Original subtitles

ΤΖΟΥΜΑΝΤΖΙ

Μην ανησυχείς, μια ορδή λύκων είναι. Έλα, σχεδόν το ξεφορτωθήκαμε.

- Κάλιμπ, με κυνηγάει. - Πιάσου!

Τρέξε!

Μπέντζαμιν, πρέπει να τελειώσουμε.

Έλα, βοήθησέ με να το θάψω.

Κι αν κάποιος το ξεθάψει;

Ας λυπηθεί ο Θεός την ψυχή του.

1Μ ΜΠΡΑΝΤΦΟΡΝΤ

ΜΠΡΑΝΤΦΟΡΝΤ, ΝΙΟΥ ΧΑΜΣΑΪΡ

- Γεια σου, Άλαν. - Γεια σας, δεσποινίς Μαγκρούντερ.

- Πέρνα, Άλαν. - Ευχαριστώ, Μπιλ.

Ετοιμάσου να πεθάνεις, Πάρις!

Πάρις, γιατί βιάζεσαι;

Πήγαινε, Πάρις! Τρέξε στον μπαμπά.

Θα περιμένουμε.

Γεια σου, Καρλ.

Έχω κάτι να σου δείξω.

Δούλευα μ’αυτό για έναν χρόνο.

Θα συναντηθώ με τον πατέρα σου...

...για να του δείξω αυτό εδώ. Έλα, πάρ’το.

Λες να του αρέσει;

Τι είναι;

Είναι το μέλλον.

Αν ο Γουίλτ Τσάμπερλεϊν τα φορέσει...

...θα τα θέλει ολόκληρη η χώρα.

Θα γίνουν τελευταία μόδα.

Τι έπαθες;

- Τίποτα. - Άλαν!

Το εργοστάσιο δεν είναι παιδική χαρά. Είναι επικίνδυνο.

Μπορείς να με πας σπίτι;

Πάλι σε κυνηγάει ο Μπίλι Τζέσαπ;

Αργά ή γρήγορα, θα πρέπει να τον αντιμετωπίσεις, γιε μου.

Αν φοβάσαι κάτι, πρέπει να το αντιμετωπίσεις.

Φύγε τώρα.

Δεν έπρεπε ν’αφήσεις το παιδί να παίζει εδώ.

- Τι ήθελες να μου δείξεις; - Μια στιγμή, κύριε.

Τι στο διάολο;

Αυτό, ποιος το έκανε;

Λοιπόν;

Εγώ, κύριε.

Τριγυρνούσες με το κορίτσι μου.

Είμαστε, απλά, φίλοι.

Όχι πια.

Πιάσ’τον.

Ηλίθιοι!

Φοβερό.

Άλαν;

Είσαι σπίτι;

Άλαν, όχι πάλι. Έλα.

Σκληρή εργασία και αποφασιστικότητα...

...έδειξε το πνεύμα του Μπράντφορντ...

...από τότε που οι πρόγονοί μας ήρθαν σ’αυτή τη πόλη.

Παρ’όλο το σκληρό κλίμα και το γρανιτώδες έδαφος...

...έχουμε...

- Ακμάσει. - Το’ξερα απ’έξω το πρωί.

- Πάμε. - Πρέπει να μιλήσουμε με τον Άλαν.

Λοιπόν, εμείς φεύγουμε.

Το’πα στον πατέρα σου ότι δεν ήταν μόνο ο Μπίλι Τζέσαπ.

- Αν το’ξερα... - Δεν πειράζει, μπαμπά.

Είμαι περήφανος. Τους αντιμετώπισες, παρότι ήταν πιο πολλοί.

Φέρθηκες σαν άντρας, γι’αυτό αποφασίσαμε...

...ότι είσαι έτοιμος να πας στο σχολείο αρρένων Κλίφσαϊντ.

Συγχαρητήρια, γλυκέ μου.

Δεν θέλετε να μένω εδώ πια;

Πάντα ήταν στο πρόγραμμα να πας στο Κλίφσαϊντ.

Οι Πάρις πηγαίνουν στο Κλίφσαϊντ απ’τον 17ο αιώνα.

Μέχρι και ο θείος σου πήγε εκεί.

Κοίτα αυτό. Αίθουσα Πάρις.

Αυτός είναι ο κεντρικός κοιτώνας.

Ωραία! Ο κόσμος εδώ με μισεί γιατί είμαι ένας απ’τους Πάρις.

Εκεί έχει και κτίριο με τ’όνομά μου.

Τ’όνομα του πατέρα μου.

Δεν πας εσύ να μείνεις εκεί τότε;

Εκεί έμεινα, κι αυτό μ’έκανε τον άντρα που είμαι σήμερα.

Ίσως δεν θέλω να’μαι σαν εσένα.

Ίσως δεν θέλω να είμαι ένας Πάρις.

Δεν θα’σαι. Τουλάχιστον μέχρι ν’αρχίσεις να φέρεσαι σαν Πάρις.

Πάρ’το παλτό σου.

Τότε δεν είμαι έτοιμος για το Κλίφσαϊντ.

Θα σε πάμε την Κυριακή. Και ούτε λέξη παραπάνω για το θέμα!

Δεν θα σου μιλήσω ποτέ ξανά!

- Σαμ... - Μη...

- Σαμ... - Τι;

Τίποτα.

Τι κάνεις εδώ;

Έφερα το ποδήλατό σου.

Δεν χρειαζόταν. Θα πήγαινα να το πάρω μόνος μου.

Είπα στον Μπίλι να μη σε πειράζει.

Δεν έπρεπε να κάνεις τον κόπο. Θα μιλήσουμε γι’αυτό άλλη φορά.

Τι ήταν αυτό;

Τ’άκουσες κι εσύ;

Φυσικά και τ’άκουσα.

Έλα, βρήκα ένα πολύ παράξενο παιχνίδι στο εργοστάσιο.

"Τζουμάντζι".

"Γι’αυτούς που ψάχνουν τρόπο, απ’τον κόσμο να ξεφύγουν".

