Original subtitles

Vandaag in Als de Brandweer. Een voorbijganger hoort een rookmelder

afgaan in een woning.

Winnen doet de brandweer een onwaarschijnlijke ontdekking.

Op de meldkamer komt een bijzondere brandmelding binnen.

Het blijkt om een bekende van de brandweer te gaan.

En dan bestelden we ons eten daar bij dat restaurant.

En twee ondernemers zien hun levenswerk in vlammen opgaan. Hun restaurant was

net verbouwd toen het noodlot toesloeg. De emotie bij de eigenaren van het

restaurant is natuurlijk enorm.

Ja, maar brandweer, wat is de adres van het noodgeval?

Ik loop langs omdat ik aan het werk ben. Maar ik hoor een brandalarm en ik ruik

ook wel een beetje van brandlucht.

En dan hoort u een rookmelder en u ruikt ook een brandlucht? Ja, ja. Bent u

gestaan om een hele tijd op de brandweer te wachten?

Ja, ik wacht wel even. Oké, dank u. Dan gaan we onderweg. Oké, dank u.

Je kent hem wel.

Die witte ronde puk die als het goed is ergens in huis hangt en zo hard piept

bij brandalarm dat je hem buiten kunt horen.

Het is aan de ploeg van kazerne Schiedam om te kijken of het apparaatje naar

behoren heeft gewerkt.

Het is wel een melding die we vaker krijgen dat er ergens een brandmelder

afgaat.

Dat komt wel eens een keer voor dat er een storing in zit of je batterij leeg

is. Maar het zou kunnen zijn dat er stoomvorming is of misschien sta je de

deel onder te doen. Dan kan hij ook op reageren.

Hier linksaf.

Dan alsmaar rechtdoor bij die kerk links.

99 van de 100 keer is het niks en die ene keer is er wel wat aan de hand. En

dan moet je er wel staan met z'n allen.

Want dat kan hij ook even mee doen? Ja, zeker.

Morgen.

Goeiedag.

De melder heeft ons opgevangen en de informatie verstrekt. Ik hoor dat ding

gaan, maar die vrouw had al aangebeld. De politie had al aangebeld. Wij hadden

dat gedaan.

Het werd niet open gedaan.

Er hangt ook wat vocht aan de binnenkant.

Zie je dat? Dat geeft iets aan over wat er binnen aan de hand is.

Verdamping van vocht is het eigenlijk.

Dus ja, dat zou een indicatie kunnen zijn dat daar wat aan de hand is.

Collega's controleren intussen de zijkant van het huis.

We hadden rook

gezien.

Uiteindelijk kan ze door de raam als vlamverschijnselen gezien, dus dan is

het daadwerkelijk brand.

En je weet natuurlijk niet wat er binnen precies gaande is. Dan neem ik geen

risico en dan moeten we gewoon snel handelen.

Bij brand gaan we treden gewoon binnen. We gaan niet een half uur staan wachten

totdat iemand de deur netjes open komt doen.

Dan gaan we gewoon via de andere weg naar binnen.

Terwijl de aanvalsploeg met de Rambo de deur inslaat, roept bevelvoerder Menno

alvast de nodige hulp in bij de alarmcentrale.

Omdat je de indicatie hebt of denkt van joh, er kan iemand in zitten, dan heb ik

ze liever aanrijdend, want dat duurt natuurlijk eventjes voordat ik het grap.

Stel dat die man zo langdurig in de rook gelegen heeft dat hij

reanimatiebehoeftig is, dan doen wij de reanimatie. Maar goed, dat zijn wel

handelingen die wij dan op dat moment moeten doen en gaan doen. Maar dan wil

je natuurlijk wel al snel die ambulance achter je hebben staan.

Als de nummer 1 en 2 binnenkomen, staat het huis al vol met rook.

De hoeveelheid is genoeg om in je slaap te stikken.

Rook is gevaarlijk iets, zeg maar.

Mensen worden daar ook niet wakker van. En uiteindelijk zit er te weinig

zuurstof in de lucht om te kunnen blijven leven. En dan ga je gewoon dood

en dan slaap je in.

Hier vandaan aanvoeren, als al in de lucht.

Al gauw vinden de mannen de oorzaak van het rookalarm.

Een brandende snelkookpan.

Nu het brandgevaar geweken is, moet Menno zo snel mogelijk versterking

binnen hebben om naar mogelijke slachtoffers te zoeken.

Je hebt natuurlijk in de loop van de jaren best wel wat ervaring opgebouwd.

En dan heb je een beetje een onderbuikgevoel soms van hier kan wel

eens iemand binnen zitten.

De indicatie zondagochtend kwart over acht is voor mij een indicatie dat over

het algemene mensen wel thuis zijn.

Hoe is het binnen jongens?

Maar dan ziet een van de brandweermannen iets bewegen.

De reddingsploeg vindt een man.

Het lijkt erop dat hij gewoon ligt te slapen en niets in de gaten heeft.

En toen vonden we inderdaad die man in zijn slaapkamer gewoon lekker te slapen.

En die wilde eigenlijk ook helemaal niet mee naar buiten.

Maar die moest toch even mee.

Dat werkt.

Ik heb iemand aangetroffen binnen in de woning. Meneer lijkt oké, maar ik wil

wel die ambadoor hebben over.

Hij lag in de slaapkamer. Een eigen grote slaap.

Ik denk dat hij meer zuttig is dan rook.

Hij lijkt oké. Ben u wakker?

Zijn er nog meer mensen binnen?

U bent echt alleen?

