Original subtitles

[รายการนี้มีคำบรรยายภาษาไทย]

[สุขใจได้รักเธอ]

[ตอนที่ 20]

เธอดูสิ

ฉันเคยบอกแล้วว่ามันจะไม่หายไป

ช่างเถอะ

ตอนที่ฉันตามหามัน มันไม่อยู่

มาเจอตอนนี้

จะไปมีความหมายอะไรล่ะ

นายรอฉันแป๊บนึงนะ

หลังฉันเก็บอะไรเสร็จ

พวกเราออกไปกินข้าวเลย

ฉันเป็นคนให้กับจงหลิงเอง

เมื่อก่อน

ผมเห็นจงหลิงมองมันแล้วเหม่อบ่อย ๆ

ผมก็รู้เลยว่าสร้อยคอเส้นนี้สำคัญกับเขาแค่ไหน

ผมรู้

ปมในใจของคุณ มีแค่คุณที่แก้มันได้

ผมกับจงหลิงเป็นเด็กกำพร้าทั้งคู่

ผมเลยเข้าใจความรู้สึกที่ถูกพ่อแม่ทิ้ง

ทำให้พวกเราขาดความอบอุ่นเป็นอย่างมาก

คิดอย่างเดียวว่าจะปิดกั้นตัวเองยังไงดี

และกลัวทำร้ายคนที่ตัวเองแคร์ที่สุด

จงหลิงเลยกลัวเข่อเล่อจะถูกคนอื่นแย่งไป

รวมถึงคุณ

เขากลัวถ้าเขาเปิดใจเข้าหาคุณ

จะทำให้เขาตกเป็นเป้าหมายอีก

บาดเจ็บอีก

โอเค

สิ่งที่ควรพูด ผมก็พูดไปหมดแล้ว

จงหลิงและเข่อเล่อจะไปจากเมืองเจียงเฉิง ในวันพรุ่งนี้ตอนบ่ายสาม

สิ่งที่ควรทำ ผมทำแทนคุณไม่ได้

คุณลองทบทวนเองครับ

ผมขอตัวก่อน

คุณหนีออกมาแบบนี้ คุณป้าจะโทษฉันอีกแล้วนะ

ยังไงเขาก็ไม่อนุญาตให้พวกเราคบกันอยู่แล้ว

ไม่เป็นไร

อย่างมากก็แค่ไม่กลับบ้าน

เฮ้ย นายน้อย

คุณรู้หรือเปล่าว่าเด็กกำพร้าอย่างพวกเราอิจฉา

คนที่มีครอบครัวอย่างพวกคุณแค่ไหน

ดูคุณยังไม่แคร์เลย

โอ๊ยพอแล้ว

ผมแค่ล้อเล่นเฉย ๆ

ลูกสะใภ้ที่ดีขนาดนี้

แม่ผมจะไม่ชอบ...

