Original subtitles

[nieuwslezeres] ...de zwaarste storm in 650 jaar wordt genoemd.

Door de chaotische communicatie en de beslissing om niet te evacueren...

...is er net voor de doorbraak een enorme verkeerschaos ontstaan.

Daardoor waren heel veel mensen op straat toen het water binnenstroomde.

Er zijn op dit moment al 25.000 doden geteld...

...maar verwacht wordt dat het dodental nog veel verder zal oplopen.

Meer dan twee miljoen mensen zijn op de vlucht...

[motor van boot]

Heeft u bereik?

[motor valt stil]

[schipper] Rustig, rustig. Blijf zitten.

Zitten blijven.

Blijf zitten. Even ruimte maken.

[vrouw] Nee, ook dat nog. Hoe nu verder?

[motor pruttelt]

Einde van de rit. De benzine is op. [Marion] -Hoe komen we dan weer terug?

Mijn jongste dochter en man lopen daar nog.

[schipper] Daar kan ik ook niks aan doen. Er liggen twee peddels voorin.

Even pakken. Een op links, een op rechts.

[schipper] Daar kunnen we aan land.

Dan is het nog een halfuurtje lopen naar Gorinchem. Kom op, mensen.

[titelmuziek]

[Wolbers] We kunnen hier niet blijven met de middelen die we hebben.

Geen bedden, geen douches. Je kan hier niet langdurig verblijven.

Het stuit me tegen de borst dat wij weggaan, terwijl iedereen...

Het is dat of het land in een bestuurlijke chaos storten.

Voorlopig kan een kernkabinet vanuit Apeldoorn zijn werk hervatten.

Oké, goed.

Meneer Akahjee, ik heb begrepen dat er een hogedrukgebied aankomt.

Als u naar uw familie wil, regelen we hiervandaan vervoer.

Ik kan inderdaad weertechnisch alleen met goed nieuws komen.

We kunnen onze wonden likken. Het blijft relatief rustig.

Hans, de beslissing om niet te evacueren wordt op jouw conto geschreven.

Ja, maar het was toch ook mijn beslissing?

Ja, maar wie weet dat behalve wij?

Hans, ik denk dat je je schrap moet zetten.

[Akahjee] Ik wens jullie veel wijsheid en goed leiderschap.

Tot ziens. -Anil, dank voor je betrokkenheid.

Je hebt ons geleerd hoe nietig we zijn.

We moeten ons afvragen waarom we per se onder NAP willen wonen.

[indringend geluid]

[Sonja] Wat is dat? [Manu] -Hè?

[Sonja] Manu, dat is een bootje.

Dat is een bootje, Manu. [Manu] -Nee, wacht.

[Sonja] Nee. Laat me los. Laat los.

Er ligt daar een bootje. Ik ga Femke zoeken.

[Manu] Koud? [Kevin] -Mama.

Ik ga ook mee. [oma] -Dat is veel te gevaarlijk, Kevin.

Manu kan goed roeien, jongen. -Ah ja, Kevin. Hè?

Ik heb nog vijftien jaar op de vissersboten gewerkt.

Zorg jij maar voor je oma. -Hoe? Zonder insuline?

Ik weet het niet.

Kevin.

We komen wel een apotheker tegen. We halen insuline voor oma.

En voor ons iets om te eten.

Kom hier.

We zullen Femke vinden, jongen. We zullen haar vinden.

Hoe krijgen we dat water weer weg? -Minder snel dan het is gekomen.

Maar wat denk je? -Ik kan er nu niets over zeggen.

We hebben geen zeewering. Als die enigszins is hersteld...

...schat ik vier maanden.

Een half jaar.

Oké. Jij en jij, overboord. We trekken hem de kant op.

[Marion slaakt kreetjes van schrik]

Kom op.

[schipper slaakt kreet van inspanning]

Ik ga benzine halen en dan vaar je mij terug en gaan we op zoek...

