Original subtitles

Numerek 45.

On się dusi, ratujcie!

- Co się stało? - Czereśnię połknął.

Okej, spokojnie.

- Nie może odkrztusić. Wezwij lekarza! - Niech pan coś zrobi.

- Nie tak mocno. - Wie, co robi.

Odkrztusił.

Dobra.

Oddycha.

Już dobrze, kochanie. A ty nie płacz.

Płacz jest dobry, dotlenia.

- Co pan robi? - Przepraszam, to nie moja.

Co jest?

- Co się dzieje? - Sezon na czereśnie się zaczął.

- Mogę? - Tak, tak, proszę.

W ostatniej chwili zdążyliśmy.

Jak mogłeś, idioto, dać niemowlęciu czereśnię?

- Bo tak słodko rączki wyciągał. - "Rączki wyciągał".

Halo, halo, proszę państwa.

Nie macie teraz nic ważniejszego na głowie?

Pięknie, teraz na chwilkę się położymy. Tak?

Tak, wspaniale.

No tak.

Napięcie mięśniowe w porządku.

Odruch Moro, chwytania i kroczący – prawidłowe, symetria zachowana.

Zuza, wydzwoń jeszcze, proszę, pediatryczny.

Tam pogłębią diagnostykę.

To konieczne, skoro syn wypluł?

To nie jest twój syn.

Wygłupiasz się, prawda?

A wyglądam, jakbym żartowała?

Zapraszam na krzesła.

Co się dzieje?

Halo, halo, słyszy mnie pan?

Proszę sobie usiąść. Proszę się tutaj położyć, dobrze?

Ostrożnie.

Głowa na poduszkę, nogi prosto. Ja idę po EKG.

Ale co to jest? Co jest?

Szybka ścieżka przed oblicze prokuratury. Dlaczego na moim oddziale?

Ma w żołądku spakowany kilogram kokainy w dwudziestu gumowych woreczkach.

Zatrzymali go na lotnisku.

To nie moje, pewnie mi dosypali.

A tatuś nie mówił, że czasami gumka pęka?

Ty się tak nie rzucaj, bo jak któraś pęknie, strzeli ci w żołądku,

to mi popsujesz statystyki przeżywalności.

Za mną proszę. Zuza.

Rozkujcie go. Zuza, pobierz krew na wszystko.

- Tak jest. - Irenka, zapraszam.

Przykujemy go do łóżka.

Kładź się.

Ja zrobię USG, potem tomografia brzucha i miednicy.

Jest pan ubezpieczony?

Tak, wykupił specjalną polisę kolumbijską.

A nie możecie mu tego wyjąć po prostu z żołądka?

Tak, możemy. Ten rentgen to gdzie?

Tutaj. Proszę.

Paluszek.

- No, sporo tego. - No.

Krew pobrana.

A żel gdzie?

Irenka, przy okazji przynieś.

Zuza, zawołaj Rafcia.

Tak jest.

Nie ma Basi, wszystko się sypie.

Dobrze, Kamil. Dziękuję.

- Co pan robi? - Jaki Kamil? Do kogo ty dzwonisz?

- Domyśl się. - Proszę się uspokoić.

Ja jestem ojcem. Kocham to dziecko.

- Proszę się uspokoić. - Nie jesteś.

Jezu, pan to widzi?

No, ja akurat pana rozumiem. Ale przed chwilą prawie pan zemdlał.

Pediatryczny czeka, ale małemu raczej nic nie jest,

więc jeżeli nie chce pani z nim jechać do szpitala,

to może być po prostu zwykły lekarz dziecięcy w przychodni.

Dobrze, dziękuję. To zdążę go jeszcze nakarmić, zanim Kamil przyjedzie.

Jezu, naprawdę tu macie dom wariatów.

Co u Basi?

Szukają Rafcia.

Czego nie rozumiesz? Masz ciśnienie 190 na 140.

Tętno wystrzeliło ci pod sufit.

To są wszystko objawy przedawkowania stymulantów.

- Któryś z pakunków się rozszczelnia? - Najwyraźniej.