Oké.

Omdat de man nog wat afwezig is, neemt Menno geen risico en laat hij het huis

voor de rest ook grondig nakijken.

En misschien niet onterecht.

Reden te meer om toch nog even door te zoeken.

De man heeft al met al veel geluk gehad. Wat als de meldster niet langs was

gelopen?

Daarom is die brandmelder in combinatie met die mevrouw die ons gemeld heeft zo

belangrijk geweest. Want die brand heeft zich eigenlijk niet kunnen ontwikkelen

in de tussentijd.

Gek gezegd, als het nog langer had geduurd en zijn slaapkamerdeur had open

geweest, had het zo kunnen zijn dat hij gestikt was in de rook. En dan hadden

wij het misschien wel te laat geweest.

Die man was gaan koken en die is in slaap gevallen.

En op een gegeven moment kookt de pannetje droog en dan gaat hij in de

brand. En dat is nu ook gebeurd en er komt heel veel rook vrij.

De mannen meten voor de zekerheid nog even de samenstelling van de lucht.

Te veel koolmonoxide is schadelijk. Je meet helemaal niks, hè?

Nee, dat dacht ik al.

Daarnaast zetten ze alle ramen open zodat de woning geventileerd kan worden.

De slaperige man maakt het goed, maar gaat voor de zekerheid toch even naar

het ziekenhuis.

Dankzij de rookmelder kan hij alles navertellen.

Bevelvoerder Menno raadt iedereen aan om thuis ook rookmelders te plaatsen.

Ik heb ze thuis allemaal opgehangen in de centrale hal.

Zowel in de hal beneden, in de hal boven en in mijn halletje op zolder.

Zodat in ieder geval die vertrekken waar je eigenlijk via gaat vluchten.

Dat het daar snel gedetecteerd wordt en dat je daar sneller gewaarschuwd wordt.

En daarnaast heb ik ze nog in de slaapkamer zwanger.

We hebben daar steeds meer elektrische apparatuur.

Televisie, opladers van iPads, noem alles maar op.

Daarnaast als je kleine kinderen hebt die willen wel eens experimenteren met

iets. Met alle risico's van die. En daar komt het bij mij ook vandaan.

Naar aanleiding van een incident waar een klein kindje betrokken is geweest

bij het zichten van brand.

Onbewust uiteraard.

Maar goed, dat is niet goed afgelopen.

Dus sinds die tijd heb ik ze bij mijn kinderen ook op de slaapkamer.

Sinds 2003 zijn in Nederland in nieuwbouwhuizen rookmelders verplicht.

Vanaf 2022 geldt dit voor alle huizen.

De Nederlandse brandweer rukt per jaar meer dan 130.000 keer uit voor de meest

verschillende meldingen.

Voor veel brandweermannen is het werk een roeping.

Zo ook voor Jack, geboren in 1962.

Van origine een scheepsbouwer op een werf in Schiedam.

Hij is inmiddels 33 jaar bij de brandweer en werkt al die tijd ook nog

eens op dezelfde plek.

Dat maakt hem de meest ervaren brandweerman van kazerne Schiedam.

In die jaren ging het slecht met de scheepbouw en toen was ik op zoek naar

iets anders. En toen zag ik deze advertentie bij komen.

Nou ja, het leek me een sportieve baan.

Veel, veel actie. Het leek me wel wat.

Wie brandweerman wilde worden moest in de jaren negentig aan andere eisen

voldoen dan tegenwoordig.

Dat Jack in de scheepsbouw werkte maakte hem voor de brandweer dé perfecte

kandidaat. Kolosser, kon branden, kon heel de mik maken.

En op die kwalificatie ben je dan aangenomen. Maar je had ook

elektriciens, je had ook timmerlui, je had ook... Ja, van al die technische

beroepen, daar ben je op aangenomen. Maar dat hebben ze tegenwoordig wel

losgelaten. En die sollicitatie bleek een schot in de roos.

Het vak als brandweerman bracht hem actie, afwisseling en uitdaging in zijn

leven.

Je wordt niet oud, je kan altijd een jong jochie blijven.

Toast voor boys in de garage, voor een paar ton aan speelgoed.

Leuke dingen doen, spannende dingen doen. Dat klinkt allemaal heel cliché

-matig, maar eigenlijk is het tot dat wel.

Wie zoveel jaar bij de brandweer zit, heeft veel verhalen.

De vraag is wat in al die jaren het meeste indruk achterlaat.

De molenbrand van de walvis, dat was een spectaculaire brand.

Molens, waaronder deze uit 1794, zijn de iconen van Schiedam.

In 1996 ontstond er brand door kortsluiting en Jack was erbij.

Toeschouwers waren in shock en stonden met tranen in hun ogen te kijken.

Enkele jaren later kon de molen worden gerestaureerd door een inzamelingsactie

waarbij ook kinderen hun spaarpot kwamen inleveren.

Sinds 2002 is de molen De Walvis weer in bedrijf.

Maar ook een andere zaak maakt diepe indruk.

Het was een jochtje van vijf waar we niet bij konden komen, die we wel

gehoord hebben, maar die bij ons gewoon te laat waren.

En dat jochie is overleden.

En dat was wel een heftige fik. Dat was eigenlijk wel de heftigste die ik

meegemaakt heb na ik er zo over nadenk.

Die gillende moeder, die zusjes en die broertjes die eromheen liepen te blaren.

Moeder gebond.

Vader die avonddienst dat hij van zijn werk terugkwam.

