Original subtitles

Een geschenk van de keizer?

De keizer biedt me alleen zijn bed aan.

En dan nog, hij leent het je alleen maar.

Waarom mishandelt Zijne Majesteit dat arme beest zo?

Omdat hij een bastaard is.

Net als Monsieur de Luynes, die van hetzelfde soort is.

Majesteit, wat een humor. De macht verlicht u.

Hoerenkoning, je houdt te veel van mannen om me te vleien.

Ja, ik hou van ze.

Trouwens, ik heb mijn mooiste lekkernijen om ons heen verzameld.

Bent u tevreden met uw neger?

Heel erg. - Mogen we hem aanraken?

Kom dichterbij, kom.

Nog dichterbij, idioot. Nog meer.

Geeft hij niet af? - Een beetje.

Stel je voor welk een genot een dergelijk mond ons kan bezorgen.

Wat is dit? - Hou je bek.

Maakt dit deel uit van het spel?

Vermoord me niet, ik ben een actrice.

Leg de telefoon neer.

Hij is de klant, hij heeft geld. - Geef het geld.

Hij heeft betaald om dit tijdperk opnieuw te beleven.

Zo is het, idioten.

Kwaad spreken over Arabieren en Zwarten. - Houd je bek.

Ik heb een import-exportbedrijf. U gaat toch niet zo'n onbenul vermoorden?

Spaar me, ik ben Moslim. - Ik ook.

Ik ben Jood.

Wil je mijn mond? - Nee, nee.

Kijk naar je vader. - Hij begrijpt er niets van.

Niets, kijk. Hij lijdt.

Alsof een hond zijn ballen eraf gebeten heeft.

Binnen twee seconden zal hij zeggen: "Maar wat is dit voor een onzin?

Is het een film of een serie? Het is somber. Het is racistisch."

Ik begrijp het niet. - Hoezo?

Ik heb er niets van begrepen. - Vond je het niet leuk?

Wat zeg je? - Je koptelefoon.

Waarom wilde je dat ik hiernaar keek?

Het is een promo voor mijn pilotaflevering voor Starnet.

Ik heb geen woord begrepen van wat hij zei.

Hij maakt speelfilms voor een digitaal platform.

Maar dit is racistisch, toch? - Maar, nee.

Moet jij daarom lachen? Waarom lacht hij?

Het is satire, pap. - Natuurlijk, het is satire.

Sorry, dat ik zo stom ben.

Het is altijd fijn een idioot aan tafel te hebben.

Sarren met een zwarte man alsof hij een dier is...

Wie gaat hier naar kijken? - Iedereen.

Rustig maar. - Iedereen, miljoenen mensen.

Op het internet? - Ja, op het internet.

Op een tablet, via VOD, streaming, woorden die je niet kent.

Het spijt me. - Je geeft er geen donder om.

Hoezo, het is waar. Het kan hem niets schelen wat ik doe, wat jij doet.

Ik wil graag wat wijn. - Met of zonder alcohol?

Bestaat er tegenwoordig alcoholvrije wijn?

We hebben maar 30 minuten.

Ik heb gehoord dat er hete meisjes zijn. - We werken niet in de porno.

Ik ben geïnspireerd door een bedrijf dat echt bestaat.

Ik heb een vriend die historische feesten organiseert.

Herinner je je Antoine nog? - Wie?

Antoine Beck, mijn jeugdvriend.

Je was dol op hem, je leende veel boeken aan hem uit.

Sorry, het is... Ik weet het niet meer.

Tien jaar geleden heeft hij dit bedrijf bedacht en nu begint het een hit te worden.

Klassieke fantasie heeft geen impact meer.

Hij biedt zijn klanten de mogelijkheid om...

zich in welk tijdperk dan ook onder te dompelen.

De middeleeuwen, de tweede wereldoorlog, wat je maar wilt.

Mag ik uw schoenen zien?

Oké, perfect. - Het moet haar helemaal opvullen.

Pierrot.

Wil je hem weer aansteken, alsjeblieft? - Zo is het goed.

Oké, perfect. Heel goed.

Mathieu Molé, ik heb jullie al gezegd: hij is nog niet geboren.

Nou ja, nou ja. Nou nee.

Goedenavond. Is dat van u? Doe af.

Wees aardig, geen mobieltjes. We gaan beginnen.

Stilte, alstublieft. Waar is Paul?

Hier.

Hoe heet je? - Paul.

Nee, morgenavond.

Hans Axel Von Fersen, Zweedse graaf en officier die in zeventien...

Uh, zeventienhonderd...

Niet Wikipedia opdreunen, wees natuurlijker. Wanneer ben je geboren?

In negentienhonderd...

Twijfel je?

Nee. - Jawel.

Een beetje.

De klant van morgenavond weet alles van Marie-Antoinette.

Ze droomt ervan om in de huid van dat wijf te kruipen.

Jullie moeten alles van haar weten: biografie, karakter, tics,

Goedenavond. - Dialogen.

Het is vast heel duur.

Hangt ervan af wat je vraagt. Een beetje wel, ja.

Het gaat heel goed. Hij heeft een terrein van 2.000 vierkante meter gekocht.

Hij huurt een kasteel in Fontainebleau.

Ja, geen wonder, nostalgie is een populaire sector.

Het is een geniaal idee.

Als u een tijdperk zou willen herbeleven, welke zou u kiezen?

De prehistorie.

Dan had ik nog steeds seks met mijn vrouw.

Margot.

Schiet op, we gaan beginnen. - Ik kom eraan.

Vergeet de oordopjes, we kunnen niet alles souffleren.

Gaat hij nog steeds met Margot? - Nee, weet je dat niet?

Ze heeft een rol in een theaterstuk geaccepteerd.

Hij kan het niet verdragen dat ze buiten het bedrijf werkt.

Heeft hij haar verlaten?

Ik geloof van niet. Een klap voor hem, een klap voor haar.

Heb je Antoine uitgenodigd? - Nee.

Leugenaar, ik heb zijn naam gezien. - Waar?

Op de lijst. - Ik heb hem uit beleefdheid uitgenodigd.

Sinds wanneer ben jij beleefd? - Sinds ik naar je lach.

Ik zie je elke avond huilen.

Ik huil omdat de rol en tekst belachelijk zijn.

Je huilt, omdat je aan zijn grote, verloren ogen denkt.

Aan zijn manier van lopen. - Houd je mond.

Aan zijn enorme natte pik.

Ken je die?

Maakt dat je boos?

Uit beleefdheid?

Waar gaan we heen? - Naar 1832.

Een Hemingway-avond over drie kwartier.

Hebben we een tweetalige? - Sylvain heeft ons verlaten.

En Maurice meegenomen.

Heeft hij op Oudejaarsavond De Gaulle gedaan?

Ja. - Hij is veel te oud.

Maar tenminste tweetalig.

U die met een simpel gebaar de sterren pakt,

dronken, verzadigd, bescheiden,

verscheur het grootzeil...

U kunt wie u wilt de leiding geven, jong, oud, man, vrouw...

Niet voor u.

Spraakherkenning werkt alleen in het Engels of Frans.

Dus u hebt geen patiënten meer. - Integendeel, ik heb er 3.000.

Per dag. - We hebben een site over psychoanalyse ontwikkeld.

Het berust op algoritmen gebaseerd op terugkerende vragen.

Ze zijn mooi, hè?

Het lijkt op een tentoonstelling over het Oedipus-complex.

Als u dit wilt signeren... - Met plezier.

Ik heb er slechts drie exemplaren van verkocht.

Uw naam? - Brigitte.

Het is voor mijn oma. Ze las dit toen ik klein was, we bladerden erdoorheen op de WC.

Bruno, aangenaam. Ik werk voor het bedrijf van uw zoon.

Hij is een buitengewone baas. Heel aardig.

Dat verwacht ik wel, gezien wat hij verdient...

En waar bent u mee bezig?

Op dit moment zit ik in een stoel. Pak aan.

Dank u wel.

Hij slaapt. - Wat?

Mijn man. Hij doet een dutje.

Misschien is hij moe.

Nee, hij is pissig.

Wat is dit, tomatensap?

Is er geen wodka? - Ik drink geen alcohol.

Jij? Drinkt Hemingway geen alcohol? - Ik ben Hemingway niet.

Hemingway stonk naar alcohol. - Ik heet Maurice.

Het is Bloody Mary. De rode peper moet de geur van de wodka camoufleren.

Ik ruik de peper niet. - Ik ben net ziek geweest.

Mijn maag is nog steeds een beetje kwetsbaar.

Doe wat wodka in zijn glas. - Hij heeft drie dagen overgegeven.

De klanten heeft dronken worden met drie alcoholisten besteld.

