Original subtitles

Je was niet van vader.

Je was van iemand anders.

Een affaire, en vader wist het.

Ik denk dat lieve Lady Trenchard

een beetje te veel tijd doorgebracht

met een bepaalde groep heren.

Frederick, ik geloof dat ik je goed ken,

Frederick, ik geloof dat ik je goed ken,

en ik denk dat je zou willen weten

of er dingen werden gezegd over Clara.

Vanaf nu is onze relatie ten einde.

Ik hou van je! Ik zou altijd van je hebben gehouden!

Je brak mijn hart.

Clara?

Clara!

Uw Genade, mag ik Dr. Kerry voorstellen?

Het is een groot genoegen u welkom te heten in Daraway Park.

Kun u me iets over uw zoon vertellen?

Ik wil niet naar hem hoeven te kijken!

Ik wil niet dat men zijn imbeciliteit ziet! Hij moet weg!

Wat als ik je iets zou vertellen? Iets over je man

en wat hij doet, achter je rug om.

Het is niet wat je denkt...

Ik wil dat je binnen een uur weg bent.

Ga van haar af!

Oh, kom op!

...niet stoppen nu.

Bedankt, meneer.

Zeer gul, meneer.

Toe nou. Nog ��n spel, alsjeblieft.

Toe nou!

Je kunt nu niet stoppen. Dat is niet eerlijk!

Het is niet eerlijk!

Tot de volgende keer...

Yes, yes. Erg leuk. Heel grappig.

Smeerlappen! Verdomde lafaards!

Klote grap.

Bent u Engelsman?

Dat klopt.

Laat me raden. Matroos.

Koninklijke Marine. Hofmeester.

Hofmeester? Oh.

En u, meneer? Woont u hier of bent u op doorreis?

Nou, dat is een vreemd ingewikkelde vraag.

Ik denk... Ik zal beide beantwoorden.

Hmm.

Ik denk niet dat u 21-en speelt?

Uh, 21-en?

Nee, meneer. Ben geen gokker.

Drankje?

- Zeg ik geen nee tegen. - Uitstekend.

- Nog twee, alstublieft. - Ja, meneer.

Zorg je ervoor dat de sommen kloppen?

Probeer ik.

Feit is, ze doen het niet.

Niet voor mij.

Het is de bedoeling dat het grootste deel van mijn geld

afkomstig is van de winst die ik maak door voorraden in te kopen.

Ik ben bedrogen.

Hmm.

Iets wat ik een goede deal vond.

Dus heb ik voor niets gewerkt

de afgelopen zes maanden.

Vraagt je jezelf af waar het allemaal voor is.

Ja.

Ja, dat begrijp ik.

Merci.

Sorry, meneer u heeft me in een filosofische bui betrapt.

John Bellasis.

Josiah Enright.

En is er een Mrs. Josiah Enright

die op u wacht in Dover?

Nee. Ik sprak hier een meisje.

- Engels meisje. - Oh?

Dacht erover om haar hand te vragen,

maar wat kan ik haar bieden?

Als ik een geregeld leven aan land had, zou ik misschien een kans maken.

- Hmm. - Uzelf, meneer?

- Getrouwd? - Oh, nee, nee, nee.

- Nee, ik ben een echte Casanova. - Ah.

- Ik heb wel een zoon. - Ja?

Ja, nooit gezien. Vijf jaar oud.

Ik hoorde dat hij geboren was.

Hij woont bij zijn moeder in Engeland

en met de man die, neem ik aan, zich voordoet als zijn vader.

Een zielig excuus van een man.

Ik voel het hier.

U kunt niet naar de jongen gaan? Hem ontmoeten?

Nee, onmogelijk,

niet zonder hem te kwetsen of zijn kansen te verpesten,

en dat zal ik niet doen.

Ja.

Hmm.

Oh, kijk ons nou,

onze zielen blootleggend, als een paar veroordeelden.

Ik mag jou wel, Josiah Enright.

Waarom voel ik dat ik je kan vertrouwen?

Omdat je dat kunt.

Hmm.

Enright?

Ik moet u spreken, Meester James.

Ik moet u echt spreken.

John Bellasis?

Je zegt dat...

John Bellasis de vader is van Frederick?

- Dat doe ik. - Bellasis was de man...

De man die probeerde onze neef te doden.

