Original subtitles

Ang nakaraan sa Legacies...

Bumalik ang mga halimaw.

Hindi ko alam paano o bakit, o kung hihinto pa 'to.

Ito lang ang naisip kong paraan para ipakita sa 'yong

hindi totoo si Sebastian!

Tama na! Magkalimutan na tayo.

Ano'ng sinabi mo kay Elizabeth?

Sebastian?

- Lumayo ka! - Sabi mo ayos ka lang

pero matagal kang naging lobo.

Oo, at tao na 'ko ulit.

Salamat kay Hope.

At nakalimutan na 'ko ng buong mundo.

At nakausad na ang mahal ko.

Hindi pa, malapit na.

Ginamitan ko si Lizzie ng sapat na itim na mahika

para alisin ang buong hukbo sa utak niya.

Hope Andrea...

Mikaelson.

- Ano? - Opisyal na.

Naaalala ko na lahat.

Pagkagising ko mula sa orasyon ni Josie,

sumulpot ka sa magulo kong isip na parang alaalang epekto ng droga.

Paano?

Ikaw ang nag-iisang taong nakakaalala sa'kin.

Mamaya na ang pagsasaya ng magkaaway na kaibigan.

May mas malaki tayong problema.

Magtatalik si Josie at Landon ngayong gabi.

Ano?

May dekadang sayawan.

Hindi ibig sabihing...

Pinag-iisip niya ko ng dahilan para makituloy sa tatay ko.

Kailangan mong pigilan.

Sabihin mo ang totoo. Ikwento mo lahat.

Ba't hindi mo sinabi sa kanya?

Ayaw kong maging dahilan ng pagsira sa puso niya.

Trabaho mo 'yon.

Hindi ito ang tamang oras.

Sino ka?

Ako ang Tagapagbantay.

Mas madali pala 'to kaysa sa inaasahan ko.

Kasali na kayo sa laro.

'Yon ay...

antiklimatiko.

Kailangang makapunta tayo sa eskwelahan para protektahan si Landon.

O bigyan ng babala si Josie

dahil makikipagtalik siya sa manikang kasing laki ng tao.

Ano'ng nangyari?

Tingin ko nagsimula na ang laro.

PINDUTIN ANG SIMULA

Hoy.

- Hoy. - Ano?

- Ano? - Nakikita mo ba siya?

Lalaking walang respeto sa hangganan lang ang nakikita ko.

Sabi sa'yo. 'Di nila ko nakikita.

- Pare! - MG.

Nasisiraan ka na.

Alam ko.

Pero si Lizzie... may nakilala siyang bagong bampira.

Oo. Si Sebastian.

Oo.

Pinagkakalat niya 'yan sa eskwelahan.

Hindi siya totoo.

Akala ko nababaliw lang si Lizzie pero ngayon nakikita ko na siya.

Baka nababaliw lang ako o ang lalaking 'to...

- Ano'ng... - Tigilan mo nga!

Hoy. Sandali.

Hoy, pare.

Itanong mo ano'ng gusto niya.

Gusto niyang hanapin natin ang katawan niya.

Sabi niya, natuyo ito sa isang kahon.

Medyo malabo ang detalye.

Malabo ako dahil...

tulad ng nabanggit ko...

Natuyo ako sa isang kahon!

- Diyos ko. - Isa akong pasipista.

Pero 'pag hinawakan mo ulit ang buhok ko, mag-aaway tayo.

Tama na!

Pasensya na.

Pakisabi sa mas matalino mong kaibigan

na kakainom ko lang ng dugo.

Sapat lang para maabot ko ang munti mong pag-iisip.

Hindi masarap ang dugo.

Naalala mo 'yong bukal ng dugo na nilipat natin?

Magtulungan tayo.

Malapit nang dumating si Lizzie.

Maniwala kayo sa'kin, 'di niyo gugustuhing 98 lang ang pulang lobo.

Ano'ng nakakatawa?

Sabi mo nagkakamabutihan kayo ni Josie, 'di ba?

- Oo. - At ang sayawan.