Die je dan de straat te zien komen die dat dan net gehoord heeft. Ja, dat zijn

wel indrukwekkende branden.

Maar gelukkig zijn er naast verschrikkelijke incidenten als deze ook

zaken waar Jack veel voldoening uit haalt.

Vandaag komt er op de meldkamer een telefoontje

van een oude bekende binnen.

En de buurman van het restaurant belt ook de

meldkamer.

Het gaat

om

een Chinees restaurant in Schiedam, in de buurt van de kazerne.

Voor Jack en zijn ploeggenoten heel bekend terrein.

Ja, dat klopt. We hebben jarenlang op zondag altijd gechineest.

En dan bestelden we altijd ons eten daar bij dat restaurant.

Dus dan belden we en dan kwamen zij het al te bezorgen.

Waar is het?

Hierboven. Hij zit aan de bak.

Buiten wordt de brandweer opgevangen door de politie.

En die gaf aan dat er op een uitbouw een afzuigunit in de brand zou staan.

De brand zit gelukkig niet in het restaurant zelf.

De politie stuurt de brandweer meteen naar een naastgelegen woning.

De

tuin

grenst aan het Chinese restaurant.

Op het dak staat een grote afzuiginstallatie.

Er komt zwarte rook uit de installatie en uit de afvoerpijn.

Maar

vanuit

deze tuin kunnen ze er niet goed bij komen.

We hebben 90 meters lang op die wagen en we kwamen te kort, dus we moesten de

andere kant hebben.

Bevelvoerder Marcel is net in het Chinese restaurant geweest en ontdekt

dat de afzuiginstallatie via de zaak zelf is te bereiken.

Toen heb ik gevraagd aan de aanvalsploeg van, ja, gooi je straal maar neer, pak

de tweede straal en kom hier naar binnen.

Dan staan we direct bij de brand.

De installatie staat gevaarlijk dicht tussen de woningen. Er is dus een risico

van overslag.

Het ligt altijd op de loer natuurlijk.

Brandweerman Mark brengt de hoogwerker in gereedheid om daarmee de afvoerpijp

te gaan inspecteren.

Binnen heeft Jack het nog knap lastig om in deze verbouwde jaren 30 panden de

afzuiginstallatie te bereiken.

Het was nog wel lange avonds weg, inderdaad, door allerlei spullen, dozen,

opslag.

Het eerste wat buiten opvalt zijn de spullen op de grond van iemand die

recent aan het werk is geweest.

Het gaat om een installatie met een afzuigmotor die niet in nieuw staat meer

verkeerd.

Het is niet zo'n afzuigertje als thuis, maar het is echt zo'n motor, zo'n groot

ding.

En die afvoerkanaal, die zit aan de buitenkant, aan de achtergevel zat die.

Daar kwam er ook vanachter wat bloed, hé.

Echt zo'n verbrand vleeslucht.

Zo'n penetrante lucht is dat.

Smerige lucht.

Nadat de vlammen zijn geplust, wordt er gekeken waar de warmte vandaan komt.

Ik zie niks.

Een heel handig apparaat voor ons. Vooral voor die pijpen kun je zien hoe

ver de warmte erin zit. Dan richt je die camera erop en dan zie je alle koele

plekken. Dan zie je gewoon donker en alles wat warm is, dat ligt op op dat

beeld. Wat hierin zit, daar is het alleen te kijken met het mee.

Alle ruimte waar de afzuiginstallatie mee is verbonden moet op brand worden

gecontroleerd. En dus wordt er ook binnen gekeken.

Er zit natuurlijk ook altijd een gedeelte binnen wat naar die motor toe

gaat vanuit de keuken. En dat is eigenlijk links de gedeelte. Want dat

zit binnen, vooral in die oudere panden.

Dan kan dat natuurlijk gevaarlijk blijven.

Wanneer Jack een stuk afvoerpijp lostrekt, blijkt deze vol met hete as te

zitten.

In de knik naar boven toe, daar zat nog wat aanslag.

En daar brandde nog wat.

Aanslag gewijderd en afgeblust.

Door de warmte en een beetje de vlammen is de aanslag onderin de pijp ook gaan

branden. Maar dat was op nog geen meter van de unit van daar.

Voordeel is dat de brand buiten is en dat de afvoerpijpen via de gevel naar

het dak lopen.

Daardoor is de kans groot dat de schade voor omwonenden beperkt is.

En dan vinden ze op de motor een roldakbedekking.

Mogelijk hebben deze werkzaamheden iets te maken met het ontstaan van de brand.

Ondanks dat het vuur waarschijnlijk uit is, heeft de brandweer voorlopig nog

genoeg werk om handen.

Die motor van dat ding, dat was ontbouwd met ijzeren platen.

Om de weersinvloeden tegen te houden natuurlijk, want dat ding stond buiten.

En die hebben we moeten demonteren, slopen, om goed erbij te kunnen.

Dat is de boosdoener daar.

Dat is de motor.

De brand mag dan snel zijn geblust, maar het demonteren van de installatie is nog

een pittige klus.

Mark is boven op het dak en controleert de afvoer op koolmonoxide.

De veilige waarde is 0 ppm.

Als jij gaat meten en je begint op 8 ppm CO en het loopt op naar 16, 30,

50, dan weet je dat je nog een probleem hebt.

De elektromotor koelt niet snel af.

Dat ding wil blijven eten, joh.

Ja.

Zodra Jack stopt met blussen, verdampt het water door de hitte meteen weer.

Nog goed hoor, hoor.

Ja, alleen die elektromotor.

