Original subtitles

อีวานกับฉันเพิ่งย้ายมาอยู่ที่นี่ เมื่อไม่กี่เดือนก่อน

ตอนนั้น โลกทั้งใบเหมือนกำลังพังทลาย...

ฉันแค่อยากกอบกู้โลก แล้วก็ช่วยตัวเองให้รอด

รู้สึกตัวเองเหมือนโนอาห์สร้างเรือ

ในเล้าตรงระเบียงดาดฟ้านั่น...

ฉันอยากเก็บรักษาสัตว์ ไว้ทีละคู่ทุกสายพันธุ์

แต่ก็นะ...

คู่ที่ฉันแคร์ที่สุด ฉันกลับรักษาไว้ไม่ได้--

คู่ของเรา... อีวานกับฉัน

เปป้า ที่รัก...

ผมไม่อยากได้ยินคุณพูดคำว่า "ฉันไม่มีความสุข" อีกเลยนะ

รักคุณ, อีวาน

ชีวิตนี้ไร้ความหมายถ้าไม่มีเธอ

แต่งงานกับผมนะ?

พันหนึ่งราตรี ก็ยังไม่พอหรอก

ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ

ผมรักคุณ ปรารถนาคุณ และต้องการคุณ

คืนนั้นในป่า มันเหมือนสรวงสวรรค์ชัดๆ

เราแต่งงานกันใหม่อีกรอบเถอะนะ

เธอคือเกอิชาประจำชีวิตฉัน ซาโยนาระ

แค่มีเธออยู่เคียงข้าง ความสำเร็จก็ไม่จำเป็นอีกแล้ว

ฉันพร้อมยอมรับทุกอย่างที่เป็นเธอ

ที่รัก บางอย่างมันช่างอเมริกันแท้ๆ จนปฏิเสธไม่ได้เลย

ฉันเป็นของคุณทั้งตัวและหัวใจ

- ฉันยอมรับทุกอย่างที่เป็นคุณ - ยอดเยี่ยมไปเลย

ต้องลืมผู้ชายมากี่คนแล้วล่ะคุณน่ะ?

พูดอะไรเพราะๆ ให้ฟังหน่อยสิ

โกหกก็ได้

บอกฉันทีว่าคุณเฝ้ารอแต่ฉันมาตลอด...

แล้วคุณคงอกแตกตาย ถ้าฉันไม่กลับมา

พูดสิว่าคุณยังรักฉัน เหมือนที่ฉันรักคุณ

ขอบคุณนะ

ขอบคุณมากจริงๆ

โทรสองเบอร์นี้นะ

เดี๋ยวฉันโทรเบอร์แรกก่อน...

แล้วค่อยโทรอีกเบอร์

เปป้า

เปป้าจ๋า นอนเพลินจนตื่นสายเหรอ?

พวกเราเริ่มงานกันไปก่อนแล้วนะเนี่ย

ฟังนะ ช่วยเก็บข้าวของทั้งหมดของผมใส่กระเป๋าเดินทางที

พรุ่งนี้ผมต้องออกเดินทางแล้ว

เดี๋ยวจะแวะไปรับกระเป๋าแล้วบอกลาด้วยตัวเอง...

แต่จะโทรหาคุณก่อนนะ

ถ้าคุณไม่อยากเจอหน้าผม ก็วางทิ้งไว้ข้างล่างตึกได้เลย

ขอบคุณมากนะที่เข้าใจผมขนาดนี้

ผมไม่คู่ควรกับความดีของคุณเลยจริงๆ

เดี๋ยวโทรหานะ ที่รัก

อีวาน?

ห้องอัด EXA สวัสดีค่ะ

อีวานอยู่ที่นั่นไหมคะ?

เขาเพิ่งโทรหาฉันเมื่อกี้

ขอโทษด้วยค่ะ เขาเพิ่งออกไปเมื่อกี้นี้เอง

แต่ผู้กำกับของคุณกำลังสติแตกอาละวาดใหญ่ เพราะคุณยังมาไม่ถึงเนี่ย

ใช่ค่ะ เขาอยู่นี่แล้ว

ฉันขอโทษจริงๆ เกอร์มัน

ฉันนอนไม่หลับ เลยกินยานอนหลับเข้าไป

ช่างเถอะน่า แค่รีบมาตอนนี้เลย

กำลังรีบไปเดี๋ยวนี้แหละ

พอดีฉันต้องแวะไปเอาผลตรวจร่างกายระหว่างทางแป๊บเดียว

โอเค แต่ทำให้มันไวๆ หน่อยแล้วกัน

บางคนนี่ชีวิตดี๊ดีเนอะ เดี๋ยวฉันเรียกรถแท็กซี่ให้นะคะ

ใครอยากได้แท็กซี่นะ?

คนที่เรียกแท็กซี่ไว้ เชิญมาที่เคาน์เตอร์ต้อนรับด้านหน้าเลยค่ะ

อย่าสูบบุหรี่จัด...

กินอาหารให้ถูกต้อง แล้วเดี๋ยวก็สบายดีเอง

คุณซัลเซโด้คะ ช่วยรับโทรศัพท์หน่อยค่ะ

มาได้ซะทีนะ สตูดิโอเจ็ดเลย

อีวานโทรมาอีกรอบหรือเปล่า?

เปล่าเลย ลืมๆ เขาไปซะเถอะยัยหนู

ก็กำลังพยายามอยู่นี่ไง

ขอเวลาฉันหน่อยสิ

แล้วก็ปิดไมโครโฟนได้แล้ว

เอากระดาษแผ่นนั้นมานี่! เอามาให้ฉัน!

- ขอโทษจริงๆ ทุกคน - เอาล่ะ เริ่มกันเลย

อาร์ตูโร เจ้าจะรับ...

เอวเคเนีย เป็นภรรยา...

และสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ภักดี ทั้งในยามมั่งมีและยากจน...

ทั้งยามเจ็บไข้และสุขสบาย จนกว่าความตายจะพรากจากกันหรือไม่?

ครับ... คิดว่ารับครับ

แล้วเจ้าล่ะ เอวเคเนีย? เอวเคเนีย?

คะ คุณพ่อ?

เจ้าจะรับอาร์ตูโรเป็นสามีหรือไม่?

แน่นอนค่ะ รับสิคะ

สิ่งที่พระเจ้าผูกพันไว้ อย่าให้มนุษย์พรากจากกัน

พวกเราจูบกันได้หรือยังคะ คุณพ่อ?

ลูกเอ๋ย เจ้าอย่าได้ไว้ใจผู้ชายหน้าไหนเป็นอันขาด

แม้กระทั่งสามีของลูกเนี่ยเหรอคะ?

ระวังตัวไว้ให้มากที่สุดนั่นแหละดี

เอาล่ะ เดี๋ยวเราค่อยเช็กเสียงกันทีหลัง

เดินเทปต่อเลย

- พวกเธอเริ่มซ้อมกันได้เลย - ขอบคุณค่ะ

อ่ะ ดื่มนี่ซะ

ฉันไม่หิว

มันจะช่วยให้เธอหลับสบายขึ้น

ฉันลองแล้ว แต่มันไม่ได้ผลเลยสักนิด

ต้องลืมผู้ชายมากี่คนแล้วล่ะคุณน่ะ?

ก็พอๆ กับจำนวนผู้หญิงที่คุณจำได้นั่นแหละ

อย่าเพิ่งไปสิ

ฉันยังไม่ได้ขยับไปไหนเลย

พูดอะไรเพราะๆ ให้ฟังหน่อยสิ

จะให้ฉันพูดอะไรล่ะ?

โกหกก็ได้ บอกว่าคุณรอคอยฉันมาตลอดชีวิต

ฉันเฝ้ารอคุณมาตลอดหลายปีนี้

บอกสิว่าคุณคงตายแน่ถ้าฉันไม่กลับมา

ฉันคงขาดใจตาย ถ้าคุณไม่กลับมาหาฉัน

บอกสิว่าคุณยังรักฉัน เหมือนที่ฉันรักคุณ

ฉันยังคงรักคุณ เหมือนที่คุณรักฉัน

ขอบคุณนะ ขอบคุณมากจริงๆ

เปป้า เธอโอเคไหมเนี่ย?

อื้ม ฉันไม่เป็นไร เดี๋ยวกลับมานะ

เธอนี่มันหน้าด้านจริงๆ เลยนะ

ช่วยต่อสายเบอร์นี้ให้ทีเถอะ ได้โปรด

เธอไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้นะ เปป้า

ก็แค่กดเบอร์ไปเถอะน่า

เธอกำลังทำตัวเองให้กลายเป็นตัวตลกนะ

ช่างปะไร อับอายเพิ่มอีกนิดจะเป็นไรไป

- นี่เธอร้องไห้มาเหรอ? - เออ!

นั่นไง! เห็นไหมล่ะ? ฉันว่าแล้วเชียว เปป้า

กดโทรสิ! เดี๋ยวคนอื่นเขาก็ไม่พอใจหรอกที่เธอมาดึงเวลางานไว้เนี่ย

จ้าๆ กดเดี๋ยวนี้แหละ ขอประทานโทษด้วยนะจ๊ะ! รับใช้ท่านเดี๋ยวนี้แหละ!

กาแฟฉันรอได้จ้ะ

ในชีวิตนี้ฉันกินมื้อเช้ามามากพอแล้วล่ะ

เบอร์ของยัยผู้หญิงอีกคนงั้นเหรอ

หล่อนไม่มีวันเรียนรู้หรอก คนอย่างนางน่ะ

ป่านนี้น่าจะตาสว่างได้ตั้งนานแล้ว ไม่ใช่คนแบบนางหรอก

ไม่มีทางซะล่ะ

- นั่นใครน่ะ? - ฉันเปป้า มาร์กอส อีวานอยู่ที่นั่นไหม?

- ต้องขอโทษด้วยที่โทรมากวน - ฉันไม่ยกโทษให้หรอกย่ะ!

ฉันต้องคุยกับเขา มันด่วนมาก

หล่อนกล้าดียังไงถึงโทรมาที่นี่ห๊ะ?!

อย่ามาตะคอกใส่ฉันนะ ฉันเพิ่งจะเป็นลมหมดสติมา

หล่อนจะชักแหง็กๆ ตายไปเลยฉันก็ไม่สนย่ะ!

ฟังนะ อีวานกับฉัน เราจบกันแล้ว

- ไปลงนรกซะไป๊! - หล่อนนั่นแหละไปลงนรกซะเอง!

แค่บอกให้เขาโทรกลับหาฉันด้วยก็พอ!

เปป้า ฉันไม่รู้มาก่อนเลยนะว่าเธอเป็นลมไปน่ะ

น่าสงสารจัง

นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะ!

อย่าสะเออะไปเข้าข้างหล่อนเชียวนะ!

- แม่ครับ - อะไร?

เราต้องคุยกันหน่อยแล้วนะ

ไม่ใช่ตอนนี้! แม่กำลังกรีดอายไลเนอร์อยู่ แกทำแม่ประสาทจะกิน

ก็ได้ครับ งั้นไว้คุยทีหลังนะ?

ทีหลัง! ไว้ค่อยทีหลัง!

เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?

ก็ยัยกะหรี่ที่นอนกับอีวานน่ะสิ มันหน้าด้านโทรมาหาแม่ถึงที่นี่!

เขาน่าจะรู้จักเก็บอาการให้มิดชิดกว่านี้นะ

ทำไมฉันยังไม่โยนของพรรค์นี้ทิ้งไปอีกเนี่ย?

พ่อคงไม่ยอมให้แม่ทิ้งหรอก

ฉันเอาไปขายต่อที่ร้านได้นะ รู้ไหมเนี่ย?

แต่ฉันชอบใส่มันนี่นา

มันรู้สึกเหมือนเวลามันหยุดหมุนไปเลย

แหม มันไม่ได้หยุดหมุนซะหน่อย

อย่ามาเสียมารยาทนะแก ปล่อยให้แม่เขาใส่อะไรที่อยากใส่ไปเถอะ

เอาสิ ตามใจเข้าไป ชาตินี้แม่ก็ไม่มีวันหายหรอก

มา เดี๋ยวฉันช่วย

- ถือตรงนั้นไว้ - ไหนดูสิ เรียบร้อย

ชอบไหมล่ะ?

ดูเริ่ดมากเลยแม่

แกนี่มันตอแหลเก่งเหมือนพ่อแกเปี๊ยบ แม่ถึงได้รักแกไงล่ะ

เธอว่ามันเข้มเกินไปไหม?

- ไม่นะ - ฉันก็ว่าไม่เหมือนกัน

- นี่ฉันมาขัดจังหวะอะไรหรือเปล่า? - เปล่าเลย เป็นไงบ้างล่ะ?

- ก็สบายดี - เพนต์เฮาส์เป็นไงมั่งล่ะ?

- อยู่สบายมีความสุขดีไหม? - มันก็ดีนะ แต่ฉันมาที่นี่เพื่อจะปล่อยเช่าต่อน่ะ

เดี๋ยวเราปล่อยได้ราคาดีแน่ๆ

ดีเลย แล้วฉันก็อยากหาเช่าอพาร์ตเมนต์ใหม่ด้วย

ขอฉันใช้โทรศัพท์หน่อยได้ไหม? วันนี้อยู่นอกบ้านทั้งวันเลย

อยากได้อพาร์ตเมนต์แบบไหนล่ะ?

ขอมีระเบียงดาดฟ้า แต่ไม่ต้องใหญ่เว่อร์ขนาดนั้น

- ห้องคุณอยู่เลขที่ 7 ถนนมอนตัลบันใช่ไหม? - ใช่ ชั้นเจ็ดเลย

220 ตารางหลา รวมพื้นที่ตรงระเบียงแล้วด้วยนะ

ทุกคนชอบแบบจำลองสเกลของคุณมากเลยนะ

ผลงานออกมาสวยใช้ได้เลยนี่

ไอ้เวรนั่นยังไม่ยอมโทรมาอีก!

- ค่าโทรเท่าไหร่จ๊ะ? - 200 เปเซตาครับ

- อิซาเบลอยู่ไหมคะ? - เธอติดสายอยู่ค่ะ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?

