Original subtitles

Simply ReleaseS Toppers Simply The Best

Proudly Presents THE THOMPSONS

Vertaald door Simply ReleaseS Toppers JR Jansen, Jolly en Aegis

Je vraagt je vast af wat ik hier in deze doos doe?

Ik vraag het me ook af, want dit was niet echt gepland.

Het begon als iets helemaal anders. Ik zocht anderen als ons.

Twee uur ten noordoosten van Londen, Engeland

We waren voortvluchtigen ondergedoken in Londen door wat er in de VS gebeurd was...

en onze tijd was snel aan het verlopen.

Ik ging naar Engeland op zoek naar hulp.

Niet wetende of er wel hulp te vinden was.

Ik was in niemandsland toen de problemen begonnen.

Kun je me hiermee helpen?

Is daar iemand?

Wie is daar?

Kom tevoorschijn, kom op.

Zo was ik liever niet hier.

Ik was verdwaald, had honger, liep in rondjes...

en toen vond ik de wegwijzer.

We waren op de vlucht voor een incident dat een paar weken geleden gebeurde...

terwijl we niet probeerden op te vallen voor de politie.

Maar ik loop op de feiten vooruit.

Voorlopig houd ik het simpel.

Ik moest hulp gaan zoeken.

Naar een bepaalde naam vragen nabij Ludlow.

Hallo, wat wil je drinken?

Ik ben op zoek naar iemand en ik vroeg me af of u me kunt helpen.

Je bent een Amerikaan.

U kent toch toevallig niet iemand die Manderson heet?

Nee.

Is dat verre familie van je? - Zoiets.

Ken jij een Manderson? - Wie?

Ik kan het mijn man vragen als hij thuiskomt.

Hij kent iedereen hier. Hij is zo terug thuis.

Ja.

Ik neem een biertje. - Geweldig.

Ga zitten. De serveuse brengt het je.

Alsjeblieft.

Let niet op hen. Ze bedoelen het niet verkeerd.

Zeker mijn moeder niet.

Er komen hier niet veel vreemden.

Is dit van je moeder?

Van ma en pa. Mijn pa staat daar achter.

Ben je op vakantie of...

Ja. Ik heb autopech gehad.

Ik ben goed in Grand Theft Auto, dus...

als je hulp nodig hebt met het stelen van een auto, roep je mij maar.

Bedankt, dat zal ik onthouden.

Ik ben Riley.

Als je nog iets wilt. Een drankje, een auto...

roep me dan maar.

Bedankt. Blijkbaar moet ik ervandoor. - Hoe jammer.

Wat vind jij, moeder? - Zit je werk er al op, agent?

Zo ongeveer.

Aangezien ik het hier alleen moet doen, zal ik het mezelf deze keer vergeven.

Zoals elke dag daarvoor. Het gewoonlijke? - Ja.

Bedankt.

Hoe gaat het, vader? - Mag niet klagen, agent.

En waar is die mooie dochter van je?

Goedenavond, Riley. - Goedenavond, agent.

Deze is van het huis.

Bedankt, maar ik moet ervandoor. - Wie is je nieuwe vriend, Riley?

Hij is hier op vakantie maar heeft autopech gehad.

Ken ik jou, vriend? - Nee, volgens mij niet.

Nee.

Ik zweer dat ik je eerder gezien heb.

Waarom ben je hier? - Zei ik net. Hij is op vakantie.

Laat die knul met rust, James. Hij is enkel op doorreis.

Heb je hier ergens familie wonen?

Luister, vriend. Ik heb je al gezegd dat je me niet kent.

Is dat zo? - Ik ga nu maar verder.

Mag ik je paspoort misschien eens zien?

Hou op, James. Je doet dit vrijwillig. Waarom zou je zijn paspoort willen zien?

Dat imponeert me echt niet hoor. - Bemoei je er niet mee. Jullie allemaal

Ze hebben altijd dezelfde uitdrukking op hun gezicht.

Niemand ziet het ooit aankomen voordat het te laat is.

Zoals ik al zei. Dit was niet echt gepland.

Ik wil niet nog iemand iets aandoen.

Achter de bar. Kom op.

Jij niet.

We hebben niet veel geld, jongen.

Ik wil jullie geld niet. - Wat wil je dan wel?

Doe de deuren op slot.

Parijs, Frankrijk

Met wie spreek ik?

Ja, is Wendell...

Was dat de telefoon? Dat hoor je daar niet zo goed.

Tijd voor mijn medicijnen. - Je medicijnen, h�?

Die twee in de kostuums zijn mijn broer en zus. De tweeling.

Ja, ik weet het. Maar ik vertel later meer over hen.

