Original subtitles

ΤΟ ΘΗΣΑΥΡΟΦΥΛΑΚΙΟ (1962)

Μετάφραση - Απόδοση: ktsioulis Οκτώβριος (2026)

Βγαίνουν.

Αυτοί είναι όλοι;

Είναι κι άλλοι δύο.

- Μαζί με τον διευθυντή; - Όχι, άλλοι δύο επί πλέον.

- Έρχεσαι, Ρόουζ; - Όχι, θα δουλέψω ως αργά.

Μεγάλο Σάββατο; Παραπάει, δεν νομίζεις;

Το ξέρω. Αν χάσω το τρένο των 12:30 θα περιμένω τρεις ώρες.

Θα πας στην ακτή, ε;

Ο γερο-παράξενος σου χαλάει τις γιορτές.

Δεν είναι κακός κι αποφεύγει τις υπερωρίες.

Μη το λες. Ούτε που θα πήγαινε σπίτι αν δεν είχε ανάγκη ύπνου.

Τουλάχιστον δεν τεμπελιάζει όπως κάτι άλλοι που ξέρω.

Μπα! Σε μάγεψε η ακαταμάχητη γοητεία του;

Μάσγκροουβ;

Όχι, ρε γαμώτο!

Μάλιστα, κύριε;

Πήγαινε στο αμάξι μου

και θα βρεις ένα πακέτο τσιγάρα στο ντουλαπάκι.

Μου τα φέρεις, σε παρακαλώ;

- Μάλιστα, κύριε. - Ευχαριστώ πολύ.

Τι θέλει στο αμάξι του διευθυντή;

Μάλλον κάτι παίρνει.

Τι διάολο γίνεται εκεί μέσα;

Ευχαριστώ, Μάσγκροουβ. Άφησέ τα εκεί.

Ευχαριστώ.

Δώσε το όπλο.

Κρέιτον; Σπένσερ εδώ.

Καλημέρα. Μάλιστα. Μισό λεπτό, παρακαλώ.

- Σας ζητά ο κος Σπένσερ. - Δώσ' τον.

Ναι;

Θα καθυστερήσω στη δουλειά,

οπότε θα πάω κατευθείαν στη λέσχη για φαγητό.

Μην ανησυχείς. Θα τελειώσω εγκαίρως.

Να περάσω να σε πάρω από την τράπεζα στη 1:30;

Ναι, και θα φάμε παρέα.

Θα σε φέρω πίσω και παίρνεις το αμάξι μετά τον αγώνα.

Είναι στον δρόμο μου.

Ωραία. Χτύπα το κουδούνι. Στη μία και μισή.

Δις Τέιλορ;

Πού στο καλό είναι αυτή η κοπέλα;

- Σίγουρα ήρθε το πρωί; - Σίγουρα.

Ο λογαριασμός σας σήμερα παρουσιάζει

χρεωστικό υπόλοιπο 48 λίρες, 13 σελίνια και 9 πένες.

Παράγραφος.

Παρακαλώ όπως επιληφθείτε την διευθέτηση του θέματος.

Με εκτίμηση.

- Τελειώσαμε, ε; - Ναι, κε Σπένσερ.

Ωραία.

Μέχρι να τελειώσετε μ' αυτά,

θα ελέγξω τον λογαριασμό του Τζόνσον.

Πρέπει να ξεκινήσουμε.

Μ' αυτούς τους δυο εκεί μέσα;

Σε δέκα λεπτά ο διευθυντής φεύγει με τα κλειδιά.

Αν φύγει, την πατήσαμε. Πάμε.

Δείτε ποιος είναι πριν ανοίξετε, δις Τέιλορ.

Ο ταχυδρόμος είναι.

Δις Τέιλορ!

Δις Τέιλορ!

Πάμε.

Υπάρχει κι άλλο κλειδί, ε; Πού είναι;

Πού είναι το άλλο κλειδί;

Καλώς.

Πείτε του!

- Στην τσάντα μου, πάνω. - Φέρ' το.

- Πού ακριβώς; - Στο γραφείο μου.

Δέστε τους.

- Όχι τα καινούργια. - Γιατί;

Πάμε.

Παιχνιδάκι.

Δώσε την ταινία.

- Φρόνιμα, γέρο. - Έλα, ντε!

Έτσι μπράβο. Δεν θα πάθεις τίποτα.

Αυτό ήταν.

Φέρε την ταινία.

Θα σου τα πω όλα. Είναι καταπληκτικό πράγμα.

Απορώ πού βρίσκεις τα λεφτά.

Θα περάσετε ένα ήσυχο Σαββατοκύριακο.

Όλα με δόσεις, κορίτσι μου.

Κολλημένη με τις δόσεις!

Τι είναι αυτό;

- Πού είναι το όπλο; - Στην τσέπη.

- Τι είπε αυτός ο κύριος; - "Μπορείτε να μας βοηθήσετε;"

Εκπροσωπώ μια πορτογαλική εταιρεία

που κατασκευάζει έναν νέο τύπο σεσουάρ.

Κάνουμε μια έρευνα στις νοικοκυρές της περιοχής,

για να δούμε αν υπάρχει ενδιαφέρον για το προϊόν.

Είναι οι καθαρίστριες.

Οι καθαρίστριες; Τι θέλουν; Έρχονται μετά την Τρίτη.

Ήρθαν και είναι δίπλα στην πίσω πόρτα.

- Πάμε να τις φέρουμε. - Όχι.

Αν τους αφήσουμε εδώ θα τους βρουν αμέσως.

- Πάμε να τις πιάσουμε; - Τρελάθηκες;

Μετά ρώτησε αν ήθελα να μου φέρει ένα δείγμα,

για να του πω τη γνώμη μου.

Και τώρα τι κάνουμε;

Τι προτείνεις; Να τους κλείσουμε στο χρηματοκιβώτιο;

- Ναι. - Ναι, καλή ιδέα.

Κανείς δεν θα δει μέσα, όσο έχουμε τα κλειδιά.

Δεν γίνεται να μείνουν εκεί μέχρι την Τρίτη.

Θα το σκεφτούμε αργότερα αυτό.

Πρέπει να φύγουμε από δω, Γκριφ.

Ας τους βάλουμε.

Πήγαινε.

Το ξέρω. Σκάσε.

Πέντε σελίνια τη βδομάδα για εννιά μήνες,

με πλήρη εγγύηση και δωρεάν σέρβις.

Συμφωνώ με τον Νόρμαν. Θες ψυχίατρο.

Μιλάς εσύ; Και το ποδήλατο που αγόρασες πέρσι;

- Δηλαδή; - Αφού δεν ξέρεις ποδήλατο.

- Μπορώ να μάθω. - Το 'χεις έξι μήνες!

- Πω, πω... - Τι χάλια!

Δεν μπορώ τις διαφημίσεις.

- Όλο τα ίδια. - Εμείς δεν βλέπουμε διαφημίσεις.

Ο δικός μου έχει ένα μαραφέτι που αλλάζει αμέσως κανάλι.

Όλα καλά.

Τώρα το δικό σας.

Μπορείτε να γυρίσετε;

Ωραία.

Αν σταθούμε πλάτη με πλάτη...

...ίσως μπορέσετε να μου λύσετε χέρια.

Μπορείτε;

Έτσι μπράβο. Πολύ καλά.

Μπράβο, δεσποινίς.

- Δεν μπορώ. - Συνεχίστε.

Προσπαθήστε, δις Τέιλορ.

