Original subtitles

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫سال ۱۵۷۸، وقتی اودا نوبوناگا (از تأثیرگذارترین جنگ‌سالاران ژاپن) ‫به قصد حکومت بر کل کشور،

‫به سمت غرب پیشروی می‌کند،

‫یکی از مورد اعتمادترین ‫ملازمانش، آراکی موراشیگه،

‫از قلعه‌ی آریوکا در سِتسو،

‫ناگهان از این جنگ‌سالار رو بر می‌گرداند.

‫دلایل او تا به امروز ‫به مانند یک راز باقی مانده است.

‫قلعه‌ی آریوکا توسط ارتش اودا ‫محاصره شده و کار به بن‌بست کشیده است.

‫نقشه‌ی محاصره‌تون فوق‌العاده‌ست.

‫این کار ایالت‌های غربی رو تشویق ‫می‌کنه و اودا را به درماندگی میندازه.

‫حالا منتظر فرصت می‌مونیم.

‫اطاعت میشه.

‫سرورم، فرستاده‌ی اودا درخواست ملاقات داره.

‫کیه؟

‫جناب کورودا کانبی.

‫کانبی؟

‫نیازی به تعارف و ‫تشریفات نیست، کانبی.

‫- چی شده اومدی اینجا؟ ‫- واقعاً دارید برای جنگ آماده میشید.

‫وقتی شنیدم قصد دارید داخل قلعه‌تون ایستادگی کنید،

‫باورش برام سخت بود، ولی واقعاً ‫دارید جلوی اودا می‌ایستید.

‫پس اومدی منو منصرف کنی.

‫در حال حاضر مخالفت با ‫اودا، به معنی مرگ متحدینشه...

‫که به سمت غرب تا هاریما پیش رفتن.

‫واسه اقدام کردن، هیچ زمان ‫و مکانی بهتر از الان نیست.

‫واقعاً منظورت همینه؟

‫پس با من متحد شو. ‫تو متحد ارزشمندی میشی.

‫با این حال، نمی‌تونید برنده بشید.

‫شما به موریِ غرب تکیه ‫کردید، ولی اون نخواهد اومد.

‫چرا این‌جوری فکر می‌کنی؟

‫جنگ با اودا تو این شرایط، ‫کشور رو تجزیه می‌کنه.

‫موری اصلاً تمایلی به این کار نداره.

‫می‌تونم پاش رو به همچین جنگی بکشم.

‫به موری اعتماد نکنید... اون ‫توی نقشه‌کشیدن استاده.

‫هر ائتلافی باهاش فقط روی کاغذ خوبه.

‫خودتون هم اینو خیلی خوب می‌دونید.

‫واسه اودا هم اوضاع همین‌طوره.

‫اگه این‌طوره، ارزشش رو داره ریسک کنیم ‫تا ببینیم کی می‌بره، موری یا اودا.

‫حتی اگه این کار باعث نابودی این کشور بشه؟

‫مگه همین الانش اودا در ‫حال نابود کردنش نیست؟

‫شاید ارزش ریسک کردن رو داشته باشه.

‫خب...

‫با این حال، تو طرف اودا رو می‌گیری.

‫خیلی خب.

‫ببرینش به سیاه‌چال!

‫فرستاده‌ها رو باید پس فرستاد.

‫اگه این کار رو بکنم، ممکنه ایالت‌های ‫غربی از موری رو برگردونن و برن سمت اودا.

‫اگه نمی‌خوای منو پس بفرستی، پس ‫منو بکش! راه و رسم سامورایی همینه!

‫ارباب موراشیگه! چرا داری این کار رو می‌کنی؟

‫دارم از جونت می‌گذرم! ‫دیگه چرا شاکی هستی؟

‫چرا منو نمی‌کشی؟

‫منو بکش!

‫ارباب موراشیگه! خواهش می‌کنم به حرفم گوش کنید!

‫من یه پسر دارم.

‫شوجومارو، یه پسر‌بچه‌ی ۱۱ ساله.

‫اون تو دست اودا اسیره و ‫چشم‌به‌راه برگشتن پدرشه.

‫خب؟

‫خواهش می‌کنم حداقل سرم رو برای اودا بفرست!

‫می‌خوای بمیری تا وفاداریت رو ثابت کنی؟

‫همین‌طوره!

‫اگه یه فرستاده برنگرده، یعنی تغییر موضع داده.

‫جون پسرم به مو بنده!

‫بالاخره یه روزی آزادِت می‌کنم.

‫ولی تا اون موقع، باید ‫برای منفعت من زنده بمونی.

‫می‌خوای رسم سامورایی‌ها رو زیر پا بذاری؟

‫اگه فقط از رسم و رسوم اطاعت می‌کردم ‫که الان اینجا واینستاده بودم.

‫تو فریبم دادی، ارباب موراشیگه!

‫خودت بودی که اومدی سراغ من.

‫کانبی، لعنت به شانس بدت که درست ‫تو این موقع پات به این قلعه باز شد.

‫بهش آب و غذا بدین! ملاقاتی هم ممنوعه.

‫چشم، سرورم!

‫به وقتش، تقاص کاری که کردی رو پس میدی!

«‫»سامورایی و زندانی

مترجم: اشکان هیدی

‫شایعه حقیقت داره.

‫پس ناکاگاوا بهمون خیانت کرده!

‫چرا الان رفته سمت اودا؟

‫اون به اربابمون مدیونه!

‫خیانت ناکاگاوا قابل پیش‌بینی بود.

‫ترس از اودا مجبورش کرد این کار رو بکنه.

‫اودا داره قلعه‌ی آریوکا رو ‫از هر طرف محاصره می‌کنه.

‫از چی می‌ترسی؟ این قلعه نفوذناپذیره!

‫همین‌طوره. به محض اینکه موری بهمون ‫ملحق بشه، ورق به نفع ما برمی‌گرده.

‫اینطور نیست، سرورم؟

‫آره، دقیقاً همین‌طوره.

‫سرورم. یه خبر نگران‌کننده داریم.

‫چی؟

‫قلعه‌ی اووادا سقوط کرده.

‫- آبه تسلیم شد؟ ‫- دقیقاً.

‫روابط ارباب آبه با فرقه‌ی قدرتمند بودایی ایکو

‫باعث خیانت‌های زیادی به ‫اودا شد. با این حال...

‫بدون هیچ جنگی تسلیم شد.

‫سرورم، ما پسر ارباب آبه، یعنی جناب جینن ‫رو توی این قلعه گروگان نگه داشتیم.

‫طبق رسم و رسوم باید مصلوب بشه.

‫- مصلوب بشه؟ ‫- بله.

‫نه. ببرینش به سیاه‌چال.

‫- مطمئناً نمی‌خواهید از جونش بگذرید؟ ‫- چرا، می‌خوام.

‫واسۀ چی؟

‫زمستان: جینن

‫شنیدم ارباب آبه جبهه‌اش رو عوض کرده.

‫شنیدی؟

‫نمی‌تونم تصور کنم جیننِ جوان ‫چقدر باید درهم‌شکسته شده باشه.

‫فکرشو می‌کردم که این ‫اتفاق بالاخره می‌افته.

‫پسر یه سامورایی باید آماده‌ی مرگ باشه.

‫آماده‌ی مرگ؟ از این طرز فکر بیزارم.

‫منظورت چیه؟

‫یه بچه آماده‌ی مرگ باشه؟ مسخره‌ست.

‫جینن پیرو فرقه‌ی شینشوئه، مثل خود من. ‫(از بزرگ‌ترین مکاتب بودایی در ژاپن)

‫اون همیشه آماده‌ست که به بهشت بره.

‫از بچه‌ای که هنوز اون‌قدر کوچیکه که دنیا رو ‫نمی‌شناسه، نمی‌شه انتظار داشت بهشت رو بشناسه.

‫با این حال، آدم باز هم آرزوش رو داره.

‫خیلی‌خب. فهمیدم.

‫- بذار رد شم! ‫- نمی‌تونم!

‫بذار رد شم!

‫من جینن آبه هستم.

‫ارباب موراشیگه، اومدم یه درخواستی بکنم.

‫ارباب موراشیگه.

‫بانو چیوهو.

‫بابت خیانت پدرم عمیقاً عذرخواهی می‌کنم!

‫لطفاً من رو به صلیب نکشین.

‫بهم یه شمشیر بدین تا بتونم بمیرم

‫و به بهشت برم.

‫ارباب.

‫جینن تو این دنیا به اندازه‌ی کافی درد کشیده.

‫- یه شمشیر... ‫- نه!

‫تو زندانی می‌شی.

‫معنی... این کار چیه؟

‫قصد داری از جونش بگذری؟

‫این رو به حساب رحم نذار.

‫اگه رحم نیست، پس چیه؟

‫اگه نخواین... درخواستم رو قبول کنین...

‫این منم که تصمیم می‌گیرم زنده بمونی یا بمیری.

‫جون تو دست خودت نیست که بخوای بگیریش!

‫چرا این‌طوری بی‌آبروم می‌کنی؟

‫بیا تو!

‫بندازینش تو یه اتاق خالی. نذارین بیاد بیرون.

‫ارباب موراشیگه!

‫ببخشید که به زحمت انداختمتون.

‫هر کاری هم که بکنم...

‫نمی‌تونم بفهمم تو دلت چی می‌گذره.

‫- کیوزائمون. ‫- بله.

‫جینن غذا نمی‌خوره؟

‫بهم گفتن داره آب می‌شه.

‫در اعتراض به کارهای من؟ مسخره‌ست.

‫مجبورش کنین یه چیزی بخوره.

‫ارباب، لطفاً تجدید نظر کنین.

‫اگه با کشتن گروگان، بزدلیِ ‫ارباب آبه رو مجازات نکنیم

‫خاندانمون ضعیف به نظر می‌رسه.

‫هنوز نمی‌خوام جینن رو بکشم.

‫ولی ارباب!

‫شاید می‌شد جلوی خیانت ناکاگاوا رو گرفت

‫اگه گروگان گرفته بودیم، ولی نگرفتیم.

‫ناکاگاوا در هر صورت بهمون خیانت می‌کرد.

‫اون همچین آدمیه.

‫منو ببخشین، ارباب! جناب جینن مُرده!

‫چی؟

‫واقعاً عذر می‌خوام که ‫گذاشتم این اتفاق بیفته.

‫زخم تیره، ولی هیچ تیری پیدا نشده.

‫همین‌طوره.

‫جوئمون، درهای کشویی چطوری قرار گرفته بودن؟

‫آکیوکا قبل از من وارد این اتاق شد.

‫اون گفت حدود سه اینچ با هم فاصله داشتن.

‫سه اینچ؟

‫تیراندازی از بین‌اش غیرممکن نیست.

‫کی تو اون برجک نگهبانی می‌داد؟

‫نمی‌دونم. همین الان آمارش رو درمیارم.

‫کی نگهبان جینن بود؟

‫خودم، ایچیروزا،

‫کاهی و آکیوکا. چهار نفرمون.

‫پیدا کنین کی تو اون برجک بوده.

‫همه‌ی شهادت‌ها رو با هم مقایسه کنین.

‫شنیدی؟ جینن با یه تیر نامرئی کشته شده.

‫بی‌شک عذاب الهی برای آبه‌ی خائنه.

‫نه، نه. این کارِ اربابمون بوده.

‫اربابمون گفت نمی‌کشتش، ‫ولی برای حفظ آبرومون...

‫اعدامش کرد.

‫اربابمون اصلاً همچین کاری نکرده.

‫پس، اون... عذاب الهی بود؟

‫بعید می‌دونم قضیه این‌قدر ماورایی باشه.

‫مسخره‌ست.

‫اگه این عذاب الهی بود، باید ‫به پدر جینن ضربه می‌زد.

‫نه اعدام بوده، نه عذاب الهی.

‫پس فقط می‌مونه...

‫یه چیز واضح؛ به قتل رسیده.

‫نکنه طلسم مسیحی‌ها بوده؟

‫این مسخره‌بازی‌ها رو تموم کنین!

‫بی‌شک، زخمِ یه تیر معمولی بود.

‫پس ارباب، کی این کار رو کرده و چطوری؟

‫به وقتش همه‌چی روشن میشه.

‫ارباب. ما می‌دونیم کی توی اون برجک بوده.

‫سایکا ساگِهاری، یه تفنگ‌دار.

‫تیروکمان داشت؟

‫اینش معلوم نیست.

‫البته...

‫سوکه‌سابورو، کمکم کن.

‫چشم ارباب، هر کاری ‫از دستم بربیاد انجام میدم.

‫این‌طوری، تیر روی برف رد به جا می‌ذاشت.

‫سوکه‌سابورو.

‫ساگهاری و همه‌ی کسایی که اون ‫روز اینجا بودن رو جمع کن.

