Original subtitles

[indringende muziek]

[Senturk kucht]

Mijn naam is Samir Senturk. Ik kom mijn vrouw en kinderen begraven.

Gecondoleerd, meneer.

Al onze verzekeringspolissen zijn verbrand...

...maar mijn vrouw, kinderen en ik zouden in Turkije begraven worden.

Ah, ja. De uitvoer van lichamen naar andere landen is helaas verboden.

Verboden? [medewerkster] -Tot nader order.

Het spijt me. Concreter dan dit kan ik niet zijn.

Dus?

Ik moet mijn familie hier begraven? -We hebben een plek voor u.

Op de algemene begraafplaats. -De algemene?

Ik wil mijn familie niet op een algemeen kerkhof, maar in Turkije.

Het spijt me, meneer.

Voor ons geldt eeuwige rust. Snapt u dat?

Een graf is een laatste rustplaats. Voor altijd, dus.

Op een algemeen kerkhof worden ze na 25 jaar ontruimd.

Zal ik u bij uw gezin laten, meneer?

[schuifdeur gaat zwaar open]

Och, jongen...

[hij mompelt iets onverstaanbaars]

[titelmuziek]

We noemen het voorlopig even verhoogde stedelijke vlaktes.

Zandlinies, megaterpen, verhoogde landschappen...

[IJsinga] Nieuw land. [Janneke] -Pas op voor het afstapje.

Doe je rustig aan?

[Amiri] Hoe huisvest je daar drie miljoen mensen?

[Kreuger] Niet iedereen wil terug naar de Randstad.

Hoe veilig is zo'n terp? -Het water krijgt hier de ruimte...

...en wij verhogen alles tot NAP plus één.

Nee, nee, NAP plus drie. Tot hoever stijgt de zeespiegel?

Een halve meter tot een meter. Deze eeuw.

We willen vooruitkijken. Niet tien jaar. Nee, honderd jaar.

Voor plus drie hebben we een immense hoeveelheid zand nodig.

Baggeren kunnen we toch. Daar zijn we goed in.

Hoe serieus is dit? -Heel serieus.

Je verwoordde het zelf zo mooi. Waarom tarten we het lot?

Hier. Het economische centrum van het land...

...op de meest kwetsbare plek. Stom. Wie heeft dat ooit bedacht?

Jullie Nederlanders.

Zo wordt het. Nederland Boven Water. Zo komt het te heten.

Een nieuw land. Ons land. Geen groen hart. Nee, een blauw hart.

Het is krankzinnig.

[Amiri] Maar het heeft wel iets.

Onthoud dit moment. Onthoud het voor op je sterfbed.

[vrouw over intercom] De openingstijden van de medische post zijn verruimd.

U kunt zich om zeven uur melden.

[kinderen doen mitrailleurgeluiden na]

Wat doet u? -Ik wacht.

Waarop wacht u?

Op het moment dat ik geboren werd. Heel lang geleden.

Over vier minuten is het zover. -Gefeliciteerd.

Dank je wel. -Gaat u ook een feestje vieren?

Nee.

Een feestje gaat het niet worden.

[kinderen doen mitrailleurgeluiden na]

Ja. Ik wilde graag een afspraak maken met een dokter.

En wat zijn de klachten? -Het is een verzoek tot euthanasie.

Loop even mee.

Wij hebben een psychiatrisch verpleegkundige.

Zij gaat met u kijken wat de mogelijkheden nog zijn.

Dan is ze met mij gauw klaar. Ik heb verder geen wensen meer.

Eén ding nog. Ik wil dat deze viool een goede bestemming krijgt.

Meneer, wij krijgen hier elke dag de nodige verzoeken...

...en daar willen we graag zorgvuldig mee omgaan.

Ik ben zojuist 80 jaar geworden, heb ze allemaal nog prima op een rij...

...maar heb hier verder niets te zoeken.

En toch moeten wij... -Moet ik me voor de trein gooien?

U zegt het maar. Maar dan wil ik nu een uitgeprinte dienstregeling.

Ik maak een afspraak voor u. -Stein is de naam. 385C.

