Original subtitles

Ze vullen hun zakken, ik heb bewijzen.

Ik moet zien wat je hebt. - Het is veilig.

Ik leid het onderzoek, bij mij is het veilig.

Ik heb Vallejo gesproken, hij heeft iets.

Mijn cliënt kan dit uit de publiciteit houden.

Maar hij wil wel een gebaar van jouw kant.

Een online krant heeft een video geüpload.

Niemand verhindert me om deze zaak af te sluiten.

Is het dringend?

Waarom wilt u Lia les geven? - Ik ben dol op kinderen.

Voor je een stuk verzet, moet je aan deze drie woorden denken...

Kijk, denk...

en handel.

Heb je gehoord dat rechter Vallejo dood is?

Het is een tragedie.

We hebben alle vertrouwen in het rechtssysteem.

Zullen we beginnen?

Hier is het.

Jongens, zullen we het maar vergeten?

Wil je nu terugkeren? - Het is niet voor niets afgesloten.

Kniptang.

Hallo.

Ik sta te beven. - Je bent een watje.

We zouden het toch doen?

We gaan viraal op YouTube.

Het is een doolhof. Welke kant gaan we op?

Die kant.

Wow, wat cool.

Wacht tot ze dit zien op school.

Wat was dat? - Niets, gewoon stenen.

Wat doe je nu?

Kom op, doe niet zo flauw. We gaan kijken.

Vergeet het, ik ga niet mee. - Ik ook niet.

Watjes.

Dani, kerel. - Verrek.

Verrek. - Wat is er?

Het is echt smal.

Wacht, daar is een opening.

Dag en Nacht

Vivancos is echt een kanjer.

Ze is een tang en ze heeft een rotkarakter.

Normaal zou ik honderd zeggen, maar nu...

Nu heb je alleen oog voor je vriendin.

Ja, inderdaad.

En dan?

Je zegt dat mannen geen gevoelens hebben,

maar jammer genoeg moet ik je zeggen

dat jullie je allebei vergissen.

Mannen zijn van nature romantisch.

Het zijn vrouwen die berekenend zijn. - Geloof dat maar niet.

Romeo and Julia. Wie is op dat balkon geklommen? Hij.

Wie heeft met een zwaard gevochten? Hij. En wat deed zij?

Niets. Niets. Zij staat op dat balkon te wachten...

Zoals jullie allemaal. Ze wil alleen zien

dat Romeo alles voor haar zou doen.

Heeft je vriendin dat al gehoord? - Nee, ze zou me vermoorden.

Jullie zijn niet meteen een ideaal stel.

Waarom niet? - Weet ik niet.

Ik had jullie nooit als een stel gezien.

Ach, mijn beste. Zo gaat dat met het hart.

Als je haar kende, zou je zulke dingen niet zeggen.

Nodig ons dan eens uit. - Goed, doe ik.

Als het geschilderd is en we meubels hebben, mag je komen eten.

Veel geblaat en weinig wol. - Zoals alle mannen.

Fàtima, hier.

Kransslagadervernauwing van de hoofdslagader

die een hartaanval heeft veroorzaakt. Moet nog bevestigd worden.

Waar is Vivancos naartoe?

Naar een incident in één of andere uithoek.

Eva Vivancos, de nieuwe forensisch antropologe.

Enric Gabaldós van het lab.

Bedankt voor uw komst. - Ja.

Jongeren hebben het lijk gevonden, die grot is al jaren verzegeld.

Ze wilden hun video online zetten, maar ze werden verrast.

En het lichaam?

Waarschijnlijk een verdwaalde speleoloog.

Is het hier glad? - Ja, voorzichtig.

Hij is vast gevallen en hij kon niet meer opstaan om hulp te zoeken.

De ingang is al jaren afgesloten wegens vallende stenen.

Als het een speleoloog was, heeft hij misschien de andere ingang genomen.

Er zijn overal ingangen.

Ik denk niet dat daar een ingang is.

Hij is vast verdwaald en kon niet meer weg.

Hij draagt dunne schoenen.

Geen hoofdlamp,

geen helm

of gereedschap voor speleologen.

En hij heeft een hoofdwonde.

Misschien door de val of door een grondverschuiving.

Dat zien we wel.

Heb je gezien waar ze naartoe zijn? - Ja. Kom, schiet op.

Vertel je het me nog? - Straks.

Wanneer is straks?

Straks is straks.

Jij daar, David. Vooruit, laat haar met rust.

Trek je broek op, man.