Je geeft ze wodka, veel peper. Het maakt me niet uit of ze ziek worden.

Goed, heren...

Waar komt dit schilderij vandaan?

Ik weet het niet. Mooi, hè? - Heel erg. En slim.

En ook grappig. - Ik zou met haar trouwen.

Ik ook. - Hebben jullie dit hier opgehangen?

Nee. - Ja

En ik, inert, van ijzer,

ik heb mijn plezier geblust in het vuur van hun tranen.

Het was goed om elkaar te zien. - Ja, dat was goed.

Nou, wel thuis.

Heb je lekker geslapen? - Deuren dicht.

Houd je mond. Dat was tegen de auto.

Wanneer zien we elkaar over het project? - Ah ja, dat is waar...

Ik bel je morgen. Starten.

Hier, dit is voor jou. - Wat is het?

Een geschenk, wacht maar af. - Dank je wel.

Maak je het niet open? Niet nieuwsgierig?

Het zal wel één van zijn stomme gadgets zijn.

Vind je niet dat hij een droomfiguur heeft? - Zeg je dat omdat hij mooi of rijk is?

Je bent jaloers. - Jaloers op wie? Op mijn zoon?

Sla over 300 meter linksaf.

Je houdt al zoveel van hem. We gaan geen trio doen.

Sla linksaf. - Stop dat ding, we wonen vlakbij.

Ik heb liever de stem van de GPS. - Dan die van mij?

Je zoon wil je helpen. Hij biedt je werk aan.

Ik ga niet aan een videospel werken. - Het is geen spel, maar een animatieserie.

Ik werk al aan een stripverhaal. - Nou, dat is hetzelfde.

Er zijn tekeningen, dialogen, een script.

Verschil is dat je hiermee geld verdient. - Ah, geld, geld...

Actie. Denk een beetje aan Freud: "In het begin was er actie".

Actie, weet je nog?

Wil je op de weg letten? - Het is een Tesla, die rijdt zelf.

Dat maakt me bang. - Alles maakt jou bang, schat.

Sla linksaf. - Hou je mond, trut.

Verdomme. - Wat is er?

Ik heb geen melk voor morgen.

Wil jij het halen? - Ja, natuurlijk.

Deur open. - Dank je wel.

Laten we proosten op alcohol.

Ja, lieverd?

Ik kan er niet meer tegen. - Wat is er?

Ik moet mijn hersens bedwingen.

Ik voel het ouderwetse plezier van de sadisten.

Mijn liefste, ik ben op mijn feest met Faulkner en Hemingway.

Ik kan niet met je praten.

Wanneer zien we elkaar? - Wanneer je wilt.

Ik laat je. - Ik hou van je. Althans, ik kristalliseer.

Ik begrijp het niet, mijn creditcard doet het niet.

Het is verschrikkelijk.

Zijn die losse flodders goed?

"Beste meneer Drumond, uw zoon en ik zijn vereerd om...

u het feest van uw keuze aan te bieden met "Les Voyageurs du temps"."

Rook gedetecteerd, rook gedetecteerd.

Loop naar de hel.

Een jointje voor het slapen? - Nee, bedankt.

Wat doe je? - Ik test een middel voor het slapen gaan.

Je hoeft maar met je ogen te knipperen en de wereld verandert.

En jij? - Ik test een boek van papier.

Je moet de pagina omslaan om het vervolg te weten te komen.

Ik teken graag met potlood, ik schilder graag met verf.

Dat je me kust met je mond...

Raak jezelf aan met je hand.

Hoe gaat dit uit? - Zoek maar.

Welterusten. - Welterusten.

Oh nee. - Kom op, vijf minuten. Het ontspant me.

Mijn tanden gaan klapperen. - Nou, klapper maar.

Dit heet een logeerkamer.

Aangezien we geen vrienden meer hebben, moet jij hier slapen.

Slapen we niet meer samen?

Ik heb het gevoel dat ik sneller oud word, als ik naast je lig.

En dan te bedenken dat jij die rat die mij ontslagen heeft, blijft behandelen.

Je hebt al je patiënten laten vallen, maar die man blijf je psychonanalyseren.

Hij is je beste vriend. - Was.

Iemand moet werken.

Doe je masker af, Dit is niet handig ruzie maken.

Ik probeer die opa-pyjama niet te zien. - Maar ik ben opa, jij bent oma.

Maar ik krijg geen lucht. - Zet dat ding af.

Zet dat ding af. - Nee.

En nu wegwezen, ga weg. - Waarom?

Je bekritiseert alles, alles. Het maakt me kapot.

In het begin was het leuk. Dat is erg lang geleden.

Ik denk dat je te lang leeft.

Ik zei tegen mezelf: "Hij gaat zelfmoord plegen".

Hij vindt de samenleving niet meer leuk, hij werkt niet meer,

zijn zoon irriteert hem, hij steunt zijn vrouw niet meer.

Hij gaat zelfmoord plegen.

Maar nee: "Ik ben hier, mijn geweldige vrouw, krijg de kolere".

Ik wil weduwe worden.

Waarom zeg je dat ik niet werk?

Werk je aan een stripboek? - Ik ben er mee bezig.

Je bent er al vier jaar mee bezig. Ga je achteruit?

Niemand koopt boeken. - Niemand koopt jouw boeken.

Stop met drinken. - Ik drink, ik leef, ik ga vooruit.

Je zou vaker moeten drinken.

Wat doe je? - Ik gooi je eruit, schat.

Iedereen schopt je eruit. Jij bent het archetype van de verschoppeling.

Waarom moet ik weg? - Ik betaal de huur.

Jij hebt niet eens een mobiele telefoon. - Waarom moet ik zoals jij worden,

die alles op het internet bestelt?

We koken niet meer, gaan niet meer naar de bioscoop, mijn boekwinkel is dicht,

en mijn tekeningen worden op sites met antiek verkocht.

Er zijn nu andere dingen. - Ik hou niet van die andere dingen.

Dus verdwijn. Wees trots, hoofd omhoog,

borst vooruit en sterf eenzaam onder vijandelijk vuur.

Ben je dronken?

En zelfs je kleding kan ik niet meer aanzien, grijs en zwart.

Zelfs als ze schoon zijn, vind ik ze stinken.

Als je op die toon tegen me blijft praten, ga ik hier weg.

Kom, alstublieft. - Als ik de deur uitga...

Vooruit. - Denk goed na.

Het is oké, je kunt gaan. Het is maar twee meter.

Ik weet waartoe je in staat bent. "In het begin was er actie."

Hoe zit het met geld? - Je moet prostitutie eens overwegen.

Ik ga weg hier.

Marianne, ik vertrek. Ik zweer het, ik ga. - Maar daar wacht ik op.

Bravo.

Kreng.

Waar heeft hij geslapen? - Ik weet het niet.

Wanneer zien we elkaar? - Heb je het hem verteld?

Nee, nog niet.

En hoe voel jij je? - Ik weet het niet.

Goed, vrij.

Mijn liefste, ik zou graag willen dat je weet...

Verdomme, je maakt me bang. - Het spijt me.

Wat doe je hier?

Ik heb in mijn broek geplast. - Ik ook.

Een paar druppels, twee of drie. - En? Wat heeft hij gezegd?

Gaat het goed met de krant? - Weet je, dat kan me niet schelen.

Ik begrijp het. Je ziet er goed uit, voor iemand die 20 man moest ontslaan.

Dank je wel. Een beetje whisky?

Gaat het goed met mijn vrouw? Behandelt ze je goed?

Ja, ze is de beste.

Ik denk dat ze me bedriegt.

Nee? Marianne? - Ja.

Met wie? - De hele wereld.

Het maakt niet uit met wie.

Het maakt niet uit. Of het nou een idioot is, een jongen, een soort...

Ze wil iets jongers dan ik.

Als het haar jonger zou maken, zou ze aan de luiers van een baby likken.

Ze wil leven, deze gekke vrouw. - En jij niet?

Onder deze condities...

Ik begrijp het. - Jij begrijpt veel zaken.

Bedrieg jij je vrouw nog altijd? - Nee, niet meer.

Verdomme. - Waarom?

Ten aanzien van het appartement, die vrijgezellenflat die je vroeger huurde...

Ik heb hem de sleutels gegeven.

Mijn man woont bij jou? - Het is makkelijk om hem te vinden.

Ik vermaak me.

Waar gaan we heen? - Naar jou.

Maak je een grapje? - Integendeel.

Ik wil dat we overal van elkaar houden.

Op onze leeftijd? - Jij bent nog jong.

Echt waar? - Jij bent de jongste vrouw, waarvan ik hou.

Laten we de sessie hervatten.

Hoe gaat het met u? - Het gaat goed.

Ik heb over mijn broer gedroomd.

