Original subtitles

Welkom bij Carmen.

Goed, Mr Harrison.

Hoe kent u Mr Byvang? -Van een feest in New York.

Toen hij de topman van Clarice zag, zette hij vol de jacht op me in. Tochi?

Klopt, maar met krulspelden, zonder geweer.

En hij wilde z'n fabriekje laten zien. -Nou, fabriekje...

Even lachen.

En hoelang blijft u hier?

We vertrekken over drie dagen. -En hoe bevalt ons stadje?

We zijn er net.

Maak ook foto's onder het Carmen-bord. -Ja, goed.

Heren, ze wil graag bij de ingang... nog wat foto's maken.

We gaan foto's maken bij de entree. -Ja.

Marc, loop jij even mee?

Geen onzinnige vragen over wat ze van het land vinden. Ze zijn niet op vakantie.

Lezers van de lokale krant willen graag horen wat Amerikanen vinden...

Vraag ze naar Carmen Curlers.

Naar het contract dat ze willen binnenhalen.

Alsof de samenwerking al een feit is.

Dat kun je best.

Ziet er goed uit.

Hou het tempo erin.

Goed zo.

Je bent goed geworden. -Dank je wel.

Moet er iemand een schone jas? -Ja, ik.

En als ze bij jullie stoppen... -Lachen, maar wel doorwerken.

Dat heb je al duizend keer gezegd. -Dan zeg ik het nog eens.

Ik leg hem hier. -Heb je ze gesproken?

Die Amerikanen? Ik spreek geen Engels.

Die ene was knap. -Ja, die lange.

Die jonge. -O ja. Zitten ze in het Grand Hotel?

Jullie laten het. -Wat?

Geen fratsen met die Amerikanen.

Eindelijk gebeurt er hier wat. -Ze zijn hier om te werken.

Verdorie, Else.

Geef maar. -Sorry.

Kom. -Ik weet niet wat er is.

Dweilen, jij moet toch omkleden.

Ben je zwanger? -Nee.

Weet je het zeker? -Ik heb geen man meer gehad...

sinds de geboorte van Mathilde.

Echt waar.

Heb je gisteren te veel gedronken? -Nee, we wilden vandaag op ons best zijn.

Ga jij maar naar huis.

Dat hoeft niet. -Je krijgt vandaag gewoon doorbetaald.

En morgen ook als je nog ziek bent.

Ik wil erbij zijn als de Amerikanen komen kijken.

Straks moet je voor hun neus overgeven. -Dat gebeurt niet. Echt niet.

Ik was alleen wat duizelig.

Wil je bij de testbank werken?

Dan kun je zitten. -Dank je wel, Birthe.

Ruil jij even met Else? -Ik? Ik zit hier prima.

Weg daar, hup.

Nee. -Else moet zitten.

Is dat mijn probleem?

En jij... -Majbritt.

Ik ga niet ruilen. Het stinkt daar. -Waarnaar?

Naar die schoonmaaktroep. -Tri? Dat ruikt toch lekker?

Vraag je zus maar. -Ik wil wel ruilen.

Ik wil wel. Ik vind tri naar marsepein ruiken.

Dank je, Elin. Karen werkt je in.

Ja. -Goed zo. Kom.

Elin neemt het over van Else.

Komt u maar, heren.

Miss Mundelin neemt uw jassen aan.

Ik ben fijn om kennis te maken. -Dank je.

Sorry. -Geeft niet.

Executeer me. -Leg maar in het kantoor.

Goed...

Dit is het hart van het bedrijf.

Is dit het kantoor? -Ja.

En dit is het brein.

Hebt u maar drie managers? -Ja.

Wij wel dertig.

34. -Sorry, baas.

En dat is alleen in New York. -We zijn niet groot, maar wel efficiënt.

We halen altijd onze doelen. Hoe dan ook.

Ja, toch? -Zeker.

Wat zei je? -Lachen en knikken.