‫درسته که اون روز من نگهبان برجک بودم،

‫ولی از اونجایی که وظیفه‌م زیر نظر ‫گرفتن دشمن‌های بیرون از اقامتگاه بود،

‫تمام مدت پشتم به حیاط داخلی بود.

‫چیزی نشنیدی؟

‫برجک حدود ۱۹ متر فاصله داره.

‫پس اگه صدای بلندی می‌اومد، متوجه می‌شدم.

‫من چیزی نشنیدم.

‫به من بگو ببینم ساگهاری. ‫تیروکمان داشتی؟

‫من توی کار با تفنگ مهارت دارم،

‫ولی تا حالا تیروکمان دستم نگرفتم.

‫متوجه شدم. مرخصی.

‫ایچیروزا. هر چی یادت میاد رو بهم بگو.

‫چشم ارباب. می‌گم.

‫صدای پا شنیدم که از اتاق جینن می‌اومد،

‫و وقتی با عجله رفتم اونجا،

‫جوئمون و آکیوکا داشتن به جینن رسیدگی می‌کردن.

‫اگه درست یادم باشه، جوئمون یه کمون دستش بود.

‫درست یادم نمیاد، ولی...

‫داشت از راهروی روبه‌رو نگهبانی می‌داد

‫و موقع شلوغی، همون‌جا موندم که ‫اگه نفوذی‌ای اومد جلوشو بگیرم.

‫کاهی، تو میگی درست یادت نمیاد،

‫ولی به نظر میاد خیلی هم خوب یادت میاد.

‫چیزی که الان گفتم شاید ‫دقیقاً یادم نمونده باشه.

‫سرورم، شما می‌خواستین در مورد اون روز بدونین،

‫واسه همین کلی به مغزم فشار ‫آوردم تا خاطراتو یادم بیارم.

‫وقتی داشتم از جلوی اتاق جناب ‫جینن رد می‌شدم و گشت می‌زدم،

‫متوجه شدم درهای کشویی که قبلاً بسته بودن،

‫یه ذره بازن، واسه همین فوراً رفتم تو.

‫دیدم جناب جینن کنار منقل روی زمین افتاده.

‫نفس نمی‌کشید و به نظر می‌رسید مُرده.

‫طولی نکشید که جوئمون رسید،

‫واسه همین من رفتم تا قاتلو پیدا کنم.

‫اون موقع، جوئمون قطعاً یه کمون دستش بود.

‫که این‌طور. جوئمون...

‫جناب ناکانیشی، پیروزی درخشانی بود.

‫همه‌ش به لطف سربازام بود.

‫ژنرال موتو از سپاه اودا، با وحشت ‫پا به فرار گذاشت. واقعاً جالب بود!

‫با این حال، نتونستم سر ‫موتو رو قطع کنم، حیف شد.

‫بیاین بنوشیم!

‫جوئمون؟

‫از سربازامون آمار گرفتم.

‫چرا با اینکه برنده شدن، روحیه‌شون ضعیف بود؟

‫همه‌شون می‌گفتن صدای طبل جنگی ما رو نشنیدن،

‫ولی شک دارم که با هم هماهنگ ‫کرده باشن تا حرفاشون یکی بشه.

‫این اصلاً خوب نیست.

‫علت واقعیش چیه؟

‫من... اتفاقی یه شایعه بین سربازا شنیدم.

‫شایعه‌ای درباره‌ی من؟

‫راحت حرفتو بزن.

‫اینکه شما گفتین از جون جناب جینن می‌گذرین،

‫ولی در نهایت اعدامش کردین،

‫اونم به همون بی‌رحمی‌ای که ‫ارباب اودا انجامش می‌داد.

‫قضیه به همین‌جا ختم نمیشه...

‫فکر می‌کنن در مورد نکشتنش دروغ ‫میگم و نمیشه بهم اعتماد کرد؟

‫متأسفانه همین‌طوره، سرورم.

‫باید قاتل جینن رو پیدا کنیم.

‫بهم بگو، جوئمون.

‫شبی که جینن کشته شد، کمون همراهت بود؟

‫بله، همراهم بود.

‫موقع نگهبانی، همیشه یه کمون با خودم دارم

‫که اگه نفوذی‌ای وارد شد و خواست ‫از روی سقف فرار کنه، جلوشو بگیرم.

‫وقتی من رفتم به اتاق جینن، تو کمون دستت نبود.

‫کمی جلوتر، تکیه‌ش دادم به دیوار.

‫گذاشتم آکیوکا رد نفوذی رو بزنه تا ‫خودم بتونم صحنه‌ی قتل رو بررسی کنم.

‫کمون بلندم دست‌وپاگیر می‌شد.

‫که این‌طور.

‫تو هیچ‌وقت دروغ نمیگی.

‫در مورد جینن،

‫هر چی می‌دونیم رو بنویس و محرمانه نگهش دار.

‫- عجله کن. ‫- اطاعت میشه.

‫کی اونجاست؟

‫اوه! سرورم!

‫- انتظار حضورتون رو نداشتم. ‫- دارم میرم تو.

‫سَمّیه؟

‫ازش استقبال می‌کنم.

‫خوب دووم آوردی.

‫انتظار داشتم دفعه‌ی بعد ‫وقتی قلعه سقوط کرد ببینمت.

‫قلعه هنوز سقوط نکرده.

‫پس نیازی نیست همدیگه رو ببینیم.

‫اگه قلعه سقوط کنه، تو هم می‌میری.

‫وقتشه که به یه دردی بخوری.

‫من وقتم رو اینجا می‌گذرونم،

‫شب و روز، بین رویا و واقعیت.

‫به چه دردی می‌تونم بخورم؟

‫بحرانی که باهاش روبروام واقعیه.

‫کانبی، از عقلت بهم کمک کن.

‫جینن، پسر ارباب آبه، توی قلعه به قتل رسیده

‫اونم در شرایطی مرموز.

‫باید بدونم چطور اتفاق افتاده.

‫چطور بزرگ‌ترین مرد ستسو ممکنه ‫با چنین بازی بچگانه‌ای گیج بشه؟

‫شوخی نکن.

‫اگه راز مرگ جینن رو حل ‫کردی، همین الان توضیحش بده.

‫ارباب موراشیگه، می‌تونم یه کم صحبت کنم؟

‫این سکوت و محیط ‫تکراری داره کلافه‌ام می‌کنه.

‫چی می‌خوای بگی؟

‫دفعات زیادی، وقتی توی ‫جنگ مقامت بالاتر می‌رفت،

‫به گروگان‌ها رحم کردی و ‫گذاشتی زن‌ها و بچه‌ها برن.

‫دلیلت برای این کار چی بود؟

‫همیشه می‌دونستم که کشتنشون بی‌معنیه.

‫حتی وقتی علیه اودا دست به سلاح بردی،

‫بازرس‌هاش توی قلعه‌ت زنده پس فرستاده شدن.

‫کشتن هیچ فایده‌ای نداره.

‫تو هیچ گروگانی از ناکاگاوا نگرفتی،

‫تا وقتی بهت خیانت کرد، مجبور نشی بکشیشون.

‫خود من رو هم که دیگه نگو.

‫چرا من هنوز زنده‌ام؟

‫چه اهمیتی داره؟

‫من از قبل دلیل اینکه آدم نمی‌کشی رو می‌دونم.

‫پس چرا می‌پرسی؟

‫داری برای خودت وقت می‌خری ‫تا راز قتل جینن رو حل کنی؟

‫اصلاً این‌طور نیست.

‫تو برای اینکه آدم نکشی، از رسم و ‫رسوم سامورایی‌ها سرپیچی می‌کنی.

‫رحمت و دلسوزیت باعث کارما شده،

‫و همینطور باعث مرگ عجیب و غریب جینن.

‫در نهایت، می‌خوام این رو ازت بپرسم.

‫از چی این‌قدر می‌ترسی؟

‫- جوابی نداری؟ ‫- وقتم رو تلف کردم.

‫صبر کن.

‫اجازه بده یه شعر ساده بخونم.

‫کمانِ آراکی؛ ‫نیزه‌ای شکسته، آتشی نمی‌افروزد.

‫نه راهی به پیش، ‫نه راهی به پس.

‫نه راهی به پیش، ‫نه راهی به پس...

‫نه راهی به پیش، ‫نه راهی به پس...

‫ارباب.

‫همش دارید اون عبارت رو ‫تکرار می‌کنید، مدام و مدام.

‫من؟

‫شعر یه احمق که داره قدرتم رو به سخره می‌گیره.

‫شعر اصلی یه کم فرق داره.

‫کمانِ آراکی؛ ‫به سوی هاریما می‌خروشد.

‫با این حال، نه راهی به ‫پیش دارد، نه راهی به پس

‫تا جایی که یادمه.

‫پس جریان «نیزه‌ای شکسته ‫آتشی نمی‌افروزد» چیه؟

‫خب، ارباب، مطمئن نیستم.

‫برای منقل اومده بود.

‫تو بودی که اونو بهش دادی؟

‫بله.

‫خیلی نگران سلامتی جینن بودی.

‫اگه بعد از اینکه همسرت شدم ‫یه بچه به دنیا می‌آوردم،

‫الان هم‌سن جینن بود.

‫ارباب!

‫یعنی ممکنه منظور از ‫«آتیشی نمی‌افروزد»...

‫...این فانوس باشه؟

‫«آتشی نمی‌افروزد»...

‫«نیزه‌ای شکسته»؟

‫این فانوس و «نیزه‌ای شکسته»...

‫پس منظور کانبی این بود.

‫حقیقت در مورد چگونگی ‫کشته شدن جینن برملا شد.

‫هیچ تیر غیب‌شونده‌ای در کار نبود.

‫از این استفاده شده بود.

‫یه نیزه با دسته‌ی بلند!

‫دو تا نیزه که به هم بسته شده بودن!

‫از بین این همه چیز...

‫اون موقع، فقط یه نفر بود

‫که اون طرف حیاط خلوت بود.

‫کاهی

‫تو جینن رو کشتی.

‫چرا کسی رو کشتی که تصمیم ‫گرفته بودم از جونش بگذرم؟

‫توضیح بده. نگو که یادت رفته.

‫همه‌شو به خاطر ‫شما انجام دادم، ارباب.

‫پسر یه خائن، دشمنه. دشمن بودا. دشمن شما!

‫دشمن‌ها باید کشته بشن!

‫واسه همین این کلک رو زدی؟

‫نه. مرگ جینن کار من بود، ‫اما از یه جهت هم نبود.

‫یه احمق مثل من فقط ‫می‌تونست با راهنمایی خدایان

‫چنین کلکی بزنه.

‫بنابراین، مرگ جینن یه مجازات الهی بود!

‫منطقت برام قانع‌کننده نیست.

‫- کی تحریکت کرده؟ ‫- هیچ‌کس!

‫- واقعاً؟ ‫- قسم می‌خورم!

‫پس جرمت اصلاً سبک نیست.

‫سرورم، باید اعدامش کنین.

‫کاهی!

‫جناب کاهی!

‫تسلیم شو! جرمت نابخشودنیه!

‫سرورم، زمین‌گیرش کنید! شمشیرشون رو بیارین!

‫کاهی!

‫خوب گوش کن.

‫اگه به تصمیمم اعتراض داری، بگو.

‫خودسری به هیچ وجه قابل قبول نیست.

‫با این حال، توجیهت رو در نظر می‌گیرم.

‫از جونت می‌گذرم.

‫توی میدون جنگ جبرانش کن!

‫بله سرورم! بهتون قول می‌دم!

‫بازجویی تمومه.

‫برگردین سر پست‌هاتون.

‫به من ایمان داشته باشین. به قدرت ‫این قلعه ایمان داشته باشین!

‫و ما اودا رو شکست می‌دیم!

‫سرورم، نیروهای اودا دارن نزدیک‌تر می‌شن.

‫- کی فرماندهی‌شون می‌کنه؟ ‫- هوری، مانمی و سوگایا.

‫اودا داره ما را به سخره ‫می‌گیره. همه‌شون جوان هستن.

‫به نظر می‌رسه اودا قلعه‌ی ‫آریوکا رو دست‌کم گرفته.

‫بکشیدشون جلو و ‫به آتیش بکشیدشون.

‫سرورم.

‫ارتش ما پیروز شد.

‫و... در مورد کاهی،

‫اون به تنهایی به دشمن حمله ‫کرد و شجاعانه کشته شد.

‫فهمیدم.

‫بهار: سر

‫اودا بهم دستور داده که توی ‫شکار شاهین بهش ملحق بشم.

‫چطور جرئت می‌کنه...؟

‫یه حیله‌ی حقیرانه. محاله که برم.

