αν κατέβεις για δήμαρχος, Τέρε... Το να είσαι δήμαρχος είναι μεγάλο πράγμα.

"Για να μην αδειάσει το χωριό,

ψηφίστε για δήμαρχο την Τερέσα".

Φρένο!

-Τι τρέχει; -Θα τα ακούσει τώρα!

Τι κάνεις, Τέρε;

Γαμώτο.

Γαμώτο.

-Να τος! -Πού πας;

Μπράβο, Γκίρι!

Μπράβο!

Παράδειγμα για την κοινωνία, ο βασιλιάς της αλληλεγγύης.

-Για τι πράγμα μιλάς; -Σήμερα ήταν η Ημέρα Ανοιχτών Θυρών.

-Έπρεπε να είμαστε όλοι εκεί. -Είπα πως δεν με ένοιαζε.

Αφήστε με ήσυχο με το κωλοχώρι.

Μη λες "κωλοχώρι", να πάρει!

’σ' το, Τέρε.

Ο Γκίρι ξύπνησε στραβά σήμερα.

Δεν ξύπνησα μόνος μου. Εσείς με ξυπνήσατε.

Θα μείνω λίγο εδώ. Θα γυρίσω μετά.

-Σοβαρά; -Έχει PlayStation.

-Όμως... -Έλα, Τέρε, πάμε.

Τέλος για σήμερα. Δεν μπορώ να τρέχω άλλο. Πάγωσα.

-Κάτσε να σε αγκαλιάσω... -Είπα όχι.

Νομίζω πως έχουν φαγητό εδώ,

αλλά φαίνεται απαίσιο.

Ας μπούμε μέσα.

Κάποιος έρχεται.

Είναι καλό να έχεις όνειρα και να δοκιμάζεις τα πάντα...

Αν με μπλέξεις κι εμένα, καλώς. Γι' αυτό είναι οι φίλοι,

αλλά δεν γίνεται αλλιώς.

Με πονά κι εμένα, Τέρε.

Αλλά πρέπει να διαβάζουμε και τα σημάδια.

-Ποια σημάδια; -Τα σημάδια, Τέρε. Τα σημάδια.

Το χωριό πεθαίνει.

Είμαστε απλώς μια χούφτα ανθρώπων με απαίσια πουλόβερ.

Και ο άντρας σου σε έχει χιλιοκερατώσει.

Τι λες για αυτό το σημάδι;

Το άκουσες αυτό;

Ναι.

-Πάω να δω. -Θα ανοίξω την πόρτα.

-Τρέχα! Μπες μέσα! -Τι συμβαίνει;

-Οι επικίνδυνοι μαύροι! -Πώς;

Κάλεσε την αστυνομία.

Δεν μπορώ. ’φησα το κινητό στο φορτηγάκι.

-Κάλεσε εσύ. -Εντάξει.

Να πάρει! Κι εγώ εκεί το άφησα.

-Τι κάνουμε; -Δεν ξέρω.

-Δεν κουνιούνται. -Όχι, έχουν ξεπαγιάσει.

Λογικό δεν είναι; Είναι θεόγυμνοι!

Σίγουρα κρύβουν όπλα.

Ή δόρατα.

Τώρα τι κάνουμε;

Να φύγουμε, αυτοί είναι επικίνδυνοι.

-Δεν φαίνονται επικίνδυνοι. -Είναι, όπως κι οι άλλοι.

Επικίνδυνοι και άσχημοι.

Ναι, πολύ άσχημοι.

Και κοντοί. Μοιάζουν με νάνους.

Αν δεν κουνηθούμε, θα παγώσουμε εδώ.

Έπρεπε να πάμε προς την πόλη, όπως έλεγα.

-Δεν το είπες. -Σκάσε!

-Μη μου μιλάς έτσι! -Είμαι ο άντρας σου!

Ο άντρας μου; Όχι πια. Βάλ' το καλά στο χοντροκέφαλό σου!

Είναι κατάλληλη ώρα για αυτήν τη συζήτηση;

Ησυχία, παρακαλώ!

Πάντως, δεν δείχνουν καθόλου επικίνδυνοι, έτσι;

Τέρε, είσαι τρελή;

Είναι εγκληματίες. Ο Βιθέντε Καμπέγιο το είπε.

Γιατί πιστεύεις ό,τι λέει ο Βιθέντε;

-Είναι χαριτωμένοι σαν πίθηκοι, έτσι; -Μη μιλάς έτσι.

Το εννοώ πως είναι όμορφοι.

Καλά.

Δεν γίνεται να μείνουν στην παγωνιά, κι ας είναι εγκληματίες.

Όχι, Τέρε. Τους ψάχνει η αστυνομία.

Μπορούμε να τους κρύψουμε στο σπίτι μέχρι να ζεσταθούν,

-και μετά καλούμε την αστυνομία. -Πώς θα τους κρύψεις;

Είναι τέσσερις μαύροι, ψηλοί σαν τα βουνά.

-Πού να τους κρύψουμε; -Χάιμε, κοίτα τους.

Όχι.

Τρέμουν, για όνομα του Θεού!

Είπα όχι!

Ήσουν πρόσκοπος και παπαδάκι μέχρι τα 27.

Επειδή δεν υπήρχε άλλο αγόρι στο χωριό.

Τέρμα οι καλές πράξεις, δηλαδή;

Θέλω να πω...

Πάμε γυρεύοντας.

Έλα.

Γεια!

-Προσοχή. -Σκάσε.

Κοιτάξτε, βγαίνουν.

Γεια!

-Ελάτε εδώ. Γεια! -Εσείς!

-Εσείς! -Γεια!

Μας κάνουν νοήματα.

Φαίνονται καλοί.

Κανείς δεν είναι καλός εδώ. Πάμε!

Δεν καταλαβαίνουν.

Ίσως δεν καταλαβαίνουν τα νοήματα,

-επειδή μιλούν άλλη γλώσσα. -Ναι.

-Δεν ξέρω. -Ελάτε!

-Θα πάω εκεί. -Μην τολμήσεις!

Ίσως είναι παγίδα.

Θα πάω εκεί να δω τι θέλουν.

Μην κουνηθείς! Ίσως είναι παγίδα!

Πάμε όλοι μαζί. Είναι καλύτερα.

Εντάξει. Τρέχα, άνοιξε το φορτηγάκι!

Ελάτε.

Αυτό είναι.

Πηγαίνετε!

Ελάτε. Από δω.

Μπείτε.

Μπείτε.

-Αν πάνε στην αστυνομία; -Δεν έχουμε επιλογή.

-Μπες μέσα, σε παρακαλώ. Ξεπαγιάσαμε. -Δεν θέλω να σου μιλώ.

-Μπες μέσα! -Μπες μέσα!

Τι τρέχει; Γιατί δεν μπαίνουν μέσα;

Δεν ξέρω. Μαλώνουν.

Κάν' τους να βιαστούν. Έρχεται το φορτηγάκι των δυο αδελφών.

Πώς;

Θα μας βοηθήσουν...

Μπες μέσα. ’ντε πια!

Πήγαινε. Εκεί!

Αυτό είναι. Προσέχετε με τα φτερά!

Γεια!

-Γεια, Χάιμε. -Γεια.

Λοιπόν; Ακόμη εδώ είσαι;

Ναι. Ήρθαμε να ξεφορτώσουμε τις τάρτες με κρέμα.

-Φίνα. -Φίνα.

Ναι, αφού εξαφανιστήκατε όλοι...

Φοβηθήκαμε και πήγαμε στου Πάκο για πολεμοφόδια.

Υπερβάλλετε.

Είμαστε δυο κορίτσια μόνα.

Φυσικά.

Καλά, λοιπόν...

Αντίο.

-Τα λέμε αργότερα. -Αντίο, γλυκέ Χάιμε.

Εδώ.

Ίσως είναι συγγενείς.

Μοιάζουν πολύ μεταξύ τους.

Επειδή είναι μαύροι.

Αυτοί οι μαλάκες έχουν απαίσιο γούστο στα ρούχα.

Ίσως να τρώγαμε κάτι. Πεθαίνω της πείνας.

Μη λες κουβέντα, όμως.

Δεν ξέρουμε τι θέλουν.

Ρώτα αν είναι εγκληματίες.

Με τίποτα. Εσύ να τους ρωτήσεις.

Εγώ;

Πώς...

Πώς φτάσατε ως εδώ;

Ήρθατε, ας πούμε...

με βάρκα;

Με βάρκα;

Ή κολυμπώντας;

Κολύμπι.

Τα Αφρικανάκια απλώς δεν καταλαβαίνουν.

-Μια χαρά καταλαβαίνουν "τα Αφρικανάκια". -Λατίσα!

-Σκατά! -Η Λατίσα κι εγώ μιλάμε ισπανικά.

Οι άλλοι ξέρουν κάτι λίγα.

Ο ’σκιλ είναι δάσκαλος κι εγώ σπουδάζω δημοσιογραφία.

-Γιατί δεν είπατε τίποτα πιο πριν; -Φοβόμασταν.

-Είστε εγκληματίες; -Είμαστε "χαρευτές"!

"Χαρευτές";

"Χαρευτές".

"Χαρευτές".

-Χορευτές. -Χορευτές.

Και τι γυρεύετε εδώ, στην ’νω Φουεντεχουέλα;

ΑΝΩ ΦΟΥΕΝΤΕΧΟΥΕΛΑ

ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗ

Ορίστε.

Πάρε. Θες κι άλλο;

Μπράβο. Φάτε.

Ορίστε.

Λοιπόν...

Και μετά;

Μας είπαν πως θα συμμετείχαμε σε διαγωνισμό χορού.

Κάναμε πρόβες, αλλά δεν ήταν διαγωνισμός.

-Ήταν στριπτιζάδικο. -Πορνείο!

Τα καθάρματα.

Το σκάσαμε την αυγή. Ο Σούκρα έσπασε την πόρτα.

-Θέλουμε να πάμε σε πόλη. -Πόλη;

Ναι, πόλη.

Λένε πως εκεί βρίσκεις εύκολα δουλειά.

Με την ίδια ευκολία που βρίσκεις έναν μαύρο στο χιόνι.

Συγγνώμη.