Sayawan, oo, ano naman?

Iniisip niyang mangyayari ngayong gabi.

Hindi 'yan totoo.

- Pakikipagtalik pagtapos ng sayawan ay... - Ano? Makaluma?

Hoy.

Kinausap ko si Lizzie,

mananatili siya sa bayan kasama ng tatay ko ngayong gabi.

- Ayos. - Sige.

- Para lang alam mo, 'di ba? - Oo.

Pare.

Ayos lang ako. Medyo magugulatin lang.

Magugulatin ka nitong mga nakaraan.

Kung mahirap para sa'yo 'to hindi mo kailangang...

Terapewtika ng pagiging lantad. Mabuti ito para sa'kin.

Saka, gusto kong asikasuhin ang sayawan ngayong gabi.

Baka sakaling tanggapin ni Hope ang imbitasyon mo?

Ba't hindi mo alalahanin ang sarili mo ngayong gabi?

Inaalala ko.

Subukan natin ulit.

Dahil nakakulong tayo rito, hindi ba natin paguusapan

paano ka nakabalik galing Malivore at 'di mo sinabi sa'min?

Pasensya na. Abala ako na hindi sa tayo masagasaan.

Projectium Deflecta.

Poprotektahan tayo no'n.

Mukhang wala tayong kapangyarihan dito.

O baka mali ang orasyon.

Kumusta ang pagsipsip?

Oo na. Wala ngang mahika rito.

At nasa maze tayo ng kamatayan mula sa impyerno.

At...

Bakit tayo nasa 1980s?

Dahil d'yan... Nakalaro ka ba ng Frogger?

Bagay sa'yo ang acid wash.

'Di ba? Ang ganda rin ng suot mo.

Salamat. Kailangan na nating umalis.

Basa pa ang buhok ko.

Nakita ko na dapat 'yon.

Josie, pwede ba kong magmungkahi tungkol sa lugar ng sayawan?

'Di ba dapat nag-aalmusal ka kasama ng tatay mo?

- Itay. Hoy. Pasensya na. - Principal Saltzman.

Ipapaalala ko lang na hindi ka pwede rito.

Utos ng hukom.

Kumalma ka, Fumbledore.

Nilinaw ko na 'to sa serip.

Nandito ako bilang nag-aalalang magulang,

bilang ang mga anak ko ay nakaranas ng traumatikong pangyayari.

Ang samurai at ang Demonyong Oni?

Sinabi sa'kin lahat ni Josie.

Ayos lang ako. Salamat sa pagaalala, pero

ayos lang ang lahat.

Sige.

Si Lizzie?

Hindi rin siya nagpakita. Nasaan siya?

Sabi niya may gagawin siya.

Sige.

'Di ako aalis hangga't 'di siya nakakabalik,

at alam kong ayos rin siya.

Hindi pa tayo nakakarating dito.

Bomba sa lupa? Talaga ba?

Ano'ng problema ng dekadang ito?

Reaganomics? Libangang droga?

Mga kanta?

Kung mayroon lang sikreto o tanda.

Hangga't walang tindahan ng tanda rito, Hope,

tingin ko...

Sige.

Hoy.

NAWAWALA AT NATAGPUAN

May hinahanap kayo?

Oo. Paano kami aalis dito?

At bakit kami nasa dekada ng aming mga lolo't lola?

Oo. Patawad. Ito ang tanging dekadang alam ko.

Ang kinalabasan, marami kang na-miss na pop culture

'pag tinapon ka ng mga lalaking nakaterno sa malaking hukay na puno ng goo.

Tungkol sa pagalis rito, imposible.

Maglalaro kayo hanggang kainin kayo ng alaga ko at mamamatay kayo.

Seryoso.

Ang larong ito ay dinisenyo para pumatay ng magagandang dalaga, kaya,

sakto kayo rito.

Ikinagagalak kong dumaan kami rito.

- Tara na. - Mayroong...

may isang paraan para makaalis.

Isa sa inyo ang kukuha sa trabaho ko.