Zo is die er vanaf. Dingen niet te temmen, man.

Bij Mark op de hoogwerker gaat het de goede kant op.

Hij meet vrijwel geen koolmonoxide meer.

De vraag is of de dakbedekkingswerkzaamheden een rol

hebben gespeeld bij het ontstaan van de brand.

Bij de

afzuiginstallatie

zit het werk erop.

De manschappen van de tweede brandweerauto uit Vlaardingen hebben de

omliggende woningen op koolmonoxide gecontroleerd.

Deze brand was snel meester omdat de brandweer er kort op zat.

Nou als wij nu niet op tijd hadden geweest dan had die brand wel in het dak

kunnen gaan zitten van het Chinese restaurant in de uitbouw.

Jack kan dit incident toevoegen aan het lange rijtje waar hij in 33 jaar bij

betrokken is geweest.

Hoe kijkt hij hierop terug?

Weet je, ik vind het allemaal wel leuk en interessant, maar ik vind het niet

echt super bijzonder.

Ik bedoel, een verpleegster, zoals mijn vrouw, die redt dagelijks, is ze bezig

met mensenlevens.

En wij, 10, 15 procent van onze tijd, ik weet niet eens precies de cijfers,

maar... En dan wil ik het niet meer teniet doen, helemaal niet, maar het is

nou niet zo dat ik me superman voel, helemaal niet. Het is gewoon een vak en

je doet je best en meer kan je niet doen.

Heeft hij het gevoel dat er harder is gewerkt, omdat hun favoriete Chinees in

brand stond?

Wel op iedereen, ongehoord.

De belangen.

Ja, ja, ja. Ze hebben extra gas gegeven. Ja, dat zou kunnen. Vandaar dat we er zo

snel waren.

Door de brand is het restaurant noodgedwongen een maand dicht geweest.

Volgens de uitbaters is de brand veroorzaakt door de dakdekkers.

Op de alarmcentrale komt een melding binnen van een opmerkzame collega

brandweerman.

Vandaag is het aan de kazerne Schiedam om de randzuil te hulp te

schieten.

Uitdrukken voor een dier is de brandweer niet vreemd.

Zo'n 5000 keer per jaar komen ze voor dieren in nood in actie.

Een kat in een boom, een omgevallen olifant, een vos in de stad. Je kunt het

zo gek niet bedenken of bevelvoerder Bert heeft het wel meegemaakt.

Ik heb zelf wel eens meegemaakt dat ik in één week zes keer voor een stier

ergens naartoe moest. Die ging elke keer de sloot in.

En uiteindelijk loste dat probleem zichzelf op, want de boer bracht hem

naar de slacht.

Dus toen was dat ook verholpen.

Ben jij daar?

Ik wacht de jongens al op. Oh, je bent net ter plaatse. Helemaal top.

Ik ga tegen hem voor je.

Is goed, bedankt.

Alsjeblieft. Doei.

Die gaat overal doorheen en die laat niet los.

Brandzuilen zijn geen typische stadsbewoners.

Het zijn echte trekkers die over grote afstanden zwerven om muizen te vinden.

Het liefst zitten ze in landelijk gebied met open velden.

Het vierenkleed van de randzeil lijkt niet voor niks op boomschors.

Zo vallen ze haast niet op als ze vanuit een boom op een prooi loeren.

Als de ploeg aankomt bij het volksluinencomplex staat de melder Annex

Collega al te wachten.

Die had al een tijdje een uil in de boom zien zitten die zich niet bewoog.

En dat vond hij vreemd. En dat heeft hij een beetje in de gaten gehouden.

En zodoende kwam hij erachter dat de uil eigenlijk een probleem had.

Omdat ook de autoladder onderweg is, wordt er alvast een vrije doorgang

gemaakt.

Anders neem je het even over joh.

Stap maar uit.

De brandweerlieden hebben er duidelijk plezier in.

Even een melding zonder doden en gewonden of ander leed.

Dat zie je ook aan de hele ploeg. Die vinden dat prachtig.

Het is eigenlijk een stukje dienstverlening wat je doet.

En het leidt je af van de soms veel vervelendere uitdrukken die je hebt.

Het maakt je hoofd eigenlijk weer even een beetje leeg als het ware.

Even kijken waar je naartoe wijst.

In die boom?

Ik denk dat die daar is.

Uiteindelijk zag ik hem ook wel, maar het duurde even.

Ik zat ook naar iets groters te zoeken eigenlijk.

Ja, het is ook een heel klein beestje was het nog. Ik zat echt naar een grote

el te zoeken, maar dat was het niet.

Het was nog een mooie el ook. Het was nog een jonkie.

Het was nog een beetje in zijn eerste veertjes, zeg maar.

Dus of hij gaat dood, of jullie moeten hem weer uit. Nee,

nee, we gaan hem weer uithalen.

Dan arriveert de autoladder en kan de redding beginnen.

Aangezien de melder zelf brandweerman is, vraagt Bert hem om te helpen.

Als de autoladder stevig staat, kunnen de mannen naar boven om het zielige

diertje te gaan halen.

Hij probeerde nog een beetje stampij te maken door te klikken en geluid te

maken.

Gevlogen. Komt in een bakje zijn kant op waarvan hij dacht, dat is niks. Ik

spreek jullie later.

Doordat hij de schoen strok en weg wilde, kwam hij los.

Nou, mooi toch.

Ja, dat was eigenlijk een aderlating. Dat hij de tak los liet en dat hij niet

vast zat.

