Original subtitles

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΓΑΛΛΙΚΟ ΚΗΠΟ

Με συγχωρείτε. Είστε ο Νταβίντ Ορφέτ;

Εγώ είμαι.

Ανησύχησα ότι είχα καθυστερήσει. Τζούλια Τομπσθέι.

Ο σύζυγος και η κόρη μου είναι εδώ. Η νέα μου γειτόνισσα.

Ονομάζομαι Ετίζ Λεντιέ. Μετακόμισα εδώ σήμερα το πρωί.

- Ας συστηθούμε αμέσως. - Καλή ιδέα.

- Τζούλια Τομπσθέι. - Ο κ. Τομπσθέι;

Όχι, ο κύριος Ορφέτ είναι ο δάσκαλος κιθάρας της κόρης μου.

- Με συγχωρείτε. - Ο μέλλον δάσκαλος...

Είστε ευχαριστημένη με το συνεργείο μετακόμισης;

Πάρα πολύ.

Λοιπόν, θα τα πούμε. Ενθουσιασμένη. Αντίο.

Ποιός ξέρει;

Έρχεστε;

Δεν καταλαβαίνετε ότι βρίσκεσαι στην πόλη. Έτσι δεν είναι;

Όχι, νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε κήπο.

Το σπίτι της νέας γειτόνισσας μου.

Νομίζω ότι ο σύζυγός μου μας περιμένει.

Χαρήκαμε όταν μάθαμε ότι ήσασταν διαθέσιμος.

Έτσι δεν είναι, Γκράχαμ;

Μετά από αυτά που ακούσαμε, ο σύζυγός μου δεν ήθελε άλλο δάσκαλο.

- Επ' ευκαιρίας, πού είναι αυτή; - Διαβάζει στο γραφείο μου αυτή τη στιγμή.

Έρχομαι.

Η Βιβιάν, η κόρη μου. Ο κ. Νταβίντ Ορφέτ.

- Καλημέρα, Μις Τομπσθέι. - Καλημέρα.

Είστε σε θέση να κερδίζετε τα προς το ζην από τη διδασκαλία κιθάρας;

Όχι. Είμαι, επίσης, καθηγητής γαλλικών... κυρίως.

Αλλά φέτος, παράτησα τα γαλλικά...

Τρεις φορές την εβδομάδα είναι εντάξει;

Αυτό είναι ίσως λίγο... Είναι εντάξει.

- Στο σπίτι σας ή εδώ; - Εγώ προτιμώ εδώ.

Κι εγώ το ίδιο.

Εδώ.

Θέλετε να δείτε την κιθάρα μου; Σας προειδοποιώ, είναι άχρηστη.

Λοιπόν, σε αυτή την περίπτωση...

Προτείνω να αγοράσουμε στη Βιβιάν ένα καλύτερο όργανο.

- Θα της δώσει κίνητρο. - Πότε; Αύριο;

Αν θες. Θα μας βοηθήσετε, κε Ορφέτ;

- Ευχαρίστως. - Αύριο, στις έντεκα;

Στο Oiseau-Lyre.

- Τι κάνετε; - Σας συνοδεύω.

Συγγνώμη, εννοώ, το εργοστάσιο μου κατασκευάζει εργαλεία για τη μέτρηση των δονήσεων.

Όλα τα είδη των κραδασμών.

Νομίζω ότι σας συμπάθησαν. Αλλά δεν συζητήσαμε την αμοιβή σας.

- 100... 150 φράγκα ανά μάθημα. - Τέλεια. Τα λέμε σύντομα.

Αντίο, κύριε...

- Τι έχασα; - Αυτό.

Ευχαριστώ.

Φαίνεται πως βιάστηκα, αλλά δεν το νομίζω.

Δεν βρήκα αμέσως το διαπασών σας.

Που ήταν;

Στον καναπέ. Είχε γλιστρήσει...

Δίστασα πριν σας τηλεφωνήσω, μετά ήρθα, μετά μετάνιωσα...

Δίστασα και γι' αυτό. Πώς φαίνομαι;

- Μια χαρά. - Ωραία. Εντάξει, τότε, εγώ θα...

- Καθίστε. - Να καθίσω; Πού;

Εκεί.

Εντάξει, επαναλαμβάνω: κάθομαι στο κρεβάτι.

- Παίζετε αυτό τώρα; - Ναι. Μπραμς.

- Αυτό ακούμε; - Όχι.

- Είναι όμορφο. - Αυτό που ακούτε; Ναι.

Νομίζω ότι ο σύζυγός μου σας συμπάθησε πολύ.

- Η σόμπα λειτουργεί; - Ναι.

Αλλά θα πρέπει να φορέσετε μάσκα αερίου.

Γεμίζει καπνούς όλο το δωμάτιο.

Τι να σας προσφέρω καφέ ή μπράντυ δαμάσκηνο; Δεν έχω πολύ.

Θα το ήθελα.

- Λίγο μπράντυ; - Ναι.

Μου αρέσει ο χώρος σας.

- Κρίμα. Μετακομίζω σε πέντε ημέρες. - Γιατί;

Μια συνήθεια.

Βγαίνουμε ραντεβού αμέσως, ή περιμένουμε μέχρι να έχετε τη νέα διεύθυνση;

Ευχαριστώ.

Είναι ένα μικρό σπίτι, ολομόναχο σε ένα πάρκο, που περιβάλλεται από άλλα σπίτια...

- Οπότε δεν είναι ολομόναχο. - Είναι. Τα άλλα έχουν κατεδαφιστεί.

Μια μέρα, και το σπίτι σου θα πρέπει να κατεδαφιστεί.

Ναι.

- Θα μετακομίσεις και πάλι. - Ναι.

Όσο για τις επόμενες συναντήσεις, θα περιμένουμε λίγο.

- Έχεις όμορφο δαχτυλίδι. - Ναι.

Ξέρεις γιατί είσαι τόσο επιθυμητός αυτή τη στιγμή;

Ναι. Όχι.

Γιατί δεν προσπαθείς να είσαι.

Πρέπει να πηγαίνω.

Προσέχετε το κεφάλι σου!

Γεια σου, μπαμπά.

- Τι; - Ακριβώς, η μητέρα σου επιστρέφει.

- Είσαι ευχαριστημένος; - Ναι.

Αλλά θα χρειαστώ χρόνο για να το συνηθίσω.

- Πότε θα είναι εδώ; - Σε μια-δυο εβδομάδες.

Ειλικρινά, ποτέ δεν κατάλαβα τι βρήκε σ' αυτόν τον Ελβετό.

- Και η βόμβα σου, προχωράει; - Προχωράει.

Τι κάνεις αυτή τη στιγμή;

Τρώω σαν γουρούνι και στη συνέχεια θα αγοράσω μια κιθάρα.

- Για σένα; - Όχι, για μια νεαρή κοπέλα.

Αυτή είναι κατάλληλη;

Ποια θα διάλεγες για τον εαυτό σου;

Εάν η τιμή δεν ήταν πρόβλημα, αυτή.

Οπότε παίρνουμε αυτή, αγάπη μου.

Τώρα ξέρω πόσο κοστίζει για να σε ικανοποιήσω.

Ευχαριστώ. Τα λέμε αύριο.

- Δεν μου αρέσει αυτό το αγόρι. - Ούτε κι εμένα.

- Μπορούμε να ειδωθούμε το απόγευμα; - Ναι, θα το ήθελα.

- Την ίδια ώρα; - Ναι.

Έχω παρκάρει εκεί κάτω.

- Αυτός είναι ο φίλος της; - Δεν ξέρω. Πιθανώς.

Ούτε ο σύζυγός σου νοιάζεται;

Μου μίλησε για σένα και πάλι. Θα ήθελε να σε ακούσει να παίζεις.

Δεν στο είπα χτες το βράδυ, αλλά είσαι πολύ όμορφη.

Τα λέμε σύντομα. Ανυπομονώ.

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

- Όλα καλά...; - Όλα καλά.

- ...με την μετακόμιση; - Ναι.

Απλά έχω να κρεμάσω μερικά πράγματα στον τοίχο.

- Φωτογραφίες; - Μεταξύ άλλων.