Rosalía, alles in orde?

Ik meen het.

Laat me los, ik deed niks.

Ik deed niks.

Kom, David. - Kom mee.

Ik wil een pil. Ik wil een pil.

Als vaste substituut krijg je Vallejo z'n zaken toegewezen.

Voorlopig. En dan?

Hebben ze je verteld

dat Vallejo en ik wilden gaan samenwerken aan zaken? Die van jou en van mij.

De zaak-Gangrena. - Hij heeft niets gezegd.

Waarom zou hij dat gezegd hebben? - We hebben het besproken.

Door samen te werken, zouden we verder komen.

Nu hij er niet meer is... - Ik vind het wel goed.

Ik geef die documenten wel door.

Bedankt, Olga. - Tot ziens.

Gangrena onder controle.

Ondanks de nieuwe wending in deze zaak,

heeft de Raad een voorstel opgesteld

om alle activiteiten van een paar bedrijven te herstructureren.

Daarvoor moeten we nieuwe filialen oprichten

die we besturen vanuit een moederbedrijf, Solaris.

Daarmee willen we de band tussen die filialen vager maken,

zodat wij nergens mee kunnen worden gelinkt.

We moeten iemand aan het hoofd stellen die te vertrouwen is.

De enige directeur van Solaris. - Juist.

Maar Solaris blijft gelinkt aan PlusMerc, AZexport,

Promann, DTwisterCO en de anderen.

Een marionet. - Niet alleen dat.

We zoeken iemand met talent, die de belangen van het bedrijf verdedigt.

Wie zou die betrouwbare persoon zijn?

Iemand uit onze kringen. - Haar cv.

Is ze niet te jong? - Ze heeft niet veel ervaring.

We bereiden er haar al zes maanden op voor.

Ze is ideaal, ze werkt hard en ze stelt niet te veel vragen.

En ze wil de wereld verslaan.

Ik wil haar eerst ontmoeten.

Schat?

Hallo, ik had je niet gehoord.

Pol, je gelooft het nooit. - Wat dan?

Bij Martí Miró.

Martí Miró? Dat voormalig parlementslid?

Ze zoeken een advocaat om dingen te regelen.

En de Raad denkt aan jou.

Wat? - Niets.

Nee, ik weet wat je denkt. 'Je werkt daar pas zes maanden

en nu mag je al die bedrijven gaan leiden?'

Nee. - Je denkt dat ik het niet kan.

Nee, tuurlijk wel.

Maar... Hebben ze gezegd hoeveel je gaat verdienen?

Ik krijg opslag en commissies.

Zie je wel? - Wat?

Commissies. Je moet een vast maandloon krijgen.

Geen stomme commissies. Geld in het handje.

Ze gaan van je profiteren en je keihard laten werken, je zult het wel zien.

En die commissies moeten we nog afwachten.

Heb je tegen de huisbaas gezegd dat dit rotzooi is?

Ja, maar dat kan hem niet schelen.

Hoe is het gegaan? - Geweldig. En bij jou?

Hoe was het proces? - Heel goed, het is verdaagd.

Maar weet je wie ik heb gezien toen ik wegging?

Wil je het weten?

Vooruit, raad eens.

Aitor.

Andreu Rubio. - Hoe gaat het met hem?

Goed, hij geeft les aan de universiteit.

Hij heeft met een paar diensthoofden gepraat

en ze gaan eindelijk een nieuwe directeur kiezen.

Na een jaar, dat wordt tijd.

Het is vast geen toeval dat het zo lang heeft geduurd.

Aitor, het slaat nergens op om mij te nomineren.

Nee? Wie is er beter dan jij?

Eva. - Vivancos? Kom nou.

Ja, ze is jong en bekwaam. Ze is al een ster.

Nu jij, jij bent ook bekwaam.

Luister, iedereen is dol op je. Andreu is dol op je. Ik ben dol op je.

Kijk, hier is dr. Sara Grau,

de nieuwe directeur van het Instituut voor Forensische Geneeskunde.

Ja, hoor.

Luister, dat is vast de Raad die me die baan aan wil bieden.

Lluís.

Ja? - Hallo, Sara.

Wat moet je?

Ze hebben ja gezegd.

Hoeveel? - Wat we hebben afgesproken.

Maar ze willen morgen tekenen. - Morgen?

Ja, we hebben een afspraak om vijf uur.

Morgen kan ik niet. Ga maar, ik ga wel een andere keer.

Sara, we moeten samen gaan. - Morgen komt me niet uit.