- ฉันต้องเจอเธอให้ได้ - รอสักครู่นะคะ

หวัดดี

อยากลองนวดหน้าดูไหมล่ะ?

- ตอนนี้ฉันไม่ว่างน่ะ - ฟรีนะยะเธอ

เขากำลังสาธิตสินค้ากันอยู่เลย

ฉันอยากได้ยานอนหลับน่ะ

ของฉันมันหมดเกลี้ยงเลย

- มีใบสั่งยามาด้วยไหมล่ะ? - ไม่มีอ่ะ เดี๋ยวเอามาให้ตอนสายๆ หรือไม่ก็พรุ่งนี้นะ

ถ้าไม่กินยานอนหลับ ฉันนอนไม่หลับจริงๆ

- ก็ได้จ้ะ - ขอบใจมากนะ

- ตัวจริงดูไม่เห็นมีอะไรเท่าไหร่เลย - ดูผอมแห้งกว่าในทีวีตั้งเยอะ

เปป้า ที่รัก คุณอยู่ที่นั่นไหม?

ถ้าติดต่อคุณไม่ได้แบบนี้ ผมชักจะเป็นห่วงแล้วนะ

ฉันก็เหมือนกันย่ะ!

วันนี้ทั้งวันผมไม่มีดวงได้คุยกับคุณเลย งั้นก็--

งั้นอะไรของแกอีกล่ะ?!

ผมรู้สึกเหมือนคุณกำลังจงใจหลบหน้าผมอยู่เลย

ตอแหลสิ้นดี!

ผมจะพยายามโทรหาจนกว่าจะติดคุณให้ได้นะ

- เผื่อผมอาจจะโชคดีบ้าง - จ้า เอาเลยจ้ะพ่อคุณ

ผมอยากคุยกับคุณจริงๆ นะ

- ผมคิดถึงคุณนะ - แหม สังเกตเห็นได้ชัดเจนเชียวล่ะ!

เอาเป็นว่า ดูแลตัวเองดีๆ นะ

ไว้คุยกันใหม่นะ

ไอ้สารเลวเอ๊ย!

นี่ฮวนจากบริษัทนายหน้าอสังหานะครับ

พรุ่งนี้ผมจะส่งคู่สามีภรรยาคู่หนึ่งไปดูห้องของคุณนะครับ

รบกวนพยายามอยู่รอที่ห้องช่วงเช้าด้วยนะครับ ขอบคุณครับ

ฉันเอียนกับการเป็นคนดีเต็มทีแล้ว!

ฉันไม่ควรสูบบุหรี่เลยจริงๆ

ในที่สุดฉันก็จะได้กำจัดขยะพวกนี้ทิ้งไปซะที!

รวมถึงไอ้ดอกไม้ปัญญาอ่อนนี่ด้วย!

ใครมันจะบ้าคิดซื้อเป็ดมาให้เป็นของขวัญวะ?

มีแค่แกคนเดียวนั่นแหละ!

แต่ตอนนี้ฉันจะโยนทิ้งให้หมด ทั้งของพวกนี้... และตัวแกด้วย!

"มีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น ซึ่งมันเกี่ยวกับเราทั้งสองคน

ฉันต้องคุยกับคุณให้ได้ ก่อนที่คุณจะจากไป"

ขับตามแท็กซี่คันนั้นไปเลย!

นึกว่าเรื่องแบบนี้จะมีแต่ในหนังซะอีกนะเนี่ย

ยินดีต้อนรับสู่ แมมโบ้ แท็กซี่

มีนิตยสารให้เช่าอ่าน

หยิบตามสบายเลยครับ บริการฟรีทางร้านเลี้ยงเอง

ขอบใจ ขับตามแท็กซี่คันนั้นไปก็พอ!

ไม่ต้องห่วงครับ อยู่ในการควบคุมหมดแล้ว

รำคาญเพลงแมมโบ้ไหมครับ?

ผมมีหมดทุกแนวเลยนะ เฮฟวี่เมทัล, ร็อก, โซล...

คุมเบีย หรือแม้แต่เซบียานาส์

ซัลซ่า, เทคโนป็อป...

อะไรก็ได้ที่คุณชอบเลย

- คุณชอบแมมโบ้จริงๆ เหรอ? - ผมรักแมมโบ้เลยล่ะครับ

ใช่แล้ว จังหวะแมมโบ้เนี่ย...

มันเข้ากับการตกแต่งรถคันนี้ที่สุดแล้ว

คุณคือนักแสดงทีวีคนนั้นนี่นา

คนที่เล่นเป็นแม่ของฆาตกรน่ะ

ขอลายเซ็นหน่อยได้ไหมครับ?

จะเอาไปให้แฟนน่ะครับ ช่วยเขียนระบุชื่อเธอหน่อยได้ไหม?

- เธอชื่ออะไรล่ะ? - อะซูเซน่าครับ

ขอบคุณที่สูบบุหรี่

- คันหน้าจอดแล้วครับ - ตรงนี้บ้านเลขที่เท่าไหร่เนี่ย?

ถนนอัลมาโกร เลขที่ 38 ครับ แต่ไม่รู้ว่าอยู่ชั้นไหนนะ

หล่อนโบกมือให้ด้วยแฮะ

หล่อนรู้แล้วว่าเราตามมา

ฉันไม่สนหรอก

จะไปไหนต่อดีครับ?

กลับไปมอนตัลบัน แล้วก็ขอบใจมากนะ

สาวๆ จ๋า มีของมารองก้นให้นอนพิงกันแล้วนะจ๊ะ

หวังว่ามันจะทำประโยชน์ให้พวกแก ได้มากกว่าที่มันทำให้ฉันนะ

นี่อาหารของพวกแก ส่วนนั่นเอาไว้ปูนอน

จะขี้ใส่ให้เละเทะแค่ไหนก็ตามสบายเลยนะยะ

เอ้า กระโดดขึ้นมานี่สิ กระโดดเร็ว!

ไม่ยอมโดดแฮะ นางเกลียดมันเข้าไส้เลย

เอาล่ะ กลับไปนั่งรอคอยเหมือนเดิมดีกว่า

ถนนอัลมาโกร เลขที่ 38

เลขที่ 38... อัลมาโกร ไหนดูซิ

อัลมาโกร... อัลมาโกร... อัลมาโกร

31, 32, 33, 34, 35, 38

410-0430

ว่าแล้วเชียว!

ว่าแล้วเชียว เบอร์เดียวกันกับนังคนที่ด่าฉันเปิงเมื่อเช้าเลย

สวัสดีค่ะ

ฉันเป็นแม่ของ "ฆาตกรสี่แยก" ผู้โด่งดังค่ะ

เวลาลูกชายกลับบ้านหลังจากก่อคดีดังแต่ละครั้ง...

เสื้อผ้าของเขานี่เปรอะเปื้อนโสมมสุดๆ ไปเลยค่ะ

แล้วเสื้อผ้าชุดที่ลูกชายคุณป้าใส่...

ตอนลงมือฆาตกรรมอยู่ไหนล่ะครับ?

อยู่นี่ไงคะ ขาวสะอาดหมดจดวิบวับเลย

- ไม่มีคราบเลือดหลงเหลือเลยสักนิด - เศษไส้เศษพุงก็ไม่เหลือค่ะ

เหลือเชื่อจริงๆ ครับ

ผงซักฟอกเอคเค โฮโม ขจัดคราบสะอาดเหลือเชื่อค่ะ

รายงานข่าวแจ้งว่า กลุ่มก่อการร้ายติดอาวุธชีอะห์ถูกจับกุมตัวได้ในกรุงมาดริดวันนี้...

ตามรายงานของแหล่งข่าวตำรวจ

โฆษกกลุ่มชีอะห์ท้องถิ่นที่อาศัยอยู่ในกรุงมาดริด...

แถลงยืนยันว่า กลุ่มคอมมานโดดังกล่าวเคลื่อนไหวกระทำการโดยพลการ...

โดยไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับชุมชนชาวชีอะห์ทั้งสิ้น

ทางด้านแหล่งข่าวตำรวจชุดเดียวกัน...

ให้สัญญาว่าจะเปิดเผยข้อมูลเพิ่มเติม...

ภายในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้...

หลังจากกระบวนการสอบปากคำเสร็จสิ้นลง

อุ๊ยตาย หนังสือฉัน!

อีวาน ฉันต้องคุยกับคุณ ด่วนที่สุด

ทิ้งข้อความบอกฉันที ว่าที่ไหนและเมื่อไหร่

ฉันกำลังจะออกไปตามหาคุณเดี๋ยวนี้แหละ แค่นี้นะ

ฉันเองนะ กันเดลา ฉันต้องเจอเธอให้ได้ด่วนเลย

ฉันกำลังจะออกจากบ้าน โทรมาใหม่ทีหลังนะ

- ฉันกำลังเดือดร้อนหนักมาก! - ฉันก็เดือดร้อนเหมือนกันย่ะ บาย

เปป้า! ให้ตายสิ ฉันต้องการเธอจริงๆ นะ!

- เปป้า ฉันเอง - ยัยผู้หญิงคนนั้นนี่!

เปป้า รับสายสิ

ฉันซวยหนักแล้วจริงๆ นะ

"จากพ่อ ผู้ไม่คู่ควรกับลูกเลยสักนิด... อีวาน"

- นายทำอะไรอยู่เนี่ย? - กำลังโทรศัพท์อยู่นี่ไง

ก็รีบๆ โทรเข้าสิ!

- แม่นายประสาทจะกินเกินไปแล้วนะ - ฉันขอโทษนะ มาริซ่า

- แล้วนังร่านตรงหน้าต่างนั่นอีกล่ะ! - นังร่านไหน? ตรงไหน?

ไม่ใช่ว่านายจะโทรศัพท์หรอกเหรอ? ทำไมไม่โทรซะทีล่ะ?

ไปกันเถอะ

เก็บของให้หมดแล้วไปกัน

เลขที่ 38... อัลมาโกร ไหนดูซิ

อัลมาโกร... อัลมาโกร... อัลมาโกร

31, 32, 33, 34, 35, 38

410-0430

ว่าแล้วเชียว!

ว่าแล้วเชียว เบอร์เดียวกันกับนังคนที่ด่าฉันเปิงเมื่อเช้าเลย

สวัสดีค่ะ

ฉันเป็นแม่ของ "ฆาตกรสี่แยก" ผู้โด่งดังค่ะ

เวลาลูกชายกลับบ้านหลังจากก่อคดีดังแต่ละครั้ง...

เสื้อผ้าของเขานี่เปรอะเปื้อนโสมมสุดๆ ไปเลยค่ะ

แล้วเสื้อผ้าชุดที่ลูกชายคุณป้าใส่...

ตอนลงมือฆาตกรรมอยู่ไหนล่ะครับ?

อยู่นี่ไงคะ ขาวสะอาดหมดจดวิบวับเลย

- ไม่มีคราบเลือดหลงเหลือเลยสักนิด - เศษไส้เศษพุงก็ไม่เหลือค่ะ

เหลือเชื่อจริงๆ ครับ

ผงซักฟอกเอคเค โฮโม ขจัดคราบสะอาดเหลือเชื่อค่ะ

รายงานข่าวแจ้งว่า กลุ่มก่อการร้ายติดอาวุธชีอะห์ถูกจับกุมตัวได้ในกรุงมาดริดวันนี้...

ตามรายงานของแหล่งข่าวตำรวจ

โฆษกกลุ่มชีอะห์ท้องถิ่นที่อาศัยอยู่ในกรุงมาดริด...

แถลงยืนยันว่า กลุ่มคอมมานโดดังกล่าวเคลื่อนไหวกระทำการโดยพลการ...

โดยไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับชุมชนชาวชีอะห์ทั้งสิ้น

ทางด้านแหล่งข่าวตำรวจชุดเดียวกัน...

ให้สัญญาว่าจะเปิดเผยข้อมูลเพิ่มเติม...

ภายในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้...

หลังจากกระบวนการสอบปากคำเสร็จสิ้นลง

อุ๊ยตาย หนังสือฉัน!

อีวาน ฉันต้องคุยกับคุณ ด่วนที่สุด

ทิ้งข้อความบอกฉันที ว่าที่ไหนและเมื่อไหร่

ฉันกำลังจะออกไปตามหาคุณเดี๋ยวนี้แหละ แค่นี้นะ

ฉันเองนะ กันเดลา ฉันต้องเจอเธอให้ได้ด่วนเลย

ฉันกำลังจะออกจากบ้าน โทรมาใหม่ทีหลังนะ

- ฉันกำลังเดือดร้อนหนักมาก! - ฉันก็เดือดร้อนเหมือนกันย่ะ บาย

เปป้า! ให้ตายสิ ฉันต้องการเธอจริงๆ นะ!

- เปป้า ฉันเอง - ยัยผู้หญิงคนนั้นนี่!

เปป้า รับสายสิ

ฉันซวยหนักแล้วจริงๆ นะ

"จากพ่อ ผู้ไม่คู่ควรกับลูกเลยสักนิด... อีวาน"

- นายทำอะไรอยู่เนี่ย? - กำลังโทรศัพท์อยู่นี่ไง

ก็รีบๆ โทรเข้าสิ!

- แม่นายประสาทจะกินเกินไปแล้วนะ - ฉันขอโทษนะ มาริซ่า

- แล้วนังร่านตรงหน้าต่างนั่นอีกล่ะ! - นังร่านไหน? ตรงไหน?

ไม่ใช่ว่านายจะโทรศัพท์หรอกเหรอ? ทำไมไม่โทรซะทีล่ะ?

ไปกันเถอะ

เก็บของให้หมดแล้วไปกันได้แล้ว

"มีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น ซึ่งมันเกี่ยวกับเราทั้งสองคน

ฉันต้องคุยกับคุณให้ได้ ก่อนที่คุณจะจากไป"

โยนไอ้นั่นทิ้งไปซะ!

พระเจ้า ขอให้เขาโทรมาทีเถอะ

เปป้า นี่ตีห้าแล้วนะ

ฉันยืนอยู่ตรงข้ามบ้านเธอเนี่ย แล้วเธอก็ยังไม่กลับบ้านอีก

หัวสมองฉันมันสับสนวุ่นวายไปหมดแล้ว!

