Original subtitles

ITALIAANSE GRONDWET ART. 87

'DE PRESIDENT VAN DE REPUBLIEK IS HET STAATSHOOFD...

EN VERTEGENWOORDIGT DE NATIONALE EENHEID.'

'STUURT BERICHTEN NAAR BEIDE KAMERS.'

'KONDIGT DE VERKIEZINGEN VAN DE NIEUWE KAMERS AF EN LEGT DE VORMING ERVAN VAST.'

'VAARDIGT DOOR HET PARLEMENT GOEDGEKEURDE WETTEN UIT.'

'KONDIGT WETTEN AF EN VAARDIGT DECRETEN EN REGLEMENTEN UIT.'

'ROEPT OP TOT EEN VOLKSREFERENDUM IN DE GEVALLEN WAARIN DE GRONDWET VOORZIET.'

'BENOEMT STAATSAMBTENAREN IN DE GEVALLEN WAARIN DE WET VOORZIET.'

'ACCREDITEERT EN ONTVANGT DIPLOMATEN, RATIFICEERT INTERNATIONALE VERDRAGEN...

NA GOEDKEURING DOOR DE KAMERS WANNEER DAT VEREIST IS.'

'HEEFT HET BEVEL OVER DE STRIJDKRACHTEN...

ZIT DE HOGE RAAD VAN DEFENSIE VOOR...

KONDIGT DE STAAT VAN OORLOG AF ZOALS BESLIST DOOR DE KAMERS.'

'ZIT DE HOGE RAAD VOOR DE RECHTSPRAAK VOOR.'

'VERLEENT DE ERETITELS VAN DE REPUBLIEK.'

'MAG GRATIE VERLENEN EN STRAFFEN OMZETTEN.'

Aurora.

Aurora...

ik mis je.

President De Santis, je hebt gerookt. - Nee.

Je ontkent het bewijs. - In de wet is bewijs niet evident.

Ik weet het.

Het staat in 'De Santis'.

Papa, je weet toch dat je maar één long hebt?

Nee, aangezien er maar twee zijn.

Waar werk je aan?

Aan het wetsvoorstel dat je moet ondertekenen.

Welk wetsvoorstel? - Dat weet je heel goed.

Nog iets gehoord van je broer Riccardo?

Hij is blij dat hij nu in Montréal woont. Het is daar prachtig.

Tja. - Je kent hem, hij vindt alles prachtig.

Morgen begint het 'Witte Semester'.

Nog zes maanden en dan mag je naar huis.

Ik kan nu de Kamers niet meer ontbinden, ook al zou ik het willen.

Wil je dat dan? - Nee, dat is niet meer nodig.

Probleem opgelost. Alles blijft bij het oude.

Toch?

Nee.

Nog steeds op kantoor, generaal?

Als ik niet werk, president...

verveel ik me.

Ik ook.

Over zes maanden bent u weer thuis.

Maar we kunnen nog steeds de oorlog verklaren.

Daag me niet uit.

Mijn opa zat bij de Alpini van Valpolicella.

Een geweldige eenheid, nu geleid door een man van verdienste.

We noemen hem het Vat...

vanwege zijn omvang. - Heeft u ook een bijnaam, generaal?

Ik? Ik ben de marinier.

Waarom? - Vanwege mijn naam:

Lanfranco Mare.

En ik?

Heb ik een bijnaam?

Dat laten ze wel uit hun hoofd.

Wat is er gebeurd met de spreekwoordelijke moed van de Alpini?

Sommigen noemen u...

Gewapend Beton.

Dat is een vleiende bijnaam. - Vindt u?

Ik ben er niet zo zeker van.

Om 17.00 uur de wekelijkse vergadering met de premier.

Om 19.00 uur diner met uw vriendin, Coco Valori.

De president van Portugal wordt op de 21e verwacht.

De ceremoniemeester wil weten of u dit voorgestelde menu goedkeurt.

'Auberginemedaillons. Tong meunière...'

Is dit een grap? Quinoa en gestoomde vis. - Uitstekend.

De hoofdredactrice van Vogue wil graag een uitspraak over mode.

Mode is een prominente industriesector in Italië...

Nee, pap. - De afgelopen jaren...

Vergeef me, president. Ze willen geen formele verklaring over de mode-industrie.

Ze willen weten wat u graag draagt als u geen pak draagt.

De voorgestelde titel is: 'De elegantie van de president'.

Mijn vrouw was elegant.

Uitstekend. Ik zal het verzoek beleefd afwijzen.

Anders nog?

Er is nog geen contact met ingenieur Giordano...

in het ruimtestation.

Hoelang zit hij daar al? - Een jaar.

Hoelang blijft hij nog? - Zes maanden.

Dan hebben we nog even voor mijn mandaat afloopt.

Dus...

op dit moment zou ik willen zeggen: uitstekend.

En de oppositie? - Zoals altijd doet die alsof ze boos is.

Dus na jaren van beproevingen gaat

alles goed en is het land veilig dankzij u.

En ik ben irrelevant geworden.

Dat is...

wat het is. - Dat zou ik niet zeggen.

U moet nog steeds de euthanasiewet ondertekenen.

Daar wil de paus me ook over spreken. - Het zou vreemd zijn als dat niet zo was.

Gaat u hem ondertekenen?

Mijn juristen zijn bezig met de puntjes op de i te zetten.

Is zes maanden genoeg?

President, het is een goede wet.

Blijf eten met mijn dochter en mij.

Een oude schoolvriendin van mij eet ook mee, Coco Valori, een leuk mens.

Graag. - Een lichte maaltijd.

Mijn dochter wil me in leven houden door een asceet van me te maken.

Wat een moeite heb ik gehad met uw handboek.

2046 pagina's, wij studenten noemden het 'Himalaya, K3'.

Maar K3 bestaat niet. - Precies, het was een onmogelijke klim.

Nou, dat geeft het idee wel weer.

Zo is het strafrecht...

een onmogelijke klim.

Als ik mag vragen, wat bedoelt u met onmogelijk?

De waarheid vaststellen.

Ben je uitgespeeld met je saaie, bekrompen Italië?

Zie je wel? Coco is heel leuk.

Klopt, alleen hufters zijn leuk. En ik ben allebei.

Schat, je lijkt jonger. Goed van Dori om je sigaretten en pasta te verbieden.

Giulio Malerba.

Coco Valori, parodie op een kunstcriticus.

Onzin, u bent een instituut.

O ja? Waarom heeft mijn oudste vriend, het staatshoofd...

me dan geen museum gegeven om te leiden?

Dat valt niet onder mijn bevoegdheid, zoals staat in artikel 87 van de grondwet.

Het was een grapje. Ik zou alle musea platbranden.

Premier, weet u hoelang ik deze monoliet al ken? 56 jaar.

Genoeg over mij. Ik ben het saaiste onderwerp dat ik ken.