Πρέπει να μας βρουν οι καθαρίστριες πριν φύγουν.

- Δεν μπορώ. - Προσπαθήστε.

Δεν... Δεν μπορώ.

- Ηρεμήστε! - Δεν... δεν μπορώ.

Συνέλθετε!

Δεσποινίς Τέιλορ...

Αν καταφέρετε και με λύσετε, θα μπορέσω...

...να χτυπήσω την πόρτα και να τις ειδοποιήσω.

Θ' αποφύγουμε τη βαβούρα, αφού θα 'ρθουμε Τρίτη απόγευμα.

Γι' αυτό είπα τον γεροξεκούτη να δουλέψουμε σήμερα,

για να πάρω άδεια την Τρίτη το πρωί.

- Δική σου ιδέα ήταν, ε; - Υπέθεσα πως δεν θα σε πείραζε.

Καλύτερα να με είχες ρωτήσει.

Φύγε, αν θέλεις. Εγώ δεν έχω πρόβλημα να μείνω.

- Λυπάμαι, δεν μπορώ. - Καλά, αφήστε το.

Αφήστε το, δις Τέιλορ. Δεν πειράζει.

Θα προσπαθήσω να φτάσω στην αρχειοθήκη.

- Ποιο τρένο παίρνεις; - Δεν θα πάω με τρένο.

Οι δρόμοι θα 'ναι πήχτρα. Εμείς θα πάμε με τρένο.

Σε αργία με τίποτα τρένο. Γίνεται χαμός!

Τουλάχιστον αν είσαι στο αμάξι, κάθεσαι όσο έχει κίνηση.

Στον σταθμό, στέκεσαι στην ουρά.

Κοίτα! Κάποια ξέχασε την τσάντα.

- Τι; - Ποιανής να είναι;

Δεν υπάρχει κανείς στα γραφεία. Λες να έμεινε κάποιος μέσα;

- Δες στην τουαλέτα. - Σωστά.

Είναι κανείς μέσα;

Όχι, δεν είναι κανείς.

Τώρα θα... προσπαθήσω να...

...κόψω τον κόμπο.

Μπορείτε να πλησιάσετε το χέρι;

Έτσι... Αυτό είναι. Μπράβο.

- Τελειώσαμε, ε; - Το υπόγειο;

Ας το κάνουμε κι αυτό.

- Πάμε. - Εντάξει.

Μια χαρά φαίνεται.

Ας μην χασομεράμε εδώ.

Θα γυαλίσω λίγο τα μπρούντζινα.

Δεν θα με χάλαγε να μ' έκλειναν μέσα για λίγο, με ένα σακί αγκαλιά.

Κι εγώ μια χαρά θα περνούσα!

- Άντε, πάμε να φύγουμε. - Πάμε.

Τι θα γίνει μ' αυτή την τσάντα;

Πρέπει να κάνουμε κάτι;

Όχι. Βάλ' την εκεί που τη βρήκες.

Αν δεν είναι ασφαλής σε τράπεζα, τότε πού;

Σωστά.

Πάλι καλά! Ευτυχώς άντεξε.

Κάτσε λίγο.

Σταμάτα κι άκου.

Τι πράγμα;

Αυτός ο θόρυβος. Τι είναι;

- Δεν ακούω τίποτα. - Περίμενε. Άκου προσεκτικά.

- Αυτό το χτύπημα; - Ναι. Τι είναι;

Αυτός στο διπλανό ποδηλατάδικο.

- Όλο σφυροκοπάει. - Κατάλαβα!

Πάμε να φύγουμε.

Θα έφυγαν.

Ίσως δεν μας ακούν.

Πιο δυνατά δεν μπορώ να χτυπήσω.

-Γιατί να μην τους αφήσουμε; -Ο θάλαμος είναι αεροστεγής.

- Και; - Θα πάθουν ασφυξία.

Στα τέτοια μας.

Θες να μπλέξουμε σε φόνο;

- Αυτό θα πάθουμε. - Άσ' τον, Γκριφ.

Ο μικρός έχει δίκιο.

Δεν γίνεται να τους αφήσουμε μέσα, έληξε.

Πόσο λες ν' αντέξουν;

Δεν ξέρω.

-Πάντως όχι μέχρι την Τρίτη. -Ας πάρουμε την αστυνομία.

Θα τους βγάλουν. Δεν αφήσαμε στοιχεία.

Σε πέντε λεπτά θα 'χουν αποκλείσει την περιοχή.

Θα μας πιάσουν με τα κλοπιμαία.

- Ας τηλεφωνήσουμε γυρίζοντας. - Και τι θ’ αλλάξει;

- Θα εντοπίσουν την κλήση. - Πανέξυπνε.

Λέγε τι κάνουμε;

Ένας τρόπος υπάρχει.

Χωρίζουμε. Αλλού θα 'ναι τα λεφτά κι αλλού τα κλειδιά.

Ποια κλειδιά;

Αυτά. Αν δεν τα 'χουν πώς θα τους βγάλουν;

Ωραία! Να τα πάω στο αστυνομικό τμήμα.

Όχι. Θα τ' αφήσουμε στον τηλεφωνικό θάλαμο.

Άλεκ. Ο Λεν κι εγώ παίρνουμε το βαν και πάμε σπίτι με τα λεφτά.

Εσύ θα πας στην κοντινότερη πόλη που έχει αστυνομικό τμήμα.

Πάρε την αστυνομία κι ανέφερε τι έγινε.

Πες πως τα κλειδιά θα 'ναι στον θάλαμο.

Θαυμάσια! Με τα πόδια θα πάω;

Το αυτοκίνητο του διευθυντή. Έχουμε τα κλειδιά του.

Τα έχουμε, έτσι δεν είναι;

Άκου. Μόλις πάρεις τηλέφωνο,

παράτα τ' αμάξι, πάρε το τρένο και έλα σπίτι.

Αλάνθαστο, ε; Και απλό.

- Το βρίσκω καλό, Άλεκ. - Σωστά.

Άκου... Γιατί δεν παίρνεις εσύ το αμάξι...

...κι εγώ με τον Άλεκ τα λεφτά;

Μου έχουν πάρει το δίπλωμα, το ξέχασες;

Τι να κάνω; Να παρανομήσω;

Άντε, τι περιμένουμε;

Θα το φυλάξει λίγο. Και συγγνώμη.

Κε Σπένσερ, τι θα κάνουμε;

Πώς;

- Ο θάλαμος είναι αεροστεγής. - Μην το λέτε.

Δεν πρέπει ν’ ανησυχείτε.

Ακόμα κι αν έφυγαν οι καθαρίστριες,

θα 'ρθουν σε λίγο να με πάρουν δυο φίλοι.

Κάτι θα κάνουν αν δουν να λείπουν όλοι και το αμάξι μου έξω.

Κόψε λίγο. Δεν κάνουμε αγώνες.

Θέλω να 'μαστε μακριά όταν ο Άλεκ πάρει την αστυνομία.

Ναι, αλλά μη τα πάρουμε όλα σβάρνα.

Δεν είναι κανείς μέσα και τ' αμάξι του λείπει.

Θα 'φυγε νωρίτερα.

Έτσι φαίνεται. Τι ώρα είναι;

- Παρά είκοσι πέντε. - Αυτό είναι.

Ξέρεις πόσο συνεπής είναι. Θα 'φυγε ήδη.

Θα τον βρούμε εκεί.

Σίγουρα θα 'χουμε νέα σύντομα.

