Original subtitles

♪ความคิดฟุ้งซ่านนับพันคมกริบดุจดาบ♪

♪บดเงาจันทร์ในบ่อโบราณให้แหลกสลาย♪

♪ชาตินี้ขอจมดิ่ง ไม่ถามถึงวันพรุ่ง♪

♪เมื่อรักลึกล้ำ แสงจันทร์กลับบางเบา♪

♪วาสนาก่อเคราะห์ ฝันสามชาติขาดสะบั้น♪

=พิชิตแผ่นดิน=

=ตอนที่ 6=

(แข็งเป็นหินไปหมดแล้ว)

(จะคอยดูว่าเจ้าจะช่วยอย่างไร)

(พลังชีวิตดับสิ้น)

(วิญญาณออกจากร่าง ตายแน่นอนแล้ว)

ว่าอย่างไร

แกล้งต่อไม่ไหวแล้วหรือ

เจ้าตายแน่

ตอนนี้คงต้องใช้เก้าเข็มทวนสวรรค์

ทะลวงหยินหยาง

ชิงชีวิตคืนจากยมบาลแล้ว

ฟ้าใส ปราณสงบ

ดวงวิญญาณจงกลับสถิต

ปราณปฐมกำเนิดหล่อเลี้ยงชีพ

ปราณโลหิตจงเต็มเปี่ยมอีกครา

บัญชา

จ้าวขี้เรื้อน แสดงจบแล้วหรือ

แสร้งทำเป็นผีสาง

เห็นพวกเราเป็นลิงให้เจ้าหลอกเล่นหรือ

ใครก็ได้ จับสามคนนี้

หากกล้าขัดขืน

ฆ่าได้ทันที

นี่...

ข้ามาถึงยมโลกแล้วหรือ

ผีหลอก

ข้ามาถึงยมโลกแล้วหรือ

นายท่านผู้เฒ่าโกรธจนลุกจากโลงแล้ว

ท่านพ่อ ท่านฟื้นแล้ว

ต้งเอ๋อร์

เจ้า...เจ้าคงไม่ได้ตายตามข้ามาหรอกนะ

ยอดเยี่ยมจริง ๆ ท่านหมอเทวดา

ขอบคุณท่านหมอเทวดา

เห็นหรือยัง

(ค่าความรู้สึกดี 95) รู้แล้วสินะว่าท่านพี่ของพวกเราเก่งแค่ไหน

นี่เรื่องจริงหรือ

นี่... เป็นไปได้อย่างไร

(ค่าความรู้สึกดี -60)

พี่ตง

พี่สุดยอดจริง ๆ

พี่มีความสามารถขนาดนี้

พวกเรารวยแน่

(เป็นไปไม่ได้)

(ข้ารู้จักจ้าวขี้เรื้อนทะลุปรุโปร่ง)

(เขาไม่มีทางเป็นหมอเทวดา)

(กล้านอนกับเมียข้า)

(ข้าต้องฆ่าเจ้าให้ได้)

พานายท่านไปพักเถอะ

- ขอรับ - ขอรับ

นายท่าน ค่อย ๆ เดินขอรับ

- เก่งจริง ๆ - ที่แท้จ้าวขี้เรื้อนเป็นหมอเทวดาจริง ๆ

ท่านหมอเทวดา ต้องการสิ่งใดตอบแทน

ข้าให้ได้ทุกอย่าง

ข้าน้อยขอเพียงธัญพืชสามสิบชั่ง

ภัยแล้งยาวนานสามปี

ราษฎรเดือดร้อนแสนสาหัส

ส่วนของตอบแทนที่เหลือ

รบกวนใต้เท้าจาง แจกจ่ายให้ชาวบ้านผู้ประสบภัยเถอะ

ท่านพี่ โปรดคิดให้ดี

บ้านเราก็ไม่มีธัญพืชเหลืออยู่แล้ว

ยังมีอีกตั้งหลายปากท้องต้องเลี้ยง

ของตอบแทนมากมายก็ไม่เอา

เอาแค่ธัญพืชสามสิบชั่ง

นี่มันโง่เกินไปแล้วนะ

หมอเทวดาจ้าวทั้งมีเมตตา และวิชาแพทย์ยอดเยี่ยม

นี่สิถึงจะสมเป็นหมอเทวดา

หมอเทวดาตัวจริง

หมอเทวดาจ้าวทั้งมีเมตตา และวิชาแพทย์ยอดเยี่ยม

หมอเทวดาตัวจริง

(ช่างเถอะ)

(อย่างไรท่านพี่ก็มีความสามารถมาก)

(ต่อไปอะไรก็ต้องมีได้แน่)

เขามีจิตใจกว้างขวางถึงเพียงนี้

(ค่าความรู้สึกดี -30) ก่อนหน้านี้ข้ามองเขาผิดไป

(เป็นขุนนางก็ต้องทำเพื่อราษฎร)

(เป็นหมอก็ต้องทำเพื่อราษฎรเช่นกัน)

ข้าราวกับเห็นเงาของท่านพ่อ

(ค่าความรู้สึกดี 50) จากบนตัวเขาเลย

ได้ เอาตามที่ท่านหมอเทวดาว่า

ไปจัดการเถอะ

ขอรับ

ขอบคุณมาก

เจ้า...

