Original subtitles

ญี่ปุ่น ประเทศเศรษฐกิจใหญ่อันดับต้น ๆ ของโลก

ประเทศที่ขึ้นชื่อว่า สะอาด ปลอดภัย

เป็นระเบียบที่สุดแห่งหนึ่ง

และเป็นประเทศในฝันของหลายคน

ตอนเช้านี่ ถ้าเกิดว่าไปอยู่โซนโลว์คลาสนะครับ

อาจจะเห็นคนไร้บ้านน่ะ

มาแย่งกล่องโฟมกันนะครับ

แย่งขยะกัน เหมือนจะต่อยจะตีกันเลย

คนญี่ปุ่นเนี่ยเหรอครับ

คนญี่ปุ่นครับผม

แต่ในโอซาก้า เมืองใหญ่อันดับ 2 ของประเทศ

ทุกคืน ยังมีคนหลายร้อยชีวิต

ต้องนอนบนกล่องกระดาษ

ใต้ทางรถไฟ และริมแม่น้ำ

พวกเขาไม่ใช่คนแปลกหน้าจากที่ไหน

หลายคน คือคนที่เคยสร้างเมืองนี้ขึ้นมากับมือ

เคยเป็นคนงานก่อสร้าง

เคยเป็นพนักงานบริษัท

และบางคนก็เคยเป็นถึงขั้นเศรษฐีด้วยซ้ำ

ไร้บ้านเพราะว่าเป็นผู้บริหารบริษัท

หมายถึงว่า เคยรวยมาก่อน / เคยรวยมาก่อน

ผิดพลาด บริหารผิดพลาด อะไรแบบเนี้ย

ก็เลยล้มละลาย

กลายเป็นคนไร้บ้านในที่สุด

ลุงคนนี้ อายุ 86 ปี

ใช้ชีวิตข้างถนนมาแล้วกว่า 15 ปี

ทุกวัน เขาจะเข็นรถออกไปเก็บกระป๋อง

อ๋อ... แกเป็นนักเขียนนิยาย

เกี่ยวกับสืบสวนสอบสวนอะครับ

อ๋อเหรอ / ครับผม

แกเป็นนักเขียนเกี่ยวกับ... / อาชีพเก่าเขาเหรอ

ใช่ ที่ทำอยู่ตอนนี้ด้วย

และสำหรับคนที่ยังพอมีเงินค่าเช่าห้อง

ทางเลือกในย่านนี้ คือห้องที่กว้าง

พอที่จะกางแขน แตะผนังได้ทั้งสองฝั่งเท่านั้น

ทำไมประเทศที่ร่ำรวยขนาดนี้

ยังมีคนต้องนอนข้างถนน

และต่อคิวขออาหารฟรี

พวกเขาเป็นใคร?

นิชินาริ มุมมืดในประเทศญี่ปุ่น

นี่เรามาถึงแล้วใช่ไหมครับ

มาถึงแล้ว

เดี๋ยวเราไปจอดตรงนั้น

โอ้โห

เขาเรียกว่าโซนอะไรอะครับบัง โซนเนี้ยครับ

อันนี้โซนนิชินาริ

นิชินาริ

คนที่จะพาเราเข้าไปในวันนี้นะครับคือ บังฮาดี้

หนุ่มใต้ จากเมืองไทย

ที่ใช้ชีวิตในโอซาก้ามาแล้วเกือบ 20 ปี

อันนี้ก็คือใช้ชีวิตในโซนไหนอะครับ

โซนโอซาก้าอย่างเดียว

โซนทั้งโอซาก้า ทั้งนาระ

นาระ นี่คือแถวไหนอะครับ

นาระ นี่ก็เหมือนบ้านเรา

ก็ภูเก็ต พังงาครับ

มันอยู่ติดกันเลย

คนไร้บ้านอะ มันก็...

