Original subtitles

Shkarkuar nga YTS.BZ

PËR VITE KOMPLESI SHITEN BANKA SPANIALE PRODUKTET FINANCIARE PËR NJERËZIT E ZAKONSHËM,

Faqja zyrtare e filmave YIFY: YTS.BZ

SI KURSIMTARËT, PENSIONISTËT DHE FAMILJET.

ATYRE I PREMUTUA SIGURIA. ATA MERRIN RREZIQE QË NUK I KUPTUAN.

SHUMË HUMBAN KURSIMET E TYRE. TË TJERËT, SHTËPITË E TYRE.

NË 2012, PAS SHËNIMIT TË SISTEMI,

SHTETI I SHTETI ME SHTETIN BANKAT ME MBI 60 MILIard €.

Spanja mbetet e bllokuar në kontroll të një krize që filloi më shumë se pesë vjet më parë

dhe ende po gjymton familjet.

Me papunësi afër 26%...

ZYRA E PUNËSIMIT

...dhe mbi 5.5 milionë njerëz pa punë,

rikuperimi i parashikuar nga disa tregues ende nuk ka arritur në rrugë.

Ministri i Ekonomisë Luis de Guindos

thotë se viti 2014 do të shënojë një pikë kthese me rritje të ngadaltë por të qëndrueshme.

Megjithatë, qytetarët vazhdojnë të vuash nga shkurtimet në kujdesin shëndetësor,

arsimi dhe shërbimet sociale,

ndërsa pagat bien dhe shpenzimet dështojnë të mblidhen.

Pakënaqësia po rritet në rrugë.

Këtë javë, mijëra njerëz protestoi sërish në disa qytete

për të kërkuar ndryshime në politikat shtrënguese.

Sindikatat dhe grupet qytetare thonë

shpëtim bankash nuk kanë çuar në më shumë kredi apo vende pune,

ndërsa pabarazia vazhdon të rritet.

Ndërkohë, familjet spanjolle luftojnë për të përballuar pagesat e humbura të hipotekës,

punë të pasigurta, dhe përfitimet shkurtohen vit pas viti.

Ju përbindësh!

PER SHITJE

Mirëmëngjes, Paqui.

Mirëmëngjes, Lola.

Mirmengjesi.

Ata thonë se fitoi një djalë nga këtu. Ai e bleu biletën në vendin fqinj.

Vë bast që fitoi ndonjë idiot.

Nëse do të fitoja pesë milionë, Do të lija punën pa ua thënë.

Do ta fikja telefonin. Zhduk.

Pa alarm, pa shef, dhe, ndërsa unë jam në të, nuk ka grua.

- Ja ku shkoni. - Do të isha ikur përgjithmonë.

- Faleminderit. - Faleminderit. Shumë bujare.

CONDAL BANK TË RRITEN BASHKË

Zotëri, më falni, më falni. Më duhet të bëj një depozitë urgjente.

Më vjen shumë keq, zotëri. Nuk jemi hapur akoma. Kthehu pas një ore.

Prisni. Vetëm një sekondë. Më lejoni të shpjegoj. Hej!

Eja, të lutem.

Shikoni.

Të betohem, nuk kam fjetur as syrin gjithë natën. Janë pesë milionë.

Prisni një minutë.

Largohuni nga dera. Ajo hapet nga jashtë.

- Unë ju jam shumë mirënjohës. - Në këtë mënyrë.

Madje kisha frikë për ta mbajtur të fshehur në shtëpi.

Unë e kuptoj plotësisht.

Ejani me mua në zyrën time. Unë do t'ju ndihmoj.

Pjesa tjetër e stafit nuk do të jem këtu për një kohë akoma.

KURSI I PËRPËRPASJES

Hej...

Kodi i hyrjes në kasafortat.

nuk e di. Shërbimi është i automatizuar prej vitesh.

nuk e di.

Çfarë ka brenda atyre kutive a nuk është përgjegjësia jote, e di?

Betohem se nuk e di.

Hej...

- Me cilën dorë tërhiqesh? - Hë?

Nuk eshte...!

7, 3, 2, 9, 6, 5, 8, 4, 9, 1, 0, 4.

73, 29, 65, 84, 91, 04...

6, 5, 8, 4,

9, 1, 0, 4.

E pasaktë.

E pasaktë.

Epo, kjo është thjesht e mrekullueshme. Ky vend me pak fjalë.

Gjashtë minuta. Ndonjë përditësim?

Po... Është... 7, 3, 2, 9, 6, 5, 8, 4, 9, 1, 0, 3.

73, 29, 65, 84, 91, 03.

E sakte.

Pedro. si po shkon?

Jo mirë.

- Ata nuk janë këtu. - Çfarë do të thotë "jo këtu"?

Kutia 34 është bosh.

- Ai tha se ishin këtu. - Asgjë nuk ka.

- Çfarë po ndodh? - Kutia 34 është bosh.

- Çfarë? - Kutia 34 është bosh!

- Ata nuk janë këtu, dreqin! - Çfarë të bëjmë?

Ne i përmbahemi planit. Hapni kutitë.

Nuk ka asnjë mënyrë të drequr që të ikim nga këtu me unaza dhe medalje të Kungimit të Parë.

Hej! Ju!

Ku janë ata?

Ku janë ata?

Zonja e pastrimit është këtu. Ajo është herët.

Mirmengjesi! Unë jam në fillim sot. Më vonë kam një takim me mjekun.

Përshëndetje?

Eja me mua, zonjushë.

Mirë, le të shkojmë. Kjo është ajo.

- Dymbëdhjetë minuta. Duhet të largohemi. Tani. - Hajde!

Për dreqin... Kutia 34? bythën time!

Hesht, dreq! Le të shkojmë!

Hajde!

Raul.

- Bregu i pastër? - Prit.

Mos lëviz.

- Tani. - Le të shkojmë.

Çfarë ndodhi?

- Shko! - Çfarë ndodhi?

- Le të ikim dreqin nga këtu! - Jo, ngadalë, Raul.

Çfarë ndodhi, djema?

Mos tërhiq vëmendjen, mirë? Të gjithë qëndroni të qetë.

- Pështyje! - Ata nuk ishin aty, dreqin!

- Nuk ishin aty? - Hapi!

Jo! Ndalo!

Çfarë erë është ajo?

Dreq, është mut.

- Mut. - Është fat të ndërhysh në këtë.

Di si të shpejtosh, student?

Jo, prisni. Prisni.

Tani.

- Kjo është mut. - Nuk është mut.

- Ka të paktën një milion atje. - Një milion?

- A jeni vlerësues? - Je budalla?

Krahasuar me diamantet, kjo është një piñata.

Ne jemi në këtë për diamantet, apo jo? Pra, ai na gënjeu.

Prisni.

Ai e hapi kutinë vetëm, apo jo?

Çfarë po nënkuptoni, fëmijë i ndyrë?

- Më lër të shoh! - Largo dreqin nga unë!

- Më trego rrobat e tua! - Ndalo!

- Unë e di lojën e tij! - Jo tani!

Gënjeshtar i ndyrë!

Psiko e ndyrë!

- Ai gënjen! - Ndalo!

Ndal, dreq! Mjaft!

je mire?

po.

Nr.

Jo, babi!

Babi!

Babi! Babi, më shiko mua!

Jo! Babi!

- Babi! - Duhet të shkojmë.

Babi!

Jo. Më shiko. Babi!

Babi! Thuaj diçka! Më shiko mua!

- Babi! Jo, më lini të qetë! - Raul.

Raul, ne duhet të ikim.

Çfarë po bën ai?

Ndalo!

- Jo. - Lëshoje!

Nuk do ta djegim! Hej!

- Çfarë dreqin po bën? - Lëshoje!

Nr.

- Nuk po e djegim! - Është plot prova!

Raul, mendo për nënën tënde. Mendoni për nënën tuaj.

Mendoni për nënën tuaj.

POLICIA KOMBËTARE

Përshëndetje.

Rreshter.

Dua një listë të gjithçkaje të regjistruar sa më shpejt të jetë e mundur.

- Jam vonë. me vjen keq. - Përshëndetje, Karla.

Çfarë kemi ne?

Hynë tre. Mendojmë se një tjetër po priste jashtë.

Çfarë morën ata?

Para dhe bizhuteri. Ata hynë në kasafortat.

Protokolli është aktivizuar.

