Original subtitles

Josie?

Tinakot mo 'ko.

Patawad. Gusto ko tignan kung ayos ka lang.

Bakit?

Hindi ko alam.

Tingin ko, iniisip lang kita.

Talaga?

Ang totoo,'di ko mapigilang isipin ka.

Iniisip rin kita.

Lagpas curfew na.

At mabibwisit talaga si Dad.

Nananaginip ka tugkol sa sex.

Ano? Hindi.

Sabihin mong hindi ito si Landon.

Or Hope, kung sinuman.

'Di ako nananaginip nang gano'n.

Matulog ka na.

Bilang mga supernatural,

lahat tayo, may pasanin.

Bukas mga mata natin sa kasamaan.

Kamakailan, hinarap niyo ito.

Ang iba sa atin, pinoproseso ang trauma

sa pagpigil sa nangyari.

Sa iba, mas madaling ibaon na lang ito sa loob

at magkunwaring 'di ito nangyari.

Pero,

ang iba ay pwede mag-iba ng ruta.

- Tulad ng... - Pagtaboy sa tao

para subukang mapag-isa.

Dahil ang mga mahal nila ay palaging nasa panganib,

na nagreresulta sa kamatayan.

'Di ba? 'Yon.

'Yan ang therapy ko. Pwede na ba ako umalis?

Nasa labas si Landon, lumilipad at kailangan niya ng bantay.

Hindi pwede, Hope, dahil ang punto ay magiging maayos tayo

sa pagproses ng trauma na pinagdaanan natin.

Kaya naman, inutusan ako ni Dr. Saltzman na magsagawa ng espesyal na group lesson.

Ako, makakatulong sa akin ito, at mahalaga sa'kin ang suporta ng lahat.

Ang totoo, 'di ko alam ba't nandito ako

pero gusto ko tumulong.

Lahat kayo ay importante ang papel sa simulasyon,

'Wag niyo ko tingnan nang ganyan. Magiging masaya ito.

Ang bagay na ito ay gawa ni Professor Rupert Vardemus.

- Okay. - Ang totoong Professor Vardemus.

Medyo sikat siya sa mystical therapeutic circles.

Ito ang bersyon niya ng Chambre de Chasse.

Ang mga sikolohikal niyong problema ay malilipat sa loob

para magsama ang mga salaysay.

Ngayon, ang mundong mabubuo niyo ay pwedeng kahit na ano

mula sa pirata sa karagatan o mga espiya sa Cold War.

Pero anupaman ang maging itsura nito,

ito ay naka-disenyo para tulungan kayo.

Dito, wala kayong malay.

Hindi niyo alam, nasa simulasyon kayo.

Para itong...

isang laro?

Paano 'ko mananalo?

Abutin lang ang dulo ng kwento at bibigyan kayo ng salita na pantakas.

Banggitin niyo nang malakas at magkakamalay kayo,

at magigising dito

na may nadiskubreng mahalaga sa proseso.

May tanong?

Oo, may tanong ako.

Ano ang ginagawa niya rito?

Hi, patawad, nahiuli ako.

Kakaibang panaginip.

Nasa oras ka, Jade.

'Wag mag-alala.

Ang gagawin natin ay simpleng simulasyon.

Nandoon rin ako

at may malay buong oras.

Pangako, babantayan ko kayo.

Kayong lahat, mag-isip kayo ng maaraw at tropikal na baybayin.

Ang hangin ay singlamig ng halik ng bangkay.

Ang kapareho ko ay nagtatrabaho sa gabi, ngayon ako rin.

Kailangan, kung mahahanap ko siya.

Ang kagandahan, alam ko saan magsisimula.

Dahil may isang bagay na alam ng lahat sa Mystic Falls.

May lugar saan pumupunta ang nawawala.

Salamat sa alaala

Ng paso at tabing-dagat

Gabi sa Singapore

Sakit sa ulo ka man

'Di ka nakakatamad

Kaya salamat

Nang marami

Nang marami...