Οι φίλοι μου ή οι καθαρίστριες θα 'χουν ειδοποιήσει την αστυνομία.

Πώς θα το ξέρουμε;

Θα χτυπήσουν την πόρτα μάλλον.

- Οι καθαρίστριες δεν το 'καναν. - Υπομονή.

Λίγη υπομονή.

Έπειτα, είναι και η οικογένειά σας. Θα αναρωτιούνται πού είστε.

- Δυστυχώς, όχι. - Γιατί;

Θα 'φευγα για το Σ/Κ κατευθείαν από το γραφείο.

- Θα πηγαίνατε με φίλους; - Όχι, μόνη.

Μάλιστα.

Θα έπαιρνα το τρένο των 12:30.

Ας μου το λέγατε.

- Θα φεύγατε νωρίτερα. - Ευχαριστώ.

Θα ησυχάσω μόλις κρύψουμε την μπάζα.

Πόσα λες να είναι;

Τριάντα χιλιάδες λίρες.

Θα ήταν πολύ περισσότερα, αν παίρναμε και τα καινούργια.

Θα μας τσάκωναν με την πρώτη που θα τα δίναμε.

Έχει κι άλλα πολλά απ’ όπου ήρθαν αυτά.

Αρπάζεις τόσο εύκολα τριάντα χιλιάρικα λες και βούτηξες....

...δυο δεκάρες.

Έτσι σου φαίνεται.

Παραλίγο να μας πιάσουν.

Εσύ κι ο Άλεκ τα κάνατε θάλασσα με τις δυο καθαρίστριες.

- Την άλλη φορά, πιο προσοχή. - Άλλη φορά; Με τίποτα.

Είπαμε μια δουλειά και τέλος.

- Δεν την είχαμε για τόσο εύκολη. - Εύκολη;

Παρακολουθούσαμε την τράπεζα επί εβδομάδες.

Σχεδιάσαμε τα πάντα, κι όμως δες τι έγινε.

- Οι καθαρίστριες ήρθαν άλλη ώρα. - Να δοξάζεις την τύχη σου

που σκέφτηκα να τους κλείσω στο χρηματοκιβώτιο.

Κε Σπένσερ, κι αν δεν έρθει κανείς;

Κάποιος θα 'ρθει.

Κι αν όχι; Πόσο θα μας φτάσει ο αέρας;

- Τι ρωτάτε, δις Τέιλορ; - Πόσο, κε Σπένσερ;

Δεν ξέρω. Δεν ξέρω πόσο αέρα καταναλώνει κανείς.

Εγώ όμως ξέρω. 7,6 λίτρα το λεπτό.

Πώς το ξέρετε;

Στις διακοπές γράφτηκα σε λέσχη καταδύσεων.

Έκανα μαθήματα κατάδυσης. Στην Κορσική.

Κάναμε μαθήματα για την κατανάλωση αέρα.

Απίστευτο.

Μιλάμε για λίτρα. Πώς τα μετατρέπουμε σε κυβικά πόδια;

- Κι αυτό το θυμάμαι. - Αλήθεια; Έλα, Θεέ!

Δυστυχώς δεν έχω μαζί μου χάρακα με υποδιαίρεση σε πόδια.

- Μπορούμε να φτιάξουμε. - Με τι;

Με...

Κόλλα Α4.

- Θα 'ναι ακριβές; - Έχει στάνταρ μέγεθος: 13 επί 8.

Αλήθεια; Τότε... θα φτιάξουμε δική μας μεζούρα.

Αν το χωρίσω έτσι, βγαίνουν δύο ίντσες.

Ναι.

Λες να 'χουν κάποιο στοιχείο;

Όχι. Τι στοιχείο να έχουν;

Το βανάκι; Θα το διαλύσουμε απόψε.

Τι δουλειά κάνουμε; Διαλύουμε αμάξια.

Και η στολή;

Αν ελέγξουν τις στολές των ταχυδρόμων;

Θα σου πω.

Θα πρέπει να ψάξουν σε όλα τα μαγαζιά που πουλάνε στολές.

Πού να ξέρουν ότι ο μακαρίτης ο πατέρας μου ήταν ταχυδρόμος;

Κανείς δεν θα μας καρφώσει.

Ναι, κι αυτό είναι πλεονέκτημα.

- Δεν μας ξέρει ο υπόκοσμος. - Εσύ εγώ κι ο Άλεκ.

Το τέλειο έγκλημα, φιλάρα.

Στην ουσία δεν είναι καν έγκλημα, αν το καλοσκεφτείς.

Οι τράπεζες κλέβουν τους φτωχούς χρόνια τώρα.

Είμαστε σύγχρονοι Ρομπέν των Δασών.

Δώδεκα και οκτώ.

Τα μέτρησα όλα. Έχετε το σύνολο;

Μια στιγμή.

Δεν μου είπατε για τις διακοπές στην Κορσική, δις Τέιλορ.

Πρέπει να 'ταν υπέροχα.

Ναι.

Δεν με ρωτήσατε.

Θέλετε να πείτε πως εγώ...

...δεν ενθαρρύνω τέτοιου είδους συζητήσεις.

Ψέματα είναι;

Μάλλον έχετε δίκιο.

Με έναν πρόχειρο υπολογισμό βγαίνουν 720 λεπτά.

Δώδεκα ώρες.

Ως τότε κάποιος θα το αντιληφθεί.

Και πολύ νωρίτερα.

Τι έχετε κατά νου;

Το χρηματοκιβώτιο είναι φτιαγμένο για να μην μπαίνει κανείς απ' έξω,

όχι για να μη βγει κανείς από μέσα.

Αν φτάσω σ' αυτές στις βίδες, ίσως βγάλω την πίσω πλάκα.

Θέλετε να φτάσετε στην κλειδαριά από μέσα;

Ναι, αυτό σκέφτομαι.

Καθίστε ήσυχα.

Ας μη κουραστούμε και οι δύο και ξοδεύουμε αέρα.

Καθίστε να ξεκουραστείτε.

Θα προσπαθήσω να σπάσω την μύτη από το ψαλίδι

για να το κάνω κατσαβίδι, αν τα καταφέρω.

Θα το βάλω εδώ.

- Δεν είναι τ' αμάξι του. - Όχι.

Τι κάνουμε; Πέρασε η ώρα.

Ναι, λέω να ξεκινήσουμε.

Κάτι θα τον καθυστέρησε.

Δεν συνηθίζει να μην ειδοποιεί.

Να ξαναπάρουμε τηλέφωνο στην τράπεζα;

Το αμάξι του έλλειπε. Ποιος ο λόγος;

- Να παίξουμε και οι τρεις μαζί; - Ναι, γιατί όχι;

Φιλάρα, θα επιμείνεις στο 13;

- Εννοείται. Δεν λέω να βελτιωθώ. - Το ξέρω.

Ξεκίνα τότε.

Θέλω να δω πώς θα δικαιολογηθεί που δεν ήρθε.

Γιατί δεν σταματάτε λίγο να ξεκουραστείτε;

Αν είχα ένα...

Αυτό θα κάνω.

Τρεις παρά τέταρτο.

Πέρασαν δύο ώρες.

Σαν να πέρασαν μέρες.

Πρέπει να κάνουμε υπομονή.

Ναι.

Τουλάχιστον, ήταν μαζί.

Του είπε: «Τρεις φορές, αλλά μην το πεις στον άντρα μου».

Τι λες να κάνουν εκείνοι οι δύο;

Τι εννοείς; Θα 'χουν βγει.