Dat wist ik niet toen ik hem ontmoette.

Hoewel ik erover heb gehoord,

lang daarna, toen ik bij Glanville werkte.

Maar je geloofde hem

toen hij zei dat hij Fredericks vader was?

Dat deed ik, meneer.

En hij vroeg je om...

op mijn broer te letten?

Hij zei dat hij niet terug kon naar Engeland.

Later begreep ik waarom.

Hij betaalde me om de marine te verlaten,

zorgde ervoor dat ik kon trouwen.

Betaalde me een klein jaarlijkse bedrag.

Ik zou een baan krijgen in Glanville House

en bracht regelmatig verslag uit over de jongen...

zijn vooruitgang...

hoe hij werd behandeld.

En dat is wat ik deed.

Begonnen als knecht, werkte me omhoog.

Er was... Er zat nooit... kwaad in, meneer.

Ik hield een oogje op 'm, hield van hem.

Dat kan ik wel zeggen.

En ik stuurde mijn rapporten naar een postkantoor buiten Parijs,

en kreeg nooit een antwoord...

...tot vandaag.

Snap je waarom ik ben gekomen?

U weet dat Meneer mij heeft ontslagen?

Ik weet zeker dat hij me niet wil spreken, dus...

Heb 't geprobeerd. Ik heb hem vaak geschreven

sinds ik hoorde over zijn huidige moeilijkheden...

We moeten ervoor zorgen dat hij ons ontvangt, meneer.

We moeten naar mijn broer gaan en hem vertellen dat...

deze schurk zijn vader was?

Maar de brief, meneer. Er is zo weinig tijd!

Uh...

Dominee.

- Mr. Enright. - Mr. Fletcher.

Eh... Mr. Fletcher, ik... ik moet Meneer spreken.

Ik ben bang dat hij niemand ontvangt.

Dit is belangrijk.

Zeg hem alsjeblieft dat het een zaak van leven en dood is.

Meneer, dominee Trenchard is hier.

Hij wil u spreken. Hij zegt dat het belangrijk is.

Nee.

Heel even maar?

Hij lijkt...

Hij zegt dat het belangrijk is.

Nee.

Het spijt me.

Hij is erg neerslachtig.

Dat is wat ik kan doen zodat hij zich aankleedt,

sinds de dag dat Mevrouw vertrok.

Dan moet ik opschrijven, wat ik te zeggen heb.

Hebt u pen en papier, dat ik kan gebruiken?

Is ze nog niet terug?

Nee. Hij heeft al twee maanden niets gehoord.

Niemand weet waar ze is.

Frederick...

Wat wil je?

Ik... Ik moet met je praten, alleen.

Als je me nooit meer wilt zien, dan is dat maar zo,

maar alsjeblieft...

Alsjeblieft, luister nu naar wat ik te zeggen heb.

Ik wil dat je dit leest.

Er is een verhaal,

maar laat deze brief het begin zijn.

Het is veel om te...

Maar je verdient het om 't te zien. Je verdient een keus.

Ik begrijp het niet.

Hij is je vader.

En wat hij heeft gedaan, wat hij nog meer is,

hier komt het op neer,

zijn zorg voor jou, duidelijk opgeschreven.

Hij is stervende.

Hij wil je zo graag zien.

Freddie, we hebben zo lang in een leugen geleefd,

en kijk wat het met ons heeft gedaan.

Dit is je enige kans...

je enige kans om de waarheid te horen,

om het licht van de waarheid in deze duisternis te laten schijnen.

Monsieur.

Une demi-heure. Een half uur.

Lord Trenchard. Mr. John Bellasis.

Natuurlijk ben je knap.

Natuurlijk ben je dat.

Knapper dan ik, en dat zegt wel iets.

Ik laat jullie alleen.

- Wil je dat ik wegga? - Nee.

Ah. Wie is dit?

Mijn broer. Dominee James Trenchard.

James...

James, je veranderde het spel, jonge man.

Degene die er niet zou zijn.

Ik heb nagedacht over je moeder.

Ik was niet echt aardig tegen haar.

Maar ja, ze was niet bijzonder aardig.

Ik vroeg me af

of ze me gebruikt heeft als de hengst die ik ben.

Trenchard liet haar in de steek.

Ze wilde haar kind.

