Original subtitles

தண்டானை

தண்டா நட்டா

அம்மா! அம்மா! என்ன கண்ணே? பைக் சாவி எங்கு அம்மா? அங்க புத்தர் சலக்கிட்டு

இருக்கிறது பார்.

ஏன்

அண்ணா? நீங்கத்தான் MLA ஆயிற்றீங்க இல்லை?

தம்பி என்ன இன்னும் பண்ணி வருத்துக்கொண்டு இருக்கு. அசிங்கமா இருக்கிறது இல்லை?

அசிங்கமா இருக்கா? வேண்டாம், ஒன்று செய்கிறாயா? சொல்லுங்கள்

அண்ண அழக்கச் சொல்வோம். ஏயா, அவனுக்குப் பிடித்ததான் அவன் அழக்கிறான். உனக்கு

எங்கே வலிக்கிறது?

என்னிடம் சொன்ன மாதிரி அவன்தைச் சொல்லிவிடாதே.

வாய் எப்படியே டர் என்று கிளிச்சுவிட்டுவான். அண்ணா, அது விடுங்கள்

அண்ணா. நம்முடைய மாவட்டைச் செயலில் ரத்தின் வெளி இருக்கிறார்

அல்ல

என்ன, நம்மை நான் இது தோற்றிவிட்டது? டேடே, சுமார்.

என்ன ஆயிற்று?

அடித்துவிட்டான். அடித்துவிட்டானா? யார்? கார்த்தியன் அடித்துவிட்டான்.

ஏன் அடித்தான்? சூடுப்படும்போது தெரியாமல் கால் பட்டிருக்கிறான் ஆசான். நீ சாரி

சொன்னாயா? சாரி எல்லாம் சொல்லிட்டேன் ஆசான். அதுக்குப் பிறந்துதான் அடித்தேன்.

ஓ! நான் அவ்வளவு பெரிய ஆள் ஆகிட்டேனா?

சரி. இப்போது என்ன செய்யலாம்? இனிமேல் அடிக்கக்கூடான் என்று சொல்லுங்கள்

ஆசான்.

அப்படியென்றால் நீ அவனைத் திருப்பி எடுத்துவிடுவாயா? என்ன யோசிக்கிறாய்?

அவனுடைய பெரிய பையன்னா? இங்கே பார், இங்கே யார் ஜெயித்தா என்பது முக்கியமில்லை. யார்

பயந்தா என்பதுதான் முக்கியம். நீ ஒரு மூன்று குத்து நர்க்குன்னு குத்து

நினைத்துக்கொள். அப்படியென்றால்

அவனைத்

தொ

கோத்துவிட்டது. என்ன இவ்வளவு அசால்தாகச் சொல்கிறாய்? தோற்ற நாயை வைத்து என்ன

செய்யப் போகிறாய்? என் காட்டில் காவலுக்குப் போட்டுகிறேன். என்ன

சொல்கிறாய்?

வணக்கம்

இவனால் நம்மை அடிக்கவே முடியாது என்று நினைத்துக்கொண்டு, ஒருவரை அடித்துக்கொண்டே

இருக்கக்கூடாது. அதற்குப் பெயர் ஐயோக்கே தனம். அதே

மாதிரி, இவனை நம்மாலுக்குத் திருப்பி அடிக்கவே முடியாது என்று

நினைத்துக்கொண்டு, ஒருவரிடம் அடி வாங்கிக்கொண்டே இருக்கக்கூடாது. அதற்குப்

பெயர்

காலி செய்தால், காலி செய்து போங்களே. என்ன ஆயிற்று?

வா கண்ணே, நீதான் சொன்னாயா? நாம் காலி செய்யவேண்டாம். அந்த ஆள் அப்படி என்ன

செய்விடுவேன் அண்ணா? ஐயா, நீங்கள் செய்தது கொஞ்சமும் சரியில்லை. மூன்று

வருடங்களுக்குப் பதிவு செய்து, நாளை மாதத்தில் செல்லப் போனால், எப்படியா?

இங்கே

பா நாங்களே அவர்களிடம் பேசுகிறோம். இதுக்கு மேல் என்னிடம் எதுவும் கேட்காது

கண்ணே. சொன்னால் புரிந்துகொள்ளுங்கள் கண்ணே. காலி செய்யவேண்டும் என்றால் காலி

செய்து போங்களே. என்ன யார் நீயே? ஏலா, இவர் பயப்படுவதைப் பார்த்தால் இதற்குப்

பிறகு ஏதோ பெரிய பிரச்சினை இருக்கும் என்று

நினைக

அதற்கு எவ்வளவு நாளாகும், எவ்வளவு செலவாகும், ஏதாவது... என்ன மா, செலவைப்

பற்றிக் கவலைப்படாதீர்கள். இந்தாங்க, நான் தருகிறேன். இன்னை எவ்வளவு வெண்ணலும்

தருகிறேன். இந்த ஏலப் பிள்ளையின் சாபம் எனக்கு வேண்டாம். ஐயா, எங்க பிரச்சினை

நாங்களே பார்த்துக்கொள்கிறோம். நீங்க தயவை

செய்த

அதுக்கு ஏன் எல்லாரும் உம்முன்று இருக்கிறீர்கள்? இன்னைக்கு யார் இருந்தால்

நாம் காலி பண்ணித்தான் ஆப்போகிறோம். லீலா, நாம வேண்டும் அதிவனிடம் போய் பேசிப்

பார்க்கலாமா? அவனிடம் போய் என்ன பேசிப் போகிறீர்கள்? அவனுடைய அப்பாவிடம் போய்

கெஞ்சப் போகிறீர்களா? லீலா, ஏன்

சும்மா

உன்னைப் பற்றி அவ்வளவு சொல்லியிருக்கிறான் தெரியுமா உனக்கு? சும்மா புரிஞ்சிக்காமல்

எப்பப்பாதுல MLA பையன் MLA பையன் காலைஜி முடித்து எத்தனை வருஷாகுது? இன்னும் அதே

பாட்டை பாடிக்கொண்டு இருக்கிறாய் ஏய் என்னடி இவன்? அவங்க அப்பா கச்சு

குடையைத்தான்

பிடிங்க

வீசிட்டா

வணத்தில் வாழும்

அண்ணா. என்ன பா? உங்களைப் பார்ப்பதற்கு வீரனுடைய கண்பர்கள் வந்திருக்கிறார்கள்.

இந்த வா. சரி அண்ணா.

வாருங்கள். வணக்கம் ஐயா.

வணக்கம், உட்கார். உட்கார், உட்கார். பரவாயில்லை ஐயா. நம்பி, உட்கார். அட,

உட்கார் பா.

என்னைக்கும் யாரிடமும் உட்கார் என்று பேசிப் பழகலாம். சரி ஐயா. நின்று

பழகக்கூடாது. புரிகிறதா? புரிகிறது ஐயா.

என்னவென்று, என்ன விஷயம்? ஐயா, நாங்கள் அதிவீரனின் காலைஜி நண்பர்கள்தான்.

அவனைப்

சேர். அம்மா, எதுவும் கூட்டமாக வந்திருக்கிறீர்களே?

எதுவும் பிரச்சினையா? ஐயோ, அப்படியெல்லாம் ஒன்றும் இல்லை, ஐயா. அதெல்லாம் ஒன்றும்

இல்லை, ஐயா. நான் வரச் சொல்கிறேன், பார்த்துக்கொள்கிறோம். சரி. அட,

உட்காருங்கள். நான் இப்போதாவது சொன்னேன். உட்காருங்கள். நான் வரப்பேன்.

சரி

யார்மா, அது?

அந்தப் பெண்ணு பெண்ணுதான் மாமா, அதிவீரன் புக்கில் வைத்திருந்தான். ஓ, ஓ, இந்தப்

பெண்ணுதானா, அது?

சரி, சரி, நீ போய் பார்த்து, என்ன அது என்று பேசி அனித்துவிடுமா, போமா.

சரி, நீங்க போங்க, நான் பார்த்துகிறேன். வாங்க, வாங்க, எல்லாரும் என்ன,

அதிவீரன் பிரண்டா? ஆமாம

நீங்கள் ஒன்றும் அங்கே பார்த்து பேசுகிறீர்களா? சரி, சரி. அம்மா காபிட்டி

போட்டு வைக்கிறேன். சரி, சரி. போங்க.

ஏன் கண்ணு?

உன் பெயர் என்ன கண்ணு?

லீலா. நீ என்கூட வா, அம்மாக்கு உதவி செய்து காபிட்டி போடாய். வா கண்ணு, வா.

நம்ம வீடு மாறுகிறதுதானே?

பார்த்தான் ஆம்பிளை செட்டை

எல்ல

என்ன அம்மா, நான் கேட்டுக்கொண்டு இருக்கிறேன், நீ ஒன்றுமே சொல்ல மாட்டேன்

என்கிறாய். உங்கள் வீட்டில் ஒத்துக்கொள்வார்கள் அல்லவா? எதற்கு

ஒத்துக்கொள்ளவேண்டும்? என்ன சொல்கிறீர்கள், எனக்குப் புரியவில்லை.

கண்ணு, நீயும் அதிவீரனும் காதலிக்கிறீர்கள் அல்லவா? ஐயோ,

அப்படியெல்லாம் இல்

துரைக்குப் பிடிக்கும், ஆனால் பேசமாட்டார். என்ன செய்யவின்னை?

ஏமா, அதிவீரனும், அவன் அப்பாவும் பேசிக்க மாட்டார்களா?

பத்து, பதிநஞ்சு

வருஷத்திற்கு மேல் ஆயிற்றும் அம்மா, இருவரும் பேசியே.