Αλήθεια;

Ο Άλεκ θα πήρε πριν από καμιά ώρα

και οι μπάτσοι δεν χασομεράνε, ξέρεις.

Αντιστάθηκε πολύ εκείνη στις σκάλες.

Θα γουστάριζα να με κλείσουν μαζί της για δυο ωρίτσες.

Τι θα κατάφερνες με δεμένα χέρια και πόδια;

Θα λυνόμουν στο λεπτό.

Πάντως δεν τους δέσαμε και πολύ καλά.

Ξέρεις τι νομίζω;

- Νομίζω πως τους κάναμε χάρη. - Δηλαδή;

Σκέψου, τι θα είχαν να λένε άνθρωποι σαν κι αυτούς;

Θα μιλάνε γι' αυτό για καμιά πενταετία.

- Ας μοιράσουμε τα λεφτά. - Όχι, περίμενε. Να έρθει ο Άλεκ.

Ας τα χαζέψουμε λίγο ακόμα.

Καπιταλιστές είμαστε, δικέ μου. Καπιταλιστές!

Ξέρεις πόσο καιρό θέλαμε για να μαζέψουμε τόσα λεφτά;

- Μ' αυτά που βγάζουμε. - Ναι, μια ζωή.

- Έχεις τσιγάρο; - Στο σακάκι.

Θα τα μοιράσουμε στα τρία. Δέκα χιλιάρικα ο καθένας.

Μετά σύμφωνα με το σχέδιο.

Τα κρύβουμε κάπου

για δυο-τρία χρόνια, μέχρι να κοπάσει ο ντόρος.

Και μετά... αγοράζουμε μια έκθεση αυτοκινήτων.

Μια αντιπροσωπεία... ίσως δύο. Άκου.

Με κεφάλαιο στα χέρια μας, θα 'χουμε μεγάλο πλεονέκτημα.

Σκεφτόμουν κάτι τώρα και μου ήρθε μια καλύτερη ιδέα.

Αντί να τα μοιράσουμε στα τρία, γιατί όχι στα δύο;

- Τι λες τώρα; - Εγώ κι ο Άλεκ, κι εσύ...

- Θα πάρεις το μερίδιό σου έτσι! - Σιγά! Πόνεσα!

Πολύ αστείο.

Ψοφάς για την τηλεόραση.

Ναι, το 'χω σκεφτεί. Έχω και την κατάλληλη φάτσα!

Δες αυτό.

Μ' έκανες και γέλασα.

Καταπληκτικό, ε; Τι παιχνίδια έχουν οι μπόμπιρες!

Πώς να μην υπάρχει νεανική εγκληματικότητα;

Ποιος να 'ναι;

Ο Άλεκ θα είναι.

Άκου... Άσ' τον να μπει και να τα δει. Μην πεις τίποτα.

Καλησπέρα σας. Εδώ μένει ο Άλεκ Γουόρεν;

Ναι.

Μπορούμε να περάσουμε;

Απουσιάζει αυτή τη στιγμή.

- Συνέβη κάτι; - Είστε συγγενής του, κύριε;

Όχι... αλλά είναι εδώ ο αδελφός του.

Μπορούμε να του μιλήσουμε;

Βεβαίως. Περιμένετε λίγο.

- Ποιος είναι; - Η αστυνομία.

-Θέλουν να σου πουν για τον Άλεκ. -Τι έγινε;

Δεν έχει σχέση μ' αυτό. Ηρέμησε. Όλα καλά.

Καλησπέρα σας.

Ο κύριος λέει ότι είστε συγγενής του κ. Άλεκ Γουόρεν.

Ναι, σωστά. Είναι... είναι αδελφός μου.

Είμαι ο Λεν Γουόρεν. Δουλεύουμε μαζί εγώ κι ο Άλεκ.

Κι αυτός είναι ο κος Γκρίφιθς. Συνεταίρος μας.

Θα ξέρετε το συνεργείο μας.

Λίγο παρακάτω, στη γωνία, κοντά στη διάβαση.

Δυστυχώς έχω άσχημα νέα.

Ο αδελφός σας, κε Γουόρεν, είχε ένα τροχαίο ατύχημα.

Είναι... χτύπησε άσχημα;

Δυστυχώς είναι νεκρός.

Ο Άλ...

Ο Άλεκ... πέθανε;

Θα... Θα έχει γίνει λάθος.

Είστε...

- Είστε βέβαιος πως είναι ο Άλεκ; - Δυστυχώς, ναι.

Είχε πάνω του γράμματα... και το δίπλωμα οδήγησης.

Πού;

Στο Στάνφορντ σε μια στροφή. Στον δρόμο από το Τένταμ.

- Πώς ήταν; - Πέθανε επιτόπου.

Λυπάμαι που πρέπει να ρωτήσω, αλλά καταλαβαίνετε.

Υπάρχουν άλλοι συγγενείς;

Όχι... Μόνο ο Λεν.

Πρέπει να γίνει επίσημη αναγνώριση.

Είναι στο νεκροτομείο του Στάνφορντ.

Θ' αναλάβουμε τη μεταφορά σας.

Ναι, ε...

Θα φροντίσω για όλα.

- Συγγνώμη για τα άσχημα νέα. - Καταλαβαίνω.

Δεν κατάφερα να ξεβιδώσω ούτε μία.

Ανοησία που καταπιάστηκα μ' αυτό το άχρηστο πράγμα.

Σπατάλησα μόνο πολύτιμο αέρα.

Χαλαρώστε τον γιακά σας.

Ναι.

Είπα πάλι κανένα αστείο;

Όχι, αλλά πάντα ήσασταν περιποιημένος και άψογος,

ακόμα και μέσα στον καύσωνα.

Τώρα...

Τώρα δείχνω άνθρωπος.

- Δεν ήθελα να πω αυτό. - Αυτό εννοούσατε.

- Αν το λέτε εσείς, κε Σπένσερ... - Καταλαβαίνω, δις Τέιλορ.

Ξέρεις τι σημαίνει αυτό;

Ο αστυφύλακας είπε πως ερχόταν από το Τένταμ...

...για το Στάνφορντ.

Πήγαινε βόρεια.

Άρα δε ειδοποίησε την αστυνομία γιατί...

Μόνο εμείς ξέρουμε πως είναι εκεί μέσα.

Και λοιπόν;

Μόνο εμείς ξέρουμε ότι βρίσκονται εκεί.

Και τι μας νοιάζει;

Θα πεθάνουν. Θα πάθουν ασφυξία σε λίγο.

Δεν λέω... την πάτησαν.

Αν δεν ήταν αυτοί, τίποτα δεν θα είχε συμβεί.

- Ο Άλεκ θα ζούσε. - Δεν φταίνε αυτοί.

Έτσι πάει; Τότε ας πρόσεχαν.

Αν πεθάνουν, θα 'χουμε μπλεξίματα, Λεν.

Θα 'ναι δολοφονία.

Πρέπει να τους βγάλουμε.

Μη με υπολογίζεις, Γκριφ.

Δεν πρόκειται να τους βοηθήσω.

Τα κλειδιά... Είναι στο νεκροτομείο του Στάνφορντ.

- Πρέπει να τα πάρουμε. - Πολύ δεν μαλάκωσες;

Πρέπει να πάρουμε τα κλειδιά.

Μόνο εσύ μπορείς να το κάνεις.

Εγώ; Γιατί πάντα εγώ;

Αν φαγώθηκες να τους σώσεις, πήγαινε παρ' τα.