Ik vraag me af of hij wel je vader is.

Het is al goed.

Waar heb je onze moeder ontmoet?

Goeie ouwe Belgravia.

Kleine kring, we gaan allemaal rond en rond.

Wanneer heb je haar ontmoet?

Ah...

1841.

Hoelang heeft die affaire geduurd? Of zijn jullie aan elkaar gekoppeld?

- Je bent boos... - Beantwoord de vraag, alsjeblieft.

Maanden.

Vele verspilde middagen tussen de lakens.

Ah, merci, Soeur Pascale.

La belle Pascale.

Ze weet wat ik leuk vind.

We hebben een overeenkomst, toch?

Oh, ze is gek op me, weet je.

Speelt 't hard.

Freddie...

We hoeven niet te blijven.

Wacht op mij.

Wat wil je?

Waarom wilde je me spreken?

Ik heb niet veel gedaan in mijn leven

waar ik trots op ben.

In feite ben jij het enige.

Lezen over je prestaties,

je vele, vele prestaties, was mijn...

Dat heeft mijn leven gevormd.

Toen ik las dat je sprong over

je eerste ��n-meter hek op Galahad...

dat was me een dag.

Alleen jezelf om je aan te sporen.

En toen je leraar zei dat jij de eerste jongen was

met zo'n talent voor getallen,

dat was me een dag.

Ik opende een fles Ch�teau Lafite,

en ik dronk op jou, m'n jongen.

Je vasthoudendheid.

Oh, mijn God. Het imperium dat je opbouwde.

Ik weet dat je niet gekoesterd

en aanbeden werd zoals het zou moeten,

en dat spijt me.

Ik had dromen, echte dromen,

waar ik dat verdomde huis binnen zou lopen,

en jou in mijn armen zou nemen

en zeggen dat je van mij was

en dat je...

geweldig was.

Enright vertelt me dat er dingen zijn

die de laatste tijd niet zo goed zijn gegaan voor jou.

Wanneer men je waardeloos laat voelen,

wil je natuurlijk beter zijn dan anderen.

Ik heb vele jaren naar binnen gekeken,

mijn gezicht gedrukt tegen het glas...

vervormt je,

verlamt je.

Maar...

ben opgehouden naar binnen te kijken.

Heb je je vrouw gevonden?

Ze klonk erg mooi.

Het klonk alsof zij nogal lastig was.

En het klonk alsof ze van je hield.

Ik was haar niet waardig.

Niemand kon dat zijn.

Ik weet niet waar ze is...

of dat ik haar ooit weer zal zien.

Kun je me ooit vergeven

dat ik er niet was?

Oh, je weet het niet.

Dat is redelijk.

Redelijk.

Kom alsjeblieft gauw weer.

Een paar minuutjes maar.

Neem kaarten mee.

Ik denk dat niemand je ooit heeft leren spelen.

Zit het je dwars? .

Wie is hij?

Want dat betekent niet dat je zoals hij bent.

Ik heb er geen last van.

De data... ze werken, nietwaar?

Ja.

Het is vast waar wat hij zei over moeder, over mij.

Ik zag haar eens met een van de tuinmannen.

Ik ook.

Niemand zal het ooit weten.

Het blijft ons geheim.

Arme vader, hij was niet opgewassen tegen dit alles.

Bijzonder, al die jaren...

Enright schrijft jouw verhaal,

Bellasis houdt van je op afstand...

...je verdiende het om geliefd te zijn.

Vergeef me, Zuster, het is vroeg, maar ik kom mijn vader bezoeken.

Het spijt me, meneer.

- Dank u wel. - Graag gedaan.

Fijn om een mooi gezicht te zien.

Neem me niet kwalijk, meneer.

Mijn vader is vandaag jarig.

Hij zou nu 60 zijn geweest.

Mijn moeder zou wakker worden en huilen.

Maar dan zouden zij en Emily

een kopje thee hebben gedronken

en gepraat hebben over alle gelukkige tijden...

Dat hoop ik.

Wat als ze niet meer in het huis zijn?

Wat als hun toelage is stopgezet?

Misschien moet je dit adres erin zetten,

als je besluit om hen een briefje te sturen.

Door mijn vader voelde ik me

de belangrijkste persoon in de wereld.

Beter dan ik ben.