Albo robimy od razu gastroskopię, nawet bez TK,

albo wyjmą to z ciebie na spokojnie, ale w prosektorium.

Ale ja chcę żyć.

To lidokaina na tylną ścianę gardła, poproszę.

- Może wezwać endoskopistę? - Ta, ciekawe, kto pierwszy zejdzie.

On z pierwszego piętra czy nasz pacjent z tego padołu łez.

Ja chciałem tylko zarobić na motor. Kumpel mnie wkręcił.

Cholera.

Poszerzone pętle jelitowe,

pewnie coś się przedostało przez odźwiernik.

Ale pakunki miały zostać w żołądku.

Ale widocznie jeden się skurczył, bo traci swoją zawartość.

Ciśnienie 230 na 170. Tętno 180. Temperatura 40.

Przed salą stoi glina, czy ja jeszcze śpię?

To zaraz się obudzisz. Bo robimy laparotomię.

Pan intubuje i znieczula, a władza wychodzi.

Powiedz tylko, czy się przyznała, że to mąż ją pobił?

Kaśka, czy ty wiesz, co to jest tajemnica śledztwa?

Czyli to prawda. Co za...

Zgarniesz go?

EKG w porządku, to tylko stres.

"Zgarniesz". Zgarnąć to można siano, grabiami.

Muszę mieć dowody, niezbite.

A co? Ty nie nosisz pierścionka?

Mówiłam ci, że będzie mi przeszkadzał w pracy.

No tak, ale możesz nosić, nie wiem, na łańcuszku.

Mogę ci kupić złoty, srebrny.

Proszę, tu jest wypis dla pani.

- Złożyć? - Poproszę.

Dziękuję.

Zapraszam.

- Iga, wszystko w porządku? - Ty jesteś Kamil?

Tymek w ogóle do ciebie niepodobny.

Ale o co panu chodzi? Tymek to nie mój syn.

No twój. Ty, Kamilku, zdaje się też jesteś uczulony na czereśnie, prawda?

Jestem, i co?

On nic nie kuma, a to mnie nazwałaś idiotą.

Proszę państwa, sprawy prywatne załatwiamy na zewnątrz, dobrze?

Mówiłaś, że Tymek jest z wpadki, zanim się poznaliśmy.

No tak, no nie miałam pewności, który z was, aż do dziś.

Ale nie denerwuj się, będziesz świetnym ojcem.

- Idziemy? - Nie!

- Najpierw test na ojcostwo. - Powiedziałam: Kamil jest ojcem.

Ojcem jest ten, który zmieniał pieluchy.

Chyba że nie mógł zmieniać, bo nikt mu nie powiedział o dziecku.

Pa.

Co pan robi?

Ale to nie ja, to Hetera.

No, gratuluję. Naruszenie nietykalności funkcjonariusza

w trakcie pełnienia obowiązków służbowych jest zagrożone

karą pozbawienia wolności do lat trzech.

Ale ta ręka nie chce mnie słuchać, dlatego ja tu jestem. Ona tak sama.

To już pan wytłumaczy patrolowi policji.

Zanim policja, zapraszam pana na badania.

Ja naprawdę nie chciałem.

Rozumiem, sprawdzimy, co jest z tą ręką.

Bardzo przepraszam.

Proszę się nie przejmować.

- Wszystko okej? - Zapraszam.

- Tak. - Wezwę policję, niech to...

Nie trzeba, masz ważniejsze sprawy na głowie. Pa.

Pa.

Proszę bardzo.

Ale ja bardzo przepraszam. Bardzo przepraszam.

Nic się nie dzieje, spokojnie. Proszę sobie tutaj usiąść.

Ona mnie się nie słucha.

Tak jak moja była.

Świętej pamięci, dlatego Hetera.

Rozumiem.

Piotrek, a może to odwodnienie?

U starszych osób czasami daje nietypowe objawy.

Proszę się napić.

Może.

O, przepraszam pana, doktorze!

Nic się nie dzieje. Przyda mi się trochę orzeźwienia.

Piotrek.

A może to jest zespół obcej ręki?

