Original subtitles

Op 26 mei 2000 verdween Jan de Ridder, nadat hij 100 miljoen Belgische frank

had afgehaald van de rekening van de parelvissers.

Het meest succesvolle televisiebedrijf dat Vlaanderen ooit gekend heeft.

Nooit heeft iemand nog iets van hem vernomen.

Alle onderzoeken liepen vast.

Is Jan de Ridder een nieuw leven begonnen met het geld?

Werd hij ontvoerd?

Is hij vermoord?

We weten het niet.

We weten wel dat kort na zijn verdwijning de parelvissers failliet

was.

Op zeven jaar tijd van niks naar alles en van alles naar niks.

Als Jan de Rieder gestorven is, dan was dat voor mij een betrouwbare,

idealistische vriend.

Maar als hij nog leeft, dan was het een onbetrouwbare achterbakse man.

Hij is een van de meest integere mensen die ik ooit heb ontmoet.

Hij was de man van mijn leven.

Mijn beste vriend.

Mijn man.

Ik ben Pieter Ridder, de jongere broer van Jan.

Ik maak een documentaire over zijn verdwijning.

Twee maanden geleden heb ik alle collega's en venoten van Jan

geïnterviewd. En nu...

Vijf jaar na de verdwijning heb ik ze allemaal uitgenodigd in een huis in de

Ardennen.

Jij hebt voorslag voor de aangenoemde. Jij kent de productie.

Dames, ik kom, joh.

Ja, ik ben het.

Jojo, Xavier, een tractor?

Ja.

Allee, meneer is weer al weg.

Jij mocht die twee polletjes toch kussen, hè, schat? Wat?

Niks, hij is zeer simoos.

Het is wel goed werk hé. Dat is al.

Zeg, als er iets is dan bel. Ja.

Allee hop, en route.

Allee, nu ben ik eens curieus. Hoe bedoel je?

Ja nee, wat er allemaal gaat gebeuren hé.

Bijbabbelen zeker?

En hoe heet je?

Marie.

Heel erg bedankt.

Marie.

Dat is een mooi naam.

Bedankt. Mijn naam is Dick.

In het Vlaams dat betekent groot, maar ik ben niet groot.

Ik hoop dat er eindverzuim is deze avond.

Ja,

maar toen hadden we geen honger.

Anders ga ik daar een pak fruit halen.

Je zou nu zeggen, bedrijfsfilmpjes.

Maar er zitten soms echt plezante uitdagingen tussen.

Ik ben nu bezig voor de spoorwegen.

Allee. Ja, een reeks aan het maken over klantvriendelijkheid.

Ja, Xavier, en dan merk je toch dat je altijd op dezelfde dingen terugvalt.

Humor, structuur, onverwachte wendingsjes. Allee ja, de dingen die wij

vroeger ook al deden.

Allee.

Hola man, jij begint er rap mee.

Dag Piet.

Dag Guido.

Alles goed?

Alles goed.

Welkom. Dag Piet.

Meneer Vilde. Zeg maar Xavier, alles goed?

Alles goed.

Allright. Zijn wij het eerste?

Ja. Maar wij kunnen ook als eerste een kamer kiezen. Dat is ook waar.

Zeg, dat stoort toch niet?

Dat ik al wat film? Nee man, als jij een documentaire wilt maken, kun je beter te

veel als te weinig hebben.

Oh, dat is hier toch knap hé man.

Prachtig hé.

Ga ons goed doen Xavier.

Zal wel zijn.

Zeg, we staan er toch goed op, hè?

Lach naar de camera, Xavier.

Nee, ik lach, Guido, ik lach.

Je weet de weg, hè?

Niets verandert, hè?

Waar is de tijd, Guido?

Alleen deze kamer rechts is bezit.

Dat is de jankamer.

De jankamer.

Hallo, met Amber.

Hallo.

Hallo, met Anne.

Ja, hier.

Hoe? Is dat links? Kom aan, hé.

Nee, wacht.

Daar is hij, denk ik.

Denk ik, denk ik.

Schat. Ja, maar ja, zeg.

Wat is dat hier allemaal, zeg?

Ja.

Ik dacht dat het misschien geen slecht idee was om een rustige kamer te maken

waar jullie iets kunnen zeggen of schrijven over Jan.

Allee. De Jan-kamer.

Ja. Shit.

Een auto, hè.

Die Peter is nog sotter dan zijn broer, hè, Gedo? Dat is jong, eh, Xavier. Jong.

Allee, zeg, mijn foto's en al.

Toch hier.

De hele familie.

Hé, hé, hé.

Goedenavond, beste kijkers. En welkom in ons nieuw programma.

Mijn naam is Mark de Baats en ik doe Woody Woodbekerda.

Allee, Mark, doe niet anders. Hallo, het is toch niet verreigd, hè? Is het

verreigd? Dag, Steffie. Dag, Piet. Dag, meneer.

Dat is Mark, mijn man Mark. Dat is Piet.

Het is eigenlijk wel verreigd, hè?

Ja, ik wil niks missen.

Oei, sorry mannen. Geen probleem.

Steffi! O, god, Guido.

Verdomme, dat is lang geleden.

Zeg, man, je ziet er goed uit. Ja, maar jij ook zo. Kom hier.

En u bent? Mark de Baats. Mijn man.

Dag, Steffi. Dag, meneer de Baats. Ik ben Guido van Essen. Dag. Ja, ja, ja, ga

zitten regisseuren. Ja, ja, ik heb al van alles gehoord. Van ons Steffi hadden

jullie al over iedereen.