Ja, liefje, hier is je absint.

Ja? - Wendell?

Met Francis. - Frannie, Hoi, vriend.

Ik heb hier een probleempje dus zijn de plannen gewijzigd.

Ik kom naar jou toe. - Kom je naar Frankrijk?

Ik heb nu niet echt tijd om er over te praten, Wendell.

Ik weet niet zeker wanneer ik je nog eens kan bellen...

dus moet je even volhouden. Gaat dat? - Ok�, vriend. Ja, ik ben hier.

Ok�, tot...

later.

Minder praten, meer spelen.

De speeltijd is voorbij, liefje.

Wat gebeurt er hier?

Wil je binnenkomen?

Heb je een auto?

Zeg hen dat je gesloten bent. - Dat zijn mijn broers. Die gaan niet weg.

Wat gebeurt er daarbinnen?

Doe de deur open. - Doe de deur open. Kom op.

Langzaam.

Wat krijgen we nu?

Waarom is het caf� dicht? Het is het midden van de dag.

Moet je kijken. - Jongens?

Ga zitten.

Wie ben jij in vredesnaam? - Ga zitten.

Natuurlijk.

Pak dat plakband.

Nog even en dan zijn we weg. - Juist, ja.

Dus jij gaat hier gewoon naar buiten lopen met ons zusje, h�?

Dat is het plan. - Blijkbaar heb je alles goed doordacht.

Ik en mijn broer... Waar zijn mijn manieren?

Ik ben Ian en dit is mijn broer, Cole.

De rest van mijn familie ken je blijkbaar al.

Kom mee.

Je had meer plakband moeten gebruiken. - Ik zou maar voorzichtig zijn.

Of misschien moet jij voorzichtig zijn.

Nu kan ik maar beter wat terug in de tijd gaan.

Dit is namelijk niet hoe ik hier beland ben.

Misschien moeten we beginnen bij het echte begin.

Mojave woestijn, California

Zoals alles in mijn leven, begint alles met mijn familie.

Om een goede woonplaats te vinden, verhuisden mijn broers, zus en ik vaak.

Ergens waar we thuishoorden.

We dachten een paar keer dat we dat gevonden hadden...

maar er is iets wat je misschien niet over ons weet.

We hebben een ziekte. Eentje waar we niet rond kunnen ook al zouden we het proberen.

Soms lijkt het alsof dat het enige is wat ons samen houdt.

Dat, en ons familiebloed.

Nadat onze ouders stierven, moesten we voor onszelf zorgen.

Dus nu zijn we alleen met onze vloek, onze last.

Ook al hebben we elkaar, het kan een heel eenzaam bestaan zijn.

Francis, betaal hem, wil je? - David is mijn oudste broer.

Voor de Hawai�aanse hemden was hij veel meer gespannen.

Hij plande altijd onze levens voor ons. Zodat we ons hoofd erbij hielden.

Hoe gaat het, man? Ik wil een pakje lights.

En de rest is voor pomp twee.

Ben je klaar?

Het is hier geweldig, man. Black Life Magazine?

Dat heb ik sinds de jaren 90 niet meer gezien.

Dit is mijn andere oudere broer, Wendell.

Hij is ��n van de tweeling en heeft ze niet allemaal op een rij.

Een beetje een ongeleid projectiel. Bij hem blijf je beter uit de buurt.

Jij hebt de goede. Ik moet wel dichterbij komen omdat jij verder schiet.

Jij bent het mooiste wat ik in een hele tijd gezien heb.

Ik ruk je hart eruit en eet het op voordat die lach van je gezicht is.

Mijn zus, Darlene. Wees gewaarschuwd. Ze meent meestal precies wat ze zegt.

Zij is de andere tweeling.

Zoals je al zag doen Darlene en Wendell bijna alles samen.

Ok�, kleine Lenny...

Je gaat eraan.

Voordat ze stierven, voedden onze ouders ons op op een afgelegen boerderij.

Ze probeerden ons van de wereld te beschermen omdat we anders waren...

maar ik begon te begrijpen dat de wereld tegen ons beschermd moest worden.

Moeder praatte nooit echt over haar verleden.

Ze vond dat we ons eigen verhaal moesten schrijven.

Misschien had ze wel gelijk.

We stonden er nu alleen voor en niets kon nog hetzelfde blijven.

Geen beweging.

Of wat? - Dan moet ik je neerschieten.

Weeral. - Oh, ja?

En dit is mijn kleine broer Lenny.

Hij wist er niets van totdat het de soep in draaide.

Geen beweging.

Ik liet je dat afpakken. - Ja?

Ja.

Ik hou van je. - Ik hou ook van jou.