Nakulong rin ako rito.

Tulad niyong dalawa, at...

hindi ko gustong maging Tagapagbantay ng Laro habambuhay.

'Pag isa sa inyo ang nagsuot ng purselas na 'to,

siya ang magiging bagong ako.

At makakalaya ang isa.

Salamat, pero hindi.

Ang totoo,

ikinalulungkot ko na walang ibang pagpipilian.

Oo.

Makikipagkasundo kayo o kakainin kayo ng alaga ko.

'Yon ang katapusan.

Nandito na siya.

Gusto ko ang parte na 'to.

- Diyos ko! - Dalian mo, tara!

Tingin ko wala na siya.

Buti nakaalis tayo sa malungkot na liwasang bayan,

walang pasasalamat sa'yo, Kapitan Muntik-Nanaman-Tapakan-Ang-Bomba.

Namatay tayo sa pantuyo ng buhok dahil sa'yo.

'Wag mong kalimutan.

Doon ang eskwelahan.

Kung mayroon lang sanang mapag-uusapan habang papunta do'n.

Mga nagbabagang tanong.

Mga misteryosong pagpili na kailangan ng paliwanag.

Oo na.

Sasabihin ko naman sa lahat na nakabalik na 'ko.

Pero nakita ko si Landon at Josie.

At kung gaano sila kasaya.

Mukhang ayos kayo na wala ako.

Ano'ng problema mo?

Gano'n ka ba kamartir

na hindi mo kayang, hindi ko alam,

itanong ang isa sa'min kung kumusta kami?

Alam kong mukhang...

Tanga? Makasarili? Mapagmanipula?

Masakit.

Walang naging maayos na wala ka.

Pinupuno lang ni Landon at Josie ang kakulangan

na iniwan mo at ni Penelope.

Malungkot ang tatay ko.

Ang gulo na naman ni Raf, at mukhang

may halusinasyon akong may nobyo ako.

Kung naaalala ka ng sira kong pag-iisip,

baka mabalik ng orasyong ginawa ni Josie ang memorya ng lahat.

Tinadhana kayo ni Landon,

kaya kailangan mong sabihin sa kanila ni Josie

bago pa nila 'yon gawin.

May halusinasyon kang may nobyo ka?

Sasabihin ko sa'yo mamaya.

Oo, totoo nga siya...

pero grabe.

Mas mabaho pa siya sa bukal ng dugo.

Pareho kayong mahina.

Manahimik ka. Mukhang kang beef jerky.

Nandito ba siya? Sabihin mo kausapin niya 'ko.

Gustuhin ko man,

sa mahina kong estado, kaya ko lang magpakita

sa mga mahihina ang utak...

tulad mo.

Sabi niya, kailangan mo mapunta

sa kapareho niyang espirituwal na daluyong.

Nakakagalit.

Hindi sapat ang panis na dugong binigay niyong dalawa sa'kin.

Pero sa sapat na sariwang dugo, siguradong mabubuhay ako.

Hindi namin gagawin 'yon.

Ang alin?

Kahit kayang kong ibigay ang gusto mo?

Sa'yo na si Elizabeth Saltzman.

- Hindi mo 'ko makakaagaw. - Ano'ng sabi niya?

Sandali lang.

Papunta pa lang sa magandang parte.

Pakawalan mo 'ko, Milton,

ibibigay ko ang salita ko,

lilisanin ko agad ang bayan na 'to.

Gusto niyang buhayin natin siya.

GAWAIN

MAG-AHIT GUMAWA NG LISTAHAN NG KANTA

May nakakalimutan ako.

Nagsusulat sa talaarawan si Landon.

Ang totoo, Mr. Williams,

pwede bang magtanong?

Hindi na kami lumalabas ni Emma.

Okay? At hindi. Hindi ko alam kung babalik siya.

Ang totoo, ako...

Iniisip ko kung paano mo nalaman na handa ka nang...

alam mo 'yon...

makipagtalik...

sa...

aa unang pagkakataon.

Ang unang beses mo ba?

- Oo. - Oh.