Waarom kijk je zo naar me?

Ik ben blij om je te zien, papa.

Toen je stierf, heeft mama me brieven laten lezen, die jullie elkaar geschreven hadden.

Ik ontdekte een aardige, gevoelige man. Ik had naar de begrafenis moeten komen.

Ik heb er oprecht spijt van.

Ik was bang dat ik moest huilen en dat je uit je kist zou komen en zeggen:

"Verman je mijn zoon, we zijn geen homo's."

Jij zou zoiets kunnen zeggen.

Het kostte me 15 jaar voordat ik mijn eerste traan plengde.

Huil, mijn zoon, huil.

Mag ik? - Je moet.

Ze zijn in vorm vanavond. Hij ziet eruit als Claude Lelouch.

Het zou beter zijn, als jij ook zou huilen.

Ik doe wat ik kan. - Zullen we muziek opzetten.

Ja, graag.

Mijn leven is mislukt.

Ik heb al je geld verspeeld.

Dat is wat ik het beste kan.

Dat en spijt hebben.

Jij ging tenminste vooruit.

Het was zwaar,

maar jij ging door.

Mijn liefste...

Nou, zie je. Het duurde even, maar...

Het is goed, hè?

Ze gaan geweldig.

Kom binnen, meneer.

Ga zitten, alstublieft. - Dank u wel.

Ik ga u een paar vragen stellen.

Mag ik vragen wat u doet? - Alstublieft.

Wat doet in het leven? - Niets.

Ik ben eigenlijk tekenaar bij een krant.

Ik maak karikaturen van politici. - Gaaf.

De krant bestaat niet meer.

Nou ja, hij bestaat nog wel, maar alleen op het internet.

Ze publiceren geen tekeningen meer, wel onzin.

Is dat hem?

Wanneer wilt u beginnen? - Hoe eerder, hoe beter.

Op dit moment heb ik geen verplichtingen. Geen plannen.

Ik heb niets meer in het leven, dus...

Fantastisch.

Wat betreft het tijdperk, hebt u zelf een idee of zal ik wat voorstellen doen?

Eigenlijk hou ik van het jaar '74.

1974? - Ja, 1974.

16 mei '74, in Lyon. - Ah, u bent precies.

Ja, want op die dag heb ik een persoon ontmoet, waarvan ik veel hou.

We bezochten dezelfde bistro. Het is een apotheek geworden.

Leeft deze persoon nog?

Nee, ze is dood.

Ze is al een paar jaar dood.

Is dat een probleem? - Nee, helemaal niet. Integendeel.

"Integendeel"? - Zo bedoelde ik het niet.

Als wie wilt u in de voorstelling terugkomen?

Nou, mezelf.

Wilt u uzelf blijven?

Het is niet dat ik er gek op ben,

maar in dit geval, in die tijd was het niet verschrikkelijk om mij te zijn.

Het was niet geweldig, maar het was niet... Het was beter.

Ik voel dat u niet overtuigd bent.

Jawel, jawel.

Ik zal u uitleggen wat er gaat gebeuren. We nemen binnenkort contact op...

en als u klaar bent, komt iemand u halen.

Is het in Lyon? - Nee, dat denk ik niet.

We hebben verschillende sets. De hoofdvestiging is hier niet ver vandaan.

Om te helpen heb ik een document gemaakt. Het is een opzet van een stripverhaal.

Het was precies in dit café. - Fantastisch. Dank u wel.

Ik was jong, hè?

Dit is erg goed. Met afbeeldingen en alles.

Wilt u voorzichtig zijn. Ik ben eraan gehecht.

Hallo, meneer Drumond.

Het is mij een genoegen u te verwelkomen. Goede reis gehad?

Wat gek, dit hotel is in de jaren 80 verdwenen.

Ik heb het gevoel dat ik er ben. - Maar u bent er ook.

Hier is uw sleutel. Kamer 14, nietwaar?

Kamer 14, inderdaad.

Uw spullen liggen ​​in de kast. - Welke spullen?

Behalve tekeningen, hebt u foto's of souvenirs?

Ik woon niet meer thuis. Ik heb niet veel.

Zoals u al zei, u levert maatwerk, het is niet alleen maar reclame.

Nee.

Wacht. - Wat wil je?

Je was geweldig. - Je hebt alleen het einde gezien.

Ik heb geen tijd. - Ik ook niet meer.

Gaat het goed? - Je hebt het gezien, de zaal zat vol.

Je moet terugkomen. - Je maakt me boos, wat wil je?

Ik heb je nodig. - Ik jou niet.

Ik wil je niet meer zien. Is dat duidelijk?

Ik heb het niet over ons, maar over het werk.

Dat is hetzelfde. Beiden maken me kwaad.

Het is belangrijk. Stil.

Stop met te denken dat ik tegen alles "ja" zeg.

Dat denk ik niet. - Jawel, ik zeg altijd "ja" tegen jou.

Nee.

Ah ja, ga door.

Nee, wat wil je verdomme? Wie is deze klant?

Een man die ik goed ken, die belangrijk voor me is.

Iemand belangrijk voor jou? Iemand die nog leeft?

Hij heeft me een boek gegeven dat mijn leven gered heeft.

Ik hem hem niet bedankt.

Je kan allerlei rollen spelen. - Mag ik improviseren?

Waarom willen alle acteurs improviseren?

Laat maar, ik kan niet. Je kunt je niet beheersen.

Ik? - Je gaat tegen me schreeuwen...

Je zat voor je uit te staren.

Ik zweer van niet. - Zelfs dan staar je nog voor je uit.

Je bent er niet bij. Waar ben je?

Kunnen we Margot bellen? Ik geef jullie haar nummer.

0612452715. We repeteren deze scene al twee dagen. Er gebeurt niets.

Het is niet ingewikkeld. Wat doen we tijdens het wachten?

Hoe oud bent u? - 85 jaar.

Madame is 85 jaar.

Ze heeft toch niets anders te doen dan te wachten...

tot je deze verdomde scène begint te spelen.

Heb je daarna je excuses aangeboden? - Mijn engel, geen tijd om te huilen.

We zijn aan het werk. Het spijt me.

Ik heb het niet tegen jou...

Ik heb het tegen de actrice, verdomme, het personage.

Dan begin je weer.

We zijn hier niet om je laarzen te kussen.

We kunnen niet continu letten op wat we zeggen,

Pas op, mevrouw is van porselein.

We mogen niets tegen haar zeggen. We mogen haar niet kwetsen, niet beledigen.

Je moet een ander vak kiezen, als je niet tegen verwijten kan.

Pas op, ze is kwetsbaar, de actrice.

We repeteren deze scene al twee dagen.

Daarna verontschuldig je je weer.

Je was geweldig. De klant was erg gecharmeerd. Hij is dol op je.

Excuses voor eerder. Het kwam door het decor.

Geen probleem.

Pas goed op jezelf. - Ik? Je hebt mijn neus gebroken.

Er is altijd een detail dat je niet goed vindt, een verkeerd antwoord.

Ik zal nooit zijn zoals je wilt. - Jij bent de beste.

Waarom behandel je me dan slecht?

Mijn been. Hou op.

- Waarom? Ik doe mijn best, ik doe aan meditatie.

Ik ben naar een specialist geweest, maar ik weet niet...

Door jou ligt er altijd overal water.

Aha, Meditatie...

Hij was een tekenaar. Hij was populair in de jaren 80.

En wat zou mijn rol zijn?

Zijn grote liefde. Je bent goed in grote liefdes.

Bewaar dat voor je sletjes.

Blijf je niet?

Ik heb acht dagen om de jaren 70 te bouwen. Ik moet alle gevels opnieuw doen.

Hup, wegwezen dan.

Vangen, je bent deze vergeten.

Welterusten.

Maak je geen meubel stuk? - Nee.

De laatste keer heb je de commode gesloopt. - Ik doe aan meditatie.

Hallo, mijn schoonheid. Leuk je weer te zien.

Heb jij even geluk.

Margot, kun je me horen? - Helaas wel.

De klant is onderweg.

We gaan niet wachten. - Heeft iedereen de documenten?

Ik praat tegen jullie.

Dat koppel daar is niet goed. - Wat is er met ze?

Ze zijn mooi en jong.

We kunnen het niet meer veranderen. - Zijn jullie klaar, hij komt eraan.

Zie je het meisje achter je?

Kan jij haar vervangen?

Ik ben geen actrice. - Je bent geschikt, toch?

Enorm. - Enorm.

Ga je omkleden. - Oké, gaaf.

Dat vind ik leuk. - Ik ook.

Op uw plaatsen, alstublieft. - Snel, snel.

Iedereen zijn sigaret aansteken. Kom op, de sigaretten.