Zoals echte kerels.

Ok�, we doen het nog eens. Voor 20 dollar deze keer.

Ik en jij, vriend, ik en jij. - Het spel heet, twee hoog, twee laag.

20? - Ik en jij.

Akkoord. Ik heb je. - Vooruit.

Ok�, bij drie, drinken.

Iedereen op de grond.

Jij ook. Denk je dat je speciaal bent, ouwe?

Op de grond.

Ik zei nu, klootzak.

Waar is Wendell? - Waarschijnlijk in het caf�.

Wil je dat ik hem ga halen? - Doe ik wel.

Nee, Lenny...

Ik heb hem.

Ja, man, doe maar.

Doe de kassa open.

Kom op, haast je, man.

En vergeet de kluis niet.

Wat heb je in vredesnaam gedaan, man?

Wat krijgen we nu?

Het komt wel in orde met je.

Het komt wel in orde met je.

Wat ben jij? Jullie zijn monsters.

Inderdaad.

Ik ben nog ��n ding vergeten te vertellen.

We hebben bloed nodig om te leven.

Door onze ziekte moeten we doden om te kunnen leven.

Zo'n soort monster zijn we.

Voordien hadden we nooit de controle verloren.

En deze keer konden we nergens heen.

Dit is Angela Robbins live vanuit Mojave, California.

Achter mij ligt het Four Aces Motel...

De beelden van de bewakingscamera werden uitgezonden in het nieuws.

Het ging de wereld rond. Ze wisten wie we waren, enkel niet wat we waren.

richt zich nu tot de bevolking om de verantwoordelijken te vinden.

Voor wat men de vampiermoorden noemt, vanwege de bijtwonden op de slachtoffers.

Ze noemden het de vampiermoorden.

Ze dachten dat we van een stomme sekte of Twilight-fans waren.

Best ironisch.

De enige plek die mijn ouders ooit noemde waar ze vandaan kwamen was het buitenland.

Dus we reisden over de Atlantische Oceaan. We hielden ons goed verborgen...

en probeerden mijn stervende broer in leven te houden met menselijk bloed.

De tweeling was op zoek naar hulp in Frankrijk.

Terwijl mijn broer David op zoek was naar contacten in Engeland.

Maar tot nu toe was alles een grap. Of een doodlopende weg.

Je moet rustig gaan zitten of je gaat hem wakker te maken.

U ziet dat wij niet zijn zoals u denkt.

We zijn geboren en niet gemaakt.

We lopen in de zon.

Wij brokkelen niet af bij het zien van kruizen. En wij zijn geen ondoden.

We kunnen gewond raken en dood gaan net als iedereen.

Maar er gebeurt iets als je het leven uit een ander zuigt.

Je voelt je anders.

Alles is versterkt.

Misschien is dat de enige reden waarom mijn broer Lenny het zo lang heeft vol gehouden.

Wij wisten van niets want onze ouders hebben ons nooit verteld hoe we dit moesten overleven.

Ik denk dat iets in mij hoopt dat hij het niet haalt.

Hoe hij gespaard kan worden.

Zeg dat nooit meer tegen mij. Dit had niet moeten gebeuren.

Ik zei een deel van mij.

Ik hou net zoveel van hem als jij Dave...

maar de waarheid is dat jouw beeld van een gelukkig leven bestaat niet voor ons.

We zijn gewoon koelbloedige moordenaars meer niet.

Gaat dit nog over Lenny of gaat dit over jou Francis?

Manderson.

De contactpersoon heeft gezegd dat je een paar uur noordwaarts moet rijden tot de boerderijen.

Er is een stad genaamd Ludlow en je vraagt daar naar Manderson.

Kunnen we dit vertrouwen? - We hebben geen andere keuze.

De tweeling heeft niets gevonden. Het is de enige aanwijzing die we hebben.

De nieuwe Interpol lijst is uit. - Ik vertrek vandaag.

Dus dit is ongeveer waar we vorige keer gebleven waren.

Ik vertrok op zoek naar Manderson. Mezelf afvragend of er meer van ons zijn...

en zo ja, kunnen we ze vertrouwen.

Maar dat verklaart niet hoe ik hierin ben gekomen.

Laat me u op de hoogte brengen.

Waar was ik gebleven?

O ja, ik was uitgeschakeld in een kroeg nadat ik een pistool tegen mijn hoofd heb gehad.

Het is nu al vijf cycli achtereen. De teelt zal niet doorgaan.

Ze is nutteloos.

We hebben tenminste iets waarmee we haar kunnen vervangen.

We kunnen ons beter voorbereiden.

Het spijt me voor de behandeling.

