Original subtitles

www.napiprojekt.pl - nowa jakoœז napisףw. Napisy zosta³y specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.

/T³umaczenie ze s³uchu: Wך¿u /mongoloid@interia.eu

/Z troski o synchronizacjך /nie t³umaczy³em zbךdnych dialogףw.

/Wystךpuj¹:

UCIECZKA

To na tyle.

Masz, zakoסcz.

No, dawaj.

Koagulator bipolarny. Nie, nie... no¿yce.

No¿yce ?

Tak, no¿yce.

Nie widzisz co robisz ?

Daj mi to.

W porz¹dku.

Koagulator bipolarny...

Swiet³ana.

No¿yce.

Zaszyjcie go. Zuch.

Marisza.

- Jak tam nasz pacjent ? - Rano œpiewa³ piosenki.

Chory powinien chorowaז, a nie œpiewaז.

- Idך do niego. - A co z herbat¹ ?

Wypijecie jak zwykle, beze mnie.

¯eסka.

- Zwariowa³eœ ? - Mףw o co chodzi.

Wiesz, ¿e tego nie lubiך.

- Dziךkujך. - Wybacz, ale za co ?

Chcך ci podziךkowaז. Jeœli nie ty, to pewnie bym znowu...

- Mףw proœciej. - Proœciej... dobrze.

Jesteœ geniuszem i mi do twojego poziomu...

A mi do twojego. I co, podzielimy siך tym ?

- Kto ca³y sprzךt ustawia³ ? - No... ja.

A co ja bym zrobi³ bez tego ¿elaztwa ?

No widzisz ? Ja techniczny a ty geniusz.

Wszystko dobrze.

Bךdzie ¿y³ d³ugo, a na ile szczךœliwie, to zale¿y od pani.

Liza.

Zapisz mi go na jutro albo pojutrze.

Zdejmij maskך...

i pos³uchaj mnie. Jesteœ dobrym chirurgiem,

ktףremu nie wiadomo czemu, wygodniej byז gospodarzem techniczym.

Pogadamy jeszcze o tym. Zrozumia³eœ ?

- Tak. - To dobrze, do wieczora.

- Nie spףŸnij siך. - Zaczynasz mnie nudziז.

Za³ף¿ krawat.

Zapraszam do mnie, do gabinetu.

Do zobaczenia wieczorem, Jewgieniju Borisowicz.

Poliakowa, stףj !

Ostatni raz mףwiך, nie lubiך kwiatףw i nie bךdך jad³ pani bu³eczek.

- Chcia³am dla pana dobrze. - Ja tylko ratujך swoj¹ rodzinך.

Nie rozumiem co maj¹ bu³eczki do rodziny.

Co te¿ pani... Dobrze pani wie o czym mףwiך.

- Ja tylko o pana dbam. - Od tego jest moja ¿ona.

To wszystko, mo¿e pani iœז.

Staז proszך !

- Z czym s¹ te bu³eczki ? - Z twarogiem.

Ostatni raz, Poliakowa.

Gdzie jest ten mףj zasrany krawat ?!

Dlaczego siך nie ubierasz? Ju¿ jesteœmy spףŸnieni.

Znalaz³em, popatrz.

Irina, to ju¿ nie jest œmieszne.

Czekaj¹ ju¿ tylko na mnie. To twoje ?

Trzymaj. Przebierz siך.

Nigdzie nie pojadך.

Mœcisz siך na mnie ?

Tylko takimi kategoriami myœlisz, tak ?

Czyli, nie mœcisz siך ?

Jak wolisz.

Niez³y sobie czas wybra³aœ.

Wiesz, jak wa¿ny jest dla mnie dzisiejszy dzieס ?

Jak mog³eœ ?

Uciek³eœ jak ostatni tchףrz !

- To by³a nasza ostatnia nadzieja. - Jaka nadzieja, o czym ty gadasz ?

Ira, to cudze dziecko. Nie rozumiesz tego ?

W³osy cudze, oczy cudze, zachowanie, g³os.

Nie nasza krew. Co ty sobie myœla³aœ ?

I w ogףle tamten zapach....

Jak w radzieckiej sto³ףwce. Œwiסstwo.

Jaki zapach ?

¯enia, ja siך ciebie bojך. Stajesz siך potworem.

Niech bךdzie, ale zastanףw siך co wyroœnie z tego patologicznego dziecka.

Nie wa¿ siך ! Nie wa¿ siך tak mףwiז !

Ira...

Co ?

Czeka³ na nas jak na swoich rodzicףw.

Oszukaliœmy go. Rozumiesz ?

Uspokףj siך.

S³yszysz ? Uspokףj siך.

Wszystko bךdzie dobrze.

Chcesz byז matk¹ i bךdziesz. Bךdziemy mieli w³asne dziecko.

Nie k³am.

Doskonale wiesz, ¿e nie mo¿emy mieז dzieci.

Mo¿e jeszcze powiesz, ¿e to z mojej winy ?

Nigdzie nie pojadך.

Znowu te twoje dziwne nawyki.

Daj spokףj.

Witam kolegך i jego lepsz¹ po³ףwkך.

Jedna rada.

Nigdy nie jeŸdzijcie wind¹, biegajcie i do¿yjecie moich lat.

Nie lubiך biegaז. A do 50-tki i tak do¿yjך.

- A ja mam 70. - Co pan, powa¿nie ?

Nie wiedzia³ pan ? ¯artowa³em.

Dzisiaj mam urodziny. Czekam.

- Zapomnieliœmy. - Wszystkiego najlepszego.

Sam zapomnia³em. Ze 20 lat nie œwiךtowa³em.

Czekam, a jak nie przyjdziecie, to ja przyjdך do was.

Cholera, te¿ trafiliœmy...

Pףjdziemy do nich ?

ChodŸ, pףjdziemy do Durףw.

Zapomnieliœmy.

- A ty umiesz zapominaז ? - Tak.

A propos...

Na dzisiejszym przyjךciu, bךdzie ten twףj niedosz³y przydupas...

¯enia, znowu ?

- A mo¿e dosz³y ? - A jak myœlisz ?

Pieprzony paranoik.

Jak was zobaczך razem to mu rozwalך ³eb.

- Lepiej mi rozwal. - Tobie te¿ rozwalך.

Dobry wieczףr.

Co to za jךzyk ? "Rozwalך ³eb."

¯enia, o co chodzi ? Nie mo¿na by³o szybciej ?

Po co ?

Potrafisz tylko mleז ozorem.

- On tak zawsze ? - A co, nie znasz go ?

Wszystkich ju¿ mam. Czekamy tylko na ciebie.

No to brawo.

Dziךkujך. A co teraz mam robiז ?

Ja zrobiך wszystko sam, a ty zwrףז uwagך na moj¹ ¿onך.

- Co masz na myœli ? - Awietikowa.

Awietikow...

Witam.

Dobry wieczףr.

Dziךkujך, dziךkujך.

Drodzy przyjaciele, panie i panowie...

Proszך o uwagך.

Dziœ jest drugi, najszczךœliwszy dzieס mojego ¿ycia.

Pierwszym by³ dzieס, kiedy spotka³em swoj¹ ukochan¹ ¿onך, Irinך.

Nasza klinika otrzyma³a status miךdzynarodowy.

Pieni¹dze zagranicznego inwestora, id¹ nie do kasy ministerstwa,

a na fundusz mojej kliniki.

W ten sposףb, po raz pierwszy w historii rosyjskiej medycyny,

straci³o na tym ministerstwo zdrowia a nie medycyna.

Tak...

Za to bardzo przepraszam i dziךkujך,

naszemu ministerstwu w osobie...

Panie Awietikow, jest pan tutaj ?

W Paסskiej osobie, panie Awietikow.

I tak...

Od dzisiaj bךdziemy nie tylko klinik¹.

Otrzymaliœmy certyfikat miךdzynarodowego neurochirurgicznego centrum badaס.

Pieni¹dze pana Suszinskowa i jego partnerףw...

Tak, wcale nie ma³e pieni¹dze...

pףjd¹ na wprowadzenie najnowszych technologii.

Podniesiemy pensje, odnowimy wyposa¿enie.

I na koniec najwa¿niejsze: zmniejszymy koszt p³atnych operacji.

I tak moi przyjaciele, proponujך toast za nasz¹ przysz³oœז.

A teraz proszך o zabranie g³osu pana Suszinskowa.

- Zapraszam. - Dziךkujך.

- Gratulujemy. - Dziךkujך.

Gratulujך.

Swiet³ana ?

Nie pozna³em pani.

Zawsze nosi pani...

- Pani te¿ gratulujך. - Dziךkujך.

Awietikowa nieŸle dŸgn¹³eœ. Ja bym tak nie mףg³.

Dlaczego gadasz, "nie mogך" ? Powiedz sobie, ¿e mo¿esz.

- Gdzie jest Irina, nie widzך jej ? - Nie wiem.

Gdzie oni s¹ ?

Kto ?

Wiesz kto. Irina i Awietikow, gdzie s¹ ?

Przecie¿ ciך prosi³em.

Gratulujך panu.

Dobry wieczףr.

Pani wybaczy. Irina !

Jewgienij Borisowicz, gratulujemy !

Co siך sta³o ?

Nie wiem.

Co jest ? Mףw.

Boli ciך coœ ?

Mףw. Boli coœ ?

Mdli mnie.

A mo¿e jesteœ...

- No coœ ty... - No dobrze, poka¿ jךzyk.

Wyci¹gnij jךzyk. Mocniej, do œwiat³a...

Co jad³aœ ?

Co zjad³aœ, co pi³aœ ?

Nic nie jad³am. Wypi³am kieliszek szampana.

Aaa, tu jesteœcie.

Co siך sta³o ?

Co tak stoisz ? Samochףd, szybko.

- Ale kto dokoסczy przemףwienie ? - Poradzisz sobie beze mnie.

Suszinski sie obrazi.

- Ira, jak siך czujesz ? - Lepiej.

No, widzisz ?

Jewgienij Borisowicz !

Wspania³e przemףwienie.

Dziךkujך.

Bardzo pana proszך. G³upio wysz³o.

Proszך zostaז.

- Niestety, ja... - ¯enia.

Proszך, zostaס. Ju¿ mi lepiej.

Tak d³ugo czeka³eœ na ten dzieס. Proszך.

Naprawdך mi lepiej.

- Nie k³amiesz ? - Nie, przysiךgam.

Bךdך za ok. 45 minut, do godziny.

Punktualnie za godzinך.

Szybciej zacznך, szybciej skoסczך.

- Misza ! - Tak ?

- Pomף¿. - Oczywiœcie.

- Dziךkujך, nie trzeba. - Co pani, Irina ?

Nie trzeba, naprawdך. PrzywieŸ szybko mojego mך¿a.

M³ody cz³owieku... Aaa, pan z kwiatami...

Pewnie na urodziny do Durףw.

Rezultaty finansowania naszego programu, bךd¹ namacalne ju¿ w przysz³ym kwartale.

Zaczniemy nie od remontu, jak to zwykle bywa w klinikach,

bo remont to przecie¿ najlepsza forma odpisu podatkowego.

Zaczniemy od kupna nowego wyposa¿enia.

Dalej...

A co siך tyczy okresu rehabilitacji...

Kochanie, ju¿ wrףci³eœ ?

Na czym stan¹³em ?

Co dotyczy okresu rehabilitacji...

Od kwietnia przysz³ego roku, bךdziemy otwierali 3 chirurgiczny...

Trzeci chirurgiczny konkurs,

oraz hotel dla rodzin chorych i goœci z zagranicy.

To tylko 15 kilometrףw od obwodnicy... 15 kilometrףw od obwodnicy...

To...

z jednej strony, niedaleko od naszej kliniki, a to dobrze.

Proszך wybaczyז. Wyk³ad dokoסczy mףj pomocnik,

chirurg Soboliew.

¯enia.

Dok¹d idziesz ?

Muszך iœז do domu. Dokoסcz za mnie.

- Niech pani otworzy ! - Zaraz !

Ira.

Ira.

Nie !

To moja wina !

Jewgienij Borisowicz...

To moja wina.

Niech pan powie. By³ pan zazdrosny o ¿onך ?

Jeszcze raz pytam. By³ pan zazdrosny o ¿onך ?

Nie zabi³em Iriny.

Kto, wychodz¹c z domu tego wieczoru, powiedzia³ do swojej ¿ony:

"Rozwalך mu ³eb i tobie te¿." Tak by³o ?

Powiedzia³ pan, ¿e po zabףjstwie do waszego mieszkania weszli s¹siedzi.

Cytujך: " To moja wina."

Bi³ pan swoj¹ ¿onך ?

Przerwaז to !

Ty !

Ty j¹ zabi³eœ !

Wyprowadziז go z sali !

Bia³okamienna.

Du¿a stacja.

Staז bךdziemy 40 minut, mo¿e godzinך.

Mo¿e skoczך po piwo ?

Ja ci skoczך.

Na d³ugich postojach zawsze tak bywa.

Nie pieprz Micha³ycz. 12 lat tak je¿d¿ך.

Podaj przyk³ad.

Ja takich nie mia³em, ale innym siך zdarza³o.

Co tak siedzicie ?

Nic.

Sierioga, otwףrz drzwi ! Chocia¿ pooddychamy jak ludzie.

- PףŸniej poodychasz. - Odpieprz siך.

Siedzimy tu tydzieס w tym blaszaku.

Sierioga, otwieraj.

- Mo¿e jednak nie ? - Tylko Polow... wrףזcie.

Wrףcך, a co mam zrobiז ?

Pogoda zajebista.

Witajcie, ¿o³nierze.

Jesteœcie ¿o³nierzami, tak ?

Coœ jakby.

- A nie tךsknicie za kobietami ? - Czego chcesz ?

Niczego.

Ale mo¿e wy czegoœ chcecie ?

- Ile ? - 300.

- Coœ za drogo jak na t¹ dziurך. - Taniej jest tylko w tundrze.

Odpowiada wam, czy mam sobie pףjœז ?

W³aŸ.

Stףj.

Odjeba³o wam ? Ca³kiem rozum straciliœcie ?

Jesteœ ¿o³nierzem ochrony.

- Tam s¹ skazani. - Nie s¹ dzieזmi,

a my spokojnie zrobimy to na boku.

- Jak siך nazywasz ? - Wala.

Fajnie. IdŸ siך przygotuj.

A ja, co ? Mam siך temu przygl¹daז ?

To wyjdŸ.

Wowa, chcesz ?

Jeszcze nie wiem. Mo¿e tak, mo¿e nie...

Znaczy, chcesz.

Szlag by was trafi³.

- Synku, chcesz bu³eczkך ? - Nie.

A ogףrki, kupisz ?

- ¯adnych ogףrkףw bez wףdki. - Wףdkך te¿ mam.

- Chcesz ? - Na s³u¿bie nie wolno.

A ch³odne piwo ?

Chcesz ?

- Szlag by ciך... dawaj. - Ju¿ siך robi.

Dawaj z³ociutka, czasu mamy ma³o.

To podejdŸ. Lubiך jak mnie facet rozbiera.

Ochroniarz !

Daj ognia. Paliז nam siך chce.

Wyrzuז loda, coœ lepszego ci poka¿ך.

PodejdŸ.

Jesteœ wspania³a siostrzyczko !

Otwieraj, kochana !

Wala !

Chirurg !

Chirurg !

ChodŸ.

Powiedz mi...

Powiedz, ¿e ¿yje !

Przecie¿ wiesz.

Morderca !

Ludzie !

Przyjechali z Moskwy.

Major Rubin, kierownik miejscowego oddzia³u milicji.

Pu³kownik Pachumow, GUIN. Co tam macie ?

To malutki cz³owiek, ma tylko 4 lata.

Widzia³ w swoim ¿yciu tylko cierpienie.

Nie wiedz¹cy, co to znaczy najeœז siך do syta,

co to znaczy spaז w cieple.

I czy wogףle, istnieje inne, normalne ¿ycie.

Musicie go nauczyז uœmiechaז siך sercem.

Gdzie Irina ?

Jest u niego.

Rozumie pan, ¿e wraz z ¿on¹ bierzecie na siebie wielk¹ odpowiedzialnoœז,

za ¿ycie tego ma³ego cz³owieka.

¯e jego i wasze ¿ycie zmieni siך na zawsze.

Rozumie pan ?

Przepraszam.

Tapilin.

Zastךpujך £ykowa.

- A co z £ykowem ? - Jest w szpitalu, powa¿ne zatrucie.

Rozumiem.

Szkil, po³¹cz siך z Moskw¹. Kastrowoj przejdŸ siך po torach,

zobacz, czy miejscowi czegoœ nie przeoczyli.

Niech pan zorganizuje miejscowych ¿o³nierzy.

30 ludzi i psy.

Miejscowi ¿o³nierze to i miejscowy dowףdca.

Zastךpuje pan £ykowa. Wykonaז.

- Dlaczego takim tonem ? - Mam powtףrzyז ?

- Mam nadziejך, ¿e nam siך uda. - Zobaczymy.

To pani Kiriukowa, g³ףwny œwiadek.

Nazywam siך Pachumow. Co pani widzia³a ?

Jak wszystkich zastrzeli³ i rzuci³ broס.

- Widzia³a pani jak strzela³ ? - S³ysza³am.

A ktף¿by inny ?

- Pytam, czy pani to widzia³a ? - Przecie¿ mףwiך.

Wszystkich zastrzeli³, rzuci³ broס i wszed³ pod wagon.

W ktףr¹ stronך uciek³ ?

Wszed³ pod wagon i... uciek³ tam...

Dajcie mapך.

My jesteœmy tutaj, a tu jest przesmyk do samego Zajezierza.

Parך godzin temu, widziano go w makarewskiej przecince.

Dalej s¹ bagna, zapewne pףjdzie bokiem.

Potrzebujך miejscowego przewodnika. ¯eby zna³ teren.

Jest taki. Wasilij !

Polecam.

Witaj, Moskwa. Ty tutaj dowodzisz ?

- Pachomow. - Wasilij.

Teraz s³uchaj uwa¿nie.

Potrzebujך pe³nych informacji o rodzinie i znajomych Wietrowa.

Ucieka g³odny, przestraszony i zmךczony.

Tak, czekam.

Zostawia œlady i my musimy je znaleŸז.

Za 5 minut wyruszamy.

Schowaj.

- Wszyscy zrozumieli ? - Tak.

To dobrze.

I ostatnie. Moja osobista proœba.

Pojmaז go ¿ywego !

Panowie !

B¹dŸcie ostro¿ni !

Pe³no tu starych jam na niedŸwiedzia.

Naprzףd !

Aleksieju Iwanowiczu.

Rozumie pan, ¿e to powa¿ne z³amanie regulaminu ?

W takim razie to nie jest proœba. To rozkaz.

Jeœli kieruje siך tutaj, tam jest taki sam suchy las jak tutaj.

A tutaj s¹ bagna. Tךdy nie przejdzie, utonie.

Tylko ja znam te tereny.

Andriejewicz.

WeŸ ¿o³nierzy i idŸ przez las. Ja pףjdך przez bagna.

Szkil i Kastrowoj pףjd¹ ze mn¹. Ty poprowadzisz.

- A dok¹d byœcie poszli beze mnie ? - Bierze pan psy ?

Na bagnach psy s¹ zbךdne.

To wszystko. Do zobaczenia wieczorem.

Idziemy.

Wujaszku, a nie utoniemy na bagnach ?

Nie bףj siך Moskwa, wyprowadzך nas. Ka¿dy krzak tu znam.

Aleksiej, mam. Po³¹czy³em siך z Moskw¹.

Tania !

S³yszysz mnie ?!

Tutaj jest s³aby zasiךg !

Tania !

Jak Nastia ? Co z Nasti¹ ?

- Dlaczego nie œpisz ? - A ty ?

- Telefon mnie obudzi³. - Kto dzwoni³, tato ?

Tato.

I co powiedzia³ ?

Nie wiem, bo zasiךgu nie by³o.

Szkoda.

Tak bym chcia³a, ¿eby ju¿ wrףci³.

Postarajmy siך zasn¹ז.

- Pomyœlmy ¿yczenia. - Nie trzeba, zapeszysz.

Wiךc plujmy przez lewe ramiך.

Patrz. Gwiazda spad³a.

I druga.

Pomyœlmy ¿yczenie.

Razem pomyœlmy ¿yczenie.

- ¯ebyœmy nigdy z tob¹... - Ciszej, ju¿ pomyœla³am.

Nigdy nie chorowali...

Ej, Moskwa.

Co jest, Wasilij ?

Nie smuז siך.

Lepiej popatrz tam.

Spadaj¹ce gwiazdy...

Pomyœl ¿yczenie.

Irina.

ObudŸ siך.

Musisz wstaז i iœז.

Nie mogך.

Musisz wstaז...

i iœז.

Jak mam siך st¹d wydostaז ?

Wiesz jak.

Nie, Moskwa. Nie namawiaj mnie.

- To zdradliwy teren. - Ale ja muszך...

znaleŸז i z³apaז tego cz³owieka.

Nie namawiaj mnie. Nie pףjdך.

Wasilij, zap³acך ci.

- Tysi¹c, piךז, dziesiךז... - Nie pףjdך !

W porz¹dku. Dziךkujך za wszystko, Wasilij.

Szkil, Kastrowoj !

- Musimy przejœז bagna. - Wiךc przejdziemy.

Poczekaj, Moskwa !

Jesteœ dziwnym cz³owiekiem.

Wiedzia³eœ, ¿e nie zostawiך ciך samego.

Dziךkujך, Wasilij.

Nie potrzebujך pieniךdzy. Ale napiז siך muszך.

Pijany krok na bagnach jest pewniejszy.

- A sk¹d ci weŸmiemy... - Szkil.

Kastrowoj, dawaj.

NieŸle...

Daj.

Stףj w miejscu ! Z³ap kij !

Daj rךkך !

Daj rךkך!

Mףwi Pachomow.

Weszliœmy w 16 kwadrat. To niezalesiony teren.

Na jutro,

potrzebujך helikopter i dwa samochody.

Najlepiej UAZ-y.

Bez odbioru.

Koniec odpoczynku. Herbaty napijecie siך w domu.

- Niech pan pozwoli ludziom zjeœז. - Co my, psy, pu³kowniku ?

Ani zjeœז ani spaז.

Nazwisko.

Sier¿ant Igunow.

Obrazi³ mnie pan, sier¿ancie. Niech pan przeprosi.

Gdybym nie by³ na s³u¿bie, to bym ciך nieŸle przeprosi³.

Co siך tak pieklisz, ch³opie ?!

To wyobraŸ sobie, ¿e nie jesteœ na s³u¿bie.

Teraz znowu jesteœ na s³u¿bie.

Bךdך musia³ napisaז o tym w raporcie.

Ma pan takie prawo.

Daj lornetkך.

Andriejewicz.

Przejmiesz dowodzenie.

Przeczesaז ca³y kwadrat, a¿ po korzenie.

I przypominam. Pojmaז go ¿ywcem.

Dzwoni³ Kipin,

30 km st¹d mieszka Guriw, teœז Wietrowa.

Bierz Kastrowowa i do samochodu.

- Gdzie ¿o³nierze ? - Przeczesuj¹ las.

- A Tapilin ? - Pojecha³.

- Jak pojecha³ ? - Normalnie, samochodem.

On mi siך nie melduje.

Z³aŸ.

Mam powtףrzyז, czy od razu strzeliז ?

Ty ?

Ja.

Z³aŸ.

Wynoœ siך.

Nie mam dok¹d pףjœז.

Potrzebujך paסskiej pomocy.

Zaklinam pana na pamiךז o Irinie, niech mnie pan pos³ucha.

Nie wspominaj nawet jej imienia, œcierwo, po tym co z ni¹ zrobi³eœ !

Nie zabi³em Iriny !

Kocham j¹.

Dobrze pan wie, ile ona dla mnie znaczy.

Wiem, ¿e uderzy³eœ j¹ gdy by³a w ci¹¿y,

¿e upad³a i co by³o pףŸniej, te¿ wiem.

Nie ! To nieprawda !

Tak, pok³ףciliœmy siך,

tak, by³em pijany,

ale ona sama upad³a. Nie mףg³bym jej uderzyז.

Najpierw zabra³eœ mi wnuka ! PףŸniej zabi³eœ cףrkך !

Wynoœ siך albo ciך zabijך !

No, dawaj.

Chcesz mnie zabiז ? Na co czekasz ?

Strzelaj !

Wynoœ siך st¹d, cz³owieku.

Znajdך tego, kto to zrobi³.

Bez paסskiej pomocy.

Stףj.

Nie ¿ryj tak.

Pop³yniesz na pף³noc.

Da³em ci kompas.

Dop³yniesz do stromej ska³y. Za ni¹ kieruj siך na wschףd.

Wysi¹dziesz i przez las te¿ na wschףd.

Wyjdziesz w Zajezierzu.

Masz.

Co siך gapisz ?

Dziךkujך.

Siadaj.

Dziךkujך.

A pan kto ?

Jest tu ktoœ ?!

ObudŸ siך.

Wiesz gdzie by³em ?

Spa³eœ.

Nie. By³em u twojego ojca.

Powiedzia³, ¿e to ja ciebie...

- ¯e to moja wina. - To nie jest twoja wina.

Ja sama wtedy upad³am.

Wybacz mi.

Zimno ci ?

Wybacz mi.

Bardzo ciך kocham.

Stךskni³em siך.

- Chcך ciebie. - Nie.

- Dlaczego ? - Ty musisz ¿yז.

Nie chcך.

Nie mam ju¿ si³.

- Nie mam ju¿ dla kogo ¿yז. - Jak nie masz ?

Przecie¿ wiesz... chcieliœmy wtedy...

- Czy zapomnia³eœ ? - Pamiךtam.

Wtedy siך przestraszy³em.

Malutki... On na ciebie czeka.

Potrzebuje twojej pomocy.

Oni chc¹, ¿ebyœ nie dotar³.

Postaraj siך.

Co mi przyjdzie zrobiז ?

Wiesz co.

Niedawno z niej strzelano.

Za³adowana.

Co o tym myœlisz, Dima ?

Zabףjstwo.

Jak myœlisz ? To Wietrow ?

A kto inny ?

/2000 rubli, 20 sierpnia, /Jewgienij Wietrow

Wiךc tak. Co siך wydarzy³o...

Nie ma œladףw walki. Guriw strzela na zewn¹trz,

pףŸniej przynosi broס do domu i stawia pod œcian¹.

Daje Wietrowowi pieni¹dze,

a ten zabija go i nakrywa w³asn¹ kurtk¹.

- ¯ebyœmy lepiej zrozumieli. - To siך nie trzyma kupy.

Pobiega³em po okolicy i przy mostku znalaz³em dwa œlady.

Jeden z nich to œlad Guriwa.

Martwy Guriw wsta³ i prowadzi³ Wietrowa do ³ףdki.

£uski od³ף¿ na miejsce.

- Co on tu robi ? - Powiedzia³em mu o Guriwie.

Gdzie pan by³, Andriejewicz ?

W sercu mnie œcisnך³o, by³em w szpitalu.

- Ju¿ lepiej ? - Tak, ju¿ przesz³o.

Co siך sta³o ?

Guriw nie ¿yje. Uduszono go.

SpףŸniliœmy siך.

Tak myœla³em.

Towarzyszu generale. Mףwi Tapilin.

Mamy zabףjstwo. Wietrow udusi³ swojego teœcia, Guriwa.

Tak.

Ale mamy rozkaz od Pachomowa, ¿eby pojmaז go ¿ywcem.

Tak, zrozumia³em. Strzelaז, ¿eby zabiז.

Tutaj ja podejmujך decyzje !

Kapujesz ?!

Co z nim ?

Z kim ?

Pan to jest jednak narwany.

Tak, dziךkujך !

Widziano go w Zajezierzu, na dworcu autobusowym !

Popatrz na mnie.

- Bol¹ oczy ? - Tak.

Swךdz¹ ?

- Jak siך nazywasz ? - Igor.

Proszך pani.

Ma³ego trzeba do lekarza zaprowadziז, ma zapalenie spojףwek.

A ty kto ?

Szkil, Kastrowoj. Pilnujcie bocznego wejœcia.

Ju¿ nikt.

Staז !

Otoczyז teren !

Szybko !

Ch³opie ! To moja bryka !

- Siadaj ! - Siedzך.

W prawo !

Zd¹¿ymy !

Brama !

- Dziךki, kolego ! - Nie ma sprawy.

Szkil, Kastrowoj, na prawo !

Nie strzelaז !

Tam jest !

Strzelaז, ¿eby zabiז !

Nie strzelaז !

¯yjesz ?

Dok¹d ?

Puœזcie mnie !

Zatrzymaj siך !

L¹duj !

Uspokףj siך !

To koniec !

I co ci tam wysz³o ?

Samotny cz³owiek w ³ףdce.

Samotny ?

P³ynie po morzu ?

Nie, dlaczego ? Po jeziorze.

- P³ywa po jeziorze ? - Tak.

Dlaczego samotny ? Narysujmy mu jakiegoœ towarzysza.

Po co ? Nie trzeba.

Jak, po co ? ¯eby nie by³ samotny.

Nastia.

- Tatuœ. - S³oneczko moje.

Bo¿e, Losza...

Kochany mףj.

I co ? Z³apa³eœ go ?

Oczywiœcie.

- Jest tutaj, w Moskwie ? - Tak.

Jutro pףjdך i poproszך genera³a, ¿eby go jak najszybciej wypuœcili.

Oby jak najszybciej.

Co ?

Znowu ?

Zabola³o ?

Poczekaj, zaraz dam ci zastrzyk.

Nie bףj siך.

I ju¿.

Zegnij rךkך.

Losza !

Zaraz !

Nie uda³o mi siך.

Znalaz³em go i nie dowioz³em.

To sta³o siך tak szybko.

Moment i go nie ma. Sprawa zamkniךta.

Kochany.

Wiem, ¿e zrobi³eœ wszystko co by³o w twojej mocy.

Sprawa zamkniךta.

Uton¹³, twףj Wietrow.

Nie znaleŸli cia³a, towarzyszu generale.

I nie znajd¹, sam wyp³ynie. Nie rozumiem twojego uporu.

Nie ma cz³owieka, nie ma problemu.

Nie wierzך, ¿e Wietrow zgin¹³. Nie wierzך.

Jest mistrzem sportףw p³ywackich.

Jak bךdziemy wygl¹daז, jeœli wyp³yn¹³ i za 2-3 dni siך ujawni ?

Jak siך ujawni, to wtedy bךdziemy siך martwiז.

Lepiej mi powiedz, czy to widzia³eœ ?

Napisa³ to podpu³kownik Tapilin. Przy czym bardzo mocno siך postara³.

Szkil !

SprawdŸ mi Tapilina. On chyba chce mnie wygryŸז.

Do Moskwy ! Z nami trzeba siך liczyז !

Duch narodu.

Ty, na gףrze !

Nie poznajך ciך.

Z ktףrego przodka jesteœ ? /(Chodzi o przodek gףrniczy.)

Z pi¹tego.

Nie ma takiego przodka.

Rok temu zamknךli pi¹ty przodek.

Dlatego jesteœ bosy.

Pewnie g³osowa³eœ na Nazgriowa ?

Nie.

Prawid³owo. Siadaj z nami.

Najlepiej by³o g³osowaז na mnie. Piotra Kabikowa.

No, panowie.

Wtedy ¿y³byœ jak cz³owiek.

Jak siך nazywasz ?

ZagryŸ.

Dlaczego milczysz ? Jךzyk po³kn¹³eœ ?

No tak panowie.

Mam tego waszego burdelu pot¹d.

Naœmieciliœcie, najaraliœcie.

Pף³ godziny postoju.

Dlaczego tu siedzicie ?! Wyszlibyœcie na spacer.

- Kto dowodzi ? - No..?

Co no?

Zrףb tu porz¹dek. Albo wezwך ochronך.

Nied³ugo Moskwa.

Konduktor...

Lepiej zawo³aj konduktorkך. Chodzi³a tu taka fajna...

Gdzie ona jest ?

Od was chamy, wszystko co fajne ucieka.

Mordך swoj¹ kiedy widzia³eœ ?

Nie wolno gףrnikow obra¿aז.

Gףrnik jest jak dziecko, mo¿e coœ zepsuז.

Tak, braciszku ?

Mo¿e.

IdŸ st¹d.

Proponujך wypiז za kandydata Piotra Kabikowa.

A ja wypijך za Nazgriowa.

¯e co ?!

Co ty powiedzia³eœ ?

- A nie boisz siך, smarkaczu ? - A ty co, chuju bosy ?

Mam szףsty stopieס...

Spierdalaj !

Bij¹ naszych !

Witajcie.

Witaj dezerterze.

- Prze¿y³eœ ? - Nie uwierzycie, chcieli mnie otruז.

ZnaleŸli mi we krwi, truciznך z grupy cyjanidףw.

Dlatego nie pojecha³em z wami do tajgi.

We krwi ofiary, znaleziono truciznך z grupy cyjanidףw.

Te¿ to mia³em.

/POSZUKIWANY

- Witam kierownika. - Kierownik, kiedy nas wypuœcisz ?

Ka¿dy po sto rubli.

Za co ?!

Z³odziejstwo !

- Ty zap³acisz 500. - Za co 500 ?!

Stףj ! Gdzie idziesz ?

- Na piךtro. - Zanieœ to kierownikowi.

- Mam dla pana coœ nowego. - Dawaj.

W zesz³ym roku, podczas operacji, zmar³a ¿ona Tapilina.

I co ?

A to, ¿e operacja by³a prowadzona w klinice Wietrowa.

Tak ?

Pachomow.

Wietrow jest w mieœcie.

Rozpozna³a go sprz¹taczka.

Tak ? Zrozumia³em.

Zbieraj siך. Chyba wiem gdzie pףjdzie.

Witaj.

Dodzwoni³eœ siך do mieszkania doktora Soboliewa.

Niestety nie mogך odebraז. Zostaw wiadomoœז po sygnale.

Poliakowa.

Jewgienij Borisowicz...

- Sk¹d pani to ma ? - Z przesz³oœci.

Niech pan siada i coœ zje.

Dziךkujך.

Jakie smaczne.

Jak w domu.

Ma pani jeszcze te bu³eczki ?

Pana ulubione ? Mam.

- Gdzie moje rzeczy ? - Wyrzuci³am.

Jak wyrzuci³a ? Zwariowa³a pani ?

Nie, ja... chcia³am je wyrzuciז. S¹ tutaj, w worku.

Przepraszam, Swiet³ana.

- Co to jest ? - Niech pani odwinie.

Koryguj¹ca soczewka kontaktowa. Rzadko spotykana.

Widzia³a pani tak¹ ?

Stosuje siך j¹ w przypadkach astygmatyzmu.

Ma pani komputer ?

Notebook.

Niech pani przyniesie.

/OKULISTYKA

/Klinika okulistyczna

Niech pan pije herbatך. Siedzi pan ju¿ godzinך.

- I jak ? - Wypisuj¹ je w niewielu miejscach.

- Powozisz mnie jutro po mieœcie ? - Powo¿ך.

Nikomu o mnie nie mףw.

Nawet Soboliewowi ?

Nikomu.

Zaj¹³ pana miejsce.

Mogך zadaז pytanie ?

Dlaczego przyszed³ pan do mnie ?

/Irina Guriwowicz Wietrowa

Mףwi³em ci, ¿e tu przyjdzie.

Co robimy ?

- Poczekamy. - Po co czekaז ?

Sierioga, idŸ do samochodu.

Bardzo ciך kocham.

Jewgienij !

Wietrow !

WeŸ soczewkך. ZnajdŸ w³aœciciela.

Krzycz.

Krzycz !

Co mam krzyczeז ?

Szkil, samochףd !

Rךka !

Daj rךkך !

- Nikogo nie zabi³em. - Wierzך ci, daj rךkך !

Tak, to soczewka od nas. Zamawiamy je w Niemczech.

- Du¿o ich wypisaliœcie ? - Myœlך, ¿e oko³o 200 par.

Mo¿e mi pani pomףc ?

Muszך znaז nazwiska pacjentףw, ktףrzy otrzymali takie soczewki.

Nie mogך udzieliז takich informacji.

Mo¿e pani z³o¿yז oficjalne podanie.

Dobrze, dziךkujך.

Dawno to siך zaczך³o ?

Prawa rךka, dwa tygodnie temu.

Lewa, wczoraj.

- Czuje coœ ? - Nie.

- Przynajmniej jakiœ dotyk ? - Bardzo s³abo.

Nie mogך wydaז opinii bez wczeœniejszego zbadania jej.

Ale s¹dz¹c ze wszystkiego,

pana cףrka w ci¹gu tygodnia bךdzie inwalid¹, a za miesi¹c, mo¿e pan j¹ straciז.

Pomyœla³by pan o niej zamiast ganiaז za mn¹ po lasach.

Tylko o niej myœla³em goni¹c pana po lesie.

Wiךc Ÿle pan myœla³. Operowaז mo¿na by³o wczeœniej.

S¹ specjaliœci, jest profesor Dowykow, jest Kliczenik.

By³em u nich i obydwaj odmףwili.

- A mףj uczeס, Soboliew ? - Operacjך mo¿e zrobiז tylko pan.

Tak, ale ju¿ nie jestem chirurgiem. Jestem przestךpc¹.

- Kto mnie wpuœci na salך operacyjn¹ ? - Osobiœcie tam pana zaprowadzך.

Udowodniך pana niewinnoœז.

A propos... Mףwi³ pan, ¿e jaka to soczewka ?

- Koryguj¹ca. - Niech pan da.

Nie mam jej przy sobie. Jest u kogoœ innego.

Ma pan telefon ?

Gdzie jesteœ ?

Nie zgubi³aœ soczewki ?

Dobrze.

Spokojnie, zaraz bךdך. Czekaj na mnie.

Tak ?

Igorze Anatoliewicz, mףwi Poliakowa.

Niezw³ocznie potrzebna mi jest paסska pomoc. Chocia¿ bardziej... Wietrowowi.

- Wietrowowi ? - On jest tutaj, w Moskwie.

Prosi³, ¿ebym znalaz³a w³aœciciela jednej soczewki.

Soczewki ?

Potrzebujך oficjalnego podania do szףstej kliniki.

Po co ?

Bez niego, nie udzielaj¹ informacji o pacjentach.

Osobiœcie to zrobiך i przyjadך. ¯enia jest z tob¹ ?

Nie. Ale mogך go tutaj przywieŸז.

PrzywieŸ. To bardzo wa¿ne.

Spotkamy siך pod klinik¹.

Nie wolno. Proszך zostaז w samochodzie.

To pani jest Poliakowa ?

- Tak, ja. - Pu³kownik Pachomow.

Wietrow rozmawia³ z pani¹ z mojego samochodu.

Niech siך pani nie martwi, jest bezpieczny.

Ma pani soczewkך ?

- Mam. - Proszך mi j¹ daז.

Dziךkujך.

Dzieס dobry.

Dzieס dobry.

Potrzebujך pe³n¹ listך waszych klientףw, zamawiaj¹cych takie soczewki.

Jakaœ kobieta ju¿ o to prosi³a. Nie udzielamy takich informacji.

Pu³kownik Pachumow.

Niemo¿liwe.

Uciek³.

Dok¹d ?

Komu pani powiedzia³a, ¿e Wietrow jest w mieœcie ?

Nikomu. Sam mnie o to prosi³.

Soboliewowi. To jego przyjaciel.

Gdzie on mieszka ?

Cierpliwoœci, ju¿ nied³ugo.

Czego chcesz ?

Przekazaז pozdrowienia, od Leny Kuzniecowej.

Pamiךtasz ?

To Ÿle, ¿e nie pamiךtasz.

A ona, na tamtym œwiecie, nie mo¿e o tobie zapomnieז.

Dwie godziny mךczy³a siך biedaczka, pod twoim no¿em.

Lekarz prowadz¹cy powiedzia³, ¿eby nie operowaז.

A¿ piךciu lekarzy powiedzia³o, ¿eby nie operowaז.

¯eby tydzieס poczekaז.

A ty zoperowa³eœ.

Bo przecie¿ jesteœ geniuszem.

I jak ? Teraz sobie przypominasz ?

Nie musisz.

Jesteœmy kwita.

Mog³em ciך zabiז od razu. Ale pos³ucha³em twojego przyjaciela.

Zacz¹³em od twojej ¿ony.

Ty...

Ty zabi³eœ Irinך ?

To ty zabi³eœ moj¹ Irinך ?

To ty ?!

Ja.

K³amiesz.

Soboliew nie mףg³...

Tak ?

A niby w jaki sposףb znalaz³em ciך pod klinik¹ ?

K³amiesz !

Zapytaj swojego przyjaciela.

- Soboliew ? /- Tak.

- Mam Wietrowa. /- Dobrze, skoסcz z nim.

Co ? Nie s³yszך.

/Mףwiך, wykoסcz go szybko.

/- Zadzwoס do mnie po wszystkim. - Dobra, zadzwoniך.

I co ?

Powiesz coœ na zakoסczenie ?

Wiךc ¿egnaj, Jewgienij.

Ty idioto...

To nie ja j¹ operowa³em.

To nie ja operowa³em twoj¹ ¿onך.

A kto ?

Zapytaj swojego przyjaciela.

Soboliew.

Wietrow jest martwy.

Musimy siך natychmiast spotkaז.

Jak zwykle, na parkingu.

Poczekasz tu na mnie. Nied³ugo wrףcך.

Tapilin !

Co jest, Alieksieju Iwanowiczu ? Tak bez przywitania...

Nastraszy³ mnie pan.

- Gdzie jest Wietrow ? - A dlaczego mnie pan pyta ?

Wyjaœniך.

W Zajezierzu nie mףg³ pan trafiז Wietrowa, bo rozbi³em panu okulary.

A propos, przepraszam.

Nosi³ pan okulary, bo zgubi³ pan soczewkך.

W mieszkaniu Wietrowa. Jak zabija³ pan jego ¿onך.

Soczewkך mam ja.

Porozmawiajmy.

Od czego zaczniemy ?

- Od zabףjstwa ¿ony Wietrowa ? - Dlaczego zabi³ pan Guriwa ?

Serce ma pan w porz¹dku. W szpitalu by³ pan tylko 3 minuty.

Potrzebowa³em wypisu.

A mo¿e od samego pocz¹tku ?

Od tego, jak Wietrow...

zar¿n¹³ moj¹ ¿onך.

Powinien j¹ operowaז Soboliew.

I wtedy pojawii³ siך Wietrow.

Geniusz, ze z³otym skalpelem.

On po prostu... j¹ zar¿n¹³.

Mo¿e ktoœ w ¿yciu kocha³ nie raz, nie dwa i nie trzy...

Ja tylko raz !

PףŸniej ju¿ nie mia³em ¿adnego ¿ycia. Nie zrozumiesz tego.

Nie zrozumiem.

Ka¿dy ma swoje zmartwienia.

To jest wypis, z dokumentףw tej kliniki.

Popatrz.

W rzeczywistoœci, twoj¹ ¿onך operowa³ Soboliew.

Wietrow, wraca³ wtedy samolotem z sympozjum neurochirurgףw.

Wietrow wiedzia³, ¿e jemu wybacz¹. Soboliewowi nigdy.

Jak to ?

W klinice pyta³em ka¿dego.

Wszyscy mףwili to samo...

Etyka zawodowa.

Dok¹d ?

Wiesz dok¹d.

Oddaj mi Wietrowa.

Za godzinך.

Zwariowa³eœ ?!

- Za co ? - Poczekaj.

Za co ?

Poczekaj.

Poczekaj, ¯enia. Wszystko ci wyjaœniך.

Co ja ci zrobi³em ?

Wybacz mi. Proszך, wybacz.

On przyszed³ do mnie i chcia³ mnie zabiז !

To on zabi³ Irinך, ja tego nie chcia³em !

To on sam !

Nie !

Za co ?

Pytasz za co ?

Za to, ¿e ja to ja,

a ty to ty. Kapujesz ?

Kapujesz ?

Za to, ¿e ciך nienawidzך.

Za twףj talent. Za to, ¿e zawsze by³eœ pierwszy.

A teraz ja...

Tapilin, strzelaj !

Myœlך, ¿e wszystko bךdzie dobrze.

Macie wspania³¹ cףrkך.

Dziךkujך panu.

Prosi³a, by to panu daז.

Co to ?

Samotny cz³owiek w ³ףdce.

Jest podobny do mnie.

IdŸcie.

Dziךkujך.

Niech pan poczeka.

Potrzebujך jednej godziny. Niech mnie pan puœci.

Tylko godzina.

Nie mam prawa.

To dla mnie bardzo wa¿ne.

Jedziemy.

Niech pan pos³ucha.

Mo¿e chce siך pan jeszcze zastanowiז ?

Mia³em ju¿ na to wystarczaj¹co du¿o czasu.

Czeka³ na pana ponad pף³ roku.

Jeœli pan naobiecuje i znowu zniknie...

Rozumie pan ?

Tak, rozumiem.

Wiךc, niech pan idzie.

Tata.

/Napisy: Wך¿u /mongoloid@interia.eu