Aan de andere kant dacht ik ook, waar gaat hij nou naartoe?

Hij ligt bij die vrouw nou.

Ja, dat is mijn vrouw.

Terwijl collega Joost op zoek gaat naar de uil, kan de autoladder terug naar de

kazerne.

En dan heeft collega Joost tot ieders verbazing het uiltje gevonden.

Maar

er

zit inderdaad iets aan zijn pootje vast.

Wat heeft hij er omheen dan? Het stond er ook eventjes bij.

En toen zag je echt dat het draad helemaal door het voetje heen zat.

Waarschijnlijk was het gewoon in het nest gebruikt. Als onderdeel voor het

nest. Alleen dat uiltje was daar gaan zitten en gaan groeien. En dat

visdraadje was gewoon om zijn voet gaan zitten.

En door het groeien kon hij er...

Ik kon er niet meer van af.

Ja, hij gaat nu een beetje bloeden.

Ja, het was geen succes.

Het begon te bloeden en je kon hem niet zo terugzetten... ondanks dat het een

deel van de natuur is.

Maar vind je het niet dusdanig dat er even wel een dierarts of zo heet het?

Een dierambulance moet komen, ja.

Dat is de natuur, hè?

Ja, verstandig, hoor.

Verstandig.

En wordt besloten dat Joost het beestje naar de dierenopvang zal brengen.

Ja,

vogelbevrijd

in de handen van de collega. Die gaat ermee naar Karel Schot.

En mogelijk dat hij hem morgen terug kan plaatsen in het nest.

De kleine randzeil is dezelfde dag nog naar het vogelopvangcentrum gebracht.

Het leek in eerste instantie goed te gaan met het beestje, maar ondanks alle

zorg overleed het een week later toch.

Trio 1, inzet 3431, 3451,

gebouwbrandrestaurant. Het is zondagavond 7 uur, als Caserne Mijns

-Heerlaan voor de dertigste keer deze week moet uitrukken.

Het lijkt routine, maar dat is het niet.

Je kunt bij een melding nooit precies inschatten wat je ter plekke te wachten

staat.

Mensen kunnen in een vlammenzee omkomen, levensgevaarlijk gewond raken of al hun

bezittingen kwijt zijn.

En dat laatste gebeurt bij de horecaondernemers Ron en Marie-Claire

Heert. Zij runnen een gezellig visrestaurant in Rotterdam.

Een jaar geleden krijgt het restaurant een flinke upgrade.

Een gloednieuwe keuken met de laatste snufjes.

Maar dat plezier bleek van korte duur.

Kaserne Bosland is al aan het blussen als de tweede brandweerwagen met

bevelvoerder Martijn aankomt.

Daar treft hij de verslagen eigenaren van het restaurant aan.

De emotie bij de mensen, bij de eigenaren van het restaurant, is

natuurlijk enorm.

Je bent klaar na een lange verbouwing en vol energie ga je aan de slag. En

vervolgens word je gebeld dat het pand in de brand staat.

En dat je en je bedrijf en je inkomsten misschien verliest.

Kom maar even daar, want die rook is slecht voor je de hele tijd.

Ja, dat is heftig gelijk maar als ondernemer.

Martijn laat zich bijpraten door de bevelvoerder van de eerste

brandweerwagen te plekken.

Ik denk dat hij aardig gesmeurd heeft.

De brand lijkt redelijk onder controle te zijn, maar de rookvorming is

aanzienlijk. De velvoerder Martijn en zijn ploeg gaan de omwonenden zo snel

mogelijk evacueren.

Hallo, brandweer. Hallo, brandweer.

Hallo. Zou u misschien allemaal naar buiten willen gaan?

Oké. Super.

We doen allemaal mensen niet open. Kijk eens.

Ja, hij gaat echt door.

Toen wij op het partiek stonden op de eerste of tweede verdieping, toen kon je

eigenlijk kijken op het stukje wat aangebouwd was aan de achterkant, waar

dus de keuken zich bevond. Daar zagen wij een pijp waar veel zwarte rook uit

kwam.

Het was wel duidelijk dat het aan de achterkant van het pand, dat daar alle

rook vandaan kwam.

Aan de achterkant dan de afvorm van het restaurant.

Achterin is de plek van de gloednieuwe keuken. Het is op dat moment nog niet

duidelijk of het restaurantgedeelte ook in brand staat.

Het is in dit incident best lastig van waar zit nou exact de brand en hoe ver

is het uitgebreid.

Omdat je aan de buitenkant zie je eigenlijk twee ingangen. En omdat we dus

niet heel goed weten hoe het er binnen uitziet, hoe muren staan opgesteld,

hadden we het idee dat het misschien wel in twee verschillende panden kon zitten.

Martijn stuurt zijn nummer 1 en 2 door de voordeur het restaurant binnen om te

kijken of het daar ook brandt.

Dat blijkt moeilijk vast te stellen.

Je zicht en je rook wordt ontnomen omdat je een masker op hebt en er hangt heel

veel rook.

Dus dan ga je op je geluid en op je gevoel af.

Natuurlijk hebben we wel wat manieren voor met een aftasthand en een

voetstampen op de vloer of de vloer veilig is.

Zo lopen wij eigenlijk het hele pand door.

Max, ik heb hier twee opstapjes, twee treden.

En hier zijn ze best wel gelagd.

Dan wordt het hier ook warmer.

Ja, je voelt het nu ook meer warmer.

Als je met je lamp schijnt kun je de stroming zien van de rook. Dan kun je

ook zien dat de stroming die kant op gaat.

