Original subtitles

♪ความคิดฟุ้งซ่านนับพันคมกริบดุจดาบ♪

♪บดเงาจันทร์ในบ่อโบราณให้แหลกสลาย♪

♪ชาตินี้ขอจมดิ่ง ไม่ถามถึงวันพรุ่ง♪

♪เมื่อรักลึกล้ำ แสงจันทร์กลับบางเบา♪

♪วาสนาก่อเคราะห์ ฝันสามชาติขาดสะบั้น♪

=พิชิตแผ่นดิน=

=ตอนที่ 7=

จ้าวขี้เรื้อน วันนี้คือวันตายของเจ้า

อย่าให้หญิงงามสองคนนี้บาดเจ็บล่ะ

อีกเดียวข้ายังต้องเสพสุขให้หนำใจ

น้องหญิง พวกเจ้าหลับตา

เพราะจากนี้ไป คงจะนองเลือดน่าดู

ท่านพี่ ข้าอยากดูเจ้าค่ะ

ข้าว่าน่าตื่นเต้นดี

พวกเจ้าอย่าทำร้ายสามีข้านะ

สามีของข้าเขาเป็นคนดี

แม่หญิงน้อยอย่ากลัวไป

อีกเดี๋ยวข้ากับพวกพี่น้อง ก็จะเป็นสามีของเจ้าแล้ว

คนอย่างพวกเจ้า ชั่วช้าไร้ที่ติจริง ๆ

วันนี้ข้าต้องให้เกียรติและหน้าตา

กับพวกเจ้าอย่างเต็มที่

ข้ามีกระบี่เล่มหนึ่ง

สะบั้นฟ้าทลายกำแพง

กระบี่จงมา

กระบี่จงมา

เจ้าคงไม่ได้กลัวจนโง่งมไปแล้วหรอกนะ

พูดอะไรเพ้อเจ้อ

วันนี้ เจ้าต้องตาย

(มีกลิ่นอายของเขาอยู่หน่อย ๆ)

(ค่าความรู้สึกดี 80)

(ค่าความรู้สึกดี 100)

เรื่องที่ท่านพี่เก่งกาจขนาดนี้

มีแค่เราสองคนเท่านั้นที่รู้

อย่าบอกพวกนางสองคนเด็ดขาด

อย่างไรความรักของท่านพี่ก็มีจำกัด

นี่

ไม่ค่อยดีมั้ง

นี่มีอะไรไม่ดีกัน

หรือว่า เจ้าอยากแบ่งท่านพี่กับคนอื่น

ข้า

เจ้าฟังข้าก็พอ

ถ้าไม่ใช่เพราะวันนี้เจ้าเห็นเข้า

ข้าไม่อยากบอกเจ้าด้วยซ้ำ

อย่างไร เจ้าฟังที่ข้าว่าก็พอ

ชุ่ยชุ่ย

ซี ซีอวิ๋น

ชุ่ยชุ่ย

ท่านพี่ ชุ่ยชุ่ยนาง

นางตายแล้ว

แม้จะได้อยู่ด้วยกันเพียงเวลาสั้น ๆ

แต่ข้าก็สัมผัสได้

ชุ่ยชุ่ยเป็นคนดีมาก

ท่านพี่ ท่านชุบชีวิตคนได้ไม่ใช่หรือ

ท่านรีบช่วยนางเร็วเข้า

นางถูกฝ่ามือซัดจนชีพจรแหลกสลาย

ข้าชุบชีวิตคนอื่นได้ตามใจชอบ

แต่ชุ่ยชุ่ยกับข้ามีวาสนาครองคู่

ข้าทำได้เพียงทำให้ร่างนี้ บรรลุถึงขั้นเซียนทองคำ

ถึงจะชุบชีวิตชุ่ยชุ่ยได้

(ร่างนี้)

(ท่านพี่หมายความว่าอย่างไร)

(หรือยังมีร่างอื่นอีก)

(เช่นนั้น แท้แล้วท่านพี่เป็นใครกันแน่)

ท่านพี่ เมื่อครู่นางพูดว่าซีอวิ๋น

หรือว่าซีอวิ๋นเป็นคนทำร้ายนาง

ยังสรุปไม่ได้

ข้าเพิ่งพูดว่าจะปกป้องพวกเจ้าไปตลอดชีวิต

ก็เกิดเรื่องน่าเศร้าเช่นนี้ขึ้น

ผู้ใดก็ตามที่ทำร้ายพวกเจ้า

ต้องตายทั้งหมด

ข้าจะผนึกวิญญาณของชุ่ยชุ่ย

ไว้ในร่างของนางก่อน

(เมื่อครู่ใช้พลังแก่นวิญญาณไป)

(ก็ถูกเทพธิดาเทียนมิ่งจับได้)

(ยังดีที่ข้าเก็บพลังกลับเร็ว)

(ร่างนี้ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนาง)