Nëse ata përpiqen ta shesin atë, do të shënohet.

- Përshëndetje. - Si jeni?

Mëngjes. si jeni? Carla Mencía, Rreshteri Detektiv, Skuadra e Grabitjes 1.

Gëzohem që u njohëm.

Le të shohim. I pari ishte më i vjetër, në fund të të gjashtëdhjetave,

me mjekër e kallam.

Ai kishte veshur një...

një nga ato kapele gjuetie.

Dhe të tjerët?

Të tjerët...

Dy të tjerë, një burrë dhe një grua, të dy të rinj, duke mbajtur maska ​​që në fillim.

Vëreni ndonjë gjë të çuditshme kohët e fundit?

Jo, asgjë. Asgjë e çuditshme me sa mbaj mend.

- Dhe ju mbërritët në orën 7:00 të mëngjesit, apo jo? - Gjithmonë.

Më pëlqen të filloj vetëm.

Me njerëzit përreth, ju nuk mund të bëni asgjë.

Asgjë. Askush në lagje ose rrethi ka fituar shortin.

Lotaria?

Karremi. Ti e di, lakmia është rrënja e çdo të keqeje.

Kontrolloni pamjet nga çdo aparat fotografik brenda 100 metrave.

Ne jemi në të.

Dua një raport fillestar dërguar në gjykatë sa më shpejt që të jetë e mundur.

- Mirë. - Dhe sillni pronarët e kutive, një nga një.

- Mirë. - Mendon se janë të përfshirë?

A do të thyheshit në të verbër?

As menaxheri nuk e di saktësisht çfarë është atje.

Vetëm pronarët. Kjo nuk është një paragjykim. Është informacion.

Këtu janë gjithmonë të njëjtët njerëz, sidomos gjëja e parë.

Nuk i kisha parë kurrë këta njerëz më parë.

Ndonjë detaj që ju ka rënë në sy? Çdo gjë.

Epo, ata dukeshin të zakonshëm.

Në të tridhjetat e tyre.

Njëri patjetër kishte një kapak,

dhe tjetri kishte një dritë ... Epo, mjekër kafe.

Gjithsesi, asgjë e pazakontë.

Epo, ata u larguan menjëherë pas menaxherit të bankës.

Mezi e preknin kafen. Ata duhet të kenë qenë me nxitim.

Në rregull. E madhe.

Forenzika do t'ju thërrasë për të bërë së bashku një skicë të përbërë.

po. Edhe një gjë. A janë të rrezikshëm?

Unë largohem nga këtu vetëm shumë vonë. Nëse e marrin vesh, kam thënë diçka...

- Përshëndetje? - Mos u shqetëso.

Nëse do të hynin pa maska, ata e dinin që ne do të bënim pyetje.

- Ne jemi në rrugën tonë. - Mirë.

Po, ne jemi në rrugën tonë.

Mirupafshim.

Më nxorën me dorë nga makina. Njëri prej tyre po më drejtonte armën.

Le të shohim. Pordhë nuhatëse, bij të shejtanit.

Ju e dini stërvitjen. Të gjitha provat, çantat, fotografitë më kalojnë së pari.

Asnjë përjashtim. Ju nuk merrni frymë pa lejen time.

Çfarë ndodhi me ju?

- Çfarë do të thuash? - Fytyra jote. E ke prerë veten?

Po. Thuaji mamasë tënde të shkurtojë thonjtë.

Do ta bëja, por ajo ka vdekur.

Thonjtë vazhdojnë të rriten.

E keni parë se çfarë ka në dysheme?

Diçka akoma?

Nën sediljen.

Diamante.

Ndoshta i kanë lëshuar ose nuk kishte kohë për t'i marrë ato.

Po shoferi i furgonit?

Ai drejtoi shenjën e ndalimit. Përplasje kokë më kokë. Ai është në gjendje kritike.

Si u larguan?

Ata vodhën një makinë tjetër. Po e gjurmojmë.

Pronari tha se ishin tre. Dy burra dhe një grua.

Ata mbanin maska të bardha, si gjatë grabitjes.

Raul.

Kemi pamjet nga banka dhe ndërtesa ngjitur.

Ne presim për pjesën tjetër.

Ndërtesa ngjitur?

Intercom regjistron video.

Mire qe askush nuk ndjek ligjin.

Çfarë ndodhi me ju?

E ngatërrova gjurin duke bërë diçka budalla.

Rastësi? Apo e dinin kishte një kamerë të fshehtë?

Si mund ta dinin kishte një kamerë të fshehtë?

Sepse është puna e tyre.

Shpejt përpara.

Ndaloni aty.

Diçka shkoi keq.

Kalo te kamera jashtë.

Ju nuk mund ta shihni makinën.

Ata duhet ta kenë ditur video intercom po regjistronte.

Mund të jetë thjesht fat.

Shikojeni atë, e gjitha e zbukuruar, dhe më pas...

Prisni një minutë. Më lër të kthehem.

Le të shohim.

Aty.

Shikoni atë. Për një herë, muti mund të jetë i dobishëm.

Thirrni mjekësinë ligjore. Lërini ta heqin atë stampën e këpucëve.

Mendoni se do të marrin ndonjë gjë?

Asnjë ide, por të paktën do të kemi diçka për të vënë në raport.

Unë do të kujdesem për të.

- Çfarë mendon? - Mirë.

Tani që e mendoj,

mjekra mund të ketë qenë... e rreme.

E drejta.

A kemi mbaruar këtu? Dua të shkoj në shtëpi, të bëj dush, të ndërroj...

Kemi mbaruar këtu. Faleminderit për bashkëpunimin tuaj.

Ju faleminderit shumë të dyve. I lumtur për të ndihmuar.

Dërgojeni me email në adresën zyrtare, mirë?

Faleminderit shumë për gjithçka.

faleminderit. Ditë të mbarë, zotëri.

Më falni. Sapo ke shkelur në atë jashtëqitje?

Sigurisht që nuk është dita ime, oficer.

Hetimi vazhdon në grabitjen e mëngjesit

në lagjen Chamberí të Madridit.

Policia po ndjek çdo drejtim,

përfshirë automjetin e djegur gjendet në periferi të Pintos.

- Ishte babai juaj. Ju e dinit. - Unë nuk e bëra.

- Mendon se jemi budallenj? - Nuk është koha.

Kur do të jetë? Kur vijnë për ne?

Ne i bëmë të gjitha këto për diamantet. A e dini sa vlejnë? Huh?

Babai im ka vdekur. Nuk më intereson.

Në rregull. Një më pak për ta ndarë.

Tomás, a ishte vërtet e nevojshme të më thyej gishtin?

Duhet të ishte e besueshme, apo jo?

Dhe çfarë ishte me atë goditje?

Ju duhet t'i pyesni ata.

Karla, të lutem. Çfarë ndodhi?

Një djalë vrapoi një shenjë ndalimi, dhe nuk e pamë të vinte.

- Dhe? - Dhe Pedro vdiq.

Diamantet shkuan me të.

- Çfarë? - Na tha se kutia ishte bosh.

Ai i mbajti ato. Ai i fshehu ato.

Dhe tani ato janë konfiskuar.

Sa kemi atëherë?

- thotë ajo rreth një milion. - Pak a shumë.

Mut, Raul, më vjen keq. me vjen vertet keq.

Fatkeqësisht, nuk mund të bëjmë asgjë për të ndryshuar atë që ndodhi.

Kështu që ne do të shkojmë përpara siç është planifikuar.

Të vazhdosh me çfarë?

Do t'u duhen maksimumi një ose dy ditë për të identifikuar trupin.

Ne jemi të ndyrë.

Tomás, nëse kemi panik tani, do të kemi mbaruar.

Le t'i përmbahemi planit. Paratë qëndrojnë këtu.

A është ky një vend i sigurt?

Ka qenë i sigurt për gjashtë muaj. Kështu do të qëndrojë.

Ne nuk takohemi dhe nuk telefonojmë njëri-tjetrin derisa pluhuri të qetësohet. Në rregull?

Në rregull.

dreqin.

Mirë, hajde.

Hajde. Le të shkojmë.

Po, le të shkojmë.

Ti dhe unë, tani.

Ashtu siç thatë ju.

Ju thatë kur kjo mbaroi ...

E di, Raul, por kjo nuk ka mbaruar.

Dhe nuk po shkon ashtu siç donim.