"Ρίξε τα ζάρια και πας μπροστά. Με διπλές, παίζεις ξανά".

"Όποιος τερματίσει πρώτος, κερδίζει". Παίζουμε;

Σταμάτησα να παίζω επιτραπέζια πριν πέντε χρόνια.

Σάρα!

Πρέπει να’ναι μαγνητισμένο.

Άλαν, κοίτα.

"Νύχτα πετούν, καλύτερα να τρέξεις".

"Τα φτερωτά δεν είναι για να τα παίξεις".

Τι ήταν αυτό;

Δεν ξέρω.

Βάλ’το στην άκρη, Άλαν.

Όχι...

Το παιχνίδι νομίζει ότι έριξα.

Τι εννοείς, "το παιχνίδι νομίζει";

"Μέσα στη ζούγκλα περιμένεις..."

"...μέχρι πέντε ή οκτώ, να φέρεις".

"Μέσα στη ζούγκλα περιμένεις..." Τι σημαίνει αυτό;

ΕΙΚΟΣΙ ΕΞΙ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ...

Δωμάτια με πρωινό. Ό,τι θέλει η πόλη.

Πώς να το αρνηθούμε; Είναι ήδη γεμάτο έπιπλα.

Είχα ξεχάσει πόσο μεγάλο είναι.

Τζούντι, Πήτερ, ελάτε να δείτε.

Εδώ θα’ναι η ρεσεψιόν.

Ένα μπαρ εδώ στο σαλόνι.

Τι όμορφα.

Σίγουρα εσείς και τα παιδιά σας, θα ευτυχίσετε εδώ.

Είναι του αδελφού μου.

Αυτός και η γυναίκα του πέθαναν πέρσι.

Δεν είναι πολύ ωραίο;

Βεβαίως και είναι.

Λοιπόν, τι λες, νεαρέ; Σου φτάνει ο χώρος;

Ο Πήτερ δεν έχει ξαναμιλήσει από τότε που έγινε.

Λυπάμαι. Είναι τόσο φοβερό.

Δεν πειράζει.

Ξέραμε ελάχιστα τους γονείς μας. Έλειπαν συνέχεια.

Για σκι στο Σεν Μόριτς, καζίνο στο Μόντε Κάρλο...

...σαφάρι στην Αφρική.

Δεν ξέραμε ούτε αν μας αγαπούσαν.

Καθώς το γιωτ του Σεΐχη βυθιζόταν...

...έγραψαν ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα.

Βρέθηκε να πλέει μέσα σ’ένα μπουκάλι σαμπάνιας.

Με συγχωρείτε...

Ήταν αφοσιωμένοι γονείς. Αυτοκινητιστικό στον Καναδά.

- Θα μου στείλετε τα χαρτιά; - Πρωί-πρωί αύριο.

Θέλει κλειδαρά.

Πήτερ, μάζεψε τα παιχνίδια σου.

Πήγαινε αυτή τη βαλίτσα στη σοφίτα.

Μετά θα φάμε όλοι παγωτό... και ουίσκι.

Τι είναι;

Θα πάω σε μοτέλ.

Για όνομα του Θεού...

Δε βλέπω κόπρανα νυχτερίδας.

Είπε ότι ήταν σαν αυτή.

Αυτή είναι αφρικανική νυχτερίδα. Ένα κορίτσι είπε ότι είδε μερικές το ’60.

Αλλά δεν υπάρχουν εδώ.

Αυτό είδε.

Ό,τι κι αν ήταν, έφυγε.

Αλλά δεν είναι οι νυχτερίδες που θα μ’ανησυχούσαν εδώ.

Τι θα σ’ανησυχούσε;

Δεν θα’θελα να μένω σ’ένα σπίτι όπου έχει δολοφονηθεί κάποιος.

Ο μικρός Άλαν Πάρις. Εγώ λέω ότι το έκανε ο πατέρας του.

Υπάρχουν χίλια μέρη που μπορεί να’κρυψε το πτώμα σ’αυτό το σπίτι.

Ειδικά αν το κομμάτιασε.

Παιδιά, δεν θέλετε βέβαια ν’αργήσετε την πρώτη μέρα στο σχολείο.

- Δεν βλέπω καμιά νυχτερίδα. - Ακούτε;

Δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθείτε σ’αυτό το σπίτι.

Δεν το πιστεύω ότι πρέπει να δω τον διευθυντή σας απ’την πρώτη μέρα.

Τι θα κάνω;

Ας ηρεμήσουμε να φάμε το φαγητό μας.

Ξέρω γιατί πήρες το σπίτι φθηνά.

Πριν από 26 χρόνια εξαφανίστηκε ο Άλαν Πάρις απ’αυτό το σπίτι.

Τον κομμάτιασαν και τον έκρυψαν στους τοίχους.

Αρκετά, βαρέθηκα τα ψέματά σου! Τιμωρία.

Δεν έχει πουθενά να πας, έτσι κι αλλιώς.

Αλλά για να ξέρεις, δεν ήταν ψέμα.

Άκουσες τίποτα πριν από λίγο;

Σου λείπουν ο μπαμπάς και η μαμά;

Όχι.

Ψεύτρα.

Με το ψέμα θα καταλήξεις σε ψυχολόγο.

Κι εσένα, πού θα σε στείλουν, αν δεν αρχίσεις να μιλάς;

Πηγαίνω στο γραφείο για τις άδειες.

Το σχολικό θα’ρθει σε λίγο.

Έχετε ακόμη τα κλειδιά σας;

Μ’ακούτε, βρε παιδιά;

Τι;

Περιμένω μέχρι να’ρθει το σχολικό.

Σας έβαζαν οι γονείς σας στο σχολικό;

Όχι.

Σίγουρα;

Θα μπορούσα να σας πάω εγώ.

Μην ανησυχείς. Το σχολικό έρχεται όπου να’ναι.

Ωραία, να’στε καλά παιδιά σήμερα.

Αφού τ’ακούς.

