Original subtitles

[rustige muziek]

[zware ademhaling klinkt]

De batterij is leeg.

Ik denk dat deze wel past. -Ja.

En daar is een plek vrij.

Dank u. -Ho. Ho.

Eerst rekenen we netjes af hier.

Wat kost dat? -Twintig euro.

Wat? -Verderop vragen ze dertig.

Hier. Bijna vier.

Iets anders van waarde?

Jij maakt misbruik van mensen in nood.

Vraag en aanbod heet dat.

Het was van mijn vader. Het is van onschatbare waarde voor mij.

Je krijgt er misschien wel zestig euro voor.

[telefoon gaat over]

[Meral, in het Turks] Kom je? -Dag, schat.

Ben jij veilig?

Ja. Sorry. Ik kom eraan.

Kinderen, papa komt. [de kinderen juichen]

[titelmuziek]

Een hart onder de riem voor het Nederlandse volk?

Ik hoorde hier al iemand gekscherend zeggen: De doos van de overheid.

Nee, kijk, in Amerika vieren ze Thanksgiving.

Vergelijkbaar met onze Dankdag voor Gewas en Arbeid.

Dat is bij ons al lang in de vergetelheid geraakt.

Maar juist in deze tijd is het misschien goed om dankbaar te zijn...

...voor wat er nog wel is. Want daar moeten we op focussen.

Iedereen moet weten dat we keihard onderhandelen over noodsteun...

...en dat onze baggeraars klaarstaan om te pompen.

Ik snap niet waarom ze hem niet meteen gedotterd hebben. Jij?

Bij ons doen ze dat direct.

Nou ja, bij ons. Misschien kunnen we dat binnenkort niet meer zeggen.

Als Hans dit leest... Daar valt niet tegenop te dotteren.

Wat vind jij van dat idee? Rotterdam naar de Belgen?

Uw man is faliekant tegen. -Ja.

En de vicepremier?

Minister Wolbers is wat...

...pragmatischer.

Stort jij je op Sasja, dan zorg ik hier voor de stressreductie.

Oké.

[Madelief] Ik zit vol. Helemaal vol.

[soldaat] Dan komen we later nog wel terug. Gooi maar dicht.

Waarom vraag je niet wat hulp?

Het is goed als mensen het gevoel krijgen dat ze een steentje bijdragen.

Er zitten gasbranders in die dozen.

Wil je die eruit halen? Ik wil liever geen vuur in de stal.

Heb je al iets tegen haar gezegd?

Nee.

Het spijt me. -Moet je tegen haar zeggen.

Het spijt me dat ik jou zo lang niet gezien heb.

Ga jij nu maar zagen. Dat is beter.

Pas op voor je poezenhandjes. -Ik kan wel wat hebben, hoor.

Waar moet je naartoe? -Naar mijn familie in Bredene.

[motor draait stationair]

Bredene? -Ja.

Jongen, toch.

Heel de kust staat onder water. Tot voorbij Brugge.

Weet jij dat niet?

[chauffeur] En een gasontploffing, hè.

Vooruit. Kom. Stap in.

Ik moet naar Tielt. Eten brengen naar het vluchtelingencentrum.

Misschien kunnen ze je daar helpen.

Kom.

[portier slaat dicht]

Als ze me zoeken, bent u mijn opa.

Mijn moeder staat niet in 't systeem. Nu moet ik naar een weeshuis.

Ik jouw opa?

Hoe zou u het anders allemaal moeten regelen?

Ik wil niet naar een weeshuis. -Eh...

[medische apparatuur piept]

Kijk niet zo.

Het komt goed.

Dat zei de dokter.

Ik mag geen vet meer.

Geen roomboter.

Boter is vet.

Ja. En margarine is vies.

Heb jij Amiri opdracht gegeven om weg te blijven?

Ja, natuurlijk. Wat wou jij?