பதிநஞ்சு வருஷமா? ஏன்? என்ன ஆயிற்று?

அது ஒரு பெரிய கதக்கண்ணை.

எனக்கும் என் அப்பாம் பொட்டிப் பகடிக்கு மட்டுமே தெரிந்த கதை.

அண்ணா, இங்கே என்ன நான் பண்ணிக்கொண்டு இருக்கிறீர்கள்? பார்த்தால் தெரியவில்லை,

சீட்டு விளையாண்டு இருக்கிறான். நீ ஒரு கை போடா, ஏன் பதற்றமாக வருகிறாய்? ஆமாம்,

இங்கே நீங்கள் சீட்டு விளையாடுங்கள். அங்கே வந்து பாருங்கள், கோயல் கலத்தில்

பண்ணிமைக்கிற பச்சம்

குழிச்சிக்கொண்டு

இர

ஐயா. அண்ணா, மண்ணு வந்திருக்கிறான். ஐயா. மண்ணு. ஐயா, வணக்கம் ஐயா. ஐயா,

கெள்ளிப்பட்டுக்கொள்ளலாம் ஐயா. கெள்ளிப்பட்டேன் பா. ஒரே

ஊரிலிருந்துகொண்டு, ஒன்றும் ஒன்றாகப் பழகிக்கொண்டு, பதட்டப்படாத பண்ணே. எவ்வளவு

பெரிய கொடுமையைப் பண்ணிக்கொள்ளுங்கள் என்று பார்க்

ஐயா, என்ன இங்கே நிறுத்தித்தீர்கள்? இல்லை மண்ணா, பிரச்சினை கொஞ்சம் பெரிதாக

இருக்கிறது. போகப் போக இன்னும் பெரிதாக இருந்தான் தெரிகிறது. ஆனால், நாம் கொஞ்சம்

தெளிவாகப் பேசி முடிவெடுத்துக்கொள்ளலாம் என்றால்… இனிமேல் முடிவெடுக்கு என்ன

யாருக்கு? என்ன?

வாங்கியா போவோம். நினைக

மண்ணா. நீங்கள் என்னவென்றால் சொல்லுங்கள் ஐயா. நான் செய்ய தயாராக இருக்கிறேன் ஐயா.

மண்ணா, அங்கே போய் நில். சரிங்கள். பேசிக்கொண்டு இருக்கும் அல்லவா? இல்லை

மண்ணா, நாங்கள் எல்லாவற்றிற்கும் தயாராகத்தான் இருக்கும். நீ என்ன

செய்யவேண்டும் என்று சொல். நான் என்ன சொல்வது?

நான் கெலட்டு ப

ஐயா, நீங்கள் என்ன சொன்னாலும் நானும் என் பிள்ளைகள். எங்கே விட்டாலும் வந்து சாதி

சொல்கிறோம் ஐயா. நீ சொல்வதைக் கேட்க, கேட்க, கேட்க, எனக்கே நெஞ்சம் முட்டுகிறது

ஐயா. எவ்வளவு பெரிய கட்சி, எவ்வளவு தலைவரங்கள், எத்தனை மேடை போட்டு இதை

எதிர்த்துப் பேசினாலும்,

இந்த

வெறிபுடித்த ப இப்போது பொலிஸ்களாகக் கொடுவிட்டுவிட்டு அராஸ்க்கத்தை

செய்யவேண்டும் என்று வையுங்கள். பெரிய கலவுரம் மட்டத்திற்குத் தயாராக

இருக்கிறார்கள். நாம் பார்த்த முடிவு எடுக்கவேண்டும் என்றால்… அண்ணா, என்ன?

தவறு செய்த குழகாரர்களைப் பிடிப்பதற்கு ஊர் எதற்கும்

ஒன்று

கொடுத்துக்

இதெல்லாம் வேறோடு அருக்கணும் நாம் பதவிக்கு வந்தோம். திருமியும் பதவிக்கு

வரவேண்டும் பொறுவாடிக்கொண்டு இருக்கோம். இப்போது நீ சொல்லவேண்டும் நாம் ஏதோ ஒன்று

பண்ணியும் வைத்துக்கொள். எதிர் கட்சிக்காரர் உள்ளே போந்து ஏதோ ஒன்று

ஆட்டை கிளைச்சிவிட்டா, என்ன பண்ணுவே? ஐயா

சும்மா ஏதாவது செய்து செய்து... ஆமாம் அண்ணா.

இப்போது அவர்களைப் பழிவாங்கத்தைவிட, உங்கள் நாப்பது குடும்பத்தைக்

காப்பாற்றுவதுதான் முக்கியம். என்ன? அதற்கு நீ முதல் கட்சியில் பெரிய

இடத்திற்கு வரவேண்டும். இப்போது நீ ஏதாவது சொல்லி, அண்ணா ஏதாவது செய்தார் என்று வை,

அந்த

கோத்தி

நீங்கள் வந்துவிடுங்கள். சரி, சரி. போய்விட்டு வா.

பண்ணி, நாங்கள் கூட இருக்கும்.

சொல்லும் பா, சொல்லும் பா, சொல்லும் பா, அப்பாடு சொல்லும் பா, சொல்லும் பா,

அப்பாடு சொல்லும் பா, எங்கு நான் குடித்தேன், எங்கு நான் குடித்தேன்,

சொல்லும் பா, சொல்லும் பா, ஐயா, சொல்லும் பா, ரிவிரா, எங்கு நான் குடித்தேன், ஐயா,

சொல்லும் பா, சொல்லும் பா, ஐயா, சொல்லும் ப

சொல்லு அப்பாட்டா, அக்காட்டு சொல்லு பா, யார் உன்னை அடிச்சா? சொல்லு பா, சொல்லு

அப்பாட்டா, யார் உன்னை அடிச்சா?

யார் கண்ணு உன்னை அடிச்சா?

என்ன கந்து சாமி?

நாம் ஒன்றும் தவறா பேசவில்லையே?

இல்லை அண்ணா. பிரச்சினை கையை மீறிப் போக்கூடாது என்று நீ யோசிக்கிறாய். அது

சரி. நா

அவனை வைத்துக்கொண்டு நாம் எப்படி ஊரிலிருந்து போட்டுக் கேட்க முடியும்?

என்ன நான் சொல்கிறீர்கள்? அந்த துகிதி மாதிரி சேர்ஷினா... ஒருவேளை அரசிரு

துகிதியாகிட்டா என்ன செய்வது என்று நாம் யோசிக்கிறோம். அவன் என்ன யோசிக்கிறான்

என்று தெரியவில்லையே?

வாழ்க்கை விதம் பார்த்து மனித குழம்பால உளைப்பான் அண்ணன்

தம்பியாய் அன்பு கொள்ளவே சின்ன ஜிருவரை அலைப்பான் இரண்டு

வரிக்குண்டு மூன்று நெரிக்கண்ட சுரலின் பொருள் தேடிச் செல்வான் நாளை

வரிகின்ற வாழ்வு நமதென்று ஏலை முகம் பார்த்து சொல்வான்

ஏலை முகம் பார்த்து சொல்வான

மாமா, இங்குப் பார். எதற்கு மாமா இப்போது அழுகிறாய்? எல்லாவற்றுக்கும் ஜாச்சியா.

நம் பிள்ளைரத்த கடா வந்து கிடக்கிறான். நம்மானால் எதுவுமே செய்ய முடியவில்லை

அம்மா.

மாமா, விடும் மாமா.

எல்லாம் நம்ம நேரம். நேரம்? நாளைக்கு இந்தப் பையை எழுத்து அந்தப் பிள்ளைகள்

எங்கே இருக்க

இங்கே ஏழப்பட்டவன் ஆத்திரப்பதற்கு, ஆவேசப்பதற்குமே ஒரு தகுதி வேண்டும்

என்கிறப்பு. நீயும் நானும் என்ன செய்யப் போகிறீர்கள்? உயிரை

தமிழுக்கும், உடலை மண்ணுக்கும் உதவும் நான் கண்டு துடிப்பான். சுற்றிப் பகை

வந்து சூழும் திருநாலில் வெட்டித் தோல் கொண்டு முடிப்பான். வெட்டி

அம்மா, வீரா இங்கே, அம்மா, வீரா அங்கே இருக்கிறாள் அம்மா, அதிலிருந்து

இருக்கிறாள் அம்மா, வீரா, என்ன ஆயிற்று அம்மா, வீரா, நீ, வீரா, அம்மா, வீரா,

அம்மா, அதிலிருந்து, வீரா, வீரா, அம்மா, ஐயா,

நீலா, நீயும் வந்திருக்கிறாயா? பச்சங்கள் எல்லாம் சொல்லவே இல்ல. நான் அப்பவே

வந்துவிட்டேன். உங்கள் அம்மாவிட்டு பேசிக்கொண்டிருந்தேன். ஓ!

எப்படி இருக்கிறாய்? நன்றாக இருக்கிறேன். நீ எப்படி இருக்கிறாய்? பச்சங்கள்

சொன்னார்கள், உன்னுடைய இடத்தை ஏதோ காலி பண்ணு சொல்லிவிட்டார்கள் என

நீ கூடே முதலில் சொல்கிறேன். பரவாயில்லையா? பரவாயில்லை.

மன்னிக்கவும். ஏன் மன்னிக்கவும்? இல்லை, உன்னைப் பற்றி எதுவுமே

தெரிந்துகொள்ளாமல், எல்லாம் தெரிந்த மாதிரி விளகியே நின்றுவிட்டேன் அல்லவா?