Ang potograpo.

Sinundan niya tayo mula sa paliparan.

Nandito ako para gumawa ng pelikula, Jo.

Mas maraming publisidad, mas maganda.

Bilang kapatid mo, at mas importante,

bilang publicist, 'di ako sang-ayon.

Kontrolin dapat natin ang kwento.

Kasi kung maganda ka pa rin sa anggulo na 'yan,

makakatrabaho natin si Howard Hawks.

Sige.

Ikuha mo ako ng maiinom

matapos mo siya takutin.

'Di mo na kailangan ng inumin.

Hooray sa atin

At salamat sa alaala

Kumusta ang mga munting pangarap

Na hindi natupad?

Kaya salamat

Nang marami

Salamat.

Ako si Emma Tig.

Magpapahinga lang ako pero 'wag mag-alala,

Nandito lang ako...

buong gabi, para sa may kailangan ng tulong ko.

Hindi ito peep show.

- Masisisi mo ba ako? - Isang bituin si Elizabeth Saltzman.

Napanuod ko lahat ng pelikula niya.

Mahina ako sa mga mukha.

Sana 'di gano'n.

Hinahanap ko boss ko,

pinakamahusay na PI sa lugar na ito.

Tulad ng sabi ko,

mahina ako sa mga mukha.

Nasa panganib siya, Miss Mikaelson.

Paano mong alam pangalan ko?

Sa paraang alam kong paso na ang lisensya mo sa alak.

Kaya, magtulungan tayo.

Mukhang pupunta siya rito para sa musika.

Kung ako sa'yo, tanungin mo ang mang-aawit,

kasi ako, hindi.

Miss Tig?

Gusto ko sanang makipag-usap.

Vardemus.

Ako si Holmes, bata.

Sherlock Holmes.

Paano'ng naging posible?

PRIBADONG IMBESTIGASYON

Magandang umaga.

- 'Di ka na ba lasing? - Madalang ako uminom.

Ang paminsang pitong porsyentong solusyon.

Lasinggero ka, Rupert.

Partners tayo.

Magkaibigan.

'Yon pala ang himelong bigay mo sa akin.

Sa huling pagkakataon!

Ang partner ko ay si Watson at ako si...

Sherlock Holmes. Alam ko.

Pero,

'di ko maintindihan paano ko nakarating dito.

Pagkagising ko kanina, nagbago ang mundo.

Pero kahit iba ang paligid ko,

naaalala ko ang kasong hawak ko.

Ang hinahanap ko, Blue Carbuncle,

isang bihira at mahalagang bato,

na ninakaw sa countess ng Morcar.

Isipin mo ang gulat ko

nang lumabas ito bilang anunsyo sa diyaryo sa mundong ito,

sa leeg ng isang mang-aawit.

Patay na mang-aawit,

na puno ng marka ng daliri mo.

Sobra ang duda ko diyan,

ikaw rin dapat...

dahil naka-gwantes ako.

Naisip mo ba

na namatay siya sa pagkalason ng cyanide?

- Ang alak? - Elementarya ito.

Ang balat sa ilalim ng kuko niya ay nagkulay rosas.

Direktang resulta ng hindi pagkakaroon ng hangin ng selula

na naiwan sa dugo niya.

Hanapin ang lumason sa bote

at makikita ang salarin.

Ako ang sidekick. Ikaw ang utak,

kaya kailangan ko ang tulong mo na malutas ito.

Patawad, kaibigan.

May sarili akong misteryong sasagutin.

Si James Ryder ang nagnakaw.

Ang hotel attendant?

Matapang na teorya. Paano mo naisip?

Hindi ko naisip.

Ikaw.

ADVENTURES SHERLOCK HOLMES A. CONAN DOYLE

Basahin mo at sana pagbalik ko, ikaw ang lalaking kilala ko.

Paano ka nakapasok?