Ik zat vol. Ja?

Had ik meer mensen meegenomen, dan waren we omgeslagen...

...en allemaal dood geweest.

Het water is acht graden koud. Daarin overleef je geen vijf minuten.

[schipper] Als u bij uw man had willen blijven, had u niet in moeten stappen.

Gorinchem is die kant op.

[Naomi snikt hoorbaar]

[Marion] Naomi?

[een meerkoet roept]

[Marion] Naomi?

Naomi?

Naomi.

Naomi.

[Naomi] Misschien zijn papa en Britt wel dood.

Wat zeg je, lieverd?

Misschien zijn papa en Britt wel dood.

Lieverd, luister...

We gaan hulp halen. En benzine. Of een helikopter of zo.

In ieder geval, het komt goed, Naomi. Hoor je me? Kom.

[Marion] Opstaan.

Blijven lopen.

[Marion] Goed zo.

[scheurt klittenband open]

[in het Turks] Lieverd.

[In het Nederlands] Hier slapen de kindjes.

Ik hoop dat alles goed met je is.

We missen je enorm. Ik mis je enorm. [Stanley roept op de achtergrond]

[Meral] Ik hoop dat je snel weer thuiskomt.

[Stanley] Pak alles wat drijft. Ik zie jullie zo op het dak.

[spannende muziek]

[piepjes van toetsen kluis]

[hamer- en klopgeluiden]

[Stanley] Dit is het enige wat goed drijft. Vlad, er komen meer plankjes.

Zorg jij dat ze op de goede plek komen? Fijn.

Wat ga je nu doen met die deur? Die moet je er dan wel onderop doen.

Wil je hier een oorlog beginnen of zo?

[Stanley lacht]

Nee, Samir. Dit is wat we noemen bezigheidstherapie.

[timmergeluiden op de achtergrond]

We bouwen een bootje. We gaan weg.

Voordat we hier elkaar opvreten.

De overheid zal jullie hier niet laten zitten.

Even serieus, Samir. Zie ik eruit als een sukkel of niet?

Laten we het dan goed organiseren, zodat we allemaal veilig wegkomen.

Ja maar, gast, jij gaat helemaal niet mee.

Net als die pedo. Ik wil alleen maar nette mensen op mijn bootje.

Hé, domme Belg. Wat ben je nou aan het doen?

Je moet die inkeping aan het uiteinde maken, niet halverwege.

Zo breekt die toch? Dat kan je toch zelf ook bedenken.

Vlad, neem het over. Wat ben je aan het doen, man?

Donder op, domme Belg. Donder op. -Rustig, maat. Doe maar rustig.

Fuck jou. [Stanley] -Daar gaat je plek op 't vlot.

[klusgeluiden op de achtergrond]

[meeuwen krijsen]

Als het aan mij ligt, zo meteen al... -Wat zal het zijn, vent?

Serieus? -Zeg het een keer hier, vent.

Serieus? Wil je dit echt doen? -Zeg het een keer hier.

Haal 'm bij me weg. [Ronnie] -Verdomme, vent. Kom, jongen.

[Ronnie] Kom. Kom. Kom maar, vent. Kom maar, vent.

Kalm aan. Denk na. Denk aan je vrouw en kinderen.

[Senturk] Blijf rustig, man. Doe rustig. Rustig.

Wat hebben mijn vrouw en kinderen hiermee te maken, vent?

[Ronnie] Jij zou beter ook stoppen, vent. Met je grote bek.

Er is iets met je dochter. -Wat?

[timmergeluiden op de achtergrond]

Wat is er met haar? -Ik weet 't niet. Gregory heeft...

Wat is er met haar?

Gregory heeft het telefoongesprek aangenomen. Ik weet het niet.

Ik moet hier weg. Nu moet ik hier weg.

Als we hier weg willen, doen we het rustig aan.