Λοιπόν.

Ομελέτα. Θέλει κανείς ομελέτα; Είναι πολύ νόστιμη.

Η χωροφυλακή!

Τι είναι αυτό;

Κάτι σαν αστυνομία.

-Όχι αστυνομία. Βοηθήστε μας. -Σας παρακαλούμε!

Τι συμβαίνει εδώ;

-Δεν είστε εγκληματίες, έτσι; -Όχι.

Τι άλλο θα έλεγαν;

-Κρυφτείτε στο δωμάτιό μου. Εμπρός. -Τερέσα...

-Τέρε, είσαι τρελή; -Σκασμός, πηγαίνετε.

Ησυχία.

Θα ανοίξω την πόρτα.

Γεια σου, Τέρε.

Τι θαύμα!

Κάτι σοβαρό θα έγινε για να τολμάτε να έρχεστε εδώ πάνω.

Εκτελούμε διαταγές.

Δεν ερχόμαστε στην ’νω Φουεντεχουέλα για πλάκα.

Ψάχνουμε τέσσερα άτομα, έγχρωμους.

Σε τι χρώμα;

Μαύρους.

Κατάμαυρους;

Ναι, τέσσερις Αφρικανούς. Τους είδες;

Όχι. Κατάμαυρους, όχι.

-Τέρε, είναι μέσα ο άντρας σου; -Όχι, είναι στην πόλη. Γιατί;

Έρχεται θύελλα. Το πέρασμα είναι ήδη χιονισμένο.

Δεν θέλουμε να αργήσουμε πολύ.

Κανείς δεν θέλει να κολλήσει

στην ’νω Φουεντεχουέλα, σωστά;

Πες στον δήμαρχο, αν δει τίποτα ύποπτο,

να μας ενημερώσει.

Θα μιλάτε μαζί μου στο εξής,

καθώς ίσως γίνω η νέα δήμαρχος.

Θα βάλω υποψηφιότητα ως...

Κλείδωσε τις πόρτες καλού κακού.

Καλό απόγευμα, Τέρε.

Γιατί κρύβεσαι;

Δεν ξέρω, Τέρε. Όλο αυτό μού φέρνει εκνευρισμό.

Τι κοιτάς;

Είναι θαύμα.

Ποιο;

Οι μαύροι, είναι τέλειοι.

Ωραίοι είναι, αλλά μην υπερβάλλεις.

Τι έγινε; Τι σε έπιασε;

Σωθήκαμε!

Τι σε έπιασε, Τέρε;

Αγία Βαρβάρα μου...

ΜΠΑΡ ΡΟΓΙΕ

-Πάλι. -Για να δούμε.

-Έλα τώρα. -Τι να πω;

-Η τηλεόραση χάλασε. -Φταίει η κεραία.

Κοίτα.

Να! ’ρπα την!

-Κοίτα! -’ρπα την.

-Όχι! -Όχι.

-Όχι! -Όχι...

Δεν το πιστεύω. Δηλαδή...

Έχεις ξεφύγει... Είναι απίστευτο!

Έχεις...

Έχεις τρελαθεί, Τέρε;

-Γιατί; -Νομίζω πως είναι καλή ιδέα.

-Βλέπεις; -Λες και δεν ξέρεις τους γείτονές σου.

Ο Πάκο έχει μια καραμπίνα

-για να κυνηγάει μαύρους. -Μη λες "μαύρους".

-Καραμπίνα; -"Για μαύρους";

-Είπε "καραμπίνα"! -Όχι.

Όταν τους μιλήσω, σίγουρα θα καταλάβουν. Θα δεις.

Ναι, σίγουρα...

-Σίγουρα. -Θέλω να πω...

Δεν σκέφτεσαι λογικά, Τέρε!

Ο άντρας σου είναι ο δήμαρχος, Τέρε. Ο δήμαρχος!

Πρώην άντρας.

Δεν το πιστεύω, δηλαδή...

Είναι γελοίο!

Παρακαλώ, ηρεμήστε! Ας μη χάνουμε την ψυχραιμία μας.

Τι κάνετε εδώ;

Εδώ μένω. Ή έτσι νομίζω.

Θέλω να πω...

Πού ήσουν τόσο αργά;

Στο σπίτι του Γκίρι, το ήξερες.

Γκίρι, σε ευχαριστώ που τον έφερες. Μπορείς να φύγεις τώρα.

Πήγαινε.

Είναι τέσσερις μαύροι πίσω σου.

Όχι.

Ναι.

Όχι...

Ναι...

Δεν είναι τέσσερις μαύροι.

Είναι τέσσερις.

-Και είναι μαύροι. -Σκάσε, σε παρακαλώ.

Δεν βοηθάς καθόλου.

-Είναι οι μαύροι που ψάχνουν; -Μη λες "μαύροι".

Είστε τρελοί; Είναι επικίνδυνο! Είναι παράνομο!

Όταν έκανες κοινόβιο χίπηδων, δεν είπαμε τίποτα.

Πάλι το "κοινόβιο"! Ήταν επαρχιακό πανδοχείο!

Για χίπηδες! Δεν έχω κάτι ενάντια στους χίπηδες, φυσικά.

Κι εσύ έχεις μαύρους.

Ούτε εγώ έχω κάτι εναντίον τους.

-Δεν σου φαίνεται. -Πώς;

Έχω τατουάζ τον Νέλσον Μαντέλα ν' αγκαλιάζει τον Μπομπ Μάρλεϊ.

Ας έχεις και την Μπιγιονσέ θεόγυμνη.

-Είσαι πολύ ρατσιστής. -Ακριβώς.

-Εμένα λέτε ρατσιστή; -Ναι, αυτό είσαι.

-Αλλιώς θα... -Να σας δείξω το τατουάζ στην πλάτη μου;

-Θέλετε να το δείτε; -Αν όμως...

Πρόσεχε.

Ποιος είναι;

Η Ενκάρνι.

Είναι εκεί ο Χάιμε;

-Τι να κάνουμε; -’σε, θα το χειριστώ εγώ.

Ελάτε εδώ. Εκεί μέσα.

-Με το πάσο σου. -Γεια, μαμά.

Τι γυρεύεις εδώ με τη θύελλα;

-Γραμμές. -"Γραμμές";

-Γραμμές. Έχει γραμμές η τηλεόραση. -Μάλιστα.

Είναι εξαιτίας της θύελλας.

Φυσικά. ’σε με να μπω.

-Θα πεθάνω από το κρύο. -Ναι, έχει πολύ κρύο.

-Συμβαίνει τίποτα; Κουνήσου. -Τι; Μαμά.

Κάνε στην άκρη. ’σε με να μπω!

Τι είναι αυτό;

Μπήκαν μέσα οι μαύροι;

-Τη χωροφυλακή! -Όχι, Ενκαρνίτα.

Όχι! Εμείς τους αφήσαμε να μπουν.

Γιατί; Σας έδωσαν ναρκωτικά;

Όχι. Ξεπάγιαζαν εκεί έξω. Κι έχουν έρθει από μακριά.

Κι έκαναν τόσο δρόμο για αυτό το κωλοχώρι;

Πρόσεχε τα λόγια σου!

Ήρθαν από ένα μέρος ακόμη χειρότερο.

Από την ’νω Φουεντεχουέλα; Αποκλείεται.

Εδώ έχει μόνο γέρους και απαίσιες τάρτες με κρέμα.

Μην το λες αυτό. Είναι οι καλύτερες της περιοχής!

Όλοι στο χωριό έχουμε κάνει συνεταιρισμό.

Συνεταιρισμό για τάρτες με κρέμα. Είναι πολύ νόστιμες.

Θα βοηθήσουν να αυξηθεί ο πληθυσμός του χωριού.

-Ποιοι; Αυτοί; Πώς; -Αυτό δεν θα είναι και τόσο εύκολο.

-Πρέπει να υπάρχει νόμιμος τρόπος. -Αλήθεια; Ποιος;

Να μη ρωτήσουμε αν το θέλουν;

Θέλετε;

-Ναι! -Όχι!

Όχι!

-Δεν θα πετύχει, Τερέσα. -Θα καταλήξουμε όλοι στη φυλακή.

Ή θα μας κόψουν τα λαρύγγια

-αυτοί οι μαύροι. -Δεν κόβουμε λαρύγγια, κυρά μου.

-Μιλούν ισπανικά. -Ναι.

-Αρκετά, Σούκρα! -Σας παρακαλώ.

Σωστά, ας ηρεμήσουμε όλοι.

-Ας τους μοιράσουμε στα σπίτια μας. -Τι;

Για απόψε. Θα βρούμε καλύτερη λύση στην αυριανή συνέλευση.

-Είστε τρελοί; -Νομίζω πως η Τέρε έχει δίκιο.

Δεν ξέρω. Το κορίτσι ας μείνει εδώ...

Το κορίτσι δεν μπορεί να μείνει εδώ. Έχω έναν ξαναμμένο έφηβο.

-Μεγάλος πειρασμός. Όχι. -Τότε, ας έρθει μαζί μας...

Με τίποτα. Θα πάρουμε τον ψηλό. Φαίνεται γερός.

Καλά, ο ψηλός κι ο χορευτής μαζί μας

-και το κορίτσι στου Γκίρι. -Γιατί να πάρω κάποιον;

Τέλεια. Το κορίτσι στου Γκίρι και αυτός μαζί μου.

-Όχι! -Μαμά! Το κορίτσι, σε παρακαλώ...

-Σκασμός! -Αρκετά!

Δεν είμαστε κάρτες να μας ανταλλάσσετε. Είμαστε άνθρωποι.

Θεέ μου, έχεις δίκιο. Λυπάμαι. Κάνουμε σαν αγροίκοι.

Τα αδέρφια Σούκρα και Καλούλου πάνε μ' εκείνη και τον γιο της.

-Ναι! -Ναι.

Εγώ θα πάω με τον μακρυμάλλη και ο ’σκιλ μένει με την Τέρε.

Σύμφωνοι;

-Σύμφωνοι. -Τέλεια, ναι.

Εντάξει, λοιπόν...

-Ας πηγαίνουμε. -Εμπρός.

-Πάμε. Πολύ προσεκτικά. -Πάρτε τα παλτά σας. Έχει παγωνιά.