Μπορώ... να σου προσφέρω ένα ποτό;

Εγώ... Γιατί όχι;

Διδάσκεις κιθάρα στην κόρη του γείτονά μου πολύ καιρό;

Όχι, αύριο θα είναι η πρώτη φορά.

Ζούσες πάντα εδώ ή είσαι από κάπου αλλού;

Όχι, πάντα έμενα εδώ. Με τη μητέρα μου.

Πέθανε πριν από τρεις εβδομάδες. Μόλις πριν τρεις εβδομάδες.

Κοίταξες το ντεκολτέ της;

Α... ναι. Το τόλμησα.

Μεγάλο! Θα μπορούσες να μετρήσεις τις τρίχες στο αιδοίο της. Τις μέτρησες;

- Δεν κοίταξα τόσο χαμηλά. - Αλήθεια;

Δεσποινίς! Υπάρχει μια μικρή μύγα στο ποτό του κυρίου.

- Δεν βλέπω καμιά μύγα. - Νταβίντ, κατάπιες τη μύγα!

- Δεκαεπτά. - Μόνο;

Δεν είχα πολύ χρόνο.

Έχεις παρατηρήσει πώς τα αιδοία στις ξανθιές διαφέρουν από αυτά στις μελαχρινές;

Είναι αρκετά διαφορετικά. Δεν μπορείς να δεις τίποτα στις μελαχρινές.

Είμαι μελαχρινή, όπως ελπίζω ότι έχεις παρατηρήσει... Δεν μπορείς να δεις τίποτα.

Είναι κρυμμένο, θαμμένο στο παχύ τρίχωμα.

Το αιδοίο μιας μελαχρινής είναι μυστηριώδης.

Και ως εκ τούτου, πολύ συναρπαστικό. Όχι; Ναι.

Με τις ξανθιές... Θέλεις να φωνάξω την σερβιτόρα πίσω;

Πραγματικά μπορείς να δεις το αιδοίο.

Το τρίχωμα σε μια ξανθιά είναι τόσο ξανθωπό, τόσο ωραίο... Είναι διάφανο.

- Ως εκ τούτου, πιο άσεμνο, έτσι δεν είναι; - Ναι.

Όχι. Είναι πιο αθώο. Θυμίζει αιδοίο μικρού κοριτσιού.

- Και το αιδοίο μιας κοκκινομάλλας; - Δεν έχω δει ποτέ.

- Αλλά είμαι ακόμα νέα! - Κι εγώ το ίδιο.

Πού είναι το μπαστούνι μου; Να' το. Πρέπει να πάω σπίτι. Ευχαριστώ.

Γιατί μένεις με το σύζυγό σου;

Γιατί τον αγαπώ.

Και αυτός;

Μου αγαπάει, επίσης.

Όχι.

Όχι, ίσως να με μισεί.

Δεν ξέρω. Δεν τον γνωρίζω πολύ καλά.

- Τον μισείς κι εσύ, επίσης. - Δεν ξέρω.

Δεν ξέρεις τον εαυτό σου πολύ καλά.

Τι σημαίνει αυτό το σχέδιο;

Ένα μαγικό σημάδι.

"Ενισχύει" το μαξιλάρι. Το αντιλήφθηκες;

Ναι... Ναι, όντως.

Ήπια ένα ποτό με τη γειτόνισσα σου σήμερα το πρωί.

Στο σπίτι της;

Όχι, στην πόλη.

Και...;

Είναι πολυλογού.

Αυτό είναι όλο;

Αναρωτιέμαι αν μας είδε να λέμε αντίο μπροστά από το κατάστημα...

Προφανώς μας είδε.

Δεν με ξέρεις πολύ καλά.

Καλημέρα, μόλις έφευγα.

Ελπίζω να μείνετε ευχαριστημένος με την Βιβιάν.

Θα προσπαθήσω να κάνω ότι καλύτερο μπορώ.

Πριν φύγω: η σύζυγος μου κι εγώ θα θέλαμε να έρθετε για δείπνο.

- Την Επόμενη Δευτέρα; - Με μεγάλη μου χαρά.

Η Τζούλια θα σας πει περισσότερα.

Τον αφήνω σε σένα. Τα λέμε αργότερα, κε Ορφέτ.

- Ελάτε. Είναι στο δωμάτιό της. - Καλημέρα, κυρία.

- Αυτός σε αγαπά, είναι προφανές. - Σε μισώ.

Να συνεχίσω να σε αποκαλώ "κυρία"; Είναι πιο διεγερτικό.

Ίσως να μην είμαι ελεύθερη αύριο.

Τα λέμε. Καλό μάθημα.

Μου αρέσει το σπίτι σας. Αισθάνεται κανείς σαν να είναι αλλού.

- Ναι, αλλά στην πραγματικότητα είναι εδώ. - Αυτή είναι η γοητεία του.

Είναι καλό. Ίσως το δεξί χέρι θα πρέπει να είναι πιο... ευέλικτο.

Η μητέρα μου σας είπε ότι κοιμάμαι με τους πάντες;

- Όχι, γιατί θα έπρεπε; - Και αν αυτό ήταν αλήθεια;

Αυτό δεν αφορά κανένα, παρά μόνο εσένα.

Αρέσετε στη μητέρα μου. Και όταν της αρέσει κάποιος...

Αυτό δεν αφορά κανένα, παρά μόνο εμένα.

- Ναι. Αντίο. - Μέχρι την Παρασκευή.

Τι ευχάριστη έκπληξη.

Αγόρασες δίσκους; Μπορώ να ρίξω μια ματιά;

Μπορώ να σου γράψω μερικές κασέτες, αν θέλεις.

- Σπάνιους δίσκους. - Αγόρασα και αυτό, επίσης.

- Μπορώ... - ...να σου προσφέρω ένα ποτό; Εγώ...

...δεν μπορώ να πω όχι.

Η πλευρά του δρόμου... Η πλευρά των Τομπσθέι.

- Αυτές οι φωτογραφίες είναι δικές σου; - Μάντεψε.

- Δικές σου. - Όχι.

- Λίγο καφέ; - Όχι.

Εγώ θέλω. Θα σου φέρω ένα χυμό πορτοκάλι.

Θα προτιμούσα ένα κονιάκ.

Βάλε ένα δίσκο, διάλεξε.

Μετά, ρίξε μια ματιά στο σπίτι. Επιστρέφω σύντομα.

Ξέρεις τι σκεφτόμουν; Έχω "ωραίο πισινό", όπως λένε,

"Ένα χαριτωμένο κώλο", όπως επίσης λένε... Ο δικός μου δεν είναι και τόσο άσχημος...

Μπορώ να πιάσω;

Συγνώμη;

Με πέρασες για πεπόνι; "Μπορώ να πιάσω;"

Δεν είμαστε στην αγορά Montelimar, φίλε μου.

Cavaillon. Η Montelimar είναι για μαντολάτο.

- Και το Cambrai, τί είναι; - Προσεγγίζει το Waterloo.

Ακριβώς, η Berezina. Δεν θα πω τίποτα περισσότερο γι' αυτό.

Ξέρεις ότι ο αγαπητός γείτονας μου Γκράχαμ Τομπσθέι με φλερτάρει;

- Αυτό δεν είναι αλήθεια. - Σωστά. Όντως, αυτό δεν είναι αλήθεια.

Πώς θα μπορούσε να είναι δυνατό, τον γνωρίζω μόνο δύο ημέρες.

Μεταξύ μας, μέσα σε δύο ημέρες, προφανώς δεν...

Μερικές φορές λέω άσκοπα πράγματα, επίσης!

Θα μπορούσες να ανάψεις τη λάμπα εκεί πέρα;

Αν θέλεις να πας να κοιτάξεις από το παράθυρο, κάνε το!

Η πλευρά Τομπσθέι...

Η πλευρά του δρόμου.

Σου αρέσει η νύχτα; Για σένα, σε τι διαφέρει από την ημέρα;

Είναι σαν... τη μέρα με τη νύχτα!

- Δεν υπάρχουν παιδιά έξω τη νύχτα. - Ή λεωφορεία.

Ξέρεις αυτούς τους στοίχους:

"Την ώρα της ημέρας, όταν τα παιδιά περιφέρονται στους δρόμους...

"Την ώρα της ημέρας, όταν... όμορφες γυναίκες τρέχουν γύρω."