[Sonja] Is mijn man al gevangen? -Nog steeds niet.

Als u zich niet veilig voelt, kunt u misschien beter...

Ronnie is niet gevaarlijk.

Laat het ons direct weten als hij contact met u opneemt.

Uw man is voortvluchtig.

Hoe langer hij wegblijft, hoe moeilijker hij het zichzelf maakt.

Bedankt.

Kevin.

Vooruit, Kevin. Ho, vent. Kom hier.

Kevin?

Kevin, kom hier.

[ringtone klinkt]

Hallo. -Sonja?

Ronnie.

De politie zoekt je overal. -We vertrekken naar Spanje.

Wat? Spanje? -Ik kom jullie vanavond halen.

De politie zoekt je. Straks stoppen ze je direct weer in de bak.

Sonja, zorg dat je klaar bent en pak je spullen. Oké?

Ik bel je straks terug.

[indringende muziek]

Hé. [Manu] -Hé.

Je moet me helpen. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen.

De politie zit achter Ronnie aan. Hij wil naar Spanje.

Kevin is helemaal aan het flippen.

Sonja, sorry, maar...

Ik denk niet dat ik de persoon ben aan wie je advies moet vragen. Sorry.

[vogels fluiten]

[Kreuger] Hier heb je je terp. Hoog en droog.

Maar dit is een terp in het water.

Dit is een heel ander land. Dat willen mensen niet.

Ja, maar dat wil jij toch?

Ik wil iets niet. Dat is iets anders. -Jij wil boven NAP.

Met z'n allen naar de oost verhuizen gaat niet...

...maar we hebben de kennis, middelen en techniek...

...om met z'n allen boven NAP te gaan wonen.

Hans...

We kunnen ook wachten tot Wolbers alles geasfalteerd heeft...

...met overal gootjes en putjes om het wassende water in af te voeren.

[gerammel van bestek]

Ik kan ook in de ziektewet blijven. Dan weet je zeker dat ik nooit beter word.

Het is sciencefiction, Hans.

[Janneke] Het wordt een rel. Je wordt voor gek verklaard.

De coalitie ploft uit elkaar. Om van je hart nog maar te zwijgen.

Het is gewoon een goed plan.

[meeuwen krijsen]

[yogalerares] Je bovenlichaam reikt omhoog...

...en het bekken kantelen we naar beneden.

Ja. Perfect.

Vanuit onze kracht kunnen we onze verliezen loslaten.

Ons verdriet over wat we zijn kwijtgeraakt...

...of wat is weggespoeld...

...kunnen we toelaten. En misschien zelfs omarmen.

Hé. Ik ga maar eens kijken of er al nieuws is over scholen.

Britt en Naomi moeten toch weer aan de slag, dus...

Ja. Hé...

Hoelang heeft het eigenlijk geduurd? -Wat?

Die...

Ja, hoe zal ik het noemen? Affaire? Nee, daar ga je niet voor scheiden.

Alsjeblieft. [Marion] -Ik vraag het gewoon.

Ik wil geen toestanden of ruzie of zo. Ik wil het gewoon weten.

Iets meer dan een jaar.

Anderhalf jaar.

Mis je haar?

Ik zie je niet echt treuren.

Sylvia was gewoon geïnteresseerd.

Ze was zorgzaam en lief en...

Ze was onder de indruk van mij. -Jezus, dat is allemaal zo cliché.

Een uitgeblust huwelijk is ook een cliché.

Dat is niet alleen mijn schuld. -Het gaat helemaal niet over schuld.

Het gaat over gemiste kansen, verkeerde keuzes.

Weet ik veel.

Bij ons ging het goed als we een groter huis hadden...

...of de vakantie verder weg was dan die van de buren.

Het ging alleen maar slechter.

Ik heb me de laatste jaren alleen maar eenzaam en...

...onwelkom gevoeld.

Je bent niet meegegaan naar hier voor mij...

...of voor ons?

Ik vind dat we er nu eerst allebei voor de kinderen moeten zijn.

Ja.

[er wordt geklopt]

[Wolbers] Hans. -Sasja.

[Wolbers] Fijn je weer te zien.