Έτι κακ...

Πώς με είπες;

-Έτι κακ. -"Έτι κακ";

-Στα μούτρα σου! Εμπρός, δίνε του! -Να μη σας δει κανείς.

Εμπρός. Φύγετε.

ΑΝΩ ΦΟΥΕΝΤΕΧΟΥΕΛΑ

"ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ ΓΚΟΥΡΜΕ ΤΑΡΤΕΣ ΜΕ ΚΡΕΜΑ"

Από κει.

Από κει.

Εμπρός.

Εμπρός. Τρέξτε.

Ελάτε. Έλα, μαμά.

Όλα καλά, γιε μου.

Μπες μέσα.

Εντάξει, λοιπόν.

’φησα λίγες κουβέρτες έξω, μήπως κρυώσεις.

Αν χρειαστείς κάτι, πες μου.

Εντάξει.

Είσαι...

δάσκαλος, σωστά;

Σε κανονικό σχολείο, όμως,

ή σε χωριό με καλύβες;

Είναι που είδα ένα ντοκιμαντέρ κάποτε

για κάτι αφρικανικές καλύβες που στέγαζαν σχολείο.

Κι εγώ σπούδασα για να γίνω δασκάλα, αλλά δεν δούλεψα ποτέ.

Με τον άντρα μου θέλαμε ένα σχολείο.

Τον πρώην άντρα μου, δηλαδή.

Δεν έχω άντρα

ούτε σχολείο, τίποτα. Καταλαβαίνεις.

Ξέρεις. Έτσι είναι η ζωή.

-Τη μια έχεις κάτι, την άλλη το χάνεις... -Ευχαριστώ, κυρία.

Είστε πολύ καλός άνθρωπος.

Εσύ είσαι πολύ καλός.

Καλός άνθρωπος. Πολύ καλός, αλήθεια.

Πολύ καλός.

Αλλά, σε παρακαλώ, μη με αποκαλείς "κυρία".

Λέγε με Τερέσα.

Τερέσα.

Ευχαριστώ, Τερέσα.

Ή Τέρε...

αν θες.

Τέρε.

Ναι;

-Μαμά... -Τι είναι;

-Ήμουν εδώ και ο Αρκίλ... -’σκιλ.

’σκιλ.

Με ευχαριστούσε για όλα.

Όπως βλέπεις. Λοιπόν...

Κι εσένα.

Θέλει να σε ευχαριστήσει κι εσένα, έτσι;

Τέλεια. Λοιπόν, τα λέμε αύριο.

Εμπρός. Πήγαινε για ύπνο. Τι θες; Συνέχεια πίσω μου είσαι.

Όχι!

Μην το αγγίζεις αυτό. Μην αγγίζεις τίποτα.

-Δικά σου είναι; -Όχι.

-Της γυναίκας σου; -Δεν έχω γυναίκα.

Είσαι κι εσύ κατσούφης όπως όλοι οι λευκοί;

"Οι λευκοί";

Είσαι λίγο ρατσίστρια;

Εσύ μας είπες "μαύρους".

Είσαι μαύρη...

Κουβέρτες έχει στην ντουλάπα.

Πώς θα δω τις εκπομπές μου απόψε;

Μαμά, σε παρακαλώ, πιο σιγά. Μη μου το κάνεις πιο δύσκολο.

Κι αν μας κλέψουν; Ή με σκοτώσουν;

Αν μας σπάσουν τα κεφάλια ή με φάνε ζωντανή;

Ναι, σίγουρα, θα σε φάνε...

Δεν καταλαβαίνεις

πως αν ήθελαν να κλέψουν ή να σε φάνε, θα το είχαν ήδη κάνει;

Ηρέμησε, είναι καλοί άνθρωποι.

Είστε καλοί άνθρωποι, έτσι;

Βλέπεις; Θα φέρω άλλη μια κουβέρτα.

Θα σας παρακολουθώ όλη νύχτα.

Δεν με ξεγελάτε εμένα. Ποιος θα 'θελε να έρθει εδώ;

Κάτι ετοιμάζετε.

Ειδικά εσύ, Ομπάμα.

Θα το ανακαλύψω.

Ωραία. Θα τα πάμε καλά.

Σας έφερα άλλη μια κουβέρτα,

μήπως κρυώσετε.

Λίγη ακόμη τηλεόραση και μετά ύπνο, εντάξει;

Αναμένεται 30 εκατοστά χιόνι σήμερα

και χαμηλές θερμοκρασίες.

Πορτοκαλί συναγερμός στα Πυρηναία και τις βορειοδυτικές περιοχές,

λόγω των χαμηλών θερμοκρασιών.

Θα έχει πολύ κρύο τα επόμενα βράδια τέτοια ώρα.

Για την ακρίβεια, ο παγετός θα κρατήσει πολύ καιρό, άρα ισχυροί...

Τι κάνετε;

Δεν χρειάζεται να φοβάστε,

είναι καλοί άνθρωποι κατά βάθος.

Ο Καλούλου δεν φοβάται.

Φοβάται ο Χάιμε;

Όχι.

Και βέβαια όχι.

Ο Χάιμε δεν φοβάται καθόλου.

Ο Χάιμε... Τέλος πάντων.

Καθόλου δεν φοβάται.

Ο Χάιμε μπομπό μπομπό;

-Τι; -"Γενναίος άντρας".

Μπομπό μπομπό.

Ναι. Πολύ...

Ο Χάιμε είναι πολύ γενναίος.

Πολύ μπομπό μπομπό.

-Μην ανησυχείς. -Ξέρει πώς να το χρησιμοποιεί.

Ελάτε. Πάκο, πες μου...

Πάμε.

Εκεί.

Εντάξει.

-Ο Γκίρι; -’ργησε, ως συνήθως.

-Και ο Σούκρα; -Ο Σούκρα έμεινε με τη μαμά μου.

Βλέπουν τηλεόραση. Έχουν κολλήσει.

-Δεν πειράζει. -Να τος.

-Τι έγινε; -Συγγνώμη,

αλλά η κυρία μπανιαριζόταν δυο ώρες.

-Μου αρέσει το ζεστό νερό. -Ναι, το καταλάβαμε.

Το δικό μου είναι.

Η μαμά μου.

-Ναι; Τι; -Όπως σας είπα.

-Μόλις έρθει ο Σούκρα... -Σταματήστε να μαλώνετε.

-Δεν σ' ακούω, μαμά. -Τι συμβαίνει;

Τι; Ναι.

Τι; Ναι.

-Καλημέρα, δήμαρχε. -Καλημέρα.

Ναι. Είπα ναι. Μαμά...

Εντάξει, καλά. Έρχομαι.

-Έρχομαι! -Αυτό ήταν.

Σαν παιδιά κάνετε.

Πρέπει να φύγω. Καλούλου, έλα μαζί μου. Πάμε πριν σκοτωθούν.

Και η συνέλευση;

Πηγαίνετε. Θα έρθω μετά.

Μαλώνουν για το τηλεκοντρόλ.

Εντάξει, τότε.

Ελάτε, παιδιά, κρυφτείτε.

Εσύ βεβαιώσου πως δεν θα μας δει κανείς.

Τερέσα, δεν θα πετύχει.

Κουνήσου! Ξεκόλλα!

Εμπρός, ξύπνα!

Να πάρει!

Τι κάνετε, δήμαρχε; Καιρό έχουμε να σας δούμε.

Τα μάθατε για τους μαύρους;

Μαύρους;

-Ποιους μαύρους; -Θα σου πω.

-Έλα, πάμε. -Τι έγινε; Ούτε γεια;

Τρεις μέρες λείπεις.

Είχα χαρτούρα. Σου το είπα.

Δεν θα 'ρθω στη συνέλευση. Έχω συνάντηση στην πόλη.

-Δεν το πιστεύω. -Κοίτα την ατζέντα

και το πλάνο συνένωσης.

-Δεν είμαι γραμματέας σου. -Ας το διαβάσει ο σύμβουλος Αλφόνσο.

Μανολίτα, είναι εδώ ο Αλφόνσο;

Δεν μπορούσε να έρθει.

-Χριστέ μου, κανείς δεν ασχολείται εδώ. -Δώσ' το μου.

Στάσου.

Τι είναι αυτό;

Τίποτα.

-Φύτεψες μαλλιά; -Όχι.

-Τι εννοείς "όχι"; Αυτό έκανες. -Είπα πως δεν το 'κανα.

Έκανα θεραπεία και μάκρυναν, αυτό μόνο.

Επειδή βγαίνεις με κάποια.

Τερέσα, μην αρχίζεις.

Θα τα συζητήσουμε όλα σε δυο μέρες που θα επιστρέψω.

Αυτός δεν είναι ο λόγος;

Έλα, μη θυμώνεις. Δεν σου πάει.

Πήγαινε στη συνέλευση, όλοι είναι εκεί.

Ξέρεις πως σ' αγαπώ ακόμη, Τερέσα, έτσι;

Βλάκα.

ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ

-Θεέ μου, Πάκο, κατέβασε το όπλο. -Κι άλλος με όπλο.

’σε την καραμπίνα εδώ.

Θα σκοτώσει κανέναν με...

Θα μας λιντσάρουν.

Τους είπες τίποτα;

Όχι, όχι ακόμη.

Λοιπόν, Μανολίτα, ξεκινάμε όποτε θες.

Εντάξει.

-"Πρώτο θέμα. -Συνέχισε.

Γιορτή του χωριού. Διοργάνωση, πρόβες, διανομή καθηκόντων".

Τέλεια, Μανολίτα, αλλά πιο δυνατά, δεν σ' ακούμε.

Τι έπαθες;

Εγώ; Τίποτα.

"Δεύτερο θέμα. Συνένωση και πρόταση του Βιθέντε Καμπέγιο".

Ξεχάστε τη συνένωση! Να πάει να κουρεύεται ο Καμπέγιο!

Όχι! Όχι συνένωση.

Είσαι σίγουρη πως είναι καλοί; Οι μαύροι, εννοώ.

Είσαι πολύ χαζός. Βέβαια είναι καλοί.

Είναι καλοί, ψηλοί και όμορφοι.

Είναι πολύ όμορφοι.