- Ναι, είναι για μένα. - Μόνο το μισό από αυτό.

Ξέρεις ποια είναι αυτή γυναίκα; Μια πουτάνα.

Σου αρέσουν οι πουτάνες;

Την είδα ένα βράδυ πίσω από την Νομαρχία,

στη σκιά από το φως του δρόμου.

Το φως του δρόμου ήταν σπασμένο.

- Και μετά; - Ω, μια άλλη φορά...

Εγώ... σε βρίσκω πολύ γοητευτική απόψε.

Κι εγώ. Θα καθυστερήσεις.

Και με περιμένει η μητέρα μου!

’πλωσε τα χέρια σου. Το πορτοφόλι σου;

Στην πίσω τσέπη μου.

- Πληγώθηκες; - Όχι, μόνο μια άτσαλη κλωτσιά.

- Μπορώ να καλέσω γιατρό. - Είμαι εντάξει.

Ευχαριστώ για τη βοήθεια.

Αυτός ο μαντράχαλος έκλεψε το πορτοφόλι μου.

- Είσαι καλά; - Είμαι καλά.

- Μπορώ να σου προσφέρω ένα ποτό; - Θα το ήθελα.

- Δεν θέλω να σε βάζω σε φασαρία. - Καθόλου.

- Δεν πονάει πια; - Μου πέρασε.

Μια στιγμή, απλά πάω να βάλω λίγο νερό...

Επιτρέψτε μου να ρίξω μια ματιά.

- Είχε δυνατά χέρια. - Όχι πολύ άσχημα. Θα κάνεις μελανιά.

Κάτσε.

- Θα κάνεις αναφορά; - Δεν ξέρω. Ίσως για την ταυτότητα.

- Μπόρεσες να δεις τον τύπο; - Όχι πολύ καλά. Δεν ήταν νέος.

- Φοβήθηκες; - Ναι, λίγο.

Νομίζω ότι σε έχω ξαναδεί. Πριν από δύο ημέρες και χθες, σε ένα αυτοκίνητο.

- Έχεις ένα γκρι Rover, έτσι δεν είναι; - Ναι.

Έχω μια δουλειά εδώ στην πόλη που μου αφήνει πολύ ελεύθερο χρόνο.

Αν δεν ήσουν εκεί, θα με έβγαζε νοκ άουτ.

Δεν νομίζω ότι θα σε έβγαζε νοκ άουτ.

Αν αυτό ήθελε, θα το είχε κάνει αμέσως και στη συνέχεια θα σε λήστευε.

- Μα αυτός... - Στόχος του ήταν το χέρι σου, όχι το κεφάλι.

Μα γιατί;

- Είσαι μουσικός; Ένας κιθαρίστας; - Ναι.

Αν σε χτύπαγε μ' αυτό, θα σου είχε σπάσει το χέρι.

- Το κάνεις για διαβίωση; - Ναι. Και το πορτοφόλι...;

Για να σε παραπλανήσει.

Απλά φαντάσου...

Η πρώτη ιδέα που έρχεται στο μυαλό...

- Ένας ζηλιάρης σύζυγος... - Δεν ξέρω κανέναν τέτοιον.

Είπα, απλά φαντάσου.

- Μπορώ να ρωτήσω το όνομά σου; - Ντανιέλ Φόρεστ. Και το δικό σου;

Νταβίντ Ορφέτ. Είσαι πολύ έξυπνος με τα συμπεράσματα σου.

Η επαγγελματική μου κατάρτιση, υποθέτω.

- Τι επάγγελμα; - Δεν θα με πιστέψεις.

- Θα νομίζεις ότι είμαι τρελός. - Πες μου παρ' όλα αυτά.

Η δουλειά μου είναι να ξεφορτώνομαι ανθρώπους.

Είσαι... Είσαι ένας δολοφόνος;

Μια άσχημη λέξη... αλλά ναι.

Αν είναι αλήθεια, δεν νομίζω ότι έπρεπε να μου το πεις. Όχι τόσο γρήγορα.

Κάνεις λάθος. Κάποιος ομολογεί κάτι τέτοιο χωρίς να το σκεφτεί.

Επειδή η επιθυμία να το πράξει είναι πολύ ισχυρή.

Και έχεις... κάποια δουλειά να κάνεις σε αυτή την πόλη;

Ναι.

Συγνώμη. Αισθάνθηκα μια ξαφνική ανάγκη να μιλήσω...

- Έχεις ξανασκοτώσει; - Ναι.

Θα σε αφήσω.

Δεν ανησυχείς ότι θα σε αναφέρω;

Ξέρω πότε μπορώ να εμπιστευτώ κάποιον. Ποτέ δεν κάνω λάθος.

Πρόσεχε.

Εδώ είναι ο αριθμός τηλεφώνου μου. Μη διστάσεις να μου τηλεφωνήσεις.

Ακόμη και χωρίς λόγο... θα χαιρόμουν να σε ξανάβλεπα.

Σκέφτεστε ότι είναι επικίνδυνο να γνωρίζεις έναν δολοφόνο;

Σε διαβεβαιώνω πως δεν είναι.

Εάν μου λες ψέματα, θα σου σπάσω το κεφάλι!

Οι γείτονες που μένουν κάτω.

- Αντίο. Ευχαριστώ και πάλι. - Παρακαλώ.

- Θα τα ξαναπούμε, ίσως. - Ίσως.

Σε αγαπώ.

Τα χέρια μου σ' αγαπούν... τα πόδια μου σ' αγαπούν...

Το στομάχι μου σ' αγαπά... Το στόμα μου σ' αγαπά...

Τα μάτια μου σ' αγαπούν... Σε αγαπώ τόσο πολύ.

Και εσύ;

- Εγώ... δεν με αγαπάω τόσο... - Έλα τώρα!

...εκτός απ' όταν σου κάνω έρωτα.

- Τρόμαξα! - Εγώ ήμουν;

Πάντα το ακούω λίγο νωρίτερα...

Όχι, καθόλου. Αύριο το βράδυ.

Ναι. Εντάξει. Οκτώ η ώρα. Τα λέμε...

Ο άνδρας που σε έσωσε χθες...

- ...αυτός ήταν στο τηλέφωνο; - Ναι.

Με προσκάλεσε για δείπνο αύριο το βράδυ.

- Στο σπίτι του; - Όχι.

Δεν βρίσκεις περίεργο το γεγονός ότι έτυχε να είναι εκεί όταν δέχθηκες επίθεση;

Έχεις ικανό το σύζυγό σου να στείλει κάποιον να μου συνθλίψει το χέρι;

Ναι. Μπορεί να γίνει αρκετά βίαιος.

- Αλλά μαζί σου... Όχι, αμφιβάλλω. - Γιατί;

- Θα μου το είχε πει. - Είσαι σίγουρη;

Όχι, όχι εντελώς. Γερνάω, είναι ένα δράμα.

Όχι μια τραγωδία, ένα δράμα.

Τα λέμε.

Δεν θα είμαι σπίτι αργότερα. Να είσαι καλός με την Βιβιάν.

- Είναι όμορφη κοπέλα. - Πολύ.

- Μόνο; - Πολύ όμορφη.

Θα πάω εκδρομή με κάτι φίλους. Θα χάσω το μάθημα της Δευτέρας.

Αυτό με βολεύει, έχω μετακόμιση.

- Μπορώ να σας ρωτήσω κάτι; - Φυσικά.

Θα ήθελα να κινηματογραφήσω τα δάχτυλά σας ενώ παίζετε.

Έτσι μπορώ να μελετήσω τη θέση των δακτύλων.

- Αντίο. - Είναι ωραία εκεί που πάτε;

Ναι. Ένα σπίτι μέσα στα δέντρα.

- Θα μένετε μόνος; - Ναι.

Αντίο.

Δεν ήθελα να φύγω. Μήπως σας ενοχλώ;

Όχι, έχω σχεδόν τελειώσει.

Ένας φίλος θα έρθει να με πάρει, αλλά λίγο αργότερα.

- Η άσκηση μου; - Ναι.

Θέλεις καφέ; Μόλις έφτιαχνα.

Όχι ευχαριστώ.

Ένα κομμάτι γραβιέρα, λίγο μπράντυ δαμάσκηνο; Ξέχασα, μου τελείωσε...