กฎเกณฑ์อาจจะ... เขาอาจจะไม่

อาจจะเข้าไม่ถึงกฎเกณฑ์

เขาอาจจะอยู่เหนือกฎเกณฑ์

อ๋อ... แสดงว่าก็จะมีคนไปบริจาค ไปอะไรอย่างงี้ด้วย

มีรัฐบาลช่วยอยู่ครับผม

อาทิตย์นึง ก็จะมีมาแจกข้าว

อาทิตย์ละครั้งสองครั้ง ครับผม

นี่เรามาถึงแล้วใช่ไหมครับ

มาถึงแล้ว

เดี๋ยวเราไปจอดตรงนั้น

โอ้โห

เขาเรียกว่าโซนอะไรอะครับบัง โซนเนี้ยอะครับ

อันนี้โซนนิชินาริ

นิชินาริ

ผมว่ายังดูดีกว่าบ้านเราเยอะเลยนะ เอาจริง ๆ

สายไฟ ถนน

ขยะ ก็ไม่มีอะ

ส่วนหนึ่งของย่านนี้นะครับ

เคยถูกเรียกว่า คามากาซากิ

ตลาดแรงงานรายวัน ที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น

ยุคสร้างชาติ หลังสงคราม

และช่วงที่ญี่ปุ่นกำลังเตรียมงาน World Expo ในปี 1970

แรงงานจากทั่วประเทศมารวมตัวกันที่นี่

หลายหมื่นชีวิต

แต่เมื่อฟองสบู่เศรษฐกิจแตกในยุค 1990

งานหายไป

คนงานแก่ตัวลง

และหลายคนไม่มีที่ไป

วันนี้นะครับ นิชินาริ คือเขตที่มีสัดส่วน

ผู้รับเงินสวัสดิการสูงที่สุด ในประเทศญี่ปุ่น

แถวนี้ตอนกลางคืน

มันจะมีอีกโซนนึงนะ

ที่ไม่ควรมาเดินตอนกลางคืนอะครับ

แถว ๆ นี้อะครับ

แถว ๆ นี้ ไม่ไกลจากที่นี่ครับผม

เพราะว่ามันเป็นแหล่งพวกคนไร้บ้านอยู่กันเยอะ

แล้วถ้าเป็นผู้หญิงอะไรแบบเนี้ย

ก็มีโอกาสโดน

ปล้น โดนจี้ มีโอกาสครับผม

ในญี่ปุ่นเนี่ยเหรอครับ

ในญี่ปุ่นครับผม

เราก็เลยต้อง...

มันมีโอกาส แต่อาจจะน้อย

แต่มันมีโอกาสนะครับ

ห่างจากตรงนี้นะครับ ไม่ถึง 1 กิโลเมตร

คือย่านชินเซไก และเท็นโนจิ

ที่นักท่องเที่ยวต่อคิวถ่ายรูปกับหอคอยซึเทนคาคุ

คือความแตกต่าง

ความย้อนแย้งนี่มันอยู่ใกล้กัน

อยู่ใกล้กันแค่เอื้อมมือเลยอะ / อ๋อ...

ใช่ / เขาเรียกว่า ความเหลื่อมล้ำไหม

ใช่

ความเหลื่อมล้ำ

คือมันอยู่ใกล้กันมาก

แต่อยู่ใกล้แค่ฝั่งถนนเอง

สองโลกที่อยู่ห่างกันแค่ถนนฝั่งตรงข้าม

และในโลกอีกฝั่งนึง

เรากำลังจะได้พบกับคนที่ใช้ชีวิตอยู่ข้างถนนจริง ๆ

เดินไม่ถึง 5 นาทีนะครับ

เราก็เจอคนแรกเลยครับ

ชายสูงวัย นั่งอยู่บนผ้าปูข้างกำแพง

ข้างตัวคือรถเข็น

ที่บรรทุกข้าวของทั้งหมดที่เขามี

ทำไมถึงไร้บ้านอะบัง

ประเทศที่เจริญขนาดเนี้ย

มันดูย้อนแย้ง

มันดูแบบ... / มันดูย้อนแย้งนะ

ประเทศที่แบบ

ประเทศที่เจริญแล้วอะ

บางคนอะนะ

ที่เราเห็นเป็นคนไร้บ้านอะนะ

บางคน เขาเป็นพวกผู้บริหารบริษัท อะไรแบบนี้ก็มีนะ

แต่เพียงแค่เขา...