Overmorgen, dan.

Maar stel het niet langer uit, een koper vinden, vraagt tijd.

Misschien kunnen wij eens samen lunchen en erover praten.

Het is goed, ik regel het wel. Hoe sneller, hoe liever.

Ja, natuurlijk. Hoe sneller, hoe liever.

Tot morgen dan, om vijf uur?

Ik kan je wel oppikken. - Nee, dat is niet nodig.

Sara...

Wat?

Niets.

Hè...

Zal ik met je meegaan? - Nee.

Zeker? - Zeker.

Hij heeft iets in zijn zakken.

Twee munten van vijf peseta, en eentje van vijfentwintig.

Een paar sleutels.

En...

Dit.

Wat is dat? - Geen flauw idee.

Het zou te mooi zijn geweest als hij een identiteitskaart op zak had gehad.

Laat eens zien.

Een man. Leeftijd nog te bepalen.

Aan zijn gebit te zien, is hij niet ouder dan twintig.

Eva, moet je kijken.

Een plaat in zijn dijbeen.

Hier heeft hij littekens. - Verrek.

Hij heeft blijkbaar een huidinfectie gehad op zijn dijen.

En hier, blijkbaar had hij...

pukkels in zijn hals.

Daar had hij vast...

veel last van.

En die andere hier. Bedankt.

Gangrena ♪4

Goed, bedankt. Tot ziens.

Weet je dat zeker? - Zie ik eruit of ik problemen zoek?

Wie heeft dat gezegd? - Hij, een paar dagen voor zijn dood.

Vallejo zei dat hij Canals niet vertrouwt?

Vallejo vertrouwde niemand.

Hij wou Canals geen dossiers laten inkijken, vraag me niet waarom.

Waarom zei Canals dan... - Hij wil ze al lang.

Maar die zaak is voor jou. Als je wilt.

Neem ik dan al Vallejo z'n zaken over?

Tijdelijk. - Net wat ik nodig had.

Heb je veel werk?

Ja, sinds ik Samu heb geadopteerd.

Welkom in de club. Hoe oud is hij?

Hij wordt zes.

Hij vraagt veel aandacht, hij moet zich nog aanpassen.

En ik wil geen problemen met Canals.

Vallejo had een getuige en zou bewijzen voor gaan leggen.

Hij zou willen dat iemand als jij dit verderzette.

Bekijk het eens, meer vraag ik niet.

Alsjeblieft.

Ik weet het niet...

Doe iets waardoor mijn ogen beter uitkomen.

Geen nood, ik maak je mooi.

Het komt allemaal goed, ze nemen je wel aan.

En anders, pech. Er zijn belangrijker dingen dan werk.

Hoe gaat het met Pol? - Arme kerel.

Hij staat de hele dag muren te schuren. - Wat een kerel.

Heb je pa onlangs nog gesproken? - Niet onlangs.

Ik heb het druk gehad.

Het gaat niet goed, ze moeten meer tests doen.

Zijn hele leven gewerkt...

zonder vakantie te nemen,

en nu hij met pensioen is, krijgt hij al die problemen.

Wat denk je...

van zoiets?

Perfect.

Ga naar dat gesprek en maak ze af.

En bel dan naar pa, hij zal blij zijn.

Binnenkort hebben we een nieuwe directeur.

Dat heb ik gehoord.

Het zou goed zijn als het een vrouw was.

Ja, dat wordt eigenlijk wel tijd.

Jij zou perfect zijn.

Jij ook.

Help je me even? - Tuurlijk.

Kijk, die plaat in zijn dijbeen. - Ja.

Ik noteer het referentienummer.

Kijk, Eva.

Daar zit een gat, zo groot als een munt.

Dat komt niet door die val.

Nee, dit betekent... - Dat hij vermoord werd.

Goedemorgen.

Dag, jongen.

Wat is hij knap.

Denk aan zijn medicatie. - Jazeker.

Ernest...

Kom nou.

Kom, we gaan naar het strand.

Kom je nog?

Ik weet wat je denkt.

'Waarom ik? Ik werk hier nog maar zes maanden.'

Dat heb ik ook gevraagd toen ze jou noemden.

Maar er staat iets in je cv wat opviel.

Vrij zonder aanklacht.

Het was vast moeilijk een man te verdedigen die zo vaak had gemoord.

Marc Ramos was mijn cliënt. - Wist je dat hij schuldig was?

Ik dacht dat hij onschuldig was.

Als je had geweten dat hij schuldig was,

had je hem dan nog steeds verdedigd?