Είσαι ο αδελφός. Ο μοναδικός συγγενής.

Δικαιούσαι να τα πάρεις.

Κάποτε πρέπει να πας στο νεκροτομείο.

-Δεν μπορώ να πάω να τα ζητήσω. -Γιατί να το ρισκάρω;

Να το ρισκάρεις; Δεν κατάλαβες ότι αυτό κάνεις;

Αν δεν τους βγάλουμε θα 'ναι φόνος.

Ας μείνουν εκεί. Θα τους βρουν την Τρίτη.

Έχω δυο μέρες να εξαφανιστώ.

Σύνελθε, επιτέλους!

Αν το σκάσεις θ' αναρωτηθούν γιατί.

Θα βρουν τα κλειδιά και θ' ανακαλύψουν τη διάρρηξη.

Δεν θέλει πολύ να το συνδέσουν.

Είσαι τόσο μπουμπούνας;

Πρέπει να πάρουμε τα κλειδιά, πριν μάθουν που ανήκουν.

Εσύ φταις για όλα! Δικό σου ήταν το σχέδιο!

-Ποιος είπε να τους κλείσουμε μέσα; -Κι εσύ συμφώνησες.

Γι' αυτό θέλω να το διορθώσω.

Διόρθωσέ το μόνος.

Άκουσέ με καλά. Δεν θα το ξαναπώ.

Ο αδελφός σου πέθανε. Δεν θέλω να πεθάνουν άλλοι δύο.

Λεν, στ' ορκίζομαι.

Για να τους βγάλω από 'κεί, θα τα πω όλα για τη ληστεία!

Σας πονάει το κεφάλι;

Όχι, πολύ.

Το νιώθω λίγο βαρύ.

Θα 'πρεπε να 'χουμε κάποια νέα μέχρι τώρα.

Πρέπει να δεχτούμε ότι οι καθαρίστριες έφυγαν

χωρίς ν' αντιληφθούν τίποτα.

Είναι και οι φίλοι σας.

Και η πιθανότητα να συλληφθούν οι ληστές.

Μα οι φίλοι σας... Πέρασαν πάνω από δύο ώρες.

Όταν διαπιστώσουν πως δεν πήγα στη λέσχη, θ' αρχίσουν να με ψάχνουν.

Θέλει χρόνο όμως.

- Ίσως μία ή δύο ώρες. - Ίσως.

Αυτό λέτε συνέχεια, κε Σπένσερ. «Ίσως».

Ίσως να μη μας ψάξει κανείς.

Ίσως να μην κάνει κανείς τίποτα απολύτως.

Κι εμείς καθόμαστε εδώ και περιμένουμε.

Ο αέρας θα κρατήσει ως τα μεσάνυχτα, ίσως και παραπάνω.

- Και μέχρι τότε... - Τότε δεν θα έχει πια σημασία.

Ακούστε, δις Τέιλορ.

Προσπαθώ να μελετήσω την κατασκευή αυτού του χώρου.

- Να βρω κάποιο αδύναμο σημείο. - Αδύναμο; Σε θησαυροφυλάκιο;

Ελάτε να δείτε.

Καθίστε.

Εδώ είναι το υπόγειο. Κι εδώ το θησαυροφυλάκιο.

- Κι εδώ... - Οι τουαλέτες.

Ακριβώς. Οι νιπτήρες βρίσκονται εδώ.

Οι νιπτήρες θα έχουν έναν κοινό σωλήνα αποχέτευσης,

που θα περνάει από 'δώ

και θα καταλήγει στον υπόνομο, από το φρεάτιο του δρόμου.

- Καταλάβατε; - Ναι.

Κάτω από το δάπεδο.

Αν καταφέρω να σπάσω το μπετόν και να φτάσω στον σωλήνα,

θα 'χουμε λίγο αέρα.

Δεν θα 'ναι καθαρός, αλλά θα 'χουμε.

Μπορούμε να σπάσουμε το μπετόν;

Πρέπει να βρούμε κάτι βαρύ, για να κάνουμε την αρχή.

Γερό χτύπημα πάνω σ' αυτό. Τι όμως;

- Αυτό κάνει; - Όχι, είναι πολύ ελαφρύ.

Εκείνο το μηχάνημα που τρυπάει τις επιταγές;

Πού είναι;

Αυτό εδώ εννοείτε;

Ναι. Φέρτε το.

- Προσέξτε, βγήκε ο πύρος. - Δεν πειράζει.

Έτσι θα 'ναι λίγο δύσχρηστο.

Τώρα όμως είναι εντάξει.

Βλέπετε; Ας παραμερίσουμε το τραπέζι.

Λεν... Μην ξεχάσεις τα κλειδιά.

Ξέρετε...

Ο αδελφός μου...

- Τα πράγματά του. - Ναι, εδώ είναι.

Είναι όλα καταγεγραμμένα.

- Θέλω να τα πάρω. - Βεβαίως.

Μόλις πάρω την έγκριση της αστυνομίας.

Τι είπατε;

Μόλις πάρω την έγκριση της αστυνομίας.

- Γιατί; Είναι απαραίτητο; - Κανονισμοί.

Κοιτάξτε, είναι ο μοναδικός συγγενής.

- Αδελφός του είναι. - Εσείς το λέτε αυτό.

Προσωπικά σας πιστεύω, αλλά έχω συγκεκριμένες εντολές.

Δεν μπορώ να δώσω κανένα απ' αυτά

χωρίς έγκριση από το γραφείο του ιατροδικαστή.

Είμαι ο αδελφός. Δικαιούμαι να τα πάρω.

- Αυτό είναι άλλο θέμα. - Τι εννοείτε;

Ο εκλιπών άφησε διαθήκη;

Δεν ξέρω. Γιατί ν' αφήσει;

Βλέπετε λοιπόν;

Αν υποθέσουμε ότι άφησε τα πάντα σε κάποιον άλλον,

θα 'ρχόταν και θα μου τα ζητούσε όλα αυτά.

Τι θα γινόταν όμως, αν σας τα είχα δώσει;

Είναι... εντελώς παράλογο.

Τα θέλω.

- Πρέπει να τα πάρω! - Τι;

Ο αδελφός μου κι εγώ είχαμε κοινή επιχείρηση.

Τα χρειάζομαι αυτά.

Ακούστε. Δεν τα θέλω όλα. Μόνο τα κλειδιά.

Χωρίς αυτά, δεν θα μπορέσουμε να ανοίξουμε το συνεργείο την Τρίτη.

Εγώ θα πάρω αυτά...

...κι εσείς αυτό.

Δωροδοκία, ε; Να σας θυμίσω πως είμαι δημόσιος υπάλληλος.

Δεν μπορείτε να μ' επηρεάσετε έτσι.

Αν δεν ήσασταν σ' αυτή τη δύσκολη κατάσταση, θα σας κατήγγελλα.

Όχι, λυπάμαι.

Δεν μπορώ να δώσω κανένα από τα προσωπικά αντικείμενα,

χωρίς επίσημη άδεια.

Μη μ' αναγκάζετε. Έχετε δύο επιλογές.

Ή μου τα δίνετε τα ή τα παίρνω μόνος!

- Τι θα γίνει; - Δεν θα τα πάρεις.

- Θα σε... - Λεν...

- Ακούστε, πρέπει να... - Ηρέμησε, δεν πειράζει.

Δεν πειράζει.

- Μου επιτέθηκε! - Συγγνώμη, λυπάμαι πολύ.

- Είναι ο αδελφός του. - Το ξέρω, αλλά...