Τι ν’ακούω;

Από πού έρχεται;

Ας το φέρουμε από’δώ.

Περίεργο. Είναι κολλημένα.

"Τζουμάντζι. Γι’αυτούς που ψάχνουν τρόπο, απ’τον κόσμο να ξεφύγουν".

"Ρίξε τα ζάρια και πας μπροστά. Με διπλές, παίζεις ξανά".

"Ο πρώτος που θα φτάσει στο τέλος, κερδίζει".

Πρέπει να’χει μικροτσίπ ή κάτι τέτοιο.

Εσύ πρώτα.

Έξι.

"Μια δαγκωματιά φέρνει φαγούρα, φέρνει φτέρνισμα και τρεμούλα".

Μη!

"Δεν θα’ναι εύκολη αποστολή, με τις μαϊμούδες θ’αργήσεις εσύ".

Άκου.

Οι μαϊμούδες ήρθαν απ’το παιχνίδι.

Το ίδιο και τα κουνούπια.

Αυτό δεν το διάβασα.

"Να προσέχεις τις περιπέτειες..."

"Μην αρχίζεις, αν δεν σκοπεύεις να τελειώσεις".

"Το παιχνίδι συνεχίζεται, μέχρι να φτάσει ένας παίκτης στο Τζουμάντζι".

Οι μαϊμούδες έφυγαν.

- Πάρ’το από’δώ. - Περίμενε!

Αν τελειώσουμε το παιχνίδι, θα φύγουν όλα.

Αλλιώς, η θεία Νόρα θα πάθει κρίση.

Δεν χρειάζεται καμιά ικανότητα.

Όχι, έφερες διπλές.

Παίζεις ξανά. Ρίξε!

Πέντε.

"Κοφτερά τα δόντια του, του αρέσει η γεύση σου".

"Θα πρέπει να βιαστεί η παρέα σου".

Αυτό δεν μ’αρέσει.

Κάποιος είναι εδώ.

Δεν είναι αληθινό, Πήτερ. Είναι παραίσθηση.

Τρέξε, Πήτερ!

Γύρισα.

Το ποδήλατό μου.

Κάποιος έφερε πέντε ή οκτώ.

Αυτός.

Σ’ευχαριστώ! Σ’ευχαριστώ!

Να με συγχωρείς, αν σε τρόμαξα.

Γύρισα!

Μαμά... Μπαμπά!

Είμαι σπίτι.

Γύρισα!

Εγώ είμαι, ο Άλαν, μαμά, μπαμπά;

Ήρθα σπίτι! Γύρισα.

Είσαι αδελφή μου;

Όχι, είμαι η Τζούντι κι αυτός ο Πήτερ.

Πού είναι η μαμά; Ο μπαμπάς;

Είσαι...

...ο Άλαν Πάρις;

Ναι, εσείς ποιοι είστε;

Εμείς μένουμε εδώ τώρα.

Πού είναι η μαμά κι ο μπαμπάς μου;

Δεν ξέρουμε.

Το σπίτι ήταν άδειο εδώ και χρόνια.

Όλοι νόμιζαν ότι είχες πεθάνει.

Συγγνώμη.

- Περίγραψέ το ξανά. - Κόκκινη γούνα και μακριά ουρά.

Κατέβα απ’το αυτοκίνητό μου κι ανέβα στο πεζοδρόμιο.

- Τι χρονιά είναι; - Ήταν ολοκαίνουριο.

- Όχι, τι χρονιά είναι; - 1995, έτσι δεν είναι;

Έχεις ταυτότητα ή είναι στην άλλη σου στολή, του Ταρζάν;

- Είκοσι έξι χρόνια... - Είσαι από’δώ;

Ήμουν στο Τζουμάντζι.

Ινδονησία... στο Σώμα Ειρήνης.

- Καρλ Μπέντλι. Ο "άντρας της σόλας". - Είναι συγγενής σας;

- Είναι θείος μας. - Πάντα έτσι ντύνεται;

Ναι, είναι χορτοφάγος.

Φύγετε από’δώ!

Μαϊμούδες.

Είναι στα καλά του;

Χτύπησε το κεφάλι του πριν από μερικούς μήνες.

Περίμενε! Πού πας;

Να βρω τους γονείς μου.

Περίμενε!

Ο μπαμπάς έφτιαχνε παπούτσια εδώ.

Τα καλύτερα στη Νέα Αγγλία.

Με συγχωρείτε.

Ήρεμα, μικρή μου.

Ξέρεις τι συνέβη σ’αυτό το εργοστάσιο;

Έκλεισε, όπως όλα σ’αυτή την πόλη.

Κάνει κρύο έξω. Τι λέτε για καφέ;

Γιατί έκλεισαν τα Υποδήματα Πάρις;

Όταν το παιδί του το’σκασε, ο Σαμ ξεκίνησε για να το βρει.

Ξόδεψε όλα τα λεφτά του.

Μετά από λίγο καιρό, ούτε στη δουλειά δεν ερχόταν.

Απλά σταμάτησε να νοιάζεται.

Δεν νομίζω ότι αγαπούσε κανείς το παιδί του, όπως ο Σαμ.

Πάρε...

...θα παγώσεις.

Ευχαριστώ. Μένουν οι Πάρις ακόμα εδώ;

Τους βλέπω καμιά φορά.

Είναι στην οδό Άνταμς.

Και οι δικοί μας γονείς έχουν πεθάνει.

Ήταν στη Μέση Ανατολή, διαπραγματεύονταν ειρήνη.

Ο πατέρας μας ήταν διαφημιστής.

Βάζω στοίχημα ότι σου λείπει.

Κι εμένα.

Άντε πάλι.

Είσαι ταραγμένος, αλλά ας τελειώσουμε το παιχνίδι.

Εμένα τι με θέλετε;

Σε περίπτωση που γίνει τρομακτικό.

Ήδη έχει ένα λιοντάρι πάνω.

Δεν είμαι θηριοδαμαστής.