Maar je moet begrijpen dat we niet wisten of we je kon vertrouwen of niet.

Je gooit me in zo een klote kooi.

Je laat me op klaarlichte dag een agent vermoorden.

We moesten weten waar je toe in staat was Francis. En ik heb een familie te beschermen.

Ons soort heeft meestal niet de beste bedoelingen...

dus we moeten zorgvuldig kiezen wie wij helpen.

Ons soort. Je was me aan het testen.

Dus u bent Manderson.

Laten we gewoon zeggen dat het een woord is dat we hier graag gebruiken.

Het spijt me van je gezicht.

Ik beloof dat ik volgende keer lief zal spelen.

Er komt geen volgende keer.

De agent? Komt niemand hem zoeken?

De agent had een akelig ongeluk.

Hij verliet het caf� vreselijk dronken.

We vrezen dat hij in een vrij diep ravijn viel en zijn nek gebroken heeft.

Al die mensen in de bar. Ze zagen alles.

Een deel van deze stad werd gesticht op dezelfde behoeften jij en ik delen.

En bepaalde afspraken zijn gemaakt.

Deze kant op.

Sorry maat.

We zullen je inlichten jongen. En dit hele geval rechttrekken.

Er zit nog steeds een beetje leven in.

Ik ging een beetje te diep. Sorry liefje.

Welkom in ons huis Francis.

De gastenkamer is klaar en er liggen schone handdoeken op het bed.

En ik heb wat voor je op het nachtkastje gelegd om een beetje op te knappen.

Ok� moeder, laat de jongen met rust verder.

We hebben dingen te bespreken.

Vergeet niet dat het diner om acht uur precies klaar staat.

Dank je wel.

Kom mee Francis. We hebben nog veel te doen.

We bleven verplaatsen van stad naar stad sinds zij stierven.

Ik weet zeker dat het zwaar moet zijn geweest toen je ouders stierven.

Je hebt er nogal een puinhoop van gemaakt daar in de States.

Om heel eerlijk te zijn hadden we geen idee wie of wat er bij ons binnen kwam.

We hebben nog nooit om hulp gevraagd.

Voor ons kleine broertje Lenny wisten we niet wat te doen.

We waren zelfs niet zeker dat anderen bestonden.

Wees gerust je bent niet alleen.

En wij zorgen voor ons zelf hier.

Nu goed luisteren, dit is wat ik wil dat je doet.

Zorg dat de tweeling, Wendell en Darlene onmiddellijk hier komen.

Er is geen tijd te verliezen.

Instrueer dan David dat hij bij je jongere broer blijft.

Ik stuur mijn collega Cyrus naar Londen en breng ze veilig terug hier.

Alles komt in orde jongen.

Je hoeft niet meer te vluchten. Je bent thuis.

Ik had niet de Mandersons gevonden.

Maar misschien iets beters dan dat.

Ze zeiden dat ze hulp zouden sturen naar Lenny.

Wendell en Darlene zouden hier in de ochtend zijn.

Alles zou wel goed komen en mijn familie zou veilig zijn.

Het deed me denken over ons allemaal en over hoe we vroeger waren.

Maar misschien was het tijd om het verleden te laten gaan...

zodat iets nieuws zijn plaats in kan nemen.

Het leven terug brengen naar een plaats waar het verdwenen is.

Het voelde alsof we eindelijk weer ergens bij hoorden.

Ga zitten Francis. - Dank je wel.

Heb je gevolgd wat wij besproken hebben?

De tweeling is op weg. En David blijft zitten wachten op instructies.

Jongens ophouden. - Waar zijn je manieren?

Als ik niet zoveel van deze jongens zou houden zou ik ze zelf doden.

Wij willen danken voor het overvloedige voedsel voor ons...

ons gezin, onze gezondheid...

en onze nieuwe vriendschappen waarvan ik zeker weet dat ze vreugde gaan brengen...

en ons alleen maar sterker gaan maken. - Amen.

Amen.

Wat is er? Is mijn moeders kookkunst niet goed genoeg voor je soms?

Ondeugende knul. Wees beleefd.

Eet het op dan. - Laat hem met rust.

En wie denk jij dan wel dat je bent?

Met welk recht durf jij zo tegen te spreken? - Hij is onze gast Cole.

Genoeg.

Waarom ga je niet aan de slag in de keuken?

Heb jij je lichaam niet getraind om te eten?

Dan word ik ziek. Jullie niet?

Onderdeel van leven tussen anderen is het idee dat je zelf niet anders bent.

Wij gaven een redelijk aantal hints maar niemand hier...

Dat is het gebrek aan discipline waardoor je hier belandde.