Hoe voel je je?

Als herboren. Ga zitten.

[hij haalt diep adem]

Dank voor al het werk dat je hebt gedaan.

Dank voor die bloemen.

Alleen jammer van Rotterdam.

We hebben een fantastische deal.

Al het baggerwerk in Vlaanderen wordt door Nederlandse bedrijven gedaan.

Schiphol kan eindelijk doorgroeien.

Maar wat is je plan? Langzaam weer een beetje beginnen.

Volle kracht vooruit. Dat is het plan.

IJsinga heeft de laatste tijd gewerkt aan een nieuw plan. Een alternatief.

Kijk. Dit is haalbaar.

En het is tot achter de komma doorberekend.

[Wolbers] Wacht even. Help me, Hans.

We wilden allebei terug naar de oude situatie.

Jij vond het opgeven van Rotterdam een brug te ver.

Nu gooi je heel Nederland op de schop?

En hier heb je je Schiphol.

Dit is toch niet realistisch? Dit gaat toch veel te ver?

Nee. [Wolbers] -Je bent 't niet met me eens?

Nee, absoluut niet. -Wie herkent hier nog z'n land in?

We hebben 800 jaar gevochten tegen het water en verloren.

[Kreuger] Verloren van de zee en het klimaat.

Nee. Nee. Twee derde hebben we nog.

Er zijn contracten met de baggeraars. Het geld van de EU is onderweg.

We hebben prachtige economische perspectieven.

Ik moet aan deze storm de uiterste consequenties verbinden.

En dat is het land opheffen. Want dat doe je.

Je geeft de helft terug aan de zee. Haar vorm. Alles.

Dit plan gaat de versnipperaar in. IJsinga fabriekt maar iets anders.

En als ik zeg dat ik alleen doorga met dit plan?

Dan is het tussen ons einde verhaal.

En dus einde regering.

[nieuwslezeres] In Rotterdam is er twee weken na de storm nog 'n overlevende...

Meneer Stein?

De 33-jarige Temba Asmara was bezig in een verzorgingstehuis...

...bewoners te evacueren...

...toen de deur van een voorraadkast achter haar in het slot viel.

[hulpverleenster] Meneer? -De vrouw is in kritieke toestand...

Onze psychiatrische verpleegkundige heeft toch nog een gaatje.

Zal ze toch nog eventjes moeten wachten.

Mevrouw? Mevrouw, ik ben David Stein.

Ik ben hier binnengebracht met de vluchtelinge Kimmy Asmara...

...maar nu zag ik op de televisie dat haar moeder gevonden is.

Wat fijn. -Ja, maar het kind leeft nog.

Dat moet die moeder weten. Ze is er heel slecht aan toe.

Het kind staat hier geregistreerd?

Nee, ze is overgeplaatst naar internaat Meander bij Nijmegen.

Meneer, we nemen contact op. Het komt in orde.

Meneer, laat het aan ons over. Het komt in orde.

[ze maakt liefkozende geluidjes]

[er wordt hard gelachen]

Hé.

Dames en heren, dit zijn mijn zusje en haar geit.

In de armen mijn zusje en daarachter de geit.

Wie zijn dit?

Mijn vrienden. We maken plannen. We gaan weg.

Waarnaartoe? [Naomi] -Waarom wil je dat weten?

Om lekker door te kleppen aan papa en mama?

Wat doe jij nu opeens stom.

We gaan naar Berlijn.

Wat? -Daar ga ik op mezelf wonen.

[meisje] Met mij.

En mij. -En mij.

En mag dat van papa, denk je? -Nee.

Daarom zeggen we het toch ook niet.

[ze loopt de trap af]

Waar is Kevin?

Boven.

Ik laat hem maar z'n gang gaan.

Ga je weg?

Als ik ja zeg, bel je dan weer de politie?

Het spijt me.

Ik wil maar zeggen...

Ik had dat niet mogen doen, hè?

Waar moet ik naartoe als jij weg bent?

[Sonja zucht hoorbaar]

Je staat op de wachtlijst van een woon-zorgcentrum in Gent.

Wat?