Pikërisht për këtë arsye. Ne duhet të largohemi tani.

Nr.

E di nëse shkojmë tani, nuk do të shkojmë shumë larg.

Nuk mund të kthehem në shtëpi.

Po, mundesh.

Nëse dëshironi.

Çfarë i tha atij?

Çfarë i thashë kujt?

Studenti. Kur po përpiqeshim të digjnim makinën.

- Nuk e di. - Çfarë i tha atij?

I thashë të mendonte për nënën e tij. une...

Ju ishit atje. i thashë nëna e tij do të ishte vetëm nëse ai do të arrestohej.

Nuk e di se çfarë i thashë!

Kaq i ke thënë?

Për çfarë bëhet fjalë, Tomás? Seriozisht?

Unë thjesht po pyes.

Dhe unë po përgjigjem.

Djaloshi e humb, ju drejton armën, më drejton një armë dhe unë e trajtoj atë.

Ky është një problem?

- Jo, thjesht po pyes. - Mirë.

Epo, unë po përgjigjem, dreq.

Unë jam duke shkuar për të fjetur.

Nesër kur të identifikojnë trupin, mut do të godasë tifozin.

Pra, le të pushojmë pak, të lutem.

O Zot.

Pedro?

Jo, mami, jam unë.

Unë solla pilulat tuaja. Unë do të trajtoj recetën nesër.

Lërini në banjë, zemër. Keni dëgjuar nga babai juaj?

Është vonë dhe nuk kam dëgjuar për të. Kam thirrur gjithë ditën.

Ai më thirri. Tha se telefoni i tij po vdes.

Ai po qëndronte te Ramón's sepse ata po shkonin përsëri për gjueti.

E njëjta histori e vjetër me telefonin e tij. Ka një omëletë.

Nuk më pëlqen tani. Unë nuk jam i uritur.

Unë jam duke shkuar në shtrat. Kam një turn më vonë.

ZYRA E EKZAMINUESIT MJEKËSOR

pershendetje.

pershendetje. Kafja juaj.

- Gjuajtje e dyfishtë? - Gjuajtje e dyfishtë.

je mire?

- Po. - Flini mirë? Nuk dukesh aq mirë.

Plagë e prerë-kontusuar në rajonin e kraharorit,

ndërmjet brinjëve të katërt dhe të pestë në të djathtë.

Ajo shpon lobin e sipërm të mushkërive, shpuar perikardin,

dhe shkëput aortën ascendente.

Hemorragjia ishte masive, dhe vdekja ishte e menjëhershme,

në më pak se 60 sekonda.

- Levi? - Pikërisht.

Po djegiet?

Ata janë pas vdekjes.

Diçka që mund të na ndihmojë ta identifikojmë atë?

Ju jeni me fat sot.

Ai kishte një protezë. Numri i serisë është ende i lexueshëm.

Ne tërhoqëm të dhënat mjekësore. Ishte në dosjen e prodhuesit.

Kush është ai?

Pedro Vilas, 65 vjeç.

Nuk do t'ju pëlqejë kjo. Ai ishte oficer patrullimi.

Pedro Vilas?

Nga zona jonë.

Rreshter. Divizioni i Patrullës. Në pension.

- E kemi adresën e tij? - Është aty.

Policia!

E qartë!

E qartë!

E qartë!

I siguruar!

I siguruar. Mund të hyni.

Askush nuk jeton këtu.

Jashtë është një fqinj.

Shtëpia e tyre u bllokua rreth një vit më parë.

Ai ishte oficer policie. Pedro.

Një burrë i bukur. Dhe gruaja e tij gjithashtu.

Njerëz të qetë, të këndshëm.

Pse e përjashtuan?

Unë nuk kam asnjë ide.

Gjithçka që di është ata u transferuan me djalin e tyre.

- E dini ku jeton? - Më lejoni të kontrolloj telefonin tim.

Policia. Jeni gruaja e Pedro Vilas?

po. Ka ndodhur diçka?

Na vjen shumë keq.

E di që është një kohë e vështirë, por ne duhet t'ju bëjmë disa pyetje.

Kur ishte hera e fundit e ke parë burrin tënd?

Epo, ai u largua herët dje në mëngjes.

Ai shkoi...

gjueti me miqtë në Cuenca, dhe... i ka vdekur telefoni.

A ju duk diçka e pazakontë?

Jo. Ai dukej pak nervoz. Më e qetë se zakonisht, por...

Pse?

Problemet.

Si gjithë të tjerët.

Ai nuk flinte mirë për një kohë.

A e dini nëse ai po takonte dikë? Ndonjë shok i ri?

A vjen dikush?

Epo, ai kaloi më shumë kohë larg shtëpisë se zakonisht, por...

Djali juaj është polic?

Po, si babai i tij. Tashmë prej gjashtë vitesh.

Dhe ku është ai tani?

Epo, ai u largua dy orë më parë. Ai kishte një turn.

Pse? A është ai i përfshirë?

Karla, ai nuk është në detyrë. Është një gënjeshtër. Le të shkojmë.

Duhet të lajmërojmë Gardën Civile. Trenat, portet, aeroportet...

- Çdo gjë që fluturon ose noton. - Unë jam në të. Do të shihemi në stacion.

- Mirë. - Dreqin, Laura, lëviz gjërat.

Unë jam në rrugën time. Shihemi.

Merre, Raul.

Thirrja juaj është përcjellë te posta zanore sepse numri që po telefononi...

TOMÁS

- Po? - Tomás, Rauli ka ikur.

- Ai nuk po merr. - Çfarë do të thotë "iku"?

Do ta njoftoj Ernesto.

Në rregull.

Dreqin!

MATERIALET NDËRTIMORE

Të duhet një dorë, Raul?

- Mos lëviz! - Çfarë dreqin po bën?

- Rri prapa! - Lësho armën.

- Hipni në tokë! - Dreq atë!

Shkoni nëse dëshironi, por vendoseni përsëri aty ku ishte.

Ti e di se nuk do të arrish shumë larg.

- Nuk është problemi yt. - Sigurisht që është!

Është problemi yni i ndyrë!

Hej! Hej, Raul.

Raul.

Lësho armën poshtë.

Është i gjithë faji juaj.

- Nuk po mendon drejt. Hidhe atë. - Rri prapa!

Pse na e bëre këtë?

E ke fjalën për grabitjen?

Ti e di saktësisht se çfarë dua të them.

Nuk i shpjegove kurrë babait tim mut në të cilin po futej.

Ju e shtytë atë në të!

- Ti e di qe nuk e kam... - Mos lëviz!

Nuk e kisha idenë, Raul. Ne ndiqnim urdhrat nga lart.

Kjo është marrëzi!

Sikur ta dija, mendon se do ta kisha ofruar këtë?

Nuk e bëra këtë për ty. E bëra për të pastruar ndërgjegjen time, Raul.

Ndërgjegjja? Ju nuk keni një.

E vrave shumë përpara aksidentit.

Ai e kaloi jetën e tij duke punuar jashtë për mua dhe nënën time.

Më në fund ai mund të pushonte. Ti e shkatërrove atë.

Çfarë lloj ndërgjegjeje është kjo?

Mirë, bëj atë që duhet të bësh. Unë nuk do t'ju ndaloj.

CARLA: RAÚL, ÇFARË PO NDODH? MË PËRGJIGJE. TE DUA

- Çfarë ndodhi? - Kutia ishte bosh.

- Më lër të shoh! - Largohu nga unë!

- Më trego rrobat e tua! - Ndalo!

- Unë e di lojën e tij! - Jo tani!

- Gënjeshtar i ndyrë! - Psiko e ndyrë!

Ai gënjen!

- Ndalo! - Ndal, dreq! Mjaft!

- Karla, je mirë? - Po.

Raul.

Djali. Raul.

Raul, më shiko mua. Merrni frymë.

- Raul. - Duhet të shkojmë.

Raul. Fol me mua, bir. Raul!

Raul. Fol me mua, bir.

- Le të shkojmë! - Jo, Raul...

Jo! Prisni!

Jo!

- Raul. - Lëre atë!

Duhet ta djegim makinën, Pedro.

- Hidhe kazanin e gazit, dreq! - Seriozisht?

po te pyes bukur.

Karla!

Flisni pak me të!

Janë të gjitha këtu, gjurmët e gishtërinjve, mbetjet... Nuk mund të bëjmë asgjë.