Verre mijn jeep.

Die is van hem. Mochten we een andere nodig hebben, één adres. De Baats Cars.

Zo goed als nieuwe wagens. Kopen in vertrouwen. Ja, maar die jeep is van

hem. Hier.

Mijn groot, wat heb je serieus gezegd? Ga je met een boekhouwer zijn?

Pardon?

Boekhouwer? Excuseer, vriend. Dat is wel de financiële directeur van de VTM.

Ja, schattekoe.

Steffi, Mark.

De kamers zijn op deze verdieping.

Ah ja. Installeer je maar. Ja.

Hij passeert ook eens langs de jankamer.

Wat lief.

Ja, daar kunnen we even tot rust komen.

Boven rechts.

Wat?

Wat was dat?

Stom idee.

Nee, nee, nee. Maar wat was dat met partners?

Absoluut niet.

Ik snap het ook niet.

Stefie zal dat verkeerd begrepen hebben, zeker?

Man,

man, man. Ik denk niet dat ik hier vier dagen ga blijven, Gido.

Jawel, ik heb geen idee wat werkt.

Hé,

zeg, is Dik hier nog niet?

Die is ons gepasseerd op weg naar hier.

Ik dacht dat die hier al lang heen zijn.

Nee, ik heb die nog niet gezien.

Die had schouwen gereefd bij.

Misschien moest hij die eerst nog een paar schone plekjes in Dardenne laten

zien. Hé, Piet.

Ik dacht dat hij nog lang in de badkamer zat.

En hoe is het, Piet?

Goe. Je begint meer en meer op je broer te lijken, weet je dat?

Zeg, dat was toch met partners?

Dat was eigenlijk niet voorzien, maar dat kan geen kwaal te steffen.

Dat van die jankamer, is dat waar of is dat een mopje? Nee, nee, dat is waar.

Ah, plannen aan het maken om de media te veroveren.

Nee, Anne, ik ben content waar ik zit.

Dag, Guido.

Maar zeg, moet ik u wel pussen?

Helemaal niet, ja.

Zeg, Piet, als ik van u was, zou ik hier beneden blijven, hè. U wilt ze toch niet

allemaal missen? Dag, Piet.

Alles goed?

Alles goed. Ja, heb je het hier goed gevonden allemaal?

Absoluut. Ben je er aangekomen?

Gistermorgen. Het is echt perfect.

Allee, doe me plezier.

Bedankt, hè.

Hartstikke.

Voilà.

Het was een plezier.

Tot de volgende keer.

Tot ziens.

Tot ziens, Marie.

Gaat het goed?

Absoluut. Zo ziek. Gaat het mooi?

Zeker.

Hier is hij.

Hoe is het? Goed?

Ja.

Hier is hij, Pietje. Al aan het filmen.

Hela. Fijn? Hier is hij, stevig. Maar dat is geen huisje.

Hij ziet er goed uit. Allee, merci.

Jij ook, joh.

Dat is Mark, mijn man.

Dat is Mark.

Dat is echt.

De Mark, dat hadden we nog niet.

Bo, iedereen is er. Het feest kan beginnen.

Hoe komt Lucas niet?

Jawel, maar die ging pas vanavond komen.

Zullen we maar niet oprekenen, zeg. Ik denk het niet.

Bo, eerst drinken.

Die Lucas Plomaert en zijn offen en omgang... Dat is hier nog niets

veranderd, hè, Annetje?

Nee. Komt hier nog dikwijls?

Te weinig, eigenlijk.

Ons vader en moeder organiseren hier nog af en toe wandelweekends of om te jagen,

maar het staat toch te veel leeg om goed te zijn.

Dat zal van Piet zijn, denk ik.

Spijtig, hè.

Met de gsm van Piet, maar niet met de jong god zelf.

Hé, Alain.

De Alain van de steenkaarten.

Stuur van de sportredactie.

Konings van Ter Zaken, denk ik. Dik de Groot.

Ja.

Nee, wij zitten hier samen op weekend.

Hoe is het?

Ja. Ik ben hem aan het zoeken.

Zeker. Zeker.

Ja, wacht.

Hij is hier.

Ja.

Pietje, Alain Konings. Ja, nee, dat is goed. Nee, ik geef hem door. Dat is

goed, salut.

Hey, altijd.

Hey, met Piet.

Hey, heeft u een klein momentje?

Was dat Alain Konings?

Ja.

En, wat was er?

Nee, ik weet niet, het was voor Piet. Ah.

Wat is hier echt nog niks veranderd, hè, Anneke?

Nou, we zitten wel nog aan tafel.

Oei. Niks, oei, kom.

Iedereen, Xavier De Vilder.

Hé, Xavier.

Dag, Guido. Xavier, kom, we zitten erbij.

Aangenaam, Xavier De Vilder. Mooi opgekleed.

Dik de Groot.

Winnaar van een gouden oog. Dank u wel.

Dag, Xavier de Vilder.

Dag, mijn naam is Anne.

Hallo, dag Anne.

Ik ben Xavier.

Ja, ik ken jullie, maar jullie kennen mij niet natuurlijk.

Ga zitten. Kom zitten erbij.

Wil jij iets drinken?

Koffie, dat wil ik.

Sorry dat ik iets te vroeg ben.

Ja, het is geen probleem. Ja, even moeten zoeken, maar ça va.