Ik heb hier met de mensen van het ziekenfonds gepraat.

Is dat je wraak? -Nee, ma.

Dat is geen wraak. Ik ben niet zoals jij, hoor.

Nee, dat is juist.

Gelukkig maar.

Ik heb het helemaal verkeerd gedaan, hè, Sonja?

Ik ben niet de moeder die jij bent.

[oma] Het spijt me.

Het spijt me.

Mam?

Was het op de boerderij niet veel beter? -Welnee.

We zijn nu veel meer samen.

[de geit blaat]

Echt niet. -Britt, alsjeblieft.

Ik doe al de hele week alles fout. Alles.

Ik hield het daar gewoon niet vol bij Willem en Madelief. Het spijt me.

[de geit blaat]

[vrouw via intercom] Aanstaande zondagochtend is om negen uur...

[Britt] Ik vond het wel fijner op de boerderij. En mijn geit ook.

Kan ik niet terug naar de boerderij?

[kinderstemmen op achtergrond]

Britt...

Maar... Wij...

We gaan het echt wel weer goed krijgen, hoor.

Het komt allemaal goed.

Ah. Heb je nou al contact gehad met Kimmy Asmara...

...of iemand anders daar op het internaat?

[hulpverleenster] Ik ga bellen. Het komt goed.

Dat zei je zojuist ook al.

Goed, ik wacht. Nee, nee.

Geef mij dat nummer maar. Ik bel zelf wel.

[vrouw] Instituut Meander. -Met David Stein.

Goedemiddag, meneer Stein. -Ik ben op zoek naar Kimmy Asmara.

Zij is vorige week bij jullie binnengebracht.

Ik heb nieuws voor haar.

[vrouw] Ze is hier nooit aangekomen. -Hoe bedoelt u dat?

[vrouw] Ze is weggelopen.

Ze is uit een vrachtwagen gesprongen bij een tankstation.

Gaat u in de richting van Tilburg? Mag ik meerijden?

[Stein] Dank u.

[voetstappen naderen]

[neef] Oom?

Ik heb thee.

Kom, je moet wat doen.

Je moet echt even zorgen dat het niet naar binnen slaat.

Natuurlijk. Boosheid. Het verdriet.

[neef] Maar het moet eruit.

[Senturk] Eruit?

Waarheen? -Ze hadden het kunnen weten.

Wie? Meral?

Nee, de overheid. Ze hebben iedereen omhoog gestuurd.

En ze konden toch weten van die gasbellen?

Oom, je moet echt je recht gaan halen.

[neef] Je moet schadevergoeding gaan vragen.

Je laat tante Meral niet zomaar gaan.

[theepot wordt neergezet]

[indringende muziek]

Dames en heren, dank voor uw aanwezigheid hier.

Ik...

Als ik nu terugkijk...

...dan betreur ik tot in het diepst van mijn wezen...

...de beslissing die ik heb genomen om de Randstad...

...het gebied binnen dijkring 14, niet te evacueren.

Door de noodtoestand die wij hebben uitgeroepen...

...hebben wij de afgelopen weken...

...geen politieke verantwoordelijkheid hoeven af te leggen.

Maar nu is het moment gekomen dat wij met elkaar in gesprek gaan...

...over wat er is gebeurd en wat ons nu te wachten staat.

Over de opbouw van Rotterdam. Wij moeten het hebben...

...over de toekomst van ons land. Want dit nooit meer.

Meneer IJsinga van Rijkswaterstaat heeft een nieuwe visie ontwikkeld...

Pardon, maar is dat niet dezelfde heer IJsinga...

...van het Deltaplan dat ons uiteindelijk niet heeft kunnen redden?

De heer IJsinga, ik herhaal mijn zin, heeft een plan ontwikkeld...

...waarbij het water niet langer onze vijand is.

We sluiten het water niet buiten. Nee, wij omarmen het.

Wij leven niet tegen, we leven met het water. Amiri.

[ingesproken vrouwenstem] Het plan Nederland Boven Water gaat uit...

...van de gedachte dat het land boven het water uit wordt getild...

...en dat zee en rivieren vrij spel krijgen.