Bukas ang pinto.

Ansama mo magsinungaling.

Teribleng detective din ako.

Pero 'di singsama sa pagbukas ng kandado.

Sige, 'yan una ko sasabihin sa pulis.

O simulan ko ba na kinausap mo ang mang-aawit bago ito namatay?

Wala naman sila pakialam.

Whiskey. 'Yung masarap, 'di 'yang rotgut.

Nakatago sa likod.

BOTE NG CHAMPAGNE PARA KAY LIZZIE SALTZMAN

Cut!

Pasubok ng isa pa.

Gusto mong sumubok ngayon, Bob?

Nasa trailer ko ako.

- 'Yun ay... - Basura.

Tulad ng kabuuan ng palabas na 'to.

Papatayin ako ng siyokoy.

Siyokoy! Walang manunuod ng basurang ito!

Tumabi kayo, mga trollop!

Nasaan ang bote ko?

Kalimutan mo na 'yun, nagbalik siya.

- Kumusta itsura ko? - 'Di na mahalaga

kasi wala naman makakakita.

Ang ganda mo, Miss Saltzman.

Maaari bang magtanong?

Reporter ka?

Hindi naman.

Pero may gusto akong iulat.

May gustong pumatay sa'yo.

Nakamamatay rin ang sigarilyo.

'Di kailanman ako nanigarilyo, pero sa oras na 'yun,

naintindighan ko ang kagustuhang idampi sa labi ang bawal.

Salamat.

Patawad, naguguluhan pa rin ako.

Naiintindihan ko.

Ang sinasabi ko,

champagne may lason ang pinadala sa inyo kagabi.

Swerte ka at iba ang nakainom.

May ideya ka ba sa sinong gustong patayin ka?

Wala.

Laos na akong aktres.

Wala akong maisip na mag-aalala sa akin para magbigay ng champagne,

lalo na patayin ako.

Pakiusap, Mr. Greasley,

maghulo man ang buhay ko,

ayaw kong mamatay.

Hindi. Pangako. Matalino ang partner ko.

Masasagot niya ang kaso...

kung mahalaga ito, 'di ko iniisip na laos ka, Miss Saltzman.

- Pakiusap, tawagin mo akong... - Lizzie.

Alam ko na saan nagtatrabaho ang potograpo.

At sino ka naman?

Isang taga-hanga.

Ay, talaga naman.

Ang hotel attendant nga.

"Liquet."

Iyon ang dulo ng laro ko.

'Di ako si Sherlock Holmes.

Ako si Rupert Vardemus.

'Di ako detective,

isa akong propesor.

Ikaw ba 'yan, Milton?

Alam kong baka magulo ito para sa'yo,

Naalala ko pangalan mo mula sa dossier ng paaralan.

Naalala ko lahat.

Ang totoo, salamat...

sa iyo.

Wala itong saysay,

May isa na dapat na gising sa kanila.

Dissero.

Professor Vardemus.

- Paano? - Kinulong ni Clarke ang katawan ko rito.

Pero kinulong niya muna ang utak ko sa kahon.

Teka, nasa laro ka rin.

Pinatay ako ng isa sa mga estudyante.

Tulad mo.

'Yon na nga.

Tapusin na ang simulasyon.

Mas mapapahamak sila kaysa mapabuti.

Kahit na ang nararanasan nila ay pagpapakita ng nasa isip nila,

ang pagkakaroon ng pagpatay ay seryosong usapan.

Ibig sabihin, may isang naglalaro

na malapit nang mabasag ang isipan.

Kung tatapusin mo ang sesyon,

sisementuhan mo ang basag na 'yon.

Ano ang gagawin natin?

Ang pinakamahirap.

Magtiwalang mareresolba nila ito nang wala tayo.

Alam mo kung sino pumatay sa'yo?

PRIBADONG IMBESTIGASYON

Aba.

ano'ng ginagawa ng tulad mo rito at umiinom ng gin?