Wat doe je hier?

Eigenlijk was ik van plan om je te vermoorden maar ik ben van gedachten veranderd.

Kunnen we eerst een beetje plezier maken?

Is dit jouw manier van aardig spelen?

Het lijkt erop dat je net een mooie intense droom had.

Dat is grappig.

Je zat toevallig in mijn droom.

Jouw tanden kwamen naar buiten en je zoog al mijn bloed op.

Vreemd ik drink geen bloed en heb geen slachttanden of zoiets.

Wat bedoel je? - Ik ben nooit veranderd.

Wat voor een gen jij en mijn familie hebben heeft nooit bij mij aangeslagen.

We delen hetzelfde bloed maar...

Je hebt geluk.

Wil je met mij gaan wandelen Francis?

Het is veilig, vertrouw me.

Deze mensen willen meer dan jij verdwijnen. Niemand zal ons lastig vallen.

Wil je met mij dansen?

Heb je ooit met iemand gedanst?

Dans met mij Francis.

Je moet een beetje los komen. Je bent zo serieus.

Heb jij echt geen bloed nodig?

Betekent dit dat je me niet meer leuk vindt?

Ik ben gewoon nieuwsgierig.

Ze zeggen dat sommigen van ons negen of tien dagen zonder kunnen.

Daar ben ik al voorbij dus het zal altijd wel zo blijven.

Denk niets eens over mij te bijten. Het werkt niet.

Het is al eerder gedaan.

Waar ben je?

Waar is ze?

Dit is geen veilige plaats...

voor een heel mooi jong meisje...

om pakkertje te spelen. - Dat weet ik.

Maar ik vind het leuk om bang te zijn.

Het wint me zelfs op. - Nou in dat geval.

Heb je honger?

Die paar druppels die mijn ouders je gaven kunnen nooit genoeg zijn.

Tot ze je volledig vertrouwen houden ze jou ondervoed.

Ze zijn zo vriendelijk. Ik kan wel voor mezelf zorgen.

Je danste met mij ik maakte een diner voor je.

Net als een echte date.

Je bent me er eentje.

Je hoeft jezelf niet meer te verstoppen Francis.

Het is wel goed. Dit is wat we doen.

We hebben een paar plaatsen waar we afspraken hebben met de eigenaars.

Is handig voor noodgevallen als de jacht op een laag pitje staat.

Als de jacht op een laag pitje staat?

Je hebt niet onze behoefte dus waarom doe je het eigenlijk?

Jagen is het minste wat ik kan doen voor mijn familie.

Wat ben ik anders voor nut voor hen?

Ik weiger om mezelf te verwaarlozen.

Je hoeft je familie niet te danken omdat je anders bent.

Jij gelooft dat echt h�?

Ik moet mensen doden om te leven.

Ik denk dat ik voor het eerst in mijn leven...

dat begin te accepteren.

Maar ik zal altijd een moordenaar blijven.

Een monster.

Daar kan ik niets aan veranderen.

Kijk ons eens.

Je voelt je vervloekt omdat je ermee geboren bent.

Ik voel me nutteloos omdat ik zonder ben geboren.

We moeten waarschijnlijk aan de slag te gaan.

Waar was dat voor nodig?

Ik heb niemand om mee te praten.

Je had me bijna.

Heel goed. Je deed het goed zusje.

Het was nogal lief. Ik werd bijna geraakt door het moment.

Wat is er aan de hand jongens?

Het is niet zo moeilijk om het in elkaar te zetten Francis.

Jouw diensten zijn niet langer nodig.

En je was net iets te lekker om je zomaar in je slaap te doden.

Rustig aan Cheetah.

Het is nu voor ons tijd om te spelen.

Je vader is niet...

Wie denk je dat de bevelen gaf?

Behoorlijk zielig man.

Er is niets aan als je niet vecht.

Ik voel graag een persoon kronkelen.

Sterf tenminste met enige waardigheid klootzak.

Dus zo ben ik in de kist beland.

Ik zal jullie de details van het gevecht besparen.

Ik zei iets over een plek om mij na te laten denken over wat ik heb gedaan.

Voor eeuwig.

Langs start Riley.

Bedankt voor de dans Francis.

Vader.

Wat is er Riley?

Laat het alstublieft stoppen. Het is niet goed.

Waar heb je het over? - Francis.

Wees geen kind. Hij betekent niets. Dat zijn ze allemaal.

Hij is anders. Alstublieft vader doe het voor mij.

Onthoud wat je bent. Een schande.

Je bent geen deel van deze familie. Je bent zwak.

Je bent een last.

Ik kon het ruiken op de dag dat je geboren bent.