Ik heb Mr Vallø gepikt van de bank. Hij was mijn adviseur.

Slimme zet. -De beste die hij ooit heeft gedaan.

Hij gaf me een lening toen niemand in me geloofde. Zonder hem was er geen fabriek.

En hoe spreek je uw naam uit? Mr Lunge?

Zeg je naam even.

Frans Lynge.

Mr Lynge doet niet alleen de sales en marketing.

Hij is ook de beste kapper van Denemarken.

U bent directeur sales en marketing, en kapper?

Nee, niet zomaar een kapper.

Hij is de beste.

Door de vraag uit Scandinavië, Duitsland en Frankrijk draaien we dubbele diensten.

We werken van 7.00 tot 23.00 uur, zes dagen per week, het hele jaar door.

Dus 's nachts niet?

Nog niet. Maar hopelijk hebben we straks een nachtploeg nodig.

Een prachtig vol kapsel in slechts tien minuten.

Indrukwekkend. -Dank u. Vragen?

Bezwaar als ik even voel? -Nee, hoor. Ga uw gang.

Frans, opzij. -Ja.

Frans, ga eens weg.

Shaw, je bent aan het werk, hoor. -Precies.

Mooier werk bestaat er niet.

Ze ruikt ook lekker.

Laat hem van de achterkant afblijven. -Het is maar voor de grap.

De krulspelden zijn zo praktisch dat elke vrouw het kan.

Ze vindt het lekker.

Waar lachen ze om?

Hallo.

Hebben jullie een vergadering?

Ja. -Papa.

Finneman. -Wanneer gaan we vissen?

Papa is nu aan het werk.

Mevrouw Mundelin heeft snoepjes.

Wacht maar bij haar. -Oké.

Wat komen jullie doen?

Je bent het vergeten.

Is dat uw vrouw? -Nee, we zijn uit elkaar.

Ik ben het niet vergeten. Het was me even ontschoten.

Ik haal hem vrijdagavond op. Tove...

Is alles oké?

Ja hoor, niks aan de hand.

Pardon, momentje.

Tove.

Die afspraak staat al maanden. Dit is al de derde keer. Is het zo moeilijk?

Kunnen we even praten?

Weet je wie dat zijn? -Dat kan me niet schelen.

De bazen van Clarice Cosmetics.

Het grootste cosmeticamerk ter wereld. Als de samenwerking met hen doorgaat...

kunnen we het grootste haarproduct in Amerika worden.

Hij had hier zo naar uitgekeken. -Dit bezoek is heel precies gepland.

Ik wil niet hebben dat Finn de boel verstoort...

Dit kun je hem niet aandoen.

Hij kan het weekend komen. Of het weekend erna.

Of allebei. Zeg het maar.

Finn blijft hier. Toe nou.

Hans en ik gaan naar het huisje van z'n ouders.

Naar hun huisje? Nu? -Dat ligt al maanden vast.

Dat weet je heel goed.

Kan het niet een andere keer? Ik heb maar één kans.

Waarom gaat jouw leven altijd boven het mijne?

Tove? We moeten weg.

Ja. -Axel.

Hans. -Hallo.

Schat, de veerboot gaat zo. -Ja, we gaan.

Hij hoopt echt dat jullie gaan vissen.

Tot ziens.

Hé, hallo.

Veel plezier, schat. Bedankt, mevrouw Mundelin.

Lust je priklimonade?

Dag, meneer Byvang.

Munk van Land en Volk. Hebt u even tijd?

Nu niet. Ik ben bezig.

Ja, met hoog bezoek uit Amerika. Iedereen praat erover.

Kunt u niet iets vertellen over uw grootkapitalistische avontuur?

Nee, helaas. En u kunt niet zomaar binnenvallen.

Zo gaat dat in de wereld van het grootkapitaal.

Goed, dames. Ze komen over drie minuten.

Iedereen mooi en netjes? -Mooi wel, ja.

Zodra je ze ziet: brede glimlach en hard werken.