Dat vlot is morgen klaar.

[Manu] Femke?

Kom op, meisje.

Femke.

[Sonja] Femke.

[Naomi] Ik wil gewoon naar huis, mam. -Nog even volhouden, schatje.

Gewoon in het nu blijven.

Wat?

Gewoon. Stap voor stap. Niet te veel over nadenken.

O, ja. Mindfulness. Doe normaal, zeg.

Het schijnt heel goed tegen stress te helpen. Ga jij hier zitten.

Mevrouw, ik heb benzine nodig.

Of 'n telefoon. -In het westen ligt alles plat.

Hier is het net overbelast. -Ik ben mijn dochter en man kwijt.

Waar bent u ze kwijtgeraakt? Waar hebt u elkaar voor het laatst gezien?

We zijn de snelweg afgegaan. De A12.

Bij die plassen. Bodegrave. Vlak bij Bodegrave.

Daar kunt u nu echt niet heen. Alles staat daar vijf meter onder water.

Vijf meter?

Overal?

Eh... Dat is wat ik weet, maar...

U bent er ook vandaan gekomen, dus... Wil u niet iets eten?

Kan ik hier naar het toilet?

Meneer IJsinga, ik heb voor u een afspraak geregeld met de baggeraars.

[Kreuger] Maak het onmogelijke mogelijk, Sjors.

[Wolbers] Petra Aalbers wordt vermist. We hebben dus een vacature.

Ik stel voor dat Olivier zolang Buitenlandse Zaken op zich neemt.

Wacht. Is dit allemaal volgens het protocol?

De noodtoestand is niet voor niets uitgeroepen.

Als we die nu niet hanteren, vergaderen we hier straks alleen maar.

Ik betreur de vermissing van Petra ook...

...maar we moeten nu door.

Michiel.

Hoe gaat het? Vrouw en kinderen? -Alles goed.

En hoe is het bij jou? Ik weet natuurlijk van Janneke en haar vader.

[de wind fluit]

[meerkoeten roepen]

Hé.

Wakker blijven.

Hoe diep zou het hier zijn?

[Robert] Ik weet het niet. Een meter of vier.

Het water is vooral heel erg koud. Een graad of drie, denk ik.

[Britt] Wat als ze ons niet vinden?

Als er niemand komt?

[eenden kwaken]

Ik weet het niet.

Er komt wel iemand.

[man] Hé.

[man] Hé. -Ja?

Hebben jullie iets te eten?

Niet voor mij. Voor mijn zoontje. -Nee, ik heb niks.

Lust je mueslireep?

Ja.

[Robert] Gaat het? -Ja.

Dank je wel. Dank je wel. -Alsjeblieft.

Goed. Allereerst welkom, iedereen.

Als eerste punt staat hier verzakte gasleidingen met explosiegevaar.

Weet iemand hier iets meer van?

Niet. Goed. We houden dit even aan.

Punt twee: opvang vluchtelingen. Verloopt moeizaam.

Vluchtelingen... Raar woord. Het zijn onze eigen mensen.

Ja. Er is veel onvrede en onbegrip.

De mensen accepteren geen tentenkampen.

Er is een last-in-first-out-stemming aan het ontstaan.

Daarmee doelen ze eigenlijk op de vluchtelingenstroom van 2015-2016.

Sorry, wat zei je? Wat zeg je nu?

Het lijkt mij dat ik... dat wij naar Brussel moeten.

We hebben geld nodig. Noodwoningen.

[Wolbers] Containerwoningen? [Michiel humt instemmend]

Regel een bezoek aan een vluchtelingenkamp.

Ja? -Je bedoelt een persmoment?

Ik zou er geen officieel persmoment van maken.

Weet je dat zeker? [Kreuger] -Ja.

Maar er zou wel toevallig een cameraploeg kunnen zijn.

[Van de Wetering] Goed idee. Er moet een draagvlak komen bij de bevolking.