We houden onze familielijn in stand.

Al het andere is vervangbaar inclusief jij.

Het spijt me mijn kleine Ri-Ri.

Je blijft mijn mooie dochter.

Het spijt me.

Ik verloor sommige dingen uit het oog. Ik hou van mijn familie.

Natuurlijk.

Ga maar slapen.

Je moet gaan slapen. - Ja, meneer.

Dus hier zijn we dan. Ze lieten me hier om te sterven.

Ze dachten dat het leuk was om mij te horen schreeuwen. Langzaam wegrottend.

Ik heb niet veel tijd.

Ik heb mijn familie gezegd hierheen te komen. Nu zijn ze onderweg naar een val.

Wat willen ze van ons?

Ik moet hier uitkomen, anders gaat de rest van mijn familie sterven.

Help me.

Ik denk dat ik kan hem horen janken als een klein meisje.

Die kleine lul kan daar beneden lijden met de rest van die hoeren.

Ik denk dat we hier klaar zijn broer. - Dat denk ik ook.

Het is al een lange nacht.

Ik geloof dat een paar cocktails wel in orde is?

Het is de bloedige ochtend. - Nou en?

Je hebt gelijk. Mijn fout.

We gaan neuken.

Ben jij David?

Ik kom om te zorgen voor jou en je broer...

Ik breng je terug naar Ludlow.

De Stuarts wachten.

Ga je me nog binnen vragen? - Natuurlijk.

Kom binnen.

Hij zei dat hij ons hier zou ontmoeten toch?

Waar zijn die lieve zielen die worden verondersteld om ons te helpen?

Ik weet het niet.

Hallo?

We zijn op zoek naar Francis.

Hoe zei je dat haar naam was?

Cyrus.

De jongen rest niet veel tijd meer.

We moeten nu vertrekken. - Er is hier niks meer, we zijn gereed.

Ik ook.

Sorry, jullie lieten me schrikken.

Jullie moeten de tweeling zijn. Jij bent Wendell.

Jij moet Darlene zijn.

Je bent beeldschoon. Veel mooier dan ik me kon voorstellen.

Waar is mijn broer?

Ik geloof dat hij met mijn jongens op stap is, dus ze zijn waarschijnlijk lol aan het trappen.

Maar ze zullen spoedig terug zijn.

Als jullie boven wachten, dan kunnen we samen thuis op ze wachten.

Leuk. - Plezierig.

Jongeman... Ik bedoel Wendell...

zou je me even kunnen helpen? - Natuurlijk, graag.

Jij trut.

Wat een temperament. Pak me dan als je kan.

Heb je hulp nodig, lieverd? - Nee, dank u.

Nee, kom op, maatje, niet doodgaan.

Waarom? Ik zweer het, ik vermoord je nu.

Geef antwoord, waarom? - lk zal het je laten zien.

Kijk naar hun tanden.

Ze behoren tot onze soort.

Wat heb je met deze meisjes gedaan?

Ze zijn draagmoeders.

Voor families die niet... - Je bedoelt jouw familie?

Inderdaad, mijn familie.

Zo is het altijd al geweest, Francis. Om ervoor te zorgen dat onze bloedlijn...

kan blijven heersen over de clan.

Via voortplanting gaat het niet meer.

Teveel generaties in een kleine stad waar niemand weggaat, behalve...

Darlene.

Er is een goede kans dat ze zal antwoorden.

Het zal makkelijker zijn, als je gewoon met mij mee zal gaan, lieverd.

'Olly, Olly, Oxen Free.

God save the Queen'.

En al die onzin.

En nu ga je er verdomme aan.

Ik heb genoeg van jullie twee. Je moet begrijpen, schat, je kan niet winnen.

Ik ben sterker en sneller, dan jouw dom klein brein kan begrijpen.

Zij is de ene. Ik weet het gewoon.

Is ze niet beeldschoon, vader?

Stil nu maar.

Daar zijn ze, mijn geliefde zonen.

Vader, kon niet trotser zijn. - Krijg de tering.

Begrijp je, Darlene, jij bent gekozen om nieuw leven in de familie te brengen.

Als het je beter doet voelen. Ik wil dat je weet, als de bevruchting lukt...

je kinderen tenminste als adel zullen leven.

En als de bevruchting niet lukt, geloof me, dan zullen we je doden, terwijl we het proberen.

Laten we ons niet druk maken over de details.

Dit is een groots moment. Laten we stoppen met tijd verspillen.

Jongens, ik zal jullie alleen laten tijdens jullie pleziertje.

Ik ben buiten als jullie me nodig hebben.

Nee.

Word wakker, Wendell.