Gaat het, jongen? - Ja, ja, prima.

Deze bistro was mijn leven, mijn kantoor, mijn huis.

Ik had wel op de bank willen slapen als Yvon me dat had toegestaan.

Hallo, Mesrine. Het formulier?

In mijn herinneringen leef je nog.

Wat vind je leuk aan de jaren 70?

Het was eenvoudiger. Er waren rijken, armen, rechts, links...

We verdedigden immigranten zonder ons om de economie zorgen te maken.

De gelovigen bliezen ons minder op.

Mensen praatten met elkaar zonder naar hun telefoon te kijken.

En ik was toen veel jonger.

Alles goed met je ouders?

Wel, nee. Nou, ja...

Ik weet het eigenlijk niet meer.

Als je wilt eten, je tafel is bijna klaar. - Nou, geweldig.

Wat wil je drinken? Een kleine Suze.

Dat is goed, een Suze. Dat was lekker, een Suze.

Een Suze voor de kleine Victor. - "Voor de kleine Victor"...

Wat leest u? - France-Soir.

Dank je wel. Wat is je voornaam ook al weer?

Oh, de idioot.

Jean-Claude.

Ah, dat was het.

De snor en het accent van Toulouse.

Hij was aan de heroïne, hij is aan een overdosis gestorven.

Ja, dat is niet grappig.

Ik begrijp niet waarom ik lach. Gewoon omdat ik dit allemaal terugzie.

Ze hebben hun huiswerk goed gedaan, hè. Het is schitterend.

Mag ik u een vraag stellen? - Alstublieft.

Wie is de minister van Financiën?

Minister van Financiën, '74. Snel.

'74, jongens.

Is het niet...

Fourcade. Fourcade.

Jean Pierre Fourcade. - Fourcade.

Fout. Het is 16 mei, Fourcade wordt over twee weken benoemd.

Zeg dat politiek je niets kan schelen. - Politiek kan me niets schelen.

U hebt volkomen gelijk. Als je ziet wat er van geworden is...

De enige die niet al te veel onzin zegt, is Coluche.

Een ragout van 20 frank.

Dat spreekt me aan. - Het is erg lekker.

"Vers pekelvlees met linzen, lamsvlees, salami, coq-au-vin, knoedels..."

We groeien dicht, maar we gaan met een glimlach dood.

Pardon, bent u echt of ook een acteur?

Nee, ik ben een klant, net als u.

Spelen we in hetzelfde stuk? - Ja.

Ik geniet van uw verleden. Vindt u dat erg?

Nee, helemaal niet.

Behalve dat mijne in Lille was.

Hoe oud was u toen? - 25 jaar oud.

En u? - 18.

Helemaal. - Waarom zou je jezelf dat ontzeggen?

Jongelui, mag ik jullie bijschenken? - Nee, bedankt.

"Jongelui", dat is belachelijk. - Ik vind het leuk.

Gelooft u het allemaal? - Oh ja.

Maar u zult verbaasd zijn.

In het begin probeer je slim te zijn, verzet je je. En beetje bij beetje...

Bij mij duurde het twee weken. - Twee weken? U hebt de middelen.

Mijn vader heeft me veel geld nagelaten.

Ik heb vanavond trouwens een afspraak met hem.

Ik herleef de avond die ik samen met hem wilde doorbrengen.

Nou, proost. Papa.

Fijne avond nog. - Ja, u ook.

Hij is gek. - Waarom?

Je tafel is klaar. - Gaaf.

Een toetje?

Ja, hebt u toevallig gekookte eieren met een beetje suiker?

Ik ga dat voor u regelen.

Ik heb hem verlaten.

Wie? - Je vader.

En ja, ik heb iemand anders ontmoet.

Iemand jonger, positiever. Hoe dan ook, je begrijpt het wel.

De vraag is waar we samen gaan wonen. Dat zal waarschijnlijk in ons huis zijn.

Ik ben dol op dat appartement, ondanks alles.

Maar...

denk je dat het te laat is om verliefd worden?

Ten eerste ben ik het daar niet mee eens en ten tweede ben ik niet verliefd.

Kijk me niet zo aan met die conservatieve ogen. Vergeet niet wat Freud zegt:

"Een vrolijk karakter komt voort door toe te staan wat verboden is."

Ik heb jou toestemming verleend om met een idioot te trouwen.

Het is hier mooi. - Kom je hier vaak?

Alsjeblieft, Victor. - Dank je wel.

Graag gedaan.

Lucie, kom kijken. - Wat?

Wanneer ben je klaar? - Waarom?

Omdat ik van je hou. Ik heb een liedje voor je geschreven.

Hou toch op.

Het heet: "De serveerster met de gouden ogen".

Ze serveerde mij drankjes, de serveerster met de gouden ogen.

En terwijl ik ze opdronk, stelde ik me haar lichaam voor.

Is hij zanger?

Ik zou ze over haar hele lichaam willen legen.

Heet, heet, heet.

Was ik goed? - Top.

Wat doet ze, Margot? Freddy is begonnen?

Rustig maar. Ik kom eraan.

Neem een Lexomil, laat je pijpen door één van je sletjes,

maar schreeuw niet in mijn oor.

Als hij van travestieten houdt, zal hij niet teleurgesteld zijn.

Je gaat toch niet aan m'n kop zeuren?

Hou je niet van jongelui? - Ik hou niet van idioten.

Oude fascist. - Kleine flikker.

Toen ik haar zag, dacht ik dat ze dronken was.

Een bowlingbal op de bowlingbaan.

Hallo, popje. - "Popje"?

Ben je niet ziek? Je had 40 graden koorts.

Als ze erg boos was, liet ze de aarde trillen.

Klaar? Nu.

Al genezen?

Ik geloof van wel.

Ah, ja... Dat begint goed, mijn engel.

Ik hou van je ebbenhoutenhuid.

Ik hou ervan wanneer je kleine borsten op en neer wippen, je fluwelen lichaam...

Je doet me pijn. - Vond ze het goed, Nathalie?

Het gaat, het is maar een liedje.

Het zijn maar je ballen. - Je doet me pijn.

Geen vriendinnen. - Die vriendin daar is echt goed.

De teef. - Nee, "dikke hoer".

Tenzij ik me vergis, noemde hij haar een dikke hoer.

Hij heeft gelijk.

Draai je nog eens om en grijp hem bij z'n ballen.

Waar is hij zich mee bezig? - Ik ben kieskeurig.

Kijk me aan, klootzak.

Je bent 41 jaar oud en zingt nog steeds hetzelfde liedje.

Je hebt een gitaar als compensatie voor het dingetje tussen je benen.

Het is erg plastisch. Dat heeft ze niet zo gezegd.

Ik put uit mijn geheugen en dan maak ik het mooier.

Kop dicht. - U bent heel goed.

Wie bent u? - Ik? Niemand, op dit moment niemand.

Goed, kom...

Ik ben weg. - Goed zo, wegwezen.

Jongeman, als ik mag...

Verdomme. - Het was een glas wijn.

Klootzak.

De idioten. Je ziet toch dat het wijn is?

Gek word je, verdomme. Het is ook nog eens mijn eigen vest.

Ze hadden kunnen waarschuwen.

Rustig maar. - Nee, ik heb 35.000 voor de zalen betaald.

We hadden drie dagen om vijf personages te oefenen.

We hebben morgen de München Akkoorden. - De nazi's kunnen me niets schelen.

Verdomme. Rot op.

Wat doet ze daar? - Ze heeft het kapot gestampt.

Natuurlijk. We schreeuwen in haar oor.

Waarom geven ze me altijd van die idiote rollen?

Nou...

Nou wat?

Het is je lichaam, niet jezelf.

U kunt me beledigen, U kunt op me afgeven.

Mag ik? - Ga je gang.

Je bent onaantrekkelijk.

Je bent een leugenaar, wispelturig, nep,

praatziek, hypocriet, ijdel.

U bent laf. - Verachtelijk?

Perfect.

Musset, dit was zijn favoriete tirade.

Maar hoe ben je op "onaantrekkelijk" gekomen?

Het kwam zomaar bij me op.

Ik vermaak me wel. - Ik ook.

Gaat het beter?

Het is leuk om griezels te pakken te nemen.

Hebt u ze te pakken genomen?

Ik sta daar bekend om, ik vergis me iedere keer.

Heeft u een slechte smaak? - Heel erg. Ik vind u bijvoorbeeld charmant.

Ah ja, dan is het erg.

Trouw met me.

Meent u dat? - Het moet stoppen.

Zelfs al ben je een klootzak, je zou de laatste zijn.

Is ze aan het improviseren?

Nee, ze heeft een goed geheugen.

Wat doe je?

Je studeert medicijnen, verdomme.

Stuur Lucie met een headset.