Op tijd vertrokken dan.

Ja, maar toch, die baantjes hier, dat is toch een beetje verwarrend. Soms is het

verkeerd.

Jij drinkt hem zwart, hè? Ja, zwart, graag. Dank je.

Voilà. Dank je, ik ga even alles.

Ja, gezondheid.

De eerste keer dat we Xavier gezien hebben, dat was in Dardenne. In het huis

van de ouders van Anne.

Die was echt bloednerveus toen.

Die kwam ook uit een totaal andere wereld.

Niet evident om er zo iemand ineens bij te pakken.

Als je het vergelijkt met Lucas bijvoorbeeld, dat verschil kan niet

groter zijn. Het zijn twee totale uitersten.

Ja,

ik heb van Guido vernomen dat jullie nog leken zijn. Dus ik zou willen beginnen

met het ABC van een oprichting.

Doe je daar muziekje bij?

Pardon.

Ah ja, muzieksje.

Ja, nee, nee. Ik weet niet of jullie opteren voor een NV of een BVB. Nee,

nee, het is echt van nul. Het is echt van nul, maar dat is geen enkel

probleem. Natuurlijk zijn er wel een aantal fundamentele verschillen. Zo is

een NV naamloos.

Moesten wij dat kennen voor het examen?

Allee, komaan, serieus.

Xavier was een vriend van de broer van Guido.

En Jan noemde hem altijd noodzakelijk kwaad.

Ja, maar het was ook raar in het begin.

Xavier.

Nabloos. Ja.

Dus dan kun je bijvoorbeeld hier op blad zijn. Maar ja, er was niemand die genoeg

van de financiële kant af wist. En niemand wilde zich daar ook mee

bezighouden. Dus... Daaronder een beschrijving van een bvb. Maar boy, hij

was ook echt heel goed. Anders hadden we hem er nooit als vernoot bij gevraagd.

Ik weet nu niet of jullie al een naam hebben. Ja, zeker.

Dick Jan. Ann Lucas Guido. Nee, de parelvissers.

Ah, parelvissers. Ken je toch?

Parelvissers. Opera van Bizet.

Georges Bizet.

Geboren in... Frankrijk, man. Frankrijk.

Allee, André.

Georges Bizet.

Romantiek. Carmen.

25 oktober 1838. Een echt... Genie.

Scorpioen, man. Scorpioen.

MUZIEK

Toffe gasten. Even naaf.

Dat we die niet meer zien, hè.

Dat is topklasse.

Echt waar.

En die indikte groot.

Juist gelijk op een televisie, hè.

Je voelt echt niks, hè, schat.

Wat?

Ik vind het gênant.

Niemand ziet ons hier, toch?

Lieveke.

Lieveke, je snapt het echt niet.

Hoezo? Ik ben niet mee.

Schat, je bent de enige partner hier.

Ik vind dat eigenlijk gênant.

Schat, het stikt me niks in je bol.

Het is niet plezant. Hou het zo.

Dat klinkt toch fantastisch met iedereen?

Ik zal er wel op letten wanneer je dat met mij terugtrekt.

Ik heb mijn plek toch wel zeer.

Ik weet het niet.

Ik vind dat toch geen goed idee.

Dat waren alleen de brooien, dat was de zwarte kast. Waar is ze, monsieur?

Hier, hier.

Het is hier wel geen grote stoef. Dat is toch perfect, Piet? Ik maak het perfect.

Oelala, ça sent bon, ça sent bon.

Piet, ik vind dit een heel schoon initiatief. Dus, lieve vrienden, school,

op Piet en zijn initiatief.

En toch ook op Jan, die dit eigenlijk fantastisch had gevonden.

Ja, op Jan.

En Piet.

Toen wel.

Op Piet.

Maar als ik heel eerlijk ben, moet ik zeggen dat ik het toch moeilijk vind om

op Jan te toosten. Want zolang ik niet weet wat hij met ons geld heeft

gedaan... Ja, ja. Maar ja, daarvoor zijn we toch hier, hè, Piet? Of

gaan we weer anders doen?

Nee, zeker.

Maar ik vind het toch wel stress, hè.

Hé. Dat we nog altijd niet meer weten?

Hé?

Het is misschien belachelijk, hé?

Maar ik vind dat wij, als je er allemaal met wat meer afstand in onze

herinneringen kunt graven en zo wat antwoorden zoeken.

Misschien wel, ja.

We kunnen maar proberen, hé?

En is het niet jou?

Dan hebben we geprobeerd.

Dus ik hoop dat jullie dat niet eerlijk vinden, dat ik wat film en wat vragen

stel.

Nee jongen, op.

Super.

Zeg je dat nu aan het filmen?

Ja.

Am, dan zou ik je die camera wat verzetten, want je gaat te veel in dat

zwart gat zitten.

Daar droom ik in al jaren van, hoor je?

Van in een zwart gat te zitten.

Verstaan je?

Wat een gezondheid.

En het schoonste moet altijd nog komen.

Allee, mannen, wie eet die laatste oestjes hierop? Oh, nee, nee, nee.

Ja, maar zeker niet. Ik smijt ze weg, hè. Die kijk. Nee, echt niet, Gerstelke.

Echt niet.

Nee, nee, ik smijt ze maar weg.

Je gaat die toch niet wegsmijten, of wat?

Oh, nee, nee, nee. Kijk maar eens goed. Zie, kijk.