Iedereen heeft recht op een advocaat.

Hier moet je geen moordenaar verdedigen.

Hier werk je met bedrijven en politici.

Wat moet ik precies doen?

Je weet hoe de publieke sector werkt.

Ondernemers moeten sommige projecten schrappen

omwille van juridische obstakels.

Voor er iets kan worden beslist, is er een berg papierwerk.

Formulieren, vergunningen...

Wij versnellen dit proces.

Versnellen?

We helpen bedrijven te krijgen wat ze willen.

We zijn een soort bemiddelaars. - We maken dingen mogelijk.

Dingen die iedereen ten goede komen.

Maar door mijn man z'n politieke connecties

zien sommigen deze ingrepen misschien als maar net legaal.

Dus hebben we iemand nodig die ervoor kan zorgen

dat die activiteiten niet als illegaal kunnen worden bestempeld.

Begrijp je?

Je werkt rechtstreeks voor ons.

Je moet de firma verlaten, of toch officieel.

Geen probleem, maar waar... - Ogenblikje.

Alícia.

Alícia, dit is Carmen Garcia.

Hallo. - Carmen, dit is Alícia.

Ze wordt je secretaresse.

Kom maar mee.

Is het contract er? - Het ligt op de tafel.

Mooi.

Alsjeblieft.

Bevalt het je?

Jazeker.

De financiële voorwaarden staan in het contract.

Neem je tijd,

maar denk eraan, veel mensen willen in jouw plaats zijn.

Welkom.

Wat is dit? - De kaart van de firma.

Voor alle werkgerelateerde onkosten. - Bedankt.

De verbindingen tussen de groeischijven van dijbeen, scheenbeen en kuitbeen

zijn niet gesloten.

Bekkenkam, wervels?

Nee. - Daar ook niet.

Ook niet in de distale en proximale epifyse van de schouder.

Ook niet van de pols,

de tenen,

of in de heupkom.

Wat?

Ik ga naar die advocaat. Nog nieuws?

Hij was minderjarig. - Tussen acht en vijftien.

Dat moeten we preciseren. - Dat is alles wat we hebben.

Ernest, jongen...

Waar ben je?

Het is gelogen.

Het is allemaal gelogen, snap je dat niet?

Neem dit maar.

Ik ga betalen.

Wacht maar even.

De kopers hebben gebeld dat ze wat later komen.

Ik laat het je weten als ze hier zijn.

Hallo.

Hallo.

Hoe gaat het?

Ze zei dat de kopers er nog niet zijn.

Nee.

Waar moeten we zitten?

De kopers zitten aan één kant, de verkopers aan de andere

en de advocaat aan het hoofd.

Hier? - Ja, dat is goed.

Wie zijn de kopers?

Een stel van hier, uit Barcelona. - Ja.

Ze hebben een zoontje.

Mooi.

Hoe gaat het?

Goed.

Ik heb ze gesproken, dat stel.

Ze zijn vier keer komen kijken.

Ze vinden het heel mooi, de indeling, alles.

Ik heb gezegd dat dat jouw idee was. - Niet waar.

Van ons allebei. - Nee, meer van jou.

Ik verkoop het niet graag.

Het is beter zo. - Ja, ik weet het.

Hoe gaat het op het werk? - Goed, en bij jou?

Goed.

Ik werk bij een farmaceutisch bedrijf. Ik doe hetzelfde als altijd.

Mooi.

Hun zoontje was dolblij met het zwembad.

Hij wou meteen gaan zwemmen.

Dat is het mooiste aan het huis, dat zwembad.

Ja.

Ik heb twee cheques gevraagd, één voor jou en één voor mij.

Perfect.

Dus vandaag is alles geregeld. - Fantastisch.

We verkopen het huis en dan is er niets meer tussen ons.

Niets meer om te delen, behalve tijd.

En herinneringen. - Lluís...

Echt, die herinneringen blijven, Sara.

Ja, herinneringen

zijn moeilijk uit te wissen.

We hebben ook mooie tijden gekend. - Het was wat het was.

Laten we het daarbij houden. - Sara...

Goedemiddag. - Middag.

Mr Forés and Mw. Grau.

Iedereen is er. Kopers, ga hier maar zitten.

Mag ik jullie identiteitskaarten?

Hallo. - Dag.

Tot volgende week, jongen.

Tot kijk. - Dag.

Rosalía, waar ga je naartoe? - Ik ga bidden.

Je snapt het niet, het is niet makkelijk.