அதற்குத்தான். அப்போது நானும் மன்னிக்கவும். நீ எதற்கு மன்னிக்கவும்

சொல்கிறாய்? உ

வாங்கிருவான் எடுத்திருக்கிறான்? அவ்வாறுதான்

அவ்வாறுதான் அவ்வாறுதான் அவ்வாறுதான் அவ்வாறுதான் அவ்வாறுதான் அவ்வாறுதான்

அவ்வாறுதான் அவ்வாறுதான் அவ்வாறுதான் அவ்வாறுதான் அவ்வாறுதான் அவ்வாறுதான்

அவ்வாறுதான்

50,000, அண்ணா.

50,000, 50,000 என்னிடம் கேட்டால் நானே கொடுத்திருப்பேன் அண்ணா.

அண்ணா. வா.

அண்ணா, அண்ணா. சி, போடா. அண்ணா,

அண்ணா, என்னை மன்னித்துவிடு அண்ணா.

ஏதோ ஒரு முறை தெரியாமல் செய்துவிட்டேன் அண்ணா.

எது?

தெரியாமல் செய்துவிட்டாயா?

அண்ணா. அண்ணா. தெரியாது அல்லவா? அண்ணா.

உன்னை எல்லாம் நாயுடன் நாயைக் கட்டுப்போட்டுப் பார்த்திருக்கிறேன். அதை

விட்டோம் பார். ஊர்மையைப் போயிருக்கிறேன். அண்ணா. அண்ணா. இனிமேல் போவாயா? போவாயா?

போவாயா? இனிமேல் போவாயா? அண்ணா போவாயா? அண்ணா போவாயா? போவாயா?

அண்ணா போவாயா?

அண்ணா போ அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா,

அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா,

அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா,

அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா, அண்ணா,

அண்ணா, அண்ணா,

அண்ணா,

அண

என்னிடம் இருந்தால் எல்லாவற்றையும் ஒழுங்காக இருக்கச் சொல்லுங்கள். அதை என்

பெரிய புதிங்கி மாதிரி யோசித்து கஷ்டப்படாதீர்கள்.

என்னை மருத்துக்கு அழைப்பார்.

இதையத்தைப் பிடிங்கி எடுத்த பின்னம் கூடப்

பாருங்கள். கனத்த உடலை இழுத்துக் கொண்டு, அந்தப் பன்றிக் காட்டுக்குள்

எப்படி தன்னிதேயம் இருந்த

இடத்தில் வைத்துக்கொண்டு, இன்னும் அது வேகம் எடுத்து மறைந்தது. இந்தக் கதையைச்

சொன்னதிலிருந்து, நாளும் என் கிழுத்தி, செம்பிரத்தியைச் சூடிக் கொள்கிறாள்.

ரத்தக்குறை ஏறிய ஈட்டியில், தூரு பரவி மிகிகிறது. மழை விட்டபாடில்லை.

வீரா, உனக்கு

பணிகுட்டினா

இதான், ஒரு பண்ணிக்குட்டி வானத்தில் படக்கிற மாதிரி. அப்போது எல்லாம் இந்தே,

அப்போது அப்போது நினைச்சுக்குவேன். இங்கே இருக்கும் எல்லா பண்ணிக்குட்டிக்கு

ரெக்கமோல் சிரிச்சினா, எல்லா பிரச்சினைகள் தீர்ந்து போய்விடுமே என்று,

இப்போதுவரைக்கும் இந்த நினைப்பு மட்டும்த

வணக்கம், அண்ணா.

கூறுகிறேன். அண்ணா, வந்துவிட்டோம். மேல் விளக்கையில் இருந்துகொண்டு இருக்கிறது.

பிள்ளைகள் படித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் போல் தெரிகிறது. படித்துக் கொண்டிருந்தால்

என்ன? நான் புரியவில்லை, அண்ணா.

சொன்னதை செய். செல். சரி, அண்ணா.

இந்தார். இதைக் கட்டையிடு.

யார்

யார் தெரிந்தீர்கள் எதிரும் செல்ல வேண்டும்

அவன் எடுக்குள் கைபேசி போய்க்கொண்டே இருங்கள். அந்தப் பெண்ணும் இல்லை, அவன்

கைபேசி போடுமா?

அவ்வளவு

எடுக்கவில்லை. நாம் அடிப்பறைக்குப் பார்த்துவிட்டு வந்துவிடும்.

வாருங்கள், வாருங்கள்.

தாத்தா, தாத்தா, தாத்தா, யார் தாத்தா?

யார் என்று தெரியவில்லை தாத்தா, என்று தெரியவில்லை. யார் அம்மா? தெரியவில்லை

நாம். தெரியவில்லை நாம். தாத்தா, நம்

பெண்ணை எல்லாம் அடிக்கி வந்துவிட்டார். ஆசாப்பாட்டை எல்லாம் அடிக்கிவிட்டார்.

எதுவும் முடியவில்லை தாத்தா, எதுவும்

மருத்துவமனை கோட்டிவிட்டுப் போகிறேன்.

சுந்தரமாக்கிய அனுமையாளர்கள்தான் வந்தார்கள் என்று பிள்ளைகள்

கூறுகிறார்கள். அவர்கள்தான் எங்களையும் காலிப்பிட வைத்திருக்கிறார்.

ஏ!

ஏ! ஏ! ஏ! ஏ! ஏ! ஏ! ஏ! ஏ! ஏ! ஏ! ஏ! ஏ! ஏ! ஏ!

நன்றாகத் தெரியுமா? கருத்துக்கொண்டாயா? கருத்துக்கொண்டேன். கருத்துக்கொண்டேன்.

நாம் போய் அடித்தால் அவர்கள் திருப்பி வருகிறார்கள் எனக்குத் தெரியாதா? இங்கு

வராமல் எங்கு போகிறீர்கள்?

வணக்கம் ஐயா, வணக்கம் ஐயா, வணக்கம் ஐயா, வணக்கம் ஐயா, வணக்கம் ஐயா, வணக்கம் ஐயா,

வணக்கம்

ஐயா,

வணக்கம் ஐயா, வணக்கம் ஐயா, வணக்கம் ஐயா, வணக்கம் ஐயா, வணக்கம்

ஐயா, காலைஜ் பிள்ளைகளா? நீ

என்ன செய்தாய்? நான்தான் ஒன்றும் செய்யவில்லை என்று சொல்கிறேன் இல்லை? பொய்

சொல்கிறேன். இந்தக் கொக்குக் கொமிரியைத் தூக்கின கதையெல்லாம் நீ வேறு எங்காவது

போய்ச் சொல். படிக்கிற பிள்ளைகளைப் போய் அடிச்சிருக்கிறேன். அரு வேண்டாம். இங்கே

பார், இங்கே பார், ஏன்

நான் இங்கு யானையில் போவதுக்குக் கனவை கண்டிருந்தால், நாய் கலதையில் போவதுக்குக்

கதை சொல்லாம். லூசுப்பாய். உங்களிடம் நாங்கள் சொன்னோமா? இங்கிருந்து கோடி

கோடியா சம்பாதித்து, காசைக் கொண்டுவிட்டு வீட்டில் கொட்டினோம். என்னையே பெரிதாக

விஷயம் பேசுகிறேன். முட்டாகப்

பாயில

கொன்றதெல்லாம் தப்புத்தப்பாகப் பண்ணிட்டு வேலையைப் பார்த்துப் போகவேண்டுமா.

இந்தப் பதுவையும் பாவரும் வாங்குவதற்கு நாம் எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டும் ஞாபம்

ஒருகாயில்லையா? நிஷ்டத்திற்குப் பேசுகிறாய்? நாம் அப்பா சத்துடனே

எல்லாவற்றையும் புடிங்கிட்டு மொத்தம்

குடும்ப

அது தெரியாமல் படிக்கிற பசங்களைப் போய் அடிச்சு... அவர்களுக்கு ரூட்டு பிடிச்சு

கொடுக்கிறீயோ?

எது பண்ணாலும் தெளிவாகப் பண்ணும் இல்லையென்றால் பண்ணக்கூடாது

நம்மை மீறி ஊடு விஷயம் வெளியே போவிடக்கூடாது

சரி தவறு நடந்தது சொல்லி இப்போது நான் என்ன பண்ணும்

பசங்கள் யார்? புல்ல

அதில் நம்மை மெல்லை மாமனன் பையனும் இருந்திருக்காம். நம்மை மெல்லை மாமனன்

பையனா? ஆமாம். லூசர்டனி.

நம்மை மெல்லை பையன் என்றால் கூப்பிட்டு பேசி பிரச்சினை முடிக்க வேண்டியதானே?

எதற்கு இவ்வளவு துரை வளர்த்துக்கொண்டு இருக்கிறேன்? மோஹன்!

நா! இங்க வா. வந்தார்கள் நா.

சொல்லுங்கள நியூஸ் எதுவும் வெளியே போவேண்டாம். சரி. நம்மு MLA மாமனன்

இருக்காரில் அவரை வீட்டுக்கு வரச் சொல். சரி நான். அப்புறம் அவருடைய பையன் அவனைக்

கூட்டு வரச் சொல். சொல்லியிருங்கள் நான். டோ.

டேய், பிரச்சினை எல்லாம் முடிந்து போத்து என்று எல்லாவற்றையும் போச் சொல்.

சொல்லியிருங்கள் நான

சொல்லும் அம்மா. கண்ணே, அப்பா உன்னிடம் பேசவேண்டுமா கண்ணே? அம்மா, தேவையில்லாத

வேலை வாக்காதே. கைபேசியை வை.

அப்படியெல்லாம் பேசாதே அப்பா. அம்மா, கைபேசியை வை அம்மா. ஐயா, ஐயா,

ஐயா கண்ணே, நீ பேசவில்லை வேண்டாம் ஐயா.