Ja, maar nee, komaan. Serieus. Je gaat die toch niet wegsmijten. Dat is er toch

over. Gido, heb jij die dan op? Word jij ongemakkelijk?

Goed, kom. Geef maar eens. Gido, nee. Doe niet kinderachtig, zeg. Wat?

Dat is toch niet kinderachtig? Echt, Ick. Dat is toch... Oesters, man.

Ik pak die citroenen ook. Je gaat dat toch niet wegsmijten?

Er zijn kindjes in Afrika die dromen van citroenen.

Dat is iets helemaal anders, dat weet je ook.

En als je dat niet snapt, dan ben je ver weg, z'n vriend. Nee, echt niet.

Dat mag je me nu eens echt uitleggen.

We zullen direct de grens afspreken.

Wat mag je weggooien en wat niet?

IJscreme, mag je dat weggooien?

Patatjes, ja of nee?

Een stukje schenappel?

Nee, maar laat ons voor eens en voor altijd goeie afspraken maken.

Ik begrijp perfect wat hij bedoelt. Als het minder kost dan 50 frank per 100

gram, dan mag je het wegzwijten, of wat?

Dan is het ineens wel moreel verantwoord. Maar mannen, vriendschap.

Zeg, mag ik alsjeblieft zelf beslissen wat ik doe?

Natuurlijk, absoluut. Maar ik blijkbaar niet, hè Jan?

Omdat meneer de Jesuit hier weet wat dan mag en wat dan niet mag.

Hier, hij.

Hier, meneer.

Hij verdient één jaar koersen en koopt godverdomme direct een dikke Porsche.

Dan snap ik dat je dit ook niet verstaat.

Is dat?

En dat kan niet, Giel.

Een Volvo of een Audi of een Mercedes, dat mag wel.

Zeg het dan ineens, hypocrite zak.

Guido, je moet ook niet overdrijven. Zeg, Jan, alsjeblieft. Niet onnozel

doen. Jij hebt het zelf tegen mij gezegd.

Wauw. Wauw, wauw, wauw, ja.

Jij vindt toch ook dat een dik naast zijn schoenen loopt en niet meer van de

wereld is?

Bestaan godverdomme een nieuwe uitdrukking voor naast je schoenen te

lopen? Een dikske doen.

Allee.

Ferm.

Godverdomme. Gezellig, hè?

Schattige, stopt, hè.

Stoor ik?

Nee, absoluut niet.

Jij zit in de jamkamer.

Even tot rust te komen.

Fijn gereden, man. In de auto straks.

Die liefster, ja.

Jij mag dat noemen zoals je dat wilt. Het was in orde.

Maar als bv zul je toch geen gebrek hebben aan liefsters.

Dat valt goed mee, Mark.

Hoe is hij? Een fijne vijf?

Ja, dat was mijn vrouw.

Deelnemen.

Deelnemen.

Deelnemen.

Ik kan hier niks aan doen.

Echt niet.

Kom hier.

Mensen van onze leeftijd sterven niet.

Dat zijn vrienden van je ouders of tantes.

Maar je sterft niet als je 31 bent.

Ik denk in ieder geval voor Dick heeft de wereld stilgestaan.

En voor Jan, ja.

Voor zijn zus.

Zijn Christus.

Alsjeblieft, weg.

En ik ben niet aan het denken om iets te publiceren, vriend. Nee, excuseer, maar

ik dacht dat ik... Die moet weer niet. Die moet weer niet.

Pas stop, je bent aan het forceren.

Als ik niet zo sukkel met die verrekking, dan... Oh, mensen, god.

Goed, Guido, amai.

Ik hoop echt dat Lucas nog komt.

Geloofde jij dat?

Hij heeft dat toch gezegd? Ja, en hij zou ineens zijn woord houden.

Ten eerste, er zal weer wel iets tussen zijn gekomen.

En ten tweede, ik moet het niet hebben.

Hij zit er goed in, Duitsland.

Laat hem er blijven. We kunnen lachen.

Twee minuten vijfenvijftig. Drie minuten.

Gino Maciast, ik heb gewonnen.

Jij hebt meer tijd om te trainen. Dan kun je nog maar winnen. Ik had ik

persoonlijk meer van jou verwacht.

Dat je wat vet staat.

Ik kom hier.

Voorzichtig hè.

Dat gaat niet.

Rustig, rustig, rustig.

Anna, je moet maar meegaan. Je vindt je weg.

Kom, komaan.

Sorry, hè.

Wat?

Jij ook altijd met je stomiteiten, hè.

Wat? Ik heb bij God niks gedaan.

Als jij niet wordt begonnen met die kinderachtigheden, dan was er niks

gebeurd.

Moet je blot met rust, alstublieft.

Guido, is dat nou mijn schuld?

Natuurlijk niet.

Wat?

Godverdomme. Ik ben toch echt een pipo, hè? Maar dit is dus goed niet, ja. Echt

niet. Echt niet.

Dat is niet zeker.

Nu,

los van dat been.

Vind ik het eigenlijk een geweldig initiatief, Piet. Echt waar.

Goed toe, mijn plezier.

Eigenlijk klikt dat toch direct terug tussen ons, hè, Dick?

Ja, normaal. We hebben ook geen ruzie, hè, Guido?

Soms denk ik dan wel eens... Waarom beginnen we niet terug?

De parelvissers, de return.

Ja, maar ja, waar zouden we dan nog kunnen zijn? Hé, Steffie?

Dat weet ik niet, Guido.