‫بدون این حقه‌ها، اون نمی‌تونه ‫قلعه‌ی آریوکا رو بگیره.

‫متوجه شدم...

‫غرورش... وقیحانه‌ست!

‫جواب ما «سرِ» فرستاده‌ش خواهد بود!

‫اما موری... ارتشش کی می‌رسه؟

‫به محض اینکه اوکیتا به ما ‫ملحق بشه، موری هم می‌آد.

‫اما اگه اوکیتا بهمون خیانت کنه...

‫چرا ترسیدی؟

‫اینکه اودا با چنین نامه‌ای مسخره‌مون می‌کنه

‫نشونه‌ی اینه که قلعه‌ی آریوکا سقوط نمی‌کنه!

‫اون که قطعیه.

‫اجازه هست صحبت کنم؟

‫سایکا ماگوروکو هستم، سرورم.

‫خاندان سایکای ما سه ساله که ‫تشنه‌ی مجازات کردن اوداست.

‫ارباب موراشیگه، اگه شما امر کنین،

‫ما حمله رو رهبری می‌کنیم و ‫نیروهای اودا رو شکست می‌دیم.

‫این‌قدر تند نرو، جناب ماگوروکو!

‫تاکایاما داریو هستم، سرورم.

‫ما، خاندان تاکاتسوکی، باید ‫پیش‌قراول بشیم. نظرتون چیه؟

‫نه!

‫هر دو خاندان شما واسه دفاعمون حیاتی هستن.

‫نمی‌تونم بذارم الکی کشته بشین.

‫حمله نکنین.

‫از قلعه دفاع کنین.

‫نمایشم اولِ کار کمکی کرد؟

‫جناب ناکانیشی هم دقیقاً ‫همون‌طور که می‌خواستی حرف زد،

‫ولی داوطلب شدنِ تاکاتسوکی ‫و سایکا واسه رهبریِ حمله

‫خون رو تو رگ‌هام خشک کرد.

‫بگو ببینم. از دشمن چه خبر؟

‫یه سپاه به رهبریِ متحدِ اودا، ‫ناگاماسا، سمت شرقِ ما موضع گرفته.

‫ناگاماسا؟ اون که هنوز بچه‌ست. باورنکردنیه...

‫تازه این همه‌ش نیست. اودا نفرستادتش.

‫راست می‌گی؟

‫می‌خواد خودش رو به اودا نشون بده.

‫چند نفرن؟

‫حدوداً صد نفر.

‫- می‌تونی راهنماییمون کنی؟ ‫- بله، سرورم.

‫خوبه. ایچیروزا، کارت ‫رو خوب انجام دادی!

‫از حضورتون ممنونم.

‫امشب حمله می‌کنیم!

‫هدفمون در شرقه. سپاهی به ‫رهبریِ اوتسو ناگاماسا.

‫رهبریِ گروه زبده‌مون رو به عهده می‌گیره.

‫آذوقه و وسایل لازم رو بردارین.

‫هرکی می‌ترسه، می‌تونه همین‌جا بمونه.

‫جایزۀ ما، سرِ ناگاماساست!

‫ایچیروزا، دیگه استراحت کن. ‫کارت رو کردی. خسته نباشی.

‫تاکاتسوکی، برو سمت راست، سایکا سمت چپ.

‫اون دو تا نگهبان رو خودمون ‫می‌زنیم. با علامت من حمله کنین.

‫اگه مشکلی پیش اومد، شیپور زده می‌شه.

‫فوراً عقب‌نشینی کنین.

‫اون جوانِ سمت راستی مال منه. ‫سوکه‌سابورو، تو اون یکی رو بزن.

‫دشمن تارومار شد و فرار کرد!

‫خوبه! شیپور رو آماده کنین!

‫من... هوری یاتارو هستم!

‫رهبرِ این شبیخون رو به مبارزه می‌طلبم!

‫دارم میام واسه سرت!

‫ایچیروزا!

‫کمکش کنین!

‫جناب ایچیروزا!

‫جانانه خدمت کردی، ایچیروزا.

‫تو جنگ بخت باهام یار نبود... افسوس...

‫خواهش می‌کنم...

‫هوای... پسرم رو داشته باشین...

‫حواسم هست. بسپارش به من.

‫سرورم! علامت دادن! نیروهای ‫کمکیِ اودا دارن میان!

‫شیپور رو بزنین!

‫حالا بیاین سرِ فرمانده‌ها رو بررسی کنیم.

‫بیارینشون اینجا.

‫سری که گرفتین، سرورم. هوری یاتارو.

‫لازم نیست. بعدی.

‫بعدی، اونایی که خاندان تاکاتسوکی گرفتن.

‫حالا این کی می‌تونه باشه؟

‫آدمای تاکاتسوکی، چطوری سرها رو برداشتن؟

‫تو تاریکی جنگیدیم. اسمی برده نشد.

‫در مورد اینکه کی رو کشتیم، مطمئن نیستم.

‫بعدی.

‫اینا رو خاندان سایکا گرفتن...

‫شرایط مشابه‌ایه. متأسفانه ‫نمی‌تونیم مطمئن باشیم.

‫بدون شک همه‌شون آدمای سرشناسی بودن.

‫به هر دو خاندان پاداش داده می‌شه.

‫بررسی تموم شد.

‫سرنوشت ایچیروزا دلم رو به درد میاره.

‫اون برای محافظت از جون من مرد.

‫شنیدم یه جنگجوی ‫نیمه-برهنه اون رو کشته.

‫وحشی‌گری اون جنگجوی ‫نیمه-برهنه غافلگیرم کرد.

‫از آدمای جون‌به‌لب‌رسیده باید ترسید.

‫مثل شورش ایکو ناگاشیما؟

‫بله.

‫خودت شاهدش بودی.

‫وقتی تفنگ‌های اودا بی‌رحمانه شلیک می‌کردن،

‫پیروان فرقه شینشو به ‫سمت ارتش اودا حمله کردن

‫بدون سلاح یا زره.

‫مدتی، اراده‌شون نیروهای اودا رو عقب روند.

‫وقتی حمله می‌کردن، همه‌شون ‫فریاد می‌زدن: «به سوی بهشت».

‫«به سوی بهشت»...

‫هر چقدر هم که دلم بخواد، هیچ‌وقت ‫اون صحنه رو فراموش نمی‌کنم.

‫- ناگاماسا کشته شد؟ ‫- اینطور به نظر میاد.

‫ساگهاری، راسته؟

‫پیشونیم شکاف خورد و بیهوش شدم.

‫وقتی به هوش اومدم، شنیدم سربازای ‫دشمن می‌گفتن: «ژنرال‌مون کشته شد».

‫ساگهاری، داری می‌گی ما ‫اوتسو ناگاماسا رو کشتیم؟

‫دقیقاً.

‫ناگاماسا جوان بود. دو تا از ‫سرها مال مردای جوان بود.

‫آره. یکی رو تاکاتسوکی گرفته، یکی رو سایکا.

‫افتخارش به کی می‌رسه؟ تاکاتسوکی یا سایکا؟

‫سایکاها تفنگدارن. چطور تونستن سرش رو ببرن?

‫به عنوان تفنگدار، برای اونا ‫راحت‌تر از تاکاتسوکیه که

‫یه ژنرال رو از راه دور بکشن.

‫ساکت.

‫سرورم، این ممکنه یه جورایی دردسرساز بشه.

‫نفرین شدیم! نفرین شدیم!

‫سرورم، سر تغییر شکل داده!

‫- چی؟ ‫- اونی که توی اون ظرفه!

‫جنگجوی جوان؟

‫این سر شگون نداره.

‫چطور ممکنه...؟

‫سرورم! مردم دارن می‌گن ما ‫سر اوتسو ناگاماسا رو آوردیم

‫و صورتش به طرز وحشتناکی دگرگون شده!

‫حقیقت داره؟

‫چرنده. شاید اصلاً ناگاماسا نباشه.

‫اما بعضی‌ها می‌گن این سر نفرین‌شده‌ست

‫چون جناب تاکایاما داریو اون رو آورده،

‫یه مسیحی که به بودا بی‌احترامی می‌کنه.

‫مسخره‌ست.

‫نظرت درباره‌ی این شایعه چیه؟

‫اگه صورت اون سر واقعاً ‫دگرگون شده باشه، خیلی عجیبه.

‫عجیبه...

‫قطعاً همین‌طوره.

‫سر مورد نظر داخل اون جعبه‌ست؟

‫داخل همینه.

‫آه. درست همون‌طور که می‌گفتن...

‫شینپاچیرو، سرهای اون شب رو بشمار.

‫خب، تاکاتسوکی و سایکا چهار تا آوردن... اوه!

‫یکی دیگه هم بود.

‫مردی که کُشتی، هوری یاتارو!

‫عجب بی‌دقتی‌ای کردم.

‫درسته. اون سر دگرگون‌شده ‫متعلق به هوری یاتارو بود.

‫اولش تکونم داد، اما الان می‌فهمم.

‫یکی اون رو با سر اون جنگجوی جوان عوض کرده.

‫چی!

‫اما کی دست به چنین کاری می‌زنه؟

‫نمی‌دونم. آیا این فقط ‫تلاشی برای ایجاد سردرگمیه

‫یا انگیزه‌ی دیگه‌ای پشتش بوده؟

‫واقعاً عجیبه.

‫کیوزائمون، تو شورای جنگی امروز رو رهبری کن.

‫اگه دوباره بحثی سر این‌که کی ‫اوتسو ناگاماسا رو کشته در گرفت چی؟

‫حتماً نظم رو حفظ کن. هیچ تصمیمی نگیر.

‫من کار دیگه‌ای دارم.

‫اطاعت می‌شه.

‫راحت باشین.

‫لذیذه، سرورم. واقعاً لذت‌بخشه.

‫پسرت، اوکون چطوره؟

‫ممنون از احوالپرسی‌تون.

‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم پسرم ‫بهتون خیانت کنه و بره سمت اودا.

‫اون یه موجود پست و مایه‌ی ننگه.

‫اودا به خاندانتون دستور داد بهش ملحق ‫بشن، وگرنه همه‌ی مسیحی‌ها رو می‌کشه؟

‫بله.

‫تو هم مسیحی هستی. حتماً ‫با اوکون همدردی می‌کنی.

‫نه، این‌طور نیست!

‫واقعاً؟

‫چه بودا باشه چه خدای مسیحیان،

‫ما به درگاهشون دعا می‌کنیم تا رستگار ‫بشیم و خانواده‌هامون رو نجات بدیم.

‫ما سامورایی‌ها برای نجات بودیسم ‫یا مسیحیت به وجود نیومدیم.

‫متوجهم.

‫جناب تاکایاما داریو،

‫خاندان تاکاتسوکی شما چطور ‫سر اون جنگجوی جوان رو گرفت؟

‫هر چی که تجربه کردم رو براتون تعریف می‌کنم.

‫واقعاً بی‌نظیره.

‫چطور مگه؟

‫ما سایکاها آموزش‌هامون شفاهیه.

‫موقع پر کردن یا هدف‌گیری، ‫ژست آدم باید بی‌نقص باشه.

‫برادر بزرگترم، ماگویچی، ژستش فوق‌العاده بود.

‫ژست شما من رو یاد اون ‫میندازه، واقعاً بی‌نظیره.

‫ژست گرفتن برای حل کردن یه ‫سری از رازها کافی نیست.

‫منظورتون اون سر دگرگون‌شده‌ست؟

‫دقیقاً. یعنی نفرین بودا علیه مسیحی‌هاست؟

‫مسخره‌ست. بودا مردم رو مجازات نمی‌کنه.

‫چرا که نه؟ شما هم که به بودا اعتقاد دارین.

‫کشیش‌های شما یه چیز دیگه میگن.

‫من کشیش نیستم.

‫آیین بودا جایی تو جنگ نداره.

‫«پیش به سوی بهشت، عقب‌نشینی ‫به سوی جهنم.» عبارت عذاب‌آوریه.

‫می‌خندین، سرورم؟ چرا؟

‫خب، دستم رو خوندی. مطمئناً ‫خودت تا الان فهمیدی.

‫دعوتت کردم اینجا تا بفهمم ‫کدوم خاندان ناگاماسا رو کشته.

‫من از چای به عنوان ابزاری ‫برای جنگ استفاده کردم.

‫جسارت کردم. من رو ببخشین.

‫نه، سرورم. من باید از شما طلب بخشش کنم.

‫خب، سایکا ماگوروکو.

‫بهم بگو خاندان سایکای شما چطور ‫سر اون جنگجوی جوان رو گرفت.

‫چشم، سرورم.

‫همه‌چیز رو بهتون میگم.

‫آکیوکا!

‫آتیش‌سوزی عمدیه؟

‫بله. چند تا رعیت کلیسای مسیحی‌ها رو آتیش زدن.