Seryoso na kayo ni Josie?

- Ayaw kong sirain 'to. - Naintindihan ko.

Sige, maupo ka.

Tingin ko, 'pag nakita mo ang tamang tao

na gustong mong kasama gawin 'yon...

mararamdaman mo lang.

Parang sa pagtingin, 'di ba?

Sa tingin, tapos...

alam mo na.

Lilinawin ko lang.

Hindi mo kilala ang bampirang 'to o kung paano siya napunta rito,

nabulok lang siya nang hindi niyo alam kung bakit,

at gusto niyang buhayin niyo siya?

- Oo. - Oo.

Gano'n na nga.

Kung wala akong nakaligtaan na parte, sasabihin kong...

hayaan niyong mabulok.

Hindi namin alam ano'ng ginagawa niya do'n.

Ako rin, pero ligtas sabihin na walang mabubulok

sa pagiging sobrang mabait.

Sige, pero 'di ibig sabihing may sala siya.

Kung may sala man siya,

anong krimen ang katumbas no'n sa oras na 'yon?

Posibleng,

ang pagpatay sa dalawang dosenang nayon.

Ang tahimik mo, MG.

Nasa panig ako ni Kaleb dito.

Bampira muna bago... hindi bampira.

Hindi 'yon...

Alam kong hindi na ako ang namumuno rito.

Kung gusto niyo ang boto ko, 'wag kayong gagawa ng kahit ano

hanggang may malaman kayo tungkol sa lalaking ito.

Nirerespeto ko 'yan, Dr. Saltzman,

pero sabi niya lilisanin niya ang bayan.

Bigyan natin siya ng pagkakataong tuparin ang sinabi niya.

Pwede bomoto...

maging strikto tulad ng sabi ni Dr. S.

Alamin natin anong gusto ni Sebastian.

Paano natin gagawin 'yan?

Ako'ng bahala.

Malinaw?

Salamat sa kaalaman.

Ang totoo, ikinagulat kong gusto mo ng opinyon ko.

Alam mo 'yon,

matapos niyo ibotong maalis ako.

Makinig ka, sa kumpidensyal na balota...

ako lang ang bumotong manatili ka.

Alam kong ayaw mong isipin 'to

pero hindi uulit tulad nito ang totoong mundo.

Ibig sabihin, papunta na tayo

sa hindi inaasahang balikang paglalakbay ni Josie.

Bitag ng oso.

Hindi ko sasabihin sa kanila ang tungkol sa'kin.

Bakit hindi?

Dahil walang mababago 'yon.

Pana.

Patawad!

Mag-ingat ka sa susunod, Frank.

Babaguhin no'n lahat.

Hindi, walang magbabago. No'ng nakita ko ang lagusan,

alam kong may isang paraan lang para pigilan ang pagdating ng mga halimaw.

Kailangan kong pumasok ulit at isara ito.

Makakalimutan ako ulit ng lahat.

Ginawa ako bilang daan para tapusin ang Malivore.

'Yon lang ang dahilan bakit ako nabubuhay.

'Yon ang tadhana ko.

Takbo.

Tara. Dito ang daan papuntang eskwelahan.

Hoy. Handa na kayong tanggapin ang kasunduan?

Handa na 'kong ilagay ang maze na 'to sa...

Maze? Hindi ito maze. Isa itong labirint. Alam niyo ang pagkakaiba?

Mukha ba akong nerd?

Maraming daanan ang maze, iisa lang ang sa labirint.

Mismo. At tulad ng sinabi ko,

may isang paraan lang para matapos ito.

Maganda ang kanyang binti, pero masama ang ugali niya.

Ano'ng gagawin natin?

Tatanggapin natin ang kasunduan.

Ako ang mananatili.

Ako dapat.

Ako ang papalit sa kanya at makakalaya ka na.

Kita mo? Sobrang martir, Hope.

Ang Minotaur ay naglalakbay kasama ng Tagapagbantay, tama?

Kung mananatili ako, makukulong siya kasama ko.