ไร้บ้าน เพราะว่าเป็นผู้บริหารบริษัท

หมายถึงว่าเคยรวยมาก่อน

เคยรวยมาก่อน

ผิดพลาด บริหารผิดพลาด อะไรแบบเนี้ย

ก็เลยล้มละลาย

กลายเป็นคนไร้บ้านในที่สุด

อ๋อ อันนี้เขานอนตรงนี้

นี่ที่นอนเขา

ก็คือเป็นรถลากอย่างเงี้ยเหรอครับ

เป็นนี่... มันมีถัง มันมีไอ้กล่องลังอยู่

ลังอยู่ / อ๋อ

แกอยู่ตรงนี้เลย

อ๋อ อยู่ใน...

เขาเรียกว่าอะไร

ทางผ่านของรถไฟเนี่ยอะครับ

ใช่ อยู่ใต้สะพาน

ที่เราได้ยินเนี่ย

ใช่ สะพานรถไฟเลย

ชายคนนี้ เป็นคนโอซาก้าโดยกำเนิด

เขามีลูกที่ทำงานแล้ว

และมีลูกอีกคนที่กำลังเรียนชั้นมัธยมอยู่

เขาบอกว่า ครอบครัวก็ส่วนครอบครัว

เขาคือแยกมาอยู่ / ใช่

แยกกันอยู่อย่างงั้นเลยเหรอ

ครอบครัวก็คือครอบครัว

อ๋อ ก็คือหย่ากัน

เลิกร้างกัน

ลูก ๆ ก็อยู่กับครอบครัวทางฝั่งโน้น

ส่วนเขาก็ออกมาใช้ชีวิตอย่างงี้

ไม่ได้รับเงินช่วยเหลือจากรัฐบาล

ก็คือหาเงิน... การขอ / หาเงินเอง ใช่

อ่อ นี่ก็คือการนอนของเขา

ก็คือนอนบนลังอย่างเงี้ยอะบังนะ / อืม

ใช่ ยิ่งหน้าหนาวนี่ทรมานเลย

แล้วก็นี่ก็คือของ ที่เขาจะลากไปนู่นไปนี่

เวลาจะย้าย / ใช่ ๆ เวลาย้าย

ถ้าเขามาไล่ ก็จะย้ายไปเรื่อย

ไม่น่าเชื่อว่าในประเทศที่เจริญขนาดนี้

จะมีแบบนี้นะ / ใช่ ๆ

ในญี่ปุ่น เมื่อมีคนยื่นขอสวัสดิการยังชีพ

เจ้าหน้าที่อาจติดต่อไปหาญาติ

เพื่อถามว่าใคร พอจะช่วยดูแลได้บ้าง

หลายคนจึงยอมอยู่ข้างถนน

ดีกว่าให้ครอบครัว หรือคนรอบข้างรู้

และฤดูหนาว คือช่วงที่ยากที่สุด

อุณหภูมิกลางคืนในโอซาก้า อาจลดลงใกล้ศูนย์องศา

ที่นอนของเขามีเพียงกล่องกระดาษ

ผ้าห่มไม่กี่ผืน

ตัวเลขทางการ นับคนไร้บ้านทั่วญี่ปุ่นเนี่ย

ได้ราวประมาณ 2,000-3,000 คน

โอซาก้า มีมากที่สุด

แต่นี่นับเฉพาะคนที่นอนข้างถนนนะครับ

ไม่นับคนที่อาศัยร้านอินเทอร์เน็ต

หรือห้องราคาถูกเป็นคืน ๆ

ญี่ปุ่น ประเทศที่ขึ้นชื่อเรื่องความเจริญ

ความปลอดภัย และคุณภาพชีวิตที่ดี

และเชื่อไหมครับว่า ในปี 2026 นะครับ

ญี่ปุ่นยังมีคนไร้บ้าน

ที่ทางการสำรวจพบถึง 2,481 คน

แต่ที่น่าสนใจก็คือ จังหวัดโอซาก้า

พบมากที่สุดถึง 803 คน

มากกว่าที่โตเกียวที่พบ 507 คน ซะอีกครับ

คำถามก็คือ ทำไมเมืองที่เจริญขนาดนี้

ยังมีคนต้องนอนข้างถนน