Meteen weer aan het werk? -Geen werk geeft ook stress.

Er is niet voor niets 'n vicepremier, dus laat het even.

Maar ik vertrouw die Wolbers niet. -Hou nu eens op. Je was bijna dood.

Jij die altijd roept dat niemand onmisbaar is. Maar ja...

...als je kont eenmaal aan pluche gewend is...

[hij grinnikt sarcastisch]

[Janneke] Dat was geen grapje.

Je bent veranderd. -Er is ook wel iets gebeurd.

Maar daar praat je niet over.

Ik denk iedere dag aan het moment waarop ik besloot pa op te halen.

Als ik het opnieuw kon doen, zou ik het anders doen.

Ook al weet ik niet hoe.

Het heeft een ramp veroorzaakt.

Als je daar niet over praat, krijg je allerlei problemen met je hart.

De dokter zegt dat het van de krabsalade komt.

Ha ha.

Ja, wat moet ik dan zeggen? Wat moet ik dan zeggen?

Wat ga je doen?

[harde piepjes van apparaat]

[Janneke] Hans?

Loop nu niet weg.

Kijk naar me. Ik ben een farce.

Een man van het volk. Met zijn mooie ideeën.

Lucht. Leuzen. Woorden. Ik durf mijn mond niet meer open te doen...

...want ik ben als de dood voor wat eruit komt.

[vogels fluiten]

Hé, Sonja. Je moet iets eten.

Vooruit, kom.

Eet iets.

Papa.

Waar is Femke?

Waar is ze?

Waar is ze, Sonja?

Waar is ze?

Waar is ze?

[rustige muziek]

[Naomi via telefoon] Zeg even wat je maakt voor mijn vlog.

Ik heb al 200 volgers. -Doe het geluid even uit.

En ik ben denk ik wel veertig vrienden kwijt of zo.

Het kan ook aan mijn provider liggen. Weet jij of er alweer bereik is?

Of ze zitten in het buitenland. Nee, dan zouden ze wel online kunnen.

Misschien zijn ze wel echt dood. -Ja.

Misschien, misschien, misschien. -Wat is er?

Je hebt nog driehonderd vrienden over. Wat zit je nou te zeiken?

[vogels fluiten]

Hé, vriendje. Goed zo.

Hoe heet deze? -Ze hebben geen naam.

Kom maar.

Bedenk maar iets. Dan mag je haar houden.

Jammer dat we hier nooit eerder zijn geweest.

Waarom niet eigenlijk?

Nou... Zo gaat dat soms.

Je bedoelt dat jullie elkaar niet zo leuk vinden.

Het gaat niet over leuk.

Maar over anders.

Mijn naam is David Stein.

Ik ben de opa van Kimmy Asmara.

U twijfelt of het waar is?

Mevrouw, het is waar...

...zolang niemand zeker weet...

...of de moeder van Kimmy, Temba, overleden is.

Meneer Stein, het zorgcentrum waar mevrouw Asmara werkte...

...is helemaal geëvacueerd.

Als ze nog had geleefd... -Dat is iets anders dan dood.

Ik werp mij op als hoeder van Kimmy.

Of als toezichthouder...

...of wat voor woorden er tegenwoordig ook voor in schwung zijn.

Maar ik kan dat niet zomaar officieel maken.

Dat is een lange juridische weg en...

Mijn weg is niet zo lang meer. Dat wilde u eigenlijk zeggen.

[hulpverleenster] Maar als u denkt dat dat het beste is voor dat meisje...

...wil ik die weg best voor u uitzetten.

[hulpverleenster] Wilt u deze dan invullen?

[sombere pianomuziek]

[hij komt dichterbij]

En?

Nou, ze vonden het helemaal geen slecht idee.

[Marion op de achtergrond] Naomi en ik zijn uiteindelijk gered door 'n bootje.

Peace?

Peace?

[Marion] ...in 'n elektriciteitsmast gezeten. Wij wisten niet of ze leefden.