Waar zitten die twee? -Daar achter.

Je bent al snel, Else.

Geen pauze nu. -We zijn niet lekker.

Onzin. Vooruit. -Nee.

Ik ben duizelig en ik heb hoofdpijn.

Net als Else. -Ik ook.

Nee, aan het werk.

Else zei dat ze vandaag en morgen doorbetaald kreeg.

Gaat het daarom?

Een gratis vrije dag? -Denk je dat we liegen?

Ik heb genoeg schoolzieke kinderen gezien.

Volgens mij moet ik overgeven. -Geen flauwekul.

Flauwekul? We zijn verdorie ziek.

Zijn jullie ineens ziek? -Ja.

Allebei tegelijk? -Ja.

Zijn jullie ineens besmet geraakt?

Of het is de lucht van die tri. Daar staan we middenin.

Ze zijn er. -Oké, kom op.

Als we daarna vrij krijgen. Doorbetaald.

Dan kom ik misschien wel overeind.

Maar ik weet niet of we morgen beter zijn.

Jullie krijgen tien tellen. Daarna staan jullie op straat.

Wat doe jij nou? -Ze zijn er. Op je plek, Karen.

Stop, hou op.

Je bent de beste van de hele wereld.

Jij ook.

Waarmee? -Met alles.

Zit je nu bij me te slijmen? -Ja.

Is het al zo laat? Ik moet weg.

Naar Carmen? Je had toch avonddienst?

Ja, maar ik zou m'n vader helpen.

Je kunt niet bij Carmen en op de boerderij blijven werken. Dat zei je zelf.

Ik weet het.

Je bent de hele tijd doodmoe.

En we zien elkaar amper.

Ik weet het.

Als jij niet met je vader gaat praten, dan doe ik het.

Ik doe het zelf. -Wanneer?

Nu. Vandaag.

Kijk niet zo naar me.

Doe je het echt? -Ja, echt.

Nu, vandaag. Ik zweer het.

Erewoord? -Erewoord.

Ik moet met u praten. -O, dat klinkt ernstig.

We hebben nog meer te doen, Svend.

U moet niet boos worden, maar...

Kirsten is zwanger. -Wat?

Het is toch niet waar? -Nee.

Jullie zijn nog kinderen. -Kirsten is niet zwanger.

We hebben nog niet eens...

Wat? -Niks.

Goeie genade.

Ik schrok me rot.

Wat daar allemaal gebeurt, daar beneden...

dat kan best wachten. Het heeft geen haast.

Ik bedoel, dat is nog niks voor jullie.

Nog lang niet. -Ja.

Twee minuten lust en 18 jaar last. Snap je?

Een kind zou nu ook slecht uitkomen. We hebben het zo druk mét de boerderij.

Mijn hemel. -Hoe maakt u het?

Dit is een koffietafel uit Zuid-Jutland. -Pardon?

Dit is een koffietafel uit Zuid-Jutland.

Dat heet toch zo? -Helemaal niet.

Het ziet er heerlijk uit. Ga maar...

Dank je wel.

Heren, gaat u zitten. Tast toe.

Na de dia's presenteert Marc ons voorstel.

En daarna een uurtje ontspannen tot het diner in het hotel.

Heb je dat voorstel ook op papier? -Zeker, iedereen krijgt een kopie.

Frans, deel jij uit? -Ja.

Het voorstel. -Ja.

Alstublieft, ga zitten.

Heren, we hebben al andere plannen de komende dagen.

We lezen het in het vliegtuig door en als het ons wat lijkt, hoort u van ons.

Hoezo 'andere plannen'? -We wilden Kopenhagen verkennen.

Maar het was erg leuk om je weer te zien, Axel. Heel erg bedankt en succes.

Maar u kunt niet... -Kijk...

We zijn voor het eerst in Denemarken en we horen zoveel leuks over Kopenhagen.

De feesten in Nyhavn, de nachtclubs, de meisjes.

Jullie staan bekend om jullie vrouwen.