เรื่องนี้นะครับ ต้องย้อนกลับไปในช่วงทศวรรษที่ 1990 ครับ

เมื่อฟองสบู่เศรษฐกิจญี่ปุ่นแตก

บริษัทต่าง ๆ ลดการจ้างงาน

แรงงานรายวันจำนวนมาก สูญเสียรายได้

ปัญหารุนแรงจนไปถึงปี 1998 ครับ

เมืองโอซาก้า เพียงเมืองเดียวเนี่ย

เคยสำรวจคนไร้บ้านมากถึง 8,660 คน

และในปี 2003 นะครับ ญี่ปุ่นพบคนไร้บ้านทั่วประเทศ

สูงถึง 25,296 คน

การที่เราจะอยู่ในโอซาก้า

บังอยู่มา 18 ปี

รายได้แบบต่ำ ๆ ที่เราแบบ

อาจจะไม่เหลือเก็บอะ

แต่ว่าอยู่ได้อะ

อยู่ได้ / คือเท่าไหร่ครับ

ต้องมีประมาณขั้นต่ำ 20-25 ใบ

หมายถึง... / 20 ใบ เอาขั้นต่ำเลย

20 ใบ / 20 ใบ นั่นก็คือ 200,000 เยน

200,000 นี่กี่บาทอะครับ

200,000 นี่

40,000 / 40,000 เหรอ

ใช่ / 40,000 บาท

40,000 บาท

40,000 บาท นี่ก็คือไม่มีเก็บ

แต่พออยู่ได้

พออยู่ได้

บังเล่าว่า

สมัยบังอยู่ที่เมืองนาระนะครับ

แค่ค่าเช่าบ้านก็เดือนละแสนเยนแล้ว

แล้วคนที่หาเงินได้ไม่ถึง 200,000 เยน

จะไปอยู่ที่ไหน

ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าเช่าบ้าน

ใช่ และถ้าซื้อรถอีก

ผ่อนรถอีก / ผ่อนรถอีก

อันนี้ไม่เหลือเลย

มาแล้ว

นี่ / HOTEL Diamond

เจอแล้ว

ราคาต่อคืน 1,100 เยน

นี่ก็คือ 200 กว่าบาท

ห้องเต็มอ่ะ

โอ้โห

แต่ดูสภาพโรงแรมนะ

ลิฟต์ก็เก่า อะไรก็เก่านะบัง

ใช่ ๆ

เฮ้ย... แต่ว่าไอ้นี่คือห้องเต็มนะครับ

บังเขาเข้าไปถามละ

ห้องเต็ม เสียดายมากเลย

เดี๋ยวไปดูที่ใหม่

เดี๋ยวเราลองไปหาที่ใหม่

แต่ว่าห้องแบบนี้เต็มนะ

โรงแรมแบบนี้นะครับ คนญี่ปุ่นเรียกว่า โดยะ

สร้างขึ้นสำหรับแรงงานรายวัน

คือเมื่อก่อน แถวนี้นะครับ

คือศูนย์รวมของแรงงานจริง ๆ

ห้องขนาดราว 3 เสื่อทาทามิ

ห้องน้ำรวม

วันนี้นะครับ ผู้เช่ามีทั้งคนสูงวัย

แรงงานต่างชาติ และนักท่องเที่ยว

ห้องแบบนี้นะครับ เราอาจจะคิดว่า

อาจจะจองได้ไม่ยาก

แต่จริง ๆ แล้ว แทบไม่เคยว่าง

อันนี้ 1,300 เยน

อันนี้แพงกว่าเมื่อกี้นิดนึง

อ่า แพงกว่านิดเดียว

เดี๋ยวเราต้องเข้าไปดูว่า / ว่างหรือเปล่า

ว่างหรือเปล่า

ขออนุญาตนะครับ

Reception เริ่มเช็กอินบ่าย

หมายถึงว่าเริ่มจองได้บ่าย / อืม

แล้วเราจองก่อนไม่ได้เหรอครับ

คือถ้าไปนี่ก็คือต้องรอบ่ายโมง

ซึ่งตอนนี้มันเพิ่ง...