Η θεία μας θα γυρίσει σύντομα.

Οι γάτες τής φέρνουν αλλεργία;

Λάρι, χρειαζόμαστε το φορείο. Βοήθησέ με.

- Είναι πληγωμένη; - Μάλλον δαγκωνιά είναι πάλι.

- Ναι, ακόμη μία. - Είναι πάνω από 50. Τι γίνεται;

- Δεν είναι η κυρία Τόμας αυτή; - Ποια;

Η μεσίτρια.

Ακούστε...

...τ’ακούτε αυτό;

Ποιο;

Μπείτε στ’αυτοκίνητο.

Τι βγήκε απ’το παιχνίδι πριν από μένα;

Το λιοντάρι, μερικές μαϊμούδες και...

Εκείνο!

Εντάξει. Είναι μόνο ένα ζουζούνι. Είμαστε ασφαλείς εδώ.

Αν μείνουμε χαμηλά, δεν μπορεί να περάσει από’κεί.

Δεν μπορεί να περάσει απ’το γυαλί.

Είμαστε ασφαλείς.

Οδηγεί κανείς σας;

Όχι; Κανένα πρόβλημα.

Ο μπαμπάς μου μ’άφησε να οδηγήσω στον δρόμο...

...μια φορά.

Σιγά το δύσκολο.

Φύγαμε!

Η οροφή!

Πανεύκολο.

Άλαν...

Πάρ’το μακριά μου!

Πότε θα μας βοηθήσεις να παίξουμε; Η θεία μας έρχεται σύντομα.

Ωραία. Πες της ότι τώρα είναι, "πρώην ιδιοκτήτρια" του σπιτιού.

Αφού πέθαναν οι γονείς μου, το σπίτι ανήκει σ’εμένα.

Ευχαριστώ.

Όχι άλλα φύλλα μπανάνας.

Σκέψου τι έχει να πάθει το οικοσύστημα απ’τις μαϊμούδες.

Τι έπαθες; Ξυρίστηκες μ’ένα κομμάτι γυαλί;

Εγώ καλά είμαι, εσύ τι έπαθες;

Δεν έχω ξαναξυριστεί.

Πού πας;

Τι λες αν παίξουμε εγώ κι ο Πήτερ, κι εσύ, απλά, να βλέπεις;

Ευχαριστώ, το έχω δει.

Τότε τι θα κάνεις;

Δεν ξέρω. Θα συνεχίσω τη ζωή μου.

Λέτε η κυρία Νιντερμάγιερ να’ναι ακόμα, δασκάλα της Έκτης;

Πάμε, δεν θα μας βοηθήσει. Φοβάται.

Τι είπες;

Φοβάσαι. Δεν πειράζει που φοβάσαι.

Ας το στήσουμε στο σαλόνι.

Δεν έχετε ιδέα με τι μπλέκετε.

Θα τα καταφέρουμε και μόνοι μας.

Δε νομίζω.

Μαϊμούδες, κουνούπια και λιοντάρια...

...είναι μόνο η αρχή.

Είδα πράγματα που μόνο σε εφιάλτες τα είδατε.

Πράγματα που δεν μπορείτε να τα φανταστείτε...

...ή να τα δείτε.

Πράγματα που σε κυνηγούν τη νύχτα.

Μετά κάτι ουρλιάζει, μετά τους ακούς να τρώνε.

Κι ελπίζεις να μην είσαι το επιδόρπιο.

Φοβάμαι;

Ούτε που ξέρετε τι θα πει "φοβάμαι".

Ούτε πέντε λεπτά δε θ’αντέξετε χωρίς εμένα.

Οπότε... θα μας βοηθήσεις;

Θα βλέπω...

...αλλά δεν φοβάμαι.

Αυτό ήταν πολύ έξυπνο, Πήτερ.

Αντίστροφη ψυχολογία. Το έμαθα απ’τον μπαμπά.

Έτοιμος;

Άλαν, έτοιμος;

Ποτέ δεν είσαι έτοιμος.

Θα ξαναδοκιμάσω.

Άλαν, δε δουλεύει.

Όχι... δεν είναι η σειρά σου.

Ο Πήτερ έριξε δύο φορές. Έφερε διπλές.

Τώρα είναι σειρά μου.

Όχι, κοίτα... Δύο κομμάτια είναι δικά σας, έτσι;

Ποιανού είναι τ’άλλα;

Ο ελέφαντας ήταν το δικό μου.

Παίζουμε το παιχνίδι που άρχισα το 1969.

Πρέπει να παίξω.

Δεν είναι η σειρά μου.

Ποιανού σειρά είναι;

Σάρα Γουίτλ.

Εδώ έμενε παλιά.

Μ’ανατριχιάζει αυτό το μέρος.

Παίζαμε σ’αυτή τη βεράντα.

Το’ξερα ότι θα’χε φύγει.

Θα’χει παντρευτεί τον Μπίλι Τζέσαπ.

Πάμε.

- Ίσως να ξέρει πού’ναι η Σάρα. - Θα ξέρει. Είναι μέντιουμ.

Σωστό.

Θυμάμαι αυτή τη βεράντα μεγαλύτερη.

- Μπορείς να μας βοηθήσεις; - Έχετε κλείσει ραντεβού;

- Όχι, ψάχνουμε κάποιον. - Η μαντάμ Σειρήνα έχει δουλειά.

Ίσως μπορείς εσύ να μας βοηθήσεις.

Τι είναι;

Ένα κορίτσι που έμενε εδώ.

Όλη μου τη ζωή εδώ μένω.

Τότε θα ξέρεις τη Σάρα Γουίτλ.

Τι τη θέλετε τη Σάρα Γουίτλ;

Σάρα...

Δεν έχω αυτό τ’όνομα πια.

Σάρα Γουίτλ;

Τι θέλεις;

Πριν από είκοσι χρόνια, έπαιξες ένα παιχνίδι μ’ένα αγοράκι.

Ένα παιχνίδι με τύμπανα.