ใบหน้าคล้ำดำ

หว่างคิ้วมีรอยแดงปรากฏจาง ๆ

นี่คือลางร้ายพยัคฆ์ขาวเยือนประตู

ดวงชะตาของคนผู้นี้มีเคราะห์ปะทะ

เป็นคนขัดดวงเจ้านายและขวางวาสนา

หากให้อยู่ข้างกายไปนาน ๆ

เกรงจะบั่นทอนบุญบารมีและวาสนาในราชการ

เจ้า เจ้า...เจ้าพูดเหลวไหล

พอได้แล้ว หวังซวี

เจ้าล่วงเกินท่านหมอเทวดา

เกือบทำให้บิดาข้าต้องตาย

ตอนนี้ยังกล้ามาพูดเหลวไหลอีกหรือ

ใต้เท้า ข้าถูกใส่ร้าย

ไสหัวไป

จริงสิ ท่านหมอเทวดา

มะรืนนี้นายอำเภอ เชิญผู้มีวิชามาตั้งพิธีขอฝน

หากท่านหมอเทวดามีเวลา

ก็มาชมพิธีได้

(เคราะห์นองเลือดกำลังมาเยือนเมือง)

(มีเคราะห์ครั้งใหญ่)

ได้

มะรืนนี้ข้าจะมาชมพิธีแน่นอน

(จวนสกุลจาง)

พี่ตง ทำไมถึงให้ข้าอยู่แจกธัญพืช ช่วยชาวบ้านประสบภัยที่นี่ล่ะ

จะให้ข้าคอยตรวจอะไรหรือ

ตระกูลจางมีลักษณะมั่งคั่งเป็นมงคล

ไม่มีทางยักยอกธัญพืชช่วยผู้ประสบภัย

ที่ให้เจ้าอยู่ที่นี่

เพราะเคราะห์ของเจ้ามาถึงแล้ว

เคราะห์หรือ เคราะห์อะไร

ความลับสวรรค์มิอาจเปิดเผย

แต่เจ้าต้องจดจำคำของข้าไว้ตลอดไป

จงรักษาจิตใจที่จริงใจและมีเมตตาไว้

พี่ ข้าจะฟังพี่

ถุงแพรใบนี้ต้องเก็บให้ดี

ขอรับ

ท่านหมอ รถม้าพร้อมแล้วขอรับ

ไปแล้วนะ ไปกัน

ท่านพี่

นี่...

น้องหญิง

เรียกข้าหรือ

บนรถมีเพียงพวกเราสองคน

ท่านพี่มองเจ้าอยู่ตอนเรียก

หรือจะเรียกข้าเล่า

เรียกข้าทำไม

น้องหญิงยังจำข้อตกลงพนันกับข้าได้หรือไม่

ข้า...ข้า...ข้า...

แล้วข้อตกลงพนันนี้ยังมีผลอยู่หรือไม่

ข้าเป็นฝ่ายชนะนะ

มีผลสิ ย่อมมีผลอยู่แล้ว

เพียงแต่...

เพียงแต่...

ขอเวลาให้ข้าสักหน่อยได้หรือไม่

ข้ายังไม่พร้อม

ช่างเถอะ

หมายความว่าอย่างไร

เรื่องสามีภรรยานั้น ต้องเกิดจากความเต็มใจของทั้งสองฝ่าย

หากเจ้าไม่เต็มใจ ข้าก็จะไม่ฝืนใจเจ้า

เรื่องพนันก็ยกเลิกเพียงเท่านี้

เจ้าไม่ต้องเก็บมาใส่ใจ

เจ้าจะยอมยกเลิกจริง ๆ หรือ

แน่นอน

พอดีหว่านเอ๋อร์ก็อยู่ด้วย

นางเป็นพยานได้

ขอบคุณ

(ค่าความรู้สึกดี 55)