No, ona tak jak obca ręka.

To jakiś termin psychologiczny, Wojtuś?

Z pogranicza neurologii i psychiatrii.

Ja nie wiem, do tej pory tylko o tym czytałem.

A od dawna ta ręka pana nie słucha?

No, tak od wczoraj, od popołudnia.

To ponad sześć godzin, długo.

Dobrze, trzeba będzie zrobić TK głowy bez kontrastu, a potem zobaczymy.

A mogę się tym zająć?

No, tak. Tylko powiedz szefowi.

Pewnie trzeba będzie zrobić konsultację neurologiczną.

To zapraszam pana.

- Proszę bardzo. - Dziękuję.

- O, przepraszam. - Ale co się...?!

- Przepraszam. - Przepraszamy w imieniu Hetery.

To jest długa historia.

Wiesz, gdzie znajdę szefa?

Właśnie mu niosę wyniki z toksykologii, jest zajęty.

Dobra, a my pójdziemy tutaj w prawo.

Kokaina - pięć.

- Nano? - Mikro.

Cholera, umiera.

Osiemnaście.

Dziewiętnaście.

Nie ma ostatniej.

Jest w jelicie.

Temperatura 42,5. Tachykardia i hipertensja.

Podaj diazepam.

Podaję diazepam.

NZK, podaj miligram adrenaliny.

Poszło.

Analiza.

Asystolia. Przynieś defibrylator.

Cholera, no.

Nie odwrócimy NZK, bo narkotyk sączy się do środka.

Gdzie jesteś, zagubiona owieczko?

Rafcio?

Jest.

Migotanie komór.

Dobra, nie bawimy się w grę wstępną. Dwieście dżuli.

Ładuję.

Odsunąć się. Strzał.

Jest rytm zatokowy.

Dobra.

Zuza.

Spinaj peanami i na blok.

Nie zszywamy go tutaj?

Nie, nie.

Kawał jelita jest zmieniony martwiczo.

Trzeba zrobić resekcję.

- Już mogę? - Tak.

Czekaj.

- Masz? - Prawie.

Jeszcze gaza.

Miał być motocykl, będzie stomia.

Zasłużyłem na papieroska.

Szkoda, że nie palę.

Co mamy?

Niedokrwienie kończyn dolnych.

Wiemy, co robić?

Tak.

Ocena ukrwienia tętnic biodrowych,

do tego angio aorty i kończyn dolnych w celu wykluczenia tętniaka,

parametry, krew i oznaczenie grupy.

Miałem rację! Udar.

W TK wyszło piękne ognisko niedokrwienne.

Pierwszy raz w życiu widzę, żeby ktoś tak się cieszył z udaru.

Wojtuś połączył kropki.

Jedynym objawem był zespół obcej ręki.

No, brawo. Może będzie z ciebie lekarz, a pacjent na neurologię.

Dobra.

Dziękuję.

Zabezpiecz narkotyki, ja idę z podejrzanym.

Co to za nagłe oświadczyny?

Nie są nagłe. Uznaliśmy, że to odpowiedni moment.

Idealny.

Na pewno bardzo dobrze wychowa moją córkę.

Przepraszam!

- A co z moimi nogami? - Tak, tak, już idę.

Przejmę pacjentkę.

Poproszę kartę tej pacjentki.

Dziękuję.

- Dzień dobry, Katarzyna Zawadzka. - Dzień dobry.

Co się dzieje?

No, właśnie nie wiem. Całe nogi mam sine.

Proszę zdjąć spodnie.

- Pokaż. - Co?

Pierścionek.

- Nie mam go przy sobie. - No, weź.

Zajmij się pacjentką.

I proszę się położyć.

Nogi wyprostowane i troszkę wyżej.

Tak.

Czuje pani ból?

Osłabienie? Drętwienie?

Nie, ale może pani powiedzieć, czy to pójdzie wyżej?

Bo jak tak wrócę do domu, to przecież ojciec mnie wyrzuci.

Sekunda.

Irenka.

Babiński ujemny, ciepłota w normie.