Πώς το ξέρεις αυτό;

Εγώ ήμουν εκείνο τ’αγόρι, Σάρα.

Άλαν;

Τη σκότωσες.

Αφήστε μήνυμα και ο γιατρός θα σας τηλεφωνήσει.

Γιατρέ, η Σάρα Γουίτλ εδώ. Τηλεφωνήστε μου.

Ίσως θέλω καινούργια δόση.

Το γεγονός που συζητούσαμε, εκείνο που δεν έγινε...

Το αγοράκι που δεν εξαφανίστηκε...

Είμαι στο σαλόνι του και πίνω λεμονάδα.

Πάρτε με, σας παρακαλώ.

- Θα μου τηλεφωνήσει σύντομα. - Καθώς περιμένουμε...

Όχι...

Έχω ξοδέψει δυο χιλιάδες ώρες σε ψυχοθεραπεία για να το ξεχάσω.

Αυτό που σου συνέβη, ήταν φοβερό.

Ήταν φοβερό.

Ήταν πολύ...

...αλλά ήταν αληθινό.

Όχι, ο μπαμπάς σου σε δολοφόνησε και σ’έκοψε κομματάκια.

Σάρα! Έλα τώρα.

Ο μπαμπάς μου, τέτοιο πράγμα;

Ούτε να μ’αγκαλιάσει δεν μπορούσε...

...και θα μ’έκανε κομματάκια;

Πριν από είκοσι έξι χρόνια, αρχίσαμε να παίζουμε ένα παιχνιδάκι.

Τώρα...

...θα καθίσουμε όλοι και θα το τελειώσουμε.

Και ξέρεις τι;

Είναι σειρά σου.

Παίξε το παιχνίδι, Σάρα.

Καλά, δώσ’μου τα ζάρια. Πήγαινε σπίτι, δεν χρειάζεται να παίξεις.

Θεέ μου! Πώς μπόρεσες;

Είναι ο νόμος της ζούγκλας.

Και τόσα χρόνια σε φανταζόμουν φωτεινό πνεύμα.

Εμπρός, διάβασέ το.

"Γρήγορα σαν μπαμπού μεγαλώνουν".

"Πρόσεχε μη σας κυνηγήσουν".

Ωραία!

Θεέ μου! Πες μου ότι δεν συμβαίνει.

Συμβαίνει. Μακριά απ’τους τοίχους. Μην αγγίζετε τίποτα.

Όχι γρήγορες κινήσεις.

Είναι όμορφα.

Τα μωβ είναι δηλητηριώδη.

Και μείνετε μακριά απ’τα μεγάλα κίτρινα φλούδια.

Ποια κίτρινα φλούδια;

Πιάσ’τα χέρια του!

Κρατήσου.

Τον κρατάς; Έρχομαι αμέσως.

Με συγχωρείς, Άνγκους.

Ώρα για θέρισμα!

Είσαι καλά;

Θεέ μου!

Το αυτοκίνητό μου!

Δεν το πιστεύω. Πάρε μπρος. Σε παρακαλώ...

- Καρλ; Απάντησε, παρακαλώ. - Ο Καρλ εδώ.

Έχουμε μια σοβαρή κατάσταση με ανεξέλεγκτα ζώα.

Στείλε τον Σταν και τον Γουίλι.

Πρέπει να ελέγξω έναν ύποπτο τύπο.

Έπρεπε να γίνω πυροσβέστης.

Σάρα!

Άσε με.

- Το παιχνίδι δεν τελείωσε. - Για μένα, τελείωσε.

Δεν είσαι στη ζούγκλα πια.

Δεν φέρονται έτσι.

Θέλει κανείς παγωμένο τσάι; Θα φτιάξω τσάι.

Την τελευταία φορά, το παιχνίδι μού κατέστρεψε τη ζωή.

Εσένα σου κατέστρεψε τη ζωή;

"Μέσα στη ζούγκλα περιμένεις, μέχρι πέντε ή οκτώ να φέρεις".

Ήμουν μικρό κορίτσι, Άλαν.

Εξαφανίστηκες.

Ένα σμήνος νυχτερίδων με περικύκλωσε και με κυνήγησε.

Φοβόμουν.

Λυπάμαι, Άλαν.

Δεν με πίστεψαν. Ήμουν μόνη.

Το ίδιο κι εγώ... Είκοσι έξι χρόνια.

Κι εγώ.

Δεν πειράζει. Κι εμείς φοβόμαστε.

Αλλά αν τελειώσουμε το παιχνίδι, θα φύγουν όλα.

Κι αν κολλήσω στο παιχνίδι;

Δεν θα κολλήσεις.

Δεν θα σταματήσω να παίζω.

Ούτε εγώ.

Ούτε κι εγώ.

Έλα, Σάρα.

Σε παρακαλούμε.

Το’ξερα ότι η μέρα θα πήγαινε στραβά.

Έλα τώρα, όλα θα πάνε καλά...

...αν κρατήσουμε την ψυχραιμία μας.

Θα ρίξουμε με τις γροθιές.

"Ο κυνηγός απ’την ερημιά την πιο σκοτεινή..."

"...σε κάνει να νιώθεις σαν παιδί".

Τι είναι;

Βαν Πελτ...

Άτιμε, δειλέ! Γύρνα πίσω, αν είσαι άντρας!

Δεν πέτυχες, Τζιμάκο.

Έρχομαι, θες δεν θες.

Εσύ εκεί πέρα...

Πέτα τ’όπλο, ψηλά τα χέρια!

Δεν το πιστεύω!

Ακόμα κι αν ο Άλαν τη γλυτώσει τώρα...

...πάλι θα ξαναγίνει.

Όταν καταπιέζεις τον θυμό σου, δημιουργείται αρνητική ενέργεια.

Συμβαίνουν αυτά, δεν ήταν τυχαίο ότι βρέθηκε στη ζούγκλα.

Δεν υπάρχουν τυχαία.

Ποιανού σειρά είναι;

Δική μου.