Πότε θα μιλήσουμε για τους μαύρους;

’σε τη Μανολίτα να συνεχίσει με την ατζέντα πρώτα.

Ο δήμαρχος θα έπρεπε

-να είχε εμφανιστεί. -Σωστά.

Έπρεπε να είναι εδώ.

Πού είναι ο πρώην σου;

Γιατί με ρωτάς; Δεν ξέρω.

-Αίσχος. Δήμαρχος είν' αυτός; -Ποιος ξέρει πού γυρνάει.

Γράμμα από τον δήμαρχό μας.

"Αγαπητοί κάτοικοι,

όπως ξέρετε ήδη, η κατάσταση είναι πολύπλοκη.

Είμαστε 16,

και αν δεν έχουμε 18 κατοίκους στην τοπική απογραφή,

θα είναι πολύ δύσκολο

να κρατήσουμε τον γιατρό, τον παπά και το εκχιονιστικό".

Τι έπαθε αυτή;

"Όμως, ο Βιθέντε Καμπέγιο

μας έστειλε πρόταση για συνένωση".

Μανολίτα, τι έπαθες;

Μην κλαις. Όλα θα πάνε καλά, θα δεις.

Είμαστε 15.

Δεκαπέντε; Τι εννοείς, Μανολίτα;

Ο Αλφόνσο μου... Μας άφησε.

Σε παράτησε ο μαλάκας; Κι εσένα;

-Εσείς οι άντρες είστε μαλάκες! -Δεν είναι αυτό.

Ο Αλφόνσο μου τα τίναξε.

-Πότε; -Πριν από τρεις μέρες.

Γιατί δεν είπες κάτι;

Δεν ήθελα να μας πάρουν τον γιατρό,

τον παπά και το εκχιονιστικό.

Κι έχει πολύ κρύο, δεν μυρίζει καθόλου.

Για φαντάσου, ζωντανός βρομούσε.

Τον άτιμο.

Να πάρει, ο Αλφόνσο σου θα μπορούσε να περιμένει.

Έρχεται η συνένωση!

-Όχι! -Στα τσακίδια!

Ηρεμήστε... Ησυχία!

-Ησυχία! -Καθίστε κάτω.

Έχω τη λύση στο πρόβλημά μας.

Υπάρχει ένας τρόπος να γίνουμε 18 κάτοικοι πριν από την απογραφή.

Να τον ακούσουμε.

Θέλετε πίσω τον γιατρό;

-Ναι! -Ναι!

Θέλετε το εκχιονιστικό για όλον τον χειμώνα;

-Ναι! -Ναι!

Θέλετε δουλευταράδες νέους,

ώστε η ’νω Φουεντεχουέλα να ξαναμπεί στον χάρτη;

-Ναι! -Ναι!

Τους έχουμε, λοιπόν!

-Ναι! -Υπέροχα νέα!

Είναι τέσσερις.

Είναι νέοι, δουλευταράδες

και μαύροι!

Είπε "μαύροι";

Μην πυροβολείς! Ρόσα!

Πάκο, κατέβασε το όπλο, παρακαλώ!

Δεν θέλουμε ατυχήματα!

Είναι επικίνδυνοι εγκληματίες!

Δεν είναι εγκληματίες!

Πώς το ξέρεις

ότι δεν ήρθαν να κλέψουν ή να μας σκοτώσουν;

Ήρθαν να κλέψουν τις κότες μας για να καλέσουν τον διάβολο.

Ή για να πάρουν τις γυναίκες μας!

Τις γυναίκες του χωριού; Σε παρακαλώ, Πάκο, μη με κάνεις να γελώ.

Υπάρχει πολύ πράγμα εδώ, αν το θέλουν.

-Τι; Θέλουν να μας απαγάγουν; -Όχι βέβαια.

-Κανείς δεν θέλει να απαγάγει κανέναν. -Να καλέσουμε τους μπάτσους.

Όχι! Για όνομα του Θεού, κατέβασε το όπλο μια και καλή, Φρανσίσκο!

Αρκετά με αυτά!

Αφήστε μας να σας εξηγήσουμε το σχέδιό μας.

Δεν υπάρχει σχέδιο να εξηγήσετε!

’γριοι! Είναι άγριοι!

Εμείς άγριοι;

Εσείς είστε άγριοι.

-Και κακοί και επικίνδυνοι! -Ηρέμησε.

Και αθυρόστομοι και άσχημοι. Πολύ άσχημοι!

Δεν ανέχομαι άλλα!

-Μας προσβάλλεις! -Ποιος προσβάλλει ποιον;

Η Λατίσα εννοεί πως θέλουμε να βοηθήσουμε το χωριό χωρίς κατοίκους.

Αυτό είναι.

Ακριβώς.

Αυτοί βοηθούν εμάς

κι εμείς αυτούς.

Κοιτάξτε. Βλέπετε; Είναι δύο.

Υπάρχουν και δυο ακόμη. ’ρα, τέσσερις.

Τέσσερις! Θα έχουμε υπερπληθυσμό.

Δεν θέλουμε να μας βοηθήσουν μαύροι!

Μη μου φωνάζεις εμένα!

Ακούτε πώς μας μιλούν;

-Το ακούσατε αυτό; -Εντάξει, τότε!

Όταν τα κότσια σου σκάσουν κι ο γιατρός δεν έρχεται, τα λέμε.

Δεν βλέπετε;

Το χωριό πεθαίνει.

Κι έχουμε έναν γείτονα να θάψουμε, γαμώτο!

Βιαστείτε!

Μη χαζεύετε! Εμπρός!

Παρακαλώ.

Είναι καλοί, αλήθεια.

Θέλουν να δουλέψουν και να έχουν καλύτερη ζωή.

Για καλύτερη ζωή δεν ξέρω,

αλλά παίρνουν το φορτηγάκι σου.

-Γρήγορα! -Τι είπες;

Οι μπάσταρδοι. Το 'ξερα!

-Έχουν την Ενκάρνι μαζί. -Και τον Κάρλος.

-Τους παίρνουν για ομήρους. -Φοβεροί οι νέοι κολλητοί σου, Τέρε.

’λλη φορά φέρε τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη και τον Χάνιμπαλ Λέκτερ στο χωριό,

-για να μην ανησυχούμε! -Κάρλος!

"ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ ΓΚΟΥΡΜΕ ΤΑΡΤΕΣ ΜΕ ΚΡΕΜΑ"

Γρήγορα, Ρόσα.

-Κουράγιο, μαμά! Έρχομαι! -Πού πάτε;

Δεν θα ξεφύγουν.

Χριστέ μου, μην πυροβολείς! Έχουν τον Κάρλος μου!

Προσοχή, ίσως έχουν όπλα και εκρηκτικά.

Κάρλος, καρδούλα μου! Είσαι καλά, γιε μου;

Πες μου πως δεν σε χτύπησαν, μαμά!

Βγείτε έξω σιγά σιγά

και με τα χέρια ψηλά.

Κάρλος!

Μείνε εδώ, ίσως είναι παγίδα!

Κατέβασε το όπλο, Μπρους Γουίλις,

-μη φας καμιά φάπα. -Είσαι καλά, μαμά;

Μια χαρά. Και θα ήμουν καλύτερα, αν μας αφήνατε να φτάσουμε στην πόλη.

Δεν χρειάζεται να πάτε πουθενά, θα διαπραγματευτούμε.

Αυτή η γριά τα οργάνωσε όλα.

Ποια λες "γριά", παλιόπαιδο;

-Τους έβαλε να κλέψουν το φορτηγάκι. -Τι;

Ο Σούκρα κι εγώ θα πάμε στην πόλη και παίρνουμε κι αυτούς μαζί.

-Εγώ δεν ήθελα. -Εγώ ήθελα.

-Ως εδώ, ειλικρινά. -Τι το ιδιαίτερο έχει η πόλη, μαμά;

Σεξ, ναρκωτικά και ροκ εντ ρολ. Ηλίθια ερώτηση.

Θέλω να διασκεδάσω, να φάω ένα κεμπάπ

και να ανεβώ σε ανελκυστήρα.

-Δεν αντέχω αυτό το βαρετό μέρος. -Μαμά...

-Ήθελα να πάω στο πολυκατάστημα. -Σκάσε!

-Θα τα πούμε στο σπίτι. -Καλά.

Ως εδώ. Καλώ τους μπάτσους αμέσως.

-Όχι! -Τι λες;

Η μαμά σου φταίει!

Σταμάτα, Τέρε. Έπρεπε να το είχα κάνει από την αρχή.

-Κλείσε τώρα. -Δεν θέλω.

-Κλείσε, είπα. -’σε με!

-’σε το τηλέφωνο! -Δώσε το τηλέφωνο! Δώσ' το μου.

-Να πάει στα κομμάτια! -Τι έκανες, βλάκα;

Το τηλέφωνο! Πού είναι το κινητό μου;

Σου 'ρχεται. ’ρπα την!

Έλα, φίλε

Λοιπόν.

Το σχέδιο είναι αρκετά απλό.

Ο Καμπέγιο θα έρθει με τους ακόλουθούς του στη γιορτή την Κυριακή,

και θα είναι εδώ και ο παπάς

-για να θάψει τον Αλφόνσο. -Αιωνία του η μνήμη.

Θα εκμεταλλευτούμε, λοιπόν, την περίσταση,

για να παρουσιάσουμε τους νέους συγχωριανούς μας.

Πολύ ταιριαστό, μια κηδεία και μια γιορτή.

Όχι μια απλή γιορτή. Μια υπέρλαμπρη γιορτή!

Δοκιμή τάρτας με κρέμα, χορός...

Πολλή διασκέδαση.

Και πάνω εκεί,

θα ανακοινώσω την υποψηφιότητά μου για δήμαρχος.

Κοίτα τη Χίλαρι Κλίντον. Το εννοούσες, δηλαδή;

Ναι. Έχω βαρεθεί αυτήν την αποχαύνωση.

-Οι μαύροι ξύπνησαν το τέρας. -Μην τους λες μαύρους.

-Πώς να τους λέω; -Δεν ξέρω.

"Έγχρωμους"...

ή "σκούρους".

"Σκούρους"; Μαύροι είναι.