Dat was echt verschrikkelijk. [Britt] -Trut. Me zo ongerust maken.

Weet jij ook eens hoe het is als iets zomaar is verdwenen.

Jij doet alsof jij de enige bent die het moeilijk heeft.

Geef hier. [Marion] -Alsjeblieft, hou op.

[Naomi] Doe eens normaal. Het is een hamster.

[Marion] Naomi. [Naomi] -Kutzooi hier.

Zeg, wat een taal.

Ik vind dat ze zich nog goed houden gezien de omstandigheden.

Wie wil er een kopje warme geitenmelk?

[in het Turks] Schat.

[in het Nederlands] Ik hou van jou.

[hij hijgt van de kou]

[stemmen via telefoon]

[Naomi op telefoon] Zeg even wat je maakt voor mijn vlog.

Papa? [Robert] -Ja?

Wij hebben toch nog wel ergens iets van geld of zo?

In Zwitserland of Luxemburg. [Robert] -Hou eens op.

[Naomi] Maar ik bedoel, we zijn toch niet echt alles, alles, alles kwijt?

Dat kan toch helemaal niet?

En waarom zou dat niet kunnen?

Ze hebben al die tijd gezegd dat de dijken niet konden breken.

Nou, kijk maar eens waar je bent.

Ja, dus?

Ik weet het niet, Naomi. Ik weet het niet.

Oké.

Wat gaan we doen als we inderdaad helemaal niets meer hebben?

[voetstappen naderen]

Gaan jullie dan nog scheiden bijvoorbeeld?

Naomi, laat ons even alleen. -Moet ik in een stal zitten of zo?

Ga tv kijken of zo.

Ze hebben drie hele zenders. -Rap.

[Willem] Failliet, ja. Alles kwijt. [Madelief] -Hoelang blijven ze dan nog?

Dat weet ik niet.

O nee, dat hou ik echt niet vol.

Ik ga mijn broer niet op straat zetten.

Nee, maar zijn vrouw misschien wel. [Willem lacht hardop]

Met Naomi.

Wat een verwend kreng.

Oogstfeest morgen, hè? [Madelief humt instemmend]

Dan moet er eerst gezaaid worden.

Je zal er toch een keer iets over moeten zeggen.

Je kan niet zomaar een bom plaatsen en...

Snap je?

Alsjeblieft, praat met me.

We moeten verder. We kunnen hier niet blijven.

Ik word hier sowieso iedere dag zo'n beetje de deur uitgekeken.

Maar ik blijf hier voor jou. Ik wil weten of dat eigenlijk nog wel zin heeft?

[Marion] Robert, alsjeblieft, zeg iets.

[stemmige muziek]

Ik heb een relatie met Sylvia gehad.

[hij zucht diep]

[Marion] Gehad?

Ze is verongelukt.

Op de dag dat wij gevlucht zijn.

[ze loopt steeds verder weg]

[knapperend vuur]

[Kevin] Waar ga jij nu slapen?

Eh... Achterin.

Vooruit. Slaap wel, hè, man. [Kevin] -Slaap wel.

[Manu] Hou je goed.

[Sonja] Tot morgen? -Tot morgen.

[gehoest in de slaapzaal]

[Ronnie] Ik laat jullie niet meer alleen.

Nooit meer.

Ik ga niet weer de bak in, Sonja.

Ik kan het niet meer.

We blijven hier niet wachten tot ze mij komen halen.

We moeten hier weg, Sonja.

Ik ga niet meer terug.

[geroezemoes]

Eet smakelijk.

Weggaan?

[oma] En jij vindt dat weer goed, zeker?

Ja, ma.

Ronnie en ik... -Ik wil het niet horen.

Loop maar in je ongeluk, maar ik ga er niet naar staan kijken.

Oma. -Blijf maar zitten, vent.