Ακούστε...

Δεν είχε κακή πρόθεση... Πάρτε να πιείτε κάτι, καλά;

- Α, μάλιστα. - Λυπάμαι πολύ για όλο αυτό.

Ναι.

Κέντρο; Την αστυνομία, παρακαλώ.

Τα 'κανες θάλασσα.

Αφού είσαι τόσο έξυπνος, γιατί δεν μίλησες εσύ;

Τέλος. Μη με υπολογίζεις.

Δεν θα τους αφήσω να πεθάνουν.

Κάνε ό,τι θες. Παίρνω το μερίδιο και φεύγω.

Άκου να σου πω. Βαρέθηκα πια την κλάψα σου!

Θα τους βγάλω από εκεί και θα με βοηθήσεις.

Δεν γίνεται, Γκριφ. Δεν έχουμε τα κλειδιά.

Έχουμε όμως τον οξυγονοκόφτη.

Εννοείς... Να διαρρήξουμε την πόρτα;

Όχι.

Αρκεί να ανοίξουμε μια μικρή τρύπα.

Μετά περνάμε έναν σωλήνα με οξυγόνο.

Δεν το ρισκάρω γυρίζοντας εκεί.

Θες να ρισκάρουμε το ενδεχόμενο να μας εκτελέσουν;

Μπορούμε, Λεν.

Πρέπει να το κάνουμε.

- Η σκόνη. - Συγγνώμη.

Δεν φταίτε εσείς.

Ας ξαναπροσπαθήσω.

Εντάξει. Αυτή τη φορά, πιο σιγά.

Ναι.

Θεέ μου!

Δις Τέιλορ, όσο σκάβουμε εδώ,

καταναλώνουμε πολύ περισσότερο αέρα απ' όσο είχα υπολογίσει.

Ίσως με διπλάσιο ρυθμό.

Δηλαδή, ο αέρας δεν θα κρατήσει όσο νομίζαμε;

Πόσο ακόμα;

Τρεις ώρες.

Αν σταματήσουμε το σκάψιμο... ίσως φτάσει για έξι.

Δεν έχουμε πολλές επιλογές, ε;

Αν δεν χρειαζόταν να με υπολογίζετε...

Έστω ότι ήσασταν εδώ μόνος, τι θα κάνατε;

Θα συνεχίζατε να σκάβετε;

Αυτό θα 'κανα.

Τσάρλι;

- Γεια σου, αρχιφύλακα. - Γεια.

- Τι θες; - Εγώ τι θέλω;

- Εσύ με κάλεσες. - Α, ναι.

Είναι γι' αυτούς τους δύο που ήρθαν το απόγευμα.

Ποιοι ήταν;

Ο ένας ήταν αδελφός κάποιου

που σκοτώθηκε σήμερα σε τροχαίο.

Λεγόταν Άλεκ Γουόρεν.

Ο νεκρός, όχι ο αδελφός του.

- Μάλιστα. Κι ο άλλος; - Δεν ξέρω.

Ένας φίλος του. Δεν έμαθα πώς λέγεται.

Λέγε, τι έγινε;

Ο αδελφός αναγνώρισε τον νεκρό

και μετά ήρθε εδώ με τον φίλο του και ζήτησε τα προσωπικά του είδη.

Φυσικά του είπα πως δεν μπορώ να τα δώσω.

- Γιατί; - Το απαγορεύει ο κανονισμός.

Το ξέρεις. Μόλις του το είπα έγινε έξω φρενών.

Άρχισε να χτυπιέται και να ωρύεται

λέγοντας πως θα πάρει τα πράγματα του αδελφού του.

Κι όταν αρνήθηκα να παραβώ τον κανονισμό,

πήγε να με δωροδοκήσει.

Μετά με απείλησε.

Είπε πως, αν δεν του τα 'δινα θα με σκότωνε.

- Σε σκότωσε; - Μπα... όχι.

- Κοίτα ... - Πού είναι τα πράγματα;

- Για να τα δούμε. - Ναι, αμέσως.

Έχω δει πολλούς να συγχύζονται αντικρίζοντας νεκρούς συγγενείς,

- αλλά αυτός ήταν κάτι άλλο. - Για να δούμε.

Τα κλειδιά ήθελε ντε και καλά να τα πάρει.

- Τα κλειδιά, ε; - Ναι.

Σίγουρα εδώ είναι.

Δεν βρίσκω παράλογο να θέλει ο αδελφός του τα κλειδιά.

Είπες πως είχαν κοινή επιχείρηση;

Πρέπει να τα πάρει.

Ναι, αλλά αυτά δεν είναι συνηθισμένα κλειδιά.

Αυτό ας πούμε μοιάζει με κλειδί χρηματοκιβωτίου.

Έχει τότε χρηματοκιβώτιο.

Θα 'ναι τεράστιο για τέτοιο κλειδί.

Ένα κλεφτρόνι μπορεί να ‘χει ένα τέτοιο;

-Τι προτείνεις; -Έχει το όνομα του κατασκευαστή.

Τίλστον, κι έναν αριθμό. Το εργοστάσιο είναι κοντά μας.

Μπορώ να το ελέγξω.

Λες να βρεις κανέναν τέτοια ώρα... σε αργία;

Λογικά θα υπάρχει νυχτερινή βάρδια.

- Τράβα αν θες. - Μάλιστα.

Έλα, έλα όλο ίσια.

Καλά είσαι.

- Πού είναι το σφυρί; - Στη βάση, πίσω απ' τη φιάλη.

Πάρε αυτά.

Είναι γεμάτη, ε;

Ναι, χθες το βράδυ την έβαλα.

Γκριφ, κάνε μου μια χάρη. Γιατί να ξαναπάμε;

Ίσως οι μπάτσοι είναι εκεί. Ίσως βρήκαν το αμάξι.

- Οι άλλοι μπορεί να πέθαναν. - Άκου να σου πω!

Θα 'ρθεις μαζί μου. Κατάλαβες;

Άκου. Μόλις διοχετεύσουμε το οξυγόνο, θα σωθούν.

Μετά θα την κοπανήσουμε.

- Πού είναι η εφεδρική; - Εκεί πέρα.

Βγάλε το μανόμετρο.

- Αυτή είναι σχεδόν άδεια. - Έχει κι' άλλη πιο 'κει.

- Κι' αυτή άδεια. - Βρες μια άλλη.

Πού είναι οι καινούργιες;

Γαμώτο! Με πήραν και είπαν ότι θα τις φέρουν μετά την Τρίτη.

Θαυμάσια! Θα μας φτάσει αυτή;

Πού να ξέρω, ρε. Διέρρηξα και χτες χρημ/τιο;

Αυτές έχουμε και μ' αυτές θα δουλέψουμε. Πιάνε.

Βοήθα εδώ.

Το βρήκα! Βρήκα τον σωλήνα! Τον βρήκα!

Εκεί. Βλέπεις;

- Ήξερα πως θα τα καταφέρναμε. - Βλέπεις;

- Δοκίμασε να τον σπάσεις. - Δεν ξέρω...

Τυχεροί! Είναι μολύβδινος.

Είναι λάθος σωλήνας!

- Όχι! - Τρύπησες λάθος σωλήνα!

Πάρε το χέρι σου! Πάρε το χέρι σου!

Όχι!

Μη φωνάζεις. Ηρέμησε!

Έλα, ησύχασε τώρα.

- Θα πεθάνουμε! - Το σταμάτησα.

Όχι, το σταμάτησα. Το σταμάτησα!