Έπρεπε να μας πεις γι’αυτόν.

Δεν το’ξερα, μια ζαριά ήταν.

Αυτός είναι ο λόγος που δεν ήθελες να παίξεις;

Κι εσύ δεν ήθελες να παίξεις...

...κύριε, "πρέπει να το τελειώσουμε";

Τι τρέχει μ’αυτόν τον τύπο;

Είναι κυνηγός. Τώρα κυνηγάει εμένα.

Γιατί;

Δεν ξέρω. Θα’λεγε κανείς ότι είναι χάσιμο χρόνου.

Ίσως με θέλει στον τοίχο του...

Σειρά σου.

Μίλησε μαζί του.

- Τρελάθηκες; Έχει όπλο. - Μη με λες τρελή!

Όλη η πόλη με νομίζει τρελή, εξαιτίας αυτού του παιχνιδιού.

Ας ρίξω καλύτερα.

Ναι.

Κανείς δεν ερχόταν στη γιορτή μου.

Ε, ρίχνω τώρα.

Θα ρίξω.

Έλα, ρίξε.

"Για κεραυνό μην το περάσεις, γκάφα θα’τανε να κάτσεις..."

Τ’άκουσες;

Τρέξτε!

Άτακτη φυγή ζώων!

Το παιχνίδι!

Μην κοιτάτε πίσω!

Μη το παιχνίδι!

Γιατί τ’άφησες, Πήτερ;

Αγνόησέ τον, είναι Ζυγός.

- Πού πας; - Θα πάει κοντά σε νερό!

Είναι η θεία Νόρα. Πού ήσουν;

Λυπάμαι, λάθος νούμερο.

Περιμένετε.

- Ναι; - Θέλω μια γρόσα απ’αυτές.

Δεν τις φτιάχνουν πια, απ’το 1903.

Γαμώτο. Θα χρειαστώ άλλο όπλο.

Υπάρχει χρόνος αναμονής...

...πρέπει να συμπληρώσετε αυτά.

Αλλά, άσ’το σ’εμένα.

Λουίζ...

Αν σε ρωτήσει κανείς, δεν το πήρες από’δώ.

Δεν είσαι ταχυδρόμος, έτσι;

Άλαν!

Ησυχία.

Πήτερ!

Πήτερ, είσαι καλά;

Τι μαγκιά ήταν αυτή;

- Μ’ανατρίχιασες. - Καταπληκτικό.

Καλή δουλειά. Ελάτε. Δώσ’μου το παιχνίδι. Πάμε.

Όχι...

Φερθείτε φυσιολογικά.

Κρύψε το παιχνίδι.

Όπου πρόβλημα, κι εσύ εκεί.

Εγώ; Για ποιο πράγμα μιλάς;

- Θα σε πάω μέσα. - Δεν πάω πουθενά.

Περίμενε! Άφησέ τον.

- Είναι ο αρραβωνιαστικός της. - Νόμιζα πως ήταν θείος σου.

Δεν πειράζει, θα γυρίσω σύντομα.

Εγκαταλείπεις τους φίλους σου.

Τελειώνουμε το παιχνίδι αργότερα.

Βαν Πελτ...

Καλύτερα να πάτε όλοι σπίτι.

Πώς θα τελειώσουμε το παιχνίδι;

Δεν γίνεται χωρίς αυτόν.

Τζούντι;

Τι;

Τι έγινε;

Προσπάθησα να το τελειώσω.

"Τον νόμο του Τζουμάντζι παραβίασες..."

"...τώρα θα χάσεις, αυτό που κέρδισες".

Προσπάθησες να κλέψεις;

Προσπάθησα να φέρω 12.

Καλά, γλύκα, αυτό θα πει κλέψιμο.

Πήτερ, τα χέρια σου! Κοίτα τα χέρια σου!

Πάνε προς την περιοχή Πάρις.

Δεν μπορώ να τους σταματήσω. Ειδοποιήστε την Εθνοφρουρά.

Τι συμβαίνει; Κάτι ξέρεις.

Δεν θα με πίστευες αν σου’λεγα, Καρλ.

Πώς ξέρεις τ’όνομά μου;

Ξέρω ακόμα πιο πολλά.

Δούλευες στα Υποδήματα Πάρις.

Σε φωνάζανε "άντρα της σόλας".

Σωστά, ήμουν εκεί...

...μέχρι που ο γέρος Πάρις μ’απέλυσε.

Και είχα κάτι που θα μπορούσε να’χε σώσει αυτή την πόλη.

- Τα παπούτσια σου. - Σωστά.

Καρλ...

...το ξέρω ότι δεν σημαίνει και πολλά μετά από είκοσι έξι χρόνια...

...αλλά λυπάμαι.

Λυπάσαι για ποιο πράγμα;

Είμαι ο Άλαν.

Τι γίνεται;

Μάλλον θα’χει εκπτώσεις.

Είδατε τρεις μαϊμούδες να περνούν πάνω σε μια μηχανή;

Καλό κορίτσι.

Εκτός Λειτουργίας

Ίσως μπορούμε να καταθέσουμε την εγγύηση με επιταγή.

Πες σ’αυτόν τον κλαψιάρη δειλό...

Δώσ’το μου, μικρέ.

Βοήθεια!

Βγάλτε με από’δώ.

Να’το.

Περιμένετε εδώ.

Σ’έπιασα.

Τώρα ο Άλαν θα’ρθει να σε βρει.

Δεν ξέρει ότι είμαι εδώ. Το σχέδιό σου δεν θα πιάσει. Γεια...

Κουνήσου και σου τίναξα τα μυαλά.

Καλέστε την αστυνομία.

Αυτό θα πρέπει να πιάσει.

Έλεγχος τιμών!

Αν μ’αφήσεις, μπορώ να τα σταματήσω όλα.

Σου λέω την αλήθεια.

Σε παρακαλώ, βοήθησέ με.

Το ξέρω ότι θα το μετανιώσω.

Μείνε ακίνητος.

Ορίστε, σ’αφήνω.