நான் சொல்வதை கேட்டா மட்டும் போதும். அன்று உன் அப்பா

என்னால முடியும் நம்புறேன் அந்த நம்பிக்கை உனக்கு இருந்தா உடனே பறப்பிட்டு வா யா

ஏதாவதும் பேசிச் சித்துக்கலாம் அதுக்கு மேல உன் இச்சல் நான் வேண்டாம் போய்விட்டு

வருகிறேன் யா நான் போய்விட்டு வருகிறேன்

பாருங்கள்

தெரிந்தி எப்படி அடிச்சு நூறிக்கு போட்டுக்காங்கன்னு

அடு, இவ்வளவு பெரிய பையனா, என்ன அண்ணா, கண்ணில் காட்டவே இல்ல?

அண்ணா, தம்பி பெயர் என்ன?

அதிவீரன், அதிவீரன், அதிவீரன், உட்கார்ப்பா, ஏஸ்வா, இவ்வளவு பெரிய பையனை

கண்ணில் காடாமல் வைத்திருக்கிறார்.

அப்பா, நீ உட்காருங்கள். நீ

உட்கார்யா? பெண்ணைத்தான் உட்கார்த்துவிடுகிறார்கள். உட்கார்.

உட்கார், வீரா.

நீ உட்கார், அப்பா.

உட்கார், அப்பா. நீ உட்கார், வீரா.

தம்பி, அப்பா அல்லாம் உட்கார்மாட்டார். அது ரொம்ப நாள் பழக்க வழக்கம். நீ

உட்கார்.

அப்பா, கொடு, வா. தம்பி, எவ்வளவு நாளா நான் பார்த்துக்கொண்டு இருக்கிறேன். யார்

சொன்னால் அவர் உட்கார் மாட்டார். நீ வந்து உட்கார். யார்

சொன்னால் உட்கார் மாட்டாரா? அதைத்தான் அப்பா சொல்கிறேன். நீங்கள் எத்தனை நாளா

பார்த்துக்கொண்டு இருக்கிறேன். யார் சொன்னாலும் உங்கள்

அப்பா நீங்கள் எப்பொழுது உட்காரச் சொன்னீர்களான் என்று கேட்டேன். ஏய், எங்கே

வந்தாய்? என்ன புதிதாக வந்து டிராமா செய்கிறாய்? ஐயோப் போவார் என்று உட்காரச்

சொன்னார்கள் அல்லவா? உட்கார். என்ன பேசிக்கொண்டு வாடா போனாம் என்று

நினைத்தாய்? சும்மா விருக்குமாட்டாயா நீ?

செல். தம்பி, அதைத்

தப்ப

அப்பா, என்ன செய்து கேட்டு இருக்கிறீர்கள்? ஏய்,

நடிப்போம்.

வீரா, வீரா, தம்மி, தம்மி, தம்மி, தம்மி, தம்மி, தம்மி,

தம்மி, தம்மி, தம்மி, தம்மி, தம்மி, தம்மி, தம்மி, தம்மி, தம்மி, தம்மி,

தம்மி, தம்மி, தம்மி, தம்மி, தம்மி, தம்மி, தம்மி, தம்மி, தம்மி, தம்மி,

தம்மி,

தம்மி,

விடும் அப்பா தொடர்ந்த கேள் விடும் அப்பா தொடர்ந்த கேள் விடும் அப்பா தொடர்ந்த கேள்

விடும் அப்பா தொடர்ந்த கேள் விடும் அப்பா தொடர்ந்த கேள் விடும்

அப்பா தொடர்ந்த கேள்

விடும் அப்பா தொடர்ந்த கேள்

விடும்

அப்பா, உட்கார். எதற்கு அப்பா எந்திருக்கிறாய்? என்னால்

எந்திருக்கிறேன். உட்கார். அப்பா,

என்னால் எந்திருக்கிறேன். அப்பா,

என்னால் எந்திருக்கிறேன். அப்பா, என்னால் எந்திருக்கிறேன். அப்பா, என்னால்

எந்திருக்கிறேன். அப்பா, என்னால் எந்திருக்கிறேன். அப்பா, என்னால்

எந்திருக்க

வேலு வேலு வேண்டாம்

தவறு செய்துவிட்டான் தவறு செய்துவிட்டான்

எது தவறு?

எது தவறு?

சின்ன பையன் வந்து சொன்னது போஸ்கும் உட்கார்ந்துவிட்டீர்கள். தம்பி...

எவ்வளவு

மரியாதை வைத்திருந்தோம் உங்கள் மேல். நீங்கள் இப்படிச் செய்யலாமா என்றால்?

இப்போது பார், உட்கார்ந்ததும் வாடா போடான் என்று சொல்லிவிட்டேன். வேண்டாம்.

என்ன பறக்காண்டது?

என்ன பழக்குவது?

என்ன பழக்குவது? என்ன பழக்குவது?

என்ன கத்துகிறாய்? என்ன கத்துகிறாய்? உங்கள் அப்பாவை இவ்வளவு நாளாக என்

வீட்டில் நிற்கிய வைத்தது என்னுடைய அடையாளம். இன்று உன்னை உட்காரச் சொன்னது

என்னுடைய அரசியல். பஞ்சப்

பருதேசி.

ஒரு நாள் எல்லாவற்றை மாற்றப் பார்க்கிறாயா? உனக்கும் பார்க்கிறாயா?

பிச்சக்காரம். ஏய்!

ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்!

ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்!

ஏய்!

�

ஜோட்டி, ஜோட்டி, ஜோட்டி! ஜோட்டி!

ஜோட்டி!

தீரா தீரா தீரா தீரா தீரா தீரா தீரா தீரா தீரா தீரா

தீரா

தீரா

ஜோதி, ஜோதி, ஜோதி, எங்கு எதுவும் இல்லை ஜோதி, நான் வந்து பண்ணமாட்டேன், நீ

கதையில் போகிறாய், ஜோதி, ஜோதி, கதையில் போகிறேன், ஜோதி, ஜோதி, ஜோதி, நான்

கேட்கிறேன் அல்லவா, இங்கு வாரா, அதிவிரா, உன் கப்பா பற்றி கேட்கிறேன் அல்லவா,

சொன்னால் கேள், வேண்டாம் அப்பா, பெரிய ப

வீரா, வாபா.

மிரை, மிரை, ஒன்றுமில்லை.

நான் இருக்கிறேன்

அல்லவா? நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன்.

என்ன

ஆயிற்று?

அம்மா, கண்.

அவன் எதுவும் கேட்காது அம்மா.

அவன் மேல் எந்தத் தவறும் இல்லை. எனக் கிடைத்த கொஞ்சம் அதியாரத்தை, என் உரிமையை

நினைக்காவும் அடுத்தையும் போட்டு பிச்சையை நினைத்து, காலம் பூரம் கண்டே உன்னால்

நின்னே கலிச்சம்பத்தியா.

அதுதான் நான் செய்த பெரிய தவறு. பெரிய தவறு.

அதுவும் நான்

வெற்ற அதுதான் மிகவும் தவறு.

ஆனால், என் புள்ளை அன்று, இன்று, எந்தத் தவறுமே செய்யலாம்.

நான்தான்.

நான்தான்.

யார்? ஒன்றுமில்லை அம்மா.

நீ அம்மாவைக் கொடுக்கு உள்ளே போ. உள்ளே போ.

ஒன்றுமில்லை அம்மா. நான் இருக்கிறேன் அல்லவா? என்னை நம்புகிறீர்களா?

எழுந்துவிடு. ஒன்றுமில்லை அம்மா.

பார்த்துக்கொள். அம்மா, பார்த்துக்கொள். பார்த்துக்கொள். அம்மா, பார்த்துக்கொள்.

அம்மா,

பார்த்துக்க

தம்பி... தம்பி... என்ன? சி.எ.மிட்டு இருந்து கைபேசியில் அழைக்கிறேன்.

எடுக்காது. இல்லா, அல்லதுடன் எடுத்துவிட்டேன். கொஞ்சம் பேசியிருங்கள்.

எல்லாம்

அந்தப் பக்கம் போங்கள் அப்பா.

போங்கள்... போங்கள்... போ... போ...

வணக்கம் திலைவரே, எப்படி இருக்கிறீர்கள்?

என்ன வேலு, தொலைபேசியில் அழைத்தால் எடுக்காமாட்டாக்கிறாய்? ஐயோ,

அப்படியெல்லாம் என்று திலைவரே, குழித்துட்டிருந்தேன். வந்து

எடுப்பதற்குக்கொள்ள கட்டாயிட்டது. இங்கே பார், அங்கே நடக்கிறது எல்லாமே எனக்குத்

தெரியும். எலைக்ஷன் நேரத்தில் என்ன பண்ணிட்டுக்கொண்டு

இருக்கிறா

என்னைக் கிடைத்திருக்கிறது. அதை நான் கொல்லவேண்டும். மிகவும் சின்ன விஷயம்

தலைவரே, நீங்கள் இதில் தலையிடாதீர்கள். வேலு, நான் சியம் பேசுகிறேன். கேட்கத்தில்

அங்கே என்ன நடந்தாலும் சரி. இந்த நிமிடம் எல்லாவற்றையும் எண்ணிப்பாட்டிவிட்டு,

கிளம்பி இங்கே வராய். எதுவாயிருந்தாலும

நான் அப்பாவிடம்

சொல்கிறேன்.