- Όλα καλά. - Θα πεθάνουμε!

Το σταμάτησα. Το βούλωσα! Το βούλωσα!

Μην τα παρατάς.

Μην τα παρατάς.

Παρακαλώ;

Είναι κανείς για κάτι έκτακτο τη νύχτα; Κάποιος υπεύθυνος;

Μόνο εγώ και οι πυροσβέστες. Κλείσαμε μέχρι την Τρίτη.

Κλειδωθήκατε απ' έξω;

Όχι, είμαι αστυνομικός. Εγκληματολογικό.

Μάλιστα! Τι τρέχει;

Δεν... μπαίνουμε μέσα;

- Βεβαίως. - Ευχαριστώ.

Θέλω να μάθω την προέλευση από κάτι κλειδιά.

Είναι δικά σας.

Πού τα βρήκατε;

Τα είχε ένα θύμα τροχαίου.

Μπορούν να εντοπιστούν από τον αριθμό τους;

- Είναι επάνω τους. - Δεν νομίζω.

Τα αρχεία βρίσκονται στα κεντρικά, στο Λονδίνο.

Στις αργίες δεν είναι κανείς εκεί.

Μπορώ όμως να σας πω τι κλειδιά είναι.

Αλήθεια;

Δούλευα στο εργαστήριο πριν πάθω αυτό.

Είναι κλειδιά θησαυροφυλακίου.

Ο κάτοχός τους θα 'ταν ταμίας ή δντης τράπεζας.

Κι εγώ αυτό υπέθεσα.

Αυτός δεν είχε σχέση με τράπεζα.

Ήταν κλεφτρόνι αυτοκινήτων. Γι' αυτό θέλω να μάθω για τα κλειδιά.

Θα πάρω στον κο Σνέιπ.

- Ποιος είναι ο κ. Σνέιπ; - Βοηθός του αρχικλειδαρά.

Ήταν επιστάτης όταν δούλευα στο τμήμα.

Αν δεν βοηθήσει αυτός, κανείς δεν μπορεί.

Ναι; Παίρνω από το εργοστάσιο. Είναι εκεί ο κος Σνέιπ;

Θα επιστρέψει σε λίγο. Ετοιμαζόμαστε να βγούμε.

Του λέτε να με πάρει;

Αμέσως; Είναι επείγον;

Ναι, είναι... κάτι σημαντικό. Ευχαριστώ.

Είναι έξω. Επιστρέφει σε λίγα λεπτά.

-Θα περιμένετε; -Ναι.

Πού ήσουν; Κοντεύει επτά.

Οι μπαταρίες ήθελαν νερό.

Τώρα έπρεπε να το κάνεις;

Τι βιάζεσαι; Η ταινία ξεκινάει μετά τις εννιά.

Όταν πάω σινεμά, θέλω να βλέπω όλο το πρόγραμμα.

Για να δούμε. Πού θα πάμε;

- Στο «Ρίγκαλ»; - Ναι.

Εδώ είναι το «Ρίγκαλ». Το πρόγραμμα ξεκινάει στις 7:30.

Άρα έχουμε πολύ χρόνο.

Ευχαριστώ.

- Τηλεφώνησαν από τη δουλειά. - Τι ήθελαν;

Δεν ξέρω, να τους πάρεις.

- Τώρα; Δεν είναι κανείς εκεί. - Έτσι μου είπαν.

Καλά.

Με συγχωρείτε, Γουίλιαμς εδώ. Έχουμε έναν αστυνομικό.

Θέλει να μάθει για κάτι κλειδιά.

Είπα μήπως έρθετε να τον βοηθήσετε.

Δεν μπορεί να περιμένει ως την Τρίτη;

Ναι, είναι εξαιρετικά άβολο.

Αν το θεωρείς απαραίτητο, θα 'ρθω.

Ναι, αμέσως.

Πόσα στη ζωή τα θεωρούμε δεδομένα.

Γιατί το λέτε αυτό;

Κοιτούσα το φως.

Γυρίζεις τον διακόπτη κι αμέσως το δωμάτιο φωτίζεται.

Το βρίσκω υπέροχο.

Συμφωνώ.

Σκεφτείτε πόσα τα θεωρούμε αυτονόητα.

Ο ήλιος, τα δέντρα, το φως.

Και οι άνθρωποι.

Κάθομαι στο λεωφορείο βλέποντας τους ανθρώπους που περνούν

και σκέφτομαι...

όλοι αυτοί έχουν τις δικές τους σκέψεις,

τις δικές τους έγνοιες, τις δικές τους χαρές.

Όλοι διαφορετικοί.

Θέλετε να ήσασταν κάποιος άλλος;

Μερικές φορές όταν... με πιάνει μελαγχολία.

Τώρα παράδειγμα θα 'θελα να ήμουν κάποιος άλλος.

Άλλο ένα αστείο.

- Καλησπέρα. - Καλησπέρα, Γουίλιαμς.

Συγγνώμη για την ενόχληση, κε Σνέιπ.

- Παρακαλώ. Τα κλειδιά; - Ορίστε.

Μάλιστα. Είναι κλειδιά θησαυροφυλακίου.

Αρκετά παλιό σχέδιο. Κάναμε λίγες τέτοιες κλειδαριές.

Θυμάσαι τον τύπο "J", Γουίλιαμς;

- Ήταν πριν από μένα. - Ξέρετε πού ανήκουν;

Μπορώ να δω μια ταυτότητα;

Ναι, βέβαια.

Νομίζω πως είστε τυχερός.

Όπως είπα, κάναμε λίγες τέτοιες κλειδαριές.

Όχι πάνω από τέσσερις ή πέντε, αν θυμάμαι καλά.

Αν καταφέρω να βρω τα αρχικά σχέδια...

Γουίλιαμς, φέρε τα κλειδιά της αποθήκης,

που έχει άχρηστα πράγματα μαζί με τα παλιά αρχεία.

Ποιος να το 'λεγε πως θα τα ξαναβλέπαμε!

Ήμουν νέος όταν τα κάναμε.

- Ορίστε. - Ευχαριστώ.

- Ελάτε μαζί μου, επιθεωρητά. - Αρχιφύλακας.

Ξέρεις, Ρόουζ, με μεγάλωσαν με την πεποίθηση

πως το να δείχνεις συναισθήματα κάθε είδους είναι αδυναμία.

Αυτό είναι μεγάλο λάθος.

Ίσως, αλλά τώρα δεν μπορώ να το αλλάξω.

Ως εργένης, έχω πια παγιώσει τις συνήθειές μου.

Δεν έδωσες ποτέ στον εαυτό σου μια ευκαιρία.

Σε όλους μας δίνεται μια ευκαιρία. Το θέμα είναι αν θα την αρπάξουμε.

Πάντα μ' ενδιέφερε η τυπογραφία.

Όμως οι γονείς μου δεν το θεωρούσαν αξιοπρεπές επάγγελμα.

Έπρεπε να μπω στην τράπεζα.

Μια μέρα, ένας φίλος μου είπε πως είχε...

...αγοράσει μια τυπογραφική επιχείρηση.

Ήθελε να φύγω από την τράπεζα και... να γίνω συνέταιρός του.

Μου δόθηκε η ευκαιρία...

Μα την απέρριψα.

Έκανες όμως καριέρα στην τράπεζα.

Έπρεπε.

Είχα αποφασίσει να μη μετανιώσω για τίποτα.

Δεν το έχω εξομολογηθεί σε κανέναν.