ฉันอธิบายทางโทรศัพท์ไม่ได้จริงๆ

น่ารำคาญจริงโว้ย!

ฉันจะบอกเธอไว้อย่างนึงนะ--

ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ เพราะถ้าเธอมีปัญหาอะไรขึ้นมาล่ะก็--

เธอจะต้องรู้สึกผิดกับเรื่องนี้ไปตลอดชีวิตแน่!

- เธอเองเหรอ - ฉันโทรมาเป็นล้านรอบแล้วนะยะ

เธอนี่มันตัวถ่วงชะมัด!

อย่ามาพูดแบบนี้นะ ไม่งั้นฉันกลับจริงๆ ด้วย

เข้ามาข้างในก่อนสิ

ฉันเพิ่งร่อนอยู่นอกบ้านมาทั้งคืนเนี่ย

ฉันก็เหมือนกันแหละย่ะ

ชงกาแฟดื่มกันหน่อยดีกว่า

- จะไปไหนเหรอ? - เปล่า อีวานกำลังจะทิ้งฉันไป

- แหม ชีวิตคู่เรานี่เจริญก้าวหน้าดีจังนะ - ชีวิตฉันพังยับเยินไม่มีชิ้นดีเลย

ของฉันก็พังเหมือนกัน

- มีปัญหาที่ทำงานเหรอ? - เปล่า ฉันพูดทางโทรศัพท์ไม่ได้จริงๆ

โทรศัพท์เหรอ! ฉันเพิ่งกระชากสายมันทิ้งไปเมื่อกี้เอง!

เวรเอ๊ย! เดี๋ยวคงต้องโทรตามช่างมาซ่อมอีก

ฉันขอหลบอยู่ที่นี่ได้ไหม?

ฉันเจอปัญหาใหญ่ระดับชาติเข้าแล้ว เปป้า!

ไปต้มกาแฟก่อนเถอะ ค่อยคุยกัน วันนี้เธอนี่ทำตัวน่ารำคาญเป็นบ้าเลย!

อะไรนะ?

อย่ามาว่าฉันน่ารำคาญนะ! ตอนนี้จิตใจฉันมันเปราะบางมากเลยรู้ไหม!

คุณพระช่วย

สภาพยังกะโดนพวกผู้ก่อการร้ายวางระเบิดมาแน่ะ

เอ่อ โทรศัพท์--

นี่มันไม่ปกติแล้วนะเนี่ย

ตายห่าแล้ว ตำรวจมา ฉันไม่รอดแน่

สวัสดีค่ะ

เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ เรารู้ว่าเธออยู่ข้างใน

- ต้องการอะไรกันยะ? - มาดูห้องน่ะ

- ห้องไหน? - ก็ห้องนี้นี่ไง

- ดูทำไม? - ก็จะมาเช่าไงเล่า

บริษัทนายหน้าส่งเรามา

ถ้าอย่างนั้นก็--

เข้ามาสิ เจ้าของห้องเดี๋ยวก็กลับมาแล้วล่ะ

- การ์ลอส - จ๋า ที่รัก?

มันอยู่สูงเกินไป

ที่รัก มันเป็นเพนต์เฮาส์นะ

- แถมแพงด้วย - แพงมหาโหดเลยล่ะ

แต่ทำเลมันยอดเยี่ยมมากเลยนะ

ฉันอยากได้บ้านที่เป็นบ้านจริงๆ ไม่ใช่รังหนูแบบนี้

เด็กสาวคนนี้พูดถูกเผงเลย

อย่ามาสะเออะเรียกฉันว่าเด็กสาวนะยะ

การ์ลอส

ครับ ที่รัก?

นายยังกล้าเรียกสภาพแบบนี้ว่ายอดเยี่ยมอีกเหรอ?

ชิบหายแล้วไง

เปป้านี่ไม่ธรรมดาจริงๆ แฮะ

ไปกันเถอะ เร็วเข้า

วางลงเดี๋ยวนี้นะ! แกเป็นตำรวจใช่ไหม?

การ์ลอสของฉันเนี่ยนะเป็นตำรวจ? ตลกตายล่ะ!

ผมไม่ใช่ตำรวจครับ

นั่นพ่อคุณไม่ใช่เหรอ?

คนดีๆ มีการศึกษา เขาไม่แตะต้องของคนอื่นหรอกนะยะ

ทำไมรูปนี้มาอยู่ที่นี่ล่ะ?

ฉันจะไปรู้ได้ไง

- คุณรู้จักเธอด้วยเหรอ? - นั่นเปป้าไง

นายรู้จักเปป้าด้วยเหรอ?

ไม่ได้รู้จักเป็นการส่วนตัวหรอก

เอ้า ฉันอยู่นี่แล้วไง

เธอรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?

เห็นเตียงนั่นแล้วใช่ไหมล่ะ?

คิดว่ารู้แล้วครับคุณน้า คุณน้ารู้จักผมด้วยเหรอครับ?

รู้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วย่ะ แล้วก็อย่าสะเออะมาเรียกฉันว่าคุณน้า!

อีวานส่งเธอมาเอากระเป๋าใช่ไหม?

- เปล่าครับ นายหน้าส่งเรามาดูห้อง - ช่างบังเอิญดีแท้เนอะ

แต่ก็ยินดีที่ได้เจอนะ

- นี่มาริซ่าครับ - ใครนะ?

อ๋อ สวัสดี

ฉันเป็นคู่หมั้นเขาค่ะ

ดีเลย ฉันก็เป็นอดีตชู้รักของพ่อเขาเหมือนกัน

เปป้า ฟังฉันก่อนสิ--

นี่กันเดลานะ

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

การ์ลอส พอก่อนเถอะ

ขอโทษด้วยนะที่บ้านรกไปหน่อย ช่วงนี้ชีวิตฉันมันอลหม่านไปนิด

เธอซ่อมโทรศัพท์เป็นไหม?

ผม... ก็น่าจะพอลองดูได้ครับ

ตามฉันมานี่สิ

เครื่องนี้มันพังอยู่...

แล้วฉันก็กำลังรอสายจากพ่อเธออยู่ด้วย

กันเดลา ไปชงกาแฟมาซิ

เราต้องไปกันแล้วนะ

ใช่ ความคิดดีเลย

อย่ามาไร้มารยาทนะยะ นี่บ้านฉัน!

เราต้องคุยกันให้รู้เรื่องนะ!

มันคงไม่ด่วนคอขาดบาดตายขนาดนั้นหรอกน่า!

- มีกล่องเครื่องมือไหมครับ? - มี อยู่ในครัว

เดี๋ยวผมไปเอาให้ครับ

นี่มันใช่เวลามาซ่อมแซมอะไรไหมเนี่ย?

เธอจำยัยคนนั้นไม่ได้เหรอ?

ยัยคนที่ยืนอยู่ในตู้โทรศัพท์เมื่อคืนไง

ฉันไม่ได้สังเกตเลย

ถ้าเธอไม่อยากให้ฉันอยู่ตรงนี้ ก็พูดมาตรงๆ เถอะ

ใครบอกว่าฉันไม่อยากให้อยู่ล่ะยะ?

ฉันเพิ่งมารู้เนี่ยว่าอดีตชู้รักของฉันมีลูกชายด้วย

แล้วเขาก็ดันมายืนอยู่ตรงนี้

เรื่องของเขาไม่ควรมาก่อนเรื่องอื่นเหรอ?

แต่ปัญหาของฉันมันคอขาดบาดตายจริงๆ นะ!

เออๆ เดี๋ยวค่อยคุยกัน

จะกลับตอนไหนก็บอกฉันด้วยแล้วกัน

คงใช้เวลาไม่นานหรอกน่า

อ่ะ นี่ครับ

อีวานอยู่ไหน?

ผมไม่รู้ครับ

ทำไมเขาไม่ยอมโทรมา? ฉันต้องคุยกับเขา

ผมไม่ได้เจอพ่อบ่อยหรอกครับ

อย่ามาตอแหล เขาจะไปเที่ยวกับแม่เธอใช่ไหมล่ะ

แม่ผมคิดว่าพ่อจะไปเที่ยวกับคุณนั่นแหละครับ

งั้นก็ต้องเป็นนังผู้หญิงคนอื่นแน่ๆ

มิน่าล่ะ! เขาถึงไม่ยอมนอนที่สตูดิโอเมื่อคืน!

- คุณรู้ได้ยังไงครับ? - ฉันถ่างตาเฝ้าดูอยู่ทั้งคืนน่ะสิยะ!

เธอคงคิดว่าฉันเป็นบ้าไปแล้วล่ะสิ

เปล่าหรอกครับ คุณแค่สติแตกเพราะไม่ได้นอนมากกว่า

เธอไม่เคยรู้เรื่องของฉันมาก่อนเลยเหรอ?

ไม่เคยเลยครับ ไม่ระแคะระคายเลยสักนิด

พ่อไม่เคยเล่าอะไรให้ผมฟังเลย

ผมมักจะมารู้เอาเองทีหลังทั้งนั้น

เมื่อคืนตอนที่ผมเห็นรูปถ่ายของคุณ--

"จากพ่อ ผู้ไม่คู่ควรกับลูกเลยสักนิด... อีวาน"

ผมถึงได้เพิ่งรู้เนี่ยแหละครับ

เขาไม่เคยพูดอะไร ไม่เคยยอมรับความจริงอะไรเลยสักอย่าง...

ไม่เคยยอมติเตียนใครด้วยซ้ำ

เธอคิดว่าฉันโง่จนดูไม่ออกเหรอว่าเขาสวมเขาฉันน่ะ?

รู้เต็มอก แต่ฉันก็ยอมทนมาตลอด

ฉันพยายามคุยกับเขาดีๆ ด้วยเหตุผลแล้ว แต่มันก็ไม่ได้ผลเลย

ฉันถึงขั้นขอร้องอ้อนวอนว่าอย่าโกหกเรื่องสำคัญๆ กับฉันเลย...

และขอให้บอกฉันตรงๆ ถ้าหากหมดรักกันแล้ว

เมื่ออาทิตย์ก่อน ในที่สุดฉันก็เค้นจนเขายอมรับได้ว่าไม่ได้รักฉันแล้ว

เหนื่อยสายตัวแทบขาด ยังกะไปงัดปากจระเข้มาแน่ะ

ขอบใจนะที่ยอมรับฟัง เพราะพ่อเธอไม่เคยคิดจะฟังอะไรฉันเลย

การต้องมานั่งรอโทรศัพท์จากเขา มันทำให้ฉันแทบอยากจะเอาสายโทรศัพท์...

มารัดคอตัวเองให้ตายไปซะให้รู้แล้วรู้รอด

- ฉันก็เลยกระชากมันทิ้งแม่มซะเลย - คุณทำถูกแล้วล่ะครับ

ยัยนั่นจะโดดตึกแล้ว!

เพื่อนเธอจะโดดตึกแล้วโว้ย!

หล่อนโดดลงไปแล้ว!

ช่วยด้วย!

การ์ลอส ระวังตัวด้วยนะ!

อย่าปล่อยมือฉันนะ เปป้า!

คุณพระช่วย! ฉันดึงไม่ไหวแล้ว

เร็วเข้า! ช่วยกันออกแรงดึง!

เธอเกือบจะตกลงไปตายห่าแล้วรู้ไหมเนี่ย!

ก็ฉันตั้งใจจะโดดไปตายอยู่แล้วนี่เล่า!

ฉันกำลังจนตรอก สิ้นหวังไปหมดแล้ว

ฉันก็จนตรอกเหมือนกันย่ะ แล้วฉันได้ไปเที่ยวโดดตึกเล่นไหมล่ะ?

คนรุ่นใหม่พวกเธอนี่มันไม่เคยรู้จักอดทนสู้ชีวิตเพื่ออะไรเลยสักนิด

นึกว่าชีวิตมันมีแต่ความสุขสำราญหรือยังไง

เหอะ มันไม่ใช่หรอกย่ะ

คนเรามันต้องผ่านความทุกข์ทรมานมาตั้งเท่าไหร่

เปป้า ได้โปรดเถอะ นี่มันไม่ใช่เวลาจะมาเทศนานะ

เออจริง ฉันขอโทษที

ก็แหม เธอเล่นทำเอาฉันตกใจแทบช็อกนี่นา

- อีวาน-- - ครับ?

หมายถึงการ์ลอส ไปหยิบยาคลายเครียดของฉันในครัวมาให้ทีสิ

ฉันเจอปัญหาใหญ่ระดับชาติเข้าแล้วจริงๆ

ก็เห็นอยู่ตำตานี่ไงเล่า

การ์ลอส นายยังรักฉันอยู่ไหม?

ได้โปรดเถอะ อย่าเพิ่งถามตอนนี้เลย

เอาล่ะ เล่ามาซิ มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น?

เมื่อสามเดือนก่อน ฉันไปนอนค้างสุดสัปดาห์กับผู้ชายคนนึงมา

ฉันไม่รู้แม้แต่ชื่อเขาหรือประวัติอะไรเลยสักอย่าง แต่พอเขาจากไป...

ฉันก็สลัดเขาออกจากหัวไม่ได้อีกเลย

เกิดอะไรขึ้นในวันหยุดสุดสัปดาห์นั้นล่ะ?

ก็ไม่มีอะไรพิเศษหรอก เราซัดกันยับตลอดทั้งสุดสัปดาห์เลย

แค่คิดถึงเรื่องนั้นขึ้นมา ขนแขนฉันก็สแตนด์อัปสยิวไปหมดแล้ว

มันเหมือนได้เปิดโลก เปิดมิติใหม่เลยนะเธอ

ยังกะได้มีเซ็กซ์เป็นครั้งแรกในชีวิตแน่ะ

ฉันชอบมันมากจริงๆ

เรื่องเซ็กซ์มันก็เป็นเรื่องใหญ่ในวัยของเธอนั่นแหละนะ

เพราะว่าชีวิตเขาแขวนอยู่บนเส้นด้ายตลอดเวลา...

เขาก็เลยดูดุดันเร่าร้อนกว่าผู้ชายคนอื่นๆ ไง

ฉันรู้ว่าเขาจะต้องกลับมาหาฉันแน่ๆ แล้วฉันก็พร้อมจะยอมให้เขาทุกอย่าง

แล้วเขากลับมาไหมล่ะ?