Ik ben dol op hem. Hij is zo eerlijk. We kennen elkaar van het gymnasium.

Ik heb hem voorgesteld aan Aurora, mijn beste vriendin.

Zonder mij had hij haar nooit het hof gemaakt. Aurora was een schoonheid.

Hij was apart, om het vriendelijk uit te drukken.

Dankzij mij kwam de geweldige Dori.

Kent u Riccardo? - Nee, helaas niet.

Hij woont in Canada. - Wat doet hij?

Hij componeert klassieke muziek. - Onzin.

Hij schrijft popmuziek en verdient meer dan wij samen.

Wanneer is het moderne dansfestival? - Dat hoor je nog.

En blij dat je binnenkort dit museum verlaat...

en terugkeert naar huis en je wetboeken?

Ik moet bekennen van wel. - Ach ja, hij bekent, de katholiek.

Ik ben atheïst, daarom liggen we elkaar, toch schat?

Ugo Romani, de minister van Justitie, was ook een klasgenoot, wist u dat?

Ja, want hij is gek op oude klassenfoto's en verzamelt ze.

Ieder zijn meug. Ugo is ook een oude vriend.

Hij is een zittenblijver en een jaar ouder.

Knap, maar dom.

Hoe hij minister is geworden, is me een raadsel.

Is hij wel competent? - Zeer.

Het zal wel. Jullie politici hebben een hysterische relatie met de waarheid.

Ik ben ook politicus. - Nee, jij bent jurist.

Als kinderen... - Genoeg over de prehistorie.

Wat is het laatste nieuws in jouw schitterende kunstwereld?

Dodelijk saai vergeleken met hier.

Iedereen roept dat hij kunstenaar is, maar ze zijn De Chirico's pink niet waard.

Ik was een protégée van de maestro.

Hij vond me erg leuk, ook fysiek, ik was 21...

Jarenlang heeft ze de legende gevoed dat ze De Chirico's minnares was.

Coco, hou op, dit is niet de plek.

Juist wel. Het valt onder staatsgeheim.

Vroeg of laat worden staatsgeheimen openbaar.

Alsjeblieft, laat me publiek domein zijn. Ik kan niet wachten.

Wat ga je doen op je verjaardag? - Niets.

Vol verrassingen, zoals altijd.

Prima hoor, dat dieet, maar je hongert hem uit.

Ik ga, ik heb een etentje met Hongaren.

Nog een?

Dit was geen etentje, maar een voorgerecht.

Premier, het was me een genoegen. - Het genoegen was aan mij.

Schat, ik bel je morgen. - Ik loop met je mee.

Wat vond je van hem? - Hij is onverwoestbaar.

Wat zal ik hem geven? - Aan Gewapend Beton? Een pikhouweel.

Wat zit je dwars? - Hij houdt alles voor zich.

Net als jij. - Hoezo?

Jij bent star en kunt je niet ontspannen.

Neem een voorbeeld aan mij,

ik ben lichtvoetig ook al ben ik 22 kilo te zwaar.

Hij gaat gebukt onder het gewicht van zijn verantwoordelijkheid. Maar jij?

Wilde je iets zeggen? - Alleen welterusten.

Vind je de rap van Guè leuk?

Het is idiotie. Vreselijk die refreinen van moderne muziek.

Dat Malerba haar hand kuste.

Vond je dat niet slijmerig?

Wist je dat mijn bijnaam Gewapend Beton is?

Dat weet iedereen.

Waarom heb je dat nooit gezegd? - Om je onderbewuste niet te prikkelen.

Goed ingeschat.

GRATIEVERZOEKEN

Het is niet waar... - Toch wel.

Twee zijn het beoordelen waard.

De laatste tijd hebben we dit aspect verwaarloosd.

De minister van Justitie steunt ze.

Mijn kantoor en ik zijn het unaniem eens over de Arpa-zaak.

De Rocca-zaak is complexer. Ons oordeel is negatief.

Wil jij je daarover buigen?

Je hebt meester Gallo en haar juristen, toch?

Dorotea, jij bent de jurist die je vader het hoogst acht.

Na zichzelf. - Dat spreekt voor zich.

Hulde aan de president van de Portugese Republiek.

Kolonel...

zie ik er ook zo oud uit?

Nee, president.

Gelooft u me?

Ik geloof je altijd.

Maar de laatste tijd, als ik bid, val ik in slaap.

Ik stort in. Een paar minuten lang.

En ik droom nooit.

Zou u dat wel willen?

Heel graag.

Zou je iets voor me kunnen uitzoeken? - Wat?

De titel van een liedje.

Ik ben er nooit overheen gekomen, Aurora.

Ik ben je dood nooit te boven gekomen.

Het is nu acht jaar geleden.

Je hebt me achtergelaten als weduwnaar, alleen...

oud, nutteloos en versleten.

En het leven zonder jou...

boeit me niet meer.

Maar genoeg over mij. Je weet het:

ik ben het saaiste onderwerp dat ik ken.

Laten we het over jou hebben.

Ik was nog maar een kind.

Mijn familie was net verhuisd uit de provincie Napels.

Ik zag je vanaf de boerderij en kon maar één ding denken:

ze is onsterfelijk.

Even raakten je voeten de grond niet...

ze zweefden in de lucht, alsof ze gewichtloos waren.

Onvergetelijk.

Aurora, als ik me dat herinner...

ga ik dood.

En dus, sst, sst Als je het niet begrijpt

Op de 39e verdieping hasj rokend

Ik zit in de flow De temperatuur stijgt

En nu huilen alle meiden

Leun uit het raam O, mijn dealer

Dromen van een Bentley Rijdend in een Clio

Dromend van geld En een hartdonor

Verwaande babes Geven ze een stijve

Nu leef ik mijn droom Ik verwacht geen respect

Je bent serieus, je denkt na

Weet je nog dat ik dat gedichtje aan je opdroeg?

Het heette Herfsten.

Je vond het niks. Je had gelijk.

Ik ben nooit een groot dichter geweest.

Maar jij? Wat was jij?

Een ontwapenende glimlach...

en wat nog meer?

Een leugen.

Ja.

Die leugen.

Hoeveel heeft die schaduw toen op ons leven gedrukt?

Ik weet dat je zou zeggen: Het is zo lang geleden. Hou op. We hielden van elkaar.

Waarom heeft de tijd me dan niet genezen, Aurora?

Waarom heb ik me sinds die dag, 40 jaar geleden, er nooit bij kunnen neerleggen?

Ik ben Gewapend Beton.

Nu begrijp ik de geheime oorsprong van mijn bijnaam.

Hoe gaat het met hem? - Hij herstelt snel.

Elvis is onverwoestbaar.

Kolonel...

hoe hebt u de titel van dat liedje zo snel gevonden?

Een kurassier moet alles kunnen...

zelfs geheim agent zijn.