Dus we blijven niet drie dagen in dit plaatsje.

Dat snappen jullie wel, hè? Jij zeker. Toch? Jawel.

Jij bent een echte rouwdouwer.

Dat doet best pijn.

Ligt onze bagage in het hotel?

Ik zal een auto regelen.

Wacht maar in de hal. Bedankt.

Je hoort nog van ons.

Waar gaan ze heen? -Naar Kopenhagen.

Nu? Dat kan toch niet? Hebben ze het voorstel? Ik heb tien kopieën.

Geef die maar. Zeg dat er een auto komt. -Moet ik een taxi bellen?

Nee, zeg het alleen maar.

Ik moet even iets bedenken.

We mogen ze niet laten gaan. -We kunnen ze niet gijzelen.

Als ze naar Kopenhagen willen, moet dat maar.

We hebben maanden aan dat voorstel gewerkt. En dan gaan ze gewoon weg.

Ze lezen het door en dan bellen ze. -Ze gaan het niet lezen.

Ze gooien het meteen in de vuilnisbak.

Ze komen speciaal uit Amerika.

Ze vinden ons amateuristisch. -Ons?

Ja. Als een stel domme boeren die geen benul van zaken hebben.

Willen we wel met zulke eikels werken?

Het zijn eikels, maar wel rijke eikels.

Gaan de Amerikanen naar Kopenhagen? -Sorry, we proberen de zaak te redden.

Wil je alsjeblieft...

Wat zoeken ze in Kopenhagen? -Drank en vrouwen en feesten.

Dat hebben we hier ook allemaal.

Dank je wel, Birthe.

Nee. U kunt niet ineens het hele restaurant afhuren.

Waarom niet? -Alle tafels zijn al gereserveerd.

Annuleer ze dan. -Pardon?

Hoeveel vraagt u? -Het gaat niet om geld.

Het gaat om de goede naam van het Grand. En die is onbetaalbaar.

Ik geef 500 kronen voor elke geannuleerde tafel.

En ik bestel de duurste gerechten en wijnen voor mijn gezelschap.

Zeven uur?

Drie dagen bakken en ze hebben niks geproefd.

Axel deed niks. En hij had zelf gevraagd of ik lekkers wilde bakken.

'Mevrouw Mundelin, wilt u bakken voor de Amerikanen?

'Het hele kantoor is dol op uw baksels.' Maar proeven, ho maar.

Gelukkig weten de meisjes het te waarderen.

Nummer 24.

Wat wilde hij? Marc. Wat zei hij tegen jullie?

We gaan feesten met de Amerikanen. -In dat chique hotel, het Grand.

Gratis eten en cocktails en de hele avond dansen.

Niks is gratis. Dat weten jullie.

Dan geven we wel wat in ruil.

We moeten ons gaan optutten. -Tot ziens, Birthe.

Fijne avond. -Dank je wel.

Nummer 26.

Hallo, Karen. -Hallo.

Weet jij dat Marc mijn meisjes selecteert?

De jongsten, voor een feest met die Amerikanen.

Nee.

Maar ik moet je wel iets zeggen.

Die Anette en Majbritt... -Wie?

Die twee nieuwen. Ze kraken je heel erg af.

Waarom dan? -Omdat je hun baas bent.

Niemand vindt z'n baas leuk. -Ze vinden je een uitslover.

Ze zeggen dat je de pik hebt op mensen, en met ontslag dreigt.

Wat moest ik anders?

Ze vinden je een domme boerentrien.

Ik zeg dat niet, dat zeggen zij.

Ja... Naar roddels luister ik niet. -Straks keert de hele hal zich tegen je.

Kom op. -Ik meen het.

Ze zijn niet wijs. Ze wilden een vrije dag ritselen.

Je moet het serieus nemen.

Dat ze onwel werden van de stank? -Ja.

Birthe, die twee verpesten de hele sfeer als ze de rest meekrijgen.

Goed dan.

Is Bo er?