Als ik zijn liefde niet had gehad, zou het me

veel slechter vergaan dan Frederick.

Dat heb ik ook gedacht.

Het is een krachtig iets, dat moet worden gekoesterd,

om er toe te doen.

Misschien is dat alles wat we echt willen in het leven.

Voelde je je gekoesterd toen je een kind was?

Oh...

Ik wist dat mijn moeder van me hield.

Mijn vader stierf voordat ik vier was.

Ooit dacht ik dat een man van me hield.

Ik was net aangenomen.

Een van de oudere bedienden...

zette zijn pet op mij.

Gaf me het gevoel dat er een...

fel licht scheen boven mijn hoofd...

Bleek dat het een weddenschap was...

alle mannen in het huis,

een pond voor degene die als eerste met mij zou slapen.

Hij won.

Ze behandelden me daarna als een nul.

Ik heb geleerd om op mijn hoede te zijn, denk ik.

Vond ik prima.

Er zijn dingen die je verliest.

Ik zal niet doen alsof dat niet zo is.

Dat was de eerste keer dat je zijn naam zei.

We kunnen beter gaan slapen.

Frederick!

Hertogin!

Dat is lang geleden.

- Je ziet er goed uit. - Jij ook.

Kom je binnen?

Nee, als je het niet erg vindt.

Kom nou, heel even maar.

Percy vertelde me dat het Eaton Square huis is verkocht.

Klopt. De eerste week van januari ben ik weg.

Ik kan nog steeds niet geloven wat er is gebeurd...

die vreselijke vrouw die ons allemaal voor de gek houdt,

en niet alleen ons, ook mensen in Frankrijk.

De autoriteiten zoeken in Amerika. Wist je dat?

Ze denken dat ze waarschijnlijk daarheen is gegaan.

Je bent toch niet alles kwijt, of wel?

Niet alles.

Hoe gaat het met je? En met kleine Lord Chatham?

Hij vertrekt over een paar dagen...

Zwitserland. Ik weet 't niet.

Ik word elke ochtend wakker voor zonsopgang

met een bonzend hart.

Ik moet bij hem gaan kijken.

Het is een vreemde wereld,

waar de liefde tussen een moeder en haar kind

ondergeschikt moet zijn aan alles, titels, reputatie, geld?

Hoe zijn we zo geworden?

Ik moet gaan.

Clara is zeker nog niet terug?

Ah...

Ik neem aan dat je niet weet waar ze is?

Ik ben bang van niet.

Ik voel me zo schuldig over...

Ik was degene die haar weg joeg. Niemand anders.

Ik leef en adem met dat feit.

Wil je alsjeblieft binnenkomen?

Percy zou verheugd zijn je te zien.

Nee. Maar toch bedankt, Mary.

Ik koester geen wrok tegen hem.

Dat is het echt niet.

Zorg ervoor dat hij dat weet.

Frederick? Mijn hemel. Hoe kwam hij over?

- Anders. - Ja.

Nou, ik denk dat dat wel zo moet zijn, nu hij geru�neerd wordt.

Hij zei iets vreemds...

dat hij wil dat je weet dat hij niet boos op je is.

- Waarom zou hij dat zeggen? - Ah.

Ik denk dat hij verwijst...

Ik vertelde hem dat ik voortijdig gewaarschuwd werd

over de Markiezin en het niet had verteld.

Ik weet nu dat ik meteen naar hem had moeten gaan.

Nou, ik wist niet hoeveel hij investeerde.

Dat was zijn eigen schuld!

Echt, Percy,

soms ben je zo onaangenaam.

Pardon?

Hij zei iets anders.

Hij zei dat we in een vreemde wereld leven,

waar de liefde van een moeder niet geacht wordt

het belangrijkste te zijn.

Wat heeft dat...

Peter?

Ja. Peter.

Bij hem daarover klagen, neem ik aan?

Mij afschilderen als een soort monster.

Ik heb hem de feiten verteld,

en hij liet me ze zien voor wat ze zijn.

Je weet waarom we doen wat we doen!

Voor de tweeling, voor Edgar,

Omwille van onze goede naam!

Nee, als het alleen dat was, hebben we een andere keuze.

We hebben lieve Dr. Kerry,

die helemaal klaar is om hem op te nemen.