Daarheen moeten we, want daar is de brandhaard. Die zeigt daar de zuurstof

aan en daar ook plaatst hij die kant op.

Die kant gaan we op en dan moeten we in principe bij de brandhaard terechtkomen.

Om straks te ventileren heeft Martijn de sleutels van alle ramen in deuren nodig.

Welke sleutels zijn van de ramen hier aan de boorkant?

Ja, die zitten ook in dat sleuteltje.

Daar zit een sleuteltje in. Ik kan het niet heel even met een masker erin.

Meneer, ik heb het binnen twee tijden allemaal op. Ja, dat weet ik, maar het

is veel te gevaarlijk.

Ja, die emotie van die mensen, die kan ik me heel goed voorstellen.

Daar proberen we ook wel aandacht voor te hebben.

Je ziet alleen in ons werk dat we, op het moment dat we hard bezig zijn, dat

we zakelijk gewoon moeten communiceren.

Deze mensen wilden met ons mee naar binnen in de rook, maar dat is gewoon

onverantwoord en heel gevaarlijk.

De eigenaresse kan niet anders dan verslagen toekijken en hopen dat alles

meevalt.

Intussen hebben de manschappen van Kaserne Bosland de brand in de keuken

onder controle.

Jeroen en Max kijken onderwijl of het plafond ook is aangetast.

Goed nieuws vanuit het restaurant.

En dat geldt ook voor de achterzijde van het pand.

Maar dan doet de brandweer binnen opeens een ontdekking.

Die kreeften.

Ja,

die zaten onder water.

We hebben hem niet gereden, hè?

Ja.

Die hebben niks gemerkt, denk ik.

Als alles is gecontroleerd, kan het nablussen beginnen.

Even hebben we de warmtebeeldcamera.

Gaan we kijken als hij ergens nog heet is. Dan doen we daar nog even extra

blussen. Of we dingen uit elkaar slopen als hij ergens in zit in een vloerdeel.

Dan halen we dat weg.

Plus het nog dat er geen hotspots meer binnen zijn. Dat hij niet als we

weggaan, dat hij na een uurtje weer lekker door is gaan smeulen en dat hij

ineens weer opleidt. Ook moet de rook in elk vertrek van het pand worden

verdreven. En dat zijn er nogal wat.

Hoewel de brand snel onder controle was, is de schade enorm.

En niet alleen materieel.

Je kan je helemaal in die mensen verplaatsen.

Die gaan vol goede moed een nieuwe start maken.

En dan gebeurt dit.

Brand kan hartstikke destructief zijn.

Rijken zijn klaar, we gaan inpakken. En de jongens gaan arbeidshygiëne doen.

Dat maakt meestal bij zo'n brand ook wel de meeste indruk.

Zo'n brand, dat blussen we en daar hebben we voor geleerd. Dat kunnen we

allemaal wel.

Alleen die emotie wat erbij komt van zo'n eigenaresse die heel haar leven

eigenlijk in rook ziet opgaan.

Dat is wel het meeste wat je vaak bijblijft.

Waar gisteren nog een spiksplinternieuwe keuken stond, ligt nu alles aan puin.

De brandonderzoeker komt tot de conclusie dat de oorzaak gevonden moet

worden in een chemische reactie in een schoonmaakdoek.

Die doek is in de wasmaand gaan smeulen en dat heeft de brand veroorzaakt.

Het is een levenswerk, vernieuwd kan je wel zeggen.

Dit was ravage, warzone, alles is kapot.

Ron en Marie Claire zijn echte doorzetters en zijn de volgende dag

alweer opnieuw begonnen.

En vier maanden later opent Kaat Mossel weer haar deuren.

De ploeg van de kazerne Schiedam heeft een melding gekregen van een vrouw die

in een lift zit opgesloten.

Het gebouw is 95 meter hoog en

telt 24 verdiepingen.

Om hier de juiste lift te vinden is nog een hele uitdaging.

En dat gebouw begint vanaf 201.

Ik denk dat het pand waar wij waren zomaar 20 lift heeft.

En ja, dan moet je dus de juiste lift even gaan zoeken.

Nou goed, dan druk op alle knoppen en dan kijken we welke er nog bewegen.

En degene die niet bewegen, ja, daar gaan we dan naar zoeken.

Dat is gek.

Die is omhoog gegaan, die is omhoog gegaan, deze heb ik omhoog zien gaan.

En die stapt er in.

En die?

En is het dan niet dat gebouw daar?

Maar goed, ook dan hadden we nog twijfels over welke lift het ging.

En toen kregen we uiteindelijk van een van de bewoners de bevestiging dat het

om lift Echo zou gaan.

En dat hebben we inderdaad gecontroleerd en dat was inderdaad de lift die vast

zat.

Hij bleek op de negende te zitten, waar geen liftdeur

voor zat. Dus hij zat voor een betonnen wand.

Dan maakt het voor ons extra lastig, want dat betekent dus dat we die lift of

naar beneden moeten draaien, dat noemen we tornen, of omhoog moeten tornen.

De conciërge helpt de mannen eerst aan een liftsleutel.

Daarmee kunnen ze toegang tot de liftschacht krijgen.

En dan volgt er contact met het slachtoffer.

Een paar minuten is misschien iets te optimistisch.

Tenzij ze in de machinekamer de lift snel in beweging kunnen zetten.

Doel is om de lift te laten stijgen en op een verdieping uit te stappen.

We hadden de liftmachinekamer bereikt. We hadden de binnendeur open. We wisten

op welke verdieping de lift stond.