Wat is er tegenwoordig nog op tv?

Ah, bagel of what?

Dat is niet waar.

Dat vind ik zo veranderd.

Dag, mate.

Kerel.

Made in Germany begonnen.

Jan-junior, alles goed?

Alles goed, hè.

Fantastisch dat je is gekomen, man.

Dag, Daan.

Ein Fremdkörper?

Dat is Marek, mijn man.

Lucas, aangenaam.

Ik ben niet schoon, maar ze is me gewoon.

Gaan ze dat groter dan op televisie, man?

Eh, ja.

Wat is er?

Ik ben het kwijt.

Ik ben het kwijt, ons kindje.

Sorry. Dat kan niet.

Rustig, schat.

Jawel, ja.

Ik heb het verloren.

Een misval. Wat is er?

Hij heeft een misval gehad.

Schat, waar ben je nu?

Op hotel nog in Parijs.

Hé, ik kom nu af, hè?

Nee, dat heeft geen zin. We vertrekken hier direct.

Ja, maar echt, want ik... Zal het gaan?

Ja, ja.

Echt, hè?

Ja.

Tot straks, hè.

Ça va?

Ja.

Zeg, hoe ziet onze dag er morgen eigenlijk uit?

Allee ja, tenzij dat ik op de intensieve terechtkom of zo.

Ik weet niet.

Ik weet niet wat Piet van plan is. Of hij veel wil interviewen of filmen. Ik

weet het niet.

Want ik vind het allemaal wel gezellig, maar ik kan me niet echt voorstellen dat

wij nu niet eens het grote mysterium oplossen of zo.

Nee, dat denk ik ook niet, nee.

Maar het is misschien wel goed voor Piet.

Want dat is jou.

Enfin, uiteindelijk, Ann.

Moest Jan nu ergens op de Bahamas of zo zitten?

Dan zou jij dat toch wel weten.

Ja, Xavier.

Als Jan nog leeft, dan zou hij mij bellen.

Anders heb ik hem nooit echt gekend.

Dus...

Zeg, mannen, waarom zijn jullie eigenlijk gestopt met die programma's

maken? Iedereen vraagt er toch altijd een?

Iedereen, hè? Voor mij niet gelaten, hè, Mark?

Als wij toen niet gestopt waren, dan waren wij nu groter dan die piepels van

woestijnvis. Maar ja, daar, hè.

Daar. Der Lucas.

Wat, hè?

Nou, Lucas, als jij terug mee doet, dan zijn we direct vertrokken. Hé, Steffi?

Dat weet ik niet, Giro. Ja, ja, ja.

Zeg, hoe zit dat met die Jan-kamer?

Dat is voor als je iets wilt zeggen in de camera of iets wil schrijven in een

boek over Jan.

Op het gemakje, dan kan dat daar.

Van wie komt dat idee, zeg?

Van Piet.

Zeg, heb jij al iets in de camera gezegd, Guido?

Of schrijf je die liever?

Dat zeg ik niet.

Hoe niet?

Als ik al iets geschreven zou hebben... Je hebt dus iets geschreven.

Dat zeg ik niet.

Waarom niet? Trouwens, de afspraak is dat je niet terugleest in dat boek. Dat

is voor Piet.

En jij houdt u altijd aan de afspraken. Jij gaat sowieso niet piepen in een

boek, hè, Guido?

Jij bent nog altijd niks veranderd, hè?

Pretentieus, egoïstisch en gemoogd alles.

Wat kon jij hier eigenlijk doen?

Jongens, komaan.

Ik kom voor u, Guido.

Speciaal voor u. We zijn terug!

Hé, ze zijn terug.

Ze zijn er. Ja, dan gaan we het weten.

En? Ja, hé.

Gefriesbanden voorokken.

Dat is miserie, hé, man. De kans dat het niet gebroken is. En dat doet pijn,

jongen. Hier, de boekje. Kijk eens hier.

Wat een eer.

Geweten van Duitsland.

Hoe is het, jongen? Ik moet niet vragen of het is leeg.

Zullen we ineens naar boven draaien?

Ambeiers.

Je ziet er fantastisch uit. Doe geen moeite.

Hoe is het?

Goed, alleen op Xavier en Adem.

Ik ben blij dat je er bent.

Nou, ik ook.

En iedereen is er.

Zelfs de man van Steffi.

Kom.

Mark, ik

ga slapen.

Nu? Ja, nu.

Kom direct.

Dat deel, die gaan kipperschool beginnen.

Top Cruise met dinges krijgen?

In dat Vietnam.

Born on the 4th of July.

Top Gun. Is dat gezegd? Serieus? Ja.

Last Samurai. Telt niet, ga lichter. Last Samurai. Ja, hey.

Gaan, Dick, gaan. Gaan, man. Gaan, Gijs.

Mannen, mannen, mannen.

Wat doe je? Die zotte vlag.

Je kent die deur met die klink als ze open is.

O, joh! O, joh! O, joh! O, joh! O, joh! O, joh! O, joh! O, joh!

O, joh!

Guido?

Guido, wat doe jij hier?

Ik weet het niet.

Sta je hier al lang?

Jij hebt toch tegen iemand iets gezegd?

Echt niet, Anneke.

Echt niet.

Kom, maak dat je wegzet.

Sorry.

Wat denk jij dat er met ons Jan gebeurd is?

Als Jan de Ritter nog leeft, dan gaan we zeker niks van hem horen, want dan zit

hij volgens mij ergens in een land waar de pintjes heel goedkoop zijn.