At dahil isa-isa lang lumalabas ang mga halimaw,

wala nang lalabas na halimaw.

Bukod do'n, walang makakaalam na wala na 'ko.

Maliban sa'yo.

Hindi, 'di ko nakita si Lizzie.

Nasa labas pa 'yon at bumibili ng leotard tulad kay Jane Fonda.

Binoto mo 'kong mapaalis.

Bakit?

Dahil 'yon ang gusto mo.

'Tay,

nilagay mo 'yon sa boto.

Alam mong hindi na dapat tao ang magpatakbo ng lugar na 'to,

pero hindi mo mapaalis ang sarili mo,

kaya kami ang pinagdesisyon mo.

Ganyan siguro ang sasabihin sa'kin ng nanay mo.

Sinabi rin niya na ang pangarap mo

ay makagawa ng lugar kung saan matututo kami magpakatotoo

at ligtas.

Nagawa mo 'yon,

kaya kailangan na naming umusad sa susunod na kabanata ng buhay.

Kailangan naming matutong gawin 'to nang wala ka.

'Tay,

binoto kong mapaalis ka para magkaro'n ka ng sariling mong buhay.

Makipag-date ka.

Simulan mong pakawalan kami.

Ayos kami...

dahil sa'yo.

'Yan.

Ito?

Pumili rin ako para sa'yo.

- Talaga? - Mm-hmm.

Gising na, kapatid na bampira.

Kausapin mo ko na parang ulan,

dito lang ako't makikinig.

Isa kang manunula.

Hindi, si Tennessee Williams 'yon.

Pero sabihin mo sa'kin ang gusto kong marinig

at marami pa ko rito.

Ano'ng gusto mong malaman?

Ano'ng klaseng bampira ka.

Ang kumakagat ng kuneho o ng lalamunan?

Isa akong lalaking nagkamali,

pero kung bubuhayin mo 'ko,

hindi ko na gagawin 'yon ulit.

Ayos.

Hindi ako interesado kung gano'n.

Hindi ba 'yon ang gusto mong marinig?

Puno na ng mapagpanggap ang eskwelahan na binabaliwala ang kanilang nararamdaman.

Inaasahan kong iba ka.

Mukhang hindi.

Nasa estado ako ng kasalanan na gusto mo.

Marami akong kinain na tao noon

hindi dahil sa gutom, libangan na.

Ang mga daanang bato, pulang-pula sa dugo.

Kung gano'n...

susunugin kita pagtapos ng kasiyahan.

Niloko mo ako.

- Hi. - Hi.

Ang ganda mo.

Salamat.

- Ikaw din. - Salamat.

Oh.

Ano'ng ginawa mo kanina?

Alam mo na,

kaunting ganito...

kaunting ganyan.

- Oh. - Patawad.

Patawad, ako'y... Hindi, patawad.

- Ikaw? - Gano'n din.

Ayos ka lang?

Mukhang...

Oo. Kasama ko kanina... ang tatay ko.

Ayos na.

Ayos ka lang? Parang medyo...

- kabado ka. - Hindi, ako'y...

Nasasabik lang ako.

Landon.

Hindi natin kailangang...

sumayaw ngayong gabi kung ayaw mo.

- Talaga? - Oo.

Ayos 'yon.

Hindi rin natin kailangang magtalik ngayong gabi.

Kung sakaling hindi metapora ang paggamit mo sa sayaw.

- Oo. - Sige, ayos.

Espesyal ka.

Kaya gusto kong maging espesyal 'yon.

Sa sandaling magkatitigan tayo...

at alam natin pareho.

Maganda 'yan.

Magsaya na lang tayo sa sayawan.

Sige.

Doon ang sayawan.

- Alam ko. - Tama.

Hoy.

Alam ko na. Isang orihinal si Sebastian.

Walang damdaming mamamatay tao.

- Talaga? - Oo.

Binoto kong pakawalan siya. Hindi ako nag-iisip.

Nag-iisip ka.

Tungkol kay Lizzie Saltzman.