‫حماقت...

‫حماقت محض!

‫خاندان‌های تاکاتسوکی و ‫سایکا با هم دشمنی ندارن!

‫هیچ نشونه‌ای نیست که با هم درگیر باشن!

‫همون‌طوره که می‌فرمایید، سرورم.

‫با این حال، یه مشت احمقِ بی‌کار دارن طرفداری ‫کور می‌کنن و دست به آتیش‌سوزی می‌زنن!

‫واقعاً غیرمنطقیه.

‫به نظر می‌رسه خیلیا تحت ‫تاثیر این شایعات قرار گرفتن.

‫اون سر...

‫باید حقیقت رو بفهمم...

‫چطور جرئت می‌کنی با سرورمون ‫این‌قدر صمیمی حرف بزنی؟

‫این پایین، من دست راستشم!

‫تو هیچی نیستی جز یه محکوم.

‫تو فقط به این خاطر هنوز زنده‌ای...

‫...که مدیون منی. فهمیدی؟

‫بدون اینکه بدونی چه سرنوشتی ‫در انتظارته داری حرف می‌زنی.

‫چی؟

‫می‌خوای ذات واقعی موراشیگه، ‫ارباب ستسو رو بدونی؟

‫ملازمانش اصلاً روحشون هم خبر نداره.

‫ولی من اون مرد رو مثل کف دستم می‌شناسم.

‫گذشته‌ش، حالش و آینده‌ای که دلش می‌خواد.

‫می‌خوای بدونی؟

‫دیوونه شدی؟

‫خائن، آماده‌ی مرگ شو!

‫کشتن از توی سلول زندان راحت‌تر ‫از اون چیزی بود که فکر می‌کردم.

‫کانبی!

‫باهاش چیکار کردی؟

‫تحریکش کردی منو بکشه؟

‫من همچین کاری نکردم.

‫هدف من جون اون نگهبان بود.

‫در ازای این زخم‌ها، یه چیزایی گفتم.

‫همین و بس.

‫از من به عنوان ابزاری ‫برای کشتنش استفاده کردی؟

‫خودم نمی‌تونستم این کار رو بکنم، واسه همین...

‫لعنت به تو.

‫متاسفم که عصبانیت کردم. ‫چیز دیگه‌ای به ذهنم نرسید.

‫منو ببخش!

‫با استفاده از تیزهوشیت برای ‫حل این مشکل، جبرانش کن!

‫کدوم سر مال اوتسو ناگاماساعه؟ ‫من یه مدرک قاطع می‌خوام.

‫یه معمای دیگه...

‫اگه خودت یه نگاه دقیق به کارهای خودت بندازی،

‫مدرک رو راحت پیدا می‌کنی.

‫منظورت چیه؟

‫اگه نمی‌فهمی چطوری،

‫حتماً فکرت درگیر یه نگرانی دیگه بوده، مگه نه؟

‫در مورد اینکه کی اون ژنرال ‫رو کشته، کاملاً واضحه.

‫ارباب موراشیگه، به نظرتون چرا ‫شبیخونتون انقدر موفقیت‌آمیز بود؟

‫به خاطر سهل‌انگاری ناگاماسا بود.

‫سهل‌انگاری. دقیقاً.

‫ژنرالی که از ترس اون پشت قایم بشه مسخره‌ست،

‫اما کسی که کلاه‌خودش رو ‫برمی‌داره تا بهتر ببینه،

‫اونم وقتی دشمن این‌قدر نزدیکه،

‫حتی بی‌معنی‌تره. صرفاً یه سهل‌انگاری محض بود.

‫سهل‌انگاری...

‫پس واسه همین بود.

‫چیزی که بیشتر منو نگران ‫می‌کنه، وضعیت ذهنی شماست.

‫سر رو بی‌خیال شو.

‫مراقب باش که تردیدت چه بلایی ممکنه سرت بیاره.

‫اون پنج نفری که آتیش رو ‫روشن کردن دستگیر کردیم.

‫خوبه. برای عبرت بقیه به نمایش بذارینشون.

‫بریم سراغ اصل مطلب.

‫قضیه‌ی سر ژنرال رو حل کردیم.

‫هیچ‌کدوم از شما اوتسو ناگاماسا رو نکشتین.

‫با این حال، خاندان تاکاتسوکی و خاندان سایکا،

‫هر دو با شجاعت افراد بلندپایه‌ای رو کشتن.

‫به هر دو خاندان شمشیرهای بیزن اهدا می‌کنم.

‫منظورتون چیه ارباب؟ من متوجه نمی‌شم.

‫کیوزائمون، به نظرت چرا ‫شبیخونمون انقدر موفقیت‌آمیز بود؟

‫سر ناگاماسا بریده شد.

‫هم آره، هم نه.

‫وقتی حمله کردیم، دشمن فرمانده نداشت.

‫یعنی می‌گی ناگاماسا فرار کرده؟

‫نه، ناگاماسا قطعاً کشته شده.

‫ولی کسی سرش رو برنداشت.

‫چطور ممکنه؟

‫سر یه فرمانده همیشه بعد ‫از کشته شدنش بریده می‌شه!

‫درسته.

‫با این حال، بعضی‌ها اهمیتی به غنیمت نمی‌دن.

‫مثل خود من.

‫چی؟

‫اولین جنگجوی جوانی که با ‫تیرکمونم زدم، ناگاماسا بود!

‫کلاه‌خود سرش نبود، چون ‫می‌خواست خودش قلعه رو ببینه.

‫این رفتار جسورانه‌ش از بی‌احتیاطی بود.

‫همگی، خوب گوش کنین.

‫رفتارهای جسورانه و کارهای ‫بی‌پروا همیشه جواب نمی‌دن.

‫هر وقت لازم بود عقب‌نشینی ‫کنین. با احتیاط عقب بکشین.

‫حواستون باشه هیچ‌وقت این رو فراموش نکنین.

‫به به، عالیه.

‫طعمش شیرینه.

‫خوشحالم این رو می‌شنوم.

‫با این حال،

‫نگران به نظر می‌رسین.

‫به خاطر اون نامه‌ی روی تیره؟

‫نمی‌تونم چیزی رو ازت پنهان کنم.

‫اوکیتا بهمون خیانت کرده.

‫ترس‌هاتون... واقعیت داشت؟

‫«برای شکار شاهین به من و اوکیتا ملحق شو.»

‫نامه‌ی اودا این رو می‌گفت.

‫فقط من از این موضوع خبر دارم.

‫حمله‌ی شبانه‌تون یه تلاش بود

‫تا ذهن فرمانده‌هاتون رو ‫از اون نامه منحرف کنین؟

‫دقیقاً.

‫مسیرهای اصلی از سمت غرب بسته شدن.

‫یعنی جنگ به این زودی‌ها ‫به شهر قلعه‌مون می‌رسه؟

‫وحشتناکه.

‫تابستان: تورا-سارو

‫اوکیتا بهمون خیانت کرده.

‫سرورم...

‫چی فرمودید؟

‫تکرار می‌کنم، اوکیتا به ‫نیروهای اودا ملحق شده.

‫کسی حرفی برای گفتن داره؟

‫پس موری نمیاد.

‫آینده‌مون تاریکه.

‫اوکیتا رو فراموش کنین.

‫شاید مسیرهای زمینی بسته شده ‫باشن، ولی موری از راه دریا میاد.

‫جناب نوتو، این خیلی ‫خوش‌بینانه‌ست. دارین اشتباه می‌کنین.

‫چطور اشتباه می‌کنم؟

‫پسرجون، جرئت می‌کنی من رو مسخره کنی؟ ‫منی که یه بومی وفادار به ستسو هستم؟

‫من کسی رو مسخره نمی‌کنم! ‫فقط دارم حقیقت رو می‌گم.

‫تازه، من پسر نیستم.

‫اسمم کیتاگاوارا یوساکوعه.

‫حالا، حالا، جناب یوساکو.

‫با جناب نوتو موافقم.

‫قلعه‌ی آریوکای استوارمون داره ‫جلوی نیروهای اودا رو می‌گیره.

‫کاری از دست اودا برنمیاد.

‫راهب موهن.

‫خیلی ممنون.

‫نامه رو رسوندی؟

‫آره، رسوندم.

‫جواب ارباب آکچی چی بود؟

‫اون شدیداً نگران آینده‌تونه.

‫واقعاً؟

‫در ضمن، با اینکه همه چیز رو برای ‫مقابله با اودا به خطر انداختین،

‫نمی‌تونه درک کنه چرا الان ‫این‌قدر مشتاق تسلیم شدنین.

‫حق داره.

‫این قلعه واقعاً به این راحتی‌ها سقوط نمی‌کنه.

‫اما هدف جنگ پیروزیه.

‫پیروزی من در اینه که من ‫و موری سر اودا رو بزنیم.

‫نه دفاع از این قلعه.

‫کاملاً درسته، سرورم.

‫وقت تنگه.

‫متحد اودا هنوز توی هاریما ‫گیر کرده و با موری درگیره.

‫ارباب آکچی هم مشغول جنگه.

‫ارباب اودا نمی‌تونه تمام ‫تمرکزش رو بذاره روی ما.

‫اما حالا که اوکیتا رفته سمت اون،

‫اودا برای یه حمله‌ی همه‌جانبه آماده می‌شه.

‫قبل از اون، برای آروم کردنش ‫پیشنهاد تسلیم شدن می‌دم.

‫بعدش نقشه‌ی پیروزی رو می‌کشیم.

‫واقعاً حیرت‌انگیزه.

‫اما باید یه چیز سخت رو بهتون بگم.

‫ارباب آکچی یه مدرک می‌خواد که نشون ‫بده واقعاً قصد تسلیم شدن دارین.

‫مدرک؟ مثلاً چی؟

‫خب..

‫تورا-ساروی عزیزتون.

‫تورا-سارو؟

‫باشه.

‫اینم از تورا-سارو.

‫خدای من! اون ظرف چای بی‌قیمت!

‫شنیدم ۲۰۰۰ کان ارزش داره. اون‌قدری هست ‫که بشه باهاش یه قلعه‌ی کامل رو خرید!

‫مایلین تماشاش کنین؟

‫من لایقش نیستم!

‫رسوندن این به دست ارباب آکچی، ‫اون رو تحت فشار قرار میده.

‫مخفی کردن چنین گنجینه‌ای غیرممکنه.

‫مردم می‌گن اون رو ناعادلانه به دست آورده، ‫و این مجبورش می‌کنه دست به کار بشه.

‫چاره‌ای جز کمک کردن به من نخواهد داشت.

‫موهن.

‫این وظیفه‌ی سنگینیه. قبولش می‌کنی؟

‫قبول می‌کنم. حتی اگه به قیمت جونم تموم بشه!

‫تا فردا که دروازه‌ها باز ‫بشن، توی کلبۀ جنوبی بمون.

‫جوئمون یه نامه‌ی محرمانه برات میاره.

‫هر چی شما دستور بدین.

‫سرورم، اونجایین؟

‫معطل نکن، بیا تو.

‫- داشتی تمیزشون می‌کردی؟ ‫- نه...

‫کاری نمی‌کردم. فقط داشتم تماشاشون می‌کردم.

‫منم می‌تونم بهشون نگاه کنم؟

‫من تورا-سارو رو واگذار کردم.

‫متوجه شدم که دیگه نیست.

‫یکی اون ظرف چای رو می‌خواست.

‫که این‌طور.

‫این کار رو واسه پیروزی در جنگ انجام دادم.

‫وقتی هیساهیده ‫ماتسوناگا قبول نکرد

‫که کتری چای گرانبهای هیراگوموش رو واگذار کنه،

‫اودا کشتش.

‫من اون اشتباه رو تکرار نمی‌کنم.

‫من این گنجینه‌ها رو با ‫استراتژی جمع کرده بودم.

‫وقتش رسیده که ازشون استفاده کنم.

‫اما...

‫الان دیگه خیلی دیره. پشیمونم که واگذارش کردم!

‫من کی‌اَم که واسه یه ‫ظرف چای ناچیز حسرت بخورم؟

‫مردی مثل من که هزاران نفر رو به کشتن داد...

‫هر چقدر دلتون می‌خواد غصه بخورین.

‫این موضوع رو به آدمام نگین.

‫نمی‌گم.

‫در عوض، راحت باشین و مسخره‌ام کنین.

‫این کار رو نمی‌کنم.

‫تو این دنیا، وابستگی ‫همیشه باعث درد و رنج میشه.

‫لطفا بهم بخندین.

‫این دنیای جنگ‌زده حالم رو ‫به هم می‌زنه و ازش متنفرم.

‫شما حرف دلتون رو زدین.

‫واقعاً ممنونم.