Ik denk niet dat Jan nog leeft.

Ik hoop soms stilletjes van wel, maar ik ben bang van niet.

Ik denk dat de parelvissers nooit bestaan hadden zonder Jan.

Maar tegelijkertijd ben ik er wel van overtuigd dat...

Jan zou er nu nog zijn mochten de pagelvissers nooit bestaan hebben.

Misschien heeft hij zichzelf vakant gemaakt, maar dan klopt het niet met die

100 miljoen dus.

Ik weet het niet.

Jan heeft de kas leeggehaald en is met een ordersom vertrokken en die leeft nu

ergens lang en gelukkig.

Hij was de man van mijn leven.

Mijn beste vriend.

Mijn man.

En misschien vertrouwde ik hem meer dan ik mezelf.

Trouw.

Guido van Essen. Ja, Guido. Ik, hé.

Zeg, ik sta hier boven aan de trap.

Jij? Ja.

Kom nou eens even helpen, man.

Ja. Ja. Merci, hé.

Ah, dat mooie paspoort, maar als je zelf vijf kilometer gelopen hebt.

Aan, waarom moeten die hapjes?

Zit dan nog maar even in de koelkast. Ja.

Fijn, ik moet ze opschieten. Straks is iedereen er.

En hier stoppen.

Voilà. En dan komt er ongetwijfeld zo'n goeie weinig niet geld.

Of een happy birthday.

Ja?

Gido, heb je mij nog nodig vandaag?

Nee, Stef, ik denk het niet. Vertrek maar. Allee, tot straks dan.

Ik vind

dat

gewoon geen goed idee.

Lukas, doe niet onnozel. Natuurlijk moet ik komen. Je kunt dat toch niet blijven

uitstellen om iedereen terug te zien?

Hoe lang ben je nu weg?

Ja... Ik weet het wel, maar dat gaat weer zijn van overloper en lafar.

Goed bezig, zeker. Ja, dat is niet waar, Lucas.

En als er iemand aan betant doet, dan vlieg ik er wel op.

Doe het voor mij.

Hé?

Allee, ik denk dat Jan uiteindelijk ook wel blij zal zijn om u terug te zien.

Ja, ik zal zien.

Ik beloof niks.

Saba. Joe.

Hé, Steffi. Hé, Jan.

Je bent te vroeg. Ja, ik weet het, maar ik kon niks meer doen op het bureau en

Jan is de hele middag weg, dus ik dacht...

Misschien kan ik hier nog wat helpen.

Ja, vraag daar maar wat je nog kunt doen.

Dag.

Nee,

ik verzin ze niet de programma's. Maar uiteindelijk, men kan zoveel verzinnen

als men wil.

Er zijn toch een aantal zakelijke, commerciële talenten voor nodig om dat

aan een zender verkocht te krijgen. Of om daar een budget voor te krijgen. Dat

is eigenlijk mijn deskundigheid binnen de parelvissers. Adik, dat is trouwens

Marijke en André Simons.

Goed hé jong, nu alles bon, dat draait hier goed hé.

Nieuwe concepten, programma's.

Nee, bij ons marcheert alles goed. En jij?

Ça va, ça va. Ons schrijven nu aan een nieuwe reeks en het ziet er naar uit als

ze die gaan draaien in Duitsland.

Tof hé.

Tof.

Niet direct kijken hé.

Zeg maar, wie is die gast dat daar staat?

Sophie gezet hier juist. Nee serieus, wie is dat?

Dat is de cameraman.

Nieuw. Heel getrouwd.

Is Tegi er al? Wacht even.

Mensen, ik denk dat hij er is. Op mijn teken, ja.

Lang zal hij leven. Lang zal hij leven. Lang zal hij leven in de

glorie.

Is Dik eigenlijk al gesignaleerd?

Nog niet gezien.

Tja. Goeiemorgen.

Goeiemorgen. Goeiemorgen.

En iedereen goed geslapen?

Nee, eigenlijk niet.

Ik heb nog telefoon gekregen dat onze Ramses ziek is, dus Mark moet naar huis.

Oei, een kindje ziek.

Allee.

Dik?

Dik.

Dik.

Dik.

Dik, antwoord eens, man.

Nee.

Allee.

Kom, geef hem een dikke kus.

En zeg dat mama binnen drie keer slapen thuis is.

Vergeet jij de poes niet? Nee.

Hou ze weer.

Wat ga je doen?

Lucas, wat ga je doen?

Lucas.

Lucas, wat ga je doen?

De dik reageert nu.

Luc.

Dik.

Dik, man.

Sorry, man. Sorry. Sorry, gast.

Jij kunt de mensen verschieten, jongen. Sorry.

Dat zijn nogal mannen.

Schatje, zo erg is dat toch ook niet.

Ik had graag gebleven.

Met Lucas en Dik, dat klikte. Ja, ik snap het.

Zeg, ben jij weg of wat?

Spijtig genoeg wel, Lucas.

We begonnen elkaar wat te leren kennen.

Ik weet het wel, maar niks aan te doen.

Spijtig, zeg.

We zullen elkaar nog wel eens zien op een feestje.

Zeker, zeker.

Dat klinkt plezant.

Sorry, man. Sorry, sorry.

Dus, Marc, je bent weg? Ja.

Onze Ramzes is ziek.

Iets viraals of zo.

Dan is het beter dat ik niet naar huis ga.

Allee, onze Ramzes is ziek.