Een binnenlands conflict, een opstand, kan er niet bij.

Ik dacht dat ik jou zojuist op Buitenlandse Zaken had gezet.

[motor van helikopter klinkt]

[Kimmy] Heeft meneer Kreuger gezegd wanneer er hulp komt?

Ik krijg het koud.

Zo.

[Kimmy] Dat hoeft nu ook weer niet. [Stein] -Jawel.

En dan nu een lekker glaasje wijn erbij. Heerlijk.

Wil u rode of witte wijn?

Ik wil graag wit. Zo wit als mogelijk.

Oké.

[Kimmy roept] Meneer Stein?

Nu is dit ook vies. Nu hebben we geen drinken meer.

Weet ik veel.

Mevrouw?

Hebt u water? Of frisdrank of zo?

Ze zeggen toch al dagen dat iedereen water in huis moet halen.

Waarom hebt u daar dan niet naar geluisterd?

Is er iemand waar u terecht kunt?

Dus jullie gaan niet zoeken?

[hulpverleenster] U kunt mensen als vermist opgeven.

Dat geven wij door aan de politie. -We kunnen niet blijven zitten.

U kunt niet teruggaan. Dan bent u daar als het donker is.

Maar u kunt hier ook niet blijven. Dan slibt het hier dicht.

Schrijf ik jullie in voor transport naar een noodopvang?

Een noodopvang? We zijn toch geen vluchtelingen?

Doe even normaal, zeg.

Sorry. Bus zeventien gaat naar een sporthal in Eindhoven.

Papa heeft nog wel een broer die hier in de buurt woont.

Je bedoelt die vent van die stomme kerstkaarten?

Daar hebben jullie toch ruzie mee? -Ja. Maar ja...

[rumoer]

[onhoorbaar]

[Kreuger] Goedendag. Hallo. Dag, mevrouw.

Goedendag. Alles goed? Een beetje.

[man] Het is zijn schuld. Eén met 't volk, maar wel je pa in veiligheid brengen.

Hij laat ons verzuipen en dan komt hij.

Ik ben mijn zus, mijn zwager en drie neefjes kwijt.

Verschrikkelijk. [man] -Ik ben m'n vrouw en dochter kwijt.

Al die buitenlanders krijgen meteen een woning...

...en wij zitten hier straks met kerst te verkleumen in een tent.

Het is vreselijk. Mensen, ik vind het echt vreselijk...

...maar binnen een jaar bent u allemaal weer thuis.

Daar steek ik mijn hand voor in het vuur.

[een klap, glasgerinkel]

[Amiri] Kom mee.

[er klinkt applaus en gejoel]

[Kimmy] Het komt echt wel goed, hoor. -Ja?

[Kimmy] Ze komen ons redden.

Of het gaat regenen.

Of allebei. -O, ja.

[meeuwen krijsen]

[Kimmy] Hoelang bent u eigenlijk al alleen?

Elsbeth is vorig jaar overleden.

Altijd samen geweest.

Vijftig jaar lang.

Geen dag zonder elkaar.

En nu is het leven...

[stemmige pianomuziek]

Ik kan in de buurt water en eten zoeken.

Als u toch niet gelooft dat er hulp komt.

Maar hoe wil je dat dan doen? -Ik kan zwemmen.

Het is toch veel te koud.

Ik heb je moeder beloofd om op je te passen.

Als je echt gelooft dat we gered worden...

...hoeft het ook niet meer.

Britt?

Wakker blijven.

Gaan jullie echt scheiden?

Ja...

Ik moet toch wakker blijven?

Dan kunnen we het beter maar ergens over hebben.

Wil mama scheiden of jij?

Ik.

Waarom?

Ik weet het niet. Het is... -Je wil het er niet over hebben?

Ik ben geen kind meer, hoor.

Mama is ook niet gelukkig.

Dan ga je maar scheiden?