Zróbmy pani USG i zmierzmy ciśnienie, proszę.

Kiedy nogi zaczęły sinieć?

No, dzisiaj się z takimi obudziłam.

Czyli kiedy wczoraj szła pani spać, wszystko było w porządku?

Oj, kochana, nie wiem, bo ja wczoraj byłam w klubie, nie? Na imprezie.

Jak już wróciłam do domu, to się tak położyłam, jak stałam, no.

Paluszek, proszę.

Proszę.

I rączkę.

A czy w tym klubie...

miała pani na sobie te dżinsy?

Tak. A skąd pani wie?

Bo zafarbowały.

Nic pani nie jest. Proszę się ubrać i umyć.

Przepraszam bardzo, naprawdę.

O Jezu.

Dziękuję bardzo. Ja sobie już wytrę. Nie ma sprawy.

Pogięło cię!?

Przecież ja nie chcę, stary, ja nie chcę!

Motyl ma do ciebie kosę, że dłoń mu się nie przyjęła i że to jest twoja wina.

Niech ma problem do tego, kto mu ją odciął.

Gada, że obiecałeś mu przyszyć.

Dobra, po prostu odzyskamy ten koks i ten...

Ciszej.

I będzie git. To był jego towar, opłacony.

- Co mnie to obchodzi? - Poczekaj.

Zobacz, to jest cukier puder na podmiankę.

Miałeś z tym skończyć.

Ale jemu się nie odmawia, stary, jemu się nie odmawia. To jest Motyl, jest świrem.

Stój tu. Czekaj na mnie.

Straciła przytomność na przystanku.

Pięć minut temu miała migotanie komór. Po strzale wróciła.

Jaki mechanizm NZK?

- Defibrylacja była? - Była.

- Adrenalina? - Tak.

Dobra, dajcie ją na blok.

Pacjentka po migotaniu komór. Ratownicy podali miligram adrenaliny.

Pomogę.

Opuszczamy na trzy. Raz, dwa, trzy.

Rafcio, nie śpij.

Przerzucamy.

Raz, dwa, trzy.

Podaj.

Intubuj.

Migotanie komór. Piotrek, defibrylacja 200.

Ładowanie.

Odsunąć się. Strzał!

No i pięknie, rytm zatokowy wrócił.

Uniesienie odcinka ST.

W odprowadzeniach V3, V6. Na razie bez patologicznych załamków Q.

Po co te trudne słowa? Nie można powiedzieć zawał przednioboczny?

- Zawał przednioboczny. - I pięknie. Z mojej strony to wszystko.

Wojtek, wydzwoń kardiologa.

Rafciu, nie śpij!

Nie śpię.

Nie, dziękuję, obiecałem Basi.

Ze wskazań medycznych tylko mydło i woda.

Nie wiedziałam, że spodnie mogą tak barwić.

Piotrek, pomożesz mi przy pacjentce?

- Tak, jasne. - Tutaj.

Pani zgłosiła się z trzepotaniem w piersi bez innych objawów.

- Dzień dobry, Piotr Hajduk. - Dzień dobry.

Co dolega?

Czuję jakiś taki straszny niepokój w środku. Nie wiem, co się dzieje.

EKG. Brak cech zespołu wieńcowego, tylko lekki częstoskurcz komorowy,

który po podaniu PWE, siarczanu magnezu i metoprololu ustał.

- A zrobiłaś gazometrię? - Poziom potasu 2.

Dlaczego nie podajesz? Przecież to ostra hipokaliemia.

Co to jest?

Chciałam tylko zapytać, czy mam podać amiodaron.

Tak.

Tak, tak. Sorry, Ola, rozkojarzony jestem.

No, może wziąłbyś się i zebrał do kupy, zamiast rozpaczać nad zaręczynami byłej?

Witam w klubie. Zdrowie porzuconych.

A pani dużo tej wody pije dziennie?

Dziesięć... dwanaście takich butelek?

Czyli przewodnienie wypłukało elektrolity.

- Aż tak chce się pani pić? - Sprawdzałaś cukier?