Wat is er?

Als ik bid, val ik in slaap. - Bid dan niet.

Vanochtend sprak de priester over het leven na de dood.

Hij zei vast dat het leven niet van ons is.

Ja, terloops.

Ik denk dat ik na mijn dood nog bij jullie zal zijn...

bij jou en je broer, maar zonder me in iets te mengen.

Wat is het verschil dan met nu?

Waarom zo bitter?

Je mengt je nooit in iets, je speelt altijd op veilig.

Zo heb je zes regeringscrises doorstaan.

Misschien. De oude christendemocratische cultuur beïnvloedt mij.

Maar de christendemocraten namen

op cruciale momenten wel degelijk een beslissing.

Zij wel, maar jij ook? - Wat wil je me vragen?

We werken al maanden aan de euthanasiewet.

Ik, Gallo, het hele juridische team, dag en nacht.

Schaven, schrappen, corrigeren...

Allemaal om jou tevreden te stellen.

Vergeefse moeite, want jij tekent dat wetsvoorstel nooit.

Omdat daar moed voor nodig is die jij niet hebt.

Nee, zo zit het niet. - Hoe dan wel?

Jij brengt het terug tot een conflict tussen moed en angst.

Maar dat is niet het punt. - Wat dan wel?

Teken ik niet, ben ik een folteraar, teken ik wel, een moordenaar.

Dat is het punt.

In wezen is dat het dilemma.

Je kent de theorie van het hellend vlak? - Heel goed.

De holocaust is het resultaat van een oorspronkelijk onschuldige intentie:

het lijden van zieken verlichten.

Als je toegeeft op A, geef je uiteindelijk ook toe op N.

Dit is niet bewezen en zal niet gebeuren. - Waarom niet?

Omdat wij, dankzij jullie, beter zijn dan jullie.

Het komt neer op één vraag.

Er zijn veel vragen. - Nee, slechts één.

Van wie zijn onze dagen?

Van wie zijn onze dagen?

Dank je, zuster.

Vertel me eens.

Ondanks al deze wolken is het een prachtige dag.

De glimlach van vrouwen verandert de wereld. Nietwaar?

Ik vind u erg optimistisch, Heilige Vader.

Mijn vriend, mijn vriend...

U bent mijn vriend.

Mijn beste vriend.

U wilt mij iets vragen, nietwaar?

Dat zie ik. - Ja, klopt.

Toe maar, aan een vriend kun je alles vragen.

Ik voel me eenzaam, Uwe Heiligheid.

U bent oud.

U hebt vaak pijn.

Uw politieke en sociale functie loopt ten einde.

De horizon nadert.

Uw kinderen zijn met hun hoofd en hart ergens anders.

Uw vrouw is overleden.

Het verleden is een last.

De toekomst?

Een leegte.

U neemt ook geen blad voor de mond.

Leugens zijn voor plattelandspriesters.

Ik ben de paus.

Luister goed.

Wordt u gekweld door eenzaamheid...

of gaat u gebukt onder de lengte van het leven?

Weet u nog hoe het is om je licht te voelen?

Hebt u zich ooit licht gevoeld?

Licht?

Ik weet het niet... - Et voilà.

Niemand weet het.

Niemand.

God stelt ons vragen en vermijdt zorgvuldig antwoorden te geven.

Met zijn mysterie houdt hij ons in leven.

Het is niet aan ons om antwoorden te geven.

Noch aan de wetenschap...

zelfs niet aan de rechtswetenschap...

waarvan u een illustere vertegenwoordiger bent.

Daarom...

weet ik zeker dat u die wet van de dood niet zult ondertekenen.

Toch?

Toch, mijn vriend?

Ik, u...

Niemand kan daar antwoord op geven.

Gefeliciteerd, Mariano. - Dank je, Ugo.

Het is het origineel. Tweede klas gymnasium.

Ik heb zelf een kopie.

Zoveel herinneringen. - Heel attent van je.

Je bent afgevallen.

Als ik me wil ontspannen, geeft Dorotea me kruidenthee.

Hoe gaat het met haar? - Strijdlustig, zoals altijd.

Volgens haar durf ik de euthanasiewet niet te ondertekenen.

Een netelige en gevoelige kwestie, ik zou niet met je willen ruilen.

Onbeweeglijkheid schijnt

een historische eigenschap van mij te zijn.

Wist je dat mijn bijnaam 'Gewapend Beton' is?

Ze kunnen je noemen wat ze willen...

maar je bent een geweldige president geweest.

De zesde regeringscrisis veroorzaakt door die onverantwoordelijke dwaas.

Je hebt fantastisch werk geleverd.

Altijd trouw aan de grondwet.

Opgelucht dat het bijna voorbij is? - Ja, ik wil dolgraag weer naar huis.

En je vrijheid terugkrijgen.

Op onze leeftijd heb je daar nog weinig aan.

Bovendien heette mijn vrijheid Aurora.

Mis je haar?

Ik mis haar ook.

Vraag maar.

Goed dan.

Als je ambtstermijn afloopt...

en mijn naam valt als kandidaat voor het presidentschap...

steun je me dan? - Wat een vraag. Ik ken je al zo lang.

Ben je daarom hier? - Niet alleen daarom.

Er is nog iets anders, iets delicater.

Ik wil het je persoonlijk vertellen om misverstanden te voorkomen.

Ik wil niet dat je denkt dat ik misbruik maak van onze vriendschap.

Ik heb je twee gratieverzoeken gestuurd...

een met betrekking tot Isa Rocca, 45 jaar, moord met voorbedachten rade.

Ze heeft negen jaar gezeten.

Isa Rocca...

is de nicht van mijn huidige partner.

Ik weet het, belangenverstrengeling.

Eerlijk gezegd ben ik moe.

Ik denk dat ik het aan Dorotea overlaat.

Als juriste is ze veel scherper dan ik.

Ik zou toch quinoa eten vanavond? - We maken een uitzondering, je bent jarig.

Ooit eraan gedacht te hertrouwen? - Nooit.

Waarom niet? Mama zou blij zijn. - Dat denk ik niet.

Dat heeft ze me gezegd. - Hoe dan ook, ik zou niet gelukkig zijn.

Waarom schrijft Riccardo geen klassieke muziek meer? Hij was zo goed.

Hij houdt van popmuziek, net als jij.

Je cadeau. - Wat is het?

Een headset voor je telefoon. Je kunt niet cd's blijven afspelen.

Ik weet er geen raad mee. - Labaro zal je helpen.

Ik ken jullie allebei niet.

Riccardo en ik kennen jou ook niet.

En jij?

Ga je ooit trouwen?

Heb je de gratieverzoeken bekeken? - Nee, ik wil dat jij dat doet.

Waarom? Je hebt nu meer tijd.

Ik ben al jaren geen rechter meer. - Dat blijf je je hele leven.