Dus we dachten, we gaan even tornen en dan brengen we naar de juiste

verdieping. En we haalden die persoon eruit.

Alleen, de realiteit was anders.

Mensen hebben misschien de film van de lift wel eens gezien. En er gebeuren

hele enge dingen met die lift. Dat die ineens dicht gaat. Dat die heel hard

naar boven gaat. Heel hard naar beneden gaat.

Dat de liftkabels breken.

Maar goed, dat is allemaal film.

Wat de brandweer ook probeert, de lift zit muurvast.

En ook een belletje met de liftmonteur is geen oplossing.

De liftmonteur kwam van 2,5 uur ver.

Dus dan is de zwachter eigenlijk geen optie meer.

Gezien de angst bij het slachtoffer moet er iets gebeuren.

Maar wat?

Zo

gezegd,

zo gedaan.

Maar welke deur moet er dan worden geopend?

Er

zit

dus niks anders op dan de vrouw vanaf de huidige plek te gaan redden.

Dat betekent een afdaling van 6 meter naar de lift.

die zelf op 38 meter hoogte vastzit.

Oké. Nog eentje extra, hè?

Ik

moet

wel iets laten zakken, want ik...

Misschien past wel.

Als Don op de lift staat, probeert hij meteen contact te leggen.

De vrouw zou, gezien haar postuur, redelijk eenvoudig via het dak van de

lift moeten kunnen ontsnappen.

Maar dat valt tegen.

Het inspectieluik bleek een plafonnetje ingemaakt te zijn.

Waardoor ze er dus niet in eerste instantie uit kon.

Het lijkt een beetje een soort van kunststof.

Je probeert toch zo duidelijk mogelijk te zeggen wat je gaat doen, zodat

diegene het kan verwachten.

Kijk, kom je binnenzetten zonder wat gezegd te hebben, dan kan iemand echt

behoorlijk in paniek raken.

Dus uiteindelijk heb ik het dak eruit geslagen. Eigenlijk het

verlageplafonnetje. So, you can come up.

Er kon een trapje erin zitten, waardoor we die vrouw er alsnog uit hebben kunnen

krijgen. After this, nobody can get you scared anymore.

All right.

We're going to step over here.

Hello.

You've got fans.

Intussen heeft de ploeg toch een opening naar een lager gelegen verdieping

gevonden. Omdat hij dichterbij is willen ze de vrouw naar beneden laten zakken.

Een pittig moment omdat ze dan opeens ervaart hoe diep je kunt vallen.

Ik dacht dat deze vrouw, ondanks de situatie, toch redelijk relaxed was. Ze

volgde gewoon de aanwijzingen.

En dan moet je hier opstaan.

De brandweer is duidelijk niet voor één gat te vangen.

Bevelvoerder Ronald is tevreden.

Goed gewerkt.

In dit geval is het wel pluim voor het team dat we zo goed op elkaar ingespeeld

zijn dat we dit soort klussen wel aandurven.

Dat maakt het werk ook interessant.

Als het allemaal vrij standaard is en simpel is, dan heb je ook geen

uitdaging.

Het is mooi meegenomen dat je ook nog mensen kan helpen daarbij.

Maar het is vooral het avontuur en het samen zijn met je collega's.

Net als vandaag het improviseren bij incidenten.

Ja, je bent gewoon lekker bezig.

Het is twee uur middags en er is geen vuiltje aan de lucht. Als er een melding

binnenkomt op caserne Almere Veluwse kant.

Het is een melding waar

geen spoed achter zit.

De rit gaat richting het strand van Almere Haven.

Het is een kleine tien minuten rijden.

In de melding staat dat een hond mogelijk onder een container in een

vossenhol vastzit.

Dat kan een uitdaging worden.

Want je weet niet hoe diep het allemaal zit en hoe ver dat doorloopt. Later was

ik onder de container.

Toen dacht ik van oké, volgende uitdaging.

Het gaat om Igor, een Petterdale Terrier.

Drie dagen terug laat baasje Colette haar hond aan het strand uit.

Igor loopt los, maar komt altijd terug.

Alleen dit keer niet.

Nadat het baasje lang heeft gezocht, schakelt ze Dark Search in.

Zij hebben 250 flyers opgehangen en zo'n 15 vrijwilligers hebben vergeefs drie

dagen lang naar Igor gezocht.

Pas na de inzet van twee professionele speurhonden komt er schot in de zaak.

Speurhonden die waren een dag daarvoor al bij die containers wezen ruiken.

De zoektocht eindigt bij een specifieke zeecontainer op het surfstrand van

Almere Haven.

Zij was overtuigd dat haar hond onder die containers zou zitten.

Bij de container aangekomen probeert de brandweer de hond op basis van zijn

lichaamswarmte te vinden.

We begonnen aan de achterkant waarbij de eigenares aanwees van ik denk dat hij

hier naar binnen gegaan is. Er waren twee of drie ingangen alleen al bij de

eerste container.

Maar de warmtebeeldcamera biedt geen aanknopingspunten.

Daar konden we verder niks zien.

Wel kwamen we toen achter dat er dwarsbalken in die container zitten. En

dwarsbalken zijn van metaal.

Dat betekent dat de hond toch ergens onder de container verstopt kan zitten.

In de container ligt een houten vloer die op metalen dwarsbalken vast zit

gezoefd.

Dus je kan in elke dwarsbalk er tussenin zitten.

Dat maakt het wel de uitdaging van ja, dan is het wel heel ruim waar je moet

gaan zoeken.