Vrouwen en kinderen.

Onvoorspelbaar.

Allee, ik vind het fijn dat ik jullie herkend heb.

Dat is warm hé.

Zeggen we recht naar huis hé.

Anders is het ziek.

Allee, saluutjes en tot binnenkort.

Dat was ze.

Je zet er dan zo'n schoon muziekje onder.

Steffi, doe eens een paar pasjes vooruit.

En niet kijken, hè.

En nu zwaaien.

Ja, perfect.

En niet kijken.

Maar dat is toch niet... Nee, dat heeft altijd niks mee te maken. Dat vind ik

niet. Dat gaat erover dat wij als mannen nooit zeker zijn dat kinderen ook echt

van ons zijn. Maar dat weten we nu toch als man? Nee, als vrouw, ja. Maar als

man nooit zeker.

Oh, nee.

De Mark, vervest hij de pampers? Ja, dat is nu het enige dat hem niet doet. Hij

kan niet tegen de stank.

Oeh, ja, ja, ja.

Dat zou mij in zijn plaats toch serieus zorgen maken over het vaderschap. Wat is

dat nu weer? Allee, Steffie.

De kak van uw eigen kind stinkt nooit.

Ik zie dat toch goed genoeg bij ons mannen? Als er nu ene komt spelen, een

kleine, en ik moet eens een poep afvegen, dan stinkt dat verschrikkelijk.

Maar de kak van uw eigen kind stinkt nooit. Ja, eh, Guido. Nee, dat klinkt

dus niet... Klik de grote.

Dat klinkt dus niet onlogisch, hè? Dus als je misselijk wordt van de kak van uw

eigen kinderen...

is de kans groot dat ze niet van u zijn.

Een op zeven kinderen is het resultaat van de potpisserij.

Waar is hij een dik feitelijk mee bezig?

Kijk hier, dat is nu toch wel onmiskenbaar, de Mark in het klein.

Mooi.

Leuk. Schattig.

Pietje, kan ik nog even naar huis bellen?

Ja, ja.

En? Zeg, mannetjes, waar is hij hier allemaal mee bezig?

Dagboekdag allemaal.

En zo werd het ondanks het ongemak met Xavier toch nog een gezellige avond. De

sfeer van de oude dagen.

Zeg, maar dat is een dagboek voor dag allemaal.

Nee. Maar ja.

Hier. Allee.

Grappa Guido was in volle vorm en het was net of de parelvissers nooit gestopt

waren. Kom aan, hè, vriend. Ja.

Ho, zeker?

Ja, ho, zeker. Wat is dat hier allemaal?

Dat is mijn computer, Guido. Voor dag allemaal.

Een dagboek, Dick.

Over ons.

Ferm. Nu ben ik toch eens curieus hoe je dat gaat uitleggen.

Luister, ten eerste, jij blijft met je poten van mijn computer af.

En ten tweede, dat is de enige manier om voor eens en voor altijd al die roddels

over de parelvisser de kop in te drukken. Kom. Ja, dat zou ik niet

omdraaien, hè, makker. Heb je dat nu gehoord, Lucas?

Ja, Dik, dat had ons wel mogen zeggen, hè, jongen. Ja, dat had ik moeten doen,

hè, Lucas.

Jij zit niet constant met al die vragen van die journalisten rond je kop, hè.

Wat heb je ruzie en waarom maak je geen programma's meer, gelijk vroeger? Ja, en

dan schrijf je daar een dagboek over, hè.

En wat is het volgende, Dik?

Hebben ze nog verrassingen? Nee.

Ja, het zou kunnen, maar het is nog niet zeker, maar het zou kunnen dat er een

fotograaf langskomt. Ja, no way, hè.

Zeg, als je dat nu vriendelijk vraagt, moet je dat eens lezen, Guido. Zeg,

Dick, ik hoop dat uw computervirus vrij is, hè.

Hoe bedoel je?

Ah wel, dat is nogal gebeurd.

Wat is er nog gebeurd?

Met die virus van Steffi.

Allee, wat?

Ja, nee.

Steffi... Steffi heeft een keer een virus op haar computer gehad die

allemaal willekeurige bestanden doorstuurde naar mensen uit haar

adresboek. Zeg, Piet.

Zeg, Piet. En haar dankboek stond er ook op.

En is die ook verstuurd? Dat weten we niet.

Die had ik wel eens graag willen lezen.

Zeg, maar dat zou wel goed betaald worden, hè, Dick?

Allee, is dat weer?

Wil je het weten?

Jij moet alles weten. Zal ik het zeggen?

Voor geld danst een beer.

Deze keer was het echt anders. Ik had een tip gekregen om te investeren in die

beeringsbank. Dat is toch van die... Hoe heet hem daar? Nick... Nick Leeson. Ja.

Ja, mannen lomp kunnen zijn.

Het is niet dat ik er mee naar de Miekes ben geweest.

Nee, dat zou hij niet durven.

Stomrek toch.

We hebben veel geld kwijt.

Nog te veel, hè.

Ik weet nu eindelijk hoever ik sta met ons Christel, want dat kwam er dan ook

allemaal bij.

Christel? Wat heeft hij?

Je gaat het niet geloven, hè. Nee, zeg het maar.

Hij verschiet van niks nog.

Hij speelt op de paarden, Guido.

Wat?

Paardenkoers.

Maar... Echt, ik zweer het.

Maar dat kan toch niet?

En... En? Dat is een drama.