Κατεψυγμένα μανιτάρια, ζαμπόν και τυρί τηγανίτα;

Όχι, τίποτα απολύτως, σας ευχαριστώ.

Η σόμπα λειτουργεί;

Όχι. Αυτός είναι ο λόγος που μετακομίζω.

Έχετε όμορφο δαχτυλίδι.

Ναι. Είναι από τη μητέρα μου.

- Ξέρετε αυτό το σπίτι; - Όχι.

Θα μπορούσατε να μου καλέσετε ένα ταξί;

Ευχαριστώ.

Μία από τις μαθήτριες μου. Γιατί στο είπα αυτό;

Ναι, γιατί να μου το είπες; Πάμε;

Πρέπει να αλλάξω πρώτα.

Είναι Σάββατο, τα εστιατόρια θα είναι γεμάτα. Θα πάμε στο σπίτι μου.

- Είναι αυτό πρόβλημα; - Όχι.

Ωραία επιπλωμένο το διαμέρισμα σου.

ΠΩΛΗΘΗΚΕ ΣΤΟΝ Γ. ΤΟΜΠΣΘΕΪ 80.000 F

Η μαθήτρια σου, πριν. Νομίζω ότι την έχω ξαναδεί.

- Αναρωτιέμαι... - Δεν χρειάζεται να αναρωτιέσαι.

Ήμουν εκεί όταν περπατούσες στη γειτονιά της.

Μην φαντάζεσαι ότι έχω κάτι μαζί της,

και ότι ο πατέρας της έστειλε κάποιον να μου τσακίσει

το χέρι ώστε να μην μπορώ να τη διδάξω πλέον.

Δεν φαντάζομαι τίποτα. Εσύ είσαι που φαντάζεσαι...

Γιατί χαμογέλασες πριν από λίγες ημέρες όταν κοίταξες το λαιμό μου;

Χαμογέλασα; Δεν θυμάμαι...

Α, ναι! Αλλά δεν θα έπρεπε...

Σου είπα ότι θα έκανες μια μελανιά.

Κάνεις μελανιά από ένα πυγμάχο. Δεν το βρίσκεις αστείο;

Ναι.

Είναι καλό να γελάμε λίγο.

- Γιατί; Η δουλειά σου δεν είναι διασκεδαστική; - Μερικές φορές.

- Παίρνει καιρό... ένα συμβόλαιο; - Ναι.

Δεν πυροβολώ ανθρώπους στο δρόμο δύο ώρες μετά την παραλαβή της παραγγελίας.

Είμαι... σχολαστικός.

Και ακριβός.

- Πλάκα μου κάνεις. - Σου τ' ορκίζομαι, όχι.

Τι δουλειά έχεις να κάνεις εδώ;

Να σκότωσω έναν άνδρα και να κλέψω ένα αντικείμενο από αυτόν.

Ένα πράγμα.

- Στο οποίο κρύβεται... - ...μικροφίλμ, φυσικά!

Ναι.

Αν δεν με πιστεύεις, σταμάτα να κάνεις ερωτήσεις.

Είναι αλήθεια, αυτό είναι σαν μια ανάκριση.

Τι ήταν ο τύπος; Κανονικός; Καχύποπτος; Απαίσιος;

Όχι, όχι απαίσιος. Εντάξει, είχε...

Ένα κεφάλι σαν κουτάλι; Σαν ένα μικρό κουτάλι;

Ή σαν ένα μεγάλο κουτάλι; Ή ήταν πάντα σκυθρωπό;

Λοιπόν, μια... σκυθρωπή... εμφάνιση, πολύ καλά,

αλλά όχι απαί...σι...ος.

Τι περιέχει το μικροφίλμ;

Δεν ξέρω και δεν θέλω να ξέρω.

Μερικές φορές διπλωματικά μυστικά,

μερικές φορές επιστημονικά μυστικά ή βιομηχανικά μυστικά.

Στην περίπτωση αυτή, πιθανώς βιομηχανικά.

Δεν ξέρω τι να σκεφτώ για σένα.

Μην σκεφτείς τίποτα.

Δεν σε επηρεάζει το να σκοτώνεις ανθρώπους;

Θέλεις πραγματικά να το συζητήσουμε;

Πώς ξεκίνησε;

Πολύ απλά.

Συναντάς κάποιον που ξέρει κάποιον.

Αυτό διαρκεί για δύο χρόνια, και μετά από αυτό, συναντάς κάποιον

ο οποίος προτείνει σε συστήσει σε κάποιον

ο οποίος θα μπορούσε να σου προτείνει κάτι ενδιαφέρον.

- Πόσο χρονών είσαι; - Σαράντα.

- Έχεις παντρευτεί ποτέ; - Ποτέ. Εσύ;

Ευχαριστώ.

Καλή τύχη με την κίνηση. Τηλεφώνησέ μου όποτε θέλεις, θα χαρώ.

- Παρακαλώ; Ετίζ Λεντιέ; - Εδώ είμαι.

- Ευχαριστώ που με δέχτηκες τόσο γρήγορα. - Τι είναι αυτό, πορνό;

Δεν ξέρω. Ένα ανώνυμο δώρο...

Πίεσε αυτό το κουμπί εδώ. Θα σε αφήσω.

- Έλαβα... - Κι εγώ το ίδιο.

Προσπαθούσα να σε καλέσω.

- Είναι ο σύζυγός σου; - Δεν ξέρω.

Τηλεφωνώ από τη γειτόνισσα σου.

- Έχεις μετανιώσει; - Όχι.

- Είσαι μόνος; - Ναι.

Μπορείς να βγεις έξω στη βεράντα;

Για το δείπνο απόψε, πρέπει να έρθω ή να βρω μια δικαιολογία;

- Πρέπει να έρθεις! - Το διασκεδάζεις;

- Και εσύ; - Όχι.

- Η γειτόνισσα μου είδε τη βιντεοκασέτα; - Όχι. Θα ήθελες να σε δει...

...γυμνή, να σου κάνω έρωτα; Θα μου άρεσε αυτό. Τα λέμε το βράδυ!

Μπορώ να επιστρέψω; Περιμένω...

Κι εγώ. Μην ξεχάσεις τα ποτά, είμαι διψασμένος.

- Λοιπόν, η βιντεοκασέτα; - Φαντάζομαι ότι άκουσες τα πάντα.

Καθόλου, άκουσα ένα κλικ και σκέφτηκα ότι το έκλεισες.

Ήταν το άλλο, αλλά μην μου πεις ποιος ήταν!

Έλα, μην κάνεις μούτρα, πες μου την ιστορία.

- Ήταν πράγματι ένα πορνό. - Θα μου το δείξεις;

Κάποιος βιντεοσκόπησε... την πιο ιδιωτική μου ζωή.

- Εσένα, μόνο σου; - Όχι, υπήρχε και παρτενέρ.

’σε με να μαντέψω. Μια παντρεμένη γυναίκα;

- Ναι. - Η παλιά ιστορία.

- Είτε είναι ο σύζυγος... - ...ή δεν είναι ο σύζυγος.

Όχι, εννοώ, κάποιος διεστραμμένος. Υπάρχουν!

Γνώρισα έναν πρόσφατα...

Φέρε τον εδώ!

Ή αλλιώς... είσαι εσύ.

Όχι, με συγχωρείς, εγώ...

Δεν χρειάζεται να απολογείσαι, εγώ είμαι.

Μου αρέσει να διασκεδάζω.

- Μιλάς σοβαρά; - Εσύ;

- Δεν ξέρω. - Ούτε κι εγώ, τότε.

- Μιλώντας για κασέτες, υποσχέθηκες... - Συγγνώμη.

Δεν είχες χρόνο;

Όχι. Νομίζω ότι... είμαι λίγο μεθυσμένος.

Και λίγο τρελός.

Αλλά δεν με νοιάζει. Τώρα πήγαινε.

Είμαι εδώ για το μάθημα, αλλά φεύγω με μερικούς φίλους.

- Θα τα καταφέρετε με τη μετακόμιση; - Ναι.

Μην ανησυχείτε, οι γονείς μου θα συνεχίσουν να σας πληρώνουν.

Δεν ανησυχώ καθόλου.