Wat zal ingenieur Giordano aan het doen zijn in zijn ruimtestation?

Waarschijnlijk slapen.

Het zal niet makkelijk zijn om te slapen zonder zwaartekracht.

Of misschien wel.

Muggen.

Een kurassier is een alleskunner.

Aurora...

waarom heb je me 40 jaar geleden bedrogen?

Aurora...

waarom had ik bij je begrafenis heel sterk het gevoel...

dat je minnaar er ook was?

Je hebt nooit zijn naam willen onthullen...

maar ik voelde zijn aanwezigheid.

Aurora, hij was er.

Wat doe je?

Je laat je gaan. Ga terug naar je plek.

Ga weer zitten.

Behandel jij de gratieverzoeken? - Ik bekijk de dossiers, ja.

Wat vind je ervan?

De zaak van Isa Rocca heeft me geraakt.

Maar dat is irrelevant,

want ethisch gezien is het een gok haar gratie te verlenen.

Ik denk niet dat papa... - Ik ken haar.

Je moet haar ontmoeten.

Wat bedoel je?

Zoek haar op in de gevangenis, ze zit in Turijn.

Dan krijg je een duidelijker beeld.

Niet nodig. De dossiers zijn duidelijk.

Dossiers zijn niet alles.

Het gaat om mensen.

Denk je dat papa de euthanasiewet zal ondertekenen?

Ik denk het niet.

Maar als ik in zijn plaats was...

zou ik het doen.

'Isa Rocca, geboren in Rome, op 9 oktober 1980.

Veroordeeld voor de moord op echtgenoot Alessio Picone.

Alessio Picone, geboren in Rome, op 2 augustus 1975.

Hij onderdrukte, bedreigde en sloeg Isa Rocca gedurende 15 jaar.'

'Cristiano Arpa, geboren te Turijn op 3 februari 1951.

Geschiedenisleraar aan het Morosini Lyceum in Moncalieri, Turijn.

Veroordeeld voor de moord op zijn vrouw Diana Della Ragione die Alzheimer had.

'Ik bedank mijn leerlingen voor hun solidariteit...

maar ik verdien geen gratie. Ik was niet goed genoeg'.'

Ik heb je gebeld. Ik weet mijn agenda niet meer.

Over 2 uur komt de Litouwse ambassadrice. - O ja, dat was ik vergeten.

En woensdag is de opening van de hedendaagse dans.

De hoofdredactrice van Vogue...

Uitstekend.

Uitstekend. Ik zal me voorbereiden op de afspraak.

Goed dan. Zoals altijd was het een productief bezoek.

Misschien wel ons laatste, mijn ambtstermijn loopt ten einde.

Die van mij ook. Wat wordt je volgende functie?

Geen idee, maar ik heb besloten een sabbatical te nemen...

en in Rome te blijven, zodat ik eindelijk de stad kan bezoeken.

En aangezien uw termijn ook ten einde loopt...

zou u me misschien...

de monumenten kunnen laten zien die ik tot nu toe niet heb kunnen zien.

Binnenkort zijn we allebei vrije burgers.

Wat een bizar idee. - Maar het is een idee.

Ik was bijna vergeten te zeggen...

Kort haar staat u goed.

Jouw manier van lopen, Aurora.

Wat droeg je toen, Aurora?

Wat was er in de mode?

We waren nog maar kinderen.

Elvis?

Wat is er?

Het ging goed met hem.

Hij heeft een terugval gehad.

We moeten hem laten inslapen.

Nee, houd hem in leven.

President...

hij lijdt vreselijk.

Mijn besluit staat vast.

Vraag het mij.

Wil je het laatste ontwerp over euthanasie lezen?

De oranje markeerstift. - Ja.

WETSVOORSTEL

Hier.

Uitstekend.

Artikel 4, lid 1:

'misleidend'. Schrappen.

Lid 2: verduidelijk de betekenis van 'lijden'.

Lid 3 voeg toe 'alleen in gevallen waarin de wet voorziet'.

Artikel 4:

voeg toe 'na schriftelijk medisch advies'.

'En een second opinion.'

Artikel 5, lid 1:

'misleidend', schrappen.

Verduidelijk 'zeer hevig lijden'.

En idem voor lid 3.

Als je deze punten serieus oppakt, zal ik overwegen om hem te ondertekenen.

Pap, ik... - We gaan verder met de gratieverzoeken.

'Cristiano Arpa, 73 jaar oud.

35 jaar getrouwd, geen kinderen...

geschiedenisleraar op een lyceum.

Zijn vrouw lijdt al 7 jaar aan Alzheimer.

Hij gaat met de VUT om voor haar te zorgen en een jaar later...

wurgt hij haar.

Hij houdt vol: 'Ik kon niet langer...

haar voortdurende woedeaanvallen en agressie verdragen.'

Hij heeft niet om gratie gevraagd, maar zijn oud-leerlingen.

Hij zit al 15 jaar vast, heeft bekend en zegt dat hij geen gratie verdient.

De verzoekers voegden liefdesbrieven toe van de leraar aan zijn zieke vrouw.

Hij leest niet meer, eet nauwelijks, gaat niet luchten in de pauze...

wil geen bezoekers...

en laat zichzelf sterven.'

Wat vind je ervan?

Papa, wat is er?

Vandaag zag ik toevallig de waarheid van dichtbij.

De wet laat die altijd van een afstand zien.

We hebben een ruimte voor u geregeld. - Dank u wel.

Hoe gaat het met u?

Ik heb mijn man op de universiteit leren kennen.

Na de eerste kus viel hij flauw.

Ik hield meteen meer van hem dan van mezelf.

Je moet nooit een ander meer liefhebben dan jezelf.

Ik weet het.

U weet niets.

Waarom niet?

Omdat u vrij bent.

Dat zou u ook zijn, als u uw man niet 18 keer in zijn slaap had neergestoken.

Ik moest wel.

Moest u wel? - Hij was terminaal ziek.

Waar leed hij aan?

Aan zijn obsessies.

Uw man was gezond. - Nee.

Hij was gebroken.

Hij was van binnen gebroken.

Ik heb hem bevrijd.

Ik verdien gratie. - Met die theorie komt u niet ver.

U weet niets omdat u nooit hebt liefgehad.

Genoeg, u weet niets over mij. - U bent een idioot, dat weet ik wel.

Waarom bent u gekomen?

Om een poging te wagen.

Maar dat u onsympathiek bent, helpt niet.

Gratie wordt verleend uit clementie, niet uit medelijden.

Clementie is onvoldoende, er ontbreekt een juridische grond.

Euthanasie.

Ik heb mijn man bevrijd van zijn terminale ziekte.

Het was euthanasie.

Italië heeft geen euthanasiewet.

Bovendien zou u een minnaar hebben.

Natuurlijk had ik een minnaar.

Logisch gezien de omstandigheden.