กลับมาเมื่อสองอาทิตย์ก่อน... พร้อมเพื่อนผู้ชายอีกสองคน

- แล้วเธอก็ยอมให้พวกมันมานอนพักหมดเลยเนี่ยนะ? - ก็พวกเขามากับเขานี่นา

- พวกมันมาเกาะกินหลอกใช้ชัดๆ - เดี๋ยวก่อน ฟังฉันก่อนสิ

ฉันเริ่มสังเกตเห็นอะไรแปลกๆ ในตัวพวกเขา...

แล้วเขาก็ยอมสารภาพว่า พวกเขาเป็นผู้ก่อการร้ายชีอะห์

ฉันนี่ช็อกตาตั้ง สติหลุดไปเลยเธอ

ฉันรู้ว่ามันอันตราย แต่ตอนนั้นสมองฉันมันไม่คิดอะไรแล้ว

ที่เลวร้ายกว่านั้นคือ พวกมันมีอาวุธสงคราม...

แล้วก็กำลังวางแผนจะไปก่อเหตุวินาศกรรมที่ไหนสักแห่ง

ฉันก็เลยบอกกับเขาว่า...

"คุณควรจะบอกเรื่องนี้กับฉันตั้งแต่แรกสิ"

ตอนนั้นแหละที่ฉันเพิ่งตาสว่าง ว่าทั้งหมดมันเป็นแค่แผนหลอกใช้

เขาไม่ได้รักฉันเลย เขาแค่หลอกใช้ฉันเป็นที่กบดาน

กัซปาโชเหรอเนี่ย

แล้วเธอไม่ได้แจ้งตำรวจเหรอ?

อร่อยจัง

ฉันจะไปแจ้งได้ยังไงล่ะ! ฉันโดนจับเป็นตัวประกันอยู่ในบ้านตัวเองแท้ๆ

- พวกมันโดนจับเมื่อวานใช่ไหม? - ใช่

- ใช่พวกที่ออกข่าวในทีวีป่ะเนี่ย? - ฉันกวาดเอาข้าวของพวกมันไปโยนทิ้งหมดแล้วนะ...

แต่ถ้าเกิดพวกมันสารภาพขึ้นมาว่ากบดานอยู่ที่ไหนล่ะก็--

ถ้าโดนทรมานหนักๆ พวกมันก็คงคายความลับหมดแน่

พวกมันอาจจะไม่ยอมบอกก็ได้นะ

แต่ถ้าพวกมันบอก ตำรวจก็ต้องมาลากคอฉันข้อหาให้ความร่วมมือ...

แล้วก็ลากคอเธอด้วย ข้อหาไม่ยอมแจ้งความ!

ในบ้านของฉัน ฉันจะสมรู้ร่วมคิดกับใครมันก็เรื่องของฉันย่ะ

ฉันไม่รู้จะหนีไปพึ่งใครแล้วจริงๆ

ฉันกลับไปสู้หน้าพ่อแม่ไม่ได้หรอก

แค่เรื่องที่ฉันมาเป็นนางแบบ พวกท่านก็แทบจะตัดหางปล่อยวัดอยู่แล้ว

เธอต้องไปปรึกษาทนายความแล้วล่ะ

เดี๋ยวฉันช่วยจัดการให้ ตอนนี้อย่าเพิ่งผลีผลามออกไปไหนนะ

- ไปหาเปาลิน่า โมราเลส สิ - ทนายสายเฟมินิสต์คนนั้นน่ะเหรอ?

ทนายสายสตรีนิยมเหรอ?

ในฐานะผู้หญิงด้วยกัน หล่อนคงเข้าใจและใส่ใจเรื่องนี้เป็นพิเศษ

งั้นเดี๋ยวฉันไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ แล้วค่อยขอที่อยู่สำนักงานหล่อน

ทำไมพวกผู้ชายถึงได้เป็นกันแบบนี้นะ?

ฉันไม่เข้าใจพวกมันจริงๆ เลย

ตอนนี้ให้ฉันไปอยู่ใกล้ผู้ชายหน้าไหน ฉันก็ทนไม่ไหวทั้งนั้นแหละ

ขาดอยู่อย่างเดียวจริงๆ เล้ย!

ช่วยด้วย!

- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? - เปล่า ไม่มีอะไร แค่หลับไปเฉยๆ

หลับปุ๋ยไปดื้อๆ แบบนี้เนี่ยนะ?

เรื่องประหลาดพิสดารมันก็มักจะเกิดขึ้นกะทันหันแบบนี้แหละจ้ะ

เธอน่าจะรู้ดีที่สุดนะ กันเดลา

ก็จริงของเธอ

แต่เมื่อกี้ยัง--

ก็นาทีที่แล้วหล่อนงอแงอยากจะกลับบ้าน...

แต่พอนายไม่สนใจไยดีหล่อน...

หล่อนก็เลยนอยด์แตก แล้วก็ซดกัซปาโชเข้าไปไง

กินไอ้นั่นแล้วทำให้หลับเป็นตายเลยเหรอครับ?

ใช่สิยะ ก็มันผสมยานอนหลับบาร์บิทูเรตเข้าไปเต็มเหนี่ยวเลยนี่

ขอโทษทีนะ

เราควรโทรเรียกรถพยาบาลไหมครับ?

- ผสมยาตัวไหนลงไปเหรอครับ? - มอร์ฟิดาล

- ใส่ไปกี่เม็ดครับเนี่ย? - ยี่สิบห้า ไม่ก็สามสิบเม็ดได้มั้ง

งั้นหล่อนคงได้นอนหลับยาวๆ เต็มอิ่มแน่ๆ

คุณน้าทำแบบนั้นทำไมครับ? กะจะฆ่าตัวตายตามไปด้วยอีกคนเหรอ?

ฉันทำไว้ให้พ่อเธอต่างหาก พ่อเธอชอบกัซปาโชจะตายไป

มันอาจฟังดูแก้ตัวไม่ขึ้นนะ...

แต่หลังจากต้องนั่งรอคอยเป็นชั่วโมงๆ สติฉันมันก็ขาดผึงไปเลย

นั่นแหละที่เกิดขึ้นกับฉันเหมือนกันเปี๊ยบ

เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นกับใครก็ได้ทั้งนั้นแหละ

อย่าเข้าใจฉันผิดนะ

ฉันไม่ได้กะจะฆ่าเขาให้ตายซะหน่อย แค่อยากทำให้เขาอยู่ต่อต่างหาก

ตอนแรกก็กะจะเททิ้งอยู่หรอก แต่ว่า--

ผมเข้าใจคุณแจ่มแจ้งเลยครับ

ขอบใจนะ แล้วที่อยู่ทนายล่ะ?

ถนนกัสเตยานา เลขที่ 31 ครับ

เธอช่วยอยู่เฝ้าที่นี่ต่อหน่อยได้ไหม?

ในบ้านตอนนี้มีแต่ผู้หญิงเต็มไปหมด

- ผมอยู่ช่วยต่อได้นานเท่าที่คุณต้องการเลยครับ - ขอบใจนะ แล้วช่วยซ่อมโทรศัพท์ให้เสร็จด้วยล่ะ

- คุณโอเคแน่นะครับ? - ยังใจสั่นอยู่นิดหน่อย แต่ก็--

อย่าปล่อยให้ยัยนั่นเดินเฉียดไปแถวริมระเบียงดาดฟ้าอีกล่ะ แล้วเจอกัน

ลืมเรื่องนั้นไปได้เลยครับ

หวัดดี อานา

ดูสิ มีอะไรหล่นลงมาจากฟากฟ้าด้วย

ของฉันเองแหละ ขอบใจนะ

แปลกพิลึกแฮะ ตกมาแค่ข้างเดียวเนี่ยนะ

ระวังตัวหน่อยสิยะ!

เมื่อกี้อานากำลังยืนทะเลาะกับแฟนอยู่...

เกือบจะตกใส่กบาลหล่อนอยู่แล้วเชียว

- อ้าว คุณอีกแล้วเหรอเนี่ย! - หวังว่าจะไม่รังเกียจนะ

ไปถนนกัสเตยานา เลขที่ 31 จ้ะ

ดีใจจังที่ได้เจอคุณอีก

แฟนผมกรี๊ดลายเซ็นที่คุณให้มากเลยนะ

ถ้าผมไปบอกเธอว่าเจอคุณอีกรอบ เธอต้องคิดว่าเราสองคนแอบกิ๊กกันแน่ๆ--

มีน้ำยาหยอดตาไหมจ๊ะ?

ไม่มีเลยครับ ขอโทษทีนะ

แวะซื้อระหว่างทางก็ได้นะ

ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ

ทำไมในรถถึงไม่พกยาหยอดตาไว้นะเรา?

บื้อจริงๆ เลยไอ้เกลอเอ๊ย!

ใช้ได้ผลแล้ว

ลืมๆ พวกมันไปซะเถอะน่า

แต่วันนี้พวกมันจะจี้เครื่องบินเที่ยวบินสี่ทุ่ม ที่จะไปสตอกโฮล์มนะ...

แล้วจะบังคับบินไปเบรุต เพื่อแลกตัวกับนักโทษชาวชีอะห์

เที่ยวบินนั้นคนต้องแน่นเอี้ยดแน่ๆ เราต้องรีบแจ้งความนะ

เดี๋ยวตำรวจก็สาวมาถึงตัวฉันด้วยน่ะสิ!

เดี๋ยวฉันรีบพูดเร็วๆ ตำรวจจะได้ดักจับสัญญาณต้นสายไม่ทัน

ใช่แล้ว นายมันพวกหัวไว พูดจาคล่องแคล่วอยู่แล้วด้วย

สถานีตำรวจครับ สวัสดีครับ

เที่ยวบินรอบสี่ทุ่มคืนนี้...

ที่จะบินไปสตอกโฮล์ม...

กำลังจะถูกกลุ่มผู้ก่อการร้ายชีอะห์จี้เครื่องบินครับ

ขอบใจมากนะ

ถึงที่หมายแล้วครับ

อย่าไปบอกใครเชียวนะว่าฉันร้องไห้น่ะ

ความลับระหว่างเราสองคนเลยครับ

ดีมากจ้ะ

- เซ็นตรงนี้เหรอ? - ตรงช่องที่มีคำว่า "ลายเซ็น" เลยครับ

คุณเปาลิน่า โมราเลส อยู่ไหมคะ?

บ่ายนี้ท่านไม่รับพบแขกคนไหนเลยค่ะ

ธุระด่วนมากจริงๆ ค่ะ ขอคุยแค่แป๊บเดียวเท่านั้น

ช่วยหน่อยเถอะนะคะ คุณจัดการแทรกคิวให้ได้อยู่แล้ว

- ก็ได้ค่ะ ตามมาสิคะ - ขอบคุณมากนะคะ

เดี๋ยวเจอกันนะ

รอตรงนี้ก่อนนะคะ

กำลังมาแล้วค่ะ

ขอใช้โทรศัพท์หน่อยได้ไหมคะ?

ได้ค่ะ

เปาลิน่าอยู่ไหม?

อีวานเหรอ?

ฉันจะบ้าตายรายวันอยู่แล้ว

"สตอกโฮล์ม"

เข้าไปได้แล้วค่ะ

- ช่างกล้าเสียจริงนะยะ! - เลขาคุณบอกให้ฉันเข้ามาได้นี่คะ

ฉันกำลังรีบอยู่นะ

ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ใช้เวลาคุยไม่นานหรอก

ขอนั่งหน่อยได้ไหมคะ?

เชิญสิ

มีปัญหาอะไรล่ะ?

เพื่อนของฉันกำลังเดือดร้อนหนักน่ะค่ะ

"เพื่อน" งั้นเหรอ

หล่อนดันไปพัวพันกับพวกผู้ก่อการร้ายชีอะห์เข้าน่ะค่ะ

ฉันอยากสูบบุหรี่จนแทบจะลงแดงแล้ว ขอนะคะ?

รองเท้าข้างนี้นี่ของหล่อน

เอาเป็นว่า ไอ้หมอนั่นมันดันโผล่มาพร้อมกับพวกชีอะห์อีกสองคน

ชีอะห์สามคนเลยเหรอ

พวกมันทั้งสามตัวย้ายเข้ามาอยู่เฉยเลยค่ะ

แล้วตอนนี้พวกมันก็โดนตำรวจรวบตัวไปหมดแล้ว...

เพื่อนฉันก็เลยกลัวจนขี้หดตดหายไปหมด

หล่อนก็เลยต้องการทนายความค่ะ

แล้วทำไมต้องแจ้นมาหาฉันล่ะ?

- ก็คุณเป็นทนายสตรีนิยมนี่คะ - แล้วมันยังไงยะ?

นี่มันเคสผู้ชายกดขี่เอาเปรียบเพศหญิงชัดๆ เลยนะคะ

ฉันกำลังจะต้องเดินทางไกล เดี๋ยวจะแนะนำเพื่อนร่วมงานคนอื่นให้แทนแล้วกัน

แต่คดีนี้คงทำอะไรไม่ได้มากหรอกนะ

หล่อนต้องไปมอบตัว ยอมเข้าคุกแต่โดยดี...

แล้วค่อยไปลุ้นให้คณะลูกขุนตัดสินคดีเอาเอง

- ฉันไม่เข้าใจที่คุณพูดเลยค่ะ - ก็หล่อนก่อคดีอาญาไว้นี่คะ

ความผิดเดียวของหล่อน คือแค่ตกหลุมรักคนผิดและขี้ขลาดเกินไปเท่านั้นเองนะคะ!

เป็นฉัน ฉันก็คงทำแบบเดียวกัน

ฉันก็เชื่อว่างั้นแหละย่ะ

ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองเลยจริงๆ!

แล้วนี่หล่อนร้องไห้ขี้มูกโป่งเพื่อใครกันล่ะ? เพื่อเพื่อนคนนั้นเหรอ?

ไม่ได้ร้องให้ยัยนั่นหรอกค่ะ

เห็นไหมล่ะ?

คิดว่าตัวเองเป็นเหยื่อผู้น่าสงสารคนเดียวหรือไง?