- Λυπάμαι. Είστε θυμωμένος μαζί μου; - Όχι.

Και αν δεν δειπνήσω απόψε μαζί σας, δεν θα θυμώσετε;

Όχι.

Ένα σπουδαίο αυτοκίνητο, αλλά η πέμπτη ταχύτητα είναι λίγο μακριά.

Λίγο, ναι. Πρέπει να βάλεις και τις τέσσερις στην πλευρά του συνοδηγού,

να ξεσκονιστείς, να πας ξανά στη θέση σου

και να ευχαριστείς τον Θεό, αν δεν υπάρχει στροφή.

Συγνώμη.

Νομίζω ότι σε συμπαθεί πολύ.

Έλα από εδώ, είναι καλύτερα.

Δεν φαίνεται να έχει λάβει την βιντεοκασέτα.

Μην εμπιστεύεσαι το βλέμμα του.

Ελπίζω ότι θα δεχτείτε να παίξετε κάτι για εμάς.

Συγγνώμη, δεν έχω φέρει την κιθάρα μου,

και νομίζω πως η Βιβιάν πήρε τη δική της.

Παρεμπιπτόντως, είδες, έβγαλε έξω το βίντεο.

Της πήραμε ένα βίντεο και μια βιντεοκάμερα. Την διασκέδασε για μια εβδομάδα...

Έχεις δει τι όμορφα χέρια έχει;

Θα πρέπει να προσέχεις τα χέρια σου με τη δουλειά σου, ε;

Ναι, κάποιος φαντάζεται πράγματα...

Τουλάχιστον μια κιθάρα είναι λιγότερο επικίνδυνη από ό, τι ένα αυτοκίνητο ή μηχανάκι!

Παρεμπιπτόντως... συνέχεια λέω "Παρεμπιπτόντως" απόψε!

Είχα ένα ατύχημα σήμερα, ένα πολύ μικρό.

Είχα σταματήσει στα φανάρια και κάποιος με τράκαρε από πίσω.

Ο τύπος ή θα έπρεπε να πω το γουρούνι,

σαφώς κάτω από την επιρροή αλκοόλ, βγήκε έξω,

πήγε στο πίσω μέρος του δικού του αυτοκινήτου και μου φώναξε,

"Όλα καλά, δεν υπάρχει καμία ζημιά!"

Θα πρέπει να είσαι προσεκτική, αγάπη μου...

Είχες μια κουραστική μέρα.

Κοίτα πόσο ο Νταβίντ μοιάζει στο μικρό αδελφό σου.

Μας συγχωρείτε.

Τι λέγαμε; Ω, ναι, ατυχήματα...

Ευχαριστώ που ήρθες τόσο αργά.

Κοίταξα γύρω από το σπίτι, δεν είδα τίποτα.

Δεν σε άκουσα.

- Δεν φαίνεσαι πολύ καλά. - Ήπια αρκετά σήμερα.

Εντάξει, θα σου κάνω πάλι την ερώτηση:

Υπάρχει κάποιος που έχει οποιοδήποτε λόγο να σου κρατάει κακία;

Πες μου τα πάντα. Από την αρχή.

- Θέλεις λίγο καφέ; - Ναι, με πολλή ζάχαρη.

Έμεινε καθόλου;

Ιστορίες με ζηλιάρηδες συζύγους είναι συνηθισμένες,

αλλά μπορεί να είναι επικίνδυνες.

Μην ξεχνάς, οι άνθρωποι είναι τρελοί.

Συγγνώμη που σε ενόχλησα, αλλά πανικοβλήθηκα.

Φοβάμαι. Σε αυτό το σπίτι που δεν κλειδώνει...

- Μπορώ να μείνω εδώ απόψε. - Ναι; Δεν σε πειράζει;

Καθόλου. Το σκεφτόμουν.

Θα ήταν καλύτερα να μην δεις αυτή τη γυναίκα για τις επόμενες ημέρες.

Ή την κόρη της ή οποιονδήποτε. Εσύ, αν χρειαστεί...

- Συνεχίζεις τους περιπάτους στο πάρκο; - Ναι, πήγα χθες. Γιατί;

Αυτή η κυρία Τομπσθέι, θα μπορούσε αυτή να έχει...

- Την επίθεση; - Για παράδειγμα...

Τη βιντεοκασέτα; Φυσικά μου πέρασε από το μυαλό.

Νομίζω ότι έπεσε στην αγκαλιά σου κομματάκι γρήγορα.

Εγώ, νομίζω ότι είσαι στα πόδια μου κομματάκι πολύ.

Αλήθεια; Νομίζεις;

Συγνώμη.

Έκανα ήδη μια ανοησία σήμερα με την γειτόνισσα των Τομπσθέι.

Τη ρώτησα ευθέως εάν έστειλε την βιντεοκασέτα.

- Τι απάντησε; - Είπε ότι αυτή το έκανε.

Νιώθεις καλά;

Με συγχωρείς. Αυτό συμβαίνει που και που.

Απ' όταν έφτασα σε αυτή την πόλη,

σκέφτομαι πως θα πεθάνω εδώ.

Πως είναι αυτό το συναίσθημα;

Εξαρτάται. Αλλάζει...

Δεν έχω πιτζάμες να σου δανείσω.

Δεν πειράζει.

Καληνύχτα.

- Πώς είσαι; - Πολύ καλά. Είδες τον άνεμο;

- Ξέρεις τι με ξύπνησε; - Ο άνεμος!

Όχι, η μυρωδιά του τοστ. Είναι σαν τη μυρωδιά του καφέ.

- Ίσως να ήταν η μυρωδιά του καφέ. - Όχι, η μυρωδιά του καφέ δεν με ξυπνάει.

Διευθέτησες το θέμα της ταυτότητας σου;

Όχι, όχι ακόμα. Είναι ωραίο να μην είσαι κανένας.

- Το ιδανικό θα ήταν να είσαι κάποιος άλλος. - Ποιος;

- Και πως; - Και γιατί;

Υποθέτω ότι αλλάζεις συχνά. Αλλάζεις ταυτότητες, εννοώ.

Μερικές φορές.

Η αστυνομία!

- Ήρθα... - Πέρνα μέσα!

...για να δω το σπίτι σου, και να σε προσκαλέσω για το απόγευμα!

Όχι, όχι άλλα γεύματα στο σπίτι σου!

Ο Γκράχαμ φεύγει το απόγευμα για τρεις μέρες.

Ήξερες ότι ο αγαπητός μου σύζυγος είχε ένα φίλο πριν από μερικά χρόνια;

Περισσότερους από έναν, ίσως...

Μυρίζει ωραία εδώ. Θα μου δείξεις τα κατατόπια;

Θέλεις ξενάγηση;

Όχι, αφού είσαι απασχολημένος.

Θα έρθεις;

Αυτή είναι ότι όλη η επίδραση που έχω πάνω σου;

Οι παλμοί σου δεν ανέβηκαν καθόλου!

Ξέρεις ότι είμαι περισσότερο νυχτερινός τύπος...

- Θα σε δω το βράδυ. - Όχι στο σπίτι σου, δεν μου αρέσει.

Μα πρέπει. Είναι πολύ πιο ενδιαφέρον στο σπίτι μου.

Νταβίντ, φεύγω, αλλά πριν φύγω, επέτρεψε μου να πω κάτι:

Πρόσεχε τον Γκράχαμ Τομπσθέι.

- Είναι έτοιμος να πάει ταξίδι. - Αυτό δεν αλλάζει τίποτα.

Πίστεψε με, θα πρέπει να σταματήσεις να βλέπεις αυτή τη γυναίκα για λίγο καιρό.

Ντανιέλ, σ' ευχαριστώ για όλα. Ήσουν πολύ ευγενικός...

Ο Γκράχαμ Τομπσθέι είναι ο άνδρας που πρέπει να εξαλείψω.

- Και μετά να κλέψω... - Να κλέψεις τι;

- Που είναι αυτό το μικροφίλμ; - Σε μια μικρή αντίκα υδρόγειο.

- Σκοπεύεις να τον σκοτώσεις; - Ναι.

- Πόσο... - ...δυσάρεστη...

- ...κατάσταση. - Ναι.

Εάν είσαι ανήσυχος, έλα και μείνε στο σπίτι μου απόψε.