Mijn man verbrandde mijn haar in mijn slaap

en sloot me op in de kelder zonder licht.

Natuurlijk had ik een minnaar.

Ook ik had lucht nodig.

U ademt niet, mevrouw.

Schrijf een brief waarin u oprecht berouw toont.

Als u om vergeving zou vragen... - Aan wie?

Aan God?

Onder deze omstandigheden zal de president u geen gratie verlenen.

Jawel, hoor.

Waarom zou hij dat doen? - Omdat ik heb geleden.

En uw vader weet dat.

Ik krijg geen lucht.

Ik weet het.

Ik heb koffie nodig. - Natuurlijk, mevrouw.

Marco, het is goed.

Hoewel u het misschien niet denkt...

was ze blij u te ontmoeten.

Ben jij... - Ja, ik kom hier elke dag.

Om haar te zien? - Nee.

Bezoek is maar één keer per week toegestaan.

Waarom ga je dan? - Ik?

Ik wacht op haar.

Hij is het niet. - Wie dan wel?

Ik heb gezworen het nooit te zeggen.

Wat heb je gezworen? Je bent atheïst. - Ik heb het haar beloofd.

Die belofte geldt niet, Aurora is dood. Nu kun je en moet je het me vertellen.

Ik wil weten wie de minnaar van mijn vrouw was. Ik vraag me dat al 40 jaar af.

Zeik niet.

Je moet verdomme ophouden.

Zo praat je niet tegen de president.

Arresteer me maar wegens belediging van de staat, maar ik zeg die naam nooit.

Dag, Riccardo.

Hoe het met me gaat?

Heb je nog een andere vraag?

Met papa?

Goed.

Hij rookt nog één sigaret per dag en is bang het Quirinale te verlaten.

Vandaag heb ik Isa Rocca ontmoet.

Ze noemde me een idioot, maar dat boeide me niet.

Ze zei dat ik nog nooit heb liefgehad...

maar dat deed me niets.

Ze zei dat ik niet adem...

en dat brak me.

Het brak me van binnen.

Ja, vroeg of laat kom ik je opzoeken.

In het café sprak ik haar vriend.

De hele dag wacht hij buiten haar cel.

Wat hij doet?

Op haar wachten.

Zijn de wijzigingen akkoord?

De regering heeft je suggesties aanvaard.

Je kunt nu tekenen.

Waarom is deze man, Cristiano Arpa...

gestopt met lezen en bezoekers ontvangen?

Waarom is hij gestopt met leven?

Je verandert van onderwerp. - Ja.

Op advies van Ugo heb ik Isa Rocca bezocht.

Dat is niet volgens voorschrift. - Ik moest toch de waarheid van nabij zien?

Nee, ik zei dat ik hem toevallig had gezien.

Ik ben de rituelen zat. - Snap ik.

Vertel me over Isa Rocca.

Haar man heeft haar jarenlang gemarteld.

Hij sloot haar op in een donkere kelder, stak haar haar in brand en sloeg haar.

Maar zij heeft hem in zijn slaap vermoord, met 18 messteken.

Dat is moord met voorbedachten rade.

Ik weet het.

Heeft ze berouw?

Heeft ze berouw? - Ja, ja.

Je kunt niet liegen.

Ze zegt hem met die moord te hebben bevrijd

van een terminale psychische stoornis.

Voor haar is het euthanasie. - We hebben geen euthanasiewet.

En toch verdient ze gratie.

Er moet een juridische grond zijn. - Weet ik.

Toch verdient ze gratie zonder enige twijfel.

Hier is de twijfel:

Isa Rocca is de nicht van de partner van de minister van Justitie.

Ugo? - Ja, Ugo Romani.

Ugo en ik zijn vrienden sinds de middelbare school.

Als ik haar gratie verleen, word ik afgebrand.

Bureaucratie...

Iedereen walgt ervan omdat het vertraagt...

maar dat moet ook.

Wat? - Overhaaste beslissingen voorkomen.

Ik heb meer tijd nodig om na te denken.

Er is een probleem met de audio. We kunnen niet met ingenieur Giordano praten.

Hij weet niet dat we verbonden zijn. Oké, ik blijf nog even naar hem kijken.

'Mijn liefste...

achter mijn gecultiveerde en serieuze uiterlijk...

besef ik dat ik altijd door één enkel doel ben gedreven:

de liefde.

Mijn grenzeloze liefde voor jou.

Vandaag is die onmogelijk geworden.

Daarom zul je er binnenkort niet meer zijn.

En ik ook niet meer.

Ik ga proberen mezelf te laten leven...

in afwachting van onze volgende mysterieuze ontmoeting.

De wereld heeft hier een mooi woord voor:

het hiernamaals.

Voor altijd de jouwe, Cristiano.'

Mag ik je een grap vertellen? - Nee.

Jammer, want hij was grappig.

Roken?

Jij was het.

Wat?

Jij was Aurora's minnaar veertig jaar geleden.

Mariano?

Als dit jouw manier is...

om te zeggen dat Isa Rocca geen gratie krijgt, jammer dan.

Zeg het maar gewoon.

Jij was het.

Luister goed...

misschien beledig ik de staat, maar ik zeg het toch:

je bent gek geworden. Hoe kun je dat denken?

Ik ben al sinds het lyceum je beste vriend.

Jij was het.

Ik weet het.

Ugo...

Waar denkt mijn vader aan als hij rookt?

Aan je moeder.

Mijn moeder?

Ja.

Vraag het me.

Vraag het me.

Waarom laat je hem niet gaan?

Hij heeft het me niet gevraagd.

We worden moediger bij gevaar

Waar ga je heen? - Ik heb hier niets meer te doen...

en ik ben al jaren niet weggeweest.

Ik ga naar Riccardo in Montréal.

Ik kan meegaan. Ik wil hem ook zien. - Nee.

Riccardo en ik hebben besloten om samen tijd door te brengen als broer en zus.

Je straft me omdat ik dat wetsvoorstel niet onderteken.

Het is niet belangrijk.

Ugo zal het ondertekenen als hij je plaats inneemt.

O ja? Nou, reken daar maar niet op.

Vanwaar die interesse in die wet? - Wat is dat voor een vraag?

Misschien ben jij niet meer geïnteresseerd in de wereld, maar anderen nog wel.

Je vertrekt om me te straffen.

Je begrijpt er niets van. - Wat moet ik begrijpen?

Ik wil hier niet zijn als je het Quirinale voorgoed verlaat.

Inderdaad, ik begrijp niets.

Ik heb nooit begrepen wie je broer is of wie jij bent.

Ik weet niet of je vrienden hebt, een vriendje, een vriendin.

Het enige wat ik van je weet, is dat je elke dag rechten studeert.

En dat ik mijn leven heb opgeofferd voor jou? Weet je dat dan niet eens?

Maar nu heb je me niet meer nodig. Eigenlijk heb je me nooit nodig gehad.