Τέλος πάντων, το σημαντικό

είναι να μην τους δει κανείς ως την Κυριακή.

Και να μην καλέσει κανείς τη χωροφυλακή.

Τέλεια, Τέρε. Φοβερό σχέδιο,

αλλά ξεχνάς το δυσκολότερο.

Το δυσκολότερο;

Ναι, το δυσκολότερο είναι να τους αποδεχτούν οι χωριανοί.

Δεν φαίνεται να γίνεται ως την Κυριακή, Τέρε.

Τα σκέφτηκα όλα.

Αλήθεια; Πώς;

-Θα αρχίσουμε το ΠΤΕ αύριο. -Το ποιο;

Πρόγραμμα Ταχείας Ενσωμάτωσης.

Το λατρεύω, Τέρε!

Έχεις χάσει τα λογικά σου, Τερέσα;

Χάιμε, έχουμε μόνο δύο επιλογές.

Ενσωμάτωση ή θάνατος.

Ενσωμάτωση.

Τι κάνεις έξω;

Είναι επικίνδυνο να σε δουν μέχρι την Κυριακή.

Περιμένω την κυρία Τέρε για τη νέα δουλειά.

-Θα παγώσεις. -Μου αρέσει το κρύο.

Να δεις όταν αποκοβόμαστε, ούτε ρεύμα ούτε τηλέφωνα.

Ωραίο ακούγεται.

Τα βασικά συστατικά

είναι αυγά, μόνο ο κρόκος,

ζάχαρη,

λίγο ξύσμα λεμονιού...

και μια στάλα βανίλια.

Μην του τα λες περίπλοκα.

Ο γιος μου είναι γλωσσομαθής. Δεν ξέρω γιατί, αλλά είναι.

Αρκετά, μαμά.

Πριν αρχίσουμε,

για να γίνεις μέλος του συνεταιρισμού τάρτας με κρέμα

και του χωριού μας,

θα πρέπει να τις δοκιμάσεις.

Βγάλε το χαρτί.

Φάε.

Βάλ' τη στο στόμα σου.

Σου αρέσει, έτσι;

Αδύνατο. Είναι πρώτες σε πωλήσεις σε όλη την περιοχή.

Δεν του δίνουμε να δοκιμάσει τις εξωτικές;

Σίγουρα θα τις ξεράσει.

Δοκίμαζα νέες γεύσεις, αλλά, ξέρεις,

θέλουν έμπειρο ουρανίσκο.

Ναι, με λουκάνικο!

Ή αντζούγιες. Σίγουρα θέλουν έμπειρο ουρανίσκο.

Λέγεται "φιούζιον κουζίνα".

Δεν θα καταλάβουν ποτέ.

Τι βρίσκεις αστείο, μαμά;

Γελάω εγώ με το πίστο σου;

Αυτός είναι ο Σούκρα,

που θα δουλέψει στο μπαρ.

Έχει πολλή εμπειρία στον τομέα.

Έτσι, γλυκέ μου;

Και τώρα,

ας καλωσορίσουμε θερμά τον Σούκρα

κι ας του ευχηθούμε καλή τύχη στη νέα δουλειά του.

Πάμε όλοι μαζί, λοιπόν.

"Καλώς όρισες, Σούκρα!"

Πείτε "Καλώς όρισες, Σούκρα", γαμώτο!

-Καλώς όρισες, Σούκρα. -Καλώς όρισες, Σούκρα.

Τέλεια, έτσι;

Αυτό είναι. Λοιπόν...

Τον υποδέχτηκαν με ανοιχτές αγκάλες.

Η δική μας δουλειά, Τέρε;

Εσείς θα μαζεύετε τα αυγά για τις τάρτες με κρέμα.

Θα σας αρέσει.

Δεν είμαι συλλέκτης αυγών. Είμαι δημοσιογράφος.

Ούτε εγώ είμαι συλλέκτης αυγών, αλλά...

Αλλά θες να γίνεις δήμαρχος, σωστά;

Εγώ συλλέκτης αυγών κι εσύ δήμαρχος;

Λατίσα!

Αν είσαι εσύ δήμαρχος, τότε θα είμαι κι εγώ.

Καλά.

Δεν το 'χει με το μαγείρεμα.

Ο Καλούλου δεν είναι μάγειρας. Είναι "χαρευτής".

Φοβερό.

Κοιτάξτε τον, ξέρει χορό.

Είναι στο αίμα τους.

Χάιμε μπομπό μπομπό.

Τι είπε;

Ο Χάιμε είναι γενναίος.

Ο δικός μου Χάιμε γενναίος; Είναι χέστης.

Χέστης;

-Ο Χάιμε είναι χέστης; -Όχι. Ο Χάιμε δεν είναι χέστης.

Δεν είναι χέστης.

Είναι μάγειρας.

Και τώρα, όλοι δουλειά. Οι τάρτες δεν θα φτιαχτούν μόνες τους.

Εμπρός. Ελάτε.

Όχι, τα αυγά εννοώ.

Εμπρός, μη χορεύεις.

Γεια σου, Μάργα.

Τι θέλετε;

-Ήρθαμε για τα αυγά. -Δεν έχω αυγά.

-Τι εννοείς πως δεν έχεις αυγά; -Οι κότες απεργούν.

Σε παρακαλώ, Μάργα, πρέπει να ενωθούμε.

Μάργα!

Σταμάτα.

-Είπα όχι! -Το σπίτι σου έχει υγρασία,

γι' αυτό πονάς στα κόκαλα.

Αδιάκριτε μαύρε.

Τύλιξε τα κότσια σου με φύλλα γερανιού.

Και ασβέστωσε το σπίτι.

Και ποιος θα τα κάνει αυτά, εσύ;

Αν θες...

Δώσ' μου τα αυγά.

Είναι απαράδεκτο!

Ορίστε, τα αυγά σου. Κοίτα το καλάθι που έχω για σένα.

Υπέροχα. Δώσ' το στο κορίτσι.

-Τα καλύτερα της γειτονιάς. -Ευχαριστώ, Λουίσα.

-Τα λέμε μετά. -Τα λέμε. Αντίο.

Θεέ μου.

Κοίτα, καλή μου! Φρέσκα αυγά της Φουεντεχουέλα!

-Τσορίθο. -Θεέ μου!

-Και λουκάνικο. -Είναι υπέροχη.

Πάρ' το, μην πάει χαμένο.

Αυτό; Κουνουπίδι. Πιπεριά.

-Χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω. -Αγαπητή μου. Ευχαριστώ.

Φιλί. Ναι, δώσ' της...

Είναι τεράστιος. Σκληρός.

-Να βγούμε φωτογραφία; -Ναι.

Χαμογέλα! Για να δούμε.

Βλέπεις πόσο σκληρός;

Τι κάνει;

Τι έγινε;

Πρέπει να έρθεις.

-Γίνεται καβγάς στο μπαρ! -Ο Σούκρα;

Ο Σούκρα και οι άλλοι.

-Οι μπουνιές πάνε σύννεφο. -Το 'ξερα.

Πήγαινε. Μόνο εσύ μπορείς να τον σταματήσεις.

Nα έρθει και η Τερέσα, όμως. Ξέρει τους χωριανούς.

Εντάξει, καλά.

Όχι με το φορτηγάκι. Θα σπάσουν τα αυγά με την ταχύτητα.

Η Τερέσα και ο ’σκιλ να πάρουν τη μοτοσικλέτα.

Ο Γκίρι κι εγώ θα ακολουθούμε με το φορτηγάκι αργά.

Ναι...

Τι λέτε; Ναι; Όχι;

-Ναι. -Εντάξει.

-Εντάξει; -Ναι.

-Ναι. -Βέβαια, τέλεια.

-Εντάξει. -Πολύ καλά.

-Πάμε! -Ναι.

Έλα.

Πάω τόσο αργά,

γιατί τα αυγά είναι πολύ εύθραυστα και...

Είναι γνωστά αυτά για τα αυγά.

Εύθραυστα και νόστιμα.

Το αυγό σημαίνει πολλά για μας.

-Το αγόρι σου είναι αρκετά βίαιο. -Δεν είναι αγόρι μου.

Όχι; Συγγνώμη, έτσι νόμιζα.

Ήταν παλιά, αλλά όχι πια.

Δεν έχω αγόρι.

-Υπέροχα. -Ναι, υπέροχα.

Όχι. Δεν εννοούσα πως είναι υπέροχο.

Εννοούσα ότι δεν είναι ούτε καλό ούτε κακό.

Τρόπος του λέγειν. Δεν με νοιάζει.

Έχεις φιλήσει ποτέ μαύρη;

Ορίστε;

Έχεις φιλήσει ποτέ μαύρη;

Όχι.

Εγώ δεν έχω φιλήσει ποτέ λευκό.

Δεν ξέρω αν μου αρέσει, όμως, επειδή οι λευκοί έχουν μικρό στόμα.

-Μικρό στόμα; -Ναι, μικρό στόμα, λεπτά χείλη.

Δεν ξέρω.

Εσύ, όμως, έχεις μεγάλο στόμα.

Και πιο μεγάλο στόμα σημαίνει καλύτερο φιλί.

Σωστά;

Τίποτα. Είναι άχρηστο.

-Και τώρα; -Πρέπει να περπατήσουμε.

Τι κακοτυχία!

Ήξερα πως δεν θα 'πιανε.

-Γιατί το λες αυτό; -Δεν θα μας αποδεχτούν ποτέ.

Μας φοβούνται.

Κι εσύ φοβάσαι.

Εγώ; Δεν φοβάμαι.

Κλειδώνεις τα πάντα, μη σε κλέψουμε.

Όχι, καμία σχέση.

Φοβόμουν μήπως...

Τι;

Το 'ξερα.

Φοβάσαι πιο πολύ από αυτούς.

Αυτό ήταν πριν σας γνωρίσω.

Θα δεις, όμως, κι οι άλλοι χωριανοί θα σας δεχτούν τελικά.

-Εσένα και τους άλλους. -Εσύ...

θα με δεχτείς, Τερέσα;

Ναι.

Δέχομαι.

Πώς να μη σε δεχτώ; Αυτό το χαμόγελο θα έλιωνε και χιόνι.