ใช่ค่ะ! ฉันเองก็เพิ่งโดนผู้ชายนอกใจสวมเขามาเหมือนกัน

โดนผู้ก่อการร้ายสวมเขาหรือไงยะ?

จะเรียกว่ายังงั้นก็ได้ค่ะ

แต่ไม่ใช่พวกชีอะห์หรอก ไอ้เวรนั่นเป็นคนมาดริดแท้ๆ นี่แหละ

ฉันไม่มีเวลามานั่งเปิดศาลาพักใจให้คนอกหักหรอกนะยะ

หล่อนมันไม่ใช่ทนายความหรอก นังสารเลวเอ๊ย!

ไสหัวออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะโทรเรียกตำรวจมาลากคอ!

ทนายเขาช่วยอะไรได้บ้างไหมครับ?

ช่วยได้เยอะเลย รู้สึกโล่งขึ้นเป็นกอง

ดีจังครับ

ไอ้นี่มันมาวางเกะกะอะไรตรงนี้เนี่ย?

มีเด็กคนหนึ่งหิ้วลงมา บอกว่าเป็นของนายอีวานน่ะครับ

ถ้ามันอยากได้มากนัก ก็ให้มันถ่อสังขารขึ้นมาเอาเองสิยะ เสนอหน้ามาให้เห็นเลย!

ครับๆ ให้ผมช่วยยกไหมครับ?

ไม่ต้องย่ะ!

เปป้า ฉันอยู่ที่นี่ ในมาดริดกับคุณ แค่นี้ก็เพียงพอสำหรับฉันแล้ว

ฉันก็อยู่กับเธอเหมือนกัน และฉันมีความสุขเหลือเกินที่ได้เห็นเธอเขียนโปสการ์ดใบนี้... เปป้า

เขาโทรมาเหรอ?

ครับ ผมเป็นคนรับสายเอง

แล้วว่าไงล่ะ? เอาการ์ดนั่นมานี่ซิ!

- ผมไม่ควรแอบอ่านโปสการ์ดของคุณเลยจริงๆ - ช่างหัวมันเถอะน่า! เขาพูดว่ายังไงบ้าง?

เขาบอกว่ารู้สึกละอายใจเกินกว่าจะสู้หน้าคุณได้ เพราะว่า...

คุณรู้แล้วว่าผมเป็นใคร

แหม ช่างเป็นคนละเอียดอ่อน มีจิตสำนึกเหลือเกินนะพ่อคุณ!

ฉันเองก็ไม่ได้อยากจะมองหน้ามันเหมือนกันแหละ...

แต่ถ้ามันอยากได้ไอ้กระเป๋าเวรนี่มากนักล่ะก็...

มันต้องถ่อขึ้นมารับไปเองกับมือ!

- สองสาวข้างในเป็นยังไงบ้าง? - สบายดีครับ

กันเดลาอยู่ไหนล่ะ?

อยู่ในห้องนอนของคุณครับ

มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า?

เปล่าครับ ไม่มีอะไร แล้วคุณได้เจอทนายไหมครับ?

เจอสิ เดี๋ยวค่อยเล่าให้ฟังทีหลังนะ

เธอจะว่าอะไรไหม ถ้าฉันขอยืมใส่ชุดเดรสของเธอเนี่ย?

เอาไปเลยจ้ะ เธอใส่แล้วดูสวยกว่าฉันตั้งเยอะ

อย่าทำหล่นหายอีกล่ะ แล้วรองเท้าฉันเธอก็ใส่ไม่ได้ด้วย

- เธอไปคุยกับทนายมาแล้วใช่ไหม? - ใช่

พวกเราต้องออกเดินทางกันแล้ว

นี่เราต้องหนีคดี กลายเป็นผู้ลี้ภัยกันแล้วเหรอเนี่ย?

ทางที่ดีที่สุดคือเราต้องไปพักผ่อน หนีไปให้พ้นจากมาดริดซะ

ฉันเองก็อยากไปพักผ่อนจะแย่อยู่แล้ว

ฉันรู้อยู่แล้วว่าตำรวจต้องจับฉันเข้าคุกแน่ๆ...

แล้วเธอก็จะโดนข้อหาให้ที่พักพิงคนร้ายไปด้วย

มันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้นแหละน่า

เราจะไปกันสักอาทิตย์นึง แล้วค่อยกลับมา

พอถึงตอนนั้นเธอค่อยไปขึ้นศาล เล่าความจริงให้หมด...

ยกเว้นแค่เรื่องเซ็กซ์สุดสวิงริงโก้นั่น แล้วทุกอย่างก็จบเรื่อง

จริงเหรอเธอ? อย่ามาหลอกฉันนะ เธอก็รู้ว่าฉันมันหัวอ่อนหลอกง่าย

ทนายบอกว่าไม่ต้องกังวลไปหรอก...

แค่คอยติดต่อประสานงานกับหล่อนไว้เรื่อยๆ ก็พอ

ฉันนี่สร้างแต่ปัญหาให้เธอจริงๆ เลยนะ...

ทั้งๆ ที่ปัญหาของเธอเองก็ล้นมืออยู่แล้วแท้ๆ

ไปรดน้ำต้นไม้กันก่อนดีกว่า

เสร็จแล้วค่อยมาเก็บกระเป๋าเดินทางกัน

"นายแพทย์ เจ. ปาร์โด้

ผลการตรวจร่างกายของผู้ป่วย เปป้า มาร์กอส"

ให้ตายสิพับผ่า!

- แล้วพวกสัตว์พวกนี้ล่ะ จะเอายังไง? - ไม่รู้เหมือนกันสิ

ลูกเลี้ยงของเธอเดินด้อมๆ มองๆ สอดรู้สอดเห็นทั้งวันเลยนะ

มันก็เรื่องธรรมดาของเขานั่นแหละ แต่เขาคงไม่เจออะไรเท่าไหร่หรอก

ใจเย็นๆ เถอะน่า เดี๋ยวฉันรดน้ำเอง

ทำไมล่ะ?

- รู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า? - เปล่า สบายดี

พวกเธอสองคนช่วยไปทำความสะอาดกรงสัตว์ทีสิ เดี๋ยวฉันรดน้ำต้นไม้เอง

พวกแกที่น่าสงสารเอ๊ย คงจะคิดถึงฉันแย่เลยสิท่า

ดูซึมๆ หงอยๆ กันไปหมดเลยนะ

หงอยเหมือนฉันไม่มีผิด

แต่เดี๋ยวพอย้ายบ้าน ฉันก็จะพาพวกแกไปด้วยอยู่ดีนั่นแหละ

ฉันไม่ทิ้งพวกแกไว้ตามลำพังหรอก

ขืนทิ้งพวกแกไป ฉันคงกลายเป็นนังคนใจร้ายใจดำสิ้นดี

หลับเป็นตายเลยแฮะ ไหนดูซิ

ช่างหัวมันเถอะ ใครจะไปแคร์ ซวยเองช่วยไม่ได้

กระต่ายน้อยที่น่าสงสาร!

ดูสิ ดินแห้งผากหมดแล้วเนี่ย

เปป้าคงมีเรื่องให้ปวดหัวมากเกินไปน่ะ

เธอเคยเลี้ยงกระต่ายไหมล่ะ?

ตอนอยู่บ้านนอกฉันเลี้ยงไว้เพียบเลย

ฉันรู้เรื่องกระต่ายเยอะแยะเลยล่ะ

ดูสิ พวกมันชอบกินหัวผักกาดกันใหญ่เลย

การ์ลอส ฉันขอโทษนะที่ไปล้อเรื่องที่นายพูดติดอ่างน่ะ

- บางทีฉันก็ทำตัวงี่เง่าไปหน่อย - ช่างมันเถอะครับ

แต่เธอก็แอบเล่นแรงเกินไปนิดนึงนะ

เธอทำตัวไม่ค่อยน่ารักเลย

พวกผู้ชายชอบมาเอาเปรียบฉันอยู่เรื่อยเลย

กว่าฉันจะรู้ตัว มันก็สายเกินแก้ไปทุกที

ดูสิ ดูสิ่งที่พวกโลกอาหรับทำกับฉันสิ

ฉันไม่ควรต้องมาเจอเรื่องบัดซบแบบนี้เลยจริงๆ

ฉันลูเซียนะ ฉันต้องเจอหล่อนให้ได้

ฉันไม่ว่างย่ะ ฉันกำลังจะออกนอกเมืองแล้ว

เราต้องคุยกันให้รู้เรื่อง

เรื่องสำคัญที่มันเกี่ยวกับเราทั้งคู่

ถ้าหมายถึงเรื่องอีวานล่ะก็ ฉันไม่สนใจฟังทั้งนั้นแหละ!

แล้วทำไมหล่อนถึงจะหนีตามไปกับเขาล่ะยะ?

ป้า หล่อนประสาทกลับไปแล้วเหรอ!

ระหว่างฉันกับอีวาน มันไม่มีอะไรเหลือนอกจากความเจ็บปวดแล้วย่ะ

ยังไงฉันก็จะไป ฉันรู้ว่าหล่อนซุกหัวอยู่ที่ไหน!

ตลอดสองวันที่ผ่านมา มีแต่คนคอยพูดปฏิเสธคำว่า "ไม่" ใส่หน้าฉัน

ตอนนี้ถึงคราวฉันพูดคำว่า "ไม่" ใส่หน้าคนอื่นบ้างแล้วล่ะ!

ฉันต้องเจออีวานให้ได้ ก่อนที่เขาจะหนีไป

ไปตามหาที่อื่นโน่น แล้วไสหัวไปให้พ้นชีวิตฉันซะที!

- เมื่อกี้แม่ผมเหรอครับ? - ใช่

อย่าไปถือสากับแม่แกเลยนะ

น้ำเสียงการพูดจาของหล่อนเนี่ยนะ--

แม่ผมมีอาการป่วยทางจิตน่ะครับ

หล่อนขู่ว่าจะบุกมาที่นี่

- แม่ไม่ควรมาเจอคุณเลยจริงๆ - แล้วฉันล่ะยะ?

ไปชงกาแฟให้มาริซ่าไป๊ เราสองคนมีเรื่องต้องคุยกัน

เรื่องทนายความไม่ได้เรื่องเลย ฉันมีปากเสียงทะเลาะกับหล่อนมา

หล่อนไม่ยอมว่าความให้เหรอครับ?

หล่อนจ้องแต่จะจับยัยนี่ส่งฟ้องศาลซะมากกว่า นายไปรู้จักหล่อนได้ยังไงเนี่ย?

หล่อนเคยเป็นทนายให้แม่ผมครับ

ฉันไม่แปลกใจเลยสักนิดว่าทำไมแม่นายถึงได้กลายเป็นบ้าแบบนี้

พวกท่านเลิกรากันไปตั้งแต่ก่อนที่ผมจะลืมตาดูโลกอีกครับ

พอคลอดผมออกมา แม่ก็สติแตกคุ้มคลั่ง...

แล้วก็ถูกส่งตัวไปอยู่โรงพยาบาลบ้า

ตากับยายเป็นคนเลี้ยงดูผมมา

พวกท่านไม่ยอมให้อีวานมาเจอหน้าผมเลย

หันกลับมาดูได้แล้วครับ

แม่เพิ่งได้รับการปล่อยตัวออกมาเมื่อปีกลายนี้เองครับ

พอออกมาได้ แม่ก็อยากจะกลับไปคืนดีกับอีวาน...

แต่เขาก็ดันมาคบอยู่กับคุณซะแล้ว

ช่วยรูดซิปหลังให้หน่อยได้ไหม?

แม่ก็เลยฟ้องร้องเรียกเงินหลายล้าน...

ชดเชยช่วงเวลาทั้งหมดที่แม่ต้องถูกขังอยู่ในนั้น

ซึ่งเปาลิน่าก็คือทนายความของแม่นั่นแหละครับ

แม่นายก็ร้ายกาจไม่ใช่เล่นเลยนี่หว่า

เปาลิน่าพยายามจะฟ้องร้องอีวาน แต่สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้ครับ

เรื่องราวบ้าบอคอแตกอะไรกันเนี่ย

แม่เกลียดผมเข้าไส้เลยครับ

ผมคือตัวแทนของช่วงเวลาทั้งหมดที่แม่ต้องทนทุกข์โดยไม่มีอีวาน

แต่ฉันรักเธอนะ

เธอเป็นสิ่งดีๆ เพียงสิ่งเดียวในชีวิต ที่อีวานเคยทำขึ้นมาเลย

- อ้าว เธอเองเหรอ - ขอโทษทีนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะมาขัดจังหวะ

- ทำไมแต่งตัวจัดเต็มขนาดนั้นล่ะ? - ฉันกำลังจะออกไปข้างนอกน่ะ

อย่าหลุดปากเรื่องทนายความเชียวนะ

- อะไรนะ? - ลองดูซิว่าปลุกมาริซ่าให้ตื่นได้ไหม

- แล้วถ้าหล่อนไม่ยอมตื่นล่ะ? - ก็แล้วแต่เธอเลย

- ยังไงพวกเราก็ต้องไปกันแล้ว - อะไรนะ?

- ออกเดินทางไง - ไปไหนเหรอ?

- ความลับจ้ะ - พวกเรากำลังหนีคดีกันอยู่นะ

เธอไม่รู้เรื่องน่ะดีที่สุดแล้ว

- แต่เขารู้เรื่องทุกอย่างหมดแล้วนะ - ไปกันได้แล้วน่า

แล้วถ้าเกิดอีวานโทรมาล่ะครับ?

บอกเขาไปว่า ฉันไม่ต้องการความหวังอะไรจากเขาอีกแล้ว

สิ่งเดียวที่ยังหลงเหลือจากเขาก็คือไอ้กระเป๋าเดินทางนี่...

แล้วฉันก็กำลังจะโยนมันทิ้งไปเดี๋ยวนี้แหละ

ไม่สิ ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น

อย่ารับโทรศัพท์...

แล้วก็อย่าเปิดประตูด้วย

ได้ครับ

เดี๋ยวฉันรีบกลับมานะ

ฉันได้ยินเรื่องแม่นายหมดแล้วนะ เสียใจด้วยจริงๆ

นายนี่มันคลั่งจูบชะมัดเลย!