Unë dua vetëm nënën e tij të mund të them lamtumirë.

- Nuk mundemi. - Dhe të arrestohesh në funeralin e tij?

Nuk më intereson!

Epo, ne kujdesemi!

Nëse nuk e djegim, do na kapin sot!

Ndaloje ndyrë tani!

Mjaft! Duhet ta djegim! Por së pari, ne do ta nxjerrim atë jashtë.

- Së pari, do ta nxjerrim jashtë. - Çfarë?

Çfarë po thotë ai? Qysh atë!

Më ndihmo. Hajde shpejt.

Kape atë. Tërhiqe. Tërhiqe fort.

Këmba i ka ngecur dhe një makinë po vjen.

çfarë të bëjmë?

- Po ikim. - Çfarë?

- Po ikim. - Si kjo?

- Po ikim. - Në asnjë mënyrë.

Tomás, hesht! Ne po largohemi! Tani! Ne po largohemi!

Maska!

Pasi ata e identifikojnë atë, ata do të shkojnë pas babait të tij.

Nuk ka asgjë që të lidh me djalin tim.

Ata e dinë se ishin katër. Po sikur të pyesin?

Ata do ta bëjnë presion që të flasë.

Unë nuk do të them asnjë fjalë.

Në fillim. Por pas 72 orësh me një skuadër grabitëse, të gjithë plasin.

Ata ngatërrohen me kokën tuaj, kështu që ju ulni vigjilencën tuaj.

Ne jemi budallenj, jemi nisur për në Soto del Real.

- Tomás. - Pse i rrezikuam të gjitha?

- Hesht! - Unë do.

Por së pari, më tregoni pse diamantet nuk ishin në kuti.

Nëse është i pastër, le ta kërkojmë.

Cili është problemi juaj? Nuk më beson mua?

Luis. Çfarë është ajo?

Mirë, po, unë jam në rrugën time. Mirë, shihemi atje.

Ne i përmbahemi planit origjinal.

Plani dështoi pak kohë më parë.

- Përshëndetje. - Rreshter.

Më falni, jam vonë.

Përshëndetje, Carla.

Përshëndetje. si po shkon?

Çfarë kemi ne?

Kemi një turmë shikuesish jashtë bankës. Përfundoi.

Makina 12, nuk mund të kalojë Gran Via. Trafik i rënduar. Përfundoi.

Kopjo.

Mirmengjesi. si jeni?

Unë jam Carla Mencía, Rreshteri Detektiv, Skuadra e Grabitjes 1.

Gëzohem që u njohëm.

Ishin tre, të gjithë me maska, dhe njëri prej tyre po drejtonte armën...

Viktor.

Tomás.

- Çfarë ndodhi me ju? - Çfarë?

Fytyra juaj. E ke prerë veten?

Nuk është një prerje. Është një tatuazh i pidhit të motrës suaj.

Perimetri është përgjatë kësaj linje. Etiketoni gjithçka brenda.

Bëni foto të çdo centimetër para se të mbërrijë skuadra e grabitjes

dhe shkel gjithçka.

Mut i shenjtë, unë e njoh atë.

Çfarë?

Raul Vilas, nga Divizioni Kibernetik.

Jo mut.

Ai është një nga yni, Tomás.

- Je i sigurt? - Po, dreq.

Babai i tij ishte oficer patrullimi. Doli në pension disa vite më parë.

Shikoni nga afër. Nuk e njeh?

Asnjë e dhënë e ndyrë.

Thuaji togerit, tani.

Por askush nuk e prek makinën.

Pas heqjes së trupit,

merrni makinën në stacion dhe kontrollojeni atje.

E kuptove?

E madhe. Forenzika do t'ju thërrasë për të bërë së bashku një skicë të përbërë.

Përshëndetje?

Edhe një gjë. A janë të rrezikshëm?

Unë zakonisht largohem nga këtu vetëm ...

Ku?

- Nëse mësojnë se kam folur... - Në rrugën tonë.

Nëse do të hynin pa maska, ata e dinin që ne do të...

Ne jemi në rrugën tonë.

Gjithçka në rregull?

Unë do t'ju them më vonë. Le të shkojmë.

dreqin. Një nga tonat, dhe djalin e një shoku polic.

- E njihje? - Vetëm me shikim.

Sapo të dalë fjala, bëni gati kokoshkat.

Më do mua në vendin e tij, ti në aksident?

Nr.

Jo. Burri juaj dhe ekipi i tij janë tashmë atje.

Ata nuk do të humbasin asgjë që ne do të gjenim.

Epo, ose këto ose këto. Ata ishin të përdredhur si një S.

- Qetësohu! - Jam i qetë. Unë dua të flas me menaxherin.

Ndalo.

Njëra prej tyre është e imja. A u futën në të?

- Shef! - Të lutem. Mos më prek!

- Çfarë po ndodh? - Kutia 34.

Nuk mund të jesh këtu. Ju lutem largohuni.

Nuk po kontrollojmë asgjë.

- Kontrollo 34? - Keni kaluar vijën e policisë.

-Të lutem largohu. - Ernesto, a mund të më ndihmosh? Është urgjente.

- Oficer, nëse mund të ndihmoj në ndonjë mënyrë - - Nuk do të jetë e nevojshme.

A është vjedhur ndonjë gjë nga kutia 34?

Ne do t'ju tregojmë gjithçka kur marrim deklaratën tuaj. E qartë?

- E di çfarë kishte brenda? - Nxirre jashtë.

Nuk ke asnjë ide të ndyrë.

Dil jashtë, dreq.

- Përshëndetje? - Policia Kombëtare. Hape, të lutem.

Në rregull.

- Pedro. - Hej, Luis. Ka kohë që nuk shihen.

Si mund t'ju ndihmoj?

Mund të hyjmë?

sigurisht.

Pse mendoni se djali juaj mund të ketë qenë i përfshirë në grabitje?

Për shkak të meje.

Unë mendoj. Jo, jam i sigurt për këtë.

Pasi dola në pension, rifinancova shtëpinë time.

Ne donim të blinim një apartament në plazh, në Conil.

Diku i qetë për t'u çlodhur, për të peshkuar...

Banka më ofroi një hipotekë në jen.

Në Japoni, normat e interesit ishin më të ulëta, kështu që unë do të paguaj më pak çdo muaj.

Në fillim, funksionoi. Pagesat tona ishin të ulëta.

Dukej një ide e mirë, por...

Pastaj euro shkoi në mut, dhe jen... qëlluan lart.

Kam humbur gjithçka për të cilën kam punuar ndonjëherë.

Deri në vitin 2012, ne nuk mund të përballonim asgjë.

Ne humbëm të dyja shtëpitë. Banka i mori të gjitha.

Raul nuk kishte zgjidhje. Ai duhej të na merrte të dyve.

Kjo është shumë poshtëruese për një baba.

Pra, mendoj se kjo është arsyeja pse ai e bëri atë.

Jo për veten e tij. Për mua. Për ne.

Si e morët atë plagë në kokë?

Unë jam duke marrë ilaçe për gjumë.

U ngrita i mërzitur dhe u përplasa me diçka.

Duhet të kontrollojmë shtëpinë.

Sigurisht. Bëni punën tuaj.

Kontaktoni gjykatën.

Qëndro këtu. Do të kthehem në stacion.

Në rregull.

me vjen shume keq.

Tomás, ke ndonjë gjë?

Luis.

Ne po fshijmë sediljet.

Ne po kërkojmë djersë, pështymë, ose gjak nga të dyshuarit.

Po kompjuteri i makinës?

Ky model nuk ka GPS.

Vetëm bazat. Rripat e sigurimit, airbags, shpejtësia.

Nuk ka shumë për të vazhduar.

Gjurmët e gishtërinjve?

Asgjë e dobishme. Ose e pastronin, ose mbanin doreza gjatë gjithë kohës.

Po makinën? Ku e morën?

Është çregjistruar pesë vjet më parë.

Ishte i destinuar për në kantierin e mbeturinave por kurrë nuk arrita atje.

Kush e përpunoi?

Një nga ato agjenci që i bën të gjitha në internet.

Nënshkrimi i tij është i vërtetë. Askush nuk kontrolloi pjesën tjetër.

Kjo nuk ishte një punë amatore.

Çfarë erë është ajo?

Benzina.

Sedilja e pasme është e njomur.

Dhe gjetëm një kuti gazi gjysmë bosh në rrugën ngjitur me makinën.