Het enige wat je altijd nodig hebt, is 'meer tijd om na te denken'.

Je termijn loopt bijna ten einde, wanneer neem je een beslissing?

Binnenkort.

Jij weet ook niets over mij.

Ik weet wat je me laat weten.

40 jaar geleden...

heeft je moeder...

me bedrogen met een andere man.

Ik ben er nooit overheen gekomen, verdomme.

Ik heb je nog nooit horen vloeken.

Ik ook niet.

Wat wil je dat ik zeg, papa?

40 jaar geleden, de verjaringstermijn is verstreken.

Je moet je vermannen en veranderingen doorvoeren.

Ik moet gaan. Ik bel je als ik geland ben.

Ik ben in de war.

Een astronaut huilt in de ruimte en lacht dan om zijn tranen.

Coco Valori wil musea in brand steken...

maar niet de naam noemen die ik wil horen.

Uit loyaliteit aan een vriendin. Maar ze is toch ook mijn vriendin?

Een beeldschone vrouw vroeg me om met haar uit te gaan.

Ik zie haar weglopen, vrij, vrolijk.

En ik vang een glimp op...

van waar geluk uit bestaat. En het licht was niet eens zo geweldig.

Ik eet niet veel en rook nog minder.

Toch doet de long die ik niet heb pijn.

Mijn kinderen...

regelen dingen zonder mij. Ze zijn slim.

Ze kennen de toekomst, ik niet eens het verleden.

En dan is er nog mijn beste vriend...

Ik heb hem...

beledigd, erger nog, ik heb hem vernederd.

En dan is er nog een man...

die niet meer leest, niemand meer ziet. Maar wat weet hij?

Wat weet hij dat ik niet weet?

Een andere man wacht elke dag buiten een gevangenis op zijn vriendin...

in de regen, in de kou, in de hitte.

Ik denk elke dag aan mijn vrouw.

Ik aanbad haar...

en ik haatte haar, ze heeft me bedrogen.

Toch bleef ik van haar houden en haar respecteren.

Ook al was het enige redelijke dat ik dacht haar te vermoorden,

maar dat deed ik niet.

Waarom niet?

Ten slotte is er nog dit paard.

Hij is stervende.

We lijden allemaal samen met dit paard.

Weet je wat je hebt, mijn vriend?

Wat?

Genade.

En wat is dat?

Scan ons als we daar aankomen

Noem de straf die de bro's moeten zitten

10 jaar in het hoofd 3 op de iPhone, 4 in de zak

Vaarwel detailhandel, Hallo Sebastian Ingrosso

Zwarte Amex en gouden Visa die het verpletteren

Twee half-Filipijnse meisjes in Philipp Plein sneakers

Wolken in de lucht Mijn bankrekeningen groeien

Yo, als jij rapt Huilen de meiden

En dus, shh, shh als je het niet snapt

Op de 39e verdieping hasj rokend

Ik ben in de flow De temperatuur stijgt

En ondertussen huilen alle meisjes

Leun uit het raam O mijn dealer

En ondertussen huilen alle meisjes

President.

Elvis... - Ik heb meer tijd nodig om na te denken.

Dat is niet nodig.

U hoeft niet te beslissen.

Elvis is overleden.

Door natuurlijke oorzaken?

Ja, door natuurlijke oorzaken.

President, u hebt de seizoensopening in La Scala.

Goed...

maar eerst wil ik naar de plek waar ik Aurora heb ontmoet.

Arpa zit daar vlak bij in de gevangenis. Ik wil met hem praten.

Dat is niet volgens voorschrift. - Ik ben de voorschriften beu.

Deze vorm van rebellie uit zich meestal op 18-jarige leeftijd.

Vergeef me, president.

Ik wil u iets vragen, secretaris.

Van wie zijn onze dagen?

Niemand weet dat.

Laten we proberen daar achter te komen.

Vanaf de vertrouwde daken van het dorp

Zijn de dappere Alpini vertrokken

Ze tonen de kracht en moed

Van hun standvastige jeugd

Het zijn knappe cadetten uit de Alpen

In de robuuste jeugd

Van hun moedige, sterke harten

Ademt een onverzettelijke trots

O dappere Alpino

Verdedig altijd de grens

En daar aan de grens

Houd altijd de vlag hoog

Schildwacht, houd wacht

Verdedig onze Italiaanse grond

Waar de liefde glimlacht

En de zon vriendelijker schijnt

Daar, te midden van bossen en ravijnen

Daar, in de koude mist en het ijs

Slaan ze krachtig met hun pikhouwelen

En worden de paden korter

En wanneer de zon brandt en verwarmt

De bergtoppen en de diepten

De dappere Alpino bewaakt en kijkt

Klaar om te vragen: Wie gaat daar?

O, dappere Alpino

Je verdedigt altijd de grens

En daar, aan de grens

Houd altijd de vlag hoog

Schildwacht, houd wacht

Verdedig onze Italiaanse grond

Waar de liefde glimlacht

En de zon vriendelijker schijnt

NIEMAND KOMT HIER LANGS

NIEMAND KOMT HIER LANGS

Ik neem ontslag...

twee weken voor het einde van mijn ambtstermijn.

Waarom, president?

Omdat ik dan...

als senator voor het leven...

het recht heb om te stemmen voor de volgende president.

President, mag ik u een compliment geven?

Graag.

U bent heel erg intelligent.

Ja.

Dat heb ik ook gehoord.

Ik heb hier gewoond.

En zij liep voorbij.

Waarom staan die twee stoelen daar?

Ik weet het niet precies.

Meneer de burgemeester...

hoe denkt u over het gratieverzoek voor Arpa?

Een mooi voorbeeld van gemeenschapsparticipatie.

Arpa heeft generaties leerlingen lesgegeven.

Hij was altijd geliefd en gerespecteerd.

Iedereen was ontroerd...

door de toewijding waarmee Arpa zorgde voor zijn arme vrouw met Alzheimer.

Het gratieverzoek werd ondertekend door alle burgers.

Echt allemaal?

Dat is verrassend.

Bijna allemaal.

Wie hebben niet getekend? - Twee mensen maar.

Wie zijn dat?

Mijn vrouw...

en ik.

Waarom? - Dit is een klein dorp.

Ik vroeg niet hoe groot het dorp is.

Ik vroeg waarom u beiden niet heeft getekend.

Mijn vrouw heeft Cristiano Arpa nooit gemogen.

En ze zegt... - Wat zegt ze?

Volgens mijn vrouw...

kreeg zijn vrouw geen woedeaanvallen door Alzheimer.

Maar dit is de mening van mijn vrouw. - Waardoor dan wel?

Mijn vrouw houdt vol dat Arpa een tijdje een andere vrouw had.

Waarom laat Cristiano Arpa zich volgens u sterven?