Demp het licht.

Gaat u niet een medisch congres missen?

Hoe weet u dat? - Ik weet het niet. Intuïtie.

U bent goed, ga door.

Ik zou zeggen dat u in Grenoble geboren bent. U bent een te vroeg geboren kindje.

U bent bijna gestorven, zou ik denken.

En mijn ouders? - U haatte ze, vooral uw vader.

Hij droomde van u als chirurg. U hebt in Bordeaux een vooropleiding gevolgd.

Maar u bent verliefd geworden.

Op een idioot? - Uiteraard, heel jaloers.

Gemeen. - De hel.

Hij wilde jou voor zich alleen.

Dus weerhield hij mij van werken. - Ja.

Daarna heeft hij u verlaten voor een "hele, hele grote" blondine.

Daarom zegt u aldoor heel heel snel "hele hele grote".

Sindsdien draagt u altijd hele hele hoge hakken.

U kent me heel heel erg goed.

Volgens mij wel.

Goed. Ze is goed.

Is dat alles? - Nee, u wilt geen rood haar.

Over een paar jaar gaat u uw haar bruin verven.

Ik vond het jammer, maar dat was ook erg mooi.

En qua politiek ben ik...

U hebt net op de communisten gestemd en over 30 jaar gaat u op Sarkozy stemmen.

O ja? - Doet er niet toe.

En u? - Ik? Ik ben u alles verschuldigd.

Alles? - Alles. Tekenen bijvoorbeeld.

Het was een hobby. U hebt mij ertoe aangezet om er mijn werk van te maken.

U hebt me gered van de alcohol.

U hebt me kennis laten maken met boeken, mensen, steden. Alles.

Hij praat goed, de oude man.

Het is prachtig, wat u zegt. Ik hoor dit graag.

Nu moet ze hardgekookte eieren bestellen. - Met suiker.

Zet het licht een beetje hoger.

Ben je klaar, Victor?

Een toetje? - Ja, hebt u gekookte eieren met suiker?

Ja, ja. - Dat hebben we.

Dank u wel. - Alstublieft.

Vreemd genoeg vind ik dit heerlijk.

Het is een bijzonder gerecht. - Ik vind het heerlijk.

Zielenpiet.

Bent u actrice?

Ik? - Dat zou u moeten zijn, ik vind u heel goed.

Die paar antwoorden die u gegeven hebt, echt, dat was...

Ik begrijp niet wat u zegt.

Betaalt het goed? Want het is niet makkelijk,

je kan niet elke avond dezelfde tekst opdreunen.

En niemand applaudisseert. Hoewel ik het kan doen.

Hij valt uit zijn rol. - Verander van onderwerp, Margot.

Praat met hem over zijn handen. Dat vinden mannen geweldig.

Complimenten in het algemeen.

Weet je wel, wat jij nooit doet.

We zouden nog steeds samen zijn als... - Hou je me voor de gek?

Pardon?

Dat meen je toch niet.

U nodigt mij niet uit om bij u te zitten. Bied me een drankje aan.

Graag gedaan.

Ga weg.

Wat wilt u drinken?

U hebt mooie tanden.

En ik vind uw oren mooi. - Mijn oren?

Ze zijn geweldig. Niet te groot en niet te klein.

En dan deze handen...

Mijn god, die handen.

Dat is goed, lieverd.

Noem me geen "lieverd". - Maar dat doe ik niet.

Ze zijn zo zacht.

Ik weet het niet, ik...

Een whisky.

Ze drinkt wodka.

Ik wil een whisky. Heb ik geen keus?

Natuurlijk wel.

Telefoon. - Telefoon.

Dat moet voor jou zijn.

Hallo? Ik geef je door.

Ik kom eraan.

Ik had een hekel aan haar gesprekspartner.

Ik stelde me mooie mannen voor, allemaal sterker dan ik, wat niet erg moeilijk is.

Ik moet gaan, ik heb een afspraak.

Met de ander? - Ja, met de ander.

Waar slaapt papa? - Bij een vriend van hem.

Wie dan? - Je kent hem niet.

De arme. Kom op, schat. Wees niet bedroefd.

Je ouders zaten te mokken.

Hij zit ook altijd te mokken. Je zult je thuis voelen.

Ik herken je niet. Ik ben bang dat je iets stoms doet.

Kan je niet blij zijn in plaats van mij te veroordelen?

Ik had je nooit borstvoeding moeten geven.

Aan de moederborst zuigen is het startpunt van al het seksleven...

en ook het eindpunt.

Welterusten.

Gaat alles goed? - Het gaat, maak je geen zorgen.

Ziet hij er gelukkig uit?

Krijgt hij een stijve? - Wat?

Zeg dat hij een stijve krijgt.

Ik ga kijken. Tot later.

Pardon, dat was mijn broer. - Dat zei ze, ja.

De broer in kwestie was een Italiaan met wie ze op woensdagen seks had.

Denk je dat ik een hoer ben?

We zijn in '74, het is een beetje verwarrende periode, Mensen veranderen.

Ik denk het niet.

Je hebt het mis. Hij heeft gelijk, de mensen veranderen.

Hou je mond.

Je bent nog nooit zo mooi geweest.

Alles goed? Heb je er geen last van?

Je bent prachtig.

Hou je mond. - Ik kan uren naar je spel kijken.

Sorry, ik doe er alles voor.

Gaat het niet?

Jawel, het is oké.

Maar ik zou willen dat we niet steeds dezelfde fouten zouden maken.

Oké, sorry, slecht moment.

Ik wil niet meer wachten op iets liefs,

iets harmonieus en iets echts.

Ik ben het wachten beu.

Wat doet ze?

Pardon.

Breng de zangeres binnen. En direct daarna Gisele.

Stuur de zangeres en direct daarna Gisele.

Is zij zangeres?

Schat, kom je? We wachten op je.

Ik ga. - Nu al?

Zet de muziek harder.

Dat is goed.

Je bent een grote perverseling. Je trekt je af voor je scènes.

Juffrouw.

U bent dit vergeten. - Ah, bedankt.

Het was me een genoegen om u te ontmoeten.

Ik weet dat alles nep is, maar het is niet onaangenaam.

Komt u morgenavond ook? Ik wel.

Niet op de eerste avond. Ik zweer het je.

Het kan mij niet schelen. Zet aan.

Ik dank u.

Stop de regen, ik vat nog kou.

Kunnen we elkaar later ontmoeten?

Heel mooi.

Maar ook heel jong. Net zo oud als mijn dochter.

Je bent zo oud als je je voelt. Ik ben al vijf dagen 18 jaar.

Dit is mijn vader.

- Aangenaam. Leuk je te ontmoeten, jongeman.

Zie je snel, schat. - Dag papa.

Laat hem niet gek worden, hij moet examens doen.

Ik beloof het.

Was dat het?

Ja, temeer omdat hij over vijf uur aan een hartaanval sterft.

Nog een laatste drankje?

Dat sla ik niet af.

Gaan we samen lachen? - Ja.

Gaan we gelukkig zijn? - Ja.

Kijk naar me alsof ik de belofte van de hemel ben.

Mag ik mijn bril opzetten?

Voor Friedrich Engels, de gelukkige, een wijn van kasteel Margaux 1848.

Hou daarmee op. Ik hou niet van wijn.

Heb je bier? - Een biertje?

Ik haat dit schilderij.

Ik zie er doods uit, zoals toen ik hier woonde.

We waren niet zo ongelukkig.

Ben je het niet zat, al die dingen?

Ik wilde sneakers aantrekken, bij McDonald's eten en naar rap luisteren.

Waarom heb je dat niet gedaan? - Omdat je me bang gemaakt hebt.

Ik deed alsof ik gedichten las en van opera hield.

Op een dag vroeg ik me af hoe je in 1841 moest pijpen.

Ik kan het je laten zien.

Sorry, ik kom alleen maar het programma van morgen brengen.

Wil je dat ik in de volgende voorstelling speel?

Want deze ervaring heeft mij enorm verrijkt.

Goed, we praten morgen. - Tot morgen. Dank je wel.

Ze trilde. Heb je haar genaaid?

Nee.

Jawel, en die twee, allebei?

Je hebt ze allemaal een keer genaaid.

Het is een soort wraak voor je periode van gele tanden en puistjes.

Wat doe je daar? Ga je weg?

Je manke poot maakt het moeilijker om er stijlvol of mooi uit te zien.

Welterusten. Doe de deur dicht als je weggaat.

Dit is zo negentiende-eeuws. Lord Byron op het Lido-strand.

Nar. - Teef.

Je snurkt.

Jazeker. - Stop ermee.

Meneer Drumond, excuseer mij, we willen uw kostuum terughebben.