Dit ding weegt een ton.

Birthe wil niet dat ze tri inademen. -Je moeder is niet wijs, Svend.

Weet ik. -Gestoord.

Doe het nou maar. Ik ga naar huis. -Hier, brutaal kreng.

Hé.

Ik meen het. Straks ontslaat Birthe je weer.

Ja, we hebben alles onder controle.

Toch, Svend? -We gaan het regelen.

Goed zo.

En meteen naar huis. -Als je opblijft.

Lekkere meid, hè?

Nou, Svend...

Wat doen we?

Een biertje pakken? -Nee.

Als je tante drank bij me ruikt, wordt het niks vanavond.

Ik heb iets veel beters uitgevonden.

Kom eens.

Doe je hoofd eens naar beneden. Hierin?

En dan snuiven. Zo.

Veel lekkerder dan bier.

Probeer maar.

Helemaal naar beneden.

Snuiven. Het kost niks.

Ik doe het altijd drie keer.

Hé, waar ga je heen, vriend?

Het is even wennen.

Heb je de tafel gedekt? Goed zo.

Waarom helpt papa nooit? -Hij heeft de hele dag gewerkt.

Dat is oneerlijk. -Ik heb prik gekocht.

Waar is het? -Rustig.

Apenkop.

Dank je wel. -Neem de aardappels mee.

Oké.

Dank je wel.

Jørgen, eten. Doe eens uit.

Aan tafel, Jørgen. -Ja.

Ik wil dit even af kijken, Birthe.

Hoe ging het met die hoge heren?

Die Amerikanen? Na een halve dag wilden ze naar Kopenhagen.

Wat zoeken ze daar nou?

Vrouwen, drank en feesten. Vooral vrouwen.

Die hebben we hier ook. -Dat zei ik ook.

Weet je wat Axel heeft gedaan? Een groot feest geregeld...

met eten, dansen, de hele mikmak, in het Grand Hotel.

Met mijn meisjes. -Welke meisjes?

Die in de hal werken, de jonkies. Else en Marianne en zo.

Die zullen heel wat meemaken. -Daar ben ik ook bang voor.

De helft ligt straks wezenloos op hun rug.

Waarom liggen ze op hun rug?

Omdat ze...

niet zo netjes zijn als jij, Svend en Kathrine.

Maak je niet druk om die meisjes. -Het zijn mijn meisjes.

Je bent hun moeder toch niet?

Had je er ook heen gewild? -Nee.

Nee, wat zou je daar moeten?

Dat is niks voor ons.

Waar ga je heen, pap?

Ik moet even iets regelen.

Wanneer gaan we vissen? -Zodra je...

al deze Donald Ducks hebt gelezen, twee keer.

Wat veel. -Ik kom straks weer kijken.

Je blijft op de kamer. Oké?

Goed zo, lieverd. Grote knul.

Is dat wat ik denk dat het is? -Ja.

Rechtstreeks uit Fidels achtertuin.

Die heb ik lang niet gehad.

Speel je tennis? -Zodra het even kan. En jij?

Ik heb vroeger veel gespeeld in Malaya.

Ik heb daar zes jaar een plantage geleid. Palmolie.

Zeshonderd man personeel, midden in de jungle.

Een heerlijke tijd. M'n vrouw en ik waren er heel gelukkig.

Totdat het haar ging vervelen. -Dat heb je met vrouwen.

Ze had vast ook alles. -Dat klopt. Maar het was niet genoeg.

We gingen terug naar Denemarken en toen heb ik Carmen uitgevonden.

Het pakte dus toch goed uit. -Toch wel.

Maar ik heb iets onbetaalbaars mee teruggebracht.

Alles is te koop.

Niet alles.

Ik heb ontdekt hoe je een idee tot een succes maakt.

Je moet de juiste managers zien te vinden. Weet je...

Elke afdeling is een staat binnen een staat. Dat laat ik zo.

Ik vertrouw mijn managers volledig. -O ja?