Pruweba 'to na 'pag hinabol mo siya,

hindi na ikaw si Peak MG, alam mo 'yon?

Hindi ko alam ang dapat gawin.

Isayaw mo lang.

DJ, isang bagsak.

Ayan, ganyan.

Naiintindihan ko kung bakit tingin mo dapat mong tanggapin ang kasunduan.

Nabubuhay lang din ako sa isang dahilan:

sumanib sa kapatid ko.

'Yon ang tadhana natin, 'di ba?

Maliban kung...

manatili ako rito sa walang mahikang lugar.

Baka hindi mangyari ang pagsanib, magiging ligtas si Josie.

Hindi ko hahayaang gawin mo 'yan.

Alam ko.

Pero hindi lang ikaw ang pwedeng maging martir.

Alam kong ikaw ang mas matalino.

- Tapusin na natin 'to. - Oh!

'Wag ka mag-alala, hindi gano'n kasama maging Tagapagbantay.

At isang araw, baka...

makakita ka ng papalit sa'yo.

Hindi ko gagawin 'yon.

Sinabi ko rin 'yan.

Ingatan mo 'to, babasagin 'to.

At 'pag nabasag,

hindi ka na protektado sa Minotaur.

At makakalabas ang kaibigan ko, tama?

Makakawala siya sa walang hanggang pasakit ng labirint, oo.

Masyadong maingat ang mga salita mo.

Mamamatay siya.

'Yon ang ibig sabihin no'n.

Ganito na lang ang isipin mo: mamamatay siya

o mamamatay kayong dalawa.

Pagligtas sa sarili 'yan, bata.

Hibang ka.

Alam mo, no'ng una kong tinanggap ang kasunduang 'to,

sinabi ng lumang Tagapagbantay sa'kin na ang buong labirint na 'to

ay ginawa ng isang mangkukulam ilang siglo na ang nakakaraan

para parusahan ang magandang dalaga na tumanggi sa pagmamahal niya.

Dahil hindi siya nabuhay para lang sa kanya,

pinarusahan niya ito habambuhay.

Pero nakalabas siya.

Nakipagpalit siya sa babaeng dumating,

na kinulong din ang panibagong babae,

at nagtuloy-tuloy 'yon.

Ibig kong sabihin, 'di mo kami masisising gusto naming makatakas, 'di ba?

Bawat babae para sa sarili.

Gano'n ang laro.

Mukhang wala ng Tagapagbantay ngayon.

Sana alam mo ang maze mo tulad namin.

Patawad.

"Labirint."

Hoy, Raf!

Mukhang gumagana ang terapewtika ng pagiging lantad.

Depende. Dumating na ba si Hope?

Hindi pa. Pero baka dumating siya.

- Hintayin mo lang. Ha? - Sige.

Ang gwapo mo.

Sa'n mo nakuha 'yan?

Sino siya?

Ito si Frank.

- Salamat sa tulong mo. - Salamat.

Akala ko tinanggap mo ang kasunduan.

Napagtanto kong magtutuloy lang ang pamumuno.

May nagsasabi sa mga babae na nabubuhay lang sila sa isang rason.

Sinabi rin natin sa sarili natin 'yon.

Tapos na ko sa gano'ng laro.

Bahala na ang pagtatapos ng laro.

Nakahanap ka ng ibang paraan.

Pinatay mo ang Minotaur.

Salamat.

Hindi dahil nararapat sa'yo.

At hindi talaga nararapat sa'yo.

Tama na ang babaeng nananakit ng kapwa babae sa loob ng isang araw.

Gusto mo bang sumayaw sa ibang lugar?

Sige, kung 'yan ay metapora.

- Dali, mapipigilan pa natin sila. - Sandali.

Para sa'n?

Hayaan na natin sila.

Sigurado ka?

Motus.

Wala itong manggas.

Bakit ang hirap hubarin nito?

Sigurado kang gusto mo 'tong gawin?

Ngayon lang ako naging sigurado buong buhay ko.

May kondom ka ba?

Sabi na, may nakalimutan ako.