Ik dacht dat hij nooit meer terug zou komen.

Het is net onkruid.

Ah, ja. Hij heeft zo zijn streken.

Hij wil haar en Kevin meenemen.

Ze willen weg.

Wat?

Ik weet het van Kevin. Ze hebben er vannacht over gepraat.

André, fijn dat je deze kant op wou komen.

Deze rit heeft me veel geleerd.

Ik wist niet dat Nederland zo veel ruimte had.

Olivier van de Wetering. Was Commissaris van de koning.

Bemant tijdens de noodtoestand de post van Buitenlandse Zaken.

We gaan toch tot zaken kunnen komen?

Daarvoor zijn we hier. -We gaan toch afspraken maken...

...die niet volgende week teruggedraaid worden?

Wat?

Dat zijn we gewend van Holland en ik verspil niet graag tijd.

André, wij zijn de regering. -Fijn.

[gitaarmuziek - geiten blaten]

[een man zingt in het Engels]

[geroezemoes - een man zingt]

Weet je nog? Op Bonaire? Die jongen speelde toen precies hetzelfde liedje.

[Robert en Willem tegelijk] Harvest. Neil Young.

[Britt] Omdat het oogstfeest is? Vieren jullie dat hier altijd?

Nee, dat heeft de overheid bedacht. Als een mindset.

In plaats van te treuren om wat we hebben verloren...

...vieren we wat we nog hebben.

Als makke schapen mogen we blij zijn met een bloemkool en rookworst.

Robert, de overheid kan niet opdraaien voor al jullie persoonlijke verliezen.

Dan gaat het land failliet. [Robert] -Ja, Willem, ik weet het.

We hebben de herinnering nog. [Naomi] -Lekker dan.

Terugdenken aan hoe we het hadden. We hebben niks meer.

Jij vindt dit niks? Je zit hier...

...je ademt schone lucht, de mensen zijn aardig...

...er is eten, muziek... -Ik slaap onder een paardendeken.

Je moet haar niet zo serieus nemen. We zijn pubers.

Maar Madelief weet niks van pubers. -Marion...

Nee, maar ik weet wel heel veel van verwend gedrag.

[Willem] Madelief...

Nee, laat maar. Ik weet heus wel dat Madelief onze levensstijl afkeurt.

Het is eerder andersom, Marion. Jij vond ons toch te min?

We zijn failliet. Welke levensstijl? -Jij draait alles om.

Ik heb niet eens een eigen kamer. -Wij hebben kapsones.

Je begrijpt niet wat ik bedoel. -Zo ingewikkeld is wat je zegt niet.

Jij denkt dat de hele wereld bestaat uit kledingkasten en creditcards.

En dat neem jij mij kwalijk?

Of neem je dat ook Robert kwalijk? -Hou op. We zijn op een feestje.

Ik hou niet op. Jij wil nergens over praten, maar ik wel.

Ik weet wel hoe jij over mij denkt. Golddigger, verwende tuthola...

Zo leuk is mijn leven niet. Ik was altijd alleen. Mijn man werkte altijd.

Ik heb wel in mijn eentje deze meiden opgevoed.

Bravo. Twee verwende nesten heb je ervan gemaakt.

Weet je hoeveel mensen er 's nachts in die stal liggen...

...die een plek in de woonkamer willen? -Je legt ze er zelf.

Hou op met jezelf zo belangrijk te maken.

Met je ego. Met je Moeder Teresacomplex.

'O, god, wat ben ik toch een goed mens.' Nou...

Ik denk dat ik jullie gewoon de deur uit moet zetten.

Dat hoeft niet. We gaan zelf wel. Kom op, meiden, we gaan.

Mam, ik weet het niet, hoor. -Ik weet het wel. Meekomen jij.

[Britt] Pap?

Nou, ik ga.

Sorry, Madelief. Sorry, Willem, dat ik zo vervelend ben...