-Και με αποδέχεσαι όπως είμαι; -Όλο το πακέτο.

Όλα όσα είσαι, ό,τι έχεις.

Έχω σύζυγο.

Τέσσερα παιδιά, ένα στην κοιλιά.

Θεέ μου...

Μια μάνα,

δυο αδέρφια και μια πεθερά.

Πρέπει να τους φέρω όλους εδώ.

Να σε πάρει η ευχή!

Γι' αυτό ταξίδεψα εδώ.

Πρέπει να με βοηθήσεις. Είσαι η μόνη που μπορεί.

Βοήθα με να τους φέρω εδώ.

Να σε πάρει η ευχή.

Μπορώ να αρχίσω νέα ζωή μαζί τους εδώ.

Και είσαι καλή γυναίκα.

Ναι, είμαι,

σαν τη Μητέρα Τερέζα.

Ίδια τύχη στους άντρες.

Είμαι πολύ άτυχη, να πάρει.

Έλα, πάμε.

-Φύγετε. Σας βαρέθηκα. -Καλούλου, μη!

Σταμάτα!

-Σταματήστε! Εμπρός, σταματήστε! -Αρκετά!

-Δεν καταλαβαίνω. -Σταματήστε!

Τι κάνετε όλοι;

Γιορτάζουμε που το σχέδιο ενσωμάτωσης

-είναι απολύτως πετυχημένο. -Αλήθεια; Καλά.

Θα καλέσω την αστυνομία και θα σας συλλάβει όλους.

-Όχι! -Όχι!

Μάλιστα.

Σαν να έχετε περισσότερα κοινά από ό,τι νομίζατε.

Είχα έναν τσακωμό με μπάτσους. Τίποτα φοβερό, δεν συγκρίνεται.

-Με τι; -Είσαι μαύρος.

-Κι εσύ καραφλός. -Τέλεια.

Μαύροι και καραφλοί να φύγουν από το χωριό.

Θα χαθεί όλο το χωριό.

Δεν θα αφήσω να συμβεί αυτό για ένα μάτσο αγροίκους χωριάτες.

’σπροι, μαύροι, δεν με νοιάζει!

Δεν με νοιάζει!

ΨΗΦΙΣΤΕ ΒΙΘΕΝΤΕ ΚΑΜΠΕΓΙΟ ΓΙΑ ΔΗΜΑΡΧΟ

ΑΝΩ ΦΟΥΕΝΤΕΧΟΥΕΛΑ

Κι η αστυνομία;

-Τι έπαθες; -Εγώ; Όχι εγώ.

-Ησυχία! -Τι έγινε;

Σούκρα, παρακαλώ!

Σας παρακαλώ, μη μαλώνετε.

Σταματήστε να μαλώνετε, σας παρακαλώ. Σταματήστε.

Μη μαλώνετε! Σας παρακαλώ!

Δεν το πιστεύω.

Γεια, Καμπέγιο.

Κοίτα, μπορούμε να εξηγήσουμε.

Ό,τι θέλετε να εξηγήσετε,

εξηγείστε το στην αστυνομία.

-Όχι, παρακαλώ! -Όχι!

-Όχι, στάσου. -Τέρε!

Ήταν στο στριπτιζάδικο.

-Ορίστε; -Τον είδα και στο πορνείο.

Πώς;

-Είστε σίγουροι; -Είναι "θαμώνος".

Περιμένετε εδώ ένα λεπτό.

Καμπέγιο.

Αν ήμουν στη θέση σου, θα το σκεφτόμουν πριν καλέσω τους μπάτσους.

Ναι; Σοβαρά;

Ξέρεις πόσα χρόνια μπορείς να φας για υπόθαλψη μαύρων εγκληματιών, Τερέσα;

Φαίνεται, όμως,

πως αυτοί οι τέσσερις μαύροι εγκληματίες σε ξέρουν καλά.

Εμένα;

Βρομερό λευκό κάθαρμα!

Λευκός ή μαύρος, το κάθαρμα είναι κάθαρμα.

Οι λευκοί είναι χειρότεροι.

Ας υποθέσουμε πως δεν σας αναφέρω.

Λες αυτό να βάλει τέλος στα προβλήματά σας;

-Δεν πρέπει να πείσεις μόνο εμένα. -Αλήθεια;

Όχι. Πρέπει να πείσεις όλη την περιοχή, όλη την Κάτω Φουεντεχουέλα.

Είναι όλοι κάπως ευερέθιστοι, εξαιτίας των μαύρων.

Οι πωλήσεις συναγερμών και παγίδων για αρκούδες έχουν εκτοξευτεί.

-Θέλουν να τους δουν πίσω από τα κάγκελα. -Μην ανησυχείς,

θα αλλάξουν γνώμη μετά την Κυριακή. Πίστεψέ με.

Κι ο άντρας σου;

Ο άντρας μου;

Τι σχέση έχει ο ’λβαρο με αυτό;

Δεν σου είπε πως θα κατέβει για αντιδήμαρχος μαζί μου

για την Κάτω Φουεντεχουέλα;

Και έχει ένα ωραίο πρόγραμμα,

θα μετατρέψει όλη αυτήν την περιοχή

σε ένα τεράστιο τουριστικό θέρετρο.

Δεν σου το είπε;

Γιατί λες να έβαλε μαλλιά ο αντιδήμαρχός μου, Τερέσα;

Δεν θα το αναφέρει.

-Τέλεια! -Τέλεια! Δοξασμένος ο Θεός!

Προσκάλεσα

όλη την Κάτω Φουεντεχουέλα στη γιορτή την Κυριακή.

-Τι εννοείς; Γιατί; -Δεν έχουμε κάνει ετοιμασίες.

-Δεν κάναμε πρόβα τον χορό... -Ησυχία!

Έχουμε πόλεμο,

και ο εχθρός θέλει να μας δει με πεσμένο ηθικό

και διχασμένους,

αλλά δεν θα τους δώσουμε αυτήν τη χαρά.

Όχι!

Θα οργανώσουμε μια γιορτή

που θα μείνει στην ιστορία όλης της περιοχής.

Αυτό το καθίκι

να χώσει το τουριστικό θέρετρο εκεί που ξέρει!

Τι έγινε, Τέρε;

Στις 10:20 το πρωί,

σας θέλω όλους για πρόβα του χορού στον αχυρώνα.

-Όχι, παρακαλώ, όχι τοπικούς χορούς. -Γιατί όχι;

Επειδή είναι απαίσιοι. Όλοι!

Οι δικοί μας είν' ωραίοι. Μας θυμίζουν τις ρίζες μας.

Οι δικοί μας είναι οι αρχαιότεροι στην περιοχή. Για όνομα του Θεού!

-Δεν θα χορέψω! -Στοίχημα πως είσαι πολύ καλή.

Δεν χορεύουν όλοι οι μαύροι καλά, ούτε τρέχουν γρήγορα,

-ούτε παίζουν μπάσκετ! -Καλά.

-Καλά. -Πρέπει να συνεργαστούμε.

Να συνεργαστούμε και να μείνουμε ενωμένοι.

Λοιπόν, θα σας δω αύριο το πρωί στον αχυρώνα,

να κάνετε πρόβα χωρίς να γκρινιάζετε!

Τι έπαθες, Τέρε;

Δεν ξέρω.

Θα σταματήσεις; Τι έχεις; Ποιος είναι ο κατσούφης τώρα;

’λλο αυτό. Εγώ έχω τους λόγους μου.

Ενώ εγώ όχι; Νομίζεις πως όχι;

-Εντάξει. Ποιοι είναι; -Κάμποσοι.

Είχα όνειρο ζωής ένα κοινόβιο, ένα επαρχιακό πανδοχείο.

Με το πρώτο χιόνι έφυγαν όλοι.

Όλοι! Με άφησαν ξεκρέμαστο.

Ακόμη και το κορίτσι μου. Δεν έχω λόγο να είμαι θυμωμένος;

Και κλείστηκες στο σπίτι με φαΐ, ένα τζάκι,

τα παιχνίδια που έπαιζες μικρός,

-επειδή η κοπέλα σου έφυγε; -Όχι μόνο η κοπέλα μου, όλο το κοινόβιο!

Στα μέρη μου, οι άνθρωποι δεν έχουν να φάνε.

Ήθελαν να δουλέψω ως πόρνη σε στριπτιζάδικο!

Είμαι εδώ, στη μέση του πουθενά,

με ανθρώπους με απαίσια πουλόβερ. Να συνεχίσω;

Έλα τώρα! Μόνο εσύ έχεις το δικαίωμα να υποφέρεις;

Είσαι ηλίθιος.

Μας το μαθαίνουν στο σχολείο.

"Μη λυπάσαι, στην Αφρική είναι χειρότερα".

"Μην πετάς το φαΐ σου, εκεί δεν έχουν να φάνε".

Επειδή εσείς υποφέρετε, δεν έχουμε δικαίωμα στην γκρίνια!

-Τερέσα. -Ναι;

Νόμιζα πως ξάπλωσες.

Ξέρω τι έχεις.

Τι;

Ο άντρας σου σε πλήγωσε και νιώθεις λυπημένη.

Πώς το ξέρεις αυτό;

Στην Αφρική, τα πνεύματα των προγόνων μας

ψιθυρίζουν στα αυτιά μας, όταν κάποιος λυπάται.

Αλήθεια;

Όχι.

Είδα σκισμένες φωτογραφίες.

Ναι. Είναι...

Αυτός ο χρόνος δεν μου πάει καλά.

Ολόκληρη η δεκαετία, βασικά.

-Τον αγαπάς ακόμη; -Δεν έχει σημασία πια.

Σημασία έχει...

Τι κάνεις;

Είμαι ευγνώμων στην Τερέσα.

Αν η Τερέσα χρειάζεται στοργή, θα της τη δώσω.

Όχι. Η Τερέσα δεν χρειάζεται στοργή.

Εγώ βλέπω πως χρειάζεται απεγνωσμένα.

Οι άντρες είστε όλοι ίδιοι. Μαύροι, άσπροι, δεν έχει σημασία.

Νομίζεις πως ένας άντρας λύνει όλα μας τα προβλήματα; Όχι!