Ευχαριστώ.

Ξέρετε, λυπάμαι πολύ γι' αυτό.

Φαίνεται απίστευτο, αλλά κάποιος συμμάζεψε εδώ

από την τελευταία φορά που ήρθα.

Λυπάμαι.

Για λίγο...

Για να δούμε αυτά.

Νομίζω πως τα βρήκαμε.

Για να δω.

Όχι.

Αυτό είναι! Αριθμός 45215. Τώρα το βιβλίο.

- Τι αριθμό είπα; - 45215.

Αυτό θα 'ναι.

45215...

Το βρήκαμε. Θέλετε να το σημειώσετε;

Η κλειδαριά μπήκε στο θησαυροφυλάκιο

της Τράπεζας Ίστερν Κάουντις, στο Μπέικερς Κρος, το 1937.

Κι αν έχει συναγερμό στην πίσω πόρτα;

Πώς είναι δυνατόν;

Οι καθαρίστριες θα τον είχαν ενεργοποιήσει.

Κι αν είναι ηλεκτρονικός και λειτουργεί αυτόματα;

Θα 'βαζαν τόσο περίπλοκο σύστημα στην πίσω πόρτα;

- Εφεδρικό ακροφύσιο; - Στην τσάντα.

Δεν έχει τίποτα για κλέψιμο στην τράπεζα, ξέρεις.

Το θησαυροφυλάκιο πρέπει να το φυλάνε.

Τι μου το λες; Κι αν έχει συναγερμό κάτω;

Έστω ότι έχει.

Πώς τον ενεργοποίησαν; Ο διευθυντής είναι μέσα.

Όχι. Εννοώ απ' αυτούς που ενεργοποιούνται αυτόματα.

Θα το ρισκάρουμε τότε. Έλα, Λεν.

- Βάλε κάτι να κλείσει η πόρτα. - Τι να βάλω;

Αυτή την σκάλα.

- Πού το βρήκες αυτό; - Εκεί στη γωνία.

Βοήθα λίγο.

Έλα.

Έχει ασανσέρ.

- Λειτουργεί; - Θα το μάθουμε αμέσως.

Δουλεύει.

Έλα.

Τι κάνεις;

Αφήνω σημείωμα.

Για την αστυνομία.

Για κάθε ενδεχόμενο.

Είναι νεκροί.

- Τζάμπα τόσος κόπος. - Σκάσε!

- Γιατί; - Άκου!

Είναι ζωντανοί.

Φέρε τα πράγματα από το ασανσέρ.

Ρόουζ.

Ρόουζ... Όλα καλά.

Όλα καλά.

- Πόση πίεση μου δίνεις; - Έχουμε 18.

Δώσε λίγο παραπάνω.

Το έβαλα στο 21.

Πρέπει να φτάνει.

Το όνομα του είναι Άλεκ Γουόρεν.

Ναι.

Όχι, τίποτα.

Σκοτώθηκε ακαριαία.

Τα κλειδιά έρχονται ήδη σ' εσάς.

Ποιος είναι ο αριθμός του αυτοκινήτου;

Ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ πολύ.

Παρακαλώ, τίποτα.

Η υποψία μας για τα κλειδιά φαίνεται πως έβγαλε λαυράκι.

- Τσιγάρο; - Ευχαριστώ.

Μακ!

Μακ, μόλις μίλησα με το εγκληματολογικό του Στάνφορντ.

Μου είπαν ότι έχουν δύο ζεύγη κλειδιά

από το θησαυροφυλάκιο της Τράπεζας Ίστερν Κάουντις.

Πού τα βρήκαν;

Τα είχε κάποιος Γουόρεν, που σκοτώθηκε σε τροχαίο.

Δεν ξέρω κανέναν στην τράπεζα μ' αυτό το όνομα. Εσύ;

Δεν μου 'ρχεται κάποιος, αλλά μπορεί να υπάρχει.

Ας πάρουμε τον διευθυντή να το τσεκάρουμε.

Σωστά.

Δεν απαντά.

Τι θέλουν τα κλειδιά δικής μας τράπεζας σε νεκρό στο Στάνφορντ;

Δεν ξέρω.

Είπες για δύο ζευγάρια κλειδιά, ε;

Ναι. Γιατί;

Ο κανονισμός της τράπεζας είναι αυστηρός:

Δεν επιτρέπεται να έχει το ίδιο άτομο και τα δύο ζεύγη.

Τι πινακίδες είπες;

- CNG34. - Τοπικός.

Λες να...

Έχει ξανασυμβεί να το σκάνε διευθυντές με το ταμείο, ε;

Φτάσαμε σ' ένα ακόμα στρώμα αμιάντου.

Ρόουζ ...

Πόση πίεση έχουμε, Λεν;

Περίπου ενενήντα λίβρες.

Ρόουζ;

Για όνομα του Θεού, βιαστείτε! Γρήγορα!

Τελείωσε το αέριο.

Μάγκες αφήστε κάτω τη λάμπα. Πιάστε τους.

Περιμένετε! Λάθος κάνετε.

Μέσα είναι δύο άνθρωποι. Ίσως έπαθαν ασφυξία, να πέθαναν.

-Μη μας σταματάτε! -Ανθρωποι και βλακείες.

-Ποιοι είναι; -Ο διευθυντής και η άλλη.

Τους κλειδώσαμε όταν κάναμε τη ληστεία.

- Κόψε τις βλακείες. - Ακούστε!

Δεν κόβουμε την κλειδαριά, δεν βλέπετε;

- Αφήστε να τελειώσω. - Άραξε, παίδαρε.

Αν ανάψει πάλι τη λάμπα μπορεί να μας κάψει.

Μη λες ανοησίες! Πώς θα γίνει αν ελέγχεις τη βάνα;

Ακούστε με. Θα μ' ακούσετε για λίγο;

Βλέπετε να κόβουμε κοντά στην κλειδαριά;

Κάναμε ληστεία το πρωί και κλειδώσαμε μέσα δύο άτομα.

Ίσως να πέθαναν. Πρέπει να τους δώσουμε αέρα.

Θέλετε να γίνουμε δολοφόνοι;

- Γιατί δεν τους ξεκλειδώνετε; - Δεν έχουμε τα κλειδιά.

- Πού είναι; - Στο νεκροτομείο του Στάνφορντ.

Σας παρακαλώ, κύριε. Πρέπει να με πιστέψετε!

Ασ' τους.

- Φώναξε τον επιθεωρητή. - Ναι.

- Πώς πάει; - Τίποτα ακόμα.

Κράτα.

Μετά θα διοχετεύσουμε αέρα.

Η φιάλη τελειώνει.

Ελπίζω να μην είναι μια τακτική καθυστέρησης.

Τι έχουν να κερδίσουν;

Ρόουζ.

Ρόουζ!

Κάλεσα ασθενοφόρο και τα κλειδιά είναι στο δρόμο.

Τρύπησε.

Είστε καλά;

Είστε καλά;

Κρατήστε.

Άνοιξε τη βάνα.

Τζάμπα τρώμε τον χρόνο μας. Πάρτε τους από 'δώ.

Ακούστε!

Είναι ζωντανοί.

Είστε τυχεράκηδες.

Ναι.

Σίγουρα είμαστε τυχεροί.

Θ' ανοίξω εγώ.

Είναι κι αυτή... Φροντίστε την!

Πάρτε τους αυτούς.

Είναι νεκρή.

Μετάφραση - Απόδοση: ktsioulis Οκτώβριος (2026)