Raak hem niet aan. - lk probeer te helpen, Francis.

Ik had het moeten weten.

Laten we opschieten en die klootzak begraven, want ik ben doodmoe.

Mam, zei dat hij daar lag...

Verdomme, gast. Wie denk je dat je bent, Houdini?

En wat zou Houdini zijn, zonder zijn geweldige assistente.

Ga naar huis, Riley. Je zit al genoeg in de problemen.

Je zou naar je broer moeten luisteren.

Doe hem alsjeblieft geen pijn.

Ik kan begrijpen waarom ons kleine zusje gek op je is.

De donkere ogen, de gekwelde ziel. - Inderdaad, erg gevoelig.

Maar wat Riley lijkt te vergeten...

dat ze verdomme niks heeft te zeggen in onze familie.

Laat haar met rust.

Of wat?

Dat respecteer ik wel.

Laten we dansen, jij en ik.

Schiet wel op, want ik wil graag gaan slapen.

Wat ga je nu doen, Francis?

Je bent in de minderheid, verslagen...

en je bent simpelweg te langzaam.

Hou je kop, of ben je soms jaloers dat vader iemand anders meer aandacht geeft?

Dat klopt, we komen zojuist van een picknick...

waar je zuster de hoofdmaaltijd was.

Ik kan haar geur nog steeds ruiken.

Ik kan hem uit mijn broek halen, en je even laten ruiken, als je wil?

Jij gaf je zuster nooit een goede beurt?

Broeder?

Waar wacht je op?

Riley, we zijn familie. Help me.

Riley, jij bent een van ons.

Riley, luister naar me. Hij zal je doden.

Alsjeblieft.

Ja, dat is het, ik hou van je Ri-ri.

Help ons, alstublieft. Mijn broer is aan het sterven.

Help ons, alstublieft.

Vader?

Help ons, alstublieft.

Ik weet dat we dit gevecht is niet kunnen winnen, spaar hem, hij is een goede knul.

Ik geef er niet om wat er met mij gebeurt. - Je bent meer volhardend, dan ik gedacht had.

Je begrijpt dat je andere broers dood zijn?

Zielig.

Triest en zielig.

Het spijt me.

Het spijt me zo. - Nee, het is in orde.

Ik ben hier.

Hij had gelijk. Wat heb ik gedaan?

Jonge liefde.

Ze hebben haar, Francis.

Ze hebben Darlene.

Je begrijpt het niet. Ze zullen je doden, Francis.

Het is zelfmoord.

Red jullie zelf. Red wat er over is van jullie familie.

En dat is precies de reden waarom ik dit moet doen.

Er is een verhaal afkomstig uit dit gebied.

Het is meer een volksvertelling, eigenlijk.

Over een jong meisje, die gedwongen werd tot fok vrouw.

Gevaarlijk werk. Dat was haar lot.

Dat was haar taak.

Ze wilde dit leven niet, als ook de jongeman waar ze van hield.

Dus ontsnapten ze, en besloten ze naar een ver land te gaan.

En wie weet? Ze werden nooit meer gezien.

Haar meisjesnaam was Manderson.

Ze lijkt op... - Je moeder.

Het is jouw moeder, David.

Ze heeft ons nooit over haar verleden verteld.

Nu weet ik waarom.

De Mandersons waren de originele familie. Maar nu zijn ze uitgestorven.

Maar zij waren de eerste. Degene die ons het leven schonken.

We waren zeer verheugd, toen we ontdekte, dat de laatste afstammeling, jouw moeder...

een prachtige dochter had. Een prijs om voor te doden.

Een manier om ervoor te zorgen dat mijn bloedlijn kan blijven heersen.

Zoals het zou moeten zijn.

En Lenny? - lk mag jou, David.

Als je je overgeeft, kunnen we de jongen wel gebruiken.

Hij is nog erg jong.

Die verdomde meid.

Nee.

Dit verandert alles, David. - Denk aan Lenny, alsjeblieft.

Ze probeerde me levend te begraven. en de tweeling te vermoorden.

Waarom heb je hem hier gebracht, David, Waarom heb je Lenny naar hier gebracht?

Er was geen andere keus, ze kunnen hem helpen. Ze weten hoe, dus kalmeer.

'Dit moet Damascus zijn, ben je zoals Cain, die zijn broeder Abel doodde'?

Zou je hetzelfde doen?

Als je echt om die kleine geeft, toon me dan dat je je echt overgeeft.

En ik beloof, dat ik mijn deel van de afspraak nakom.

Wat doe je? - Sorry, Frannie, er is geen andere manier.

Het lijkt erop dat je plan om het kasteel te bestormen, verijdelt wordt door je eigen broer.