நீ வா, இங்கே வா. வேண்டாம். வேண்டாம். வெளியே செல்லவேண்டாம். நான்

பார்த்துக்கொள்கிறேன். வந்தார்கள் அப்பா. வரட்டும் அப்பா. எத்திரும் வருமானால்

வருகிறேன். என்ன செய்துக்கொண்டு இருக்கிறீர்கள்? நீ வா. உட்கார், உட்கார்.

சொல்கிறேன் அப்பா, வந்தார்கள் என்று.

உட்கார்,

அப்பா சொல்கிற

அப்பா சொல்கிறேன் போலே

என்ன அப்பா இதெல்லாம்?

எப்படி?

இதெல்லாம் உன் ஆசானைக் கொடுத்தாதாம். உனக்கு சின்னப் பிள்ளையில் நடந்தனா,

திரும்பி நடந்தா, இது உன் கையில் கொடுக்கச் சொன்னார். பிடி.

தம்பி, நம்மைக் கொல்லவேண்டும் என்னவே ஒருத்தியம் இந்தக் கடவை தான்லி உள்ளே

வரானோ, அவன் ஒருத்தியம்கூட உச்ச

அண்ணா. எங்குடா இருக்கிறீர்கள்? வந்தார்கள் அண்ணா.

வீடு புட்டி இருக்கிறது அண்ணா.

உள்ளேதான் இருப்பார்கள் என்று நினைக்கிறேன் அண்ணா. உள்ளே போய்

போட்டுவிடுகிறேன் அண்ணா.

உள்ளே போவேண்டாம். நான் சொல்வது வரைக்கும் வெளியே வையிருங்கள்.

ஏய் போ, போ, போ.

போ.

அண்ணா. சொல்லுங்கள் அண்ணா. நம்முடைய நாயை எல்லாம் அன்பிவிட்டுவிடுகிறேன். அவர்கள்

பண்ணி வளர்க்கிறார்கள் அல்லவா? அதற்குள் கொண்டு போடு. பின்னால் வந்துகொண்டு

இருக்கிறானா? உள்ளே போட்டுவிட்டுவிட்டு வா.

போட்டு என்றால் போட்டு. இன்றைக்கு நாலும் ஜுசிராவது அங்கே போயாவேண்டும். ச

ஐயா! ஐயா!

ஐயா!

பண்ணி கத்துவது சத்தம் கேட்கிறது இல்லையா?

இல்லையே

அப்படியும் என்று கேட்கவில்லை.

தம்பி. அப்பா, எனக்குக் கேட்கிறது அப்பா.

பண்ணி எதுவும் செய்கிறார்களா? பண்ணி என்ன செய்யப் போகிறார்கள்? இருக்கிறார்.

அப்பா, ஏதோ தவறு நடக்கிறது. எனக்குச் சத்தம் கேட்கிறது. நான் போகிறேன். வீரா,

வீரா, அப்படியே இருக்கிறார். வீரா, யாராவது உள்ளே வா.

வீரா, சொல்.

புரிகிறது அப்பா, நிஜமாவும் நீ எந்தத் தவறும் செய்யவில்லை. எல்லா தவறும் உங்கள்

அப்பா செய்திருக்கிறார். உங்கள் தாத்தா செய்திருக்கிறார். ஒரு ஊரை அலைந்து இங்கே

கூலிக் காலைப் பிடிக்கிற மாதிரி கட்சி காலைப் பிடித்திருக்கிறார்கள். ஆனால்

இந்தக் கட்சியின் கொள்கையும் கோட்

நடந்தது நடந்து போச்சின். ஆனால் இனிமேல் இப்படி நடக்க நான் அனுமதி கொடுக்கவே

முடியாது. இது வெளியே திருஞ்சிச்சென்றால் அதற்கு மேல் அசைக்கிய அவமானம் இந்தக்

கட்சிக்கு வேறு இல்லைவே இல்லை. அதனால் அந்தப் பெரிய மனிதர் மாமன்னிடம் நேரடியே

போய்ப் பார்த்து மன்னிப்புக் கேட்டது

பிர

தலைவரே, நீங்கள் எனக்கு அவ்வளவு பெரிய பிச்சை எல்லாம் போடவேண்டாம். நான் முதலில்

சேலன் சுந்துருத்தின் பையன். அதுக்குப் பிறகுதான் உங்கள் கட்சியின் மாவிட்டு

சேலாளர். என் அப்பாவின் கவிர்வத்தை எல்லாம் தவறு என்று உங்களிடம்

உத்திக்கொண்டால்தான் எனக்கு இந்தப் பதவி கிடைக்கும் என்

இன்னொரு கச்சி, அதே பதவு, அதே மரியாதை எனக்கு ஏஸியாகக் கிடைச்சுவிடும் என்று

உங்களுக்குத் தெரியும். அது எப்படியென்று உங்களுக்குத் தெரியும்? என் பின்னாடி என்ன

செல்வாக இருக்கிறது என்று தெரியாமலா, இவ்வளவு சின்ன பையன்கிட்ட இவ்வளவு பெரிய

பதவி தூக்கிக் கொடுத்தீர்கள்.

ரத்தினவேல்,

இனிமேல் என் மோஞ்சிலேயே முடிக்காது கிளம்பு... கிளம்பு சரி திலைவரே

போறேன் போக வைட்டு பின்னாடி வந்து அரச்சி செய்வீர்கள் அல்லவா?

பலய கேசை எல்லாம் பிட்டுவீர்கள் அல்லவா? அப்படித்தானே? சிற்று பொடிப் பையனே உன்னை

நான் அரச்சி செய்து பெரியலாக்கும் அல்லவா? நீ எந்தக்

கஞ்சியில்

வ

நன்றி திலைவரே.

நான் ஏதாவது தவறாக வைத்திருந்துவிட்டேன். மன்னித்துக்கொள்ளுங்கள். போ என்று

சொல்லவிடு.

உங்கள் அப்பாவைப் பார்த்த அன்றே நான் சொன்னேன். உங்கள் பையன் வாழ்க்கையில் ஒரு

யுத்தத்தை நிச்சயம் சந்திப்பான் என்று இன்றைக்கு அதுதான் நடந்திருக்கிறது. ஒரு

ஆசானா நான் சொல்கிறேன். யுத்தம் என்று வந்துவிட்டால் பகையுணர்ச்சி

இருக்குக்கூடாது. சரியா போர் புரிஞ்சி அதில்

ஜெய

ஐயா!

ஐயா!

ஐயா!

ஐயா! ஐயா! ஐயா!

என்ன பார்க்கிறாய்? சொல்லுங்கள். பாருங்கள், பார்க்கிறோம் ஐயா. சரியா,

அப்பா பார்க்கிறோம் ஐயா. சரி, என்முடைய மாமாவின் பையன் ஐயா. சரி, சரி, சரி, சரி,

சரி, சரி, சரி, சரி, சரி, சரி, சரி, சரி, சரி, சரி, சரி, சரி, சரி, சரி, சரி, சரி,

சரி, சரி, சரி, சரி, சரி, சரி, சரி, சரி, சரி, ச

தம்பி, நீ வெளியே இருப்பா. நான் பாட பேசிக்கொண்டு கூப்பிடுகிறேன்.

நான்

அவனிடம் எவ்வளவோ பேசிப் பார்த்துவிட்டேன். அவன் புத்தி காட்டுமுள்ளம் இருக்கிறது.

நம்மால்தான் அவனைத் திருத்தவே முடியாது. இந்நேரம் அவன் வேறு ஏதாவது கட்சியில்

பேரப் பேச ஆரம்பித்திருப்பான். ஒட்டா பைய

இன்னைக்காவது எல்லா உண்மையும் உங்களுக்குத் தெரிந்து அது போதும் ஐயா

இனிமேலாவது யாருக்கும் எங்கே இந்த மாதிரி நடக்கக்கூடாது

அவ்வளவுதான் ஐயா முதலில் அது செய்யவேண்டும் நம்முக்கும்

சொல்லட்டும் பவாமனா யாரோடு தேவும் இல்லாமல் நம்ம கட்சி நம்ம சின்னத்தை

வைத்து வட்டும்

அவன் என்னவோ அவனுடைய புணியத்தாலும்தான் நீங்கள் ஜெய்தீர்கள் என்று என் முன்னாடியை

வந்து உடல் விட்டு இருக்கிறான். முதலில் அதை உடைச்சு அவன் முக்காருக்கிறான்.

சரியா?

ஐயா,

நான் எலைச்சில் நிற்கிறேன் என்றால் இருக்கிட்டும் ஐயா.

முதலில் அண்ணா, நம்முடைய கட்சியில் இருக்கவேண்டும என் பிள்ளைதான் ஐயா முடிவு

செய்யவேண்டும். தவறாக நினைத்துக்கொள்ளாதீர்கள் ஐயா.

என்ன?

என் வாழ்க்கையும் அரசியலும் அவனுக்கு மிகவும் வலியைக் கொடுத்துவிட்டது. இனி

கஷ்டமோ நஷ்டமோ அவன் காற்ற பாதையில் போவதுதான் நல்லது என்று நினைக்கிறேன் ஐயா.

அதுதான் அவனிடம் கேட்கும்

பெரி

அவனிடம் நேரடியும் பேசுகிறேன் அவனை வரச் சொல்லுங்கள் சரியா?

சரி ஐயா

பிறகு மாமன்னா ஐயா

எதற்கும் பயப்படாதீர்கள் நான் இருக்கும் கூட ஆனாலும் அந்த நேரத்தினவேல்

கொஞ்சம் மோசமான பையனா இருக்கும் அவன் அப்பா மாதிரிக்கூட இல்லை அதுவிட அடி

முட்டாளா இருக்கும்

நீங்கள் கொஞ்சம் ஜாகரத்தில் இருங்கள், சரியா? சரியா, ஐயா.