Binablackmail, pero alam mo na 'yan, Jade.

Tama na, sabihin mo na lang magkano para sa larawan ng kapatid ko.

'Di 'to tungkol sa pera.

Ito'y para sa pinakamagandang kwento sa karera ko.

Palaos na aktres na 'di na kinukuha sa pelikula.

Pero swerte niya,

may kakambal siya

na iniwan ang lahat para maging publicist niya.

Na alam kung paano siya ibabalik sa spotlight.

Kahit gawin siyang target ng mamamatay-tao.

Kumusta ako sa ngayon?

'Di ko alam sinasabi mo.

Sabi ng kapatid/publicist sa reporter.

Pero nakalimutan niya ang mahalagang bagay.

Pero may alam ang reporter.

Ugali niya kutkutin ang kyutiks niya

'pag nagsisinungaling.

- Paano mo nalaman? - Sa mahirap na paraan.

Kinukutkot mo 'yan nung talikuran mo ako at sinabing babalik ka.

- 'Di 'yon ibig ko sabihin. - Alam ko.

Binayaran ko ang waiter at sinabi niya

na ikaw bumili ng champagne na pumatay sa mang-aawit.

Pagkalason sa cyanide.

- Binayaran ko rin ang coroner. - Aksidente 'yon.

Isusugod dapat si Lizzie sa ospital

para magka-press sa pelikula.

'Di gano'n karami ang lason para pumatay.

'Di ko alam paano nakarating sa mang-aawit ang bote.

Ang importante, patay na siya.

At ang ikulong ka ang tanging paraan

para makuha ka sa kuko ng kapatid mo.

Teka.

Umisa ka pang inom kasama ako,

para sa pinagsamahan natin.

Huli na, Jose.

Baka dahil nakainom ako,

pero gusto lang kita makita sa huling pagkakataon.

Sige na.

Josette Saltzman.

Alam natin pareho, 'di na kailangan hanapin ang pulso.

Maniwala ka, alam ko nangyayari.

'Di ko kailangan ang laro

para sabihing gusto ko si Josie Saltzman.

Alam ko na mula ng makita ko siya sa mundo ng preso.

Kung si Jade ay maagang napalabas sa simulasyon,

ibig sabihin, nagbago ang tuntunin.

May nagbabago ng kwento...

sa loob mismo ng laro.

Paano? Sino?

Isang taong may access sa malakas na mahika

na inaalis ang lahat sa daanan niya

para makuha ang gusto nila.

Sa madaling salita,

ang taong pumatay sa'ting lahat.

Ang tanong dapat natin sa sarili natin ay...

bakit nila ito ginawa.

Narinig ko ang tungkol sa reporter.

Alam na ba ng pulis sino pumatay sa kanya?

Pareho ng pumatay sa mang-aawit.

Pero parang 'di sila interesadong malaman kung sino ito.

Sana mas marami ako nagawa para sa kanya.

Nandito ka nang gabi iyon, kumukuha ng larawan.

Gusto mo tumulong?

I-develop mo ang film at tingnan ang makikita mo.

Patawad, pero 'di ko ito problema.

Kinakausap ko pa rin si Landon.

- Kumusta siya? - Maayos.

Nakabuti ang promosyon niya sa California.

- Pero namimiss ka niya, Hope. - Siya ang umalis.

Kasi 'di ka sumama sa kanya.

Magbabago 'yon sa isang tawag.

Bibilhan ka niya ng tiket sa bus.

Kaya ko bumili ng akin.

At pwede mo i-develop ang larawan.

Sigurado kang wala ka nang sasabihin?

Kasama sa pag-amin ang dahilan bakit ginawa ang krien.

Importante ba 'yon?

Siyempre, oo.

Pirmahan mo ang linya at ang susunod mong upuan

ay sinasaksak sa pader.

Tumingin ka sa magandang bahagi.