Τώρα τι κάνουμε;

Θα μείνεις εδώ.

Για το καλό σου.

Τα κλειδιά απ’τις χειροπέδες μου.

Μια μέρα θα μ’ευχαριστείς.

Όμηροι στο "Κύριος-Ευκαιρία", γυναίκα και δυο παιδιά.

Μάλλον είναι ο οπλισμένος δράστης που ανέφερες νωρίτερα.

Καρλ;

Τι είναι το "Κύριος-Ευκαιρία";

Ένα μαγαζί.

Ήρεμα.

Μην ανησυχείς, το έχω ξανακάνει.

Μια φορά.

Πού είναι το "Κύριος-Ευκαιρία";

- Οδός Μονρόε και Ελμ. - Στην εκκλησία;

Τώρα είναι φαστφουντάδικο.

Αν είναι ακόμα εκεί. Ο κόσμος έχει τρελαθεί.

Τζούντι!

Έχουμε παρέα.

Πάλι καλά. Θα μας καλύψει.

Να το παιχνίδι.

Γουρούνια!

- Κλείσε τη σειρήνα. - Εντάξει, το’κανα.

Θα μπορούσα να σε σκοτώσω.

Γιατί δεν το’κανες;

Ο Άλαν έριξε τα ζάρια, όχι εσύ.

Να το. Πάτα φρένο!

Φρένο;

Πάτα το φρένο!

Όπου να’ναι θα έρθει.

Σάρα!

Είσαι καλά;

- Πού είναι ο Πήτερ; - Εδώ είμαι.

Τώρα μάλιστα.

Να θυμάστε ότι οι καταστάσεις, είναι πάντα υπό τον έλεγχό σας.

Τέλος τρίτης κασέτας.

Τα νεότερα απ’το Μράντφορντ.

Τουλάχιστον 98 άτομα εισάχθηκαν στο νοσοκομείο...

...με πυρετό και έντονα συμπτώματα δυσφορίας.

Η κατάσταση είναι σοβαρή.

Άλαν, μίλησέ του, σε παρακαλώ.

Βιαζόμαστε, εντάξει;

Το ξέρω, αλλά είναι παιδί και προσπαθούσε να βοηθήσει.

Τζούντι, έλα.

Σ’είχα προειδοποιήσει, Πήτερ...

...αλλά εσύ ήθελες να παίξεις.

Κλαις; Μην κλαις.

Ψηλά το κεφάλι.

Το κλάμα δεν βοήθησε ποτέ κανέναν.

Αν έχεις πρόβλημα, το αντιμετωπίζεις σαν άντρας.

Συγγνώμη. Παρ’όλα τα είκοσι έξι χρόνια στη ζούγκλα...

...έγινα σαν τον πατέρα μου.

Έλα’δώ, με συγχωρείς. Δεν πειράζει.

Δεν πειράζει, αν φοβάσαι.

Δεν είναι αυτό.

Τι είναι;

Εντάξει...

...έτοιμος;

Μην ανησυχείς, σίγουρα θα’σαι ο εαυτός σου πολύ σύντομα.

Διότι τώρα, θα τελειώσουμε το παιχνίδι.

Ό,τι κι αν...

...γίνει...

Ξαφνικά νιώθω σαν το σπίτι μου.

Λορέιν...

...πηγαίνω στο σπίτι των Πάρις. Στείλε ενισχύσεις.

Λορέιν;

Περίμενε!

Τι είναι πάλι;

Συμβαίνει κάτι;

- Μπορείς να με πας σπίτι; - Πού μένεις;

Με πάτε στο παλιό σπίτι των Πάρις;

Έχετε παιδιά;

Θεέ μου, τι έγινε;

Μπείτε μέσα. Θα σας εξηγήσω στον δρόμο.

Εντάξει! Πάρ’το!

Πρέπει να πάμε στο σπίτι.

Δεν θα’πρεπε να παίξουμε αλλού;

Μεγάλωσα εδώ μέσα.

- Είναι η σειρά μου. - Σάρα, αν φέρεις 12, κερδίζεις.

Εντάξει, έτοιμοι; Ρίχνω.

Δεν πειράζει.

"Πριν του φεγγαριού το γιόμα, θα’χει μουσώνα..."

"...στη λιμνοθάλασσα". Μουσώνα;

Ευτυχώς είμαστε μέσα.

Λίγη βροχή δεν βλάπτει.

Πολλή, όμως, μπορεί να σε σκοτώσει.

- Τι κάνουμε τώρα; - Ανεβαίνουμε πιο ψηλά.

Μείνετε όλοι μαζί.

Είσαι καλά, Πήτερ;

Άλαν, τι είν’αυτό;

Συνεχίστε.

Μείνετε πάνω στο τραπέζι.

Στον πολυέλαιο!

Τζούντι... Πήτερ!

Αναλαμβάνω εγώ.

Δεν είναι τίποτα. Μάλλον θα ξέχασαν την τηλεόραση στο τέρμα.

Πάντα ήθελα να το κάνω αυτό. Κάντε πίσω, παρακαλώ.

Άλαν, δώσ’μου το χέρι σου!

- Άρπαξε το χέρι μου. - Το έπιασα.

Πάρ’το παιχνίδι.

- Είσαι εντάξει; - Ναι.

Άλαν, πάλεψες μ’έναν αλιγάτορα για χάρη μου.

Κροκόδειλος ήταν.

Οι αλιγάτορες δεν έχουν κρόσια στα πίσω πόδια.

Λάθος μου.

Είναι σειρά μου.

Το βρήκα.

Ο συνταγματάρχης Μουστάρδας στη βιβλιοθήκη με το γαλλικό κλειδί.

Δεν έχω ιδέα.

"Πρόσεχε το χώμα που πατάς..."

"...σε κινούμενη άμμο περπατάς".

- Βοηθήστε με. - Ηρέμησε.

Μην κουνιέσαι.

Ήρεμος είμαι.

Άλαν, κρατήσου.