Ο ’σκιλ είναι φοβερός στο να δίνει στοργή.

Είναι;

Εμπρός, σκέπασε όλο αυτό, θα κρυώσει.

-Είσαι σίγουρη; -Για όνομα του Θεού, ντύσου

και σκέψου την οικογένειά σου,

που είναι τεράστια.

Ακόμη να ετοιμαστείς;

Ο Καλούλου; Δεν θέλω να αργήσουμε.

Είναι στο μπάνιο ώρα τώρα.

Πάω να τον φέρω.

Καλούλου!

Πέντε, έξι, επτά κι οχτώ!

Ωραία. Θα μοιράσω τα ξύλα.

Ένα ο καθένας, παρακαλώ.

-Καλούλου. -Ας κάνουμε ζευγάρια.

Μείνετε συγκεντρωμένοι και ήσυχοι. Ας κάνουμε ζευγάρια.

Εσύ με τη Λατίσα.

Εσύ με αυτόν.

Σούκρα, με τον Πάκο. Εδώ με τον Πάκο.

-Δεν έχει λογική. -Συγκεντρωθείτε, παρακαλώ.

Ησυχία!

Και...

χαιρετήστε το ταίρι σας.

Χτυπήστε τα ξύλα.

-Στις θέσεις σας. Εδώ. -Έτσι μπράβο.

Χτυπήστε το ξύλο του άλλου, χτυπήστε...

Ησυχία!

Πάκο, πίσω στη θέση σου.

Θεέ μου.

-Σε παρακαλώ, Πάκο. -Δεν ξέρει.

Υπόκλιση.

Και επτά, οχτώ και...

Χτυπήστε το ξύλο.

Και πηγαίνετε στη θέση σας.

Και μόλις φτάσουμε εδώ,

χτυπώ το ταίρι μου,

χτυπήστε το ταίρι σας...

Χριστέ μου...

Ναι, υπέροχο.

Υπέροχο. Ευχαριστούμε, Καλούλου. Σταμάτα ένα λεπτό, παρακαλώ.

Καλούλου, μπορείς να σταματήσεις;

Υπέροχα, πολύ ωραία, αλλά μην ξεχνάς τα βήματα που σου μάθαμε.

Μην αγνοείς τη χορογραφία.

Είναι αρχαίος αυτός ο χορός και πρέπει να τον σεβόμαστε.

Μα χορεύει καταπληκτικά. Οι άλλοι θα μείνουν άναυδοι.

-Σκάσε. -Αρκετά.

Ας χορέψουμε ό,τι ενδείκνυται.

Ελάτε. Στις θέσεις σας.

Καλούλου, παρακαλώ.

Μου άρεσε πολύ.

Πηγαίνετε στη θέση σας... Ξανά!

Πηγαίνετε στη θέση σας. Και μόλις φτάσουμε εδώ...

-Τι κάνεις; -Σούκρα;

-Τι κάνεις με τον λευκό; -Σταμάτα.

-Τι έγινε; -Σταμάτα!

Να πάρει η ευχή!

Όλο μαλώνετε. Αρπάζεστε διαρκώς.

Εμείς σας βοηθάμε και...

-Βάλτε την καρδιά και την ψυχή σας... -Ηρέμησε, φίλε.

Σκάσε, Γκίρι!

-Όχι, γιε μου. Κοίτα. -Καλά.

Το έκανα από αγάπη και...

Αλήθεια είναι.

-Έλα. -Ήπιατε ουίσκι;

Θεέ μου. Μπορούμε να κάνουμε κάτι;

Δεν έχουμε αρκετό ύφασμα να καλύψουμε τόσο μαύρο.

Σου πάει. Δείχνει όμορφο.

Τελείωσε. Δεν συνεχίζω άλλο!

Δεν θα βάλω αυτήν τη στολή,

-ούτε θα χορέψω τον γελοίο χορό! -Σούκρα!

-Πάω στην πόλη. -Όχι!

Ποιος θα 'ρθει;

Εγώ.

-Τι συμβαίνει; -Φεύγουν.

Τι εννοείς;

Παρακαλώ, πες του κάτι.

-’ντε. -Σούκρα, σε παρακαλώ.

Είναι επικίνδυνο να σας δουν.

Σούκρα!

Ποια η διαφορά να χορεύεις σε πορνείο

από το να χορεύεις εδώ;

Όλοι μάς εκμεταλλεύονται, κανείς δεν νοιάζεται.

Σε παρακαλώ, αν μας βρει η χωροφυλακή, χαθήκαμε.

Ο χορός χωρίς εσένα θα είναι καταστροφή.

Σε χρειαζόμαστε, Καλούλου.

Σου αρέσει ο Καλούλου;

Φυσικά.

Φυσικά και μου αρέσει.

Σε όλους αρέσει ο Καλούλου.

Όπως χορεύει. Ο Καλούλου είναι πολύ καλός χορευτής.

-’σ' τον, μην κάνεις σαν γυναίκα! -Μη μου λες τι να κάνω!

Τότε, μη φέρεσαι περίεργα.

Δεν έκανα το ταξίδι για να μείνω κρυμμένος.

Κρυμμένος...

Ούτε εσύ θα με στηρίξεις; Τι έχεις πάθει;

-Εσύ είσαι το πρόβλημα! -Πάντα εσύ.

-"Πάντα εσύ". -Πάντα εσύ!

Εντάξει. Μη φωνάζετε, μέχρι και ο στρατός θα έρθει.

-Σούκρα, κάν' το για μένα. -Για σένα;

Έκανα αυτό το ταξίδι μόνο για σένα. Και κοίτα με!

Μείνε, θα προσπαθήσουμε να τα ξαναβρούμε.

Δεν σε πιστεύω.

Ορκίζομαι στην Οτζούν.

Την Οτζούν;

Αλήθεια;

-Και τώρα; -Τα ξαναβρήκαν. Οτζούν, η θεά του έρωτα.

Μάλιστα...

Κι εσύ;

Τι;

Είναι ο Χάιμε μπομπό μπομπό ή χέστης;

Καλούλου!

Ο Χάιμε είναι χέστης.

Δεν θα έρθουν.

Πού πήγε ο Γκίρι; Και ο άλλος;

Μου προκαλούν εκνευρισμό.

ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ ΣΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΕΤΕ!!

ΤΟΠΙΚΟΙ ΧΟΡΟΙ ΚΑΙ ΔΟΚΙΜΗ ΤΑΡΤΑΣ ΜΕ ΚΡΕΜΑ

-Όλα καλά; -Όλοι είναι στη θέση τους.

Τέλεια.

Γιατί φέρεται περίεργα η Λατίσα;

-Δεν ξέρω. -Είδες τον Καλούλου;

Ελάτε, παιδιά. Μην αγχώνεστε. Ήρεμα.

Εμπρός, ας το κάνουμε.

-Έρχονται, έφτασαν. -Έρχονται.

Εμπρός, Μανολίτα, ψηλά ο κορμός. Με χάρη.

Ζήτω, Φουεντεχουέλα!

Πού πήγε ο Καλούλου;

Τώρα.

Έτσι, με αξιοπρέπεια.

Ευχαριστώ, πάτερ.

Πάτερ.

Μην τολμήσεις.

-Συλλυπητήρια. -Ευχαριστώ.

-Λυπάμαι. -Καλώς ορίσατε.

Καλώς όρισες, Καμπέγιο. Περάστε, παρακαλώ.

-Ζήτω! -Ζήτω, Φουεντεχουέλα!

Δεν είναι ο τρούλος της εκκλησιάς

Ή το καμπαναριό της

Ή ο πελαργός που επιστρέφει Κάθε του Αγίου Βλασίου στην αγκαλιά της

Είναι το νερό της πηγής

Και της Αγίας Τζέμα η στοργή Είναι οι κότες και τα αυγά

Που κάνουν τάρτες με θαύμα νοστιμιά

’νω Φουεντεχουέλα Φουεντεχουέλα

Είμαστε πολύ ψηλά Αυτοί στα χαμηλά δεν μας φτάνουν

-Ναι. -Καλώς ορίσατε.

’γιος ήταν. Όλοι αυτήν την εντύπωση είχαν.

-Να πάω μια βόλτα; -Και βέβαια.

-Ξέρεις πού είναι η Λατίσα; -Ας αρχίσουμε.

-Ξέρεις πού είναι; -Ξέρω. Εκεί πέρα.

Θες λίγο; Είναι πολύ γευστικό το τοπικό κρασί.

Κοιτάξτε, έρχεται η δήμαρχος.

-Όλα είναι υπέροχα. -Ευχαριστώ.

Γεια; Προσοχή, παρακαλώ.

-Να τος. -Προσοχή.

Την προσοχή σας, παρακαλώ.

Καλώς ορίσατε στη γιορτή

της αγαπημένης μας ’νω Φουεντεχουέλα.

Και τώρα, η στιγμή που όλοι περιμέναμε,

δοκιμή τάρτας με κρέμα!

Θα θέλαμε να παρουσιάσουμε μια νέα ποικιλία τάρτας με κρέμα,

την τελευταία μας αποκλειστική δημιουργία.

Τάρτες με κρέμα και επικάλυψη σοκολάτας.

Με άλλα λόγια,

η απόλυτη επιτυχία για το χωριό μας,

μαύρη τάρτα με κρέμα.

Μπράβο!

Πάμε!

ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΕΣ ΤΑΡΤΕΣ ΜΕ ΚΡΕΜΑ

Παναγιά μου Παρθένα!

Αποκλείεται να είναι αυτοί που ψάχνουν οι μπάτσοι, έτσι;

Ας ελπίσουμε πως όχι.

Πρόσφερε τάρτες στους κυρίους.

Όχι, δεν μπορεί. Δεν μοιάζει με εγκληματία.

Κοίτα αυτά τα ωραία μαλλιά.

Οι μπούκλες του ξεχωρίζουν.

Και το δέρμα. Δεν έχω αγγίξει ποτέ μαύρο.

Μπορώ να σε αγγίξω λίγο;

-Πολύ μαλακό. Και γυαλιστερό. -Πούρι...

-Φτάνει, παρακαλώ. -Αγάπη μου.

Πούρι.

Γεια.