Dan blijkt dat er nieuwe platen over een oudere, deels verrotte vloer zijn

aangebracht.

Op een moment dat die plaat weg was, zag je gelijk al een gat zitten.

In het oude, rotte deel van het hout.

Opeens lijkt bevelvoerder John iets te horen.

Heel zachtjes, maar ook echt heel zachtjes, een klein piepje.

En toen dacht ik van...

Volgens mij was dat een hond. En toen dacht ik van, of is dit gewoon wind?

Ik meende ook dat ik... De andere manschappen hebben echter niks gehoord.

Ik denk, hé, dit is heel sterk in handenlucht. Daar was ik echt van

overtuigd. Dit ruikt een hond.

Voordat we verder gaan met slopen wil ik even zeker weten dat mijn waarneming

klopt. Dus dat jullie dat ook ruiken, want dan gaan we verder.

Omdat hij twijfelt, heeft John aan het baasje gevraagd om ook even te ruiken.

Een vage hondengeur en een vermeend geluidje zijn de enige

aanknopingspunten.

Als Igo hier zit, waarom hoor je hem dan niet?

Geen kik gaf, gewoon echt helemaal niks.

Igor!

Geef eens een geluidje man.

Nou ja, als dat beest echt al vier dagen eronder zit, is hij misschien ook

helemaal op zijn einde dingetje.

Ja, zo'n beest krijgt natuurlijk last van verhongering en uitdroging.

Dus die heeft heel veel stress.

Dat is natuurlijk stikdonker. Dat is gewoon een ramp als je er drie dagen

onder zit.

Dat kan ik me zo voorstellen.

Waar zit die nou jongen?

Hij kan helemaal voor de hele lengte zitten.

Ik denk dat ik hem eerst langs die balk zou halen.

Zo met korte plaatjes hier.

Hier krijg je het onderdeel uit. Hier niet en daar ook niet.

Die tweede rook ik hem heel sterk. Dus ik was overtuigd dat hij gewoon in die

middelste zat van dat gat.

Daar moest hij ongeveer zitten.

Hoewel de vloer steeds verder wordt opengebroken, blijft het verder

muisstil.

Toch is de bevelvoerder niet bang een levandoze hond aan te treffen.

Mensen kunnen ongeveer een week zonder water.

Dus ik denk, ja, een hond moet dat ook redden.

Mag ik die lamp eens?

Ja.

Aan de andere kant.

Ja,

hij zit hier.

Hij zit hier. Hij kan er hier net niet bij.

Precies.

Tot dat moment hadden we niet echt het idee dat hij zo dichtbij zat.

Want hij gaf gewoon geen geluid.

Toen dacht ik van, ja, jeetje mina, dit is leuk zeg.

Dan hebben we hem gewoon gevonden.

Het baasje stond net achter ons en op het moment dat hij tevoorschijn kwam,

sprong hij er ook gelijk op. Toen was hij er ook niet meer weg te krijgen.

En dat vond ik ook wel mooi om te zien. Ik denk, nou, laat maar gaan.

Het is prima zo. Zij kan dat zelf heel goed.

Je kunt nog wel iets meer geluid maken, hoor, de volgende keer.

Schone jongen, ja, maar dat uit stress durven ze dat vaak al. Zit die met een

tuigje vast, anders knippen we dat gewoon weg, hoor. En die eigenares die

zei van, als zo'n dier angstig is, dan blaft hij niet. Want op het moment dat

hij blaft, denkt hij dat hij aangevallen kan worden door een ander dier dat hem

op kan eten.

Is hij wel eens dat hij in angst gaat bijten of niet?

Anders kun je je armen misschien achterlangs doen.

Het hond had natuurlijk een haarnas aan waar hij de riemen vast kan maken.

En ergens met dat haarnas zat hij verstrengeld.

Ik ben nu bij Eendje.

Eendje is los.

Gewoon maar vet.

Ja,

ik voel een achterpoot.

Het was maar heel weinig ruimte onder die dwarsbalken en de grond. Daar zat

hij ook ergens helemaal vast met zijn poot achter.

Hij zet zijn achterpoten in de grond.

Yes, gelukkig.

Dan is hij onze vriend, gelukkig.

En op het moment dat zij die hond er echt uithaalt, dan barst hij helemaal

los in emotie.

Op dat moment dan schieten mij de brokken ook wel in mijn keel. Ik dacht

van ja, dit is gaaf.

Daar doe je het voor. Dat was echt geweldig.

Ja, dat was echt mooi.

Mensen waren zo blij.

Ze hebben hem ook niet meer losgelaten.

Op het moment dat ze hem eruit had, is hij die kant aan eruit gelopen en hebben

ze hem alleen nog maar zo vastgehouden.

Die zelf denk ik, zometeen smeert hij weer.

Hij is aan het jagen geweest misschien een uur, dus vanaf maandag 12 uur. Hij

is wel lekker bijgeslapen. Hij is goed bij je.

Ik ben zelf ook wel een dierenliefhebber, dus dan voel je de

emotie ook wel mee.

Ik vond dat heel mooi om mee te maken.

Ik

zei,

je hebt er heel veel voor gedaan.

Als je het over trots hebt, ja. Ik was op dat moment ook wel trots, ja.

Het gaat inmiddels goed met Igor.

Hij had wat schaafhondjes en liep de eerste dagen wat moeilijk.

Na een korte antibiotica-kuur is de hond inmiddels volledig hersteld.

En baas Chocolette is inmiddels vrijwilliger bij Duck Search geworden.