Waarom? - Uw verblijf is hedenmorgen beëindigd.

Ik heb vanavond een afspraak.

Hoeveel kost een verlenging met twee avonden?

Ik zal het berekenen.

Het is niet eenvoudig om dat precies te zeggen. Twee avonden, dat zal...

Hoeveel? In euro's? Maar dat is gigantisch.

Weet u wat? Akkoord.

Uw kostuum.

Dit is het duurste kostuum dat ik nooit gedragen heb. Ik blijf hier.

Hoe gaat hij dat betalen? - Maak je daar geen zorgen over.

Zullen we beginnen met repeteren? - Ja, ga ervoor.

Wie is die clown?

Mijn vader.

Heb je het gezien? - Ik heb je overal opgehangen.

Lees je het niet? Zal ik het team voorstellen?

Dat is niet nodig, ik weet zeker dat ze geweldig zijn.

Dit maakt me blij.

Ik heb er altijd van gedroomd om samen te werken.

Ik ook, eindelijk.

Ik wil je om een gunst vragen.

Moeten we met deze man werken?

Hij heeft een hele eigen look.

Het is een groot bedrag. - Houd het in op mijn salaris.

Oké, maar... - Ik heb je tot je 25ste zakgeld gegeven.

Laten we zeggen dat je me alle vakanties terugbetaalt.

Ja, laten we dat zeggen.

Hij heeft een cheque uitgeschreven.

Gaat het goed met mama? - Heel goed. Echt geweldig.

Het is alsof ik haar opnieuw ontdek.

Welkom.

Die onzin kost me een hoop geld.

Is het het niet waard? - Jawel.

Uiteindelijk wel, hoop ik. - Goed, doei.

Mag ik de rozenblaadjes zien?

De wiet moet overal liggen. Een tapijt van wiet.

Schakel uit om te zien hoe het is.

Niet slecht. Dat werkt eindelijk goed.

Kan ik je helpen? - Nee, ik wacht op iemand.

Het meisje van gisteren?

Hoe oud denk je dat zij is?

Doet er niet toe, schoonheid kent geen leeftijd.

Bovendien ben jij nog een kind.

Hou je van haar, of niet?

Dat gaat lang terug.

Ik was 13 of 14 jaar. We leefden in een krot. Ik was slecht op school.

Mijn vader zei dat ik geen hersens had. Ik was één meter twee, ik had puistjes.

Jij ook? Goed om te horen.

Op een ochtend hoorde ik dat het enige meisje dat me leuk vond,

me had laten vallen voor een jongen die Jéröme Corcelet heette.

Jéröme Corcelet. Die eikel.

Ik opende het raam, Ik staarde in het niets...

en toen heb ik weet ik wat gedaan.

Ik ging naar de klote.

Daarom dat je been... - Nee, helemaal niet.

Ik heb mijn pols gebroken.

Een paar maanden later kwam ik haar zoon tegen.

We werden vrienden.

Hij nodigde me uit op vakanties. Zijn ouders waren er.

Het tegenovergestelde van de mijne. Grappige, levendige mensen.

Ze zagen er zo verliefd uit.

Ik had het nog nooit zo'n echtpaar gezien.

Op een avond gaf hij me dit boek dat hij geïllustreerd had.

Ik lees het elk jaar opnieuw.

En je been dan?

Hij is gevallen tijdens het skiën, kuitbeenbreuk. Over twee maanden kan hij weer lopen.

Wat doet ze in godsnaam? - Ik weet het niet.

Ik moet naar een feestje. Kom je?

Het is vlakbij.

Kom, we gaan.

Hier. - Nee, bedankt, het is aardig.

Ik neem het wel.

Het is niet goed om alcohol te mengen en...

Alcohol en wat? - De...

Is hij met jou, die knappe jongen? Aangenaam, Gisele.

Ah ja, Gisele. Gisele La Foldingue.

Ik ben blij om je weer te zien. - Ik vind hem leuk, Gisele.

Dat komt goed uit, schat, de nacht is lang.

Rustig aan, lieverd.

Wacht, vrienden, ik moet overgeven.

Ah, het spijt me.

Ze was een heel gevoelig meisje: ze dronk om haar verlegenheid te overwinnen.

Gaan we wat drinken?

Ik heb liever dat ze verlegen is.

Goedenavond. - Goedenavond.

En dit meisje is beleidsmedewerker op Binnenlandse Zaken geworden.

Ik heb de indruk dat de wiet op mijn billen groeit als een groot bos van plezier.

Sommigen vervelen zich nooit. Waarom voel ik me gevangen?

Is dat echte wiet? - Het is een mengsel van hennep en topjes.

Dat is typisch voor hem. Alles moet realistisch zijn.

Ik heb vijf dealers gevraagd.

Als er nog over is, mogen wij dan proeven?

Natuurlijk. Je mag het aanraken.

Het is niets waard als het niet gratis is.

Wat ik geweldig vind, is dat we met deze parallelle markten...

weer terug zijn bij de maatschappelijke utopie van de jaren 70.

De mensen delen, vermengen zich, zonder sociaal-culturele grenzen.

Dat noem ik e-vriendelijkheid.

Gaat het goed met Victor?

Ja, hij werkt met onze zoon aan een groot project voor een serie.

Ah ja? Op welk platform? - Starnet.

En als hij flipt en ons voor het gerecht daagt.

Hij? Kijk naar zijn ogen. Ik denk niet dat hij erg processerig is.

Je danste goed.

Wat? - Ik zag je graag dansen.

Mijn liefste, doe rustig aan met het bier.

Krijg de kolere.

Zijn vrouw was geen stripper.

O nee?

En dan nu de rozenblaadjes. - Nee, geen rozenblaadjes.

Ben je dom of zo?

Wat is ze mooi. - Heel erg.

Ja, heel heel mooi. - Wat heb je?

Hebben jullie de therapie van koffiebonen in je kont geprobeerd?

Koffie in je kont?

Ik las op de blog van Gwyneth Paltrow dat als je een koffieboon in je achterste stopt,

je darmen worden ontgift. - Dat is interessant.

Alles goed? - Ja.

Jullie zijn saai, maar het is oké.

Wat zeg je? - Jullie zijn saai.

Jullie zijn sinister vanavond, Diane, dat weet je.

Heeft mijn man jullie betaald om zo vervelend te zijn?

Als hij hier was geweest, hadden we op jullie kunnen afgeven.

Ik kan maar beter gaan, toch?

Ik pak deze, omdat die lekker is.

Erg lekker.

Wil je dat we een taxi bellen?

Ik heb Victor verlaten. Sindsdien niets nieuws.

Ik weet niet eens hoe het met hem gaat.

Maar goed.

Ik vind je haar mooi, is het echt?

Natuurlijk is dat echt.

Alles is echt.

Wat is er van mensen zoals jij geworden? Waar hebben we jullie gestopt?

Waar is mijn vrouw?

Wie?

Ik ga een luchtje scheppen.

Hij moet met wiet stoppen. - Ik hou van stoned zijn.

O, sorry.

Kom.

Misschien later.

Ik hou van mijn werk.

We gaan.

We stoppen met de orgie.

Stoor ik u? - Helemaal niet, dit draait gewoon.

Hun wiettapijt is sterk.

Jazeker.

Je moet vooral je ogen niet dichtdoen.

Adem in.

Diep.

Ik denk dat het erger wordt.

Ja, het wordt erger.

Kijk me aan.

Je hebt haar parfum op.

Die vind ik heerlijk. Ze draagt bergamot.

Ik mis je.

Echt?

Ze kust hem.

Er staat geschreven: "We kussen met brute overtuiging."

We moeten deze passage overslaan.

Maar wat doe je? Ik ben oud.

Ik ook.

Ik ben oud.

Margot, je neemt wraak. - Eerlijk is eerlijk.

Wat zeg je? - Niets.

Ik ga met haar praten.

Waarom kust ze hem? - Rustig maar.

Hou op, stop. Stop.

Laat haar improviseren, vertrouw haar.

Wat improviseren? Een pijpbeurt, op z'n hondjes?

Laat haar haar gang gaan.

Ik denk er niet aan, verdomme.

Maar eigenlijk is alles nep.

Dit is nep.

Dit is nep. Dit is nep. Alles, alles.

Ik ben nep.

Misschien.

Heeft u een naam?

Nee. - Maar jawel.

Dit is een kortere weg naar podium E, althans dat hoop ik.

Heren, de besprekingen gaan de goede kant op.

Alles goed? - Jazeker.

Let op.

Excuseer ons, heren.

Pardon, maar hij is aan het spelen.

Dit duurt twee seconden.

Het is niet waar.

Oh, mafkezen.

Wie bent u? - Pardon meneer, ik...

Kom.

Sorry.