Magkakamedalya ka 'pag sumakay ako sa kidlat.

Para sa bayani ang medalya.

Gusto lang alamin sino ang lumason sa partner ko.

Sinabi ko na,

ako 'yon.

Nilason ko ang partner mo,

ang mang-aawit...

at si Jade.

Dalhin mo na ako sa istasyon.

'Di ko magagawa.

- At bakit hindi? - Dahil binari ang partner ko.

Wala kang pinatay, Josette.

Pero ako dapat.

Hindi tugma ang puzzle.

Bakit pinipilit mo?

Dahil kung hindi ako, si Lizzie.

Kung isa sa'min mamamatay, ako dapat 'yun.

Nakita mo 'yon?

"Praesidio."

MG.

Gusto ko sabihin na may nakita ako sa papel na 'yon

pero sabi nga nila...

ang mga patay ay walang maikwento.

'Wag mo gawin 'to.

'Di kita hahayaan.

Lagi ko iniisip na magaling kang aktres.

Ikaw ba 'yan, Bob?

Sabi sa kontrata ko

na 'di kita kailangan kausapin pagtapos ng pelikula.

Pero bilang Mystic Mauler...

ang huli mong papel.

Ano'ng sinasabi mo?

Tigilan mo na. Bakit mo ginagawa?

- Ang ano? - Patayin ang mga tao.

Simulan mo sa kapatid mo.

Patay si Josi?

Ako rin sana pero...

swerte ako,

nasa bulsa ko ito.

Bote mo ito, tama?

Ang ginamit mo para lasunin ang mang-aawit,

ang nagsimula ng gulong ito?

Sabi sa'yo, mahusay kang aktres.

Hindi ako pipigilan ng peke mong luha na ikulong ka.

Sa unang beses, wala ako pakialam sa sarili ko.

'Di ko ginawa ang sinasabi mo,

pero pwedeng ako na rin,

sarili ko lang iniisip ko

at 'di ko alam na nasa panganib kapatid ko.

Wala ako para iligtas siya.

"Caecus."

Salamat.

Salitang pantakas ko 'yon.

Ibig sabihin, hindi ito totoo,

Buhay si Josie at makakalabas na ako sa bwisit na larong ito.

Okay, Emma. Handa na ako.

Ilabas mo ako.

Abracadabra o anuman.

Bwisit. Bakit 'di gumagana.

Nababasag ka na, Miss Saltzman.

'Wag mo ko tawaging baliw ulit, okay?

Ako lang ang nasa tamang pag-iisip dito.

Kailangan lang natin ang salitang pantakas mo.

Itabi mo sa hurado.

Mahusay, MG.

Milton pangalan ko.

Alam ko, okay?

Alam na alam ko, Milton Greasley.

Alam mo, 'di ko pinagmamalaki 'to,

pero ako ang kahinaan mo.

Gustong gusto mo ako na gagawin mo lahat ng sinabi ko,

sige, isuot mo sa akin ang posas

at baka magising ka na.

O...

pwede tayo tumakas magkasama.

SA totoong tabing-dagat.

Sa Mexico.

'Di tayo mahahanap ng pulis.

Ito ba ay seryosong alok?

Hindi. Pero bilang kumbinsido kang ako ang pumapatay

pero kinonsidera mo pa rin, eh 'di tama ako.

Sige, i -Fifty Shades mo ako.

"Heros."

Lizzie. Naaalala ko.

Pero bakit andito pa tayo?

Nakakabaliw ito.

Tanggalin mo 'to sa akin.

May mali...

sa larong ito.

Lizzie, takbo.

Hanapin mo si Hope.

Bwisit.

Ms. Tig.

Nakuha ni Lizzie ang salita niya,

pero nasa laro pa siya.

At...

patay si Josie.

Nakita ko.

Kaya ba't nasa loob pa siya?

Sarado kami.

Hope Andrea Mikaelson!