เอากาแฟไปให้หล่อนดื่มหน่อยดีกว่า

หล่อนเป็นอะไรไปน่ะ?

เปล่าหนิ หล่อนกำลังฝันหวานสนุกสนานอยู่เลย

ฉันไม่เคยเห็นหล่อนทำหน้าฟินแบบนี้มาก่อนเลยแฮะ

อย่าเพิ่งไปปลุกเลย หล่อนกำลังเคลิ้มมีความสุขสุดๆ

ดูสีหน้าหล่อนสิ

กำลังเอนจอยสุดเหวี่ยงเลยล่ะ

ดูหน้าหล่อนสิ!

ดูริมฝีปากนั่นสิ!

สวัสดีครับ ผมมารับกระเป๋า เปป้าบอกว่ามันวางอยู่ตรงนี้น่ะ

แปลกจัง เมื่อกี้มีเด็กคนหนึ่งหิ้วมันลงมาแล้วแท้ๆ...

แต่พอเปป้าเห็นเข้า หล่อนก็กรี๊ดสติแตกอาละวาดใหญ่เลย

- แล้วตอนนี้กระเป๋าอยู่ที่ไหนล่ะครับ? - หล่อนหิ้วกลับขึ้นไป แล้วก็พูดว่า...

"ถ้ามันอยากได้นัก ก็ให้ถ่อสังขารขึ้นมาเอาเอง...

เสนอหน้ามาให้เห็นเลย!"

หล่อนพูดแบบนี้เลยครับ

ตอนนี้หล่อนอยู่ข้างบนห้องนั่นแหละครับ

พอดีผมกำลังรีบมากน่ะครับ

ป่านนี้หล่อนอาจจะอารมณ์เย็นลงแล้วก็ได้นะ...

แต่ใครจะไปรู้ล่ะเนอะ

พรุ่งนี้ผมค่อยกลับมาใหม่ อย่าบอกหล่อนนะว่าผมแวะมา

คุณผู้ชายครับ ผมเป็นพยานพระยะโฮวาห์ ผมพูดโกหกไม่ได้หรอกครับ

ต้องพูดแต่ความจริง และไม่มีอะไรนอกจากความจริงเท่านั้นครับ

แต่ถ้าหล่อนไม่ได้ถามอะไรคุณ--

ถ้าหล่อนถามขึ้นมา ผมก็ต้องบอกความจริงตามคัมภีร์ทุกประการครับ

ลาก่อนครับ

ใจจริงผมก็อยากโกหกอยู่หรอกนะ!

ข้อเสียอย่างเดียวของศาสนาผมก็คือ...

พวกเราโกหกไม่ได้นี่แหละ

ฉันชอบฟังเสียงแตรในวันพิพากษาเหลือเกิน

อีวาน ฉันต้องคุยกับคุณเดี๋ยวนี้ ทันทีเลยนะ

ทิ้งข้อความไว้ บอกฉันทีว่าที่ไหนและเมื่อไหร่

ผมแวะไปเอากระเป๋าไม่ได้แล้วล่ะ

ใจจริงผมอยากคุยกับคุณมากนะ...

แต่ผมเห็นแล้วว่าคุณกำลังพยายามหลบหน้าผมอยู่

อีกสองสามวันผมจะลองติดต่อมาใหม่อีกทีนะ...

ตอนที่คุณอารมณ์เย็นลงกว่านี้แล้ว

ผมอยากให้คุณรู้ไว้นะ ว่าตลอดหลายปีที่เราได้อยู่ด้วยกันมา...

มันคือช่วงเวลาที่สวยงามที่สุดในชีวิตของผมเลย

ผมไม่ได้หนีไปกับผู้หญิงคนไหนทั้งนั้นนะ

ลาก่อนนะ ที่รัก

ผมขออวยพรให้คุณพบเจอแต่สิ่งที่ดีที่สุด จากก้นบึ้งของหัวใจเลย

ฉันช่างไร้ความสุขเหลือเกิน

เพราะเธอนั้นหมดรักในตัวฉันแล้ว

แล้วไฉนฉันต้องเหนี่ยวรั้งเปลี่ยนใจเธอด้วยเล่า

จงมีความสุขเถิดหนา ยอดดวงใจ

เพราะฉันจะไม่มีวันลืม ความรักที่เเคยมอบให้ฉันเลย

ฉันช่างไร้ความสุขเหลือเกิน

ดูมันทำสิ!

มันเป็นบ้าไปแล้ว!

เดี๋ยวได้เห็นดีกันแน่ นังตัวดี!

เปป้า หล่อนต้องชดใช้อย่างสาสม ให้กับไอ้พวกชีอะห์สามตัวนั่น!

ผมไม่ได้หนีไปกับผู้หญิงคนไหนทั้งนั้นนะ

ลาก่อนนะ ที่รัก ผมขออวยพรให้คุณพบแต่สิ่งที่ดีที่สุด--

ไอ้ตอแหล!

เขาอาจจะพูดเรื่องจริงก็ได้นะ

เขาอาจจะหลอกฉันได้ทุกอย่าง แต่หลอกฉันด้วยน้ำเสียงไม่ได้หรอกย่ะ!

ฉันจำจังหวะจะโคนการดัดเสียงของมันได้หมดทุกคีย์ ฉันทำงานพากย์เสียงกับมันมานานพอนะยะ!

ไอ้โทรศัพท์เฮงซวยเอ๊ย!

พวกเธอทำอะไรกันอยู่เนี่ย?

นังดอกทอง สารเลวเอ๊ย!

มันมีดีอะไรให้แกไปหลงหัวปักหัวปำนักหนาวะ?

ไปขนกระเป๋าของพวกเธอมาได้แล้ว

- เธอทำพังอีกเครื่องแล้วนะ - ช่างหัวมันเถอะน่า!

ใจเย็นๆ ก่อนสิ ดูสภาพห้องตอนนี้ซะก่อนเถอะ

- ตำรวจมา! - ใจเย็นๆ ค่อยๆ เดินมานี่

ต้องเป็นอีวานแน่ๆ ฉันรู้อยู่แล้วว่าเขาไม่ใช่คนขี้ขลาด

แม่ผมเองครับ

- มาเล่นเกมกันต่อเถอะ - ฉันเล่นไม่ลงแล้ว!

- ให้ผมเปิดประตูให้แม่เข้ามาไหมครับ? - เปิดสิ

- อ่านคู่มือการเล่นสิ! - "กลยุทธ์ก็คือ--"

อย่าอ่านออกเสียงสิวะ!

แกมาสะเออะทำอะไรที่นี่ ไอ้ลูกทรพี?

- เอ่อคือ-- - การ์ลอส นั่นใครน่ะ?

ผมไม่รู้ครับ

ตำรวจครับ

พวกเขาต้องการอะไรกันล่ะ?

พวกเราเข้าใจแล้วครับ

- เชิญเลยครับ - ครับผม

หุบปากไปซะ ไม่งั้นกูจะตบให้คว่ำ

สวัสดีตอนค่ำครับ

คุณผู้หญิงคนนี้มาด้วยกันกับพวกคุณเหรอครับ?

เราบังเอิญเจอกันในลิฟต์น่ะครับ

- เกิดอะไรขึ้นกันเหรอครับเนี่ย? - ไม่มีอะไรหรอกค่ะ

- แค่กำลังคุยเรื่องชุดเดรสของคุณผู้หญิงเขาน่ะ - อุบาทว์ตาจะตายไป

- มันก็แค่ชุดเดรสธรรมดาเองนะ - แต่มันดูทุเรศลูกตาจริงๆ นี่นา

เขาอาจจะชอบของเขาแบบนั้นก็ได้

หยุดทำตัวเป็นเด็กไร้เดียงสาต่อหน้าคุณตำรวจได้แล้ว!

"ผมรักคุณ ต้องการคุณ และโหยหาคุณ"

"อีวานของคุณ"

ขอถามหน่อยได้ไหมครับว่าพวกคุณมาทำอะไรกันที่นี่?

มีสายโทรแจ้งเข้ามา จากเบอร์โทรศัพท์บ้านหลังนี้น่ะครับ...

เกี่ยวกับเรื่องพวกผู้ก่อการร้าย

ว่าไงนะคะ?

มีคนโทรแจ้งเบาะแสเรื่องพวกผู้ก่อการร้ายชีอะห์ จากเบอร์บ้านนี้ครับ

เห็นไหมล่ะ! ฉันบอกแล้วไม่มีผิด!

ฝีมือพวกเด็กเวรพวกนี้แหละ!

คงมีความเข้าใจผิดอะไรกันแล้วล่ะค่ะ โทรศัพท์บ้านฉันมันเสียใช้การไม่ได้มาทั้งวันแล้วนะคะ

หล่อนเพิ่งจะกระชากสายมันทิ้งไปเมื่อกี้นี้เองย่ะ!

ฉันยังโทรคุยกับหล่อนได้เมื่อยี่สิบนาทีก่อนอยู่เลย!

อย่าไปสนใจป้าแกเลยค่ะ ป้าแกสติไม่ค่อยดี

- แล้วนี่ฉันโดนตั้งข้อหาอะไรมิทราบคะ? - ยังไม่ได้ตั้งข้อหาอะไรครับ

เราแค่ต้องการข้อมูล ว่าใครเป็นคนโทรไปแจ้งเบาะแสเท่านั้นเองครับ

แล้วใครเป็นคนกระชากสายโทรศัพท์ทิ้งล่ะครับ?

ฉันเองค่ะ กระชากทิ้งไปตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว

เพราะงั้น วันนี้ไม่มีใครโทรออกจากบ้านนี้ได้ทั้งนั้นแหละค่ะ

เปป้านี่มันตอแหลเก่งลิ้นกระดกจริงๆ!

ทำไมถึงต้องกระชากสายทิ้งล่ะครับ?

ฉันนั่งรอโทรศัพท์สายสำคัญอยู่ แต่เขาไม่ยอมโทรมา ฉันก็เลยสติแตกโมโหขึ้นมาน่ะค่ะ

ใครเหรอ? อีวานใช่ไหม? มันอยู่ที่ไหนล่ะ?!

หุบปากไปก่อนครับคุณป้า เดี๋ยวผมถามเอง เอ่อ... หมายถึงพวกเราจะถามเองครับ

เอาสิ ถามหล่อนดูสิว่าอีวานมันเป็นใคร!

- อีวานนี่คือใครเหรอครับ? - ต้นเหตุของความโกลาหลทั้งหมดนี่ไงคะ...

และรวมถึงความวินาศสันโตร ที่คู่หูของคุณกำลังจะได้เห็นข้างในนั่นด้วยค่ะ

เขาคงจะเข้าไปเจอมาริซ่าแน่ๆ เลยครับ

เอาล่ะ ช่วยอธิบายมาทีครับ

ขอนั่งลงคุยได้ไหมคะ?

ถ้าฉันต้องมานั่งเปิดอกเปลือยชีวิตให้คนอื่นฟัง ฉันขอนั่งแบบสบายๆ ดีกว่าค่ะ

วันนี้ฉันเจอศึกหนักมาทั้งวันแล้ว

คุณสบายดีขึ้นไหมครับ?

ฉันคงจะสบายใจกว่านี้ ถ้าได้อยู่ตามลำพังกับเพื่อนๆ...

แล้วนั่งเล่นเกมวางแผนกันต่อน่ะค่ะ

คนเรามันจะไปสมหวังทุกอย่างได้ยังไงล่ะครับ

เรื่องนั้นฉันเห็นด้วยเต็มประตูเลยค่ะ

แล้วอีวานที่ว่านี่คือใครกันครับ?

เขาเคยเป็นชู้รักของฉันค่ะ แล้วก่อนหน้านั้น เขาก็เคยอยู่กินกับยัยป้านี่มาก่อน

เขาเป็นพ่อของลูกชายฉันย่ะ!

ไอ้หนุ่มนี่น่ะเหรอ? แล้วเขามาทำอะไรที่นี่ล่ะครับ?

เขาจะมาเช่าห้องของฉันต่อน่ะค่ะ

ตอนแรกผมไม่รู้เรื่องเลยจริงๆ นะครับ

ผมชักจะรู้สึกเหมือนพวกคุณกำลังรวมหัวกันปั่นหัวผมเล่นยังไงชอบกล

คุณคิดว่าฉันมีความสุขนักหรือไง ที่ต้องมานั่งเล่าเรื่องส่วนตัวที่น่าอับอาย ให้คนแปลกหน้าฟังแบบนี้?

บอกเลยว่าคุณคิดผิดถนัดค่ะ มันโครตจะน่าอัปยศอดสูเลยล่ะ!

โธ่เว้ย แม่ครับ!

- กันเดลา ไปเอาน้ำมาให้ฉันดื่มแก้วซิ - เอาเครื่องดื่มอะไรดีล่ะ?

- มีกัซปาโชอยู่นะ - ใช่เลย! เอากัซปาโชนั่นแหละ!

ไปกันเถอะ

- พวกเธอจะไปไหนกันน่ะ? - ไปเอากัซปาโชค่ะ คุณตำรวจรับสักแก้วไหมคะ?

พวกเรากำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่นะครับ แต่ก็ไม่อยากเสียมารยาทปฏิเสธน้ำใจ--

จัดกัซปาโชมาให้ทุกคนเลยจ้ะ

แม่สาวคนนั้นหลับอยู่เหรอครับ?

หลับเป็นตายเหมือนท่อนไม้เลยครับ เธอเป็นคู่หมั้นของการ์ลอสน่ะครับ

เธอคงเหนื่อยเพลียน่ะครับ จะให้ผมเข้าไปปลุกเธอไหมครับ?

ยังไม่ต้องหรอกครับ

ทำไมคุณไม่นั่งลงล่ะครับ? ผมเริ่มจะเมื่อยคอแล้วเนี่ย

พวกเราไม่ได้มีอะไรติดใจสงสัยในตัวคุณเป็นพิเศษหรอกนะครับ--

ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ

แต่พูดกันตรงๆ แบบไม่ได้สู่รู้นะครับ...