Ξέρεις, οι άνθρωποι που πρέπει να εξαλειφθούν είναι συχνά επικίνδυνοι.

Θα δω την Τζούλια Τομπσθέι απόψε. Στο σπίτι της.

Μην ανησυχείς, θα είμαι προσεκτικός.

Έφερα ένα όπλο χθες το βράδυ, για κάθε περίπτωση. Θα το αφήσω, αν θέλεις.

Είναι μικρό και άσχημο, αλλά αποτελεσματικό και αθόρυβο.

Τα καταφέρνει πολύ καλύτερα από ό, τι ένα μαχαίρι κουζίνας.

Είναι γεμάτο. Αυτή είναι η ασφάλεια.

- Εντάξει, ευχαριστώ. Και εσύ; - Έχω ένα άλλο. Πολύ μεγαλύτερο.

- Παρακαλώ; - Εγώ είμαι.

- Γεια σου, μπαμπά. - Είναι έτοιμο.

- Τι είναι έτοιμο; - Είναι έκπληξη. Βιάσου.

Εντάξει, τότε, έρχομαι.

- Λοιπόν; - Ήρθες με το πάσο σου.

Έλα, πάμε κάτω στο κελάρι.

Εδώ είναι. Το τελείωσα. Είναι υπέροχο.

Και που χρησιμεύει;

Πουθενά. Αποδεικνύει όμως πως μπορούσα να το κάνω.

Οπότε, η εταιρεία είχε άδικο που με απέλυσε.

Μπράβο! Θα είσαι ο πρώτος που θα κερδίσεις βραβείο για την πρόωρη συνταξιοδότηση!

Κοίτα, είναι τόσο απλό. Ρυθμίζεις το χρονόμετρο στο καντράν,

ένα λεπτό, πέντε λεπτά, πατάς εδώ και αντίο!

Φαντάσου, αν το ενεργοποιούσες κάτω από ένα άλογο, για παράδειγμα,

δεν θα υπάρχε πλέον το άλογο.

Τα δόντια, οι οπλές, τα κέρατα... Στάσου, τα άλογα δεν έχουν κέρατα...

Το δέρμα, τα οστά... πάνε όλα. Πολτοποιούνται.

Μια δακτυλήθρα γεμάτη στάχτη.

Αν σου την έδινα, θα με ρώταγες: "Αυτό είναι ένα άλογο;"

Όχι, αλλά τι σου έκανε το άλογο;

Η Βιβιάν δεν πρέπει να καθυστερήσει.

Δεν έχει μόνο το θράσος να σε ενοχλεί εκτός μαθημάτων,

- αλλά πέρα από αυτό, έχει καθυστερήσει! - Δεν πειράζει, πραγματικά.

Τι μέρα! Εγώ έπρεπε να πάρω το αεροπλάνο

αλλά την τελευταία στιγμή ακυρώθηκε. Κάποιο μικρό τεχνικό πρόβλημα. Έλα.

Πού είναι η Τζούλια;

Η κα Τομπσθέι είναι στο δωμάτιο της ή κάπου αλλού. Ποιος ξέρει;

Είναι τόσο παράξενη και λέει ψέματα τόσο καλά.

Όπως κι εσύ επίσης, εν παρόδω. Αλλά ήρθε η ώρα να τελειώσω αυτό το παιχνίδι.

Και πάλι, εν παρόδω, σε συγχαίρω για την ικανότητα σου στο θέατρο!

Αν και τώρα, οι κάμερες λειτουργούν με μπαταρίες.

- Παλιά, ήταν με μανιβέλα. - Σωστά!

Μήπως νομίζεις, χαριτωμένε μου κύριε,

ότι θα σε άφηνα να γαμάς τη γυναίκα μου, ατιμώρητος;

Στα γόνατα. Στα γόνατα!

Σκοπεύω να σε σκοτώσω, όμορφε. Αν ήξερες μόνο, πόσο θα το απολαύσω!

Όλα έχουν προβλεφθεί. Αποτυχημένη ληστεία, επίθεση, αυτοάμυνα.

Εάν χρειαστεί, ένα "έγκλημα πάθους". Φοβάσαι;

Σε αποχαιρετώ, αποπλανητή!

Κάποιος πρόκειται να σε σκοτώσει! Θα κλέψει την υδρόγειο σου και θα σε σκοτώσει!

Μπράβο! Κέρδισες στιγμιαία αναστολή. Θα μου το εξηγήσεις αυτό...

- Τι συμβαίνει; - Σκότωσα τον Γκράχαμ...

Τι;

Δύο σφαίρες...

Καλύτερα να το ξεφορτωθείς αυτό.

Ή να το επιστρέψεις στο φίλο σου. Είναι δικό του, έτσι δεν είναι;

Μην αγγίζεις τίποτα! Έλα μαζί μου. Θα καλέσω την αστυνομία.

Αλλά πρώτα, πρέπει να το κάνουμε να φανεί σαν ληστεία...

Σου αρέσει;

Πάρ' το, θα πω ότι κλάπηκε.

- Είναι όμορφο. Πρέπει να είναι ακριβό. - Πράγματι.

Είναι ακριβώς ό, τι θα μπορούσε να κλαπεί.

Ξέρεις την πραγματική του αξία;

Καλύτερα από ό, τι νομίζεις. Σήμαινε πολλά για τον Γκράχαμ.

Δεν είσαι σε θέση;

’φησε με, τώρα.

Ξαφνικά αισθάνομαι τόσο καλά!

Δεν θα καταλάβεις.

Δεν πρέπει να συναντιόμαστε για λίγο καιρό. Είναι πολύ επικίνδυνο.

Ούτε να τηλεφωνιόμαστε.

Μα πώς θα μαθαίνω για σένα;

Αν δεν ακούς τίποτα, όλα είναι μια χαρά. Αν όχι...

Θα βρω έναν τρόπο να σε προειδοποιήσω. Έλα, πήγαινε!

Και να προσέχεις τον εαυτό σου.

Έλα μέσα! Καλημέρα! Έρχομαι!

Ναι, έτσι είναι. Πονάνε τα μάτια μου σήμερα.

Όπως λένε, μην παίρνεις τίποτα απ' αυτά που λέω πολύ σοβαρά!

Το βρήκα! Ήταν στην κουζίνα.

Φαίνεσαι προβληματισμένος. Συμβαίνει κάτι;

Ο θάνατος του γείτονά μου; Το άκουσες; Μα φυσικά, τον ήξερες.

Δεν έχει αρκετό αλάτι.

Τόση αναστάτωση από το πρωί! Η αστυνομία με ανάκρινε.

Δεν είδα τίποτα! Δείπνησα έξω και γύρισα σπίτι στις τρεις.

Το ήξερα ότι θα σε ενδιέφερε. Γι' αυτό σου τηλεφώνησα,

όχι μόνο για να σε ευχαριστήσω για τις κασέτες.

Ήθελα, επίσης, να σου δείξω τις τελευταίες μου φωτογραφίες...

Τίποτα εκπληκτικό, αλλά μου αρέσουν.

Είναι μόνο ένα δείγμα, φυσικά.

Αυτό που μου αρέσει σε αυτή είναι ότι η κα Τομπσθέι φαίνεται διαφορετική.

Θα μπορούσες να πεις χαμένη, αλλόφρων. Της ταιριάζει.

Σε κάνει να θέλεις να την πάρεις στην αγκαλιά σου, έτσι δεν είναι;

Και κοίτα, ο σύζυγός της. Πραγματικά δεν τον συμπαθούσα πολύ.

Φαίνεται ευτυχισμένος. Αλλά δεν μπορείς να δεις που κοιτάζει.

Ένα φίδι, ίσως, ή την κόρη του...

Όχι, δεν ήταν την ίδια μέρα.

Η Βιβιάν, έτσι δεν είναι; Το όνομα δεν της ταιριάζει.

Αλλά και πάλι, εμένα με λένε Ετίζ...

Ο δάσκαλος και η μαθήτρια του.

Ήξερες ότι κάθε φορά που έβγαινες έξω από τους γείτονές μου,

έριχνες πάντα μια ματιά προς τα μένα; Είναι πολύ κολακευτικό.

Το κορίτσι έχει κερδίσει την προσοχή.