Kështu ata synuan ta digjnin.

Kështu mendojmë ne.

Pra, pse nuk e bënë?

Diçka i ndaloi. Ose dikush. Kush e di?

Më njoftoni nëse gjeni ndonjë gjë.

Raul? Në asnjë mënyrë nuk do ta bënte këtë.

Ne e quajmë atë "Regjistri Federal". Ai gjithmonë përmend rregullat.

A e dini nëse ai kishte probleme?

Nr.

Ai kurrë nuk përmendi asgjë.

Pse mendoni do bente dicka te tille?

Nuk ka ide. Unë thjesht nuk e kuptoj atë.

Dhe jashtë punës?

A dini ndonjë gjë për të?

Jo shumë. Ai jetonte me prindërit e tij. Epo, prindërit e tij jetuan me të.

Gjithçka që bënte jashtë punës ishte studimi.

- Çfarë? - Po përgatitej për provimin e oficerit.

E drejta. A i dukej jashtë kohe kohët e fundit?

Nr.

Ai sigurisht nuk dukej i aftë e ndonjë gjëje të tillë.

Oficerët nga Moncloa po vijnë.

Unë kam nevojë që ju të tërhiqeni veten nga rasti.

sigurisht.

Por së pari, do të doja t'ju tregoja diçka.

Çfarë?

Shikoni aty.

Çfarë është kjo?

Jaqja e qenit.

Faleminderit shumë për gjithçka.

faleminderit. Ditë të mbarë, zotëri.

Më herët? nuk munda. Thjesht më lanë jashtë.

Po ju? Ata erdhën, apo jo?

Tek stacioni? Për çfarë?

Oh, e drejtë.

Jo. Më dëgjoni. Më beso.

Ne bëjmë atë që kemi rënë dakord dhe qëndroni të qetë. Kjo është e gjitha.

Ju përbindësh!

Edhe unë të dua, zemër. Kaq shumë.

Mirëdita, Paqui.

DIAMONTE - 0034

Pasi të kemi mbaruar me sallon dhe kuzhine,

do të sjellim kutitë dhe mobiljet nga dhoma e fundit.

Ne do t'i kontrollojmë ato këtu. Në rregull?

Etiketoni çdo gjë që marrim me vete.

Sapo të mbarojmë,

regjistroni të gjitha dhe dërgoni një kopje në gjykatë.

DO TË SHKIM? KARLA

Pedro? Raul?

- Isabel. - Çfarë po bëjnë gjithë këta njerëz këtu?

Qëndro i qetë, zemër.

- Ka ndodhur diçka? - Eja këtu. Më përqafo.

- Jo. Prit. Çfarë ndodhi? - Eja këtu, zemër.

Më trego çfarë ndodhi.

TOMÁS

- Pse nuk u përgjigj? - Jam i zënë. Çfarë është ajo?

- Hyri Pedro mut. - Çfarë?

Ata po kontrollojnë printimin.

Mund të jetë kushdo. E trajtove makinën?

po. Dyqani i bizhuterive në Badajoz, dy vjet më parë. E mbani mend?

- Po. - Kam përdorur prova nga ajo grabitje.

ADN-ja do të na mbajë të zënë për dy javë.

Epo, atëherë, shkëlqyeshëm. Jemi në qartësi.

A është diçka e gabuar?

Çfarë mendoni ju?

Po. Sidomos ai në të majtë.

Dhe tjetri?

Po, tjetri mund të jetë ai.

Siç thashë, ata dukeshin të zakonshëm. Asnjëri nuk u dallua vërtet.

Epo, nëse ju kujtohet diçka tjetër, na njoftoni.

Kujtimet mund të kërkojnë kohë të dalin në sipërfaqe,

por ne vërejmë më shumë sesa kuptojmë.

Epo, kjo është e gjitha për momentin.

- Kjo është ajo? - Po.

E madhe. faleminderit.

- Shihemi. faleminderit. - Mirupafshim.

- Mirupafshim. - Mirupafshim.

Sara.

Më thuaj çfarë ke.

Ne kemi ekzaminuar printimin e këpucëve.

Dhe?

Është një këpucë standarde.

Problem standard?

E jona. E policisë.

Kontrolloni kamerat. Mund të ishte njëri prej nesh.

Ne kemi kontrolluar tashmë.

Është një model i vjetër. Nuk lëshohet më.

Ne kontrolluam me Furnizime,

dhe ata e konfirmuan Ky model u lëshua nga viti 1998 deri në vitin 2000.

Trembëdhjetë vjet më parë.

Dhe merrni me mend babain e kujt i kishe veshur ato këpucë atëherë?

je mire?

Po. Unë do të dal menjëherë.

Hajde, duhet të shkojmë.

Mirë, jam gati.

Çfarë po bëni me këtë?

Atij i pëlqente të luante me këto kur ishte i vogël.

Le të shkojmë.

Më vjen keq, bir. te kam deshtuar.

Zot, pranoje Raulin në paqen tënde dhe le të pushojë në dritën tënde.

Ja ku është.

Si është akademia?

Mirë. Rrah duke parë scumbags i tërhequr me pranga.

Por më e mërzitshme.

varet. E njëjta pagesë, më shumë gjumë. Shikoni.

Ja dosja e tij.

Diçka që bie në sy tek ai?

Ai ishte një fëmijë i mirë.

Punëtor.

Ai vinte në klasë edhe me ethe.

A kishte miq këtu?

Ai e mbajti veten.

Ai do të ulej, do të dëgjonte, pastaj do të largohej.

Mund të më jepni një listë me shokët e tij të klasës?

Ndoshta dikush mund të më thotë më shumë.

Sigurisht, do ta printoj tani.

Hej.

Rreshteri juaj detektiv nuk ju permend asgje?

Çfarë? OBSH? Karla?

Karla. Carla... Mencía.

Ajo mori kursin e promovimit këtu disa vite më parë.

Si e njeh ajo Raulin?

Nuk ka ide. Disa javë më parë, pasi mbarova mësimin këtu,

Shkova për të marrë makinën time nga garazhi ngjitur,

dhe i pa duke folur në makinën e Raulit.

Jeni i sigurt se ishte Carla Mencía?

Hajde. Ajo ishte këtu gati dy vjet. Sigurisht që jam i sigurt.

E mbani mend çfarë dite ishte?

PARKIM PUBLIK GARAZ 24 ORË

E kuptova. Filloni të merrni deklaratën e tij dhe prisni derisa të arrij atje.

Dhe Karla? Gjeni atë.

Policia Kombëtare.

A regjistrojnë këto kamera?

- Urime. - Çfarë?

Ke kapur një nga grabitësit. Dy poshtë, dy për të shkuar.

Mëngjes. Detektivja Rreshter Carla Mencía.

Zoti Vilas refuzon të bëjë një deklaratë.

Pastaj vini re refuzimin e tij dhe e futi në një qeli mbajtëse

derisa të paraqitet para gjykatësit.

Më falni. A mund të flas me ju privatisht?

A nuk jam mjaftueshëm i mirë?

Pedro, ti je polic.

Ti e di çdo gjë që i thua asaj mund të përdoret kundër jush.

Me të.

Kjo nuk ka kuptim.

Jo, nuk ka.

Cili është qëllimi juaj?

Mos u shqetëso, asnjë nga këto do të përfshihen në raport.

je i sigurt?

po. Vazhdoni.

Eja me mua.

Turri! Ku është Karla?

Me të dyshuarin për grabitje. Ai kërkoi të fliste vetëm me të.

- I lejove? Mut. - Pse dreqin nuk do ta bëja?

- Mund të dalësh? - Sigurisht.

Jo. Jo ju. Ai.

Hajde.

Uluni.

Tomás.

Çfarë po ndodh?

Ne kemi nevojë që ju të vini me ne.

Karla, ti je i arrestuar për pjesën tuaj në grabitje

në Degën 37 të Bankës Condal.

Ju keni të drejtë të heshtni. Çdo gjë që ju thoni mund të përdoret kundër jush.

Ju keni të drejtën e një avokati dhe për të folur me ta.

Nëse nuk mund të përballoni një...

- Më lër të shoh! - Hiq dreqin nga unë!

- Më trego rrobat e tua! - Ndalo!

- Unë e di lojën e tij! - Jo tani!

Gënjeshtar i ndyrë!

Psiko e ndyrë!