Zijn jullie gebleven? - Ja, we zijn in bespreking.

Mag ik meedoen? - Nee.

Kom binnen, ik kom eraan.

Alles goed?

Vertel me, die jongen...

Hij is nauwelijks veranderd.

Woont u op de set? - Het is tijdelijk.

Ik ga thee met gember voor je zetten. Je zal wel honger hebben.

Ik heb honger als een paard.

Mijn vaders naam is Piotrowska. - Piotrowska?

Mijn ouders zijn Pools. - Ik heet Camille Piotrowska.

U hebt geen accent? - Nooit gehad.

Ik was 1,5 jaar toen we naar Frankrijk kwamen. - Ik heb een passie voor Polen.

Vertel me, Victor, wat weet je van Polen?

Ik heb in de buurt van Warschau gewoond, in Dobre.

Ja, Dobre. Dat ken ik.

Ik heb daarover een strip gemaakt die in de jaren 20 speelt.

Ik zou die graag willen lezen. - Ik ook, maar ik kan hem niet meer vinden.

Wat zeg je?

Hebt u altijd al actrice willen zijn? - Nee, ik ben begonnen met piano.

Wij konden Chopin spelen voordat we konden lopen.

Speelt u goed?

En later ben ik gestopt. Ik was niet goed genoeg.

Wie heeft dat gezegd?

Ik.

Speel nog meer, het is aangenaam.

Je moet naar huis.

Mag ik niet blijven? - Nee.

Kijk naar uw tekeningen. Ze slapen niet samen voor de vierde avond.

Ik praat tegen u. - Nee, dat mag niet.

Als ik dat doe, riskeer ik mijn baan te verliezen.

En ik heb deze baan nodig.

Wanneer zien we elkaar weer? - In 1974.

Mr. Drumond, stop dat in uw oor, alstublieft.

Hallo, Victor.

Ik hoop dat je me kunt horen. Ik wilde alleen maar zeggen...

dat het me heel gelukkig maakte om je vanavond te zien lachen.

Ik heb de indruk dat het beter gaat dan toen je hier kwam...

en voor mij is dat onbetaalbaar.

Het is lang geleden dat ik me goed voelde,

ik geloofde nergens meer in, en jij hebt me gezegd:

"Wees nieuwsgierig. Ontwikkel je fantasie."

Ik heb je advies gevolgd.

Ik heb niet het geluk gevonden, maar het had erger kunnen zijn.

Nu is het aan mij om tegen jou te zeggen:

blijf dingen verzinnen.

Ik weet niet wat er gaat gebeuren, maar leef ten volle.

Verdomme, ik spreek als een liedje.

Hallo.

Sorry dat ik stoor, ik kom wat dingen halen.

Je stoort niet. Gaat het goed? - Heel goed, en jij?

Je hebt je geschoren, je ziet er goed uit. - Vind je?

Wacht, wil je een kop koffie? - Nee, bedankt.

Goed.

Weet je... - Ja?

Heb je al iets van Gisele gehoord? - Wie is dat?

Weet je wel, jouw vriendin Gisele.

Mijn Gisele? - Je moet haar terugbellen.

Ze is aardig, dat meisje.

Vrienden, ik presenteer jullie Victor, mijn vader, die bij ons komt werken.

Paul, Stéphane, Louise...

Mijn vrouw en ik hebben een appartement nabij Biarritz,

en we willen het graag verkopen.

Heel goed.

Een verplichte vraag: Is uw vrouw het met u eens?

Ze is het altijd met me eens. - Dan hebt u geluk.

Maar wat doe je daar? - Niets. Ga door.

Kom binnen, mijn vrienden.

Hallo?

Mag ik u vragen om in lachen uit te barsten?

En een ietwat irritante lach?

Fantastisch. Kijk nu wellustig naar mijn collega.

Top, bedankt. - Nog een keer.

Pardon, ik ben te laat. - Wie bent u?

Ik ben Marianne, schat.

Oh nee, helemaal niet. Er is een fout opgetreden.

Ik weet niet wat ik daaraan moet doen. - Ik ook niet, omdat...

Waar is ze?

Ik weet het niet, meneer.

Ze hebben me gevraagd om een tekst te leren.

Wat is er aan de hand?

Ik heb een vermogen uitgegeven. Dit geld bij elkaar krijgen was heel moeilijk.

Vertel me gewoon waar ze is. - Maar dat mag ik niet, het is privé.

Wanneer komt ze terug? - Ze gaat niet terugkomen.

Ze is met het project gestopt. Meer mag ik niet vertellen.

Wat doet u daar?

Ik werk. Wilt u een andere kamer?

Maar u... - Wat?

Ik heb een andere rol. - Bent u een acteur?

Dat is een groot woord.

Maar uw vader en dit allemaal? - Het hoort bij het spel.

Nepklanten wekken vertrouwen. - Wat?

Wilt u dat wij uw sleutels bewaren?

Wilt u dat ik de sleutel door uw strot duw?

Ik werk, Victor. Ik verdien de kost.

Waar is ze? - Wie?

Het meisje. - Laat me los, verdomme.

Waar is ze? - Ik zeg het als je me loslaat.

Ik ga u het adres van een goede kapper geven.

Vlakbij Levallois.

Ja? - Ik zoek Camille Piotrowska.

Wie? - Laat maar mama, het is voor mij.

Waar doet u hier? - Ik moet u spreken.

U hebt hier niets te zoeken. - Mama, ik heb poepoe gedaan.

Kom.

Kom binnen.

We hebben gisteren de verjaardag van ons kleine meisje gevierd.

Liefje, dit is Victor. We werken samen.

Aha, aangenaam.

De jaren 70?

Ga zitten, Victor, ik kom eraan.

Welke rol speelt u?

Mijn vader. Hij speelt mijn vader.

Ah, oké. Het is een trucje, hè. Wilt u iets drinken?

Sylvie, wil je de glazen pakken? Kunt u haar even vasthouden?

U hebt nooit kinderen gehad. - Jawel, lang geleden.

Ik kan het niet, Antoine.

Je hebt dit soort voorstellingen toch gespeeld?

Ja, maar daar... - Ja, maar wat?

Als je zijn blik zag... - Die zie ik.

Ben je met hem naar bed geweest? - Hou op.

Wat?

Zoom de GoPro in de woonkamer uit.

Hoe heet je?

Klaus Barbie.

Dat is een mooie naam.

Klaus Barbie...

Wat is dit allemaal?

Dit is mijn leven. Je wist dat ik actrice was.

Ja, maar de brunette, de Poolse, de piano, wat is dat?

Ik geloof dat u dat geschreven heeft, nietwaar?

Ik heb het hier.

De violist uit Warschau.

Ik heb een beetje geïmproviseerd.

Ik speel alleen maar een rol. Dat is niet altijd eenvoudig.

Heel goed.

Mama. - Wat?

Doe uw jas uit. Maak het u gemakkelijk.

Wilt u haar nemen? - Ik haat dat.

Een beetje liever.

Wat is dit voor een hoofdje? Het lijkt op een labrador.

Uw gezicht zegt me iets.

Je mag hem aanraken.

Hebben wij elkaar eerder ontmoet? - Ik denk het niet.

Mama... - Wat?

Wacht, ik ga.

U bent pervers. - Ben ik pervers?

Kijk naar uzelf. U versiert een vrouw via iemand anders, betaalt figuranten...

U wilde een liefdesverhaal.

Ja, maar niet met de pijn die erbij hoort.

Maar dat...

Stoor ik? - Nee, we repeteren.

Wat een goedzak, perfect.

Ik neem haar terug, ze verpest alles.

Zelfs de baby is goed.

Welk verdriet? Waar hebben we het over?

"Je weet niet eens wie ik ben." Muziek. Muziek.

Ik ben stukjes van een tekening, een replica...

"Stukjes van een vrouw van wie je houdt." - Stukjes van een vrouw van wie je houdt.

Want ik denk dat je van haar houdt. Je ontvlucht haar, maar je houdt van haar.

Je zegt dat ze veranderd is, maar jij bent ook niet meer dezelfde.

"In plaats van te gaan zoeken naar je eerste herinneringen aan haar..."

zoek naar wat haar mooi, verdrietig, verrassend maakt.

Daar, vandaag.

"We kunnen de mensen niet herschrijven zoals we willen dat ze blijven."

We kunnen niet alles sturen."

We moeten teleurstelling, kritiek, voorspelbaarheid accepteren,

dat het minder wordt of wat dan ook, anders leven we alleen in het begin.

Waarom huilt ze? Ik heb haar niet gevraagd om te huilen.

Het lukt op onderdelen, maar we zien het echte leven over het hoofd.

Dit is geweldig. We lopen binnen.