Je kan toch ook gewoon elkaar gelukkig maken?

Je moet gewoon beter je best doen.

[Manu] Het begint donker te worden, Sonja. We moeten terugkeren.

We keren niet terug zonder Femke.

Die spuitjes hebben ons de hele middag gekost.

[Manu] We moeten heel Oostende nog door. We halen het nu al niet meer.

In de Thermae Palace hebben ze vast wel hulp en iets om te eten.

[Sonja] En anders wachten we hier tot het weer licht is.

[Manu] Hallo? [Sonja] -Is hier iemand?

[vage stemmen in de verte]

Sonja, voorzichtig.

[Manu] Wat is er?

[man in de verte] Kom eens helpen hier. [Manu] -Kom.

[man] Nee, wacht, wacht.

[mannen schreeuwen, een vrouw gilt]

[Manu] Hier. Kom.

Kom, naar boven. Kom.

[spannende muziek]

En als ze ons bootje vinden? -Het is te donker.

[in de verte klinken stemmen]

Hier.

Dat is goed tegen de kou.

[Sonja snikt]

We gaan haar nooit meer vinden.

Manu.

Zeg...

We zoeken Femke.

Ik ga echt niets proberen. Oké?

We zoeken Femke.

[man] Laag blijven, hoor. Blijf vooral laag.

[Wolbers] Gaat het? [Kreuger] -Het valt allemaal erg mee.

Je moet onderzocht worden. -Ik kreeg een fles tegen mijn hoofd.

Ik weet nog hoe ik heet, welke dag het is en waar ik woon. Alsjeblieft...

Twee miljoen mensen hebben jullie hulp hard nodig. Help hen. Dank je.

Kan ik iets voor je doen?

Ja. Zorgen dat deze coalitie standhoudt.

Nu geen verkiezingen. Destabilisatie is het laatste wat we nodig hebben.

Hans, een auto brengt je naar het vakantiehuis.

Hoezo? -Het is heel dichtbij.

Het is rustig daar. -Ik blijf hier.

Oké. Wat zeg ik tegen je vrouw? -Verzin maar wat.

Denk je dat er iets gebeurd is met mama?

[oma] Natuurlijk niet, Kevin.

Jij kan niet liegen, hè? -Ik kan wel liegen.

Als je liegt, moet je er zelf in geloven.

[oma] En van wie weet je dat?

Van papa.

[oma] Kom, we gaan in bed liggen.

Wat moet ik doen als je... Hoe heet dat ook alweer?

Een hypo? -Ja. Ja. Wat moet ik dan doen?

Een ambulance bellen. [ze lacht]

Ja, maar wat gebeurt er dan?

O. Eerst word ik... Nee, ik begin te zweten.

En dan... Dan word ik draaierig.

En... ik word ambetant. Kwaad.

Is het dan door de suiker dat je soms boos wordt op mama?

Maar nee.

Je mama denkt altijd dat ze alles beter weet.

En dat is niet zo.

Ik hoop dat we mama morgen terugzien.

Ik hoop het ook, ventje.

Ik hoop het ook.

[indringende muziek]

[Stanley] Hé. Koekoek. [hij lacht spottend]

[ze slaken beiden kreten tijdens de worsteling]

[Ronnie hapt naar adem]

[Stanley] Leuk geprobeerd, jongen. Dat gaat niet lukken.

Ik kan hier niet blijven.

[Senturk] Ze maken me af.

Ik help met peddelen, ja?

En me dan aangeven, zeker? Hoe dom denk je dat ik ben?

[Ronnie] Ik moet naar mijn dochter. -Jij bent me wat verschuldigd.

Oké. Maar jij doet wat ik zeg. En je houdt je bek. Oké?

[Ronnie] Pak die peddel daar.

[Ronnie] Schiet op. Schiet op. Een, twee, drie.

Een, twee.

[meerkoeten roepen]

Hé. Jij bent, hè.