‫- راهب موهن! ‫- چطور ممکنه این اتفاق افتاده باشه؟

‫برین عقب!

‫برین عقب! راه رو باز کنین!

‫سرورم!

‫برین عقب! ارباب موراشیگه ‫اینجاست! درست رفتار کنین!

‫آروم باشین!

‫هیچ آشوبی تحمل نمیشه، برین خونه‌هاتون!

‫سرپیچی کنین، کشته می‌شین!

‫سرورم! بی‌نهایت معذرت می‌خوام.

‫راهب موهن و جناب آکیوکا، هر دو مرده‌ان.

‫آکیوکا هم؟

‫بله سرورم. چطور شمشیرزن بزرگی مثل اون...؟

‫یوساکو؟

‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟

‫یکی از اعضای مریض خونواده‌ام، ‫دعای راهب موهن رو می‌خواست،

‫واسه همین ردش رو تا اینجا گرفتم.

‫یه مرد رو دیدم که روی زمین ‫افتاده بود. معلوم شد موهنه.

‫سرورم! چرا موهن رو تو چنین ‫اقامتگاه درب‌وداغونی گذاشتین؟

‫- بهش گفتین چیکار کنه؟ ‫- چطور جرات می‌کنی!

‫وقت ندارم بهت جواب بدم.

‫اون توئه.

‫نیستش.

‫نیستش؟ چی نیست؟

‫همون‌جا که آکیوکا هست بمون. همین الان.

‫خیلی دیر رسیدم.

‫این...

‫...بدون شک راهب موهنه.

‫جوئمون، نامه‌ی محرمانه رو پیدا کن.

‫اگه پیداش کردی پیش خودت نگهش دار.

‫یه چیز دیگه، تورا-سارو رو دادم به موهن.

‫چی؟ اون گنج رو؟

‫ولی هیچ‌جا نمی‌بینمش. احتمالا دزدیدنش،

‫هرچند این احتمال هم هست ‫که موهن قایمش کرده باشه.

‫همه‌جا رو بگردین.

‫گرد و زرده.

‫اطاعت میشه.

‫از پشت به آکیوکا ضربه زدن؟

‫ولی با این حال، کی می‌تونسته کسی ‫با مهارت جناب آکیوکا رو بکشه؟

‫سوکه‌سابورو، هر کی که امروز این اطراف ‫بوده رو جمع کن. یوساکو رو هم همین‌طور.

‫بله سرورم. همین الان.

‫چطور این اتفاق برات افتاد...؟

‫نتونستم تورا-سارو رو پیدا کنم.

‫که این‌طور...

‫نامه‌ی محرمانه چی؟

‫تو یقه‌ی لباس راهب موهن دوخته شده بود.

‫همون نامه‌ای که قبلاً تحویل دادم.

‫ولی دوخت یقه‌ش باز شده بود

‫و مهر و موم نامه دستکاری شده بود.

‫یعنی یکی خوندتش؟

‫به احتمال زیاد.

‫ایزومی، وقتی برای موهن توی کلبه غذا بردی،

‫یه جعبه حصیری به چشمت خورد؟

‫منو ببخشین سرورم. یادم نمیاد.

‫موهن توی کلبه تنها بود؟

‫من... نمی‌دونم.

‫ولی قبل از اینکه من برسم، ‫یکی داشت بهش رسیدگی می‌کرد

‫یکی از خدمتکارهای معبد.

‫شنیده بودم راهب موهن قراره اینجا بمونه،

‫واسه همین از شهر سبزیجات خریدم،

‫و وقتی برگشتم، به نظر ‫می‌رسید راهب موهن مهمون داره.

‫آشپزیم که تموم شد

‫و ازش پرسیدم بیرون از اتاق ‫چیزی لازم داره یا نه.

‫با لحن جدی جواب داد «نه» و گفت مهمونش رفته.

‫ادامه بده.

‫بعدش آب کشیدم و توی حیاط مشغول کار شدم،

‫و شنیدم که راهب موهن داشت یه ‫سوترای مرموز رو قرائت می‌کرد.

‫یه مدت بعد، دیدم که رفت سمت مستراح.

‫مطمئنی موهن رو دیدی؟

‫بله سرورم.

‫چرا دارین از من بازجویی می‌کنین؟

‫حتماً یکی از جاسوسای اودا این کارو کرده.

‫اگه اینطوره، چرا گذاشت کشیش موهن کشته بشه؟

‫توی اون کلبه دنبال چی بود؟

‫می‌خوام جزئیاتش رو بدونم.

‫سرورم، بهم نمی‌گین؟

‫- نمی‌تونم. ‫- نمی‌تونم اینو قبول کنم!

‫مجبوری قبولش کنی.

‫فعلاً صبور باش.

‫واقعاً عجیبه.

‫چرا نامه رو برنداشتن؟

‫باید فرض کنم که اون هدفشون نبوده.

‫پس هدفشون چی بوده؟

‫شاید نفوذی فقط می‌خواسته تورا-سارو رو بدزده؟

‫بعیده.

‫یه دزد معمولی دنبال نامه نمی‌گرده.

‫درست حدس زدی.

‫اصلاً منطقی نیست.

‫یه چیزی رو دارم از قلم می‌ندازم.

‫آره، یه جای کار می‌لنگه.

‫خب؟ حتماً حرفای بیشتری برای گفتن داری؟

‫چیز دیگه‌ای ندارم بگم.

‫عقلت به جایی قد نمیده؟

‫به هر حال منم آدمم.

‫توی این سیاهچال، فکرا و ‫خیالای بیهوده میاد و میره،

‫و باعث شرمندگیمه که عقلم ضایع شده.

‫می‌دونم چی داره اذیتت می‌کنه.

‫سرنوشت پسرت شوجومارو.

‫پسرت پدر دلسوزی داره.

‫خودم رو برای بدترین حالت آماده کردم.

‫برای چی؟

‫که به رسوم سامورایی بچسبم،

‫و چیزای غیرقابل‌قبول رو قبول کنم. همینه؟

‫هیچ‌وقت نخواستی حتی ذره‌ای تغییرش بدی؟

‫چی می‌گی کانبی؟

‫ارباب موراشیگه...

‫میشه لطفاً به درخواست کوچیکم گوش بدی؟

‫بگو.

‫«کانبی شجاعانه خودش رو کشت.»

‫لطفاً اینو به اودا بگو.

‫تا پسرت...

‫...با کشتن من انتقامت رو بگیره؟

‫نه.

‫اگه با یه شانس خیلی کم، ‫شوجوماروی جوان هنوز زنده باشه،

‫آرزوم اینه که اودا اون رو به ‫عنوان رئیس خاندان به رسمیت بشناسه.

‫تا خاندانت بتونه زنده بمونه.

‫درسته.

‫این از جون خودت مهم‌تره؟

‫واقعاً هست.

‫بسیار خب.

‫می‌گم که کانبی مرده.

‫خیلی ممنونم.

‫- چی شده؟ ‫- یه نفوذی داریم.

‫تونسته تا قلعه‌ی مرکزی ‫بیاد؟ حتماً جاسوس اوداست.

‫مجبورش کنین هر چی فهمیده رو لو بده!

‫خیلی خنده‌داره.

‫یه سگِ خائن، با غرور یه ژنرال پارس می‌کنه.

‫تو... زنسوکه از خاندان کورودا هستی؟

‫ارباب ستسو اسم این آدم ‫حقیر رو می‌دونه؟ عجیبه.

‫زنسوکه، چرا مخفیانه اومدی اینجا؟

‫خاندان تو که به ما حمله نمی‌کنه.

‫می‌پرسی چرا؟ مگه معلوم نیست؟

‫تو... اومدی کانبی رو نجات بدی؟

‫ارباب موراشیگه...

‫آیا جناب کانبی زنده‌ست؟

‫لازم نیست اینو بهت بگم.

‫منظورت اینه که... دیگه زنده نیست؟

‫مُرد. توی سیاهچال، با دستای خودش.

‫خیلی دیر رسیدم...

‫- افسوس! ‫- کانبی مُرده!

‫بذارین پسرش جاش رو بگیره!

‫خیلی دیره! دیگه خیلی دیره!

‫چی؟

‫اگه فقط سرِ جناب کانبی برگردونده می‌شد،

‫شاید یه شانسی داشتیم.

‫اودا فکر کرد جناب کانبی طرف شما رو گرفته.

‫هیچ‌کس باور نمی‌کنه که اون به ‫عنوان زندانی بخشیده شده باشه.

‫می‌دونستی ارباب اودا تنها ‫پسر جناب کانبی، شوجومارو رو کشته؟

‫اون به بچه‌ها هم رحم نمی‌کنه. ‫حالا خاندان ما نابود میشه!

‫عوضی...

‫اون دیگه به من ربطی نداره!

‫کشتن گروگان‌ها توسط ‫اودا چیز عجیبی نیست

‫اگه این موضوع اینقدر اذیتت می‌کنه، ‫یه کاری کن تا جلوش رو بگیری

‫این مهره ارزش کشتن نداره

‫بندازینش بیرون از قلعه! ‫اگه مقاومت کرد، بکشینش

‫- پاشو! ‫- موراشیگه!

‫دیگه خیلی دیر شده بود...

‫- ازم متنفری؟ ‫- نه

‫- از اودا؟ ‫- نه، متنفر نیستم

‫کشتن گروگان‌ها تو این دوران جنگ، یه چیز عادیه

‫زنسوکه گفت که قبیله‌ت نابود میشه

‫ولی تو هنوز زنده‌ای

‫نظرت چیه؟

‫کانبی

‫اودا اصلاً براش مهم نیست که ‫چه بلایی سر قبیله‌ت میاد

‫تو و پسرت فقط تا وقتی براش ‫مفید بودین زنده می‌موندین

‫طرفداری از اودا تهش به همین‌جا ختم میشه

‫حالا بالاخره از طلسم اودا آزاد شدی

‫کانبی

‫اودا رو ول کن

‫و بیا طرف من

‫متوجه شدم

‫ولی من نه طرف اودا رو می‌گیرم، ‫نه طرف قلعه‌ی آریوکا رو

‫با این حال، چون به عنوان یه مرد ‫تحسینت می‌کنم، ارباب موراشیگه...

‫...با تمام وجودم در خدمتت خواهم بود، سرورم

‫می‌تونم بهت اعتماد کنم؟

‫این که دیگه پرسیدن نداره

‫نه حمله می‌کنن و نه عقب‌نشینی

‫اودا چه فکری تو سرشه؟

‫- کیوزائمون. ‫- بله.

‫می‌دونی که کانبی زندانی ‫ما تو سیاه‌چاله است

‫- می‌دونم. ‫- دارم به آزاد کردنش فکر می‌کنم

‫- که چی بشه؟ ‫- که به شورای جنگمون ملحق بشه

‫لازم نیست اسمش رو فاش کنیم

‫سرورم، این کار به نفع ستسو نیست

‫چرا نباشه؟

‫طایفه‌ش اهل هاریما ‫هستن، رقیب قدیمی ستسو.

‫داشتنِ یه آدم از ‫هاریما توی این قلعه

‫باعث اختلاف توی طایفه‌مون ‫میشه، مشکلی بزرگ‌تر از اودا.

‫فهمیدم. یعنی اهالی ستسو ‫هیچ‌وقت کانبی رو نمی‌پذیرن؟

‫ما با یه بحران جدی روبرو هستیم.

‫با این حال غرور مهم‌تره؟

‫بعضی‌ها این‌طور ‫باور دارن، سرورم.

‫من کلیدها رو برمیدارم.

‫به کی می‌تونم اعتماد ‫کنم و تا کجا...؟

‫به من گفتن حضور یه آدم از ‫هاریما اینجا خوشایند نیست.

‫باید اون کسی که این ‫حرف رو زد می‌کشتم.

‫اما اون‌طوری دیگه هیچ متحدی ‫توی این قلعه برام نمی‌موند.

‫منو ببخش، کانبی.

‫تعجب نکردم.

‫چرا خودت رو به شکل یه رونین درنمیاری ‫و به شورای جنگی من ملحق نمیشی؟

‫حتماً داری شوخی می‌کنی.

‫این کار جواب نمیده...

‫می‌تونم یه سوال بپرسم؟

‫چرا این‌قدر اصرار داری ‫که به این سیاهچال بیای؟

‫- چی؟ ‫- بدون همراه، تنهایی.

‫بهت میگم چرا.

‫تو میای اینجا تا درباره ‫وضعیت این جنگ حرف بزنی.

‫مضحکه.

‫پیشنهاد دادم به شورای جنگی من ‫ملحق بشی چون دلم برات می‌سوزه.

‫من برای حرف زدن ‫درباره جنگ نمیام اینجا.

‫واقعاً؟

‫شاید هم کس دیگه‌ای رو ‫نداری که باهاش حرف بزنی.