- In godsnaam... - En hij zou vlakbij Maywood zijn,

- konden we hem ontmoeten... - Nee! Dit kennen we al!

Je hebt liever dat hij sterft!

Je wilt niet dat hij gedijt.

En in een kliniek,

ver weg, in een ver land, weg van ons, weg van mij,

zal hij wegkwijnen.

En hopelijk zal hij eerder sterven dan jij!

En dus zal Randolph het hertogdom erven,

en zal alles goed komen met de wereld.

Ben je gek geworden?

Ja, inderdaad. Alsjeblieft.

Dank je wel. Oh...

- Sorry, ik... - Oh, maak je geen zorgen.

Je bent zo'n lieverd. Laat maar...

Ik kan het niet meer verdragen.

Ja, Madame...

Wie is het?

Oh, Emily, moet je nou schreeuwen?

Oh, Clara!

Moeder! Oh!

Oh, mijn hemel!

Droom ik?

Oh! Je bent net een engel,

een kerstengel, gevallen op de aarde!

Waar was je, liefje?

In het noorden.

Jeetje.

Ik ga terug na de Kerst.

Daar kunnen we een andere keer over praten.

Ik was bang dat je hier niet niet zou zijn.

Ik dacht dat jullie toelage misschien gestopt was.

Oh, nee, schat, onze toelage is verhoogd.

We hoorden wel dat Frederick een klein fortuin heeft verloren

en het huis op Eaton Square moet verkopen.

Door wat de Markiezin deed?

Ja.

Ik moet er niet aan denken wat hij zichzelf ontzegt,

maar we zijn toch erg dankbaar.

Heb je hem gesproken, schat?

Moeder...

Nee.

Ga je naar hem toe? Wil je dat?

Nee, dat doe ik niet.

Ik ben hier voor jullie twee. Niemand anders.

Oh.

Ze slaapt.

Eindelijk vrede?

Het spijt me zo, Em.

Ik ben weggerend,

liet jou alles regelen.

Maak je daar maar geen zorgen over.

Dingen aanpakken is mijn kracht.

Vertel hoe het met je gaat.

Hoe gaat het met James?

Het gaat heel goed met hem.

We werken goed samen in de kerk.

Hij zegt dat we...

een goed team zijn.

Ik moet eigenlijk sorry zeggen.

Ik dacht veel te snel het ergste van je.

Ik schaam me.

Hoeft niet.

Iedereen weet dat 't de Markiezin was

die de geruchten voedde,

voor welke kromme motieven van haar dan ook.

Het was deels mijn schuld.

Ik heb tijd gehad om na te denken over alles wat er gebeurd is

en waarom het gebeurde.

De afstand is goed voor mij.

Als je ooit erover wilt praten, ben ik hier.

Dank je wel.

Waarom maken we niet wat cacao?

Zoals vroeger?

Oh, ik zie dat Nell er niet is.

Ja, ze is getrouwd. Een dokter.

Het is echt ontroerend.

Ze kenden elkaar van haar geboortestad.

Persoonlijk vermoed ik

dat hij de vader van haar kind kn zijn.

Ah.

Ik ben echt blij voor haar.

Maar wij dan?

In dit tempo moeten we een klooster in.

Wat zijn dit?

Brieven die Frederick stuurde

met de vraag of we weten waar je bent.

Ik vond dat je ze moest zien.

Wat vindt u ervan? Mevrouw?

Wilt u dat ik naar binnen ga en de dominee vraag

naar buiten te komen?

Nee.

Sorry.

Het is goed zo.

Nell?

Mevrouw.

Ik heb over je huwelijk gehoord.

Ik kon niet blijer voor je zijn.

Dank u wel.

Ik ga naar mijn baby.

Hebt u zin om mee te gaan?

Richard en Annie hebben het voor ons ontworpen.

Het is prachtig.

Stephen vertelde me hoeveel hij van je hield.

Het is goed.

Hij heeft een groot en rusteloos hart.

Dat zal hij altijd hebben.

Er is niets gebeurd tussen ons, niet op een echte manier.

Ik was dankbaar,

Dat zal ik altijd voor zijn vriendschap zijn.

Ik geef toe dat ik gevleid was

door sommige woorden die hij tegen me zei.

Maar ik weet nu dat het alleen was omdat

ik wanhopig die woorden van iemand anders wilde horen.