คุณก็ต้องยอมรับว่าเรื่องพวกนี้มันแปลกพิลึกกึกกือสิ้นดี

ห้องนอนโดนเผาเกรียมเป็นตอตะโก...

โทรศัพท์สายขาดสะบั้น หน้าต่างโดนทุบแตกละเอียด--

มันแปลกประหลาดจริงๆ นั่นแหละค่ะ ยอมรับเลย

เอาล่ะ เริ่มเล่ามาตั้งแต่ต้นเลยครับ

ขอแบบชัดเจน กระชับ และตรงไปตรงมาด้วยนะครับ

ฉันไม่รู้ว่าจะทำได้ไหมนะคะ

เพราะสภาพจิตใจฉันตอนนี้ มันเจ็บปวดเกินกว่าจะมาพูดจาให้ชัดเจน กระชับ ตรงไปตรงมาได้ค่ะ

มีแต่คำพูดน้ำท่วมทุ่ง!

- ขอแค่ข้อเท็จจริงล้วนๆ ครับ - ก็ได้ค่ะ

ฉันเคยอาศัยอยู่ที่นี่... กับอีวาน

เราสองคนเคยรักกันมาก อย่างน้อยๆ ฉันก็รักเขาหมดหัวใจล่ะนะ

หลังจากพยายามประคับประคองความรักกันมานานหลายเดือน...

เราก็เพิ่งจะเลิกกันไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้วนี่เองค่ะ

เขาบอกให้ฉันช่วยเก็บข้าวของใส่กระเป๋าให้ที เพราะเขาจะไปเที่ยวต่างเมือง...

กับผู้หญิงคนอื่น

- เขาบอกคุณตรงๆ แบบนั้นเลยเหรอครับ? - คนอย่างเขาไม่เคยเดินทางคนเดียวหรอกค่ะ

จำไว้นะ สองแก้วนี้สำหรับพวกตำรวจ ใส่ยาเพิ่มเข้าไปเป็นพิเศษ

ระวังตัวด้วยล่ะ

อันนี้มันอุ่นเกินไปนะ

การ์ลอส คุณพระช่วย!

นี่แกกล้าทำรุ่มร่ามต่อหน้าแม่แท้ๆ ต่อหน้าตำรวจ และต่อหน้าคู่หมั้นตัวเองเลยเหรอ!

แกไม่คิดจะเกรงกลัวบาปกลัวกรรมบ้างเลยหรือไง?!

เล่าต่อเถอะครับ ได้โปรด

ฉันก็เลยเก็บของให้เขาเสร็จสรรพ แล้วก็ออกไปทำงาน

พอกลับมาบ้าน สภาพห้องมันก็พังยับเยินอย่างที่เห็นนี่แหละค่ะ

ยกเว้นสายโทรศัพท์นะ อันนั้นฉันเป็นคนกระชากทิ้งเอง

กระเป๋าเดินทางก็หายสาบสูญไป...

แถมเตียงนอนก็โดนไฟเผาวอดวายหมด

สองคนนั้นเข้าไปเอาน้ำนานผิดปกติแล้วนะ ไปดูซิ

สงสัยแอบไปยืนจูบปากกันอยู่แน่ๆ เลย

- แล้วมาริซ่าล่ะครับ? - หล่อนควรรีบตื่นขึ้นมาดูได้แล้ว

สันดานเจ้าชู้ถอดแบบมาจากพ่อมันไม่มีผิด

- คราวนี้ใครมาอีกล่ะเนี่ย? - มีอะไรครับ?

- ช่างซ่อมโทรศัพท์ครับ แล้วคุณเป็นใครล่ะ? - ตำรวจครับ

- ขอดูบัตรประจำตัวหน่อยครับ? - แล้วขอดูบัตรคุณด้วยสิครับ?

คุณผู้หญิงคือคนที่โทรตามช่างเมื่อเช้านี้ใช่ไหมครับ?

ใช่จ้ะ นี่ตัวเครื่องโทรศัพท์ ส่วนนี่คือหัวปลั๊กสายไฟจ้ะ

ฉันยังโทรคุยกับหล่อนผ่านเบอร์นี้ได้เมื่อยี่สิบนาทีก่อนอยู่เลยนะยะ!

ยัยป้านี่เอาอีกแล้วนะ!

ไม่มีทางโทรผ่านเครื่องนี้ได้แน่นอนครับ

เอาล่ะ เข้าประเด็นสำคัญกันดีกว่า

พวกคุณรู้จักผู้ก่อการร้ายชีอะห์คนไหนบ้างไหมครับ?

หุบปากไปเลยแก! คุณตำรวจเขาถามคุณผู้หญิงอยู่!

ฉันยังไม่เคยรู้มาก่อนเลยค่ะ ว่าในมาดริดมีพวกนี้อยู่ด้วย

แล้วคุณล่ะ รู้จักพวกมันไหม?

ผมเนี่ยนะ ไม่รู้จักหรอกครับ ผมไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมือง

แหม พี่ชาย พวกมันเพิ่งจะออกข่าวในทีวีวันนี้เองนะ!

- หุบปากไปเลย! - อยากให้ผมเปิดทีวีให้ดูไหมครับ?

ฉันไม่ได้มีความสนใจในพวกชีอะห์อะไรนั่นเลยสักนิดค่ะ

แล้วคุณผู้หญิงคนนี้ล่ะครับ ว่ายังไง?

เปป้ากับฉัน เรามีธุระสำคัญระดับชีวิตต้องคุยกันย่ะ

เรื่องผู้ชายสินะครับ?

แล้วมันมีเรื่องอะไรที่สลักสำคัญไปกว่านี้อีกมิทราบยะ?

ก็ได้ครับ งั้นเรามาคุยเรื่องผู้ชายคนนั้นกัน

อีวานมีส่วนรู้เห็นพัวพันกับพวกผู้ก่อการร้ายพวกนี้ด้วยหรือเปล่าครับ?

- ใจเย็นๆ นะคะ - อีวานเนี่ยนะ?

ฉันไม่รู้หรอกค่ะ เขาปิดบังเรื่องลับลมคมในกับฉันไว้เยอะแยะไปหมด

คุณพอจะให้ที่อยู่ของเขาได้ไหมครับ...

หรือเบอร์โทรศัพท์ติดต่อก็ได้?

เขาไม่มีโทรศัพท์หรอกค่ะ แล้วตอนนี้เขาก็ไม่ได้อยู่ที่บ้านด้วย

ฉันบอกคุณแล้วไงคะว่าเขากำลังจะเดินทางออกนอกเมืองน่ะ

ลองไปตามดูที่สนามบินสิคะ

สนามบินงั้นเหรอ? เขาจะไปไหนล่ะ?!

เขาจะบินไปไหนยะ?!

ไปสตอกโฮล์มค่ะ... บินคืนนี้เลย ไปกับเปาลิน่า โมราเลส

สตอกโฮล์มงั้นเหรอ!

ทำไมหล่อนไม่บอกเรื่องนี้ตั้งแต่แรกล่ะยะ?!

เพราะฉันเองก็เพิ่งจะมาปะติดปะต่อเรื่องออกเดี๋ยวนี้นี่แหละค่ะ!

ตอนนี้ฉันตาสว่างเข้าใจทุกอย่างกระจ่างแจ้งแล้ว--

เสียงปลายสายโทรศัพท์นั่น

ฉันนี่มันโง่บัดซบจริงๆ เลย! ทำไมถึงมองไม่ออกตั้งแต่แรกนะ?

ทนายความของแกนี่เล่นละครตบตาได้แนบเนียนเหลือเกินนะ

พวกคุณไม่รู้เรื่องเลยเหรอ ว่าจะมีคนไปดักจี้เครื่องบินลำนั้นน่ะ?

พวกชีอะห์น่ะเหรอครับ?

เขารู้กันทั้งบ้านทั้งเมืองแล้วครับ ออกข่าวทีวีโครมๆ

แต่เบาะแสต้นสายที่โทรแจ้งเข้ามาน่ะ...

มันโทรแจ้งมาจากโทรศัพท์เครื่องนี้นี่แหละครับ

ผมอยากรู้ว่าใครหน้าไหนเป็นคนโทรแจ้ง...

ไม่งั้นผมจะลากคอพวกคุณไปโรงพักให้หมดนี่แหละ!

แล้วทำไมพวกคุณถึงไม่อยู่ประจำการที่สนามบินล่ะคะ?

ที่นั่นตำรวจเดินกันให้ขวักไขว่จนจะเยอะกว่าผู้โดยสารอยู่แล้วครับ

ผมไม่รู้หรอกนะว่ามันเกิดบ้าอะไรขึ้นที่นี่...

แต่ถ้าพวกคุณยังไม่ยอมเปิดปากพูดล่ะก็--

หัวหน้าครับ ไอ้เครื่องดื่มนี่มันมีอะไรแปลกๆ ผสมอยู่นะครับ

ในกัซปาโชมีส่วนผสมอะไรบ้างครับเนี่ย?

มะเขือเทศ, แตงกวา...

พริกหยวก, หัวหอมใหญ่...

กระเทียมหนึ่งกลีบ...

น้ำมันมะกอก, เกลือ, น้ำส้มสายชู...

เศษขนมปังเก่าๆ แล้วก็น้ำเปล่าค่ะ

เคล็ดลับความอร่อยมันอยู่ที่จังหวะการปั่นคลุกเคล้าให้เข้ากันค่ะ

อีวานเขาโปรดปรานฝีมือการปั่นของฉันมากเลยนะคะ

ฉันตั้งใจทำไว้ให้เขาคนเดียวเลย

นี่คุณป้าสะสมอาวุธปืนด้วยเหรอครับเนี่ย?

ถอยไปให้หมด!

ถอยหลังไปซะ ฉันไม่อยากพลั้งมือทำร้ายเด็กพวกนี้

อีวานจะบินไปสตอกโฮล์มจริงๆ ใช่ไหม?

มันเป็นแค่ลางสังหรณ์ค่ะ แต่ฉันค่อนข้างมั่นใจเต็มร้อยเลย

แล้วหล่อนมีธุระอะไรต้องคุยกับเขานักหนายะ?

ตอนนี้ไม่มีอะไรต้องพูดแล้วค่ะ

ฉันแค่อยากจะลืมผู้ชายคนนั้นไปให้พ้นๆ

และป้าเองก็ควรจะทำใจลืมๆ เขาไปได้แล้วเหมือนกัน

ตอนอยู่ในโรงพยาบาล ฉันเกือบจะลืมมันได้อยู่แล้ว

ฉันจำเรื่องราวบัดซบพวกนั้นไม่ได้เลยสักนิด

จนกระทั่งจู่ๆ...

คืนหนึ่ง ฉันก็ได้ยินเสียงพากย์ของมันในทีวี

ฉันจำหน้าตามันไม่ได้เลยนะ...

แต่ฉันจำเสียงกระเส่าของมันได้ขึ้นใจ

มันกำลังพากย์เสียงบอกรักผู้หญิงคนหนึ่งอยู่

ข้างในอกฉันมันบีบรัดตัวเกร็งไปหมด

ฉันจำได้หมดทุกครั้ง ที่มันเคยพ่นคำหวานพรรค์นั้นใส่หูฉัน

สติและความทรงจำทั้งหมดของฉัน มันก็เลยทะลักกลับมาหมดเลย

ตั้งแต่วินาทีนั้นเป็นต้นมา...

ฉันก็เลยแกล้งทำตัวเป็นปกติเหมือนคนหายบ้าแล้ว...

แล้วพวกหมอก็ยอมปล่อยตัวฉันออกมา

ถ้าป้าหายดีแล้ว ก็ช่วยเอาปืนลงแล้วเลิกเล็งมาที่ฉันซะทีเถอะค่ะ

แต่ฉันยังไม่หายบ้าย่ะ!

ฉันแกล้งเสแสร้ง หลอกพวกมันได้สนิทใจเลยล่ะ

ทางเดียวที่ฉันจะลบมันออกไปจากหัวได้ คือต้องยิงกบาลมันให้ตายเท่านั้น!

แล้วป้าจะไปลงมือฆ่าเขาที่ไหนได้ล่ะคะ?

ที่สนามบินนั่นไงล่ะ

ที่สนามบินตำรวจยืนคุมกันพรึ่บพรั่บไปหมด ป้าก็ได้ยินเขาพูดเมื่อกี้แล้วนี่คะ

ฉันมีวิธีจัดการของฉันก็แล้วกันน่า

ในเมื่อพวกหล่อนก็รู้ความจริงหมดแล้ว--

งั้นมาชนแก้วดื่มส่งท้ายกันหน่อยดีกว่า

ดื่มเข้าไปสิยะ!

แกด้วย!

โอ๊ยยย ตาของฉัน!

แสบตาโว้ยยย!

หล่อนเปิดประตูทิ้งไว้!

ประตูเปิดอยู่!

พาฉันไปส่งที่สนามบินที เร็วเข้า!

ขอโทษด้วยครับคุณป้า พอดีผมมีนัดแล้วน่ะครับ

พาฉันไปเดี๋ยวนี้!

- เชี่ยอะไรวะเนี่ย?! - ปืนไงยะ บิดรถไปเดี๋ยวนี้!

เดี๋ยวแฟนผมต้องโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงแน่เลย

แฟนแกคงไม่โกรธเท่าฉันตอนนี้หรอกย่ะ! ซิ่งไปสตอกโฮล์มเดี๋ยวนี้!

ชิ่งหนีไปต่อหน้าต่อตาเลยโว้ย!

เห็นชัดเต็มสองตาไหมล่ะ?!

เร็วเข้า รีบตามพวกมันไปเลย!

คุณอีกแล้วเหรอเนี่ย! เยี่ยมไปเลย!

เราสองคนนี่เกิดมาคู่กันแท้ๆ เลยนะครับเนี่ย!

วันนี้จะให้ผมขับตามใครดีล่ะครับ?

- ตามมอเตอร์ไซค์คันนั้นไป! - ฮาร์เลย์คันนั้นเลย!

เดี๋ยวผมจะซิ่งสุดฝีมือเลยครับ

มุ่งหน้าไปสนามบินเลย!