‫تصور می‌کنم دورانی که به اودا ‫خدمت می‌کردی خیلی هیجان‌انگیز بوده.

‫ارباب هاشیبا، ارباب ‫شیباتا، ارباب آکچی...

‫یه لشکر از ژنرال‌ها.

‫متخصصان جنگ و چای که ‫باهات گفتگوهای ارزشمندی داشتن.

‫اما اینجا، توی قلعه‌ی آریوکا،

‫هیچ‌کس دیگه‌ای نیست که بتونه در ‫سطح تو درباره پیچیدگی‌های جنگ بحث کنه.

‫حتی یه نفر هم، به جز ‫خودم، نمی‌تونه درکت کنه.

‫واسه همینه که الان اینجایی.

‫یه رهبر نیازی به مشاور نداره.

‫تا وقتی که افرادم دستوراتم ‫رو اجرا می‌کنن، چیزی کم ندارم.

‫اگه این‌طوره،

‫وقتی اون ملازم‌هایی که ‫این‌قدر بهشون اعتماد داری

‫با سقوط قریب‌الوقوع ‫این قلعه روبرو میشن،

‫چرا همه‌شون دارن اون مزخرفات شجاعانه ‫رو درباره اومدن موری تکرار می‌کنن؟

‫مراقب حرف زدنت باش، کانبی!

‫خودت بهتر از هر کسی می‌دونی ‫که این جنگ دیگه عملاً تموم شده‌ست.

‫تو قطعاً برای پیش‌دستی در ‫برابر حمله اودا دست به کار شدی،

‫اما هیچ‌کدوم از ملازمانت ‫از این موضوع خبر ندارن.

‫همه‌شون جوری حرف می‌زنن ‫که انگار می‌تونن پیروز بشن.

‫حتی یک نفرشون هم نمی‌فهمه تو ‫داری سعی می‌کنی به چی برسی.

‫حالا چرا این‌طوریه؟

‫چون تو این سرزمین، تو ‫یه غریبه محسوب می‌شی.

‫تو از جای دیگه‌ای اومدی ‫و متعلق به اینجا نیستی.

‫با این حال، تبار ملازمانت ‫به ستسو برمی‌گرده.

‫اگه اودا قلعه رو بگیره، ‫اربابش باید با جونش تاوان بده.

‫بقیه اگه از اودا اطاعت ‫کنن، زنده می‌مونن.

‫اونا راه فرار دارن. ‫نیازی به تسلیم شدن نیست.

‫اونا قسم خوردن تا ‫آخرین نفر بجنگن.

‫پس برای زنده موندن ‫باید بجنگی و پیروز بشی؟

‫همون‌طور که هر رهبری باید باشه.

‫به هر حال، زمان جنگه.

‫پس اعتراف می‌کنی که هیچ ‫فرقی با ارباب اودا نداری؟

‫مگه نه؟

‫جوان...

‫اون کسی که باید ازش ‫متنفر باشی اوداست، نه من.

‫دقیقاً همین‌طوره، سرورم! با ‫احترام در برابرت تعظیم می‌کنم.

‫انگار هنوز از داغ پسرم گیجم.

‫ذهنم پر از جنونه.

‫حالا که بحثش شد، اجازه می‌دی ‫جواب اون معمای قبلی‌ت رو بدم؟

‫بگو.

‫درباره جاسوس اودا که راهب ‫رو کشت و گنج رو دزدید...

‫درون و بیرون، علت ‫و معلول، ظاهر و باطن،

‫قبل و بعد، لازم و غیرلازم.

‫اگه جای همه‌شون عوض می‌شد چی؟

‫چی از کلبه ناپدید ‫شد؟ این سرنخ توئه.

‫خادم معبد رو زیر نظر بگیر.

‫جناب نوتو، عقب بکش. ‫این دستور اربابمونه.

‫اربابمون؟

‫عقب بکشین، زیردست‌ها!

‫جرئت داری به من توهین کنی؟ ‫نیودو نوتو، یه بومی محترم ستسو؟

‫نیودو نوتو.

‫تو موهن و آکیوکا رو کشتی. ‫نمی‌تونی با کلک از زیرش در بری.

‫چرا منو متهم می‌کنی؟ نشنیدی؟

‫شایعه شده که کیتاگاوارا ‫یوساکو این کار رو کرده.

‫شایعه‌ای که خودت پخش کردی.

‫من هرگز همچین کاری نمی‌کنم.

‫می‌تونی اونجا از خودت دفاع کنی.

‫حرف دلت رو بزن.

‫زبونم بند اومده.

‫پس من اول شروع میکنم.

‫آکیوکا از پشت ضربه خورد.

‫فقط یه حمله غافلگیرانه می‌تونست ‫حریف کسی مثل اون بشه.

‫مهاجم یه جعبه حصیری ‫داشت و یه عصا دستش بود،

‫درست مثل موهن، واسه همین ‫آکیوکا گاردش رو پایین آورد.

‫سرورم، این اصلاً برام منطقی نیست.

‫تانگو، اگه ترتیب اتفاقات ‫برعکس بوده باشه چی؟

‫برعکس؟

‫قبل از رسیدن آکیوکا،

‫مهاجم قبل از اینکه خدمتکار ‫معبد بیاد، موهن رو کشته،

‫بعد خودش رو جای موهن ‫جا زده تا آکیوکا رو بکشه.

‫این نمی‌تونه درست باشه.

‫خدمتکار معبد گفت که از ‫بیرون با موهن حرف زده.

‫آره، و اینکه شنیده موهن داشت ‫یه سوترا (ذکر) باطنی می‌خوند

‫و دیده که موهن میره سمت دستشویی.

‫سرورم، این به نظر ‫مدرک خیلی محکمی میاد.

‫اجازه هست برم؟

‫این بازجویی بی‌اساس ‫فقط اتلاف وقته.

‫یا شاید سرورم می‌خواد این حقیقت ‫رو دفن کنه که جاسوس اودا هنوز آزاده؟

‫بسیار خب. همه چیز رو فاش می‌کنم.

‫مردها، خوب گوش کنین.

‫کیوزائمون.

‫خدمتکار معبد یه ‫سوترا باطنی شنیده؟

‫اما اون پیرو فرقه ظاهری ایکو هست. ‫اون نمی‌تونه سوتراهای باطنی رو بلد باشه.

‫پس چی رو داریم نادیده می‌گیریم؟

‫- نادیده گرفتن... ‫- حالا فهمیدم!

‫موهنِ قلابی یه سوترا رو همین‌طوری ‫خونده که با باطنی اشتباه گرفته شده.

‫ظاهری و باطنی برعکس بودن!

‫- درسته. ‫- اما این چه ربطی به جناب نوتو نیودو داره؟

‫مهاجم درست بعد از رفتن ‫ایزومی وارد شد و موهن رو کشت.

‫وقتی خدمتکار معبد برگشت، ‫صدای موهن رو تقلید کرد

‫و همون لحظه یه ‫سوترا از خودش درآورد.

‫کمی بعد، رفت بیرون،

‫اما وقتی خدمتکار دیدش، وانمود ‫کرد که داره میره دستشویی.

‫احتمالاً همون موقع فهمیده که ‫آکیوکا اون نزدیکی‌ها نگهبانی میده.

‫صبر کرد تا خدمتکار بره و ‫جعبه حصیری موهن رو برداشت.

‫تنها چیزی که برای تغییر قیافه لازم ‫داشت. لازم و غیرلازم برعکس بودن.

‫بعدش آکیوکا رو فریب داد و کشت.

‫این‌طور نیست، نوتو نیودو؟

‫این دروغِ رقت‌انگیز ‫هیچ‌کس رو قانع نمی‌کنه!

‫اینجا خیلی‌ها شبیه راهب‌ها هستن!

‫اگه میگی من خودم رو جای ‫موهن جا زدم، کی منو دید؟

‫هیچ‌کس ندید یا نشنید.

‫تو!

‫تو از تنها کسی که دیده بودت ‫می‌ترسیدی. می‌خواستی بکشیش.

‫خبر ناپدید شدنش برات ‫یه جور آسودگی بود.

‫نکنه... خدمتکار معبد؟

‫بگو چی دیدی.

‫بله سرورم. دیدم که راهب ‫موهن میره سمت دستشویی.

‫مطمئنم. قشنگ صورتش رو دیدم.

‫اولین بار بود که ‫موهن رو می‌دیدم.

‫نگاش کن.

‫خدای من! راهب موهن! تو زنده‌ای؟

‫اون بدون شک موهنه.

‫بگو ببینم نوتو. چرا ‫موهن رو کشتی؟

‫چرا این‌قدر خودت رو به آب و آتیش ‫زدی تا نامه محرمانه‌ام رو بخونی؟

‫فکر می‌کردی توش چی نوشته؟

‫جواب نمیدی؟ پس خودم میگم.

‫تو داری برای اودا کار می‌کنی!

‫می‌ترسیدی دستت رو بشه.

‫فهمیدی موهن ماموریت محرمانه‌ای ‫داشته و همین باعث شد بکشیش.

‫نیودو نوتو.

‫اینجا تو قلعه‌ی ‫آریوکا و ولایت ستسو،

‫باید بدونی که نمی‌تونی ‫چیزی رو از من مخفی کنی!

‫لعنت بهت موراشیگه...

‫جرئت داری به من توهین کنی!

‫وایسا!

‫نوتو!

‫حد خودت رو بدون، غریبه!

‫اگه حمایت ما تو ستسو ‫نبود، تو هیچی نبودی.

‫میگی من برای اودا کار می‌کنم؟

‫منم راز تو رو می‌دونم!

‫نامه محرمانه رو دیدم! گوش ‫کنین برادرا. موراشیگه...

‫اون چی بود؟

‫خدای من! مجازات الهی!

‫نوتو با صاعقه کشته شد...؟

‫- پیداش کردی؟ ‫- آره، همین‌جا تو این جعبه‌ست.

‫پس گرفتمش...

‫جعبه رو توی مستراح ‫خونه‌ی نوتو انداخته بودن.

‫اون از ارزش واقعیش خبر نداشت.

‫می‌فرستمش برای آکچی. ‫کارهاش رو ردیف کن.

‫سرورم.

‫باید... یه چیزی بهتون بگم.

‫چی؟

‫شنیدم ارباب آکچی رفته پیش اودا.

‫- آکچی؟ ‫- اینم گفته.

‫من گنجینه‌های این ‫دنیا رو نمی‌خوام.

‫تنها چیزی که می‌خوام ‫خدمت به اربابمه.

‫یعنی تورا-سارو رو نمی‌خواد؟

‫انگار همین‌طوره.

‫ارباب آکچی پیش‌دستی کرده ‫تا شک اودا رو برطرف کنه.

‫با این حال، ممکنه ‫هنوز نظرش عوض بشه.

‫آره، هنوز وقت هست...

‫نه.

‫دیگه نه.

‫دیگه بسه.

‫خدا رو شکر که تورا-سارو سالمه.

‫گنجینه‌ها پیش آدمای ‫قدرشناس بیشتر می‌درخشن.

‫درسته...

‫بازم می‌خوای ازش استفاده ‫کنی تا جنگ رو ببری؟

‫نه. دیگه هیچ‌وقت ولش نمی‌کنم.

‫حتی اگه لازمم باشه، نمی‌تونم.

‫بذار هر چی می‌خوان بگن، ‫بگن که لیاقت رهبری ندارم.

‫من همون کاری رو ‫می‌کنم که صلاح می‌دونم.

‫تایید می‌کنی، چیوهو؟

‫آره. دقیقاً همون کار رو بکن.

‫پاییز: مجازات الهی

‫در خدمتم.

‫این علف‌های هرز هنوز چیده نشدن.

‫به خدمتکارا می‌گم. ‫دشمن ممکنه اینجا قایم بشه.

‫قلعه به هم ریخته‌ست.

‫یه گلوله!

‫اگه این معما رو حل ‫نکنیم، کارمون تمومه.

‫یادت میاد وقتی به ‫نیودو نوتو صاعقه زد؟

‫- به هم ربط دارن؟ ‫- آره، دارن.

‫قبل از اینکه صاعقه بزنه، یه ‫صدای تیر اومد و نوتو افتاد.

‫صاعقه بعدش زد.

‫حق با توئه.

‫سریع جسد نوتو رو بررسی کردم.

‫این رو توی سینه‌ش پیدا کردم.

‫کسی با تفنگ بهش شلیک کرده؟

‫مطمئنم انتظار نداشت ‫که صاعقه هم پشتش بزنه،

‫ولی می‌خواستن ساکتش کنن.

‫حتماً کار کسی بوده که ‫برای اودا کار می‌کنه، نه؟

‫مطمئن نیستم.

‫ولی جوئمون...