Het spijt me als ik je pijn gedaan heb, papa.

Ik zweer dat het me spijt.

Niet zoveel als ik.

Ik laat je alleen.

Heb ik iets stoms gezegd? - Nee, Victor is moe, het is laat.

Ik ben verliefd op je geworden,

Echt, geloof ik.

Wat zegt hij?

Nee, niets. We repeteren. Tot ziens.

Tot ziens. Tot binnenkort.

Ze was geweldig. Er is iets.

Maar nee.

Is hij vertrokken? Dat ding in mijn oor begint te kriebelen.

Van wie is die baby? Wil je je mond houden?

Deze voorstelling was niet grappig.

Ben je met hem naar bed geweest?

Je gaat te ver.

Als hij zelfmoord pleegt, zeg dan niets tegen mij.

Hou op, alles is in orde.

Hij gaat naar haar terug, herontdekt zijn vrouw,

kijkt haar aan als een zeeman die na een schipbreuk de wereld in kijkt.

Hij neemt haar in zijn armen, hij smeekt haar.

Maar hoe weet jij dat? Denk je dat je God bent?

Ik ben scenarioschrijver.

Een baby in je armen staat je goed. Ik droom ervan om dat te zien.

Muziek.

Zieke klootzak.

Wil je haar even vasthouden? - Oh nee, verdomme, klote.

Waar zijn je camera's?

Zijn ze daar? Kan je me hier zien?

Kan je me hier zien of niet?

Spiegel in 500 stukjes.

Margot, stop.

Ik kan het niet meer. - Ja, ik weet het. Ik hou ermee op.

Ik zweer dat ik ermee ophou.

Het is voorbij.

Ik hou ermee op. Ik hou van je.

Hallo.

Ik heb eieren voor je gekookt.

Hier, met een beetje suiker.

Je kunt je niet voorstellen wat mij net is overkomen.

Een grote koffie, toch? - Ja.

Ik ging terug naar de jaren '70.

Ik wilde je ontmoeten. Nou, opnieuw ontmoeten.

Toen je me nog leuk vond of toen ik leuk was.

Ik ontmoette een actrice die jou zou moeten zijn,

ook al lijkt ze niet op jou, in ieder geval met jouw haar, jouw woorden.

Een roodharige, jonger.

Na een paar dagen werd ze een pianiste en brunette, maar niet zoals jij,

omdat ze echt een brunette is, vanaf de geboorte.

En dan is ze opeens blond, heeft ze kinderen, een huis, alles.

Ik was dom, ik zei tegen mezelf:

"Misschien houdt ze van me?" Sommigen houden van oude mannen.

Maar het was allemaal nep.

Daardoor ben ik geruïneerd. Voor niks.

Ik heb het appartement in Biarritz verkocht.

Wat heb je gedaan? - Ik heb het verkocht.

Je bent gek. - Nee, ik ben arm.

Die pyjama staat je goed.

Hij is van jou. - Ja, ik weet het. Wil je een trekje?

Het enige goede nieuws is dat ik weer ben gaan tekenen.

Ah ja?

François, als je het niet erg vindt, zou ik weer in je vrijgezellenflat willen wonen.

Natuurlijk. - Bedankt, je bent een echte vriend.

Ja...

Ga je je scheren?

We hebben al twee weken geen ruzie gemaakt. - Echt waar?

Of dat ik weggelopen ben of dat jij.

Wat wil dat zeggen?

Ik weet het niet, dat we op vakantie zijn.

Het is heel lang geleden dat ik vakantie genomen heb.

Ben je met hem naar bed geweest?

Blijkbaar zijn we weer terug.

Waar denk je aan? - Het is ingewikkeld.

Alles is ingewikkeld. Je bent hier om die complexiteit te accepteren.

Dat je zo'n idioot kon zijn.

Waarom doe je dat. Wat mankeert je.

En alsjeblieft.

Bedankt, Lucie. - Graag gedaan.

Lucie, kom eens even. - Wat is er?

Wanneer ben je klaar? - Hoezo?

Omdat ik van je hou.

Ik heb een lied voor je geschreven. - Hou toch op.

Ik verzeker je. Het heet: "De serveerster met gouden ogen".

Hallo, popje.

"Popje"? - Herinner je hem nog?

Nee, zou dat moeten? - Oh nee.

Ah, jawel. Ik herinner het me.

Oh, wat vreselijk.

We mogen blij zijn dat we ons geheugen verliezen.

Was je zanger? - Ik kan het redelijk.

Ik heb je gemist.

Verdomme, de trut.

Weet je nog? - Dat vond ik geweldig.

Alsjeblieft. - Nee, nee, nee.

Wat een brutaliteit.

Echt klote. Echt, hoort.

Ik ga weg. - Dat is beter, ja.

Goedenavond.

Goedenavond.

Dus hier breng je je tijd door?

Ik heb geen spijt van die tijd. We waren niet zo vrij.

We werden ongestraft verkracht.

Het was bijna onmogelijk om ​​abortus te plegen.

We woonden in een gigantische asbak.

Jullie mogen je sigaret uitmaken.

Maar je had ook de vakantie in Houlgate kunnen kiezen.

Of het weekend in Berlijn.

Het is waar, er zijn verschillende momenten.

Wat hebben we die avond tegen elkaar gezegd?

"Je bent een leugenaar, wispelturig,

"nep, spraakziek, hypocriet, ijdel, laf,

verachtelijk, etc. Maar wil je met me trouwen?"

Nee.

Waarom niet?

Omdat je me over 25 jaar niet ​​meer zal steunen.

25 jaar is niet gek.

Bovendien ben ik het daar niet mee eens.

Ik steun je juist meer.

Wil je iets drinken?

Een wodka.

Twee. - Maak er drie van.

Kom. Wil je deze plek vrijmaken?

Dank je wel. - Ga zitten.

Pak die hoofdtelefoon. - Bedankt.

Alles goed? - Ja.

Het staat je goed om zo gekleed te gaan.

Je zou vaker een das moeten dragen.

Het zou niet veel veranderen.

Kleine dingen kunnen grote dingen worden, als je elkaar al 40 jaar kent.

Wat doe je in je leven? - Ik doe van alles.

Kinderen, huwelijk, een carrière, alles.

Ik moet er van genieten want daarna...

word ik gek.

Word je gek?

Op een dag, ja.

Op een dag word ik wakker en is mijn zoon oud en saai.

Ik heb mijn best gedaan.

Mijn man wordt depressief en daar word ik gek van.

Krijg je er spijt van dat je gek wordt? - Ja.

Heel erg.

Alstublieft. - Dank je wel.

Dank je wel.

Ik heb je tekeningen bekeken.

En?

Ondraaglijk.

Ik ben er dol op. Het is lang geleden dat ik niet jaloers ben geweest.

Het is vreselijk, maar als sentiment is het goed. Ik voel me 12 jaar.

Ik zou haar geweld kunnen aandoen.

Ik mis je.

Mij?

Ja.

Ik ken je amper maar ik mis je nu al.

Waarom?

Zo is het.

Ik hou van je handen.

Ze heeft gelijk, die idioot. Je hebt zachte handen.

Doe het licht aan.

Ik stel je voor aan mijn vrouw.

Aangenaam. - Goedenavond.

U bent het dus?

Ja, de oude versie.

Kom op, u bent geweldig.

Wie speel je vanavond? - Niemand, ik kom een ​​Suze drinken.

Mag ik je een vraag stellen? - Ja, natuurlijk.

Hoe gaat het met je vader, de echte?

Ah, mijn vader. Hij heeft ons een paar jaar geleden verlaten.

Ik moet zeggen het me goed gedaan heeft om dat te spelen.

Ik zat in mijn rol.

Een grappige baan.

Dat kan ik me voorstellen.

Fijne avond nog. - Goedenavond.

Hij heeft gelijk, je bent geweldig.

Als ze de liefde gaan bedrijven, ga je dan kijken?

Telefoon.

Ik geef u door. Marianne.

Ik ben er niet.

Je hebt ​​parfum op of niet? - Ja.

Schat, kom je? We zitten op je te wachten.

Ik moet gaan. - Nu al?

Bel je me? - Oké, wanneer?

Vlug, zo snel mogelijk.

De tijd vliegt, dat weet je.

Ja, mijn beste? - De rekening.

Komt eraan.

Goed, stoppen. Het gaat niet goed. U, aan de kant.

Stop nu met dat gepruil. Het is geen begrafenis, maar een huwelijk.

Jij daarentegen bent hilarisch. Het is geen komische scène.

Weet je niet waar je je armen moet laten? Laat zien hoe je de klant gaat kussen.

Laat nog eens zien, want dat was niet slecht.

Wat, wat? Kom op, we gaan. Daar gaan we.