มันเพิ่งจะเที่ยงเอง

ใกล้จะเที่ยงเอง

ใกล้จะเที่ยงนะครับ

ยากเหมือนกันเนี่ย จะได้ห้องอย่างเงี้ย

ยาก

เดี๋ยวเราพยายามหาหลาย ๆ ที่

มันมีหลายที่

เดี๋ยวจะไปอีกโซนนึง

ระหว่างที่เดินทางหาห้องอยู่นะครับ

เราอยากจะถ่ายทำห้องมาก ๆ

ชายคนหนึ่ง ก็เดินมาทักเรา

พี่คนนี้นะครับ เขาเป็นวิศวกรจากประเทศอินโดนีเซีย

และมาทำงานในญี่ปุ่นได้ 3 ปีแล้ว

โชคดีมาก ๆ นะครับ ที่พี่เขาอนุญาตให้เราเข้าไปถ่ายในห้องได้

โดยที่ไม่ได้นัดมาก่อน

ยงมัง คือ 40,000

40,000 เยน

ประมาณ 8,000 บาท

อันนี้ในโอซาก้า ถือว่าถูกมากไหมบัง / ถูกมาก

อันนี้คือถูกมาก / ใช่ ๆ

นี้คือเขาบอก... เป็นห้องน้ำรวมนะครับ

ที่อยู่ในโรงแรม

ที่ล้างจานกลางนะครับ

ก็จะอยู่อย่างงี้

โอเค เดี๋ยวเรามาดูห้องพี่อินโดนีเซียนะครับ

เขาคนอินโดนีเซีย

ว่าเขาอยู่ยังไง

โอเค เขาบอกว่าเชิญได้เลยนะครับ

ว้าว นี่คือห้องที่เขาอยู่นะครับ

ด้านในนี่ก็จะเป็นห้อง

แคบ ๆ อย่างงี้นะครับ

แล้วก็มีผ้าละหมาดอยู่

มาชาอัลลอฮฺ​​

แล้วก็ทำกับข้าวกินกัน อย่างงี้อ่ะยี

แล้วก็นอนกันตรงนี้

นี่คือห้องรูหนู ในประเทศญี่ปุ่นนะครับ

ถ้าเราดูนะครับ

นี่จากผนังฝั่งนึงนะครับ

แล้วก็ผมยื่นมือเนี่ย

เกือบจะถึงอีกฝั่งนึงนะครับ

นี่คือห้องที่เขาอาศัยอยู่จริง ๆ

มีเบาะที่อยู่ตรงนี้

แล้วก็มีพื้นที่เก็บของตรงนั้นนะครับ

สามารถแขวนเสื้อผ้าตรงนี้

แล้วก็นั่งกินข้าว นั่งกินบะหมี่

ไก่ หม้อหุงข้าว

คือพัดลม

แล้วแต่เราจะดีไซน์นะครับ

ในห้องที่แคบขนาดนี้

มีห้องแบบนี้จริง ๆ นะครับ

ไม่น่าเชื่อนะครับว่า...