หานเยียน

ท่านพี่พูดคำไหนคำนั้น

เจ้าพลาดโอกาสนี้ไป

ข้ายังเสียดายแทนเจ้าเลย

ทั้งนิสัยและความสามารถของท่านพี่

เจ้าก็เห็นกับตาแล้ว

พวกเราได้แต่งกับท่านพี่ ถือเป็นบุญวาสนาจากบรรพบุรุษแล้ว

(หานเยียนยังมีเรื่องให้ห่วง และมีปมในใจอยู่มาก)

(ต้องหาทางให้นางคลายปมในใจให้ได้)

จ้าวขี้เรื้อน วันนี้คือวันตายของเจ้า

♪ฟ้าคำรามคราหนึ่ง เจ้าถูกเนรเทศสู่โลกมนุษย์♪

♪อาภรณ์แพรไหมเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าหยาบ♪

♪กายเซียนฝังจมในฝุ่นควันโลกีย์♪

♪ครั้งหนึ่งเพียงความคิดเดียวก็พลิกมหานที♪

♪วันนี้ขอเพียงโจ๊กเย็นสักชาม ยังนับว่าโชคดี♪

♪นางถูกขับพ้นท้องพระโรงทอง♪

♪ติดตัวเพียงราชโองการขาดวิ่นครึ่งม้วน♪

♪คมดาบยังซ่อนอยู่ในแววตา♪

♪เอ่ยว่าโลกมนุษย์ไม่คู่ควรแม้ชั่วพริบตา♪

♪เจ้าส่งชาธรรมดาหนึ่งถ้วยให้นาง♪

♪บอกให้ลองลิ้มรส นี่คือขมหวานแห่งการมีชีวิต♪

♪ที่แท้องค์เทพจักรพรรดิก็ร่วงสู่ธุลีได้♪

♪ที่แท้จักรพรรดินี ก็มีวันที่หัวใจเหน็บหนาว♪

♪เจ้าเคียงนางชมยามสนธยาในตรอกแคบ♪

♪ฟังเด็กน้อยร้องเจ็บ แต่ยังยิ้มซื่อ ๆ♪

♪ที่แท้อำนาจทั้งปวง ยังสู้ไออุ่นจากโจ๊กหนึ่งชามไม่ได้♪

♪ที่แท้สวรรค์ ยังสู้แสงตะเกียงในเรือนผุพังไม่ได้♪

♪จากคนแปลกหน้าสู่คนที่ใจห่วงหา♪

♪จากถ้อยคำเย็นชา สู่ความจริงใจ♪

♪ในโลกมนุษย์อันต่ำต้อยที่สุด♪

♪กลับได้พบคนล้ำค่าที่สุด♪

♪นางเคยว่าไพร่ฟ้าเป็นเพียงตัวเลข♪

♪เจ้าพานางดูผืนนารกร้างดุจแผลเป็น♪

♪ดูฟืนบนบ่าคนชรา♪

♪กดชีวิตทั้งชีวิตให้ค้อมลงด้วยความขมขื่น♪

♪ครั้งแรกที่นางถอดมงกุฎลง♪

♪ยกคันร่มกระดาษน้ำมัน ให้พ่อค้าเร่กลางสายฝน♪

♪เจ้าไม่อาจเหาะเหินบนเมฆาอีก♪

♪ทำได้เพียงพลิกกายในราตรี♪

♪ในฝันยังคงคุกเข่าหน้าประตูสวรรค์♪

♪ครั้นตื่นกลับมีแผ่นแป้งที่นางโยนมาให้♪

♪นางว่าอย่าสนเรื่องเทพเซียน♪

♪ตั้งหลักหายใจให้มั่นเสียก่อน♪

♪ที่แท้องค์เทพจักรพรรดิก็ร่วงสู่ธุลีได้♪

♪ที่แท้จักรพรรดินีก็มีวันหันกลับมา♪

♪ไม่ถามอีกว่าใครสูงศักดิ์กว่าใคร♪

♪เพียงถามยามนี้ใครอยู่หลังประตูหัวใจเจ้า♪

♪หากสวรรค์หมายจะพรากพวกเจ้าไป ต้องฝ่าควันครัวที่ลอยเหนือปากถนนนี้ก่อน♪

♪หากโลกมนุษย์รั้งไว้ไม่อยู่♪

♪ก็จารความทรงจำไว้ในลายมือ♪

♪จากหยอกเย้าสู่รักมั่นซื่อตรง♪

♪จากล้มลุกสู่หัวใจใสซื่อ♪

♪หากมีชาติหน้า ยังปรารถนา♪

♪ท่ามกลางความทุกข์ยาก จะขอรักมนุษย์อีกสักครา♪