Slang. Met een g.

[Britt] Ja... Giraf. -Giraf. Oké. Eh...

F.

[een plons, een vrouw gilt]

[man] Bram. [vrouw] -Bram.

Shit. Bram.

Bram. Rustig blijven.

Nee, nee, papa. Nee. Nee.

Bram? Waar is hij nu?

[Britt] Blijf alsjeblieft bij mij. [vrouw] -Bram?

[Britt] Papa, alsjeblieft, blijf bij me. [vrouw] -Bram?

[Britt] Nee, pap. [vrouw] -Sjaak?

Je moet bij me blijven. -Ik blijf hier. Rustig.

[vrouw] Nee.

[de vrouw schreeuwt het uit] Bram? Sjaak?

Sjaak? [Britt huilt, Robert sust]

Bram?

[vrouw schreeuwt] Bram? -Ik wil het niet horen.

[vrouw] Sjaak?

[Robert sust] [vrouw] Sjaak?

[Manu] Sonja?

Als je het koud hebt...

Ik ga echt niets proberen.

[geroezemoes]

[motor van truck wordt gestart]

[in de verte blaft een hond]

Marion?

Waar is Robert?

[Marion] En...

En toen dacht ik...

...ik hou die boot aan. Maar ik...

Ik had niet voorzien dat hij gewoon door zou varen.

Zonder Robert en Britt.

En daarna hebben jullie niks meer van ze gehoord?

Schatje, alles ligt eruit. Internet. Alles.

Vanmiddag hadden we tien minuten bereik en toen was het weer weg.

Ik dacht: die zitten al lang op Ibiza. -Was dat maar waar.

[Madelief] Naomi.

Zeg ik het zo goed? -Ja.

[Marion] Misschien ligt dat bootje er nog.

Misschien ook niet, maar we moeten toch iets doen.

Ik heb nog wel een jerrycan benzine.

Midden in de nacht is toch onbegonnen werk?

Het is zijn broer, hè.

Willem?

[Engelse journaallezer] Duizenden moeten hun huis verlaten...

...door de ergste overstroming in honderd jaar.

Op sommige plaatsen viel er in drie dagen drie maanden regen.

Meer dan 16.000 mensen zijn dakloos en verblijven...

Ja. Ik dacht: als jij niet naar huis komt...

Kom maar. -Ja.

Dank je.

[hij laat de tas op de grond vallen]

Lang geleden dat ik om vier uur 's nachts op pad was.

Is pa alleen thuis?

Ja. Met de deur op slot.

Hij is in de war. Hij wil de hele tijd terug naar Zoetermeer.

[Janneke] Als dat nog bestaat.

Het is minder erg dan Waddinxveen. Waddinxveen is weg.

Blijf jij hier wonen?

Je bent bang voor wat de mensen zeggen.

Er moet zo veel gebeuren. Ik wil...

...alles tegelijk. Ik weet niet wat ik in Stroe moet doen.

Dat is een vakantiehuis. En ik heb geen vakantie.

Ik ga niet zeggen dat het me spijt.

Nee.

[de deur valt dicht]

[stemmige pianomuziek]

[Marion] Hier. Dat bootje lag hier.

Nee.

[Marion huilt met uithalen]

We hebben bereik.

[ringtone klinkt]

Het is mama. Marion?

Godzijdank. Is Britt oké?

Ja, Britt is oké. Die heb ik hier naast me.

Wij zitten in een elektriciteitsmast.

Vlak bij Bodegraven. Waar jij bent opgestapt.

En we kunnen er niet uit. -Blijf alsjeblieft zitten.

[Robert] Ja. Ja.

Mama stuurt iemand. Ze... Ze sturen mensen.

Ze sturen mensen.

[helikopter vliegt over]

[ze schreeuwt] Hé. Hier.

Hier. Hier.

[ze schreeuwen allebei] Help.