De ondergelopen Randstad, het economische hart...

...zal herrijzen op megaterpen die verspreid opgetrokken zullen worden.

Deze herwonnen ruimte, die drie meter boven NAP ligt...

...zal veilig, duurzaam...

[vrachtwagen remt met luchtdruk]

[onhoorbaar]

[pianomuziek]

[vrouw over intercom] De openingstijden van de medische post zijn verruimd.

U kunt zich vanaf zeven uur melden...

[man] Doe je het zelf? -Ja. Dag. Tot straks.

Jij doet echt heel kinderachtig. Wist je dat?

Kom ervoor uit dat je jezelf groot genoeg vindt om op jezelf te wonen.

[de geit blaat]

[Marion] Eet smakelijk. -Ja. Lekker eten, meiden.

Ben je nog achter die scholen aan gegaan?

Ja. De scholen die gaan... -Ik ga niet meer naar school.

Pardon?

Ik ga naar Berlijn.

Het duurt nog zeker een jaar voor we weer normaal kunnen leven.

Sorry, maar ik ga geen jaar in de blubber zitten niksen en troep eten.

Oké. [Marion] -Oké?

Weet je al wat je daar dan gaat doen?

Werken en leren. Misschien iets met mijn vlogs.

Dat weet ik nog niet precies. -Dat gaat niet gebeuren, dame.

Heb je erover nagedacht hoe je erheen gaat en waar je gaat wonen?

Ja. Ik heb hier mensen leren kennen en zij kennen daar andere mensen.

Geen sprake van, Naomi.

Mam, ik vraag niet of ik mag, ik zeg dat ik ga.

Ik ben 18. Je kan me niet tegenhouden.

Denk je echt dat je het zonder ons redt?

Jullie redden het eerder niet zonder ons.

O, god... [ze kermt van pijn]

Ik moet naar de wc. Nu. Nu. Au.

[Marion] Snel, snel, snel.

O. Ik hou het niet. -Jawel. We zijn er al.

Wacht. Hier. Hier. Pardon. Even voor.

Haal even schone kleren voor mama.

Gaat het?

[Britt] What the fuck?

Schat? [Marion] -Ja?

Onderbroek.

[Marion lacht] Jeetje. Wat erg is dit.

[Marion krijgt de slappe lach, ze giert het uit]

[Marion] O, wat erg.

[geroezemoes]

[Stein] Kimmy?

Kimmy?

Kimmy?

[pianomuziek]

[Senturk als voice-over] Geachte premier, ons land is verdwenen onder het water...

...dat tienduizenden levens meesleurde.

Vier levens heb ik kunnen redden. Levens van vreemden.

Drie heb ik er verloren. [stem van Amiri klinkt door]

Mijn vrouw en mijn twee jonge kinderen.

[Amiri] Na de storm was mijn positie in de gevangenis een beetje als de uwe...

...al had u een land te leiden. Redden wat er te redden viel.

Maakte u fouten? Maakte ik fouten?

Heeft het zin daarover na te denken?

Het leven gaat door, zegt men. U gaat door.

U bent gewoon weer opgestaan, maar mij lukt het niet.

Ik zou u graag ontmoeten.

[Amiri] Was getekend, Samir Senturk. -En wat wil hij?

Ik heb geen idee.

Laat hem checken door de AIVD en maak een afspraak. Dank je wel.

Kom, Kevin, we gaan naar papa. [Kevin] -Echt?

[Sonja] Vooruit.

Ik moet nog dag zeggen tegen oma.

Vooruit, kom. Haast je.

[indringende toon]

[onhoorbaar]

Kom.

Doe voorzichtig. Ja?

Dag, pap. -Kleine eigenwijs.

[Naomi] Jij dan.

Britt wil ook weg.

Naar je broer en Madelief.

En...

Jij kan ook gaan als je wil.

Begin een handeltje met Willem.

Ik red me wel.

[Naomi] Ik hou van jou. -Ik hou van jou.

Ik ook van jou.

Bye. [Marion] -Dag.

[telefoon rinkelt op achtergrond]

Hier.

Hé. Jij blijft hier.

[Stein] Mevrouw Asmara?