Τι έλεγα; Αλλά ποτέ δεν με είδες.

Κάνω λάθος; Όχι, δεν κάνω λάθος.

Αυτή είναι η πιο πρόσφατη. Διστάζεις, αναρωτιέσαι... αλλά δεν χτυπάς.

Έκανες το σωστό, δεν θα απαντούσα. Ήμουν απασχολημένη.

Τέλος αυτή εδώ, την τράβηξα από μακριά.

Την κράτησα γιατί είναι η πρώτη φωτογραφία που σου πήρα.

Μια στιγμή αργότερα με πήγες σε εκείνο το οικτρό μπαρ

με εκείνη την προκλητική σερβιτόρα. Ήταν πολύ ντροπιαστικό.

Αυτό ήταν. Ελπίζω να πέρασες καλά.

Θα ηχογραφήσω τον ήχο της φωνής σου την επόμενη φορά.

Έπρεπε να με προειδοποιήσεις. Είδες τις εφημερίδες;

Έλα.

Ξέρεις ποιον υποψιαζόμαστε; Τη σύζυγο του Τομπσθέι.

Και μπορείς να βάλεις στοίχημα ότι η υδρόγειος εξαφανίστηκε.

Ήρθες εδώ για να μου πεις αυτό;

Φοβάμαι για σένα, και θέλω να σε βοηθήσω.

Δεν έχει νόημα! Εάν η Τζούλια ήθελε να τον σκοτώσει, γιατί με κάλεσε;

Πώς μπορείς να ξέρεις; Ίσως είσαι μέρος του σχεδίου χωρίς να το γνωρίζεις.

Δίνε του. ’σε με ήσυχο.

Φοβόμουν για σένα.

Τι έκανες το πιστόλι μου;

Το έκρυψα στο ντουλάπι του μετρητή ρεύματος. Αντίο.

Αντίο. Χάρηκα που σε γνώρισα.

- Τι συμβαίνει; - Η Βιβιάν έχει απαχθεί.

Ξέρεις τι λύτρα ζητάνε;

Την υδρόγειο.

Πώς το μάντεψες;

Επέμενες να την πάρω...

Θυμάμαι ότι έδειξες ιδιαίτερο ενδιαφέρον γι' αυτή.

- Ήταν άνδρας αυτός που σου τηλεφώνησε; - Ναι.

Πως ήταν η φωνή του;

Σαν τη δική σου.

Φαίνεται ότι εξακολουθείς να κάνεις κακές παρέες.

Ναι.

Φύγε.

Πήγαινε σπίτι. Θα πάω να φέρω την υδρόγειο.

Μην ανησυχείς, είναι ζωντανή.

- Παραπλάνηση ανηλίκων, τώρα... - Ναι, αυτό είναι.

Δεν μπορούμε να την αφήσουμε εκεί.

Θα εξηγήσω πρώτα. Μετά ο σαρκασμός σου. Αλλά θα φύγω πριν από αυτό.

Με κουράζεις, Νταβίντ.

Ορίστε. Την πήρα και την έφερα. Ευγενικό εκ μέρους μου.

Αυτό είναι μόνο ένα δείγμα από την πίεση που μπορώ να ασκήσω.

Δεν είστε οι πιο δυνατοί, η κυρία Τομπσθέι και εσύ.

Με πιστεύεις;

- Τι συνέβη; - Μην ανησυχείς, όλα τελείωσαν τώρα.

Είναι ένας φίλος.

Είμαστε στο νέο μου σπίτι. Περίμενε εδώ.

Θα δω τον φίλο μου στην πόρτα και μετά θα επιστρέψω.

- Ξέρεις τη λέξη "πικαρέσκ"; - Νομίζεις ότι είμαι και αγράμματος;

Εσύ είσαι αυτός που έλεγες παραμύθια!

Το βράδυ που ο σύζυγος της ερωμένη σου δολοφονήθηκε, ήσουν εκεί. Σε ακολούθησα

γιατί ανησυχούσα... για σένα.

Η κα Τομπσθέι είναι πονηρή. Μια διάρρηξη; Τα είδα όλα από το πάρκο.

Γιατί περίμενες μέχρι τώρα να μου το πεις αυτό;

Γιατί ήθελα εσύ να είσαι αυτός που θα μου το έλεγε πρώτος!

- Καλά, τότε. Εγώ τον σκότωσα. - Απίστευτο!

Εξακολουθείς να προσπαθείς να την υπερασπιστείς!

Την είδα να σκοτώνει τον άντρα της.

Στη βεράντα, μπροστά από τα παράθυρα.

Λοιπόν, σκοπεύεις να το αρνηθείς;

Πάλι τα ίδια! Είσαι τρελός. Δίνε του!

Μου προκαλείς αηδία.

Δεν ξέρω τι ακριβώς σχεδιάζετε εσείς οι δύο,

αλλά είμαι βέβαιος ότι εσύ έχεις την υδρόγειο.

Ξέρεις τι οδηγίες πήρα σήμερα το πρωί;

Να την ανακτήσω, με οποιοδήποτε κόστος. Και να εξολοθρέψω το πρόσωπο που την έκλεψε.

Με εξαπάτησες, Νταβίντ. Μου προκαλείς αηδία.

Το είπες ήδη.

Έλα, παραδέξου ότι είσαι αυτός που την έχει, Νταβίντ. Παραδέξου το!

Ναι, εγώ την έχω.

Σε αυτή την περίπτωση, ξέρεις τι πρέπει να κάνω.

Σε προειδοποίησα. Λυπάμαι.

Εσύ είσαι που μου προκαλείς αηδία!

- Αισθάνεσαι καλύτερα; - Είμαι καλά.

Έχει πρόβλημα ο φίλος σου;

Ναι, δεν μπορούσε να βρει τα κλειδιά του αυτοκινήτου του.

- Να σε πάω σπίτι; - Ναι, παρακαλώ.

- Στο σπίτι σου; - Όχι, στους φίλους μου.

Ευχαριστώ για όλα.

- Οι γονείς μου σε έβλαψαν; - Ναι, έτσι νομίζω.

Το απολαμβάνουν αυτό. Τουλάχιστον, το απολάμβαναν.

- Προσπάθησα να σε προειδοποιήσω... - Και σου είπα ότι ήταν δική μου δουλειά.

Ξέρεις...

Ούτε από τον εαυτό μου είμαι πολύ ικανοποιημένος.

- Ναι; - Είμαι η Τζούλια. Έλαβες...;

- Μόλις τώρα. Την έχεις δει; - Ναι.

- Μπορώ να αναγνωριστώ; - Από κάποιον που σε ξέρει, ναι.

- Το τράβηξε η γειτόνισσα σου; - Ίσως. Δεν μπορώ να πω.

- Θα πρέπει να κλείσω, έχω επισκέπτη. - Να προσέχεις.

- Που ήσουν; - Γύρω από το σπίτι.

Είναι μεγάλο μέρος.

- Γιατί; Τι θέλεις; - Την υδρόγειο.

Είναι θαμμένη στον κήπο με το πιστόλι σου.

Νόμιζα ότι ήταν στο ντουλάπι του μετρητή ρεύματος. Συνεχώς μου λες ψέματα.

Πάρ' τη και δίνε του. Και παρακαλώ, κάνε το πέρα αυτό.

Δεν καταλαβαίνεις, Νταβίντ. Πρέπει να σε σκοτώσω.

Είπα ότι η συμφωνία θα τελειώσει σήμερα, και αυτό θα γίνει.

Σταμάτα, Ντάνιελ. Σκέψου! Τι πας να κάνεις;

Θα πάω διακοπές, όπως κάνω πάντα μετά από μια δουλειά.

Θα στείλω την υδρόγειο στον Φελίξ Αντρέ.

Φελίξ, αυτό είναι το μικρό του όνομα. Παράδοση, οδός Turgot 9, Παρίσι.

Λίγο μετά, θα λάβω την αμοιβή μου εδώ, με τον ίδιο τρόπο.

Θυρίδα 51, στο κεντρικό ταχυδρομείο.

Ο κος Ντομινίκ Λεναρού, αυτό είναι το όνομά μου σε αυτή την πόλη,

θα λάβει 300.000 φράγκα, και κανείς δεν θα ξαναμιλήσει γι' αυτόν.