ช่วยเป่าตาให้ฉันทีเถอะ

ยัยป้านั่นบ้าคลั่งไปแล้ว แถมพกปืนติดตัวมาตั้งสองกระบอกแน่ะ

- แล้วทำไมหล่อนต้องพรากเอาตัวอัมบิเต้ของฉันไปด้วยล่ะเนี่ย?! - ก็เพราะหล่อนกำลังรีบอยู่น่ะสิยะ!

อ๊ะ! ยาหยอดตามาแล้วครับ!

มีอะไรให้รับเพิ่มอีกไหมครับคุณผู้หญิง?

ไม่มีแล้ว แค่เหยียบคันเร่งมิดไมล์ก็พอ ยัยป้านั่นอันตรายมากนะยะ

ไม่มีผู้หญิงคนไหนอันตรายเกินมือผมหรอกครับ ถ้าเรารู้จักวิธีรับมือน่ะ

- อยู่นั่นไง! - ผมล็อกเป้าได้แล้วครับ

ฉันมองอะไรไม่เห็นเลยเนี่ย

ไอ้ผู้ชายคนนี้มันไม่เคยรู้จักปฏิเสธใครเป็นเลยจริงๆ

อานา ยัยป้านั่นมีปืนสองกระบอกนะยะ แล้วหล่อนก็สติฟั่นเฟือนไปแล้วด้วย

ดูสิ่งที่หล่อนทำกับหน้าฉันซะก่อนสิ!

คิดว่าฉันอยากเอาหน้าตาเละเทะแบบนี้ ออกมาแรดเล่นนอกบ้านเหรอยะ?!

คนอย่างหล่อนมันกล้าทำบ้าๆ ได้ทุกอย่างแหละ!

ก้นของฉันมีสิทธิ์นั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์คันนั้นได้คนเดียวเท่านั้นย่ะ

ฉันทนไม่ไหวกับเรื่องบัดซบพวกนี้แล้ว

เดี๋ยวฉันจะไปหาเงินด่วนก้อนโตมาให้ได้...

ซื้อบิ๊กไบค์ของมันมาเป็นของตัวเอง แล้วก็ชิ่งหนีไปให้พ้นๆ

แค่มีมอเตอร์ไซค์เท่ๆ สักคัน...

ใครมันยังจะต้องการผู้ชายหน้าโง่อีกวะ?

การเรียนรู้ระบบกลไกเครื่องยนต์ มันยังง่ายกว่าการทำความเข้าใจจิตวิทยาของผู้ชายซะอีก

มอเตอร์ไซค์น่ะ แค่รื้อดูก็เข้าใจระบบมันหมดแล้ว...

แต่คนอย่างผู้ชายน่ะ ชาตินี้ทั้งชาติก็ไม่มีวันเข้าใจมันได้หรอก

หล่อนเอามือไปขยำเป้าลูกอัณฑะแฟนฉันแล้วนั่น!

ฉันว่าหล่อนแค่กำลังพยายามเกาะไม่ให้ตัวเองตกรถมากกว่ามั้ง

เพิ่งจะหลุดออกมาจากแผนกจิตเวชแท้ๆ...

แต่ลีลาการนั่งซ้อนท้ายยังกะพวกสิงห์มอเตอร์ไซค์มือโปรแน่ะ

ระวังตัวด้วยนะ! หล่อนมันบ้าไปแล้ว!

แถมมีปืนอยู่ในมือด้วย!

นังตัวดี!

หมอบลงไปเร็ว!

หุบปากไปเลยนะ พวกนังผู้หญิงปัญญาอ่อน!

อย่าสะเออะมายุ่งกับผู้ชายของฉันนะยะ!

ขับให้มันเร็วกว่านี้ไม่ได้หรือไงวะ?!

คุณป้าครับ รถคันนี้มันเก่าเก็บระดับซากโบราณวัตถุแล้วนะครับ

โบราณวัตถุเหรอ? งั้นก็จำไอ้กระบอกปืนนี่ไว้ให้ดีๆ แล้วกัน!

ยอมแล้วครับ! อย่าเพิ่งยิงนะป้า!

บนรถนายไม่มีพวกปืนพกขายบ้างเหรอ?

ผมไม่จำเป็นต้องใช้ของพรรค์นั้นหรอกครับ

แล้วถ้าเกิดวันดีคืนดีโดนปล้นขึ้นมาล่ะ?

ผมก็แค่หลบเลี่ยงอันตรายเอาสิครับ เหมือนอย่างตอนนี้ไง

ขอโทษด้วยนะครับคุณผู้หญิง ภารกิจซิ่งไล่ล่าคงต้องยุติลงแค่นี้แล้วล่ะครับ

ได้โปรดเถอะนะ ช่วยขับพาพวกเราไปส่งที่สนามบินให้ถึงทีเถอะ จะทางไหนก็ได้

ผมมีอาชีพเป็นคนขับแท็กซี่นะครับ ไม่ใช่นักล่าค่าหัว

ฉันเตือนนายแล้วใช่ไหมล่ะ ว่ายัยป้านั่นน่ะเป็นผู้หญิงอันตราย

ก็นายบอกเองนี่ ว่านายรับมือไหวชัวร์ๆ น่ะ

จอดตรงนี้แหละ

ขอบใจนะ

เที่ยวบินไปสตอกโฮล์มไปทางไหนคะ?

เที่ยวบินระหว่างประเทศ เชิญทางด้านโน้นเลยครับ

- คุณนี่มันคนอ่อนแอไร้น้ำยาจริงๆ เลยนะ อีวาน - ครับ ยอดดวงใจ

- อย่ามาเออออห่อหมกเห็นด้วยกับฉันนะ! - แต่คุณพูดถูกเผงเลยนี่นา

บางอารมณ์ฉันก็อยากจะเป็นฝ่ายพูดผิดบ้างเหมือนกันนะยะ

พาฉันกลับไปส่งที่โรงพยาบาลทีเถอะ ที่นั่นแหละคือบ้านที่แท้จริงของฉัน

คุณเป็นอะไรไหมครับ?

ปล่อยมือได้แล้ว

คุณช่วยชีวิตผมไว้แท้ๆ เลยนะ ที่รัก

ไม่ต้องห่วงหรอกนะ ฉันไม่ได้ต้องการอะไรตอบแทนจากคุณทั้งนั้นแหละ

ขอแค่อย่างเดียวเท่านั้น ช่วยไล่ยัยนั่นไปให้พ้นๆ หน้าที!

ไปให้พ้นๆ เลยนะ!

เปป้า ผมรู้สึกละอายใจเหลือเกิน

ผมทำตัวแย่ๆ และร้ายกาจกับคุณมาตลอด

สิ่งที่ผมต้องการที่สุด ก็มีแค่การได้คุยกับคุณเท่านั้นเอง

ฉันต้องทนเฝ้ารอมาตลอดสองวันเต็มๆ...

ทั้งออกตามหา ทั้งทิ้งข้อความไว้ให้คุณ

คืนนี้เราค่อยนั่งคุยกันให้เคลียร์ก็ได้นี่ครับ

ทริปบินไปสตอกโฮล์มนั่นน่ะ ชะลอไว้ก่อนได้นะ

ไม่ล่ะ ตอนนี้มันสายเกินไปแล้ว

อย่าถือโทษโกรธแค้นเคืองกันเลยนะ

เราไปหาอะไรดื่มกันตอนนี้เลยดีกว่า ในร้านกาแฟตรงนั้นไง

ถ้าเป็นเมื่อวานนี้... เมื่อเช้าตรู่ หรือแม้แต่ตอนเที่ยงวันของวันนี้...

เราสองคนก็คงจะได้นั่งคุยกันไปแล้ว

แต่ตอนนี้มันสายเกินไปแล้วจริงๆ

มันสายเกินแก้ไปตั้งแต่สองชั่วโมงก่อนแล้วล่ะ

ถ้าอย่างนั้นแล้ว คุณจะถ่อมาถึงที่นี่ทำไมกันล่ะครับ?

เพราะลูเซียตั้งใจจะมาฆ่าแกให้ตาย...

แล้วฉันก็แค่มาที่นี่ เพื่อหยุดยั้งไม่ให้หล่อนทำสำเร็จ

ในเมื่อตอนนี้แกพ้นขีดอันตรายแล้ว ฉันก็จะไปซะที

ลาก่อนนะ

ในที่สุดก็ได้กลับถึงบ้านซะที!

แขกเหรื่อทั้งหลาย...

ดูหลับสบายมีความสุขกันดีจังนะ

แล้วพวกเด็กๆ ล่ะไปไหนกันหมด?

กันเดลานี่มันฟื้นตัวจากแผลใจได้ไวปานจรวดจริงๆ แฮะ

หวังว่าพ่อหนุ่มคนนี้จะนำโชคดีมาให้หล่อน มากกว่าไอ้พวกชีอะห์นั่นนะ

ให้ตายสิ สภาพบ้านเละเทะไม่มีชิ้นดีเลย!

พรุ่งนี้แม่บ้านก็มาทำความสะอาดแล้วนี่นา

เละขนาดนี้ หาอะไรมาใส่ที่เท้าไว้หน่อยน่าจะดีกว่า

ฉันชักสงสัยแล้วสิ ว่าอันไหนมันจะเลวร้ายกว่ากัน...

ระหว่างลื่นล้มหัวทิ่มเพราะกัซปาโช หรือโดนเศษกระจกบาดเท้าเหวอะหวะ

พ่อช่างซ่อมคนนี้น่ารักน่าเอ็นดูจัง แต่เก็บไว้ให้มาริซ่าดีกว่ามั้งเรา

ฉันเผลอหลับไปเหรอเนี่ย

รู้สึกยังไงบ้างล่ะ?

สดชื่นเหมือนได้เกิดใหม่เลยค่ะ แต่สภาพคุณดูไม่จืดเลยนะคะ

ก็นะ... ฉันกำลังจะมีเบบี๋น่ะ

ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะคะเนี่ย

เธอนี่แหละคนแรกที่ฉันยอมบอกให้ฟัง

ยินดีด้วยนะคะ! มานั่งตรงนี้สิคะ

เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันค่อยอธิบายให้ฟังนะ

- แต่ว่า-- - นั่งลงเถอะน่า

เธอเพิ่งตื่นเต็มอิ่ม แต่ฉันน่ะไม่ได้นอนมาสองวันสองคืนติดกันแล้วนะ

ฉันจะไม่ปล่อยเช่าห้องนี้แล้วล่ะ

ฉันหลงรักวิวทิวทัศน์ตรงนี้เข้าซะแล้ว

ใช่ค่ะ วิวมันสวยสะกดใจจริงๆ

นี่ฉันหลับไปนานแค่ไหนคะเนี่ย?

ตั้งหลายชั่วโมงเลยล่ะ!

ผิวพรรณเธอดูนวลเนียนเปล่งปลั่งขึ้นเยอะเลยนะ

เมื่อกี้ฉันฝันด้วยค่ะ

- ฝันดีเหรอจ๊ะ? - คิดว่าใช่นะคะ

เมื่อเช้านี้ฉันยังเป็นสาวบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่เลยนะคะ...

แต่ตอนนี้ฉันคิดว่าฉันไม่น่าจะใช่แล้วล่ะค่ะ

- อย่าบอกนะว่าโดนไอ้พวกเวรตัวไหนสักตัวมัน-- - เปล่าค่ะ! มันเกิดขึ้นในความฝันต่างหากล่ะคะ!

เยี่ยมยอดไปเลย!

จะว่าไป แววตาของเธอมันก็ดูเปลี่ยนไปจริงๆ นั่นแหละนะ...

แววตาแข็งกระด้างแบบที่พวกสาวบริสุทธิ์ชอบมีกัน มันหายไปหมดแล้ว

พวกสาวบริสุทธิ์นี่น่ารำคาญจะตายไปค่ะ

(เพลง Puro Teatro) หากเธอยืนอยู่บนเวทีโรงละคร แล้วแสร้งบีบน้ำตาแกล้งเจ็บปวด

ก็อย่าได้เหนื่อยแสร้งแสดงบทบาทอีกเลย

เพราะฉันรู้ทันบทละครปาหี่ฉากนี้หมดแล้ว

ไอ้คนลวงโลก

ช่างแสดงได้สมบทบาทยิ่งนัก

ท้ายที่สุดแล้ว มันคงแสดงให้เห็นว่า

นั่นแหละคือธาตุแท้ในตัวเธอ

ฉันเคยหน้ามืดตามัว

หลงใหลไปกับรสจูบอันแสนเร่าร้อนของเธอ

เธอสาดคำลวงหลอกอย่างเลือดเย็น

แต่บัดนี้ ม่านการแสดงได้ปิดฉากลงเสียแล้ว

มันก็แค่การแสดงปาหี่หลอกลวง

นั่นคือสิ่งเดียวที่เธอถนัดที่สุด

คำโกหกที่ซักซ้อมบทมาเป็นอย่างดี

ภาพลวงตาอันเสแสร้งที่คำนวณมาอย่างแยบคาย

เธอเล่นได้ยอดเยี่ยมเหนือชั้นยิ่งนัก

กับการเหยียบย่ำทำลายหัวใจของฉันให้แหลกสลาย

และแม้ในยามนี้ ที่หยาดน้ำตาของเธอรินไหลออกมาจริงๆ

ฉันกลับจดจำได้เพียงแค่คำลวงของเธอเท่านั้น

โปรดยกโทษให้ฉันเถิดนะ หากฉันไม่อาจเชื่อคำเธอได้อีกต่อไป

เพราะฉันมองว่า ทั้งหมดนี้มันก็แค่ละครฉากหนึ่งของเธอ

อย่าลืมเสียล่ะว่า ท้ายที่สุดแล้ว

เธอก็คงคิดว่าฉันเป็นฝ่ายผิดอยู่ดี

มันก็แค่การแสดงปาหี่หลอกลวง

นั่นคือสิ่งเดียวที่เธอถนัดที่สุด

คำโกหกที่ซักซ้อมบทมาเป็นอย่างดี

ภาพลวงตาอันเสแสร้งที่คำนวณมาอย่างแยบคาย

เธอเล่นได้ยอดเยี่ยมเหนือชั้นยิ่งนัก

กับการเหยียบย่ำทำลายหัวใจของฉันให้แหลกสลาย