Buksan mo ito! May gusto pumatay sa akin!

Ikaw ang bituin.

- Bakit kilala mo ako? - Mahabang kwento.

'Di ka maniniwala pero...

mapapatunayan ko. Alam ko ang tinatago mo.

'Di ka nakikipaglapit sa mga tao

dahil umaalis o namamatay sila, tama?

'Yan mismo mangyayari 'pag 'di mo 'ko pinapasok.

Kaya hayaan mong tulungan kita.

Tama ka. Buong buhay ko, tinutulak ko ang mga tao.

At babaguhin ko 'yon sa pagsunod sa taong mahal ko.

Patawad, may hinahabol akong bus.

Hindi, Hope.

"Mortem."

Rafael.

Ayos lang. Nakabalik ka.

Ano'ng nangyari?

May napagtanto ka ba?

O inabot ka rin ng pumapatay?

Ewan ko.

GEMINI PROVISIONS

Napaka-literal, hindi ba?

Hello, kapatid.

'Wag ka na magulat.

Isa sa atin ay gusto talagang pumatay.

Dahil sa Merge.

Ang lahat ng ito ay para roon.

Ginawa kong gano'n.

Alisin ang lahat hanggang tayo na lang.

At si Josie, payag na masisi, manalo ka lang.

Nakakatawa, 'di ba?

Kailangan ko patayin si Josie,

para mabuhay siya.

Ako rin siya, syempre.

Mga bahagi niya na tinago sa loob.

Na galit sa kanya...

at sa iyo dahil ginawa mo siyang mahina.

Samahan ng kaunting itim na mahika...

sapat na...

para baguhin ang tuntunin...

at ipakitang mas malakas ako kaysa sa kaya mo.

'Di ko kailangan maglaro para alamin 'yon.

Matagal ka nang malakas.

Ano? Ano gagawin mo ngayon?

Patayin ako?

Alam nating mangyayari ito.

Sige.

Panalo ka na.

Tapos na ako sa simulasyon na ito.

'Di ka aalis.

Binago ko ang tuntunin, tama?

'Pag pinaputok ko ito at naiwan ang utak mo rito

habang hinihintay ako ng katawan mo

na kunin ako sa Merge sa totoong mundo.

Josie, pakiusap.

Alam kong 'di ako mahusay ipakita ito pero...

mahal kita...

higit sa pagmamahal sa sarili ko.

Kaya 'wag mo gawin'to.

Patawad, kapatid.

Ikaw o ako.

Bawal kalabanin ang tadhana.

Akala ko may bus kang hinabol?

Gusto kong makasama ang lalaking pinakamamahal ko.

Pero 'di ako makasampa sa bus

kung may inosenteng taong mamamatay.

Galawang Hope talaga.

Hulaan ko.

May nakikita kang salita ngayon.

Oo. Ano ibig sabihin?

Bigkasin mo, sasabihin ko sa'yo sa totoong mundo.

"Fatum."

Salamat sa Diyos.

Iniisip kong kailangan ko na rin ng therapy.

Ngayon,

ano'ng gagawin natin kay Jo?

Nasobrahan na ako ng pagkukunwari sa isang araw.

Ano ang lahat ng ito?

Pag-aaral ito.

Ang sinabi mo tungkol sa ego ni Josie...

ay mukhang hango sa komiks

na mas gusto ko kaysa sa noir na pelikula.

Kaya nag-hahahanap ako ng paraan tulungan siya pagkagising niya.

Kung gigising siya.

- 'Di pa siya gumigising. - Gigising siya.

At kung hindi, hahanap tayo paraan.

Walang iniiwang miyembro ang Super Squad.

Sana masabi ko kung gaano ako nagsisisi.

Dahil 'di ko nakita.

Masyado akong makasarili

na 'di ko nakitang naghihirap siya.

Hihingi rin ako ng tawad sa'yo.

Ginamit kita.

- Ayos lang. - Hindi.