Dank je wel.

Sara. - Wat?

We moeten niet verkopen als je dat niet wilt.

Hoezo? Natuurlijk moeten we het verkopen.

Sorry.

Ogenblikje.

Sara, het gaat hier om herinneringen.

Ik weet dat ik op het einde door het lint ben gegaan.

Ik ben hier door het lint gegaan,

en ik heb kunnen nadenken over wat ik heb gedaan.

Over wat ik heb verloren.

Ik zweer dat ik dat niet was, ik was mezelf niet.

Ik zou alles doen. Hoor je me? Alles...

Je was dol op dat huis en we kunnen het nog steeds

vullen met...

Bedankt.

Lluís Forés.

En Sara Grau.

Hier zijn al de sleutels.

Carmen, de bezoeker die je verwachtte.

Laat hem maar binnenkomen. - Nog iets?

Dat was het voor vandaag, bedankt.

Tjonge.

Is dit je...

Wat vind je ervan? - Het is groter dan onze flat.

Verrek. En die secretaresse?

Wil je weten hoeveel ik ga verdienen? - Ja.

Zonder commissie? - Ik vind het eigenlijk gênant.

Onmogelijk. Dat verdien je nog niet als je dag en nacht werkt.

Alsjeblieft, zeg.

Je vriendin krijgt de baan van haar leven

en jij wilt haar dag verpesten?

Nee, hoor. - Wat doe je nu?

Het begin van ons nieuwe leven vieren.

Het is afgelopen met muren afschuren en elke avond Chinees eten.

Waarom? Ik ben dol op Chinees. - En hierop?

Ben je hier ook dol op?

Ernest.

Tijd om te slapen.

David.

David.

Doe open. David.

Doe open.

Doe die deur open.

Goedemorgen. - Dag, schat.

Alles goed? - Ja, prima.

Ik heb je gisteren niet gezien. - Ik was slechtgezind.

Ik heb je gebeld. - Ja, sorry. Hij stond op stil.

En, hoe is het gegaan met je...

Het was raar.

Ik keek naar hem en kon niet geloven dat we al die jaren... Weet je...

Ik weet het niet. - Ja...

Ik heb de financiën bekeken.

Dit is wat er overblijft als de hypotheek betaald is.

60.000, niet slecht.

Nee. Lluís is een goede verkoper, dat wel.

Nu je een geldmagnaat bent, kunnen we plannen maken.

Plannen? - Ja, ik dacht zo...

Als ik mijn huis verkoop en we nemen een kleine hypotheek...

Dan kunnen we een groter huis kopen.

Ogenblikje. Minuutje. - Waar ga je naartoe?

Het is te gek dat we apart wonen.

Toe, hou op met die spelletjes.

Omdat het goed is zo. - We zijn bijna elke avond samen.

Ik heb graag mijn eigen ruimte.

Sara... - Ik wil geen herhaling.

Dat gebeurt niet. - Aitor, het is goed zoals het is.

Waarom bekijk je dan je financiën? - Omdat mijn huisbaas

me de kans biedt het aan een mooie prijs te kopen.

En nu kan ik een ruim voorschot geven.

Waarom heb je niets gezegd?

Ik zeg het nu. - Nu het al beslist is.

Want je hebt het al beslist. - Laat het nu zo.

Het is goed zo.

Ik moet weg.

Moet de deur dicht? - Nee.

Olga, sorry.

Het is geen goed moment, maar op kantoor zeggen ze

dat je de zaak-Gangrena hebt gekregen.

Ik zei dat dat niet kan, we hadden afgesproken...

Je hebt gelijk, dit is geen goed moment.

Misschien was ik niet duidelijk. - Je was duidelijk genoeg.

Maar ik zie geen reden meer om die zaken te linken.

Dus...

Ik doe het niet.

Sorry.

Ze is een ruwe diamant.

Maar haar ogen straalden toen ze dat kantoor zag.

Ze doet alles wat we vragen.

Sorry.

Canals, ja...

Olga Comas?

Wat zeg je nu, verdorie?

Goed, we praten later wel.

Idioot. - Wat is er?

Rechter Comas, zegt je dat iets?

Ze heeft de zaak-Gangrena.

Wie bel je? - Ik wil alles over haar weten.

Of ze ontrouw is, of lesbisch, of een geheim kind heeft.

Of ze een geheim heeft, een duister verleden, om het even wat.

Galán.

Hij is vijftien jaar geleden opgenomen voor paranoïde schizofrenie.