เราจะได้มาถ่ายอะไรแบบนี้นะครับ

ในประเทศญี่ปุ่น

โอ้โห

สุดจริง ๆ

อันนี้คือห้องราคา 8,000 บาท/เดือน

ซึ่งถือว่าถูกมาก ๆ ในโอซาก้า

เดือนนึงก็จะตกประมาณ 7,000-8,000 บาท โดยประมาณเนี้ย

เอาจริง ๆ มันก็เป็นห้องที่โอเค

แต่ว่าเนี่ย... พื้นที่ซ้ายไปขวาเนี่ย

ผมสามารถแตะได้นะครับ

ทุกคนเห็นไหม

เนี่ย พื้นที่ซ้ายไปขวาเนี่ย

ผมสามารถแตะได้

ไม่ใช่ห้องที่เราจอง

ไม่ได้จ่ายเงินด้วยนะ

เจอพี่เขาข้างล่าง

บอกว่า... คุณมาถ่ายอะไร

คุณเป็นคนที่ไหน

พอบอกว่าเป็นคนไทยอะ

เขาบอกว่า คนอินโดนีเซีย

เฮ้ย! พี่น้องกัน

มา ๆๆ ถ่ายห้องผม

ดูดิ

เขาเป็นวิศวกรนะครับ

มาทำงานที่นี่

เบาะนอน ราวแขวนเสื้อ

หม้อหุงข้าว พัดลม

และผ้าปูละหมาด

ทุกอย่างของชีวิต ถูกจัดวางอยู่ในพื้นที่

ที่กลางแขนแตะได้ทั้งสองฝั่ง

นี่คือห้องรูหนู ในประเทศญี่ปุ่น

ผมจะลองนอนให้ดูนะครับ

2 คนก็นอนได้

เออ 2 คน ก็นอนได้

แต่ว่ามันจะไม่มีที่กินข้าวอะสิ

คนไร้บ้านบางคนเนี่ย

จะเก็บเงินทั้งปี มาเช่าห้องแบบนี้

เพื่อหลบความหนาวที่เย็นจัด

จากหน้าต่างห้องนี้นะครับ

มองเห็นตึกเก่าอีกหลายหลัง

ที่มีห้องขนาดเดียวกัน เรียงซ้อนกันอยู่

แต่ละห้อง คือชีวิตของคนคนหนึ่ง

แม้แต่บังฮาดี้ ไกด์ของเราวันนี้นะครับ

ก็เคยอยู่ห้องแคบ ๆ ประมาณนี้

ค่าเช่าเดือนละ 50,000 เยน

อยู่ได้ไม่นานนะครับ

เขาก็เลยตัดสินใจ ย้ายไปอยู่นอกเมือง

เพื่อได้บ้านที่ใหญ่ขึ้น

และค่าเช่าที่ถูกลง

อันนี้คือชีวิตของห้องรูหนูจริงๆ ใช่ไหมบัง

อย่างเงี้ย / ใช่ ๆๆ

มันใช้ชีวิตกันแบบนั้น

เพราะว่าพื้นที่มันน้อย

ก็เลยทำอาหารอะไรก็...

อยู่ตรงนั้นเลย / อยู่ตรงนั้นเลย

โอ้โห เอาจริง ๆ นะครับ ออกมาจากห้องเนี่ย

รู้สึกเปิดโลกมากเลยนะ

คือเมื่อกี้เราไม่มีการนัดหมายเลยนะ

เราแค่เดินหาโรงแรม

ไปที่โรงแรม ไปที่โรงแรม ไปที่โรงแรม

แล้วก็เจอคนอินโดนีเซีย

เขาบอกไปถ่ายห้องเขา

แล้วสุดท้ายได้ถ่ายได้

ได้ถ่ายแบบที่เขาอยู่จริง ๆ อะ

แต่ว่าผมบอกเลยว่า

ถามว่าลำบากไหม

มันก็ไม่ได้สะดวกสบาย อะไรขนาดนั้น

ก็ต้องบอกตรง ๆ

แต่ถามว่ามันอยู่ได้ไหม ก็พออยู่ได้

แต่ถ้าอยู่นาน ๆ นี่ก็...

อาจจะมีความเครียดนะทุกคน

เพราะมันแคบ

วันเดียวกันนั้นนะครับ บนถนนสายเล็ก ๆ

เราเจอชายสูงวัยอีกคนหนึ่งครับ

กำลังจัดถุงกระป๋องบนรถเข็น