- Ai gënjen! - Ndalo!

Ndal, dreq! Mjaft!

- A jeni mirë? - Po.

A jeni mirë djema?

Duhet të shkojmë.

E dashur, le të shkojmë.

Nr.

Jo!

Karla! Jo!

Jo!

Kështu që nuk keni dyshuar kurrë për ndonjë gjë. Jo një herë.

A keni dyshuar ndonjëherë për ndonjë gjë?

Ajo kaloi më shumë kohë me ju se unë.

Epo, as unë.

Tomás,

grabitja ishte planifikuar në mënyrë të përpiktë.

Kjo kërkon javë të tëra përgatitjeje. Nuk ka si të mos e keni vënë re.

Nëse nuk keni qenë edhe ju i përfshirë.

Oraret tona zakonisht nuk mbivendosen.

Nuk e di se çfarë bëri ajo teksa punoja.

Ajo sapo ishte promovuar te rreshteri i detektivit.

Ajo punoi bythën për të arritur atje.

Dhe ajo e pëlqeu punën e saj. Kjo është e sigurt.

Nuk ka kuptim. Përveç nëse ajo e bëri atë për ju.

Këtu shkojmë përsëri.

Mirë, mirë. Le të themi se nuk jeni i përfshirë.

Na ndihmoni ta zbulojmë pse Carla u përfshi në grabitje.

Hiqe nga gjoksi. Atëherë mund ta vajtosh.

Atëherë të gjithë mund ta vajtojmë.

Ne jemi të lënduar, të ndyrë dhe të rraskapitur.

Askush nuk dëshiron të jetë këtu.

Ajo ishte gruaja ime. Unë do ta vajtoj kur të dal nga këtu.

Dhe ju nuk keni asgjë për mua.

Ja ku shkoni.

faleminderit.

Kur i tregove asaj për problemet tuaja të lojërave të fatit?

Kur ju kapën llogaritë?

A e dinit

këto mikrokredi për të cilat po aplikonit keni qenë të lidhur me bankën që keni grabitur?

Ju zgjodhët këtë bankë për t'u hakmarrë.

Hakmarrja për çfarë?

E futa veten në atë rrëmujë. Banka nuk e kishte fajin.

Jam i sigurt që nuk e ke kuptuar plotësisht kushtet me të cilat keni rënë dakord.

Po sikur të merrni 5000 €? Pastaj 5000 € të tjera?

Pastaj vazhdoni të huazoni derisa të arrini 25,000 €,

dhe të përfundojë borxhi më shumë se 200,000 €?

Ndoshta ata janë pjesërisht fajtorë.

Dhe edhe nëse kapin llogaritë dhe pagat tuaja,

borxhi vazhdon të rritet. E drejtë?

- Po. - Pra, më lejoni të pyes përsëri.

Si keni planifikuar të dilni nga kjo?

Papritur, grabitja e një banke

nuk duket aq i çmendur.

E ke prerë faqen në përplasje, apo jo?

Jo, e mora gjatë stërvitjes.

Ishte ideja jote, apo jo?

Nuk mund të ishte e Karlës.

Pse dreqin e tërhoqët në këtë? Pse e le ta bënte?

Ngrihuni për të, dreq!

Tregoni pak pendim dhe ngrihuni për të!

Të paktën kishe mirësjellje

për ta nxjerrë nga makina para se ta digjesh.

Mund të shkoj tani?

A nuk dukej Carla... Nuk e di, nervoz këto javët e fundit?

I sëmurë?

Nr.

Nuk e dinit, apo jo?

Sa herë duhet ta them? Nuk e dija, Luis.

- Jo. - Nuk e dija.

Jo, nuk është kjo ajo që dua të them.

Tomás.

Çfarë?

Carla ishte shtatzënë.

Çfarë?

Nuk e dinit?

E morëm vesh gjatë autopsisë.

Sa larg ishte ajo?

Shtatë javë.

Nuk ju tha ajo?

Jo. Po më gënjen.

- Po gënjen. - Ne kontrolluam shtëpinë.

- Ne i gjetëm të dhënat e saj OB-GYN. - Më lër t'i shoh.

Pasi të filloni të bashkëpunoni.

Po gënjen o bir kurve.

Pse mendoni se ajo nuk ju tha?

po gënjen.

Ju u përpoqët për një fëmijë nja dy vite më parë.

Ajo kishte një abort.

E provove sërish?

Nr.

Filluan problemet tuaja me lojërat e fatit? para apo pas abortit?

Ndoshta ajo nuk ju tha sepse ti nuk ishe babai.

A mund të kishte parë një burrë tjetër?

Ju nuk e dini se për çfarë po flisni.

Mos më afro!

Mos guxo të më afrohesh. Mos guxoni.

Tomás.

Më dëgjo mua. E di që e doje.

Karla ka ikur.

Por ju keni gjithë jetën përpara jush.

Duhet të bashkëpunoni.

Nëse keni diçka për mua, më arrestoni. Kam mbaruar së foluri, Luis.

Në rregull.

E marta është pak shpejt. Mund ta zhvendosim për të enjten.

Ose mund të bëjmë të mërkurën.

Në të njëjtën kohë, nga ora 11:00 deri në mesditë.

Çfarë ndodhi me ju, Raul?

E ngatërrova gjurin duke bërë diçka budalla.

Shpresoj të bëhet më mirë.

- Faleminderit. - E mërkurë...

Po babi?

Po, sapo u largova nga akademia.

po.

Mirë, mos u shqetëso. Unë do të ndalem rrugës dhe do t'i marr ato për të.

Nuk mund të të dëgjoj. Është duke u prerë.

Sinjali i keq. Unë jam në garazhin e parkimit.

Si po shkon shkolla, Raul?

Çfarë po bën këtu?

Që kur?

Nuk e di se çfarë do të thuash.

Që kur?

Para apo gjatë përgatitjeve?

Përgjigju.

Gjatë.

Ajo nuk po e kërkonte.

As unë nuk isha.

Sapo ndodhi.

- Ju të dy nuk po kalonit mirë. - Vërtet?

Ajo nuk po shkonte mirë.

Por ajo me të vërtetë të donte.

Ajo e bëri këtë për ty. Për paratë që i keni borxh bankës.

Ne nuk duhet të shihemi...

Çfarë po planifikonit ju të dy?

Po iknit bashkë?

Ajo ishte shtatzënë.

Çfarë?

Nuk e dinit?

- Jo. - Po, e ke bërë.

- Nuk e dija. - E dinit.

- Nuk e kisha idenë. - Jo?

Ajo heshti sepse ishte e jotja.

Ndoshta ajo nuk e donte fëmijën.

Çfarë?

Sigurisht që ajo bëri. Ishte e jotja, Raul.

Jo, nuk ishte e imja. Nuk mund të ishte. Nuk mund të kem fëmijë.

A dukem si një idiot?

Unë po ju them, nuk mund të kem fëmijë.

E dija se diçka po ndodhte. E dija që në fillim.

- Ju të dy po largoheshit? - Tomás...

Po largoheshit bashkë?

A do të iknit bashkë apo jo, Raul?

me pergjigj.

Ajo nuk donte një jetë me ty.

BABI

Djali? Raul?

Tomás!

Çfarë i ke bërë djalit tim?

Unë nuk jap një mut për paratë! Merre atë.

Por më thuaj ku është. Më trego!

- Më lër të shoh! - Hiq dreqin nga unë!

- Më trego rrobat e tua! - Ndalo!

- Unë e di lojën e tij! - Jo tani!

Gënjeshtar i ndyrë!

Psiko e ndyrë!

- Ai gënjen! - Ndalo!

Ndal, dreq! Mjaft!

Çfarë ndodhi?

Tomás.

Tomás.

Tomás.

Tomás.

Tomás. Tomás, jo! Jo, prisni! Prit, Tomás!

Dhe sot, gati dy muaj pas grabitja në bankën Jiménez Ruiz,

në rrethin Chamberí,

policia ka arrestuar katër shtetas të Evropës Lindore.

Banda veproi me ndihmën i një anëtari të zbatimit të ligjit,

trupi i të cilit u gjet brenda një makine të djegur

në periferi të Madridit.

Grupi besohet të jetë i lidhur

në një rrjet kriminal që vepron në disa vende,

specializuar në bankë dhe grabitjet e dyqaneve të bizhuterive,

si dhe lojërat e paligjshme të fatit dhe pastrim parash.