Σε αντίθεση με ότι μπορεί να πιστεύεις οι πιο σημαντικές συναλλαγές,

και οι πιο επικίνδυνες, πραγματοποιούνται απλά με το ταχυδρομείο.

Δεν πήρα το μικροφίλμ. Δεν το ελέγχεις;

Όχι, σου είπα, ξέρω πάντα πότε κάποιος λέει ψέματα.

Τουλάχιστον, σχεδόν πάντα...

Αν με είχες πιστέψει...

Η Τζούλια μου είπε ψέματα;

Δεν την ξέρω. Αλλά χωρίς αυτήν, δεν θα καταλήγαμε εδώ.

Λυπάμαι, Νταβίντ,

αλλά δεν υπάρχει τίποτα άλλο που μπορώ να κάνω...

Αντίο, Νταβίντ.

Καλή τύχη Νταβίντ -

Έλαβα κι άλλη βιντεοκασέτα. Και η κα Τομπσθέι, επίσης.

Τραβηγμένη από το σπίτι σου, έτσι δεν είναι;

Δεν μου αρέσει το ύφος σου.

Πώς τελειώνει η ιστορία σου με την πουτάνα;

Ποια πουτάνα; Δεν ξέρω καμιά πουτάνα.

- Η βιντεοκασέτα, εσύ ήσουν; - Ναι.

- Και την πρώτη φορά, επίσης; - Όχι.

- Ξέρω. - Εσύ ήσουν που μου έδωσες την ιδέα.

Μήπως οι δολοφόνοι σε έκαναν... Όχι.

Με συγχωρείς, ήμουν έτοιμος να πω... Θα προσπαθήσω ξανά.

Οι δολοφόνοι... Συγγνώμη, θα το πάρω από την αρχή.

- Αγαπάς τους δολοφόνους; - Εσύ;

Έχεις δει την βιντεοκασέτα σου;

Εγώ, όχι. Η κα Τομπσθέι.

Μπορείς να της αποκαλείς Τζούλια. Σου είπε τι δείχνει;

Όχι, ξέρω ήδη την ιστορία.

- Νομίζεις; - Όχι, σε παρακαλώ!

Ναι, σε παρακαλώ, επέτρεψε μου να έχω αυτή την ευχαρίστηση!

Αναγνωρίζεις τον εαυτό σου, κε Ορφέτ; Ακόμη και αν γυρίστηκε από εμένα;

Από μακριά και τη νύχτα. Δεν είναι εύκολο!

Ναι, αδύνατο να κάνεις λάθος, αυτός είναι ο κ. Τομπσθέι.

Ποτέ δεν άκουσα τον πυροβολισμό με όλο αυτό τον άνεμο.

Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί έπεσε ο κ. Τομπσθέι.

Σε είδα να ρίχνεις κάτω το περίστροφο, τότε κατάλαβα τι συνέβη.

Τι παράξενη ιδέα να το πετάξεις.

Αυτό είναι που λένε "χάνει κάποιος τα λογικά του";

Τέλος πάντων, τέλος της πρώτης πράξης ή μάλλον, της πρώτης σκηνής,

στην πραγματικότητα είναι η δεύτερη. Το ματς είναι στα τρία σετ.

Λίγα λεπτά νωρίτερα...

Η κα Τομπσθέι. Υποθέτω ότι την αναγνωρίζεις.

Αυτό είναι που μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Έτρεξα για την κάμερα μου...

Τι ήταν αυτό που η κα Τομπσθέι έβλεπε τόσο προσεκτικά

στο σαλόνι του κ. Τομπσθέι;

Τώρα η τρίτη σκηνή.

Μόλις έχεις πυροβολήσει τον κ. Τομπσθέι και πας στο σαλόνι.

Τώρα, κοίτα προσεκτικά!

Αστόχησες με τον κ. Τομπσθέι. Έχει απλώς τραυματιστεί.

Όμως, έκπληξη, έκπληξη, επιστρέφει η κυρία Τομπσθέι.

Σηκώνει το περίστροφο σου

και τέλος παιχνιδιού!

Η κα Τομπσθέι δεν αστόχησε με τον κ. Τομπσθέι.

Η αυλαία πέφτει.

Καλή παράσταση, Τζούλια!

Να αποδέχεσαι την ήττα, κε Ορφέτ. Το φταίξιμο ίσως...

Ναι, ξέρω. Έπεσα στην αγκαλιά της πάρα πολύ γρήγορα.

Τι θα κάνεις;

Φεύγω... αύριο.

Ελπίζω να έρθουν κάποια χρήματα.

Και... μέχρι αύριο;

Δεν ξέρω.

Θα ήθελες να μείνεις εδώ;

Ναι.

- Η μητέρα σου είναι καλά; - Ναι.

Θα αρχίσω να εργάζομαι μαζί της την επόμενη εβδομάδα.

- Τι κάνετε; - Εργασίες ντετέκτιβ.

- Δεν μπορεί να είναι αλήθεια... - Με περνάς για καμιά ψεύτρα;

- Και το μπαστούνι; - Τα συλλέγω.

Τη μέρα που μετακόμιζα, κρατούσα ένα, έτσι κούτσαινα...

- Γιατί; - Για να τραβήξω την προσοχή, κε Ορφέτ.

Α, ναι! Τώρα θυμήθηκα την ιστορία με την πουτάνα!

Ποια πουτάνα; Δεν ξέρω καμιά πουτάνα.

Περιμένει για πελάτη κάτω από το σπασμένο φως του δρόμου.

Ένας άντρας έρχεται και ρωτά, "Πόσο;" Λέει, "200".

Λέει, "Όχι, είναι πάρα πολλά, 150." Αυτή λέει, "Όχι, 200."

Αυτός λέει, "Κρίμα", και φεύγει. Σύντομα επιστρέφει.

Λέει, "Εντάξει, 200." Αυτή λέει, "Όχι, 250."

Ο τύπος αιφνιδιάζετε. "Μα..." Αυτή λέει, "Όχι, τώρα είναι 250."

Της λέει, "Γιατί;" Του λέει, "Έτσι πάνε τα πράγματα."

Φεύγει. Σύντομα επιστρέφει, λέγοντας, "Εντάξει, τότε, 250."

Τώρα η γυναίκα διστάζει.

Στο τέλος λέει, "Εντάξει,

αλλά ελπίζω να γαμάς καλά, γιατί δεν έχεις ιδέα από συναλλαγές."

Όχι, μην φεύγεις.

- Νταβίντ. - Παρακαλώ.

Νομίζω ότι ξέρεις τα πάντα τώρα.

Ναι, ήμουν εγώ που τον σκότωσα. Με μισούσε.

Τον μισούσα. Και τον αγαπούσα.

Έτυχε να έρθεις...

Θα προτιμούσα να ήσουν αρκετά δυνατός ώστε να τον σκότωνες μόνος σου.

Αποδείχτηκες όμως αρκετά έξυπνος, επίσης.

Εσύ και ο φίλος σου ψάχνατε ήδη την υδρόγειο, όταν συναντηθήκαμε.

Όχι, δεν είναι δράμα. Αλλά κι εσύ γερνάς.

Τελειώσαμε. Τελείωσα μαζί σου.

Θα... συνεχίσω κάπου αλλού.

"Και οι καταραμένοι εραστές δεν θα συναντηθούν ποτέ ξανά."

Κρίμα. Θα μπορούσα να σ' έχω αγαπήσει.

Αντίο.

Τα σέβη μου, γειτόνισσα.

Αν κάποιος βγαίνει κερδισμένος από αυτό, είσαι εσύ: πλούσιος και αγαπημένος.

’ντε, πήγαινε. Τα σέβη μου στη Βιβιάν.

Και τα συγχαρητήριά μου.

Δεν μπορώ να μείνω, αλλά θα επιστρέψω... σύντομα!

Κοίτα, το φοράω πάντα!

Έγραψα ότι σκοπεύω να αυτοκτονήσω.

Μην πιστέψετε τίποτα. Είναι μια πλάκα!

Πάω ένα ταξίδι.

- Θέλεις να έρθεις μαζί μου; - Ναι. Πότε;

Αμέσως.

Θα ετοιμάσω τα πράγματα μου.

Έλα...

Είμαι έτοιμη.