Το’πιασα! Τράβα!

Μη μου δίνεις πράγματα που διαλύονται.

"Ένα μάθημα..."

"Ένα μάθημα θα μάθεις..."

Σ’έπιασα.

"Μερικές φορές, πρέπει πίσω να γυρίσεις".

- Σε πλήγωσα; - Όχι.

Σ’ευχαριστώ, Τζούντι. Γρήγορη αντίδραση.

Η Σάρα κι εγώ, θέλουμε να φύγουμε απ’το πάτωμα...

...σειρά σου, Πήτερ.

Νόμιζα ότι σ’έχασα πάλι.

Σ’ευχαριστώ που έμεινες.

"Χρειάζεσαι βοήθεια; Θα τα πούμε".

"Θα βοηθήσουμε, όλοι οκτώ έχουμε".

Τι είναι αυτό;

Τίποτα.

Πήτερ, ο μπαμπάς μου είχε τσεκούρι στην αποθήκη. Φέρ’το!

Τζούντι...

Πήτερ;

Θεία Νόρα, είμαι ο Πήτερ.

Θα σου εξηγήσω αργότερα.

Σάρα, είναι η σειρά σου. Τελειώνεις, αν φέρεις επτά.

- Δεν μπορώ να ρίξω. - Βάλε τα ζάρια στο στόμα σου.

Τζούντι, φέρ’το παιχνίδι, βιάσου.

Τζούντι!

Είσαι καλά;

Πολύ καλά. Βοήθησέ τους.

Έλα, Τζούντι.

Δώσ’μου τα ζάρια.

"Σχεδόν φτάσατε. Παίζονται πολλά".

"Τώρα το έδαφος, αρχίζει να κουνά".

Θα’θελα να’ταν οι γονείς μας εδώ.

Κι εγώ το ίδιο.

Η μόνη μας ελπίδα είναι, να τελειώσουμε το παιχνίδι.

Πάρε το παιχνίδι!

Όχι, δεν θα σ’αφήσω να φύγεις.

Ακίνητος!

Σήκω.

Τι κρατάς;

Πέταξέ το.

Τελείωσες, Τζιμάκο.

Τέλος χρόνου. Σταμάτα να τρέχεις.

Όχι.

Δεν φοβάσαι;

Είμαι τρομοκρατημένος.

Αλλά ο πατέρας μου μού έλεγε...

...να αντιμετωπίζω τους φόβους μου.

Μπράβο, αγόρι μου. Επιτέλους φέρεσαι σαν άντρας.

Τα τελευταία σου λόγια;

Τζουμάντζι.

Τζουμάντζι.

Όχι, Άλαν! Όχι!

Ξέχασα τις σημειώσεις για τον λόγο μου.

Χαίρομαι πολύ που γύρισες.

Μα έλειψα μόνο πέντε λεπτά.

Μου φάνηκε περισσότερο.

Νόμιζα ότι ποτέ δεν θα μου ξαναμιλούσες.

Λυπάμαι για ό,τι κι αν είπα, μπαμπά.

Κοίταξε, Άλαν, ήμουν θυμωμένος.

Κι εγώ λυπάμαι. Με συγχωρείς.

Δεν πρέπει να πας στο Κλίφσαϊντ, αν δε θέλεις.

Ας μιλήσουμε αύριο, σαν άντρες.

Τι λες για, σαν πατέρας και γιος;

Τέλεια.

Πρέπει να πηγαίνω. Εμένα περιμένουν.

Μπαμπά...

Πίσω στο 196... Σήμερα, στο εργοστάσιο...

Δεν έφταιγε ο Καρλ Μπέντλι.

Εγώ έβαλα αυτό το παπούτσι εκεί.

Χαίρομαι που μου το είπες, γιε μου.

Ευχαριστώ.

Γεια σου, μπαμπά.

Στην ευχή! Η Τζούντι κι ο Πήτερ.

Άλαν, δεν είναι εδώ.

Είμαστε στο 1969.

Ούτε που υπάρχουν ακόμα.

Ξεχνώ πώς είναι να’σαι μεγάλος.

Δεν θα ξεχάσουμε ο ένας τον άλλον.

Ούτε τη Τζούντι και τον Πήτερ.

Υπάρχει κάτι που ήθελα να κάνω.

Καλύτερα να το κάνω, όσο πιο γρήγορα μπορώ.

Μάλλον δεν διδάσκουν οδήγηση στην Έκτη.

Μπαμπά, το καινούργιο "Αθλητικό" είναι τέλειο.

Όχι, παπούτσι είναι.

Έφτασαν.

Θα σας δούμε αύριο.

Αυτό θα’ναι το καλύτερο δώρο.

Έφτασαν;

Τζιμ, καλωσορίσατε.

- Από’δώ η γυναίκα μου η Μάρθα. - Αυτή είναι η Σάρα.

Πού είναι τα παιδιά;

Θεέ μου, εκεί είναι.

Πώς το’ξερες;

Το υπέθεσα...

Σωστά, αυτά είναι τα παιδιά μας.

Τζούντι και Πήτερ. Παιδιά, χαιρετήστε τους Πάρις.

Χαίρω πολύ.

Ακριβώς όπως σας θυμόμασταν.

Νιώθω σαν να τους ξέρω.

Είπες στον Άλαν, τόσα πολλά γι’αυτά.

Θα φέρω τα δώρα.

Λατρεύουμε τα παιδιά.

Καλά Χριστούγεννα.

Λοιπόν, πότε θ’αρχίσεις;

Ήταν να πάμε διακοπές για σκι. Στον Καναδά...

Όχι!

Με συγχωρείτε.

Απλώς...

...σας χρειαζόμαστε για την προώθηση της νέας γραμμής.

Κανένα πρόβλημα. Αρχίζω αμέσως.

Έλα να σε συστήσω στους συνεργάτες σου.

Ελάτε μέσα. Το σπίτι μας, ήταν σπίτι σας... είναι σπίτι σας.

Τι θόρυβος είναι αυτός;