Është kjo lidhje me lojërat e paligjshme të fatit

që mund të ketë lidhur oficerin e vdekur për organizatën.

Paratë dhe mallrat e vjedhura nuk janë rikuperuar.

Gjashtë aksione.

Dy per ty,

nje per ty,

një për ty dhe dy për mua.

Ju ende nuk do të na tregoni kush është personi i gjashtë?

Jo, nuk ka nevojë ta dish këtë, as sot.

"Nuk ka nevojë" për kë?

Kjo ishte marrëveshja, partner.

Diçka tjetër?

Jo?

Telefonat celularë në tavolinë, ju lutem.

Ju uroj fat të gjithëve.

Epo, faleminderit shumë, zoti Banker.

Me ke munguar shume.

edhe mua me ke munguar.

Më në fund mund të shkojmë.

Vietnami.

Unë jam shtatzënë.

Nuk e di se i kujt është.

Nuk më intereson.

Nuk kam nevojë ta di.

A e dini se çfarë është një boshllëk grupi?

Nr.

Hendeku në brez është...

Nuk ka rëndësi. Është e komplikuar.

Por një diamant ka një hendek shumë të gjerë brezi.

Ky nuk ka. Është moissanite.

Një falsifikim bindës, por vlen 1% e asaj që mendoni.

Jo, kjo është e pamundur. je i sigurt?

Dhe ato?

Ju i morët ato.

po.

Ti bastard.

Cili ishte plani juaj për ta?

Çfarë rëndësie ka tani? Janë të rreme, të gjitha.

I rrezikova të gjitha për ty dhe mamin, dhe e tërheq këtë?

- Nuk është kështu. - Atëherë çfarë është? Huh?

Çfarë është atëherë?

Shpjegojeni.

Çfarë tjetër kishte në kuti?

Nuk kishte asgjë tjetër. Vetëm çanta dhe ajo mut, moissanite.

je i sigurt?

Ti e ke fjalën time.

Kaq shumë për fjalën tuaj.

Fjala jote e ndyrë.

Kjo nuk mund të ndodhë. Ernesto ishte i bindur.

Dhe pronari u paraqit fatura, vleresime...

Gjithçka ishte në deklaratën e tij.

- Na qitën. - Ti je ai që na qitë.

- Mëngjes. - Mirëmëngjes.

Do të doja të shihja Ernesto, menaxherin.

Ti shkuat në bankë vetëm tre ditë më parë.

Unë shkoj dy herë në javë.

Për çfarë?

Çfarë do të thotë, "për çfarë"?

I dua ato diamante më shumë se fëmijët e mi.

A janë fituar ligjërisht?

Sigurisht që janë të ligjshme.

Ja ku i keni faturat,

vlerësimet, raportet e gjeologut...

- Çfarë jeni duke bërë në video? - E zakonshme.

Shikoni, prekni, numëroni. E njëjta rutinë e vjetër.

Kush tjetër e dinte kishte diamante në kutinë 34?

Po, Raul?

Ai nuk është këtu. Ai është në pushim mjekësor.

Nuk më pëlqen kjo. Unë po shkoj në vendin e tij.

Dreqin!

- Më fal. - Çfarë ndodhi?

Asgjë. Shihemi atje?

Jo, prit.

Çfarë nuk shkon?

Diamantet.

Pronari kishte sigurim privat. Diamantet janë të mbuluara.

Po...

Eksperti dha dokumentin. Është këtu.

Sa shumë?

Pesë milionë euro.

Ai bir kurve.

I nxori dhe i ndërroi.

Ai merr pagesën dhe i mban diamantet.

- Ai e dinte që ne do të vidhnim bankën. - Vetëm një mënyrë ai mund ta dinte.

Ernesto. Unë do t'i jap babait tuaj adresën dhe le të shkojë atje.

Disa nga kolegët tuaj erdhi nga dyqani im për të më thënë

se nëse shoh ndonjë gjë të dyshimtë,

Unë duhet të kontaktoj me ju, dhe kjo është arsyeja pse unë jam këtu.

- Për ju, zotëri. - Faleminderit.

- Ai është ende në shtëpi. - Çfarë të bëjmë? A hyjmë?

Jo. Ne qëndrojmë këtu dhe presim.

Kolegët tuaj më paralajmëruan mbi një muaj më parë.

Pas grabitjes së bankës. Në rast se pashë ndonjë gjë të dyshimtë.

Dhe unë po ju them, diamantet nuk ishin të vërteta.

Përndryshe, pse do të isha këtu?

Por ai ishte i bindur se ato ishin të vërteta.

Dhe nëse dikush ka diamante dhe nuk e di që janë të rreme,

atëherë nuk mund të jenë të tyret.

Ky është supozimi im.

Mund të na e përshkruani atë në detaje?

Po, sigurisht.

Por a nuk do të ishte më mirë nëse e shihni vetë fytyrën e tij?

- Ja ku shkoni. - Faleminderit.

si jeni?

- Mirë. Dhe ju? - Mirë. Të ketë një vend.

faleminderit.

Kafe?

- E përkryer. - Antonio.

Kush është?

Babai im.

Çfarë po thotë ai?

Më lër të shoh.

Mut, është banakieri.

- Cili banakier? - Ai nga lokali.

Ata dukeshin të zakonshëm. Në të tridhjetat e tyre.

Njëri patjetër kishte një kapak,

dhe tjetri kishte një dritë ... Epo, mjekër kafe.

dreqin.

Ata bij kurve.

Ajo është personi i gjashtë.

Taksi...

Ai mban një valixhe.

Ai po largohet.

Kujdes, ai është afër.

Ja ku shko. Gjysma juaj.

Gjithçka mirë?

Duket si ajo.

Shijojeni atë.

Me siguri do të përpiqem.

- Epo, një udhëtim të mbarë. - Ishte kënaqësi.

Jepi Ernesto një përqafim nga unë.

unë do.

Më falni.

A është kjo rrugëdalja?

Jo, ky është banja. Dera kryesore është e vetmja dalje.

faleminderit.

Policia. Dilni nga makina.

Pikërisht atje.

Kujdes kokën.

Ai po shkon në aeroport.

Lucia? Tani për tani?

- Partneri juaj i Divizionit Kibernetik? - Po.

Çfarë ka, Lu?

Hej, më fal që të shqetësoj.

Po kontrolloj serverin për rastin e Mërkurit.

po.

Nuk mund t'i gjej regjistrat e trafikut nga dje. A i lëvizët ato?

Shkrimet? ato kemi kapur nga përfaqësuesi TOR?

Po, ato. Dosja ka vetëm një grumbullim të pjesshëm.

I lëviza ato në kontejnerin e koduar NAS.

Ata ishin shumë të mëdhenj.

Dreqin. Në rregull.

Unë mund t'i shoh ata tani.

- Më falni, koka ime është kudo. - Pa merak.

faleminderit. Mirupafshim.

Shihemi më vonë. Mirupafshim.

Më falni.

...ju lutem kontrolloni ekranet e informacionit të fluturimit shfaqen rregullisht

për ndryshimet e portës ose të orarit.

Kujdes, pasagjerë,

siguria mund të kërkojë kontrolle shtesë të bagazheve.

Mëngjes.

Faleminderit shumë.

Kujdes, pasagjerë, për sigurinë tuaj, ju lutem...

Shkoni përpara.

Fluturimi i TEF Air shtatë, katër...

Përshëndetje, e dashura ime.

pershendetje.

Pra? I keni apo jo?

i kam ato.

Dhe janë të fshehura mirë.

Epo, më në fund, apo jo?

Së fundi.

Më dukej si përgjithmonë, duke mos të parë.

Po, mirë, nuk kishim zgjidhje.

Dhe banka?

Në pushim për depresion.

Nuk e kam marrë veten nga grabitja. Kisha nevojë për pushime.

Gjithçka funksionoi në mënyrë perfekte, ashtu sic thua ti.

Ka një hap të fundit.

Nuk ka mbaruar derisa të jemi në ajër.

Faleminderit shumë, Lola.

Pse?

Sepse të dua shumë.

- Po shkoj ne tualet. - Hej.

Kujdes mos teshtini, ose përndryshe ata do të rrëshqasin jashtë, në rregull?

Kujdes, pasagjerë, për sigurinë tuaj,

ju lutem mos u largoni bagazhet tuaja të pambikëqyrura...