ஐயா,

அவர்கள் அப்பும் பினைந்து வைத்த பழைய மன்னில்லையாப்பனா, என் பிள்ளை அதிவிரையை

உருவாக்கின மாமன்னையா.

நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன் ஐயா,

நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன்.

அப்பா, ஒரு பாட்டு பாட்டுப்பா.

என்ன அப்பா?

ஒரு பாட்டு பாடுப்பா.

உனக்குத்தான் அடிப்படுகிறது அல்லவா? ஒன்றும் இல்லை அப்பா, ஒன்றும் இல்லை.

உனக்கும் ஒன்றும் இல்லை அல்லவா? ஐயா, ஐயா, யாரிடமும் யாரிடமும் யாரிடமும் யாரிடமும்?

ஐயா, ஐயா, ஐயா, ஐயா, ஐயா, ஐயா, ஐயா, ஐயா, ஐயா, ஐயா, ஐயா, ஐயா, ஐயா, ஐயா, ஐயா,

ஐயா, ஐயா, ஐயா,

ஐ

நீங்கள் நினைக்கும் மாதிரி நான் இந்த ஜாதி மாய்த்தை எல்லாம் காப்பாற்ற வேறு இல்லை.

என் அப்பாவை மாதிரி எனக்கும் என்னும் உருவாக்கி, அதை என் புள்ளைக்குப்

பதிரமாகக் கொடுத்துச் செல்லவேண்டும். அவ்வளவுதான்.

அதற்குத்தான் உங்களை மாதிரி யார்களைத் தலைமுறை, தலைமுறையாக

நிற்க

வைத்து அப்போது முடிவு செய்வேன். அது இல்லாம். உங்கள் சமூக நீதியைக்

கொன்றுவிட்டுத்தான் உங்களைக் கொல்லவேண்டும். என்ன?

அதுதான். எங்கள் தயவில்லாமல் எலைக்ஷனில் நின்று ஜெய்த்துக் காட்டுவோம் என்று

அப்பனும் அவனும் சேர்ந்து சொல்லிவிட்டு வந்தீர்களாமே?

டேய், கீழே இருங்கள்டா.

சொல்கிறே

உங்கள் அப்பா வேண்டுமென்றால் தலைவரங்கள் பேசின பேச்சைக் கெட்டு கட்சியில்

சேர்ந்திருக்கலாம். ஆனால் நான் எங்கள் அப்பனைப் பார்த்து, அவரிடம் இருந்த

திமிரைப் பார்த்து இந்த கட்சியில் சேர்ந்தவன். நான் எந்த கட்சியில்

இருக்கிறேனோ, அதுதான் என் கட்சி.

ஒருத்தனும் என்னவென்றும் செய

உங்கள் இருந்து தேரையை நாய் எடுச்சு கொள்ளுகிற மாதிரி கொள்வேன். எட்டி, நாய்

எடுச்சு கொள்ளுகிற மாதிரி.

பார்த்திருக்கிறீர்களா? டேய், வாயை மூடுகிறான். நாய் எடுச்சு கொள்ளுகிற

மாதிரி. வாயை மூடுகிறான் என்று இல்லை.

ஏன்

விட்டால் மிகவும் பத்தியம் இருக்கிறது?

நான் உன்னைத் தூக்கி வளர்த்தவன். சின்னப் பிள்ளையில் எட்டனாகாசம் முடிந்துவிட்டு,

உசிருக்குப் போராடிக்கொண்டவன் உன்னைத் தலையில் கொங்க விட்டு, தொக்கி எடுத்து

உசிரைக் காப்பாத்தவன். எங்களை எல்லாம் பார்த்தால் உனக்கு எப்படி தெரிகிறது?

அப்பா,

விட்டுவிடு. அதுதான் அவரே சொ

யோ, செல்.

சுப்பர்

நான். சுப்பர். எல்லாவற்றிற்கும் தயாராதாக இருக்கிறீர்கள் போல?

பார்த்துக்கொள்ளலாம். பார்த்துக்கொள்ளலாம். செல். செல்.

ஏன் என்ன?

அப்பா உன்னைக் கேட்கவேண்டும் என்று இருந்தேன். தலைவர் அப்படி என்ன சொன்னார்

என்று மறுபடியும் என்னிடம் நீக்கு ஒத்துக்கொண்டாய். நேரம் வரும்போது

சொல்கிறேன் அப்பா.

என்பா, உண்மையை சொல். இந்தத் தொப்பாக்கு ஆசானாகக் கொடுத்தார்?

இல்லை அப்பா.

நான்தான் வாங்கினேன். ஏனென்றால்

யாரிடமே கைக்கட்டி வாய்ப்புத்தி நிக்கமாட்டேன் என்று எனக்குத் தெரியும்.

அதனால உனக்குத் தேவைப்படுமோன்று வாங்கினேன். இனிமேல் இது உனக்குத்

தேவைப்படாது பார். இது... இங்க சேலத்தில் என் பொண்டாட்டி தோத்தாலும் பரவாயில்லை.

இங்க காசிப்புறத்தில் மதன் ஜெய்க்கிறதுலயும் மாமன்னு

உட்கார், மதின். இருக்கிறேன். உட்கார். அந்தச் சேர் எடுத்துவிட்டு வா.

இங்கு நாம் ஜெய்க்கிறதுவிட, இந்த மாதிரி ரிசர்வேஷ்ன் துகுதிக்குள்ள, எல்லாத்தை

எப்போதும் தீர்மாணிக்கிறது நாம்லாக இருக்கவேண்டும். இந்த மாதிரி இருபது பேரை,

வெள்ளை என்று சொல்ல மன்னிப்பாட்டி, அவர்களிடம் நாம் ஆட வேண்டிய ஆட்டத்தை

அவர்களே ஆடுவார்கள். நாம் இன்னும் கொஞ்சம் திருகி விட்டோம் என்றால் அச்சிங்கமாக

ஆடுவார்கள். அதுதான் நமக்கு வேண்டும். புரிகிறதா? சரி.

அதுக்கு எதற்கு அவர்கள் எலைக்ஷனில் எல்லாம் நிற்பாட்டேனோ? கொஞ்சம் காசு

கொடுத்து நம் பக்கம் வைத்துக்கொண்டே போதாதா? அத

நம்மைப் பார்த்து வாலாட்டிக்கொண்டு வரவேண்டும் தோக்கிற நாய் நம்மைப் பார்த்து

ஏங்க நிக்கணும் அவ்வளவுதான் ஆளுக்கு நூறு வோட்டு பிரிக்கிறானோ இல்லையோ இரண்டு

தெரிவையாவது பிரிச்சிவிடுவாங்க அது போதும் நமக்கு அது சரியா தம்பி எப்பப்பத்தாலும்

இந்த காசி பிரதம் தோகித்தைப்

வணக்கம்!

என்ன மாம் அண்ணா, பலசெல்லாம் மறந்துவிட்டாயா? சித்தப்பா.

சும்மா இருக்கிறேன் அண்ணா, பேசிக்கொண்டுதானே இருக்கிறான். ஐயா பிள்ளை

எங்கே வந்திருக்கிறார்கள்? நீ வாழ்து தேனாவிட்டு உட்காண்டுக்கொண்டு

இருக்கிறான். சித்தப்பா. எந்திரிக்க மாட்டாய்? சொல்கிறேன் பேசி கீழே.

சும்ம அடை எந்திரிக்கிறான்

அந்தப் பெண் யார்? செத்த பெண்ணை நம்ம மூர்த்தியின் அண்ணன் பெண்ணுதான். ஓ!

அவளுடைய இன்ஸ்டியூட்டைத்தான் நாங்கள் அடிச்சின் வருக்கவேண்டும். அந்தப்

பெண் இன்ஸ்டியூட்டை அடிச்சின் வருக்கிறீர்களா? சொந்தக்கார பெண்

இன்ஸ்டியூட்டை அடிச்சின் வருக்கு எவ்வளவு பெரிய

பஞ்சா

அந்தப் பெண்ணும் நண்பர்களாம். இங்கே பார், இதுக்குப் பிறகு, நம்

தெருவுக்குள்ள, நம் உருக்குள் அப்பனும் மவனும் வரவே கூடாது. சரி.

ஆனால், அதெல்லாம் நாம் முடிவு செய்ய முடியாது. சங்கத்தான் முடிவு

செய்யவேண்டும். சங்கத்தான் முடிவு செய்யவேண்டுமா? ஆமாம். சரி, சங்கதைக்

கூறு. பேசு

அப்பா இருந்தவருக்கும் சங்கத்துடன் நல்ல தொடர்புல் இருந்தார். ஆனால் நீங்கள்

அப்படி இல்லை. ஆளுங்கச்சிலிருந்தபோதுதான் சங்கத்தைக் கண்டுகிட்டது இல்லை. அதனால்

சங்கத் ஆட்களுக்கு உங்கள் மேல் மரியாதியோ இல்லை, நம்பிக்கையோ இல்லை. இன்னும்

சொல்லப் போனால் ஊர்ப்பக்கும் பசங்கள் எல்லாம

ரத்னவேல், அப்பா சொல்கிறேன். உனக்கு மேல் இருக்கும் அவர்களைத் தோற்றாலும்

பரவாயில்லை. உன்னுடன் இருக்கும் அவர்களைத் தோற்றாலும் பரவாயில்லை. ஆனால்,

என்னைக்குமே உனக்குக் கீழே இருக்கும் அவர்களைத் தோற்றவே தோற்றாது. அது நீ

செத்ததற்குச் சமம். புரிந்துவிடுதான்.