ลูกสะใภ้อะไรล่ะ คุณอย่าพูดพล่อย ๆ

ยังไงก็ได้เป็นอยู่แล้ว

คุณรีบนั่งดี ๆ เลย

เขาจะขับรถแล้ว

เป็นอะไรเหรอ

ไม่เป็นไร

เบาะนั่งรถบัสคันนี้ออกแข็ง ๆ

ควรให้นายน้อยอย่างคุณ

มาทดลองใช้ชีวิตแบบคนธรรมดาหน่อย

มาทดลองกับคุณ

ก็ใช้ได้

เข่อเล่อชอบนั่งเครื่องบินไหม

ชอบครับ

มา

แม่ครับ ผมไม่อยากไป

เข่อเล่อฟังแม่นะ

ผมคิดถึงอาหานแล้ว

เข่อเล่อฟังนะ พวกเราจะกลับมาอีก

อีกอย่างถ้ายังเดินทางอีก จะไม่ทันเครื่องบินแล้วนะ

อุ้มผมหน่อยครับ

- เปิดประตูด้วยตูด - เปิดประตูด้วยตูด

เป็นอะไรเหรอเข่อเล่อ พวกเรากลับอันหนานแล้วไม่มีความสุขเหรอ

มีความสุข

แต่ว่าผมคิดถึงอาหาน

ผมอยากกลับพร้อมกันอาหานครับ

อาหานยุ่งมาก

มา

พวกเรานั่งก่อน

ถึงแล้ว

ที่นี่

ขอบคุณค่ะ

รบกวนผู้โดยสารนั่งประจำที่นะคะ

ได้ค่ะ

เข่อเล่อนั่งดี ๆ นะ

คุณมาได้ยังไงเหรอ

เริ่มต้นใหม่

ก็เริ่มต้นใหม่ไง

อาหาน ผมว่าแล้วว่าอาจะไม่ทิ้งผม

ต่อไปห้ามเรียกอาแล้ว

ต้องเรียกพ่อ

จริงเหรอ

แม่

อาหานตกลงเป็นพ่อของเข่อเล่อแล้ว

ผมว่าแล้วว่าพ่อคือพ่อของผม

เข่อเล่อฉลาดจริง ๆ

จริงสิ

ทำไมฉู่ม่อถึงไม่มาส่งพวกคุณล่ะ

ตอนแรกจะมาส่ง

ก็เป็นเพราะคุณไง

เชิญตัวผู้กำกับดังอย่างหวังฝาน

มาเพื่อถ่าย "แค่อยากจะอยู่ใต้ชายคาเดียวกันกับเธอ" ต่อ

ฉู่ม่อก็เลยติดงานที่กองถ่าย

ฉันมองฉู่ม่อเป็นน้องชายจริง ๆ

ผมรู้

คุณลืมอันนี้

สร้อยคอของแม่

มา ใส่ให้แม่หน่อย

ได้ครับ

ว้าว เก่งจังเลย

ต่อไปถ้าผมไม่อนุญาต

ห้ามถอดออกมา

- ค่ะ นายน้อย - ครับ พ่อ

คัต

ดีมาก

สุขสันต์วันเลิกกอง

ลำบากทุกคนแล้ว

ขอบคุณทุกคนครับ

ได้ข่าวว่าหานตงไหลกับจงหลิงไปฮันนีมูนกัน

นายวางแผนไว้ยังไงบ้างเหรอ

ฉันกะจะลาพักร้อน

ไปพักแถวทะเลสักพัก

โอเค

เฮ้ย

เธอมาด้วยหรือเปล่า

ได้สิ

ไปกันเถอะ

มา ๆ ๆ ๆ

ไปกันเถอะเข่อเล่อ พวกเราไปทานเค้กกันเถอะ

รอก่อน

ยังเหลือพิธีที่สำคัญที่สุดอีกหนึ่งพิธี

♫ลืมตาขึ้นมา มีความฝัน♫

♫ราวกับไม่เคยรู้จักกัน♫

จงหลิง

หกปีมานี้ผมไม่ได้รักษาสัญญา

แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

♫คุณมั่นคงกับเขา ไว้ผมยาว♫

มีสิ่งสิ่งหนึ่งที่ผมมั่นใจ

คุณเป็นรักแท้ของผมมาตั้งแต่ต้น

♫และยิ้มง่ายขึ้นกว่าแต่ก่อน♫

ผมยินดีที่จะใช้เวลาที่เหลือในชีวิตนี้

มาทดแทนเวลาหกปีที่ผมผิดสัญญาไป

แหวนเพชรดีอาร์ที่ชีวิตผมสามารถทำได้แค่วงเดียววงนี้

♫ความงดงามเหล่านั้นที่โปรยปรายอยู่มุมถนน♫

พิสูจน์ให้เห็นว่า

ทั้งชีวิตนี้ผมสัญญาที่จะรักคุณคนเดียวเท่านั้น

♫คืนกลับไปกับสายลมหมดแล้ว♫

คุณยินดีที่จะใส่แหวนเพชร

เป็นคนรักคนเดียวของผมไหมครับ

♫หลงเหลือไว้ไม่เท่าไร โอหังในความว่างเปล่า♫

- อืม แต่งค่ะ - แต่งกับเขา

♫ติดตามเขาและคุณไปพอดี♫

แม่สู้ ๆ

♫ค่อย ๆ หลอมละลายระหว่างเดินทาง♫

แต่งกับเขา

♫ดอกไม้ไฟที่ถูกเพาะเลี้ยง ด้วยความผูกพันธ์ในยามแรก♫

♫เปิดความรักทั้งหมดในจักรวาล♫

จูบกัน

จูบกัน

จูบกัน

♫ปั้นแต่งขึ้นมาได้อย่างไร♫

♫ว่าจะมีอนาคตในอนาคต♫

[เรื่องราวมีวันจบลง]

[แต่ชีวิตนี้ไม่]

♫แต่เส้นศูนย์สูตรที่รอเกล็ดหิมะ คลื่นที่รอทราย♫

[ทุกคนจะพูดเสมอว่า]

[ในนิทาน]

[เจ้าชายและเจ้าหญิงอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขก็คือตอนจบ]

♫ผมเองก็ไม่ใช่เขา♫

[เพราะหลังจากนั้นจะเข้าสู่ความจริง]

♫โลกมันใหญ่เกินไป ผมที่ตัวเล็กเพียงนิดเดียว♫

[งั้นในชีวิตประจำวัน]

[แค่สองคนรักกันจริง ๆ]

[ถึงแม้เรื่องราวจะเริ่มจากการจากลา]

♫ไม่อาจเดินไปได้จนสุด ทำได้เพียงเดินเหงาวกไปวนมา♫

[ก็มีความเป็นได้ที่จะกลับมารีเทิร์น]

♫ราวกับเส้นศูนย์สูตรที่รอเกล็ดหิมะ คลื่นที่รอทราย♫