‫می‌دونی توی نامه‌م به ‫آکچی چی نوشته بودم.

‫می‌دونم.

‫آماده بودم نقشه‌م رو برملا کنم

‫که همون‌جا تسلیم ‫نیروهای خودم بشم.

‫قبل از اینکه بتونم و قبل از ‫اینکه نوتو بتونه حرفی بزنه،

‫صدای شلیک بلند شد.

‫ممکنه یه هشدار ‫برای تو بوده باشه؟

‫اگه قبل از نوتو حرف زده بودم، ‫اون گلوله ممکن بود به من بخوره.

‫این موضوع خیلی جدیه.

‫من کسی که اون روز به ‫نوتو شلیک کرد رو پیدا می‌کنم.

‫حتماً یکی پشت ‫پرده‌ی همه‌ی ایناست.

‫هدف واقعیشون چیه؟ ‫هر چی می‌تونی بفهم.

‫ما نیرو و سلاح گرم کم ‫داریم. در حال حاضر،

‫اولویتمون اینه که راهی برای ‫زیاد کردن متحدامون پیدا کنیم.

‫معبد هونگانجی نه ساله که ‫جلوی حملات اودا مقاومت کرده.

‫باید تا وقتی اوضاع عوض ‫بشه مقاومت کنیم، مگه نه؟

‫فراموش کردی؟

‫نقشه‌ی بزرگ اربابمون اینه که اودا ‫رو همین‌جا با کمک موری شکست بدیم.

‫ارباب!

‫لطفاً بذار حرف دلم رو بزنم.

‫به نظرم باید همین ‫الان قلعه رو تسلیم کنیم.

‫اگه الان این کار رو بکنیم، ‫اودا از سرمون می‌گذره.

‫بعدش صبر می‌کنیم تا بتونیم یه ‫حمله‌ی پیروزمندانه داشته باشیم.

‫نظرتون چیه، سرورم؟

‫- فکر خوبیه. ‫- می‌دونستم!

‫با این حال، اینطور بی‌گُدار به آب ‫زدن و تسلیم شدن، فقط به نفع دشمنه.

‫کی باید به اودا خبر ‫بده، کِی و چطوری؟

‫من میرم پیش اودا و از ‫آکچی و شیباتا خواهش می‌کنم

‫که جون مردممون و ‫شما رو حفظ کنن، سرورم.

‫تو آدم خوبی هستی.

‫ممنونتم.

‫سرورم!

‫چیوهو؟ چی شده؟

‫اطرافم، دریایی از خونه...

‫هرچقدر سعی می‌کنم، ‫چرا از بین نمیره؟

‫به خودت بیا.

‫اینجا میدون جنگ نیست.

‫بودا...

‫کجایی؟

‫اونجا!

‫خوب نگاه کن.

‫دور و نزدیک،

‫خیلی‌ها قراره بمیرن...

‫شرمنده‌ام.

‫نباش.

‫امیدوارم توهماتم...

‫...توی نقشه‌های ‫جنگیت خللی ایجاد نکنه.

‫سرورم.

‫اون روز، فقط سربازای نگهبان ‫تفنگ‌هاشون رو به دژ مرکزی آوردن.

‫در مورد سایکا چی؟

‫اون روز هیچ‌کدومشون پست نداشتن.

‫اصلاً می‌دونی تیراندازِ ‫نوتو کجا مستقر بوده؟

‫می‌دونم.

‫با توجه به موقعیت ‫دیواری که نوتو کنارش افتاد

‫و بردِ گلوله،

‫می‌تونه اون درخت ‫کاج، طبقه‌ی دوم برج قلعه

‫یا بالای سقف اقامتگاه شما باشه.

‫کدومشون محتمل‌تره؟

‫سقف اقامتگاه شما.

‫چرا؟

‫طبقه‌ی دوم برج قلعه

‫خیلی بلنده و زاویه‌ی ‫مناسبی برای شلیک نداره.

‫درخت کاج ارتفاعش ‫عالیه، ولی فرار ازش سخته.

‫امتحانش کردی؟

‫البته که امتحان کردم، سرورم.

‫جوئمون، کارت عالی بود.

‫خب، در مورد اینکه کی داره ‫بر علیه شما توطئه می‌کنه،

‫منم چیزی نمی‌دونم.

‫فهمیدم. این معما حتی ‫تو رو هم گیج کرده...

‫خب، بنوش.

‫آخ، دقیقاً همونی ‫بود که لازم داشتم.

‫هر چی بکاری همون رو درو می‌کنی.

‫من لرد ایکدا رو برکنار ‫کردم تا این قلعه رو بگیرم،

‫ولی هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ‫خودم به این سرنوشت دچار بشم.

‫انگار قصد داری قبل از ‫اون، قلعه رو تسلیم کنی.

‫اگه انقدر آسون بود، ‫حتماً این کار رو می‌کردم.

‫سرورم، من از کشمکش ‫درونی شما باخبرم.

‫اوه؟ کدوم کشمکش؟

‫اینکه نکشید تا همه زنده بمونن. ‫حتی من. با وجود ریسک خیلی زیاد.

‫من می‌تونستم هر لحظه بکشمت.

‫ولی کسایی که ممکنه به دردم ‫بخورن رو زنده نگه می‌دارم.

‫نه بیشتر، نه کمتر.

‫می‌دونم که این‌طور نیست.

‫چی؟

‫ارباب اودا آدم می‌کشه. ‫ارباب موراشیگه نه.

‫می‌خواستی دنیا این ‫رو بدونه. مگه نه؟

‫ارباب اودا.

‫خدمتکارها اونجا هستن.

‫وقتی نبودم قلعه رو ترک ‫کردن و رفتن پی خوش‌گذرونی.

‫چی می‌گی، موراشیگه؟

‫چرا توبیخشون نمی‌کنی ‫و اخراجشون نمی‌کنی؟

‫این کار بدآموزی داره.

‫راهب‌ها می‌گن کشتار ‫بی‌رحمانه باعث نفرینم می‌شه،

‫اما واقعاً می‌شه؟

‫فکر می‌کنم ممکنه درسی ‫پشت حرفاشون پنهان باشه.

‫می‌خوام ببینم چی پنهان ‫شده. اون چی می‌تونه باشه؟

‫خب؟ چیزی که پنهان بود رو دیدی؟

‫موراشیگه، نوبت توئه.

‫چی می‌بینی؟ بگو چی دیدی!

‫اگه جنگجویی که تو زمان جنگ زندگی ‫می‌کنه نَکُشه، خودش زجر می‌کشه.

‫تو هیچی نمی‌دونی.

‫تو هیچ‌وقت به فکر تغییر ‫وضعیت موجود نبودی.

‫درسته. زیادی حرف زدم.

‫من این قلعه رو تسلیم می‌کنم.

‫اما قبلش،

‫باید خیانتکاری که پشت تیراندازی ‫به نوتو بوده رو رسوا کنم.

‫که چی بشه؟

‫که تحویل اودا بدمش.

‫انگیزه‌اش مشخص نیست.

‫اما مطمئنم که اون به نوتو، ‫متحد اودا، شلیک کرده.

‫سر قاتل رو می‌برم تا برای ‫صلح با اودا مذاکره کنم.

‫هدفم اینه.

‫این یه تسلیم بدون ‫خون‌ریزی می‌شه.

‫حرفم...

‫حالا فهمیدم.

‫در مورد مرگ نوتو، ‫می‌تونم حدسم رو بگم؟

‫ادامه بده.

‫اگه صاعقه نمی‌زد چی؟

‫نوتو توسط یه ناشناس هدف ‫گلوله قرار می‌گرفت و کشته می‌شد.

‫و اگه این‌طور نمی‌شد؟

‫من هدف قرار می‌گرفتم و ‫کشته یا به‌شدت زخمی می‌شدم.

‫من جور دیگه‌ای فکر می‌کنم.

‫هدف قاتل همیشه نوتو بود.

‫منتظر بود تا اون بالای ‫اون دیوار تنها بشه.

‫چرا باید این کارو کنه؟

‫چون به احتمال زیاد اون ‫می‌دونست تو نوتو رو نمی‌کشی.

‫اون نوتو رو به جای من اعدام کرد؟

‫همین‌طوره.

‫اون کیه؟ هدفش چیه؟

‫اون مجازات الهی رو اجرا کرد،

‫و نوتوی خائن رو جلوی ‫چشم همه از پا درآورد.

‫یه کار وحشیانه که تو ‫هیچ‌وقت انجامش نمی‌دادی.

‫با این کار، اون می‌خواست ترس ‫از خشم خدایان رو به دل‌ها بندازه.

‫به عبارت دیگه، این مجازات ‫الهی به دست آدمیزاده.

‫این همون چیزیه که ‫می‌تونم حدس بزنم.

‫برای استفاده از تفنگ، ‫اون سقف بهترین جاست.

‫با این حال، حتی اگه ‫می‌تونست نوتو رو بزنه،

‫دستگیر شدنش ظاهرِ مجازات ‫الهی رو خراب می‌کرد.

‫حتماً از پنجره فرار کرده، ولی ‫راه خروجی از اونجا وجود نداره.

‫باید یکی توی عمارت ‫بهش کمک کرده باشه.

‫همین‌طور به نظر میاد.

‫سرورم، شام رو آماده کردم.

‫چیزی ذهنت رو درگیر کرده؟

‫بالاخره فهمیدم کانبی ‫چی داشت بهم می‌گفت.

‫می‌بینم. خوشحالم برات.

‫می‌خوای بشنویش؟

‫آره.

‫یک تیر غیبی جینن رو کشت.

‫یک سرِ تغییر شکل یافته.

‫ماجرای نوتو...

‫همه این اتفاقات جوری بود ‫که انگار مجازات الهی‌ان.

‫اما با این حال، چرا ‫جینن توی تاریکی،

‫درست همون‌جایی نشست ‫که پشتش به نیزه بود؟

‫و چرا درهای کشویی ‫فقط سه اینچ باز بودن؟

‫کی اون سرِ تغییر شکل یافته رو

‫با سرِ اون جنگجوی جوان عوض کرد؟

‫و کی به اون تفنگ‌داری ‫که نوتو رو زد کمک کرد

‫که موفق بشه از روی سقف فرار کنه؟

‫چیوهو.

‫تو دستور مرگ نوتو رو دادی؟

‫کار یه تفنگ‌دار سایکا بود؟

‫آره.

‫تفنگ رو روز قبل قاچاقی آوردن؟

‫من...

‫...روز قبل از شورای ‫جنگ تفنگ رو گرفتم

‫و از یه مرد سایکا خواستم ‫که نوتو رو از روی سقف بزنه.

‫همه اینا نقشه خودم بود.

‫سرها رو هم تو عوض کردی؟

‫آره. به یه خدمتکار ‫دستور دادم این کارو کنه.

‫جینن چی؟

‫بهش گفتم،

‫اگه جلوی منقل بشینه ‫آرزوش برآورده میشه.

‫جینن این‌قدر ناامیدانه ‫آرزوی مرگ داشت؟

‫داشت.

‫تو واسه نافرمانی از رسم ‫سامورایی‌ها، منو مجازات الهی کردی؟

‫اصلاً اینطور نیست. من فقط...

‫می‌خواستم نشون بدم که ‫مجازات الهی واقعاً وجود داره.

‫به کی؟

‫به مردم قلعه‌ی آریوکا.

‫مردم؟

‫می‌خواستی یه شورش دیگه راه ‫بندازی، مثل همونی که تو ناگاشیما شد؟

‫تحریک مردم؟ من هیچ‌وقت ‫همچین کاری نمی‌کنم.

‫نمی‌فهمم، چیوهو!

‫اگه می‌خوای بهشون مذهب یاد بدی،

‫دیگه چه نیازی بود ‫مجازات الهی رو ثابت کنی؟

‫شما سامورایی‌ها، با ‫اون زره و شمشیراتون،

‫شاید بتونین از این عصر ‫جنگ جون سالم به در ببرین.

‫اما مردم عادی نمی‌تونن.

‫اونا فقط به شکلی بی‌ارزش، ‫مثل حشرات می‌میرن.

‫لطفاً به این سوالم جواب بده.

‫مردم عادی از چی ‫بیشتر از همه می‌ترسن؟

‫قطعاً...

‫...مرگ.

‫سرورم، شما بیش از هر ‫چیزی از مرگ می‌ترسین؟

‫نمی‌تونم بگم که نمی‌ترسم،

‫اما سامورایی اگه از مرگ بیشتر از ‫هر چیزی بترسه، دیگه به درد نمی‌خوره.

‫بسیار خب سرورم. ‫بذارین براتون روشن کنم.

‫مردم عادی بیشتر از مرگ، از ‫چیزی که بعدش میاد می‌ترسن.