Veel geld? Of... Dat zal wel zijn.

O, kijk maar toch.

Ze zegt dat ze gestopt is, maar... Die put is er natuurlijk wel.

Ja.

Nee, ja.

Nee, no way.

Ja.

Hoeveel geld heb je nodig?

Toch een miljoen om goed te zijn, eigenlijk.

Allee, man.

Het was zo rigido.

Ik betaal dat echt binnen het jaar terug, mijn interest.

Echt, beloofd.

Godverdomme toch, zeg.

Merci. Ja.

Jij bent niet met ons Christel getrouwd, hè? Nee, nee, maar... Maar ja, hé.

Allee, geef me dan nog maar een pintje.

Hé, dat is iets tussen ons, hè?

Dat is zeker iets tussen ons.

Dick, Dick, Dick, Dick, Dick, Dick, Dick. Toch, mannetje, toch?

Christel heeft nooit op de paard gespeeld. Absoluut niet. Maar wat moest

hij doen, Dick?

Hm? Liegen?

Of zeggen dat hij...

vreemd ging en mijn vrouw omreelde. Waar is Dirk? Ik ga over in je bad.

Wat is er?

Zou je alles zijn tegen je broer?

Ja, waarom?

Speel je op de paarden?

Wat? Of dat je op de paarden speelt?

Op de paarden?

Maar wat is er?

Ja.

Hij is een godverdomme, zo'n schrikkelijke klootzak.

Van mijn part mag je doen wat je wilt, waarom en wie dat je wilt, maar red dan

tenminste de kloten aan je lijf om je eigen prol op te lossen. En het respect

om ons kisten niet te misbruiken om je foliekes te betalen, zak.

Jan, wat is dat?

Hij heeft van de Guido één miljoen geleend die jij zogezegd op de paarden

hebt verspeeld.

Wat? Dat doe je niet, vriend. Wie zegt dat? De Guido.

Lenen in vertrouwen. Nee, niks. Nee.

De Guido begon tegen mij over Christel en was bezorgd over haar omdat ze

zogezegd op de paarden speelde.

Het was pas toen hij zag dat ik uit de lucht viel dat hij over geld gesproken

heeft. Dat is niet waar.

Jij moet stoppen, jij.

Ik moet niks. Jij moet zwijgen. Ik moet juist niks, joh. Oh, nee, nee. Jij moogt

alles, hè. Jij moogt alles, hè. Maar laat godverdomme mijn zuster erbuiten.

Hij moog een val of een tet. Vind je dat waar?

Tuurlijk niet.

Jan, van waar haalde dat?

Gaat u nog zeggen dat het niet waar is, misschien?

Nee, maar... Ik heb geld geleend, ja. Omdat... En Christel weet dat.

Omdat er iets fout gelopen is met een investering.

Christel. Dat weet ik maar toch niet, van geld lenen.

En die paarden, klootzak. Kun je dat allemaal nog wel vertellen?

We zijn nu zo wereldschokkend, zeg. Gewoon mekaar onder vrienden wat te

paneren.

Wat is dat met die paarden?

Hij is echt goed, jong. Echt heel goed.

Jan, ik weet van geen paarden.

Wat heeft Guido allemaal verteld?

Dat je geleend hebt.

Omdat ik geld zou hebben verspeeld op de paarden.

Dat is niet waar.

Jan!

Het ging toen niet over dat geld, hè, Dick?

Heb je het teruggekregen? Het ging daar niet over. Antwoord nu toch eens gewoon.

Heb je het je teruggegeven? Ja, ja.

Ja, maar ik begrijp niet dat je daarvoor tegen mij gelogen hebt.

Dus je hebt gelogen en mijn zus gebruikt.

Deze komt er niet in, hè, vriend.

Verstaan dat? Gebruik dat niet, hè. Ik begrijp echt niet waarom jij gelogen

hebt.

En was dat voor of na dat ons kistel bij de parelvissers werkte?

Dat was erna.

En dat was waarschijnlijk ook mijn schuld tegen Guido.

You are my sister, we were born So

innocent, so full of need

There were times we were friends, but times I was

so cruel Each night I'd ask for you to watch me as I sleep

I was so afraid of the night

You seem to move through the places That I

feared you lived inside my world so softly Protected only

by the kindness of your nature You are my

sister And I love you

Vertel toch gewoon hoe alles in elkaar zit. Het zou zoveel verklaaren. Dat kan

ik echt niet.

Zelfs Mark weet dat niet.

Dat is zo druk, hé.

Als er iemand de sleutel heeft voor de verdwijning van Jan, dan is het wel

Xavier. Man, man, man, man, man. Het mysterie van Jan is opgelost. Kom, begin

maar te graven in mijn hoofd. Ze zijn bezig. Ze zijn bezig.

Ik dacht dat dat mijn partner was.

Stomme.

Ja, stomme.

Oh, mama.

Dat is toch niet serieus dat zo'n ene stijfkopeel een boel hier kan

platleggen? Vind jij dat nu normaal? Nee, maar als je dat moet veranderen,

dan is het oorlog. Dan is het oorlog. Zonder Jan en Lucas was jij niemand.

Echt niemand.

Ik word vader.

Wat doe jij hier?

Pietje wil nog iets zeggen.

Ik heb ongeveer een maand geleden iets heel vreemds meegemaakt.

Iets dat ik eerst tegen jullie wil vertellen.

Baby.

But my heart just ain't gonna buy it. And if I did...