'Pag maganda nangyayari sa akin,

'd kita pinapansin.

Pero 'pag nagkaproblema, tumatakbo ako sa'yo.

Ayokong tumigil kang gawin 'yon.

Anuman sabihin ng anumang laro.

May nalaman din ako.

Hindi ko malulutas ang kaso hangga't 'di ako naniniwala sa sarili ko.

'Di ako pwedeng maging sidekick lang.

Kaya gagalingan ko.

Totoo na.

Parang superhero.

Ano magiging tawag sa'yo?

Iniisip ko pa,

Paano kung...

ang Comforter?

Salamat sa lahat.

'Di namin malalaman ang haharapin namin kung 'di dahil sa'yo.

Patawad, kinuha ko si Dorian.

Pero kung 'di kami aalis ngayon,

wala nang pagkakataon uli.

Akala ko ito ay...

magkikita tayong muli.

Hindi paalam.

Ligtas na lugar dapat ang laro.

Ako ang namamahala rito.

Pero namatay pa rin ako.

Ang Salvatore School...

ang pinaka...

nakakamanghang lugar na napuntahan ko.

At pinakamapanganib.

Paano ko sasabihan mga estudyanteng unahin ang kalusugan nila,

mental o hindi,

kung kami ni Dorian ay 'di maayos?

Muntik na siya mamatay, Ric.

At kahit maayos siya,

laging may bagong halimaw.

Bagong banta.

Ang kalaban ni Josie ay mapanganib.

At naiinis ako na pakiramdam ko...

inaabandona kita.

Ang layunin ng laro...

ay makalabas ka.

Kaya,

tingin ko, panalo ka.

Alam mo,

ayos lang.

Paalam, Ric.

Hoy.

- Patawad. - Hoy.

Napadevelop mo ang larawan?

Ah, oo.

Kaso 'di ko alam ibig sabihin.

- Oo. - Binili mo ang tiket ng bus?

Oo.

Pero 'di ko nagamit.

Kaya ito, hinahanap ko pa rin si Landon.

Pero 'di siya nawawala, Hope.

Baka abalang matutong lumipad.

Ayos ka lang ba?

Mukhang hindi.

Siguro, akala ko,

malinaw kung ano ang sira ko.

Oo, pero minsan kahit alam mo ito,

hindi naman dumadali ang mga bagay.

Paano kung ang itinuturo ng laro...

ay palaging may hadlang sa amin ni Landon?

Tulad ng...

imposibleng pagpili na gagawin ko.

Piliin mo siya.

- Sabi ko nga sa bar... - Ginawa ko.

Ginawa ko.

Ang sarap. Parang tama.

Pero mali ito.

Kasi kung sumakay ako ng bus, 'di ako makakalabas sa laro.

'Di ako makakalabas hangga't 'di iba ang pinili ko.

'Yun ba ang aral ko?

Na kahit gaano ko siya...

kagusto.

- Nasa pahamak kami ni Landon. - Hoy.

Simulasyon lang 'yon.

Totoo.

Pero bakit parang totoo?

Mukhang nandito ang lahat.

Bakit ako nakakulong?

Marami kang pinagdaanan.

Kumusta ka?

Maayos naman.

Mukhang nakabuti ang therapy sa'kin.

Puno ka ng itim na mahika.

Ang sakim ko para tingnan ito noon...

pero nararamdaman ko ito.

Hindi ikaw 'to, Jo.

Ako na ito ngayon.

Kaya masanay ka na.

Ang itsurang ito ay mananatili.

Josie, ayos lang.

Patutulugin kita uli

hanggang malaman natin ang nangyayari.

Magandang ideya.

'Wag mo 'ko tingnan ng ganyan, MG.

Lahat Super Squad kailangan ng kalaban.

Autem.

Tigilan mo ang pagtulong sa akin, Dad.

'Di ako naging mas mahusay tulad ngayon.

Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Camille Quintana