...maar ik vind het hier gewoon echt vreselijk.

[Willem zucht hoorbaar]

Ik...

Een keuze voor Marion is geen keuze tegen mij, Robert. Hé.

Sonja?

Niet doen.

Je mag echt niet weggaan.

Sonja, ik ben verliefd op jou.

Manu, ik ben getrouwd met Ronnie.

Maar zie je hem nog graag? Zie je hem nog graag?

En ben je gelukkig met hem?

Ga jij mij gelukkig maken? -Ik zal jou gelukkig maken, Sonja.

En Kevin.

Ik zie je graag. Schatje.

Sorry, Manu.

En als Ronnie er niet geweest was?

Hij is er wel, hè?

Sorry, ik had dat niet...

[geroezemoes]

Ik kom hier nooit meer terug. Never ever.

Waar gaan we eigenlijk heen?

Ik weet het niet. Een noodopvang?

Pap?

Kan jij hem even nemen? Ik kom zo terug.

Wat? -Ik kom zo terug.

Gaan we lopen? -Zie je hier een bus?

[Marion] Hij had ons toch op z'n minst een lift kunnen aanbieden.

Zullen we gaan?

[een geit blaat]

Britt.

Ja, wat? Het is mijn geit.

[Naomi] Niet doen. [Britt lacht]

[rustige muziek]

Merci.

Merci dat je voor Sonja gezorgd hebt.

Graag gedaan.

Jullie gaan weg?

Ja.

Wij gaan opnieuw beginnen.

Sorry, maar is dat echt het beste wat je kan doen?

Voor Kevin. Die jongen...

Merci.

Mag ik de suiker van jou? [Van de Wetering] -Alsjeblieft.

Dank je wel.

Mag ze dit wel, zonder de premier? -Staatkundig gezien wel.

De noodtoestand snap ik, maar... [Van de Wetering] -Moreel?

Jullie gebruiken zijn hartaanval om haar voorstel door te drukken.

In landsbelang... -Zo ziet onze premier het niet.

Wij beslissen helemaal niks zonder Hans.

[Wolbers via tv] Nooit eerder werden we door de natuur zo op de proef gesteld.

En de grootste uitdaging komt nog.

Het weer bewoonbaar maken van de Randstad.

Dat kan alleen met geld van de EU. En er zijn voorwaarden aan verbonden.

Weet dat welke beslissingen er ook worden genomen...

...er zullen zich altijd mensen benadeeld voelen.

Maar uitgaande van economisch perspectief...

...de beperkte mogelijkheden die op tafel liggen...

...en het feit dat we de steun van Europa nodig hebben...

...hebben we in overleg met Brussel besloten dat alle activiteiten...

...van de Rotterdamse haven naar Antwerpen gaan.

In ruil breiden we Schiphol uit tot grootste Europese luchthaven.

[Janneke] Hé.

Dit is toch ongelooflijk. -Laat je niet opfokken door die tv.

Je moet het rustig aan doen. -Ze gaf Rotterdam weg.

Nou en? Het is kiezen of delen. [Kreuger] -Nou en?

De halve Randstad een landingsbaan. Waddinxveen geasfalteerd.

Hoe kan je daar zo op reageren? Achter mijn rug. Ik ga naar huis.

Hans, je mag pas morgen naar huis. -Wat maakt één dag uit?

Ik ga nu weg, ja? Klaar.

[Senturk] Ik ben bijna thuis. Mijn huis is daar.

U kunt hier niet langs. Te gevaarlijk. Er is een gasexplosie geweest...

...en we weten niet of er nog andere gasbellen kunnen ontploffen.

Kan me niet schelen.

[soldaten] Halt. Halt.

[Senturk slaakt pijnkreet]

[Senturk jammert en protesteert]

[soldaat] Rustig. Rustig. -Ik moet naar mijn gezin.

[vioolsnaren klinken]

[hij speelt een klassiek stuk]

Het gebouw is...