‫اینکه تو دنیای بعد هیچ ‫رستگاری‌ای نیست. رنج بی‌پایان.

‫من خودم اینو تو ناگاشیما دیدم.

‫باید خیلی روت اثر گذاشته باشه.

‫همین‌طور بود.

‫شورش ایکو جهنمی بود.

‫قلعه‌ای پر از آدمای عادی، که هر ‫سلاحی دستشون می‌رسید برمی‌داشتن.

‫اونا باور داشتن که حتی اگه اودا ‫حمله کنه، ناگاشیما سقوط نمی‌کنه.

‫داد می‌زدن: «پیش به سوی ‫بهشت، عقب‌نشینی به سوی جهنم».

‫«پیش به سوی بهشت، ‫عقب‌نشینی به سوی جهنم».

‫مقصر اون شعار شیطانی بود.

‫اون کلمات از دهن ‫بودا بیرون نیومده بود.

‫یه راهب حیله‌گر اونا رو ساخته ‫بود تا پیش سامورایی‌ها عزیز بشه.

‫در نهایت، اودا مردم ‫ناگاشیما رو محاصره کرد.

‫من بین اون روح‌های بی‌پناهی بودم که ‫تو یه میدان جنگ خونین گیر افتاده بودن.

‫همه‌مون می‌دونستیم ‫که قراره بمیریم.

‫و برای همین، همه‌مون ‫شروع کردیم به دعا خوندن.

‫چیزی که ازش ‫می‌ترسیدیم، مرگ نبود.

‫این بود که رنجمون ‫با مرگ تموم نشه.

‫«پیش به سوی بهشت، ‫عقب‌نشینی به سوی جهنم».

‫اون عبارت ما رو به ‫همچین سرنوشتی محکوم کرد.

‫همون‌طور که محاصره ‫ادامه پیدا می‌کرد،

‫ده‌ها هزار نفر تو قلعه مردن.

‫وقتی بالاخره حملات اودا کمتر شد،

‫یکی گفت،

‫«داریم عقب‌نشینی می‌کنیم».

‫ما نباید عقب‌نشینی کنیم.

‫ما باید به بهشت برسیم.

‫ما باید به سمت بهشت پیشروی کنیم.

‫بدون حتی یه شمشیر، به ‫سمت دشمن هجوم بردن.

‫در همون نقطه،

‫اودا آتش گشود و ‫همه‌شون رو از پا درآورد.

‫از میون تپه‌هایی از اجساد گذشتم ‫و به سختی جون سالم به در بردم.

‫به اوساکا برگشتم

‫و مثل یه پوسته خالی زندگی ‫کردم تا اینکه تو منو پناه دادی.

‫حالا، به لطف تو، ‫زندگی‌ام مثل یه رویاست.

‫هرچند، وقتی دوباره خودم ‫رو در محاصره‌ی اودا دیدم،

‫قسم خوردم که مردم ستسو رو ‫از یه ناگاشیمای دیگه محافظت کنم.

‫شاهد بودنِ حوادث ‫مرموزِ مجازات الهی...

‫...اون‌ها رو متقاعد ‫می‌کنه که بودا وجود داره.

‫که رستگاری وجود داره!

‫برای کسانی که پیشروی می‌کنن ‫و کسانی که عقب‌نشینی می‌کنن،

‫بهشت بدون هیچ سوالی ‫در انتظار همه‌ست.

‫برای همینه که این مجازات ‫الهی رو صحنه‌سازی کردی؟

‫آره. برای اینکه ضعیف‌ها نجات پیدا ‫کنن، باید بهشون نشونه‌هایی داده می‌شد.

‫حتی اگه اون نشونه‌ها دروغ بودن؟

‫اون‌ها دروغ نبودن!

‫بودا از طریق من عمل ‫کرد تا مردم رو هدایت کنه.

‫این دلیلیه که تا ‫امروز زنده موندم.

‫حالا همه چیز برام ‫معنی پیدا می‌کنه.

‫سرورم...

‫لطفاً با شمشیرت منو بکش.

‫چیوهو، می‌تونم یه ‫چیزی ازت بپرسم؟

‫هر چیزی.

‫اون خیلی‌هایی که قراره بمیرن...

‫...آیا من هم جزوشون هستم؟

‫البته، سرورم.

‫یهو رنگت پریده به نظر میاد.

‫شاید دیگه لیاقتِ حکمرانی ‫بر این قلعه رو ندارم.

‫اصلاً این‌طور نیست.

‫به نظر من تو فقط باوقارتر شدی.

‫چاپلوسی رو بذار کنار.

‫بهم بگو، چی باعث شد که شورش کنی؟

‫یه زمانی امیدم به اودا بود.

‫اما اون مرد گذاشت قدرتش ‫از دستش لیز بخوره و بره.

‫من آدم‌های زیادی رو کشتم، اما ‫کشتارهای اون خیلی فراتر رفته.

‫مردم و افراد خودش ‫علیه‌اش می‌شورن.

‫من فقط سعی داشتم از له شدن ‫زیر سقوط اودا جلوگیری کنم.

‫شاید کمی زود دست به کار شدم.

‫جلب حمایت بدون کشتن. ‫یه آرمان تحسین‌برانگیز.

‫اما پیروزی بدون کشتن غیرممکنه.

‫ساده‌ست.

‫اگه پیروز بشی، ‫نیازی به کشتن نیست.

‫پس هدفت این بود که ‫بر دنیا حکومت کنی.

‫همه توی این قلعه قطعاً ‫همین فکر رو داشتن.

‫و با این حال، چرا من...

‫آخرش دلِ سربازامو از دست بدم؟

‫چون تو وفاداری‌شون رو فقط با پیروزی، ‫اونم فقط پیروزی به دست آورده بودی.

‫برای اینکه الان ببری، ‫فقط یه راه پیشِ روت هست.

‫با من شوخی نکن.

‫چرا باید در مورد جنگ شوخی کنم؟

‫بگو بهم!

‫می‌گم.

‫تنهایی برو به آکی، قلمروِ موری.

‫مستقیم برو پیش ارباب موری و التماس ‫کن، اونوقت ورق به نفع تو برمی‌گرده.

‫موری هم واسه خودش ‫وجهه‌ای داره که باید حفظش کنه.

‫اون نمی‌ذاره دیدار ارباب ‫موراشیگه بی‌جواب بمونه.

‫مجبور میشه نیرو بفرسته.

‫درخشان...

‫اول باید بری بندر آماگاساکی.

‫کیتاگاوارا یوساکو راهی رو ‫بلده که اودا ازش خبر نداره.

‫توی بندر، برو پیش جناب اورا.

‫یه آدم با اون جایگاه، راحت می‌تونه ‫یه قایق به مقصد آکی برات جور کنه.

‫جناب اورا رو می‌شناسم.

‫دقیقاً، اون می‌تونه!

‫وقتی رسیدی آکی، باید ‫بری پیش جناب اکِی،

‫که به خاطر تنفرش از اودا معروفه.

‫اون قطعاً یه جلسه با ارباب ‫موری برات ترتیب میده.

‫یه هدیه‌ی خوب برای ‫ارباب انتخاب کن.

‫و همین‌طور برای ‫عموش جناب کوبایاکاوا.

‫یادداشت می‌کنم.

‫کانبی! این همه مدت که ‫تو این سیاهچال بودی،

‫فقط همین نقشه رو کشیدی؟

‫این تازه اولشه.

‫برگشتن با حمایت موری فقط ‫کفه ترازو رو برابر می‌کنه.

‫به‌کارگیری کاملِ تخصصت ‫توی جنگ، کلید پیروزیه.

‫این همون...

‫سبک جنگیدنته؟

‫کی باور می‌کنه یه ارباب ‫قلعه‌ش رو ول کنه بره دنبال کمک؟

‫اودا خیلی راحت ‫قلعه‌ی آریوکا رو می‌گیره

‫و اسم من تا ابد لکه‌دار میشه

‫به عنوان یه ترسو که فرار ‫کرد تا جون خودش رو نجات بده.

‫چطور جرئت کردی علیه ‫من نقشه بکشی، کانبی!

‫تو دستِ منو خوندی.

‫یه چیزی باعث شده تغییر کنی.

‫تو این ده ماه منتظر بودی.

‫تا شایعاتِ وحشیانه قلعه رو ‫پر کنه و سربازام ترکم کنن.

‫تا وقتی که اودا

‫دیگه هیچ رحمی بهم نکنه.

‫دقیقاً.

‫تو توی این سیاهچال موندی ‫تا سقوط منو طراحی کنی؟

‫یه استراتژی فوق‌العاده. ‫درخواستِ حضوری کمک از موری.

‫ورق رو برمی‌گردونه.

‫همه توی قلعه خوشحال میشن.

‫مثل یه باریکه‌ی نور توی تاریکی.

‫اما...

‫اگه اودا قبل از اینکه با ‫موری برگردی حمله کنه...

‫اگه این کارو کرد، تسلیم شو. ‫از هرگونه درگیری دوری کن.

‫بگو موراشیگه فرار ‫کرده و سربازاشو رها کرده.

‫ارباب سربازاشو رها کنه؟ ‫هیچ‌کس اینو باور نمی‌کنه.

‫نه. اودا باورش می‌کنه.

‫یه آدم انقدر ترسناک؟

‫همین الانش هم احتمالاً می‌خواد قبل از اینکه ‫یکی از سربازای خودش بکشتش، فرار کنه.

‫این غیرممکنه...

‫دنیا داره به کجا می‌رسه؟

‫دیگه هیچی معنی نداره.

‫هر اتفاقی که بیفته، اگه صبح بیدار ‫شدی و هنوز زنده بودی، خداروشکر کن.

‫اربابم.

‫آیا این... معنیِ ‫حکمرانی بر دنیاست؟

‫«حکمرانی بر دنیا»...

‫بندازینش جلوی سگ‌های ولگرد.

‫اطاعت، اربابم.

‫بقیه‌اش رو به ما بسپارین. هرجور ‫که صلاح می‌دونین عمل کنین.

‫ممنونم.

‫دشمن دیگه نمی‌تونه ‫ما رو گیر بندازه.

‫اربابم.

‫باید ترکتون کنم.

‫تو این ده ماه محاصره، ‫تنها آرزوم خدمت به شما بود.

‫و این کارو بدون هیچ ‫پشیمونی انجام دادم.

‫حالا می‌خوام منتظرتون بمونم

‫تا با بقیه، موری رو ‫به قلعه‌ی آریوکا بیاریم.

‫نمی‌تونم برادرامو تنها بذارم.

‫بسیار خب، جوئمون. تا وقتی ‫برگردم از قلعه محافظت کن.

‫- قول می‌دم. ‫- و اگه...

‫اگه برنگشتم،

‫جوئمون، نمیر.

‫نباید به خاطر من بمیری.

‫هر وقت موقعش شد، می‌تونی ‫برای یه ارباب بهتر بمیری.

‫منم تو رو اینجا می‌ذارم.

‫- بسیار خب. ‫- من سرباز سایکا ماگوروکو هستم.

‫همراهی شما باعث افتخاره،

‫اما ترک کردن رهبرم ‫باعث تحقیر خاندانم می‌شه.

‫ساگهاری، تو خوب خدمت کردی.

‫راستشو بخواین، کسی ‫که نوتو رو زد من بودم.

‫- جدی...؟ ‫- نتونستم درخواست بانو چیوهو رو رد کنم.

‫اون بهم گفت: «پیشروی به سمت بهشت، ‫عقب‌نشینی به سمت جهنم» یه دروغه.

‫بهشت منتظر آدمای فروتن هم هست. ‫هیچ‌کس دیگه‌ای اینو بهم نگفته بود.

‫برای اولین بار حس کردم ‫می‌تونم راحت نفس بکشم.

‫صادقانه بگم، حاضرم جونمو ‫بدم تا از بانو در قلعه محافظت کنم.

‫فهمیدم. هرجور راحتی عمل کن.

‫و تو چی؟

‫تا ته دنیا دنبالتون میام.

‫این وظیفه‌ی منه و بهش پایبندم.

‫خوبه. بزن بریم، سوکه‌سابورو.

‫اون صندوق پر از گنجینه‌ست.

‫مراقب باش نشکنن.

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫دیری نپایید که قلعه‌ی ‫آریوکا تسلیم اودا شد.

‫سه سال بعد،

‫اودا نوبوناگا توسط ‫ملازمش، ارباب آکچی

‫کشته شد.

‫دوران جنگ خیلی زود، ‫پس از آن خاتمه یافت.

‫آراکی موراشیگه بیشتر از اودا ‫نوبوناگا عمر کرد و الباقی عمرش را

‫به عنوان یک استاد ‫چای مشهور سپری کرد.

‫مترجم: اشکان هیدی