என்ன

பிரச்சினை? பார்த்

சரி பா நாங்க போய்த் துக்கு விசாரிச்சி வந்தோம் பா மரியாஜே கல்வுங்க யோ

வண்டியத்தியா யார் எங்க நிக்கக் கூடாது கல்வுங்க யார் எங்க நிக்கக் கூடாது

கல்வுங்க யோ வண்டியத்தியா யார் எங்க நிக்கக் கூடாது கல்வுங்க யோ

வண்டியத்தியா

யார் எங்க நிக்கக் கூடாது

கல்வுங்க ய

நாங்கள் தேர்த்தில் புரக்கணிக்கிறோம், நீ உள்ளே வரக்கூடாது, வெளியே போ.

என்ன ராமசாமி, நீயா அப்படிப் பேசுகிறாய்? அதெல்லாம் அப்போ, இப்ப நீ உருக்குள்

வரக்கூடாது, வெளியே போ.

உருக்குள் காபு கெட்டியிருக்கு, வெளியுருக்காரர்கள் யாரும் உள்ளே

வரக்கூடாது.

இங்கே பார், மாமன்னா, இனி நீ எந்த ஊருக்குள்ளியும் போக முடியாது. எந்தத்

தெருவுக்குள்ளியும் நுழைய முடியாது. எந்தப் பக்கமும் விடாமல் உன்னை

விரட்டியடித்து, இந்த எலைக்ஷனில் நாங்கள் யாரென்று காட்டுவோம். வீரா,

இப்போது என்ன ஆயிற்று?

என்ன ஆயிற்றா? அந்த மனிதம் பத்து

வருடம

ஒரே ஒருவன் சொன்னாக இருந்ததற்காக, அவன் மானத்தைக் காப்பாத்துவதற்கு ஒட்டுமொத்த

ஊர் எழுத்து நிற்கிறதென்றா, எனக்கு இது என்னையே புரியவில்லை இல்லாம். அது எப்படி

ஒருவனுடைய கோபம் ஆயிரைப் பேருடன் மானமாக மாறும்? அங்கே ஊருக்கு நால் பேர்

திடீரென்று வந்து ஏன் மானம், ஏன்

கவிரம்

ந

என்ன பேசுப் பேசுகிறாய் நீ?

அவர்கள் இப்படிச் செய்தார்கள், இவர்கள் இப்படிச் செய்தார்கள் என்று சொல்கிறாய்

அல்லவா? உன் சொந்தக்காரர்கள் என்ன செய்தார்கள்? இருபது பேர். இருபது பேர்

அவர்களிடம் காசை வாங்கிவிட்டு உங்கள் அப்பாவை இதற்கு நிற்கிறார்கள். அதில்

இரண்டு பேர் உங்கள் அப்பாவைக் கூடவே இருந்

எல்லாம் வந்தால் செய்து அடிக்கிறது அல்லவா? அதை எதிர்த்து உங்களால் என்ன

செய்ய முடிக்கிறது?

கலர்க்கலராக, காரணாகத்தான் சொல்ல முடித்தீர்கள்.

தம்பி.

என்ன அப்பா? கொஞ்சம் வெளியே வந்து பார். வாய்.

என்ன ஐயா, சாப்பிடம் கூப்பிட்டீர்கள், படிக்கு கூப்பிட்டீர்கள், ஊர் சுற்றும்

எங்களைத்தான் கூப்பிட்டீர்கள், சண்டைங்கள் மட்டும் தனியாகப் போயிருக்கிறீர்கள்?

எதற்காக ஐயா உங்களைப் பார்க்கிறீர்கள்? நீங்கள் கையைப் பிடித்துக் கூட்டிருந்து

நிப்பாட்டும் அளவுக்கு நாங்கள்

என்ன

எப்படி ஐயா உங்கள் பிரச்சினையாகும்? உங்களை ஒருவேன் என் வீட்டிற்கு வரக்கூடா

என்று சொல்கிறானா, அதைக் கேட்கும் உரிமை எனக்குத்தான் சரி இருக்கு. நான்தான் ஐயா

கேட்பேன். நீங்கள் கூப்பிட்டாலும், கூபிடாட்டியும், நான் வருவேன் ஐயா. வந்து

கேட்பேன் ஐயா. வாருங்கள் ஐயா,

வீட்டிற்கு

போட்டு போற வயது எங்களுக்கும் இருக்கு, ஐயா. எங்கள் வீட்டிற்கு யார் வரவேண்டும்

வரக்கூடாது என்ற முடிவு நாங்கள்தான் ஐயா எடுக்கவேண்டும். அது மட்டுமா, இந்தத்

தலைமூரிலும் எங்களுடைய வாழ்க்கையில் எங்களுக்குத் தெரியாமலியே, அவர்

சங்கத்தின் கவரவத்தியும் மரியாதையும்

கொண்டு

அதுதான் இவ்வளவு பேர் சொல்கிறார்கள் அல்லவா? வா, பார்த்துக்கொள்ளலாம். ஐயா,

வாங்க ஐயா, வாங்க ஐயா, வாங்க ஐயா, வாங்க ஐயா, வாங்க ஐயா, வாங்க ஐயா, வாங்க ஐயா,

வாங்க ஐயா, வாங்க ஐயா, வாங்க ஐயா, வாங்க ஐயா, வாங்க ஐயா, வாங்க ஐயா, வாங்க ஐயா,

வாங்க ஐயா, வாங்க ஐயா, வா

என்ன நான் சொன்னீர்கள்? அதுதான் தம்பி, ஏதாவதும் பெரிசாகச் செய்து, நம் சேலத்தையை

ஒரு உள்ளு குழுக்கிட்டோம் என்றால் எல்லாவற்றையும் சரிப்புக்கொள்ளலாம் தம்பி,

எல்லாம் சரியாகிவிடும். சரியாகிவிடுமா? சரியாகிவிடும் தம்பி, எல்லாவற்றையும்

சரிப்புக்கொள்ளலாம்.

போகவில்லை

என

ஐயோ! ஐயோ! ஐயோ! ஐயோ! ஐயோ!

ஐயோ!

எதுவுமே பேச மாட்டிங்கிறாய் ஏன் இப்போது நான்தான் பேச வேண்டுமா? நீங்கள் எல்லாம்

பேச வேண்டும் தானே இல்லைடா அப்பா வெற வெளியில் பிரச்சாரத்திற்கு எதுவும்

போவேண்டாம் என்று சொல்லுட்டார் அதான் என்ன பண்ணலான் என்று கேட்கிறாய் ராமகிஷ்ணா ஏய்

ஏய் தம்பி ராமகிஷ்ணா

வெளியில

அது எதற்கு நீங்க கேட்கிறீங்க? அவனை அம்ச்சுவிடு முதலில் அவன் என் வீட்டுக்கு

வந்திருக்கானா அப்படியெல்லாம் அனுப்ப முடியாது உன் வீட்டுக்கு வந்திருக்கானா

அவனை ஊருக்குள்ளே சேர்த்தக் கூடாது என்று இருக்கிறது நீ மட்டும் கூப்பிட்டு உள்ளே

உள்ளே உட்கார்

வைத்திருக்கிறேன்

பெரிய பிரச்சினையே வீரா, சொன்னால் வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா,

வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா,

வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா,

வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா, வீரா,

வீரா,

உருக்குள் வந்தால், கொன்றுவிடுவீர்களா? கொன்றுவிடுவீர்களா? வீரா!

இதை எப்படி அடித்து வந்தாய்? வா, போய்விடலாம். தீரா, இவர்களிடம் சொல்லி,

ஒன்றும் ஆகிறதுக்கு இல்லை. இது எதுவுமே தெரியாமல், எத்தனை பேர் வீட்டுக்குள்

இருக்கிறார்கள். அவர்களிடம் போய்ப் பேசுவதற்கு, நமக்கு ஆயின வழி இருக்க

அப்பா, பேசு அப்பா.

காசிப்புரம் தூரி மக்களுக்கு என்னுடைய வணக்கம்.

என் பெயர் மாமனன். ஆனால் எல்லாரும் சின்ன

வேசில் என்னையை மாமனன் என்று கூப்பிட மாட்டார்கள்.

மன்னும் மன்னும்தான் கூப்பிடுவார்கள். ஒரு நாள் என்னுடைய அப்பாவிடம் போயிருந்தேன்.

அப்பா, எனக்கு நீ மாம் அண்ணேன்தானே பெயர் வைத்தாய். ஆனால், எல்லாரும் என்னை மன்னும்

மன்னும் என்று கூப்பிடுகிறார்களே.

ஏன் அப்பா, என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார்.

மன்னும்

ம

என் பெயர் என்ன கேட்டேன். அதற்கு என் பையன் மாமன்னை என்று முழுசாகச் சொன்னான்.

அது மட்டுமில்லை, யார் என்னை மன்னும் கூப்பிட்டாலும், அவர்களுடன் சண்டைக்குச்

சென்றான். அதற்குப் பிறகுதான், மாமன்னை என் பெயர் எனக்கு திரும்ப கிடைத்தது.