Ik weet het niet. - Wat zegt uw vrouw erover?

Ze zegt dat het een tactiek is...

om medelijden te wekken en zo meer kans op gratie te maken.

Ze beweert ook...

Wat?

Dat Cristiano Arpa erg slim is.

Maar dat is maar haar mening. - Wat is uw mening?

Mijn vrouw is ook erg slim.

Is het een vergissing?

Wat?

Hierheen komen.

Cristiano Arpa ontmoeten in de gevangenis...

in een poging dichter bij de waarheid te komen.

Mag ik eerlijk zijn?

Het is waanzin.

Maar u bent een groot jurist, u kunt de waarheid achterhalen.

Geef hem geen ruimte, zet hem met de rug tegen de muur.

Generaal, dit is geen oorlog.

Jammer.

Hebt u nooit iets doms gedaan?

Eén keer.

Ik inspecteerde de kamer van mijn zoon Antonio.

In een la, in een etui...

vond ik een joint.

Ik heb hem opgerookt.

En had dat enig effect? - Nee.

Ik kan niet inhaleren.

En u?

Ik ben nooit een moedig man geweest.

Jullie juristen en wij militairen...

dachten dat wetten en discipline...

ons zouden hebben bevrijd van de vervelende taak...

om gevoeligheid te tonen.

Maar zo werkt het niet.

Wilt u ook Isa Rocca ontmoeten? Zij zit hier ook.

Ik zie de noodzaak er niet van in.

President, we hebben een ruimte voor u gereserveerd.

Nee, ik wacht wel bij de anderen.

Gaf u geschiedenis?

Mist u het lesgeven?

Ik heb nooit iets onderwezen...

ik speelde alleen enthousiast na wat er in de boeken stond.

Mijn leerlingen waardeerden me omdat ik redelijk acteerde.

Speelde u alleen op school toneel of ook thuis?

Sorry, maar het heeft geen zin om deze vraag te beantwoorden.

Als je een goede acteur bent word je toch nooit geloofd.

Wat het antwoord ook is.

Ze zeggen dat u een minnares had. - Dat is niet waar.

Ik ben niet van plan u aan te klagen.

Dank u.

Godzijdank kwam de uitspraak snel.

Ik heb mezelf direct gemeld. - Dat is geen verzachtende omstandigheid.

Nee, maar het is een feit.

U verklaarde dat u geen gratie verdient.

U lijkt niet geïnteresseerd in het herwinnen van uw vrijheid.

Op mijn leeftijd heb ik niet veel aan vrijheid.

Had uw vrouw Alzheimer? - In het laatste stadium.

Haar leven was een hel.

Het mijne ook.

Dus u hebt haar vermoord om haar uit haar lijden te verlossen?

Nee, ik heb haar uit liefde vermoord. - Uit liefde.

Dit heb ik al te vaak gehoord.

Elke keer begrijp ik het niet.

Liefde als alibi voor de dood.

Liefde is toch een viering van het leven?

U hebt helemaal gelijk, maar helaas is dat het punt niet.

Wat dan wel?

Het punt is dat het niet altijd makkelijk is om je principes na te leven.

Kortom, u wilt geen gratie?

Al mijn mededorpsbewoners willen het.

Niet iedereen.

Een paar dagen voor u haar wurgde, schrijft u haar:

'Ik probeer mezelf te laten leven.' Maar nu bent u van gedachten veranderd.

U laat uzelf sterven.

Wilt u zeggen dat ik toneelspeel? - Nee.

Ik zie een tegenstrijdigheid.

En tegenstrijdigheden leiden tot twijfel.

Daarom zijn er 2046 pagina's nodig om een handboek strafrecht te schrijven.

Maar ik zie geen tegenstrijdigheid.

Jezelf laten leven is hetzelfde als jezelf laten sterven.

Waarom laat u uzelf sterven?

Omdat ik alleen maar wil vergeten...

en weer licht wil worden.

'Koude. Jij verwarmt.

Duisternis, jij verlicht.

Ik ben verdwaald.

Jij zult me vinden.

Niet nu.

Morgen.

Eén, tien...

honderd herfsten.'

U hebt ons gered van die onbezonnen dwaas.

President, u hebt ons gered.

Wat een warm welkom kreeg je in La Scala, hè?

Het land houdt van je.

Binnenkort houden ze van Ugo Romani. - Wat klets je nu?

Wist je dat niet?

Ugo wil president worden. - Mijn god.

Kun je voor je gaat een wetsbesluit ondertekenen...

dat ambitie in ons land definitief verbiedt?

Wat is er, schat?

Het was een goede grap.

Als ik bid, val ik in slaap. - Bofkont, ik moet twee slaappillen nemen.

Aurora droomde elke nacht en 's ochtends deed ze er uitgebreid verslag van.

Heerlijk vond ik dat.

Droom je weleens? - Nooit.

Zou je dat wel willen?

Heel graag.

Waarover zou je willen dromen?

Aurora?

De afwezigheid van zwaartekracht.

Oké, ik zal het zeggen.

Het was niet Ugo.

Dat zei je al en ik geloofde je niet.

Mariano, het was Ugo niet.

Wie dan?

Ik.

Gefeliciteerd.

Ik zeg sorry na Niet alsjeblieft voor

In mijn hoofd een splatterfilm Ik drink chocomelk zoals in Clockers

Een stapel geld als een Double Whopper

De Italiaanse nachtmerrie als je blut bent

Een rood vizier zoals in Metal Gear Solid

Ik kijk naar de zee en zie een zee van geld

Jij zet het volume harder Ik verhoog het inkomen

Scan ons als we daar aankomen

Noem de straf die de bro's moeten zitten

Wij lagen elkaar niet.

Maar we waren zo slim om dat te verhullen. - Nee...

we waren niet slim...

we waren elegant.

Is het een probleem als ik naar huis loop?

Ik heb al zeven jaar niet meer gewandeld.

Geen probleem, komt goed.

Uitstekend.

En als ze nu gelogen heeft. - Wie?

Coco. - Waarover?

Ik zal nooit zeker weten wie de minnaar van mijn vrouw was.

Mag ik een kritische noot plaatsen?

Ja.

Maar wees voorzichtig.

U hecht te veel waarde aan de waarheid.

Dat is een beroepsdeformatie van rechters.

Maar u bent nu met pensioen.

Wat gaat u vanavond doen, president?

Pizza bestellen.

Ik heb een verrassing voor u. - Waar is het?

Dat merkt u nog wel.

Een kurassier is goed in verbergen.

Om niet openlijk emotioneel te worden.

Een kurassier is van alle markten thuis.

Hallo?

Met Mariano De Santis, de oud-president.

O, verdomme.

Neem me niet kwalijk. - Geen probleem.

Maar u heeft mijn nummer?

Ik heb het mevrouw Cafiero gevraagd. Is dat erg?

Integendeel.