Tak, to nie cukrzyca. Co to może być?

Nie wiem, Ola, zapytaj lekarza prowadzącego.

Ale to ja jestem lekarką prowadzącą.

No właśnie, Ola.

Halo, Jacek, gdzie ty jesteś?

Przed SOR-em. Psy właśnie zwinęły towar, ekipa Motyla nas dojedzie.

Motyl siedzi.

A jak się boisz, to po prostu zniknij na chwilę i tyle, no.

Ty też się zawijaj.

Ej, Gruzon, kurwa, wszystko wyjaśnię, stary.

Halo, Jacek.

Dobrze, że jesteś, mam dla ciebie pacjenta.

Daj go komuś innemu.

Ej, zostaw go!

Dawaj!

Pozdrowienia od pana Motyla.

- Chłopaki! - Wojtek, wezwij pomoc!

Tępy uraz głowy po upadku. Pan nie jest pod wpływem...

Piotrek i Bartek biją się jak z jakimś zwierzem, pomożecie?

Dzięki.

Jacek, nie!

Bierzemy go za obie łapy.

Trzymajcie go, mam haloperidol.

- Piotrek, jak ty? - Jest okej.

Tak? Na pewno?

Facet ma ostrą niewydolność oddechową, połóżcie go.

Tlen i nosze dla gościa.

Wojtek?

Wojtek, co jest?

Dla Wojtka wózek!

Co jest? Sam się dziabnąłeś?

Hej, Wojtek.

Wojtek!

Wózek dla Wojtka!

A pani też jest w klubie porzuconych?

Potas lekko w górę,

także zostawię panią jeszcze na obserwacji, a potem wyślę na internę.

Ciągle chce się pani pić?

Szczerze mówiąc...

Nie, to nie.

O co chodzi z tym piciem wody?

Saturacja 65, ciśnienie 60 na 30. Do zabiegowego.

Wojtka dajcie do Oli. Weźcie Jacka na rentgen.

- Wojtek? - Rafcio, intubujesz.

Halo? Wojtek?

Olka, Olka, mogę liczyć na usta-usta?

- Wojtek, co mu się stało? - Podał sobie haloperidol.

Zuza, zajmij się Jacą, ja przytulę Wojtka.

Na chwilę się samego zostawić.

Możemy.

- O, widzę, że wygraliście. - Raczej przegrał ze sterydami.

A my się pożegnamy.

- Fajnie tu u was, dużo się dzieje. - Tak, jak zwykle.

Co z tymi sterydami?

- Wpadł w szał anaboliczny. - Aha.

No dobrze, czyli co?

Zatkało go, przestał oddychać i dostał zatoru płucnego, tak?

Niech pan się pospieszy, bo nie chcemy kolejnego NZK.

Dobra, jak ma się ten szał do zatoru?

Skoczyło mu ciśnienie krwi zagęszczonej już sterydami anaboliczno-androgennymi.

Zrobił się skrzep.

No i doszło do zatoru w tętnicy płucnej.

- Podajmy heparynę. - Nie, nie, nie.

Dajmy tylko sól fizjologiczną,

bo nie wiadomo, czy nie ma krwawienia wewnętrznego.

Dobrze, ja zadzwonię na kardiologię,

niech mu założą cewnik na tętnicę płucną, a potem TK.

- Panie Piotrze? - Tak?

- Do szycia. - Tak, tak, tak.

Mamy pacjenta na cito.

Tak, do was, a do kogo?

Dobra, trzeba cewnikować tętnicę płucną.

Wygraliśmy?

Tak, Wojtuś, wygrałeś konkurs na Master Przegrywa.

Proszę przytrzymać.

Przepraszam, przytrzyma pani?

Rzeczywiście dużo pani pije.

Czuję, że jak się nie napiję, to... Nie wiem.

Coś się stanie.

Nerwica natręctw.

A ty nie miałeś spać, zamiast wtrącać się w moją diagnozę?

Ale to jest ciekawa sprawa tak naprawdę.

Pani się czymś stresuje, że pani tak dużo pije?