...weg.

Het is...

Meral, de kinderen...

Niemand uit het blok heeft het overleefd.

Oom?

[stemmige klassieke muziek]

[priester] ...om afscheid te nemen omdat haar tocht...

[Kevin huilt]

Papa?

Ja. Ronnie van Daele?

Wilt u met ons meekomen, alstublieft?

[agent] Shit, we zijn hem kwijt. -Ronnie?

Nee, Kevin...

[Kevin rent weg]

[Sonja] Kevin?

Kevin?

[intercom] Willen alle kinderen die zijn ingeschreven voor internaat Meander...

...zich om vijf uur verzamelen op parkeerplaats C.

Alle kinderen die zijn ingeschreven voor Meander in Nijmegen...

...parkeerplaats C om vijf uur.

Jij gaat ook mee.

Niet. [jongen] -Jij stond ook op de lijst.

Kimmy heet je toch?

Ik haal haar wel. -Nee, jij doet helemaal niks.

Jongens, gaan jullie mee?

[motor legertruck wordt gestart]

[Stein] Kimmy.

Kimmy.

Kimmy.

Kimmy.

Het is beter zo. Ik ben te oud.

Verrader.

[rustige muziek]

Hans?

Ik wil niet terug naar Waddinxveen.

Stel je niet aan. Je wou nooit weg uit Waddinxveen.

En nu wil ik het wel.

Het wordt ooit weer wat het was. -Precies.

Een gemeente onder NAP. En ik wil nooit meer onder NAP.

Ik wil op een terp.

Hoog...

...en droog.

Ja, en hoe leg ik het uit aan mijn achterban?

'Mensen, maak je geen zorgen. We zijn allemaal veilig.

De dijken zijn hoger en sterker dan ooit.

Het Deltaplan is aangepast.

Maar zelf woon ik met mijn vrouw op een Utrechtse heuvelrug...

...in plaats van in Waddinxveen, waar je me nooit weg zou krijgen.'

Wind je nou niet zo op. -Zeg dat soort dingen niet. Kom.

Misschien moet je een pact met Wolbers sluiten.

Dat Waddinxveen samengevoegd wordt met Schiphol.

Dan heb je een reden om te verhuizen.

Dus het gaat alleen om je geloofwaardigheid?

Die uitspraken zijn van voor de ramp.

Als je nu niet van mening kan veranderen, wanneer dan wel?

[vrouw over intercom] De openingstijden van de medische post zijn verruimd.

U kunt zich vanaf zeven uur melden.

[een sirene klinkt]

In welke oorlog zijn we nu weer beland?

Denk maar aan die verregende vakantie in Frankrijk.

Daar hebben we ons ook doorheen geslagen.

Welkom dan allemaal maar op camping La Misère.

Voorzien van alle faciliteiten. En nu maar hopen op bereik.

Fuck. Geen centimeter.

[Marion] Naomi, kom hier. [Robert] -Nu ben ik het zat.

Kom hier. -Laat ons toch een keer, klootzak.

Twee van mijn klasgenoten zitten lekker op de Malediven en wij...

Op de Malediven? Wat ben jij een verwend nest geworden, zeg.

Sinds we gevlucht zijn, loop jij met zo'n bek rond, te zeiken.

Dat je geen bereik hebt. -Robert, alsjeblieft...

Ik ben het spuugzat met haar. Denk je dat ik hier wil zijn?

Dat ik het naar mijn zin heb? Ik zal je wat vertellen. We zijn failliet.

We hebben helemaal niks meer. Blut.

Wen er maar aan.

[de geit blaat]

Nou, Naomi, kom.

[Marion] Kom op nou.

[soldaten praten onverstaanbaar]

[spannende muziek]

[portier cabine slaat dicht]

[meisje] Kimmy, wat doe je?

Kimmy?

Waarom zou ze dat doen?

[spannende muziek]