Bent u nog hoofdredactrice van Vogue?

Jazeker. - Goed.

Wilt u nog weten hoe een oud-president zich in zijn vrije tijd kleedt...

of is het te laat? - Te laat? Natuurlijk niet.

Goed. Ik ben klaar om uw vragen te beantwoorden.

Ja.

We beginnen meteen.

Oké. Weet u nog hoe u zich als jongen kleedde?

Natuurlijk.

Ik houd niet van vergeten.

Ik herinner me graag dingen.

Ik zal niet ontkennen dat ik ook graag zo'n man had willen zijn...

die zich op zijn gemak voelt in een rood jasje met een witte broek.

Maar ik heb nooit de moed gehad.

Weet u, mevrouw, ik ben altijd...

een grijze, saaie man geweest.

Ik ben altijd...

een man van de wet geweest.

En dat vond ik nooit erg.

Mijn vrouw was...

de extraverte van ons tweeën.

En dat maakte me gelukkig.

Zij...

hield van...

rood, geel, crème.

In de zomer blauw.

Ja...

blauw.

Blauw in al zijn nuances.

Zo prachtig.

In de winter groen.

Ja. En u weet vast...

dat groen niet iedereen staat.

Aurora zag er prachtig uit in groen.

Op een dag...

een paar dagen voor haar heengaan...

droeg ze een broche...

op een blauw jasje.

Dus ik zei tegen haar:

Aurora, met een broche op je jasje ben je te damesachtig.

En zij...

zei verbaasd: Hoezo?

Ben ik geen dame dan?

Op dat moment kwam er een vreemd antwoord in me op.

Ik zei:

Je bent mijn meisje.

Dat was niet vreemd.

Dat was hartverscheurend.

Ja, hartverscheurend is het juiste woord. Aurora lachte namelijk niet.

Wat deed ze dan?

Eerst zei ze: Hou toch op.

Maar ik zag dat ze stiekem ontroerd was.

Ik realiseer me dat ik je niet veel over mezelf vertel.

Dat maakt niet uit. Het is geweldig om u over uw vrouw te horen praten.

Interesseert u dat?

Heel erg.

Kijk, eenvoudig gezegd...

Aurora was de perfecte vrouw.

De perfecte vrouw voor mij.

Waarom?

Omdat ze me nooit vergat.

Neem alle tijd die u nodig hebt, president.

Ik wacht op u.

Weet u dat u zeer fijngevoelig bent.

Dank u, president.

Daarom wil ik u graag een primeur geven.

Het zou het hoogtepunt van mijn carrière zijn.

Voor ik het Quirinale zou verlaten...

wilde ik nog één wetsvoorstel ondertekenen,

dat over het recht op euthanasie.

Niemand weet het nog.

Dit is echt het hoogtepunt van mijn carrière.

Hoe zal de paus hierop reageren?

Ik denk niet dat hij het slecht zal opnemen,

de paus is mijn vriend.

Ik vrees toch dat hij er niet blij mee zal zijn.

Ach, dat is onvermijdelijk, we hebben verschillende rollen.

De paus moet verantwoording afleggen aan God...

ik aan mijn kinderen.

Wat gaf de doorslag?

Dit is echt verrassend.

Iedereen dacht dat u als katholiek, die altijd zoekt naar evenwicht...

en compromissen, tijd zou rekken en hem niet zou ondertekenen...

en de taak zou overlaten aan uw opvolger.

Wat heeft u overtuigd? - Mijn dochter.

Zij heeft me overtuigd.

Ze is een geweldige juriste.

Ze bracht mijn principes aan het wankelen.

U bent ook een geweldig jurist.

Ik zal u iets banaals vertellen, mevrouw.

Er is een tijd dat kinderen hun ouders moeten volgen...

maar daarna komt er een tijd dat ouders hun kinderen moeten volgen.

Bovendien heeft mijn dochter iets extra's...

passie...

die ik door mijn leeftijd ben kwijtgeraakt.

Hebt u uw passie weer gevonden?

Het is te laat voor passie...

maar...

Ik heb iets gevonden dat erop lijkt.

Genade.

Genade is de schoonheid van twijfel.

Dus u hebt besloten te tekenen, ook al twijfelde u?

Is dat niet wat we altijd doen?

Elke dag?

Zekerheden veinzen.

Ja, president...

dat doen we elke dag.

Dat heet moed.

Op een dag vroeg mijn dochter Dorotea me:

Van wie zijn onze dagen?

Het antwoord is zo duidelijk.

Ze zijn van ons.

Vreemd genoeg is een mensenleven te kort om dat te begrijpen.

Arpa, u bent vroeg. Had u niet tot 22.00 uur verlof?

Dag, Dorotea.

Dag, Riccardo.

Dag, papa. - Wat ben je aan het doen?

Ik ben aan het eten.-Wat?

Quinoa.

Hij heeft een pizza laten bezorgen.

Precies je moeder.

Hoezo?

Je kent me.-Niet echt.

Ik had nooit gedacht dat je Isa Rocca gratie zou verlenen.

En dan de motivatie.

'Legitieme, preventieve zelfverdediging.'

Een zeer gewaagde uitbreiding van het principe van zelfverdediging.

Zelfverdediging tegen een leven dat een hel was.

Maar ze heeft hem in zijn slaap vermoord.

Als hij wakker was geworden, zou hij haar weer martelen.

Ze had kunnen weglopen. - Nee.

Dat kon ze niet.

Waarom niet?

Omdat ze van hem hield.

Ze zou zijn weggelopen van haar eigen leven.

Ze had geen andere keuze...

daarom kreeg ze gratie.

En waarom Arpa niet?

Zijn verhaal was misleidend.

In welke zin?

Hij hield niet van zijn vrouw.

Hoe weet je dat? - Ik heb hem gesproken.

Hij was gebroken.

Van binnen gebroken.

Buiten elke redelijke twijfel.

Papa...

wil je mijn nieuwste liedje horen?

Goed.

ISA ROCCA EN HAAR VRIEND GINGEN ZES MAANDEN...

NA HET PARDON UIT ELKAAR.

CRISTIANO ARPA HEEFT NA DE GRATIEWEIGERING...

EEN NIEUWE AANVRAAG INGEDIEND. NU OP EIGEN NAAM.

UGO ROMANI VERLOOR MET ÉÉN STEM DE PRESIDENTSVERKIEZING.

WAARSCHIJNLIJK DIE VAN MARIANO DE SANTIS.

DOROTEA DE SANTIS GING OP DANSLES.

DE SANTIS IS SENATOR VOOR HET LEVEN EN GAAT ELKE OCHTEND NAAR DE SENAAT.

'S AVONDS WACHT HIJ OP ZIJN VRIENDIN COCO VALORI VOOR EEN LICHTE MAALTIJD.

Laat me met rust.

Voor Claudio

YLF-vertalingen: Corina Blank