Allemaal? -Allemaal.

Ik weet precies wie ze zijn en wat ze kunnen.

En hoe weet je dat zo precies? -Ik selecteer ze op sterrenbeeld.

Ik meen het.

Waarom bleef de Egyptische dynastie duizenden jaren bestaan?

Hun leiders werden in het sterrenbeeld Leeuw verwekt.

Interessant.

En Carmen wordt ook zo'n dynastie? -Uiteraard.

Ik vraag alleen om uw vertrouwen.

Geweldig feest, hè?

Ja. -Heb je het niet naar je zin?

Heb je wel zin in een pleziertje?

Je weet wel, lekker genieten. -Ja, genieten.

Ik heb op je gelet. Ik weet wie je bent, en wat je bent.

Je verstaat geen woord van wat ik zeg.

Heb je zin om lekker te genieten?

Je weet wel, vrienden zijn.

Dat dacht ik al.

Heb je die blonde gezien?

Ze zijn allemaal blond, we zijn in Denemarken.

Die serveerster. Mijn hemel... Ik ben verliefd.

Goedenavond.

We hebben een zakendiner. -O ja? Heet dat zo?

De Amerikaanse elite overladen met drank en meisjes?

Wat kost zoiets nou? -Niet meer dan een gewoon etentje.

Wilt u geen serieus interview in plaats van met die marionet?

Met u? Ik pis liever een brand uit met benzine.

Mag ik dat citeren? -Jouw soort schrijft toch maar raak.

Pardon?

Wilt u die man verwijderen?

Zeker, meneer. -Laat niemand erin zonder toestemming.

Begrepen.

Weet je waar de plee is? -Dat vraag je toch niet aan hem?

Zoiets vraag je niet aan de directeur.

Neem me niet kwalijk.

Nu worden we ontslagen.

Dit is een besloten evenement.

Dat weet ik.

Nog één stap en ik roep meneer Byvang erbij.

Zeg even dat ik van Carmen ben. -Ze is van Carmen.

Dat kon ik niet zien.

Finn is weg. Hij is niet op de kamer. Ik heb overal gezocht.

En buiten?

Finn.

Finn.

Waarom geef je geen antwoord? Nou?

Ik ben boos op je. -Ik ben boos op jou.

Je zou op de kamer blijven. -Ik wilde gewoon vissen.

Het spijt me.

Birthe? Hallo, wat doe jij hier?

Kijken hoe het met mijn meisjes gaat. -Het gaat geweldig.

Tot ziens. -Waar ga je met hem heen?

Mam? Wat doe jij hier? -Gedragen ze zich? Die Amerikanen.

Mam... Dat meen je niet. Het zijn volwassen vrouwen.

Kom je ze in de gaten houden? Nee...

Dat zijn restjes. -Die was nog halfvol.

Ik schenk wel iets voor je in. -Birthe.

Birthe, je moet mee dansen. Birthe komt met ons dansen.

Wat wil je later worden, Finn? -Weet ik veel.

Als je een droom hebt, moet je die najagen.

Wat het ook is.

Dromen zijn belangrijk.

Je hoeft niks speciaals te kunnen om ze waar te maken.

De meeste mensen kunnen meer dan ze denken.

Zelfs als je droom onmogelijk lijkt...

zelfs als je bang bent, moet je het toch doen.

Je moet erin geloven.

En alles op alles zetten.

Maar je moet het vooral voor je kunnen zien.

Je droom visualiseren, dat is belangrijk.

Begrijp je dat?

Heb je een droom?

Ja. Ik wil graag vissen vangen.

Dat is een goeie droom.

Een heel goeie droom.

Doe je ogen eens dicht.

Wat zie je?

Probeer je voor te stellen dat je een vis vangt.

Hoe ziet dat eruit?

Wat zie je?

Doe je ogen maar weer open.

Zoiets lukt ook niet zomaar.

Maar wie het voor elkaar krijgt, kan de wereld veranderen.