Hij is bang dat je slecht over hem denkt.

- Dat doe ik niet. - Hij wist niet van de baby.

Hij ging weg lang voordat ik het wist.

Als mijn ouders hem hadden aangemoedigd, wat niet zo was,

niet rijk genoeg, niet vroom genoeg.

Het enige dat ik moeilijk kan vergeven

is dat hij niet zag hoeveel hij voor me betekende,

hoeveel ik zou lijden als hij wegging.

Maar nu vergeef je het hem?

Ja. Niets was opzettelijk.

Mensen zijn menselijk, onvolmaakt.

Dat is zo, lieverd.

Dat ziet er nog beter uit, of niet?

Ik vroeg me af of je misschien

hier naar zou willen kijken voordat ik het verstuur?

Je bent zoveel beter in deze dingen dan ik.

"Beste Dr. Kerry, de hertogin en ik

hebben nagedacht over uw vriendelijke aanbod..."

Het spijt me, vader.

Waarvan?

Voor de problemen die ik heb veroorzaakt.

Door mama van streek te maken.

En jou.

Geen problemen.

Peter. Peter, helemaal geen problemen.

Ik hoef je nauwelijks te vertellen hoe fijn het is om je te zien.

Alsjeblieft.

Ik wilde al eerder komen,

maar ik heb geaarzeld om je in een positie te brengen

waar je iets moet achterhouden voor Frederick.

Emily vertelde me dat jullie weer praten.

Dat klopt.

Maar je begrijpt wel dat hij het niet mag weten.

Mag ik hem op zijn minst vertellen

dat je contact had met je familie

en dat je veilig bent?

Het zou heel veel voor hem betekenen.

Ja.

Ik heb zijn brieven gezien.

Ik wil zeker niet dat hij zich zo bezorgd voelt.

Het spijt me zo wat hem overkwam.

Ik kan bijna niet geloven dat hij het huis moet verkopen.

Eigenlijk denk ik dat hij het graag wil verkopen.

Onlangs werd hem geld nagelaten,

geen fortuin,

maar het zou genoeg zijn om de verkoop te voorkomen.

Maar hij gaf het geld aan mij, om de armen te helpen.

Hij is veranderd, Clara. Zijn hele kijk op de wereld

en zijn plaats daarin is anders.

Ik geloof dat hij tevredenheid zou vinden,

maar dat kan hij niet, omdat hij jou niet heeft.

Het breekt mijn hart.

James...

Hij heeft veel spijt van zijn gedrag...

Dat is niet nodig.

Wil je hem alsjeblieft zien, met hem praten?

Nee.

Hij heeft mijn liefde niet verloren.

Dat kon hij niet.

Maar zelfs hierover praten...

Mijn leven is nu niet leuk,

maar het is eenvoudig en duidelijk.

Ik verlang naar hem. Echt waar.

- Maar we zijn beter af zonder hem. - Je hebt het mis.

Vergeef me, maar ik weet,

ik weet dat jullie niet beter af zijn zonder elkaar.

Je hoeft me alleen maar te durven geloven.

Vrolijk kerstfeest, Meneer.

Vrolijk kerstfeest, Enright.

Rustig aan. Oh, nee.

Hij komt eraan, moeder. Bereid je voor.

Ik weet zeker dat ik zal merken dat ze hier is.

Oh, nee, in hemelsnaam.

Ik vraag me af of er een kuisheidsgordel bestaat

- voor de tong. - Ah.

- Laat het praten maar aan mij over. - Ja.

Oh, Frederick. Frederick,

oh, vrolijk Kerstfeest.

En ook voor jullie, mevrouw Dunn. Juffrouw Dunn.

- Ik neem aan dat het goed gaat? - Ja, dank u.

Ja, het gaat erg goed met ons, vooral nu dat...

Nu het... het eerste kerstdag is.

Eh...

Ik wilde je bedanken dat mijn broer me mocht

vertellen dat je iets van Clara had gehoord.

- Nou, dat vonden we fijn. - Ja.

We weten hoe vreselijk het is om je zorgen te maken.

Je hebt een brief gehad, neem ik aan?

Ja, uh, een... een kerstkaart.

Ah, ja, een kerstkaart.

Van waar, weet je dat?

Eh...

Een winkel.

We moeten gaan. - Ja.