Poza tym, że rzucił mnie facet,

bo uznał, że jestem hipochondryczką i panikarą?

I że wszyscy każą mi wziąć się w garść, a ja już nie mogę?

Nie, to niczym.

Ten pan też brał udział w zdarzeniu.

O, świetnie, Wojtuś, jedź, jedź, wszystko ładnie panom powiedz.

Damy radę bez ciebie!

Przepraszam, a mogę wyjść do toalety?

Oczywiście, ale po badaniu. USG lepiej wykonywać na pełnym pęcherzu.

I jak wrócę, to opowie mi pani,

dlaczego facet nazwał panią hipochondryczką.

Widzę, że dzisiaj więcej policji na SOR-ze niż lekarzy.

Dzień dobry. Aspirant Matejak i starszy posterunkowy Groniec.

Dobrze. Z tamtym klientem nie pogadacie, tam macie drugiego.

O, następny jedzie.

Pęknięcie piątego i szóstego żebra, uraz nosa bez złamania.

A temu co?

Podał sobie przez przypadek haloperidol.

Wspaniale. Bartek, pomóż w zabiegowym, ja się zajmę sierotą.

Jasne.

Mnie przy tym nie było. Dacie sobie radę?

Tak, tak.

Jak przebiegało zdarzenie?

Normalna burda była.

Zna pan napastnika?

- Tak, tylko ze złej strony. - Coś pan bardzo tajemniczy.

Jaki tajemniczy? Przepraszam bardzo.

Brat przyszedł w odwiedziny, został napadnięty. Jaki tajemniczy?

A napastnik co tu robił?

Nie wiem, może leczył mózg, bo ma zryty anabolami.

Ej, leci mi z tego nosa strasznie, no!

Przepraszam, ale muszę założyć tamponadę.

- Jeszcze nie skończyliśmy. - Człowieku, leci mi krew!

Zaraz panowie dokończą.

- Dalej bawicie się w mafiozów? - Kasia, nie teraz.

Zabierz.

Jaca, nie jęcz.

- Podniosę koszulkę i nałożę żel, dobrze? - Dobrze.

Pani od dwóch lat cierpi na silne bóle menstruacyjne.

Cóż, taka uroda się zdarza.

Właśnie. I wszyscy mówią to samo, każdy lekarz.

Czyli jak typowy facet: ma boleć i już.

Nic dziwnego, że dostała pani nerwicy.

Potomanii!

Przymus picia wody to jest potomania. To jest co?

A może to jest po prostu niezdiagnozowana endometrioza?

A to jest ekran USG czy kardiomonitor?

Wojtuś, śpij. A to nie są torbiele na jajnikach?

No właśnie tak mi się wydaje.

Wszyscy mówili, że pani przesadza. Dobrze, że trafiła pani do mnie.

A widzisz, Wojtuś, widzisz. Albo śpisz, albo diagnozujesz.

Ale ja pierwszy mówiłem o stresie.

- Tak, tak, tak, jedziemy do domu. - Dobrze, tato.

Na triaż.

Dziękuję.

W końcu ktoś mi uwierzył.

Nie ma za co.

Teraz przewieziemy panią na oddział, gdzie potwierdzą moją diagnozę.

Ale czy to znaczy, że nie będę mogła mieć dzieci?

Torbiele nie są duże.

Być może uda się je usunąć laparoskopowo, nie uszkadzając jajników.

"Być może" mi nie wystarcza.

Rozumiem, ale proszę się nie martwić na zapas.

Najważniejsze, że wiemy, co pani jest, i możemy wdrożyć odpowiednie leczenie.

Będziesz miał fajną bliznę, bracie.

Rzeczywiście, wielka chwała.

O, w obronie brata, pewnie, że chwała.

No właśnie, on cię zawsze broni, a ty wszystko rozpieprzasz.

Słucham?

Karierę sportową rozpieprzyła mu kontuzja?

A życie odsiadka! Za ciebie.

Przestańcie.

Sama się na niego wypięłaś, więc mnie nie pou...

Stop! Stop!

Kurwa.

A tu jesteś. Hej.

Hej.