இதெல்லாம் இப்போது ஏன் சொல்கிறேன் என்றால், உங்கள் எல்

ஒவ்வொரு வீட்டுக்குளே வந்து தாயாவுள்ளையா பழையிருக்கேன் அது மட்டும் இல்ல நா ஒரு

MLAவா இருந்து உங்களுக்கு என்ன பணி செய்யணுமோ அதையும் நா சிறப்பா

செஞ்சிருக்கேன் தான் நம்புறேன் ஆனா இன்னுக்கு நம்ம தூரிக்குள்ள எந்த

ஊருக்குளே என்னால நுழையவே முடியல்ல ஏன் எதற்குங்க

இதெல்லா

இப்பு என்னால நுணையவே முடிலிலின்னா இதை நான் என்னன்னு சொல்றது

உங்களுக்கு ஒன்னு தெரியுமா நம்ம உரில நாலுவர் செய்ற

கொடூரத்தை நான் ஒருவருக்குப் பிடிச்ச பிரச்சினையை ஈஸியா மாற்றில்லாம் அதைத்தான்

பண்ணிக்கிட்டுக்காங்க இப்ப இன்னைக்கு இவன்னா இந்த உருக்குளியும்

தெருவுக்க

இதை யாரும் மாற்றுவும் முடியாது, மறுக்கும் முடியாது. இந்த உண்மையை நம்புற

முன்னால், ஏற்றுக்கொள்ள முன்னால், எனக்கு ஒற்றை நட்சத்திரத்தில் வாக்கலியும். அது

போன்று. எல்லாருக்கு வணக்கம்.

அண்ணா, என்ன அண்ணா?

அப்பானும் மாமனும் வீட்டிலிருந்து எல்லாகச்சினை

முடித்துவிட்ட டேய்,

சிஎம் சொந்துக்கா மட்டும் நான் அவர்களை விட்டு வைக்கிறேன். அவர்களை எதிரியாக

நினைத்து கொள்ளக்கூடாது. அது நம்முக்குத்தான் அவமானம். அவர்களை

மறுபடியும் அடிமையாக்கணும். அடிமையாக்கி அடிச்சே கொள்ளணும். ரிசொல்ட் வர்ட்டும்.

பதக்கலாம்.

வணக்கம். தமிழ்நாடே ரொம்ப பரமரப்பாக எதிர்பார்த்துக்கொண்டு இருக்கிற ஒரு

தேர்ந்தல் களம். உன்னாடு புடுக்க ஆளுங்கட்சிக்கு ஆதரவான ஒரு அளையைத்தான்

நம்மால் பார்க்க முடியுது. ஓகே திருமால், நீங்க, அதாவது அவர் வந்து இது தொடராது,

வேறு மாதிரி மாறலாம் அப்படின்னு சொல்றார் உங்களுடைய பார்த்து? இல்லா,

ஆளுங்கட்சித்தான் நிச்சயமா மறுபடியும் ஆற்றிக்கு வரும்

அப்படின்னு

ந ஆலங்கச்சியான சமத்துவு சமூகனிதி மக்கள் கணகத்துக்குப் பின்னடைவுதான் இந்தப்

பின்னடைவுத்துக்காரணம் சமீபமா சேலத்தில் வாக்குப்பதிவின் போது நடைவிட்ட ஒரு

கெலவரன்தான் ஒரு முக்கியமான இடத்தை ரோல பிளே பண்ணுதுன்னு நீங்க நினைக்கிறீங்களா

வையில் ஆமாம் ஆமாம்

நிச்சயமாக

அதனால் அது கண்டிப்பா சேலமாவட்டத்தில் பெரிய ரெஃப்லக் பண்ணும். அதற்கு பின்னனியா

ரத்னவேல் இருப்பார் என்று சொன்னீர்கள் என்றால் மக்கள் வந்து அமைதிக்காக

வாக்கலிக்கிறது என்றால் ரத்னவேலுக்கு எதிராகத்தான் வாக்கலிப்பார்கள். ரச்சபாபா

சொல்கிறீர்கள், நீங்கள் வேண்டாம் பாருங்

தர்ப்போது வந்திருக்கப்படி ஒரு முக்கியமான செய்தி, காசிபுரத்தில் மாமண்ணன் முணிலை

அப்படின்ற செய்தி வந்தவுடனே, அந்த குறிப்பிட்ட வாக்கியணிக்கை மேயத்தில் ஒரு

குழப்பம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. அந்த குழப்பத்தைத் தொடர்ந்து வாக்கியணிக்கை

நடக்குமா, அப்படின்னும் ஒரு

சந்தே

அதைத்தான் இப்படி தடுக்கப் பார்க்கிறார்கள். அதெல்லாம் ஆளுங்கச்சி,

எதிர்க்கச்சி, நீங்கள் இப்போது பட்டியல் சமூகம் இருக்கிறீர்கள். அந்த டாபிக்குள்

நாம் போக வேண்டாம். ஒரு ஆளுங்கச்சி வெப்பாளுடைய வெற்றியை அப்படியெல்லாம்

ஏசியாகத் தடுத்து நிறுத்திருங்களே. எல்லா

பிரச்சி

மாமனன் அங்கே காவண்டர் ரியாக்ஷன் எடுத்திருந்தார் என்றால் எவ்வளவு பெரிய

கலவரம் ஏற்பட்டிருக்கும். ஆனால் தன்னுடைய அரசியல் முதிர்ச்சியின் காரணமா அவர் அன்று

அமைதியா இருந்தார். அதே மாதிரிதான் இன்னைக்கு எல்லாரும் தெட்டமிட்ட அவருடை

வெற்றியை வந்து தடுக்கப்

பார்க்கிறார தர்ப்போது

வந்திருக்கப்படிய ஒரு அன்மைச் செய்தி, சமத்துவ சமோகடிதி மக்கள் கழகத்தின்

தலைவரும், உதலமைச்சர் வெட்பாளருமான சுந்தரைராஜன், தனடை தொகுதிகில் வெற்றிகை

பதில் செய்திருக்கிறார். சமத்துவ சமோகடிதி மக்கள் கழகம், மீண்டும் ஆட்சிகை பிடிப்பதை

உருதி செய்திருக்கிறேன

அதலையும் மாமண்ணன்தான் முன்னிலை வைத்துக்கொண்டு இருக்கிறார். இந்த நிலமை

தொடருமா, இல்லை மாற்றம் வருமா, பொறுத்திருந்து பார்க்கலாம்.

காசிபுரம் துகுதிக்கில் போட்டிகிட்ட மாமண்ணன்

மூன்றாவது சுற்றிலிருந்து முன்னிலை வைத்திருந்தலையில் பத்தாவது சுற்றில்

மாமண்ணன் முன்

ரத்தினா, திருப்பியும் ஆச்சியப் புரிச்சானங்கள் போல் இருக்கிறது. இங்கே

வேறு முன்னும்புன்னும்போய் போய்க்கொண்டு இருக்கிறது. உன்னை எவ்வளவு நேரம்தான்

இங்கே சும்மாவே பிரச்சினம் செய்துகொண்டிருக்கிறது. எனக்கு என்னவோ

நாம் அசிங்கப்பட்டும் போல் தெரியும். அசிங்கப்பட்டுமா?

அசி

அப்பா, இங்கே இரு, வந்துவிடு. எங்கே போகிறாய் நீ?

இரு அப்பா, வந்துவிடு. லீலா, அப்பா கூடியிரு, அப்பா பார்த்துக்கொள்.

வந்துவிடு. நீ எங்கே கிளம்புகிறாய்? வருகிறேன், இரு. வீரம்.

நீ போ, அப்பாவிடம். அம்மா, ஒன்றுமில்லை அம்மா, ஒன்றுமில்லை.

தம்பி,

அதைக் கொடுங்கள், நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன்.

92 காசிப்பரம் தனி சட்டமன்ற தவுதி இருதிச்சுற்று முடிவில் சாசாமாக்க

வெற்பாளர் சாமாமன்னன் 65,051 வாக்கைகள் பெற்றே வெற்றிப் பெற்றுன்னார்

வாழ்த்துக்குள் நான். செய்துவிட்டீர்கள் அல்லவா? இந்தத் தம்பியை

மறந்துவிடாதீர்கள். உன்னை எப்படிப் பார் மறக்க முடியும்?

அண்ணன் மாமன் அண்ணன் மாமன்

அண்ணன் மாமன் அண்ணன் மாமன் அண்ணன் மாமன் அண்ணன் மாமன் அண்ணன் மாமன் அண்ணன் மாமன்

அண்ணன் மாமன் அண்ணன் மாமன் அண்ணன் மாமன் அண்ணன

அதற்கான எல்லா தகதியும் ஆற்றலும் வாப்பாவுக்கு இருக்கு அது மட்டுமில்லாம்

இந்த மாதிரி நிறைய நியாயங்கள் நம்ம நாட்டுக்குத் தேவைப்படுது நியாயம்

இங்கே இருக்கும் எல்லாரும் எல்லா எடுத்தையும் போய் அடையவேண்டும் அடைய

முடியவேண்டும் நான் உட்கார்ந்து இருக்கிறேன் இந்தப் பதவி உ

உன்னை மாதிரி பச்சுங்கங்களை சும்மா விட்டுவிடுங்களா என்ன கொடு வா அப்ப

கையைக் கொடு தம்பி

போ போ

ஜெய்ச்சிட்டு வா

மாண்டும் இங்கே!

என்ன பார்க்கிறாய்? இனிமேல் உன் உருட்டல் மிரட்டுக்கு எல்லாரும் யாரும் பயப்படப்

போவதில்லை. இதுக்கப்பிறமும் நீ துப்பாக்கி துக்கி மிரட்டினால் கூட, அவன் வந்து செய்ய

நோக்கி ஓடிட்டுத்தான் இருப்பான். புரிகிறதா? செல்.

பிறப்புக்கும் எல்லா உயிருக்கும் சிறப்புவா.

செய்ந்து

வேற்றுமேன் என்று நினைத்தால் நீங்கள் செய்யும் வழையில் திரமையை வைத்துதான்

சொல்லவேண்டும் உணக்கம்

நான் நான் நான் நான் நான் நான் நான் நான் நான்