Mevrouw Asmara?

Ik ben David Stein. We hebben elkaar gesproken door de telefoon.

Ik zou voor uw dochter zorgen.

Mama.

Kimmy. Kimmy, meisje.

Heeft meneer goed voor je gezorgd? -Ja. Heel erg goed.

Dan heeft hij je leven gered. Ik dank hem met heel mijn hart.

[Kevin] Papa. -Hé, maatje. Hé.

[Sonja] Van wie is die auto? -Ik heb hem gevonden. Stap in.

Ronnie... -Ik heb hem gepikt.

Wat moest ik doen? Kom, stap in.

Nee, we gaan niet mee.

Wat zeg je? -Ik wil niet vluchten.

Ik wil niet dat mijn zoon moet vluchten. Nooit meer.

[indringend geluid]

Komt dat door Manu? [Sonja] -Nee, dat komt niet door Manu.

Dat komt door jou. Door jij en ik. Wij samen. Wie ik ben met jou.

Stop met dat wijvengedoe en stap in. -Laat mij los.

Los. Laat mij los. [Kevin] -Papa, nee.

Alsjeblieft. [een helikopter vliegt over]

Alsjeblieft. Doe mij dat niet aan. Stap gewoon in die auto.

We gaan naar de politie.

Wat zeg je?

Geef je aan. Zit je straf uit. Anders gaan we altijd bang zijn...

...dat je gepakt zal worden. Ik en je zoon kunnen niet zo leven.

Laat hem los. [Ronnie] -Pak mij alles af...

...maar niet mijn zoon. Stap in.

[Kevin schreeuwt] Papa... -Stap in, zeg ik.

[Sonja] Kevin. [Kevin] -Papa.

Sorry.

Sorry, vent.

Ronnie...

Schat, ik zie je graag. Ik zie je heel graag.

Maar ik wil dit niet meer. Ik wil een gewoon leven.

En als dat niet met jou is, is het zonder jou.

Doe wat je moet doen, schat.

Doe wat je moet doen.

[Sonja] Kom.

[de kerkklok luidt]

Meneer Stein, dat gaat zomaar niet.

Eerst wilt u naar de psychiatrisch verpleegkundige...

Ik heb me bedacht.

[hulpverleenster] Wilt u toch niet even praten?

Kunt u alstublieft gaan? Ik heb zo ontzettend veel te doen.

Mijn viool. Kunt u die even voor me halen?

Ik kom gewoon snel. Oké. Dag, lieverd.

[Britt] Dag, mama.

[Robert] Zo.

Ga maar. Ik red me wel.

Ik blijf bij mama. -Oké.

Dag, stinkie. -Dag, pappie.

[rustige muziek]

[Kreuger] Meneer Senturk?

[Senturk] Minister-president Kreuger.

Dank u voor uw brief.

Ik had niet verwacht dat u zou komen.

U zult wel meer brieven krijgen als de mijne.

Zo veel doden.

Slaapt u nog?

Het spijt me verschrikkelijk dat u... -Het spijt u?

Meneer, mijn leven is verwoest.

Er is niets meer van over.

Ze hadden precies gedaan wat u en de regering vroegen.

Eten in huis. Er waren flessen water. Er ging niemand in paniek de weg op.

We dachten dat het goed zou komen als we het goed zouden doen...

...maar u wist bij voorbaat dat dat een leugen was. En nu spijt het u.

Niemand wist... -Uw schoonvader.

Ik had gehoopt dat als ik u zou zien, als we oog in oog zouden staan...

...dat de duivel bezit van me zou nemen en dat ik buiten mezelf zou raken.

Wat zou me nog tegenhouden?

Alles wat ik liefhad...

Mijn hele wereld...

Weg. Weggevaagd.

Alstu...

Ik vergeef u.

Misschien krijg ik spijt...

...maar ik zeg u hier en nu...

...ik vergeef u.

Dank u wel.

Vergeven...

God...

Ik moet u bekennen dat ik daar diep vanbinnen niet meer in geloofde.

Meneer...

[aangrijpende muziek]

[ringtone klinkt]

Hallo?