-Έχουμε νέα; -Τίποτα.

Αν δεν έρθει, θα ακυρώσουμε τον χορό.

Αποκλείεται.

Τι έχεις πάθει;

Για να δούμε. Έλα, γύρνα.

Ο Καλούλου δεν έχει έρθει, πάει το σχέδιό μας.

Είμαστε 15. Οι τρεις μαύροι μάς φτάνουν.

Μην τους λες μαύρους!

Ο μπαμπάς σου δεν πιάνεται πια ως κάτοικος.

-Δεν βγαίνει το άθροισμα. -Χορέψτε παρά το άθροισμα.

Για ποιο λόγο; Μόνο ο Καλούλου χορεύει καλά.

Πρέπει να βγούμε, αρχίζουν να εκνευρίζονται.

-Μην αργείτε, σας παρακαλώ. -’ντε.

Τέρε, πρέπει να βγεις.

Ναι.

Καιρός ήταν.

-Αντόνιο. -Έλα δω.

Αξιότιμα μέλη του δημοτικού συμβουλίου,

δήμαρχε του γειτονικού μας χωριού, της Κάτω Φουεντεχουέλα,

και κυρία.

Αγαπητοί γείτονες,

είναι τιμή μου

να παρουσιάσω, όπως κάθε χρόνο,

αυτόν τον υπέροχο χορό

που οι κάτοικοί μας χορεύουν

επί γενεές γενεών.

Χωρίς τον Καλούλου, δεν χορεύω.

-Κι εσύ; Μάργα... -Πώς θα χορέψουμε;

-Μη φεύγετε. -Θα δεις, τότε.

Μη φεύγετε, παρακαλώ.

Μη φεύγετε, παρακαλώ!

Θα δεις.

Ας χορέψουμε όλοι!

Βρήκαμε μια λύση. Έναν χορό που θα μας κάνει περήφανους.

Είμαστε χορευτές και ο χορός είναι καλός για όλους.

Είσαι όμορφος, Καλούλου. Πολύ όμορφος.

Σωστά, Σούκρα; Ο αδερφός σου είναι...

Καλούλου.

Ακούσατε τι είπε αυτή. Χορέψτε χωρίς γκρίνια. Εμπρός!

-Βάλ' το σωστά. -Χορεύουμε, τέλος.

-Αυτό είναι. -Επειδή...

η μόνη λύση για να επιβιώσουμε από την παγωνιά,

την ερήμωση του χωριού,

τα όρνια

και τα παράσιτα,

η μόνη λύση που έχουμε...

είναι να αναμιχθούμε.

Ναι, να αναμιχθούμε με άλλους,

να ενωθούμε, να αγκαλιαστούμε μεταξύ μας,

να ανακατευτούμε, να μπερδευτούμε.

Και αυτό θα κάνουμε από δω και πέρα.

Όπως λέει και το νέο σύνθημα του χωριού μας,

"Ενσωμάτωση ή θάνατος".

Η δήμαρχός μας μιλά πολύ καλά.

Παρακαλώ,

υποδεχτείτε

την ολοκαίνουρια χορευτική μας ομάδα!

-Είπε "ολοκαίνουρια"; -Δεν ξέρω.

ΑΝΩ ΦΟΥΕΝΤΕΧΟΥΕΛΑ

Κοίτα.

Ένα μεγάλο χειροκρότημα.

Ελάτε.

Εσύ!

Εξωφρενικό! Είναι εξωφρενικό!

Κάθαρμα! Είσαι ένα κάθαρμα σαν όλους εκεί κάτω.

Παρακαλώ, πρέπει να μας ακούσετε!

Δεν θα επιτρέψω να γίνονται εγκλήματα μπροστά στα μάτια μου.

Παράνομο. Είναι παράνομο!

Καμπέγιο, θυμήσου πως έχουμε μια συμφωνία.

-Δεν ξέρω για τι πράγμα μιλάς. -Σίγουρα;

Θα ήταν ο λόγος ενός αξιοσέβαστου δημάρχου

εναντίον τεσσάρων μαύρων παράνομων μεταναστών.

Λοιπόν, αυτοί οι μαύροι θα έχουν έτοιμα σε λίγο τα χαρτιά τους,

χάρη στη δουλειά της νέας μας δημάρχου.

Σωστά, Τέρε;

Με όλη αυτήν τη φασαρία...

ξέχασα τα χαρτιά.

Αλλά θα το κάνω οπωσδήποτε αύριο.

Αύριο οπωσδήποτε.

Φοβερή η δήμαρχός σας.

Η αστυνομία θα έρθει εδώ αμέσως.

Θεέ μου, λυπάμαι πολύ.

ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ ΣΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΩ ΦΟΥΕΝΤΕΧΟΥΕΛΑ

ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΝ ΠΟΤΕ

Ήξερα πως δεν θα πετύχαινε.

Τουλάχιστον, σε έκανε να αλλάξεις ρούχα

και να δείχνεις καθαρός.

Κι εσύ έγινες δήμαρχος.

Κι εσύ βγήκες από το καβούκι σου.

Μας έβγαλε όλους από το καβούκι μας.

Δεν πιστεύω στα μάτια μου.

Κοίτα ποιους έχουμε εδώ! Τους τέσσερις Αφρικανούς!

Τα χέρια σας ψηλά, να τα βλέπω. Γρήγορα!

Πάνω από το πτώμα μου θα τους πάρετε!

Κόψ' το, Πάκο.

Δεν με ακούσατε;

Εμπρός!

Έρχονται.

-’σε με! -Θα έχουν χαρτιά σύντομα.

ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗ

Ήρεμα!

Δεν θα μας πάρουν τους μαύρους μας!

Η παρεμπόδιση του έργου της αστυνομίας είναι αδίκημα.

Αφήστε να τους πάρουν, αλλιώς θα αναφέρω όλο το χωριό.

Πώς θα αναφέρεις όλο το χωριό; Δεν ξέρεις

-τι λες. -Μια στιγμή!

Κανείς δεν θα αναφέρει τίποτα!

Ή θέλετε να ραγίσετε την καρδιά μας γριάς;

Μη μας πεις πως τους συμπάθησες, κυρά μου;

Όχι όλους, εξυπνάκια. Εκείνον.

Έχουμε ερωτευτεί και θα παντρευτούμε.

Τι λες, μαμά;

Αυτό που άκουσες. Είμαι ερωτευμένη με τον Σούκρα.

Έλα, έλα δω.

Κι αυτός με αγαπά, φυσικά.

Έτσι, γλυκέ μου;

Είναι παράνομο να πάρεις μαύρο;

Όχι. Δεν είναι έγκλημα, δήμαρχε.

Κανονίστηκε, λοιπόν.

-Παντρεύομαι τον Σούκρα! -Μαμά!

Πάτερ, πάντρεψέ μας. Να νυμφευτώ, να μη ζω στην αμαρτία.

-Κυρία Ενκάρνα. -Έτσι πάει,

ενσωμάτωση ή θάνατος.

Τότε, κι εγώ να μη χάνω χρόνο.

Ο ’σκιλ κι εγώ ταιριάζουμε απόλυτα.

Το καταλάβαμε αμέσως μόλις γνωριστήκαμε.

Έτσι, αγάπη μου;

’ρα, κι εμείς παντρευόμαστε.

Ποιος είναι το σοκολατάκι μου;

Εγώ;

Τι συμβαίνει εδώ; Επιδημία έπεσε;

Ναι.

Κι εγώ θέλω να παντρευτώ.

Η Οτζούν θέλει να παντρευτώ έναν λευκό με μεγάλο στόμα.

Αν το θέλει κι αυτός.

Το θέλει. Φυσικά το θέλει.

Δόξα στην υπέροχη Οτζούν!

-Ζήτω! -Ζήτω!

-Ζήτω! -Ζήτω!

Ζήτω η αντιδήμαρχος και ο άντρας της!

-Ζήτω! -Ζήτω!

Εγώ έμεινα τώρα.

-’ργησες, δεν έχει γυναίκες. -Θέλω κι εγώ να παντρευτώ.

-Θα παντρευτώ... -Δεν το πιστεύω.

Θα παντρευτώ τον Καλούλου.

Μα, γιε μου...

Βλέπεις, μαμά, μικρό χωριό, αλλά μεγάλο καβούκι.

Καιρός να βγω από αυτό.

Έπρεπε να έρθει κάποιος από μακριά για να με βγάλει.

Και γιατί δεν το έκανες νωρίτερα;

-Ήξερες; -Φυσικά και ήξερα.

Όπως ήξερα κι ότι οι τάρτες με λουκάνικο θα ήταν χάλια.

Εμένα μου άρεσαν.

Τι λες, Πούρι;

Ναι, και οι σοκολατένιες. Τις λάτρεψα.

Ξέρετε κάτι; Θα μπορούσα να θρέφομαι μόνο με μαύρες τάρτες.

-Ησύχασε. -Δεν θέλω, Βιθέντε!

Από δω και πέρα, δεν θα μου λες πότε να μιλώ

-Ή τι τάρτες με κρέμα να τρώω. -Πούρι...

Επίσης, θα ζήσω μαζί τους. Έχουν πιο πολλή πλάκα.

-Δεν θέλει σκέψη! -Πούρι...

Μπράβο!

Ελάτε.

Τι θα γίνει με τους άλλους;

Τι εννοείς, Μανολίτα;

-Θέλω κι εγώ έναν. -Μανολίτα,

μόλις έχασες τον άντρα σου.

Δεν έχω δικαίωμα να αρχίσω νέα ζωή;

Κι η αδερφή μου κι εγώ;

Είμαστε ακόμη σε ηλικία γάμου.

-Αξίζουμε έναν σύζυγο. -Είναι τρελό.

Εδώ που τα λέμε, θα ήθελα κι εγώ έναν.

-Κι εγώ. -Είμαι στη διάθεσή σου.

Εσύ δεν συγκρίνεσαι.

Ζήτω η ’νω Φουεντεχουέλα!

-Ζήτω! -Ζήτω!

Živeli mladenke i mladoženja!

-Živim! -Živim!

Volim te.

Vrati se u svoje selo!

Ovu ženu treba spomenuti, molim.

Podnaslov: Eleni Andriellou