- Lunch en... - Natuurlijk.

Vertel jij het me,

alsjeblieft, als je meer hoort?

Ja. Kom, moeder. Goedendag.

Gaat het goed met u? Meneer?

Ja. Jij en Fletcher nemen een koets.

- Ik loop wel terug. - Heel goed.

Gelukkig kerstfeest, broer.

Gelukkig kerstfeest.

Je sprak zo mooi.

Groot hart en groot voornemen.

Ik ben enorm trots op je.

We hebben later vandaag een bijeenkomst in de pastorie.

Een paar lieve vrienden, een glas punch.

Ik... Ik moet je waarschuwen dat de Dunns er zullen zijn,

maar ik zou het leuk vinden als je zou komen.

En Enright en Mr. Fletcher, natuurlijk.

Ik kom niet.

Maar bedankt.

Ik heb het moeilijk vandaag.

Het zou onze eerste kerst samen zijn.

Ik zou het gebeuren kunnen afzeggen. Bij jou komen logeren als...

Lieve James, maak je geen zorgen.

Meneer. - Dat ruikt heerlijk.

We doen ons best, Meneer.

We dachten aan sherry in de salon,

- omdat het Kerstmis is. - De salon?

Ik kan er een mee naar beneden nemen.

Nee, nee. Ik breng het naar boven.

Het vuur is aangestoken. Het loeit.

En...

voor Kerstmis. Vanwege de goede oude tijd.

Prima. Bedankt.

Hallo, Frederick.

Clara...

Ben jij 't echt?

Ja.

Ik ben 't echt.

Enright liet me binnen.

Ik hoop dat je het niet erg vindt.

Clara, mag ik me verontschuldigen?

Ik heb de afgelopen maanden veel geleerd.

Ik begrijp veel meer waarom ik me zo gedroeg

en hoe het voor jou moet zijn geweest...

hoeveel ervan angst was en wanhoop en woede.

Ik verontschuldig me er niet voor.

Maar in ieder geval door het te begrijpen,

heb ik de mogelijkheid om te veranderen gevonden.

Je probeerde mij de weg te wijzen.

Dat weet ik nu.

Daar was ik niet sterk genoeg voor.

Ik raakte uiteindelijk de weg kwijt.

Het spijt me.

Het spijt me echt.

Ik weet dat het nooit genoeg kan zijn.

Hoe weet je dat?

Ik heb ook zitten denken...

...over hoe weinig kans we maakten.

Ik dacht dat het een soort wonder was,

dat zelfs met zoveel tegenslag,

we momenten deelden van...

de puurste vreugde...

en de diepste liefde.

Liefde is te kostbaar om weg te gooien.

Het is goed dat het je spijt.

Het is goed dat je het begrijpt.

Het is genoeg.

Oh, mijn schat.

Vrolijk kerstfeest.

Zijn we niet te laat, Mr James?

Helemaal niet. Welkom.

Dank u.

Vrolijk kerstfeest.

Miss Davison...

Freddie.

Oh!

Oh, mijn lieve meisje...

Wil je nog steeds het huis verkopen?

Ja. - Ga je naar Glanville?

We dachten dat we wat zouden gaan reizen.

Samen meer van de wereld zien, zij aan zij.

Oh. Reizen, oh jee.

Maar jullie komen terug?

We komen altijd terug, naar jullie allemaal.

Misschien gaan we wel naar Glanville.

Ons daar vestigen.

Ons leven leiden zoals wij dat willen.

Het lijkt erop dat we gaan reizen, Mr. Fletcher.

Nou, dat bevalt me wel.

De gelukkigst denkbare kerst.

Ja. Ik geloof het wel.

Emily, ik wil alleen maar zeggen dat je uitzonderlijk goed bent.

Oh.

En als ik mezelf niet als getrouwd met God zou beschouwen,

had alleen jij het kunnen zijn.

Dat is echt heel lief van je.

Wie is dat?

Een neef van de dames White.

Hij is net terug uit het leger.

Fijn dat hij zich bij ons kon voegen.

Ja.

Ik zou zeggen van wel.

Het... Het sneeuwt.

Dat is zo!

Ik heb je zoveel te vertellen.

En ik jou.

We hebben alle tijd die we ons kunnen wensen.

Wij dus.

Wij.