Mocht het een troost zijn, je zal hem spoedig vergezellen.

Dit wordt interessant.

Lenny, ervandoor, nu.

Zeg me niet dat mijn broers dood zijn. Ik ken mijn familie beter dan jij.

Gefeliciteerd, David, je hebt eindelijk iets gedaan samen als familie.

En nu ga je samen sterven.

Denk maar niet dat jullie me iets kunnen aandoen.

Ik hield van mijn vrouw. Wat een zonde.

Maar ze werd oud.

Misschien kan je zuster haar plaats innemen?

Dat betwijfel ik ten zeerste, ouwe.

En waarom denk je dat, Francis?

Omdat ik je ga doden, klootzak.

Je bent sterk, David. Ik ben onder de indruk.

Kom op.

Ik moet dit doen.

Je gaat hier van genieten, nietwaar?

Nee.

Waarom vechten we, Francis? Het hoeft niet zo te zijn.

We delen hetzelfde bloed. - We zijn niet hetzelfde.

Ik ben niet zoals jou. - Dus je zal me niet doden, nietwaar?

Niet op deze manier.

Dit verandert niks. Jullie belanden nog steeds...

in een van ratten vergeven gevangenis, want jullie zijn moordenaars.

Misschien.

Maar jij zal alleen sterven, en je bloedlijn zal uitgeroeid zijn.

Terwijl wij nog steeds voortleven.

Dat is het verschil tussen ons, begrijp je.

Wij zijn geen monsters, niet zoals jij.

Mijn geliefde broers. Een zus kan niet trotser zijn.

Nee.

Hoe gaat het met hem?

Riley, wacht.

Het spijt me, ik kan het niet.

Ik moet gaan. Ik kan niet...

David, help me.

Francis, kom op.

Kalm aan, Darlene, ik ben in orde.

Je weet waar we elkaar weer zullen ontmoeten? Zal het lukken met hem?

Bedankt, David. - Ik zie je over een paar dagen.

Goede reis.

Rij voorzichtig. - Pas goed op.

Had je echt voor me willen sterven?

Wat ik wil weten is, hoe je er weer bovenop kwam?

Wat is er gebeurd? Hoe is hij genezen?

Het bevond zich de hele tijd recht voor onze neus.

David zei dat het bloed van ons ras was, niet menselijk bloed dat Lenny zou doen genezen.

Zelfs al kwam het van onze vijand.

Wat ons het leven schonk, kon het ook doorgeven.

Het liet me begrijpen, wat ik eerder niet zag.

Er is iets dat ik moet doen.

Is er nog iets dat ik kan doen? - Nee, dit is alles, dank u.

Waarom ben je teruggekomen?

Kom met ons mee.

Mijn thuis is hier.

Kom met ons mee, alsjeblieft.

Ik moet leven, met wat ik gedaan heb.

Dit is mijn thuis. Dit is mijn familie.

Elke keer als ik naar je kijk, herinner ik me...

Kom je in orde? - Ja, het zal goed komen.

Dat is altijd al zo geweest.

Ik dacht altijd dat we maar op een manier konden leven, met haat in ons hart.

Totdat ik jou ontmoette.

Ik wil niet dat dit verhaal als een tragedie eindigt.

Ik hou van Westerns.

We kunnen samen de ondergaande zon tegemoet rijden.

We proberen onze plaats in de wereld te vinden...

en het enige wat we hebben is elkaar, en een ziekte die ons eeuwig zal achtervolgen.

Ik begrijp nu wat ik ben, waar ik thuis hoor.

En ondanks dat we bloed nodig hebben om te overleven...

is het niet bloed dat ons verbindt, of wat ons in leven houdt.

Het is familie dat ons leven geeft.

En het is onze familie, die ons laat weten waar we thuishoren.

Dit is ons verhaal.

En zelfs als we niet weten waar het zal eindigen...

of als het zelfs net begonnen is...

we weten dat we altijd naar huis onderweg zijn.

Het is geen enkele moeite, jullie vertelden dat jullie familie hier in de buurt hebben wonen?

Inderdaad, maar ze wonen aan de kust.

We reizen wat rond, om de omgeving te zien. - Nietwaar, Wendell?

Inderdaad, mijn zuster en ik houden van de Engelse gastvrijheid.

Ik kan niet wachten totdat ik jullie mijn tweelingzus kan voorstellen.

Tweelingzuster? - Inderdaad.

Dat is grappig, want we hebben een zwak voor tweelingen.

Fantastisch. - Geweldig.

Vertaald door Simply ReleaseS Toppers JR Jansen, Jolly en Aegis www.simplyreleases.com