Twee maanden geleden mocht hij weg onder begeleiding.

We denken dat hij toen is gestopt zijn medicatie te nemen,

waardoor zijn gedrag is veranderd. - Ja.

Hij heeft ook zijn vrouw vermoord.

Ja, met 22 messteken. En hij heeft haar organen opgegeten.

Bij zijn opname kon hij zich niets herinneren

en hij heeft twee jaar lang niet gepraat.

Die schedelfractuur kan een kogelgat zijn.

Maar er zit geen kogel in de schedel en er is geen uitgangswonde.

En een hamer? - Misschien.

We moeten tests uitvoeren.

Die hebben ze weggegeven in '92.

Voor de Olympische Spelen hebben ze toen souvenirs uitgebracht.

Ballons, flippo's, dat soort rommel.

Kunnen we hem identificeren, denk je?

25 jaar is lang, we weten bijna niets anders.

Ja.

Als we iets vinden, sturen we het naar jou.

Bedankt, Sònia.

Je moet gegevens vergelijken van de politie en de rijkswacht

over onopgeloste zaken van jongeren tussen acht en vijftien

die zijn verdwenen tussen 1991 en 1992.

Ernest...

Ernest, kijk me aan.

Ik ben Aitor Oxoa.

Ik ben forensisch psychiater, ken je dat?

Het doet pijn. - Zit stil.

Niet bewegen.

Heb je het koud? - Ja.

Wil je ergens anders naartoe?

Ja.

Vertel me wat er is gebeurd, dan kan dat misschien wel.

Met Rosalía?

Rosalía?

Ja, mijn vrouw.

Je vrouw is dood.

Mijn... andere vrouw.

Ben je hertrouwd? - Ja.

Met Rosalía.

Woont Rosalía hier?

Wie heeft jullie getrouwd? - Wijzelf.

In het geheim.

Niemand wist ervan.

Alleen hij.

Wie is 'hij'? - Hij weet alles.

Bedoel je die man die dood is?

David Borràs.

Ja.

Het geeft niet. Het geeft niet.

Hij is hier, hij...

Hij kijkt naar ons. - Wie kijkt naar ons, Ernest?

Tegen wie praat je?

Hij is weg. Hij is weg.

Hij is weg. Hij is weg.

Hij is weg. Hij is weg.

Wil je in mijn oor fluisteren, zodat hij het niet kan horen?

Wie is hij?

De duivel.

Hoelang praat je al met de duivel?

Altijd al.

Hoorde je hem al als kind? - Ja.

Hij is me komen opzoeken. - Wat heeft hij gezegd?

Dat ik dingen moest doen.

En heb je ze gedaan?

Ja.

Moest je je vrouw vermoorden?

Ja.

Je eerste vrouw, bedoel ik. - Ja.

Toen ik hier aankwam,

is hij weggegaan.

Maar...

toen...

is hij...

is hij...

en...

Toen is hij teruggekomen.

Bedoel je David Borràs? - Ja.

Ernest, waarom heb je hem vermoord?

Hij rotzooide met Rosalía.

Hij deed dingen met haar. - Wat voor dingen?

Hij is verdwenen op 20 mei 1992, hij was toen tien.

We moeten een familielid vinden voor een DNA-test,

maar het zou hem kunnen zijn.

Ik snap het niet. Hij liet haar geloven dat hij het wist.

En hij gebruikte dat

om zijn ding met haar te doen.

Rustig. Toe, Ernest, kalmeer.

Rustig, maar.

Wat wist hij?

Waar hij was.

Waar wie was?

Haar zoon.

Geen nieuws van Kevin.

Hij had een plaat in zijn been, misschien...

Hij had het gebroken bij het basketten. - Ze moest er nog uit.

Het klopt.

Kevin Álvarez.

Hij liet haar geloven

dat hij wist waar haar zoon was.

Maar dat was gelogen. Het was gelogen.

Maar Rosalía geloofde het.

Ze geloofde het. Ze geloofde het.

Maar het was allemaal... Het was allemaal gelogen.

Weet je waarom?

Omdat Kevin

is meegenomen door de duivel.

De duivel.

Kevin.

Je mag kinderen nooit alleen laten.

Weet je wie getuige zeventien is?

Je weet niet hoe die lui werken. Ze doen wat ze willen.

Die zaak kunnen we hier niet regelen.

Carmen, ik zal je voorstellen aan massa's mensen.

Dat is mijn geschenk

voor jou.

Benet, met mij. Ik heb een dringende klus voor je.