Relaksohuni. Jemi në një aeroport.

Ku është ajo?

Ku eshte kush?

Ne nuk jemi idiotë. ne e dimë.

- Ku është ajo? - Kë e ke fjalën?

Ti bir kurve.

Përgjigju.

Unë do të përgjigjem. Doje të ktheheshe çfarë vodhi banka, apo jo?

Dhe zgjidhni problemet tuaja. Epo, ato janë zgjidhur.

Çfarë tjetër dëshironi?

Ernesto, sa ke mbajtur? Gjysma, apo jo? Në rregull. Dy e gjysmë.

Thjesht do ta ndajmë. Asnjë punë e madhe.

- Për çfarë po flet ajo? - Na jep pjesën tonë të diamanteve.

Nuk e di se për çfarë po flisni.

Mos u bëj budalla, Ernesto.

...ju lutem hipni në portën numër B10.

Më falni. Ky është grupi im i konviktit.

- Nuk po hipni. - Do ta presësh, apo jo?

- Nuk do të shkosh askund, dëgjon? - Më lësho!

Më falni.

Gjithçka në rregull?

Gjithçka është në rregull. Gjithçka është në rregull, më fal.

Unë jam duke hipur në atë aeroplan.

Nëse më ndalon, do të më arrestojnë, apo jo?

Dhe unë do t'u tregoj atyre gjithçka. Dhe të gjithë do të zbresim.

Shkoni përpara.

Mos u bëj fëmijë, Karla. Nëse largohem, kjo përfundon këtu dhe tani.

Mund të merrni më pak nga sa prisnit, por...

do jesh i lire.

Më në fund do të keni njëri-tjetrin.

Është thirrja juaj.

Ky është shpirti.

Konsideroni veten me fat. Ka pak femra si ajo.

Nisja e Fluturimi Ayutthaya 3215 për në Paris.

Pasagjerë, ju lutemi hipni në portën B9.

Mirë se vini.

- Mirë se vini në bord. - Faleminderit.

Mirëmëngjes, zonja dhe zotërinj. Kjo është Madison, stjuardesa kryesore.

Në emër të kapitenit, ekuipazhi dhe linja ajrore,

ju mirëpresim në bord.

Ju lutemi zini vendet tuaja, lidhni rripat e sigurimit...

Thirrja e fundit për pasagjerët në fluturimin Ayutthaya 5022 për në Bangkok.

Pasagjerë, ju lutemi vazhdoni te porta numër B10.

Ambarkimi përfundoi. Mbyllja e dyerve.

Hej!

Duhet të presim edhe pak.

- Imbarkimi ka mbaruar. - Partneri im nuk ka hipur!

Ju lutemi uluni.

- Ju lutemi uluni. - Është vetëm një minutë.

Ju lutemi uluni.

Ajo ishte jashtë me mua!

- Zotëri, hipja ka përfunduar. - Më falni.

E dashur, a është gjithçka në rregull?

Po.

- A jeni vërtet mirë? - Po, Ernesto, po.

ku jeni ju?

Në aeroplan.

Në aeroplan? Ku? Nuk mund të të shoh.

Nuk do ta them më. Ju lutemi kthehuni në vendin tuaj.

Nuk po shkoj me ty.

Ju lutem.

Mos e mbyll telefonin.

Na vjen keq. Mos e mbyll telefonin.

Çfarë? Për çfarë po flisni?

Mendova se mund të të falja,

ajo çfarë ndodhi për vëllain tim nuk ishte faji yt.

Se, në fund të fundit, ti ishe i bllokuar si gjithë të tjerët.

Të pashë duke vuajtur.

Pashë sa shumë u kujdese për mua dhe të gjithë të tjerët.

Sigurisht që më interesonte, Lola.

u mora me vete.

E urreja veten për këtë, por e bëra.

Kam besuar tek ne, Ernesto. Në plan, në largim, në...

Derisa të nxirresh diamantet, tha se duhet t'i mbajmë.

Lola, dëgjo, diamantet...

E bëra për ty.

Jo. E ke bërë për vete.

Do të doja ta kishe takuar. Vërtet. Ai ishte i lumtur.

Ishte ëndrra e tij të ketë kompaninë e tij të ndërtimit.

Dhe ai ju besoi.

Cili ishte slogani juaj?

"Rritja së bashku." Dhe e shkatërrove atë.

Të gjithë ju.

- Ne? - Po. Ju dhe banka juaj.

Ti e shikove atë të zbriste dhe nuk bëre asgjë.

Ti nuk bëre asgjë.

Po ju lutem.

Le të zbresim nga avioni dhe të flasim ...

Më përgjigjeni vetëm për këtë.

Çfarë dhemb më shumë? Të më humbasësh apo të humbasësh diamantet?

Më vjen keq për atë që do të them. Thellë brenda, e dija se do të më duhej të të testoja.

Më testoni?

E bëra sepse kisha nevojë ta dija nëse mund të të besoja.

Për çfarë po flisni?

Unë po them se ju e dini se si jemi ne.

Ne bankierët kemi gjithmonë nevojë për garanci, Lola.

Gjithmonë.

Më thuaj çfarë do të thuash!

Do të doja të kisha gabuar. Kjo nuk është ajo që doja. betohem...

Zotëri, duhet të fikni telefonin. Lidheni rripin e sigurimit.

Zonjë, të lutem fik telefonin.

po.

Ernesto.

Ernesto.

Fluturim të mbarë, Lola.

A keni ndonjë pije më shumë këtu?

- Diçka për të pirë? - Ujë, ju lutem.

Po, sigurisht.

- Më vjen keq. - Jo, është në rregull.

- Do të marr më shumë. - Mos u shqetëso.

- Më vjen keq, zotëri. - Mos u shqetëso, është vetëm ujë.

- Pështyje! - Nuk ishin aty, dreqin!

- Nuk ishe aty? - Kutia ishte bosh.

- Më lër të shoh! - Hiq dreqin nga unë!

- Më trego rrobat e tua! - Ndalo!

- Unë e di lojën e tij! - Jo tani!

Gënjeshtar i ndyrë!

Psiko e ndyrë!

- Ai gënjen! - Ndalo!

Ndal, dreq! Mjaft!

Hajde!

- Raul. - Ndihmë! jam bllokuar.

Prisni.

- Prit! po vij. - Eja të më ndihmosh!

- Hajde! - Çohu, Raul, dreq.

Kujdes!

Tërhiqe. Tërhiqe lart.

Hajde, dreqi!

Një makinë po vjen!

- Maska! Tani! - Hajde, le të shkojmë!

Maska, të gjithë!

je mire?

- Hajde. - Raul.

Hajde, Tomás, dreq!

Le të shkojmë!

Le të shkojmë! Tani!

Këtu vjen era muti.

Epo, më mirë të mësohesh me të.

Mallkuar fatin tim

Mallkuar këtë histori pa fund

CONDAL BANK PARATË TUAJA NË DORË TË MIRA

Kjo përzierje e jetës dhe vdekjes

Më është dashur të vuaj

Uroftë ylli nën të cilin kam lindur

Qofsh i mallkuar përgjithmonë

U bëftë zvarrë në ferr

Mos largohem më kurrë

Nuk ka dhimbje që nuk më përndjek

Edhe një rreze dielli më ndan në dysh

Edhe hija ime fshihet

Ajo që shihni është ai që jam unë

KURSI I PËRPËRPASJES

Nuk ka dhimbje që nuk më përndjek

Edhe një rreze dielli më ndan në dysh

Shpresat e mia fshihen

Ajo që shihni është ai që jam unë

Mallkuar vitin e derrit

I mallkuar janari, ai muaj i mjerë

Në atë dimër të humbur

Ajo njëzet e treta e trishtueshme

Dhe mund të dhënat e kohës

Mos harroni, vetëm këtë herë

Për ta fshirë atë moment

Ora: ora gjashtë e mallkuar

Nuk ka dhimbje që nuk më përndjek

Edhe një rreze dielli më ndan në dysh

E mallkoj edhe emrin tim

Ajo që shihni është ai që jam unë

Dhe para se të iki përgjithmonë

Do t'ju them deri sot

Isha edhe i çmendur edhe i arsyeshëm

Ajo që shihni është ai që jam unë

Mallkuar fatin tim

Mallkuar fatin tim

Mallkuar fatin tim

Mallkuar fatin tim

Përkthimi i titrave nga: