Original subtitles

"Ushtrimet shpirtërore janë një praktikë fetare e konceptuar nga..."

Shën Ignazio i Loyolës në dekadat e para të viteve 1500.

U sanksionua zyrtarisht nga Kisha në vitin 1548,

për efikasitetin e tyre të madh shpirtëror,

Ushtrimet u përvetësuan shpejt për zhvillimin moral

të burrave që ushtrojnë pushtet ekonomik dhe politik.”

Vëmendje, vëmendje!

Vëmendje të gjithë qytetarëve!

Epidemia vazhdon të marrë viktima...

midis popullsisë së vendit tonë.

E vetmja mënyrë për të luftuar epideminë është përmes vaksinimit të detyrueshëm.

Të gjithë qytetarët e të gjitha moshave duhet të paraqiten

për vaksinimin kundër epidemisë

në qendrat speciale të ngritura nga Kryqi i Kuq

për fushatën anti-epidemike.

Eva.

Ja ku vjen ai.

E para është te porta, sipër.

- Makina është në hyrje të rrugës, sipër. - Roger.

Mirë se vini, Z. President.

Ndihmës Komisioner Arras. Jam këtu deri në fund.

- Fundi i kujt? - Deri në fund. Të lutem.

- Ka ndonjë këtu akoma? - Jo. Je i pari.

Do të doja të isha i fundit.

Nga kjo anë, të lutem!

- Mirëmbrëma, Shkëlqesi. - 602.

A do të dëshironit ndonjë gjë?

- Njoftoni Don Gaetanon. - Menjëherë.

Jam i hutuar...

Do të doja të vizitoja kapelën.

Nga kjo anë.

Baba, 602 është duke ardhur.

Babai ynë...

që je... në qiell...

i shenjtë qoftë... i yti...

emri... Ti...

mbretëria... eja...

Vullneti yt...

të bëhet...

Doja ta kaloja natën këtu duke u lutur.

- A do të vijnë të gjithë? - Të gjithë.

Por ndoshta nuk do të vijë. Ka një shans prej 80%.

Kështu që më tha në telefon më parë.

Më vjen keq! Është një rast i veçantë dhe i volitshëm.

Jemi në udhëkryq...

është e dhimbshme, por e pashmangshme.

Unë besoj se ai do të vijë.

Këtu ata mund të na shohin.

Kjo është akuza e pestë kundër jush. Anonim.

Janë ata përsëri: Më ndjekin mua.

Por ata më duan në burg.

Fshihe.

Më bekoftë.

Së shpejti do të më heqësh qafe.

Ndoshta kam kancer.

Ku?

Ku tundimi ishte më i fortë.

- Epo atëherë, ku? - Me mend...

A do ta dëgjosh rrëfimin tim?

Nesër. Nuk do ta dëgjoj tani.

Përveç kësaj, është e rrezikshme. Mund të ketë mikrofonë.

- Je shumë i lodhur? - Po! Largohu!

Ata janë horra.

Lutu!

Lutu!

Lutu!

- Ke gjetur ndonjë gjë? - Jo, asgjë deri tani.

A e keni shikuar siç duhet?

- Ata janë të zgjuar. - Mos e besoni.

Kush janë ata? A i njeh?

Më i riu është senatori Martellini, kryetar i FITOD.

Tjetri është Caudo, Zëvendëspresident i ARABIC.

Ata nuk priteshin këtu sonte.

Do të kontrolloj bagazhet e tyre.

Disa fjalë...

për të falënderuar Don Gaetanon.

Çfarë lloj prifti mendoni se jam unë?

Mirë apo keq?

Ashtu si të tjerët.

- Turp. - Duhet t'i falësh...

- Janë mesdhetarë! - I lavdëruar qoftë Jezu Krishti.

Novv dhe përgjithmonë.

Shijoni vaktet tuaja.

Do të doja lejen tënde, Don Gaetano,

për të ngrënë me stafin e shërbimit.

Nga nesër mundeni. Sot nuk jemi të organizuar.

Ka shumë probleme. Ja një prej tyre...

Vëllai im duhet të japë dorëheqjen nga kompania juaj.

Nëse kthehem në qeveri...

duhen marrë masa paraprake të caktuara, apo jo?

Me keqardhje!

Unë jam një prift i keq. Shumë i keq!

Dhe do t'ju tregoj më shumë...

Triumfi i Kishës është për shkak të priftërinjve të këqij.

Ligësia e tyre shërben për të konfirmuar

dhe lavdërojnë shenjtërinë.

Ai telefonoi. Po vjen.

Shanset po rriten.

Duket sikur po vjen.

Mjaft! Refuzoj të ha me hajdutë si ty.

Çfarë thatë?

Thashë që refuzoj të ha me hajdutë si ti.

- Mund të jesh hajdut! - Ti je hajduti, një hajdut bananesh.

- Hajdut pullash! - Ju jeni hajdutë.

Hajdutë! Ata qeshin... Ata qeshin.

Së pari vjedhin, pastaj vijnë këtu për të tallur popullin e Perëndisë.

Qaj! Nuk mund t’i shpëtosh shlyerjes së mëkateve.

Ata do të marrin atë që meritojnë.

Ata qeshin... ti duhet të qash në vend të kësaj!

Je i vdekur dhe nuk e di.

Populli e dëshiron atë.

Zoti e dëshiron!

- I lavdëruar qoftë Jezu Krishti. - Në përjetësi.

Ne të gjithë kemi kaq shumë frikëra.

Ata e kanë humbur vetëkontrollin. Sikur të mund të shihnin ferrin.

Ferri është afër.

Është nën tokë. Ne jemi brenda saj.

Jam këtu për t'ju udhëhequr atje për dore.

Këtë herë të gjithë do t’i bëni ushtrimet shpirtërore siç duhet.

Ashtu siç them unë.

Jezusi...

Pse nuk më zgjove kur u ktheve?

Dukesh kaq i qetë.

Dua të lutem me ty.

Lutja e Ignatisë...

me frymëmarrje të thella.

Tonë...

Babai...

kush je...

në qiell...

i shenjtë qoftë...

yt...

emër...

Tuaj...

mbretëria... eja...

Tuaj...

do të... bëhet...

në Tokë... si në qiell.

Na jep këtë ditë...

buka jonë e përditshme...

- Kush është? - Jam unë, Voltrano.

- Fshihu. - Duhet të të flas.

- Po vij! - Është Voltrano!

Jam vetëm. Është e rëndësishme!

Vetëm ti mund ta shpëtosh Partinë.

Duhet të kthehesh dhe të udhëheqësh qeverinë.

Në krahun tënd do të më kesh mua, Mozzio-n, Dergo-n, Caprarozza-n,

Schiavo dhe ndoshta edhe Michelozzi, me të gjitha paratë e URU-së.

- Voltrano, nuk kam nevojë... - Të gjithë së bashku, të gjithë së bashku!

Ne duhet të zhdukim ndyrësinë që fshihet në Partinë tonë.

- Ka një grua... - Kjo nuk është e vërtetë.

- Nuk kam nevojë për ty, Voltrano. - Por kam nevojë për ty.

- Nuk kam nevojë për ty. - Ti ke...

Unë kam gjithçka që ju nevojitet për të arritur qëllimin tuaj.

Në emër të miqësisë sonë të gjatë. Nuk do të jem kurban.

Kujdes! Unë jam një arkivist. Kam të gjitha provat.

- Provë për çfarë? - Gjithçka.

- Gjithçka? Jo, faleminderit. - Është një dhuratë.

Faleminderit, Voltrano.

Faleminderit, faleminderit.

Pushoni mirë. Përgatituni për lutje.

- Ujku është... - Po, po.

Dita e parë.

Mirëmëngjes, zotërinj.

Edhe këtë vit, Shkëlqesia e Tij Kardinali Goffredo Beccari...

ka qenë aq i sjellshëm sa të marrë pjesë në hapjen e ushtrimeve tona shpirtërore.

- A e dëgjove radion? - Po. Në orën 7:00 dhe 7:30.

Çfarë lajmesh ka për epideminë?

Dhjetë raste në periferi të Romës dhe tre të vdekur në Lecce.

Kjo do të bënte që numri i të vdekurve të ishte 35 deri më tani, apo jo?

JO, është 50.

Aritmetika nuk është pika ime e fortë.

Si është?

I ulët.

Makina e Shkëlqesisë së Tij po afrohet tani.

Ndalesa në hyrje, ku turma që pret

i shprehin Shkëlqesisë së Tij respektin e tyre të përzemërt.

Kardinali mirëpritet nga një Don Gaetano i respektueshëm,

drejtor i ushtrimeve tona shpirtërore dhe i të gjithë pjesëmarrësve.

Novv, disa të dhëna statistikore. Këtë vit ka 103 pjesëmarrës,

ndërsa vitin e kaluar kishte vetëm 89.

Kjo është një provë e mëtejshme e interesit për konventat tona,

si një qendër orientimi në këto kohë të vështira.

- Do ta bëjnë Papë. - Është shumë i ri.

Edhe këtë vit, pjesëmarrësit janë shumë të dalluar.

Midis atyre që janë tashmë të pranishëm, janë katër ministra të qeverisë,

nëntë nënsekretarë, trembëdhjetë deputetë,

gjashtë senatorë, katër kryetarë të ndërmarrjeve shtetërore,

nëntë zëvendëskryetarë, tre drejtorë të përgjithshëm,

pesë kryetarë të institucioneve të sigurimeve dhe financiare,

tre magjistratë të lartë, dy redaktorë gazetash,

tre redaktorë rajonalë dhe shumë autoritete të tjera,

politike dhe ekonomike.

Ne shohim mbërritjen e Senatorit Lombo,

i shoqëruar nga bijtë e tij, Nënsekretari Aldo dhe Hon. Franco.

Një familje që ka bërë shumë për qytetin dhe kombin.

Përsëri këtë vit, ata nuk donin ta humbisnin këtë moment spiritualiteti,

për të cilat ata gjithmonë kanë treguar një dashuri të madhe.

Të lutem Atë, largohu.

Ai nuk do të vijë! Le të kthehemi në Romë!

Shumë keq për të!

Ky është shansi ynë për një fillim të ri.

Ai do të lihet jashtë.

Le t'u japim atyre mjaftueshëm litar për të varur veten.

Nuk duhet të bëjmë gabime.

Le të qëndrojmë, le të qëndrojmë!

Nuk jam dakord. Është e rrezikshme.

Ja ku po vjen dhjaku!

Don Gaetano shkon t'i takojë.

Senatori Lombo shpreh respektin e tij.

Ja disa pjesëmarrës të tjerë të famshëm.

Znj. Capra Porfiri,

nëna e ministrit Capra Porfiri,

puna e të cilit në mbrojtje të edukimit fetar është e njohur.

Le të flasin të parët. Dikush gjithmonë flet.

Mos thuaj "me dhimbje", ose "me keqardhje", ose "me trishtim",

dhe mbi të gjitha, fol me magmë, siç bën gjithmonë.

Gjithsesi, ata nuk të besojnë ty, ashtu siç nuk u beson ti atyre.

Fol 'zyrtarisht' vetëm nëse nuk ke asgjë për të thënë.

Ju jeni mbledhur këtu...

me vullnetin tënd të lirë, si gjithmonë.

Në izolim!

Dhe të zhveshur nga të gjitha privilegjet dhe dashuritë e tua...

për të krijuar përmes lutjes, meditimit dhe bisedave,

një gjuhë

që do t'ju afrojë më shumë me Zotin.

Por a do të jetë kështu Zoti?

dua të të dëgjoj?

Ju jeni të gjithë politikanë.

Ju jeni fëmijët e privilegjuar të Zotit.

Ju e qeverisni këtë vend në emër të besimit.

E megjithatë...

Lexoj në sytë e tu habi dhe frikë.

Shpirtrat tuaj janë të ngrirë nga trishtimi. Pse?

Ndoshta ke frikë nga mundësia e humbjes së pushtetit tënd?

Pushtet që për vite me radhë e ke ushtruar mbi njerëzit

dhe mbi gjërat.

Por unë të pyes:

në vitin e kaluar,

A ia ke dhënë Perëndisë atë që është e Perëndisë?

Duhet të kesh vetëm një frikë:

atë të largimit nga Perëndia dhe nga Kisha.

Zhgënjimi i të diturit se mëkati shkakton vdekjen.

Unë përsëris:

Zoti do t'ju dëgjojë!

"Sikur të kishe ftohtë,

"Por meqenëse nuk je as i ngrohtë as i ftohtë,

"por i vakët..."

Do të filloj të të vjell nga goja ime."

Apokalipsi i Shën Gjonit.

Atje!

Dua këto ushtrime shpirtërore

të mbetet i paharrueshëm për ju!

Qengji i Perëndisë, që heq mëkatet e botës...

Na jep paqe.

Himni i Kungimit.

Kjo na ka mësuar dashurinë e Zotit.

Ai dha jetën e Tij për ne.

Dhe ne gjithashtu duhet të japim jetën tonë

për vëllezërit tanë.

Baba!

Ku janë mikpritësit?

Dikush i ka marrë ato.

Ke harruar t’i bekosh mikpritësit!

E bëra këtë mëngjes.

- Edhe kjo është bosh. - Dikush i ka vjedhur.

Vëllezër të dashur,

diçka shumë e çuditshme dhe e pabesueshme ka ndodhur.

Ata që dëshirojnë të marrin kungimin

do të duhet të presë deri nesër.

- Por... - Ata kanë vjedhur edhe ushtri të shenjta.

- Është një shenjë. - Po.

Është një fillim i keq.

Zot...

Pse unë?

Shën Ignaci tha se mënyra më e mirë për të kontrolluar të ngrënit e tepërt

nëse tundoheni të hani shumë,

është të agjërosh.

Epo, miqtë e mi, unë do të agjëroj!

- Voltrano, çfarë do të thuash? - Atë që thashë unë.

Ne të njohim.

Po aludon në forma të tjera të të ngrënit.

Jo. Në fakt, unë po agjëroj. Po ndjek këshillën e shenjtorit.

Pse nuk agjëron edhe ti? Dhe i gjithë fraksioni yt?

Pse të mos agjërojmë të gjithë? Do të na bënte mirë edhe neve.

A nuk hëngrëm mjaftueshëm dje...

pardje?

Me përkushtim birnor...

A do të vazhdojmë të hamë siç ishte në fillim,

është tani dhe përgjithmonë do të jetë, botë pa fund?

Ata që duan të agjërojnë, le të ngrenë duart.

Miq!

Këtu midis nesh, ka edhe njerëz që kanë vuajtur nga uria.

Të tjerët duhet të agjërojnë! Të tjerët!

Kush është ky shenjtor që ka vuajtur nga uria?

Na thuaj emrin e tij. Kush është ky?

Kisha përgatitur disa fjalë për të falënderuar Don Gaetanon...

për këtë mundësi për të reflektuar

dhe të rishqyrtojnë.

Por...

Do ta gris atë që shkrova.

Po i shqyej të gjitha, siç mund ta shihni.

Asnjë fjalim i përgatitur.

Le të fillojmë nga zero,

siç duhet.

Ndjej se ka ardhur koha

të mendojmë prapa në 30 vitet gjatë të cilave kemi udhëhequr vendin.

Tridhjetë vjet...

gjatë së cilës kemi kryer një punë të vështirë,

e dhimbshme...

ndoshta e dhimbshme...

agjitacion...

Dua të them pajtimin...

midis të kaluarës...

e ardhmja...

dhe e tashmja.

Midis fesë dhe praktikave politike.

Pajtimi...

midis ndërmarrjeve publike dhe private,

midis Veriut dhe Jugut, midis së Djathtës dhe së Majtës,

të pasur dhe të varfër, paga dhe çmime...

- E mira dhe e keqja. - Midis nesh dhe atyre.

Novv...

Askush nuk dëshiron ta pranojë nevojën...

për çdo pajtim

me vetë rolin tonë.

Ata kërkojnë... sqarime.

Pastaj...

Çfarë duhet të bëjmë? Ëëë?

Nuk mund të merremi më me punë të përditshme...

Orientime të reja janë të nevojshme.

Çfarë nervi! (Çfarë nervi!)

Ose pranon dështimin...

me dhimbshmëri.

- Çfarë dështimi? - Fol për veten tënde!

Unë mendoj, miq, se pajtimi i parë

duhet të jetë mes nesh nëse duam që të tjerët të na marrin seriozisht.

Tani duhet të agjërosh.

Për sot... do të agjëroj.

Edhe unë gjithashtu.

- Unë do të agjëroj. - Edhe unë do të agjëroj.

- Nuk do të agjëroj. - Do të agjëroj.

- Edhe unë do ta bëj. - Nuk do ta bëj.

- Do të agjëroj! - Nuk do të agjëroj.

- Mikpritësit! - Është një sakrilegj.

- Kush i vendosi aty? - Zot i madh.

Kush e bëri këtë? Le të dalë përpara nëse guxon.

- Një mjek, ju lutem! - Le ta çojmë te një kardiolog.

Zotërinj!

Meditimi ynë i parë fillon pas një ore.

Do të jetë mbi mëkatin.

Ju sugjeroj të ktheheni në dhomat tuaja.

dhe përgatituni për meditim me gjithë zemër.

Bagazhi im. Dua të iki.

Meditim mbi mëkatin.

Meditimi i parë është mbi mëkatin, Giacinta.

Unë... duhet të përgatitem.

Duhet të mendoj thellë për mëkatin.

- Do të më ndihmosh? - Po... po.

Mëkati vjen nga "peccus",

një defekt në këmbë.

Defekti të bën të çalesh...

dhe të largohen nga rruga e drejtë.

Duhet t’i peshoj të gjitha mëkatet e mia...

gjithë ndyrësinë dhe perversitetin e mëkateve të mia.

Duhet të përballem me të gjitha ndyrësirat...

dhe prishjen e mëkateve të mia!

Jam një kancer që qelbet, qelbet!

Jam një absces purulent. Purulent!

Të gjitha mëkatet e mia.

Ja ku jemi,

Unë dhe Giacinta...

mëkatarët në këmbët e Tua.

Dhe me imagjinatën tonë,

ne i shikojmë mëkatet tona.

Por gruaja ime është e pafajshme. Unë jam fajtori.

Jo, nuk është e vërtetë. Mëkatari jam unë!

Unë... dua të mëkatoj!

Unë jam burimi i infeksionit.

- Të korruptoj, burri im. - Jo, jo tani. Jo tani.

Më vjen keq.

Jacinta...

Çfarë tha radioja për epideminë?

- Më shumë vdekje. - Ku?

Një... në Avellino.

Tema që kam zgjedhur

për meditimin e parë të ushtrimeve tona shpirtërore

është mëkat.

Mëkati i engjëjve rebelë?

Mëkati origjinal? Jo!

Mëkat personal.

Novv, të pyes ty.

Cili është mëkati juaj personal?

Mëkati i një njeriu në pushtet?

Shiko duart e tua! Shikoji ato!

Pushteti që ata ushtrojnë po i djeg!

Po, po i djeg ato.

Nuk do të kishte mëkat,

nëse nuk do të kishte fuqi.

Ti zotëron pushtetin...

dhe nuk i vendos kufij fuqive të tua

dhe mëkatet!

Sa kohë mendon se të ka mbetur?

Pushteti vret. Ai tashmë ka vrarë.

A ia keni rrëfyer mëkatet vetes?

A i ke rrëfyer ato para Zotit?

Ai rrëfeu dhe nuk e mohoi

dhe rrëfeu.

Pse, nëse ai rrëfeu,

A shtoi ai "dhe nuk e mohoi"?

Dhe pse, nëse ai rrëfeu dhe nuk mohoi,

A shtoi ai "ai rrëfeu"?

Ai është këtu...

Shkëlqesia Juaj, vendi juaj është këtu.

Kush je ti?

Një ministër, një nënsekretar,

një këshilltar shteti, një financier?

Një udhëheqës partie? Një gazetar i famshëm?

Në rregull, je një njeri i fuqishëm.

Pastaj të pyes.

Çfarë rrëfen ti?

Si e rrëfen ti?

Si rrëfeheni të gjithë ju?

Dhe pse rrëfehesh?

Të lirohet nga akuzat?

Nëse ajo që u ke vjedhur të tjerëve

mund të kthehet dhe nuk kthehet

Rrëfimi i këtij mëkati nuk është i vlefshëm!

Mëkatet mund të falen...

vetëm nëse kthehet ajo që është vjedhur.

Nuk ka shpëtim pa shpërblim.

Para, kredi, besim, takime...

vetë fuqia...

Ajo që është fituar padrejtësisht duhet të kthehet!

Napolitanët po ikin. Ata kanë një ndërgjegje fajtore.

Profesor Bastanti gjithashtu. E çuditshme.

Dil në pension tani.

Medito mbi këtë temë vetëm në dhomat e tua,

me ndërgjegjen tuaj.

Njëri do të zgjidhet, tjetri do të lihet jashtë.

Aty ku ndodhet një kufomë...

shqiponjat do të takohen.

Miq, mos ngurroni të flisni.

Prifti na quajti hajdutë.

Me "të fituar në mënyrë të paligjshme" ai nënkuptonte "të vjedhur".

Kjo duket e qartë, apo jo?

Nuk do të falemi derisa të kthejmë atë që është vjedhur.

Mjaft!

Pasi i kushtoi 30 vjet vendit,

Ndihem i trishtuar, i poshtëruar. Ndihem si një lebroze!

Ne duhej të kishim vazhduar të bënim profesionet tona.

Askush nuk kontrollon një prodhues, një mjek, një inxhinier apo një tregtar!

Miq, të gjithë po na kërkojnë të ndryshojmë.

- Do të na duhet të kthejmë diçka. - Kurrë!

Sa postime kemi humbur për shkak të dobësisë sonë?

ALERAC dhe shumë korporata të tjera janë të tyret.

Mund të jemi edhe në opozitë.

E pyes veten nëse pas priftit

A nuk ekziston vullneti i dikujt më të lartë?

Ndoshta Kisha po përpiqet të distancohet nga ne?

Ky do të ishte kulmi i mosmirënjohjes.

Ata nuk munden.

Ata nuk mund të na braktisin. Dhe për kë?

- Për ta? - Është e paimagjinueshme!

Kisha është gjithmonë një hap përpara.

Mund të nuhasë krizën në prodhim.

Po kapitalizmit, për sa kohë që është shtetëror.

- Pra, të gjithë janë të lumtur. - Pse dreqin është këtu?

- "Ai" do të thotë edhe "ajo". - Kush?

Amerikë. Më dëgjo mua...

Po sikur të gjithë, dua të them të gjithë,

industrialistë, priftërinj, CIA e kështu me radhë,

A janë të gjithë dakord të na likuidojnë?

Për çfarë?

Ne duhet të veprojmë, jo të lutemi! Ne duhet të veprojmë!

Dil jashtë! Dil jashtë!

Ti lutesh në errësirë...

dhe vetëm.

Derisa t’i mpish shqisat.

Imagjino të jesh para gjykatësit tënd.

Gjykatësi i vërtetë!

Përndryshe nuk do të merrni asnjë kredit

nga Ati ynë në Qiell.

Kur jep synime, mos i bie borisë para teje...

Faleminderit që erdhët.

Jemi gati.

Është një kohë e vështirë. Ka nevojë për gjithë përqendrimin tonë.

Njësoj si ushtrimet shpirtërore.

Më falni një minutë.

Bëji zemrat e këtyre njerëzve të pandjeshme.

Blloko veshët e tyre, mbyll sytë e tyre.

Kështu që ata nuk mund të shohin me sytë e tyre,

ose dëgjojnë me veshët e tyre.

Çfarë e afron dikë me besimin?

Zhvillim apo ngecje?

Zoti nuk është monedhë e konvertueshme.

A janë të ardhurat parazitare një mëkat i vogël apo një mëkat i vdekshëm?

Kush tha që ishte mëkat?

Kush është më i dobishëm për besimin? Një punëtor i punësuar...

apo një i papunë?

Shkarkimi i Zotit është për të gjithë.

Për një shoqëri kapitaliste, një rënie e normës së interesit

është e barabartë me një krizë thirrjeje për Kishën.

As priftërinj dhe as sipërmarrës.

Njeriu nuk duhet të heqë dorë nga shpresa.

E di që po të ndjekin.

Nuk kam frikë të shkoj në burg.

Unë jam.

- Mirëmbrëma. - Mirëmbrëma.

- Mirëmbrëma. - Mirëmbrëma.

"Mund të bëj çdo gjë, por jo çdo gjë është e dobishme.

Më lejohet gjithçka, por asgjë nuk do të më skllavërojë."

Mirëmbrëma.

- Këtu. - Jo. Të lutem...

Bisedë e shkëlqyer... aktuale.

- Gëzohu në punën tënde. - Faleminderit.

Le të fillojmë. Le të fillojmë.

- Vërtet. - Miq, koha po mbaron.

Të ardhurat kombëtare kanë rënë. Investimet kanë rënë.

Deficiti buxhetor është më shumë se dyfishuar,

Vetëm egoizmi i Punëtorit ka mbijetuar.

Ky është problemi socio-ekonomik.

Largohu!

Ti nuk ishe i ftuar.

Largohu!

- Edhe unë jam fëmijë i Perëndisë. - Më falni.

- Largohu. - Edhe unë jam një fëmijë i Perëndisë.

Dil jashtë, i thashë.

- Pse ta fillosh pastrimin me mua? - Është një kohë e vështirë.

Ne jemi shumë. Kaq shumë...

- Pse të fillosh me mua? - Është një kohë e vështirë.

Gjithmonë e kam bërë detyrën time

për Partinë dhe Kishën!

- Kisha dhe Partia. - Çfarë po bën?

Gjithmonë kam jetuar në abstinencë dhe pendim...

Gjithmonë kam jetuar si një martir. Në vetë-fshikullim...

Shiko këtu! Dhe këtu!

Po, kam vjedhur.

Kam vjedhur... Unë jam hajdut!

Unë vodha për Partinë!

Dënimi është i tepruar!

Jeta ime ka qenë ferr!

Të lutem, Voltrano, mos e bëj këtë...

- Duhet të shpëtohem. - Mbulo veten.

Të lutem, Voltrano...

Rreth atyre fëmijëve... ishin katër.

Duhet të jemi mirëkuptues.

Qetë tani, qetësi.

Nuk do të zbres vetëm.

- Të lutem. - Faleminderit.

Për në punë. Është vonë.

Është një periudhë kalimtare.

Do të më duhet të mbaj kryqin e ndërmjetësimit...

në Kalvar

për rendin e ri.

Këto mijëra korporata të shqetësuara...

duhet të bëhet frytdhënëse.

- A nuk është kështu? - Po.

Kryqi im është bërë i rëndë.

- Por edhe i tyre ka bërë të njëjtën gjë. - Pse? Çfarë ke bërë?

Ata duhej të pranonin inferioritetin e tyre.

Ata janë të paaftë për analiza. Ndërmjetësim, ndërmjetësim...

Fytyra të reja, fillim nga zero, centralizëm...

Ata janë të imobilizuar.

Novv Jemi në ndërmjetësim

dhe një strategji të re që synon stabilitetin.

Vija të mëdha paralele që shtrihen

drejt pafundësisë

në një dizajn,

që pretendon të jetë vetëm realizimi...

E drejtë?

- Po. - Me një dizajn më të madh,

i përjetshëm...

dhe i palëvizshëm...

- I pandryshueshëm. - Po, i pandryshueshëm.

Nuk duhet të harrojmë kurrë se të varfrit...

përbëjnë shumicën absolute

të elektoratit.

- Ky është problemi. - Ashtu qoftë.

Rruzarja e Shenjtë.

Tani do të meditojmë mbi pesë misteret e trishtueshme.

Në të parën, ne e shohim Jezusin

në Malin e Ullinjve.

Ati ynë, që je në qiej, u shenjtëroftë emri Yt...

- Çfarë po bën? - Pse?

- Kush je ti? - Kuzhinieri.

- E kuptoj! - Atëherë mund të rri? Faleminderit.

Por ai është i vdekur!

Unë të shfajësoj nga mëkatet e tua, në emër të Atit...

I nderuari Michelozzi është i vdekur. Ai është qëlluar.

Bllokoni të gjitha daljet!

Askush nuk duhet të largohet nga hoteli. Monitoroni telefonat.

Çfarë është? Çfarë po bën?

Pse po më kërkon?

Larg duart! Unë jam kuzhinieri!

Zotërinj, le të lutemi.

Në kapelë pas një ore.

Meditim mbi ferrin.

Meditimi i ditës së dytë mbi ferrin.

Prifti është inteligjent,

shumë inteligjent, i jashtëzakonshëm, i tmerrshëm...

Sikur ta kisha në dorë për ta marrë në pyetje siç duhet.

Do ta bëja atë...

ta nxjerrë shpirtin e tij, nëse ka një të tillë.

Sepse është e qartë.

Vrasësi...

Vrasësi...

A është ai?

Është një prej tyre.

Ku janë ata tani?

Të gjithë janë në kishë, duke medituar.

- A mund të hyjmë brenda? - Sigurisht. Nga kjo anë.

Dua të flas me ty

pa asnjë turp për ferrin.

Nuk duhet të turpërohemi që besojmë në ferr.

Ferri dhe ndëshkimi

janë baza e Krishterimit.

Dhe unë si bari,

sot më shumë se kurrë,

në këtë çast të rëndë, këtu poshtë...

Ndjej... nevojën

për t’i kujtuar kopesë sime rrezikun me të cilin përballet.

Kjo

se e ka harruar ferrin.

Duhet të përpiqesh të vizualizosh...

në mendjet tuaja

gjatësia...

gjerësia...

thellësia e ferrit.

Shihni madhësinë e flakëve.

Shpirtrat e të mallkuarve!

Ato janë si trupa të shndritshëm.

Flaka të errëta, tym i zi, errësira e pafundme...

squfuri që digjet.

Trupat e grumbulluar njëri mbi tjetrin,

pa marrë frymë ajri.

Zjarri i ferrit...

nuk jep dritë.

Mëkatet e njerëzve në pushtet

meritojnë ferrin më shumë se kushdo tjetër.

Unë shoh përfaqësues të drejtësisë tokësore.

I kërkoj të gjithëve që janë këtu të pranishëm të jenë në dispozicionin e tyre.

Dr. Scalambri, Prokuroria Publike.

Le të vazhdojmë në paqe.

Zotërinj...

Zotërinj!

Zotërinj!

E kuptoj që nuk mund t'ju marr në pyetje një nga një.

Pra, do të përpiqem të rikrijoj vendin e krimit.

Të lutem qëndro aty ku ishe mbrëmë.

- Jo zbathur? - Jo, me këpucë.

- Profesor, a nuk ishit në fund? - Jo.

- A nuk ishe në front? - Unë isha këtu.

Unë isha i pari! Zotërinj, ju lutem...

A mund të më tregosh se kush ishte me ty kur filluat?

I nderuari Michelozzi dhe Presidenti, sigurisht.

Z. President...

Në fakt, unë isha këtu para se të largohesha...

dhe i shkreti Michelozzi... edhe sepse...

- Dhe Mono. - Po...

Schiavo...

Ja ku është Schiavo.

- Hajde, Skllav. - Jo.

- Jo jo.

- Ti ishe atje. - Jo, ishte Capra Porfiri.

- Jo, ti ishe. - Jo.

- Ti ishe. - Jo, Capra Porfiri.

- Capra Porfiri? - Capra Porfiri është këtu.

Jo, z. President, unë isha në rreshtin e dytë, në të djathtë.

Jo, kjo nuk është e saktë. Midis meje dhe Schiavos,

Në të djathtën time ishte senatori Caudo.

Nuk kam qenë kurrë në të djathtën tënde, Mozio.

Gjithmonë kam qenë në të majtën tënde.

Si u vendosët?

Presidenti, Mocioni, Michelozzi,

Don Gaetano, Voltrano, unë dhe Vestrero.

Kjo është gënjeshtër. Unë nuk kam qenë kurrë në të djathtë të Michelozzit.

Lëre mënjanë! Ti gjithmonë ke qenë në të djathtë!

Madje ishe në të djathtë të Musolinit!

Zotërinj, duhet ta di se kush ishte në të djathtë të Michelozzit.

Shikoni, për fat të keq, siç e dinë të gjithë,

Unë ngatërroj të djathtën me të majtën.

Kam qenë objekt talljesh...

Kjo anomali ka shkaktuar shumë keqkuptime.

Por mund të dëshmoj se në kohën e të shtënave...

Në të djathtë të Michelozzi-t ishte...

Ju lutem...

- Porfiri i dhisë. - Jo.

- Caudo. - Jo.

Të lutem, Schiavo!

- Përndryshe... - Caudo... Caudo.

Në të djathtën time ishte... Don Gaetano.

Po. Dhe i vetmi që mund të dëshmojë është Voltrano,

Kush është në të djathtë të të gjithëve, prandaj pyeteni atë.

Voltrano? A mund të vijë përpara i nderuari Voltrano, ju lutem?

Kushdo që i afrohet Voltrano-s së Nderuar...

i kërkohet t’i tregojë se gjykatësi Scalambri është në dispozicion të tij.

Gjyqtari hetues Scalambri

është në dispozicion të tij.

Jacinta!

Jacinta!

- Giacinta? - Kush është?

Jam unë, hapu!

Voltrano hyri brenda.

Ai po bënte namin... Më zhveshi

dhe u përpoq të më përdhunonte.

Ai më vodhi të gjitha getat. Ishte në tërbim.

Ai betohej si një ushtar.

- Ishte e tmerrshme! - Ulu.

A u dorëzuat?

Ai la një letër për ty.

Ai tha se gjithçka ishte aty brenda.

Zoti im!

- Është fundi. - Jo, mos më lër!

Unë kurrë nuk kam marrë para prej tyre.

Z. President, do të më vrasin...

Dhi Porfiri!

Kush ia dha atij?

Po, digje!

Epo... A ta djeg?

- A ta djeg? - A nuk mund të ndërmjetësojmë?

Po.

Do ta mbaj letrën. Është më mirë për të gjithë.

Zaferi është si një varr. Përveç kësaj, nuk ke zgjidhje tjetër.

Mos u shqetëso.

Do të doja që të dëgjoje rrëfimin tim.

Duhet t'i kishe bërë betimet e tua.

Të jesh laik nuk të përshtatet.

A ke provuar ndonjëherë të vishesh si prift?

Provoje. Të paktën një herë.

Është pak si të jesh grua.

Në verë, flladi hyn nën organet gjenitale.

Mund të shkosh pa mbathje të shkurtra.

Priftërinjtë janë gjysmë burra dhe gjysmë gra.

- Po dëgjoj. - Unë ëndërroj!

Pata një takim me ambasadorin holandez... dhe...

- Pashë ëndërr. - Çfarë?

Unë ëndërroj... kështu, me sytë hapur.

Dëshirat...

për përdhunim...

edhe pasiv, kupton?

- Vepra? - Asnjë, si në politikë.

Edhe atje ëndërroj të marr vendime...

Reforma Shëndetësore, ilaçet falas, për shembull.

Dhe?

E di sa i shqetësuar jam për këtë,

por nuk mund ta kaloj.

I vura rrotat në lëvizje...

Pastaj tërhiqem prapa.

Është si një...

si një ereksion i frustruar.

Pra...

Çfarë duhet të bëj në këtë gjendje të palëvizshme?

Duhet të presësh që të gjitha të përmbushen.

Po?

E kanë gjetur Voltranon... të vdekur!

E dija! Më jep falje.

Një herë tjetër, nuk ka nxitim.

- Letrën. - Do ta ruaj me xhelozi.

- Të besoj. - Mirë.

- Është e rrezikshme... - E di.

E lanë kështu...

në dy qese mbeturinash, të qepura së bashku.

Jo, është më mirë të mos i afrohesh.

Profesor Orecchio deklaron

I nderuari Voltrano tregon shenja të epidemisë.

A e vrau sëmundja?

Jo, ai u vra. Por ka shenja të kësaj.

Çfarë mendoni për këto vrasje?

Epo, e shihni... për mua... këto vrasje...

nuk ka ndodhur kurrë në të vërtetë!

- Ai është zbathur. - E vërtetë.

Geta. Të brendshme.

Të brendshme, geta...

Çanta e Voltrano-s ishte plot me të brendshme... Pyes veten pse?

- Pjesë këmbimi. - Çfarë do të thuash?

Të gjithë e dinë që Voltrano ishte një manushaqe.

Ai filloi në seminar, vazhdoi në kampin e të burgosurve...

Ai ishte një vogëlush i lumtur...

Pse ia dhanë këtë çështje një prokurori të ri si ju?

Sepse isha në detyrë.

Mos më bëj të qesh!

Ata kanë frikë se do të zbulohen.

Ne të gjithë kemi kaq shumë frikëra këtu.

Kushdo që gabon këtu, i dashur zotëri, gabon përgjithmonë.

- Po zbres. - Më vjen keq!

Çfarë do të thuash?

Roma më dërgoi lajm se je mason. A është e vërtetë?

Ti nuk je pagëzuar kurrë. A është e mundur kjo?

- Po. - Jam gati të jem kumbari yt.

Duhet të na lësh të ikim.

Na presin detyra dhe përgjegjësi.

Në Parlament, në ministri - në Senat, në banka...

Ne duhet të largohemi patjetër.

Ndihemi sikur jemi në gjyq.

Mos e trajtoni këtë si një hetim,

por si vazhdim i ushtrimeve tuaja shpirtërore,

dhe më konsideroni si rrëfyesin tuaj.

Si dreqin ti je rrëfyesi ynë!

Je ti?

- Kush janë këta njerëz? - Specialistë.

Specialistë? Më bëni një nder.

Jo jakën e qenit. Të lutem!

Mos u shqetësoni, zonjë, ai do të kthehet së shpejti.

Mos u shqetëso, Giacinta.

- Ku është dhoma 801? - Në fund, në të djathtë.

Faleminderit!

- I lavdëruar qoftë Jezu Krishti. - Në përjetësi.

Zonjushë, ne ende po presim.

Edhe nëse nuk ishin pjesë e fraksionit tonë...

Voltrano... Michelozzi...

Voltrano... Michelozzi...

Hesht!

Do të përfundojmë si ata. Do të na vrasin të gjithëve!

Zonjushë, i thuaj që thirrja do të amplifikohet.

Shkëlqesi, ai është këtu. Prit pak.

- Mirëmbrëma. - Mirëmbrëma.

Ejani më afër.

Mirëmbrëma - koha është e duhura!

Mos debatoni!

Nuk kam nevojë të të paralajmëroj se kjo telefonatë do të regjistrohet.

- Padyshim! - Më thuaj kush është atje?

Bark, Skllav, Dhi, Mjaft,

Luftë, Luftë, Lojë, Luftë,

Sacca, të vdekshëm, lodhje,

Break, Lo Mazzo, Caudo dhe unë.

Miq, nëse Caudo nuk largohet nga dhoma, unë nuk do të vazhdoj.

Dakord!

A është larguar ai?

A e dëgjuat? Ju lutem shkoni.

- Ka shkuar? - Po shkon.

Caprarozza, shikoje.

Ju informoj se Partia është e sigurt për pafajësinë tuaj.

Prandaj, ju mund të bashkëpunoni me gjyqtarin,

duke marrë masat e duhura paraprake.

Unë besoj se grupi duhet të shpërbëhet.

Dy prej tyre janë tashmë të vdekur.

Komploti trashet! Disa kanë sëmundje të zemrës.

- Kuzhinieri është i pafajshëm. - Vrasësit vijnë nga jashtë!

- Pse po qëndrojmë? - Çfarë doni?

Ky është mendimi ynë:

Gjithçka mund të humbasë, ose të shpëtohet.

Partia të thotë, hajde, rri, rri.

Lutu, vazhdo me ushtrimet e tua shpirtërore,

derisa gjyqtari të heqë të gjitha kufizimet.

Pra, Partia na këshillon të qëndrojmë?

Jo! Partia të urdhëron të qëndrosh.

- Na mbaj të informuar. - Të mbijetuarit do ta bëjnë.

Do ta shohim. Mirëmbrëma.

Ata duan të na mbajnë këtu, larg organizatave tona!

- Shtypi dhe televizioni. - Parlamenti, bankat...

- Famulli... - Aeroporte...

Larg famullive tona.

Çfarë po ndodh jashtë? Pse po na përjashtojnë?

Duke na përjashtuar? Nga çfarë?

Duhet të jesh i sinqertë me ne. Duke na përjashtuar nga çfarë?

Nuk e di.

Zotërinj...

Meditimi në kryq është gati të fillojë.

Zotërinj, jemi këtu për t'u lutur.

Meditim në kryq

për të fituar jetën,

nuk do të kesh më vizione të kota,

dhe nuk do të praktikoni më fallxhore.

Do ta çliroj popullin tim nga duart tuaja,

dhe do të zbulosh se Unë jam i Përjetshmi.

Këta burra

nuk meritojnë të trajtohen me barazi,

sepse ata japin këshilla të këqija në këtë qytet.

Dhe, në zemërimin tim,

Do të bëj që të bjerë shi i rrëmbyeshëm,

Çfarë kam bërë për Krishtin?

Çfarë po bëj unë për Krishtin?

Çfarë duhet të bëj për Krishtin?

I keni shumëfishuar vrasjet tuaja në këtë qytet.

I ke mbushur rrugët e saj me kufoma.

Kështu flet

Zoti, i Përjetshmi.

Viktimat tuaja,

shtrirë në të gjithë këtë qytet,

janë mishi.

Ky qytet është tenxherja dhe ju do të eliminoheni...

Ai nuk ishte kështu kur e lamë!

Pse ta zhveshësh?

Cili është qëllimi i tyre?

A ka ndonjë mesazh në të gjithë këtë?

Por unë vetë e çova në helikopter!

Don Gaetano, mos më lër vetëm!

Një tjetër! Kush është ai?

Është Profesor Martellini, kryetar i FIET.

Atje ka arritur!

Ai ka 24 orë që ka vdekur...

para Michelozzilit...

Don Gaetano, më trego çfarë di.

Ndihem i lënë pas dore...

Unë nuk jam pjesë e saj.

Por pse?

Çfarë po ndodh?

Nëse ushtrimet shpirtërore bëhen siç duhet,

gjithmonë ndodh diçka.

A nuk e dinit?

Është si një seancë.

Gjithmonë i kam shërbyer klerit me besnikëri.

Amerika dhe biznesi... Ata duhet të më mbrojnë!

O Zot! Nuk dua të vdes!

- Ku është burri yt? - Nuk e di.

Kishte disa burra... ndoshta e morën me vete.

- Kush ishin ata? - Nuk e di.

Po...

Jo, ti qëndro aty.

Për liturgji dhe rrëfim, gratë duhet të mbahen të ndara.

Të vetmet mëkate për të cilat jam fajtor janë mëkatet e dëshirës.

Unë dëshiroj për të...

udhëheqja.

Pushtet, lavdi, një mandat 7-vjeçar.

Unë dëshiroj fitoren e tij,

sepse vetëm ai mund ta ngrejë Italinë nga humnera në të cilën ndodhet.

Si një nënë, e shoh atë duke udhëhequr kombin.

Mund ta shoh monumentin e tij... atje...

Jam si Italia,

dhe për mua... ai është Cavour.

Ai është Garibaldi.

Kaq është, për mua ai është Cavour.

Dhe nuk mundem... nuk mund të bëj dashuri me Cavour-in...

te Garibaldi, Metternich, Disraeli apo De Gaulle!

Dhe mua...

ai është Krishti në lartësi.

Për mua ai është... Krishti!

Atje...

Ndoshta ky është mëkati im.

E lashë të më thithte,

kështu që ai do të bëhet i fortë.

Por një nënë nuk mund të bëjë dashuri me djalin e saj.

Dhe gjithashtu...

dëshira të tjera.

Unë dëshiroj...

Unë dëshiroj...

gjithçka që është e ndaluar.

Gjithçka që dini.

Edhe në atë kohë

Kur isha sekretare e tij, më pëlqente...

kur ai diktonte fjalimet e tij.

Sot më pëlqen kur ai i reciton ato.

Por gjithçka ndalet aty,

pavarësisht gjashtë fëmijëve tanë.

Dhe dëshiroj... dëshiroj...

Unë dëshiroj... Unë dëshiroj...

Ndoshta as nuk e di Çfarë.

Ndoshta dua që ai të vdesë.

Të gjitha dëshirat e mia kanë të bëjnë me vdekjen.

Unë dëshiroj për të

të bëhet monument...

për një të vdekur...

dhe unë, një grua...

Vrasësi është...

Jo...

PËR...

Të adhurojmë dhe të bekojmë, o Krisht,

sepse nëpërmjet kryqit tënd të shenjtë...

ti e ke shëlbuar botën.

Njoftoni vetëm pjesëmarrësit që janë në dhomën 801.

E gjetëm edhe trupin e Martellinit.

Gëzohuni dhe ngazëllohuni,

sepse i madh është shpërblimi juaj në qiell!

Që tani e tutje, të gjithë pjesëmarrësit

duhet t'i afrohemi sakramentit të rrëfimit!

O Zot, nëse do, Ti mund të më shpëtosh.

Pse nuk më tregove mua ose Arrasit më parë për këto vdekje?

- Po i ndihmon ende miqtë e tu? - Ata nuk janë miqtë e mi,

por edhe pse i përçmoj, i dua...

Ata e përshpejtojnë rënien.

Nuk beson te ne, te shteti?

Shpresoj se nuk do të më lëndosh

duke më thënë se ende ekziston një shtet.

Nuk do të bashkëpunosh?

Dhe drejtësia?

Fajësim? Shpengim?

Nuk mund të harrosh që je gjyqtar,

ashtu siç nuk mund të harroj që jam prift.

Ne jemi të vdekurit që varrosim të vdekurit.

Michelozzi kishte disa dokumente shumë kompromentuese për ty.

- A e dije këtë, Don Gaetano? - Edhe Voltrano e dinte.

Voltrano madje kishte provat.

Por ju, zotëri i dashur, çfarë mund të provoni?

Nuk mund të vërtetoj asgjë pa ndihmën tënde.

Por ti po tregon anën tënde më të keqe!

Ja ku e ke, duke përdorur fjalë përçarëse.

Më e keqja... më e mira...

e bardhë... e zezë.

Ndërsa gjithçka është veçse një rënie e gjatë.

- Si në ëndërr. - Çfarë?

Si në ëndërr, kupton?

Asgjë më shumë për të më thënë?

A nuk e keni vënë re se...

Një nga më të rëndësishmit prej tyre është zhdukur?

Atë që disa prej tyre e quajnë.

"Presidenti".

A është edhe ai i vdekur?

Kush ta tha ty?

- E patë Presidentin? - Jo.

- E patë Presidentin? - Jo.

Je i sigurt? E ke parë Presidentin?

Jo, pse?

A i ka ndodhur diçka atij?

Shko dhe hidh një sy.

- E ke parë Presidentin? - Jo që nga meditimi i dytë.

Faleminderit.

- Zotërinj... - Dritat!

- Skalambri! - Çfarë po ndodh?

Skalambri është zhdukur! Ku është ai?

Çfarë po ndodh? Telefononi për ndihmë.

Z. Scalambri? Z. Scalambri?

- Këtu. - Eja, zoti Scalambri.

- Ku? - Jam këtu... në kriptë.

- Eja... - Po vij.

Disa burra të maskuar më sollën këtu.

Çfarë po ndodh?

Kjo është Capra Porfiri.

Për fat të keq për të, mbërrita shumë vonë.

- A ka vdekur? - Po. Në mënyrë të pakthyeshme...

Siç ishte menduar.

Çfarë po bën këtu me një të vdekur?

Zotëri, duhet të paraqes një hipotezë...

Një e vështirë, e dhimbshme,

Hipotezë e hidhur, por e besueshme.

Duke pasur parasysh problemet e fundit në jetën tonë politike,

dhe lidhjet që e lidhin atë me vendosmëri me krimin

deri në imoralitet... dhe madje edhe në fanta-shkencë.

- A mundem? - Të lutem.

Për ta mbuluar atë.

Është më mirë ta mbulojmë përpara se të harxhojmë rezervën tonë.

Zotëri, nëpërmjet të vdekurve, dikush...

Nuk e di kush...

Kuptoje këtë, nuk e di kush.

Dikush dëshiron të na dërgojë një mesazh,

një paralajmërim, një sinjal.

- Çfarë? - Një karrige.

Ju lutem shpjegoni.

Nuk e kuptoj.

Është më e lehtë nga ç'duket. Shiko...

Lexoni çfarë është shkruar pranë

emri i viktimës së parë, Hon. Martellini.

- Michelozzi, do të thuash. - Jo, burri me flokë të kuq.

Scaglia... lfim... Vlerëso...

Origjina... Qyteti...

A e dini, z. Scalambri, se çfarë domethënie kanë të gjitha këto fjalë të çuditshme?

Ato janë akronime.

Dhe supozoj se secila prej tyre përfaqëson një korporatë...

ose institucioni në të cilin viktima kishte interes.

Bravo! I nderuari Martellini...

ishte kryetar i shumë kompanive...

të gjitha kompanitë shtetërore.

Kushtojini vëmendje, dhe kështu ishin edhe të tjerët.

Dhe?

Dhe? Mund t'ju siguroj

që të gjitha këto fjalë të çuditshme...

"NUK ËSHTË... TË THËSH... MIRË... SHKELMA... [ANAL]... E PABESUESHME..."

Së bashku, të ndarë, të shumëzuar, të ndarë,

ato formojnë fjalinë e mëposhtme:

"Çdo mënyrë për të kërkuar vullnetin hyjnor!"

- Çfarë do të thotë? - Një thënie e Shën Ignatit,

do të thotë: "Të gjitha mënyrat legjitime për të kërkuar vullnetin hyjnor".

Kush e sugjeroi këtë hipotezë të çmendur?

Harrojeni. Specialistët kanë deshifruar disa akronime themelore.

FITOD... kryetar i së cilës ishte i varfëri Martellini,

"Investimet Financiare Jashtë Vendit."

400 miliardë lireta në vit... FITOD... TOD...

O... PËR TË BËRË...

Novv te kompania e dytë,

CROMOR i Michelozzi-t.

"Krediti dhe Operacionet e Marketingut Jashtë Vendit."

Nga CROMOR mund të marrim

inicialet e mëposhtme: O, M, O.

FËMIJË?

Pra, ne kemi...

- PËR TË BËRË... - PËR TË BËRË...

Sa për pjesën tjetër, lexoni akronimet e tjera

të kompanive të kryesuara nga i vdekuri i tretë.

ËSHTË MË I KUQ, ELEGANT, ERICORNA,

INACOR, EMIGRANT, ADOPEC...

- ADOPEC! - ADOPEC?

Ja ku është DO e MODO!

ZHURMË... MËNYRA.

Ja DO dhe P.

P... për "para".

Para. Dhe ku e merrni "ara" për "para"?

Nga ARABIC, kompania e naftës e Voltrano-s.

- Ke të drejtë! - Faleminderit.

Dhe ja ku është B... ARAB!

Për b...?

- "Kërkim"? - Bravo!

"Gjithçka për autobusin!"

Novv duhet ta dish...

se dënimi i Shën Ignatit është shumë i gjatë.

Mbani një sy mbi të mbijetuarit,

para se të fillojë përsëri masakra. - Çfarë t'i them Romës?

"Çdo mënyrë për të kërkuar vullnetin hyjnor?"

- Do të qeshin me mua. - Pse?

- Nuk është e besueshme. - A janë ngjarjet e 10 viteve të fundit

në vendin tonë të besueshëm, sipas mendimit tuaj?

Është koha për rruzaren. Le të shkojmë.

Todo Modo është një kredo integraliste. Mund të jetë e kundërta.

Ata mund të jenë ekstremistë të maskuar si reaksionarë.

Hyr brenda... ja një viktimë tjetër.

I gjashti. I nderuari Capra Porfiri.

Përpara se të hiqni kufizimet, duhet të njoftoni Komisionerin,

dhe shpjegoni akronimet.

Vrasësi mund të jetë edhe Shën Ignaci!

- Ku po shkon? - Do ta shohësh.

- Ku? - Është një surprizë.

A duhet të tregoj gjithçka që kam zbuluar?

Të shembet kështjella?

A duhet t'i dorëzohemi armikut?

Përmbysja e piramidës? Marrëdhëniet e klasave?

Ndrysho, ndrysho, ndrysho...

Ndrysho kulturën... ndrysho gjithçka?

"Sidoqoftë

për të kërkuar vullnetin hyjnor."

Dhe çfarë është Vullneti Hyjnor?

Nuk është shpirti apo intelekti.

Jo imagjinatë apo mendim.

As arsye, as mendim.

Nuk është numër apo urdhër.

Madhësi apo vogëlsi...

Barazi ose pabarazi.

As jeta nuk është as jo-jetë.

Nuk është hapësirë, materie, shkencë.

Nuk është mirësi apo e vërtetë.

As errësirë ​​as dritë.

As gabim as e vërtetë.

Unë jam politikan, më duhen të dhëna konkrete.

Je si burrat e tjerë. A e do pushtetin?

Po, në mënyrë magmatike.

A mund ta heqësh dorë?

Kujt? Nuk ka njeri më të mirë.

Mendoj se kam

një mision për të përmbushur.

A keni stigmata?

Po...

Po... ndonjëherë mendoj se mund t'i shoh.

Po, shiko, edhe tani... E sheh?

Unë nuk i shoh ata.

Je si pjesa tjetër.

Ti ndiq shembullin e tyre. Ndal së ushtruari.

Jo, unë nuk jam si të tjerët. Unë jam ndryshe!

Nuk jam lakmitar ose arrogant. Nuk jam hipokrit.

Unë jam një person i ndershëm.

Unë nuk vjedh. E mbaj fjalën time!

Më thuaj që nuk jam si të tjerët!

Ju jeni si votuesit tuaj, cinikë dhe të egër.

Ndiqni mandatin tuaj, do të biem së bashku.

Ti dhe mashtruesit e tu të pasur,

që të mbajnë në pushtet për t'i shpëtuar nga të varfrit.

Dhe unë, me kopenë time budallaqe, të pafajshme dhe mëkatare,

që presin nga unë jetën e ardhshme.

Ti nuk më do më.

Jo...

Je ti që nuk më do më!

E di...

Priftërinjtë janë një pengesë.

Më rrëfe... për herë të fundit.

Kam ndjesinë se ky është takimi ynë i fundit.

Jo. Nuk mund të të jepja falje.

Duhet të më japësh falje. Duhet!

Lësho! Lësho!

Mendoni se çfarë përfaqësojmë,

ajo që jemi.

Ti qan si një grua që qan.

Jo jo...

Për të vazhduar, më duhet falja juaj.

Çfarë jemi ne pa ty, dhe ti pa ne?

- Ata... - Unë nuk mundem.

Atëherë më kthe letrën e Voltrano-s.

Me vullnetin tim të lirë.

Është një vendim i madh,

plot kuptim,

por urgjente, apo jo?

- I nderuar. Mjaftueshëm? - I pranishëm.

Profesori mjaft...

Më tregoni akronimet e kompanive tuaja.

Si kryetar?

Gjithashtu si nënkryetar,

anëtar i bordit, etj., etj.

FARCIP... I PËRZIER...

- Tridhjetë miliardë! - CIA, PRIAP...

Gjithashtu PALLOP...

MACRED... ULOP...

- Dhe AJO OSE. - Ke lënë jashtë një!

PANSIDER!

50 miliardë xhiro, e harrove?

Po... PANSIDER. Më vjen keq.

Kjo është e gjitha që mbaj mend.

- Profesor... - Po, zoti President?

Fatkeqësisht... ju jeni...

në listë.

- Je i sigurt? - E trishtueshme, por e vërtetë.

- E pamundur! - Kam frikë...

'AR' në FARCIP... të vë në rrezik.

Rrezik, thua ti?

Po, rrezik. A më ndjek?

P... P... Perfekt.

Atëherë do të të këshilloja të viheshe në dispozicion të Arrasit.

- Në dispozicion të tyre? - Po. Për hirin tënd.

- Për hirin tim? - Për hirin tënd.

Ku po më çoni? Nuk kam turp për të kaluarën time demokratike!

I kam shërbyer vendit tim për 30 vjet...

- Caprarozza? - E tashme.

Akronimet tuaja, ju lutem.

AMPER, PEROD, MATERIAL, MASË...

25 milionë!

- 30 milionë! - ENPEP.

ENPEP.

Më falni, si e shkruani?

E, N, P, E, P.

Ngadalë, të lutem përsërite.

- E... N... - N për në Napoli?

- Jo, Ban. - B për BarL...

Jo... P...

- B? - Jo, P!

Çfarë përfaqëson?

"Plani Kombëtar i Pagave të Providencës për Punëdhënësit."

Ai nuk ka pse të shqetësohet, apo jo?

Dua të shkoj në shtëpi në Bari.

- Nuk mund të ikësh. - Jo, duhet të iki.

Duhet të iki. Nuk dua të rri këtu!

- Mjaft! - Nuk dua të vdes!

Më falni, duhet të shkoj në Rovigo.

Ju lutem, uluni.

Le të vazhdojmë. Jemi deri te shkronja I.

Z. President... Rovigo...

Fileto derri!

- Janë tre Lombo, apo jo? - Po.

Alfredo?

- Mungon. - Është i sëmurë.

- Aldo? - I pranishëm.

Më tregoni akronimet tuaja, ju lutem.

MITRA, LOGI, TROP, MIG, TUT TOGAS.

- 23 miliardë! - FADER, TULIP, MAGIC, FINS, TRONC.

Kjo nuk është e gjitha, Lombo.

Ti... dhe vëllai yt

kanë marrëveshje të dyshimta me FARGIP për 30 miliardë në vit.

Pra? Është vetëm një konsulencë.

Në fund të fundit, edhe ti, Schiavo, ishe një konsulent...

për FITOD-in e Michelozzi-t. - Po. Dhe për URCEP-in gjithashtu.

Kjo vlen edhe për Caprarozzën. Ai ishte kryetar.

Por TUT TOGAS zotëronte 50% të URCEP,

dhe ishte i lidhur me gjuhën arabe të Voltrano-s,

e cila zotëronte 68% të aksioneve në TUT TOGAS.

Prandaj, Caprarozza është në rrezik.

Edhe unë, si kryetar i VISIR,

e cila zotëron paketën më të madhe të aksioneve në TULIP,

e cila kontrollohet nga CROMOR, përmes Bankës Moderne.

Ju hipokritë të varfër. Ky është qëllimi!

Jemi të gjithë në rrezik,

përfshirë edhe veten time,

sepse pa dashje, unë jam bashkëpunëtori juaj.

Shpirti im është... i hidhëruar.

Jam... i shkatërruar.

- E shkatërruar, këmba ime! - Jo, jam.

Jam vërtet i shkatërruar.

Gjithmonë thua se je i dhembur, i turpëruar...

Na ke mashtruar!

Na ke mashtruar me trishtimin tënd të rremë.

Ti gjithmonë qan!

Ku ke qenë, këto 30 vitet e fundit?

Ministër pesë herë, Punë të Brendshme katër herë!

Na ke shënuar!

Po vëllai yt? Kunati yt?

Na tregoni për EPRAS dhe MIAOP.

Vjehrri yt është prefekt, kunati yt është gjeneral,

dhe unë jam burri i motrës sate! Turp të kesh!

Pse nuk na tregoni për takimet tuaja sekrete?

Ndoshta kjo është një kurth për të gjithë ne.

Është absurde! Është absurde!

Presidenti ynë është i pafajshëm. Është shpifje.

Frikacakë! Vrasës!

Vrasës!

Nuk është asgjë...

- Çfarë? - Asgjë.

Luftime normale fraksionesh. Mos u shqetëso.

Unë nuk qëllova! Unë nuk qëllova!

Jo, ai nuk qëlloi.

Vëllezërit Novv do të ringjallen, apo jo?

Profesor, nuk ka ndodhur asgjë. Është normale, apo jo?

Shiko! Shiko televizorin!

Shiko!

- Aliu është mirë... - Qëlluan që andej!

Ata qëlluan Don Gaetanon! E vranë!

Ai është në kriptë!

- Don Gaetano ka vdekur! - Ai ka vdekur!

E ke vrarë!

Ja ku është.

I dashur Zot!

Kjo armë është qëlluar një herë.

- Dëgjova vetëm një të shtënë. - Dëgjova tre të shtëna.

Jo, vetëm një e shtënë.

Patjetër vetëvrasje.

Po, vetëvrasje... Pse?

Pse kreu vetëvrasje? Pse?

Kjo ia vlen një pasurie.

U nxor në ankand tre vjet më parë, për 50 milionë.

- Kjo vlen 30 milionë. - Më shumë si 40.

Asgjë apokaliptike.

Pra, një prift që pranon vetëm autoritetin hyjnor,

edhe për t'u ndjerë i dënuar nga burrat,

çmendet, apo jo?

Saktë. - Perfekt!

Ai merr hak ndaj armiqve të tij politikë.

Ai i vret ata.

Ai i vret një nga një...

e saktë?

- A mundemi? - Ju lutem.

Pastaj i pikëlluar nga ndërgjegjja, kush e di,

Ai shlyen fajin dhe vret veten me dorën e vet.

Sepse ai kurrë nuk do t'i kishte dhënë asnjë njeriu

të drejtën për ta gjykuar dhe dënuar. Sa e saktë?

- Saktë. - Jemi mirënjohës.

Ne e dimë se shpesh mistikët e mëdhenj,

siç na tregon historia,

të çlirohen në botën e errët të çmendurisë.

Shkurt, për një prift, çfarë rasti më të mirë...

sesa ushtrimet shpirtërore, për të kryer një masakër?

Ejani, zotërinj, është një rast unik.

Mos ki frikë. Hajde.

Atje...

Një i vogël...

Një arkiv i vogël personal.

Ja ku është i nderuari Voltrano.

Lombo, Z. President?

I nderuari Belly...

Caprarozza...

Më vjen keq ta them, por ti ishe në të djathtë të Michelozzit.

- Jo! - Të lutem... më jep një dorë.

Është madje edhe e turpshme.

- Ai ishte gati të shkonte jashtë shtetit? - Po.

Po...

Dita e tretë dhe e fundit.

Nëna e Krishtit...

A mundet një nënë... të kryejë mëkatet më të këqija?

Thith gjirin...

Për pushtet... lavdi...

nderime...

dhe një mandat 7-vjeçar.

Cavour...

Garibaldi...

- Shkëlqesi, Jemi vonë. - Shumë mirë.

Epo atëherë... po iki.

Unë di gjithçka!

Më falni.

Epo, po ikim...

Por Ku po shkojmë?

- Kush je ti? - Mos ki frikë... Unë jam kuzhinieri.

Një rekomandim...

Një sugjerim i vogël për djalin tim?

- Unë nuk... - Mirë.

- Kush janë ata? - Punonjësit e Kontrollit Epidemik.

Ah, kjo epidemi!

- Sa të vdekur? - 58.

- 48? - Jo, 58.

38?

Shiko...

Do ta dërgoj në Marinën Tregtare...

Zoti im!

Pse më jep kaq frikë?

Nuk e kuptoj pse ky mik i dashur

gjithmonë ka pasur shije për makabritetin.

Edhe ti, Dr. Scalambri...?

Nuk të kujtohet? Para b... para b?

Pagëzimi...

Unë do të jem kumbari, dhe ti bëje këtë...

Ja ku është i riu nga Rovigo...

Do ta kthejmë në Rovigo.

Ah, Profesori... Profesori...

Tonë...

Babai...

kush je...

Kjo është një luftë...

Unë jam Ministri i Punëve të Brendshme,

dhe nëse të them të qëllosh, qëllo!

Sa punëtorë...

u vranë në Modena?

Nëntë...

Atëherë le ta bëjmë dhjetë...

Vërtet, Di Mario!

Për të mbajtur pushtetin...

Për të mos hequr dorë nga pushteti...

Çohu!

Çohu!

Novv, mund të më vrasësh edhe mua.

Tonë...

Babai...

kush je...

në qiell...

i shenjtë qoftë...

Emri yt.

Tuaj...

mbretëria të vijë...

Tuaj...

do të bëhet...