ข้าปิดกั้นทั่วเขตแดนแล้ว

อีกไม่นานก็จะหาเจ้าเจอ

อีกเดี๋ยวชำระกายให้นาง

เจ้าค่ะ

ข้าจะวางค่ายกลคุ้มกันไว้

พวกเจ้าอย่าออกจากบ้านเด็ดขาด

ข้าจะไปหาซีอวิ๋น

ท่านพี่

ถ้าซีอวิ๋นเป็นคนทำร้ายชุ่ยชุ่ยจริง ๆ

ท่านจะทำอย่างไร

ข้าจะให้คำตอบแก่ชุ่ยชุ่ยเอง

เจ้าจะทำอะไร

ข้าช่วยให้ฝ่าบาทหวนคืนสู่บัลลังก์ได้

แต่มีข้อแม้เล็กน้อยข้อหนึ่ง

ข้าต้องการเป็นสามีของจักรพรรดินี

บังอาจ เจ้าช่างบังอาจยิ่งนัก

ฝ่าบาทน่าจะทรงรู้ดีว่าควรเลือกอย่างไร

จะเป็นจักรพรรดินีไร้เทียมทาน อยู่เหนือผู้คนนับหมื่นต่อไป

หรือกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนไร้ญาติ

เก็บความคิดต่ำช้าของเจ้าไปเสีย

เรายอมตายดีกว่ารับปากเจ้า

เจ้าจะทำอะไร

เจ้าเอาอะไรให้เรากิน

นี่คือโอสถพิศวาสดับดิ้นใจ

กู่เสน่หา

ทุกเดือนท่านต้องได้ยาถอนพิษหนึ่งเม็ด

มิเช่นนั้นจะอยู่มิสู้ตาย

จำไว้

บนโลกนี้มีเพียงข้าที่มียาถอนพิษ

เจ้า

ฝ่าบาท

ข้าชอบแววตาเช่นนี้ของท่านยิ่งนัก

♪ฟ้าคำรามคราหนึ่ง เจ้าถูกเนรเทศสู่โลกมนุษย์♪

♪อาภรณ์แพรไหมเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าหยาบ♪

♪กายเซียนฝังจมในฝุ่นควันโลกีย์♪

♪ครั้งหนึ่งเพียงความคิดเดียวก็พลิกมหานที♪

♪วันนี้ขอเพียงโจ๊กเย็นสักชาม ยังนับว่าโชคดี♪

♪นางถูกขับพ้นท้องพระโรงทอง♪

♪ติดตัวเพียงราชโองการขาดวิ่นครึ่งม้วน♪

♪คมดาบยังซ่อนอยู่ในแววตา♪

♪เอ่ยว่าโลกมนุษย์ไม่คู่ควรแม้ชั่วพริบตา♪

♪เจ้าส่งชาธรรมดาหนึ่งถ้วยให้นาง♪

♪บอกให้ลองลิ้มรส นี่คือขมหวานแห่งการมีชีวิต♪

♪ที่แท้องค์เทพจักรพรรดิก็ร่วงสู่ธุลีได้♪

♪ที่แท้จักรพรรดินี ก็มีวันที่หัวใจเหน็บหนาว♪

♪เจ้าเคียงนางชมยามสนธยาในตรอกแคบ♪

♪ฟังเด็กน้อยร้องเจ็บ แต่ยังยิ้มซื่อ ๆ♪

♪ที่แท้อำนาจทั้งปวง ยังสู้ไออุ่นจากโจ๊กหนึ่งชามไม่ได้♪

♪ที่แท้สวรรค์ ยังสู้แสงตะเกียงในเรือนผุพังไม่ได้♪

♪จากคนแปลกหน้าสู่คนที่ใจห่วงหา♪

♪จากถ้อยคำเย็นชา สู่ความจริงใจ♪

♪ในโลกมนุษย์อันต่ำต้อยที่สุด♪

♪กลับได้พบคนล้ำค่าที่สุด♪

♪นางเคยว่าไพร่ฟ้าเป็นเพียงตัวเลข♪

♪เจ้าพานางดูผืนนารกร้างดุจแผลเป็น♪

♪ดูฟืนบนบ่าคนชรา♪

♪กดชีวิตทั้งชีวิตให้ค้อมลงด้วยความขมขื่น♪

♪ครั้งแรกที่นางถอดมงกุฎลง♪

♪ยกคันร่มกระดาษน้ำมัน ให้พ่อค้าเร่กลางสายฝน♪

♪เจ้าไม่อาจเหาะเหินบนเมฆาอีก♪

♪ทำได้เพียงพลิกกายในราตรี♪

♪ในฝันยังคงคุกเข่าหน้าประตูสวรรค์♪

♪ครั้นตื่นกลับมีแผ่นแป้งที่นางโยนมาให้♪

♪นางว่าอย่าสนเรื่องเทพเซียน♪

♪ตั้งหลักหายใจให้มั่นเสียก่อน♪

♪ที่แท้องค์เทพจักรพรรดิก็ร่วงสู่ธุลีได้♪

♪ที่แท้จักรพรรดินีก็มีวันหันกลับมา♪

♪ไม่ถามอีกว่าใครสูงศักดิ์กว่าใคร♪

♪เพียงถามยามนี้ใครอยู่หลังประตูหัวใจเจ้า♪

♪หากสวรรค์หมายจะพรากพวกเจ้าไป ต้องฝ่าควันครัวที่ลอยเหนือปากถนนนี้ก่อน♪

♪หากโลกมนุษย์รั้งไว้ไม่อยู่♪

♪ก็จารความทรงจำไว้ในลายมือ♪

♪จากหยอกเย้าสู่รักมั่นซื่อตรง♪

♪จากล้มลุกสู่หัวใจใสซื่อ♪

♪หากมีชาติหน้า ยังปรารถนา♪

♪ท่ามกลางความทุกข์ยาก จะขอรักมนุษย์อีกสักครา♪