'Wag... Sandalil. 'Wag kang gagalaw.

Babalik ako.

Hay naku!

Wade!

Hayaan mo na.

Sige.

Wade ang pangalan mo?

Madalas nagkakamali sila.

Sino ka? Kailangan mo ba ng kamera o kung ano man para sa kasiyahan?

Hindi.

Ang kailangan ko, Wade, ay...

kaibigan.

Ayos!

Hindi ko maintindihan.

Pinatay natin ang sarili natin para makabalik dito,

at hindi mo gagawin?

Tulad ng sabi mo,

tungkol sa tadhana,

tama ka.

Alam mo, mukha silang masaya ni Josie.

Baka hindi lang isa ang dahilan kung bakit nangyayari lahat.

Hindi tayo nabubuhay para sa isang direksyon.

At hindi tayo nabubuhay para sa isang lalaki.

Kaya sumayaw tayo.

Kahit ano para 'di ko maisip ang trahedyang pagbisita ni Josie sa Shire.

Hoy. 'Pag sinabi mo 'to kahit kanino,

itatanggi ko.

Pero masaya 'ko sa pagbabalik mo.

Mr. Williams,

pasensya sa abala.

Ayos lang, Landon.

Naalala mo ang pinagusapan natin kanina?

Tama ka.

Kung ganon, anong ginagawa mo rito?

Hihiramin ko ang susi ng sasakyan mo.

Dahil kailangan kong pumunta...

pumunta sa bayan.

Pumunta sa bayan?

Kung gano'n, 'di mo kailangan ang susi ng sasakyan ko.

Kailangan mo ang susi sa opisina ng nars.

Makikita mo ang hinahanap mo sa mesa niya.

Salamat.

Hindi. 'Wag ngayon, mga daga.

Pinapakinggan ko ang mga gapang niyo,

isang buwan na ngayon.

Talaarawan, Palpak ang damit pang-'80s ko! Walang may alam na E.T. ang damit ko.

KANTA TUNGKOL KAY HOPE

Sinulat ni Landon Kirby

Mag-hello ka sa maliit kong kaibigan.

Hoy. Um...

ayos ka lang ba?

Magagalit ka ba 'pag sinabi kong gusto kong maghintay?

Hindi. Hinding-hindi.

- Patawad. Ako... - Hindi na 'yon mahalaga.

Kung ano man 'yon,

kung hindi ka handa, ako rin.

Marami tayong oras, Josie.

Walang makakabago no'n.

Gusto mo ng tsaa?

- Oo. - Sige.

Hoy!

- Hope? - Hoy, Raf.

Umaasa akong makita ka ngayong gabi.

Gusto mo...

makipagsiyahan kasama kami?

Oo ba.

Medyo lasing na ang mga mangkukulam.

Alam mong nasa pinakamagandang eskwelahan ka, 'di ba?

Sabihin mo 'yan sa lalaking nakaitim na Amerikana sa likod mo.

Sinong sinasabi mo?

Ang nakatitig sa'yo.

Dapat kong sabihin, gulat ako.

Ikaw ang huling taong inaasahan kong iimbitahan akong uminom.

Maupo ka.

Binili kita ng inumin na may payong.

Makinig ka,

gusto kong magtagumpay ang eskwelahan,

ibig sabihin kailangan mong magtagumpay.

Kaya, pakiusap,

higitan mo 'ko.

Sobrang dali no'n.

Ito ba ang parte na susuntukin mo 'ko sa mukha?

Sa isip ko lang.

Hindi kita papakialaman.

Pero, tandaan mo...

resposibilidad mo ang mga taong mahal ko.

Iinom ako para do'n.

Oo, pakiusap.

Saan ka galing?

Nandito lang ako.

Patawad. Ayaw kong maging mabilis,

pero alam ko ang amoy mo.

Sige.

Mabaho, 'yon ang totoo,

isang hukay.

Malivore.

Bakit mo alam ang pangalan na 'yon?

Mahabang istorya.

Mabuti pa ipakita ko sa'yo.

Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Dea Santos