Original subtitles

♪ความคิดฟุ้งซ่านนับพันคมกริบดุจดาบ♪

♪บดเงาจันทร์ในบ่อโบราณให้แหลกสลาย♪

♪ชาตินี้ขอจมดิ่ง ไม่ถามถึงวันพรุ่ง♪

♪เมื่อรักลึกล้ำ แสงจันทร์กลับบางเบา♪

♪วาสนาก่อเคราะห์ ฝันสามชาติขาดสะบั้น♪

=พิชิตแผ่นดิน=

=ตอนที่ 4=

คิดดีแล้ว

ไม่เสียใจทีหลังนะ

ท่านพี่

หว่านเอ๋อร์ยังไม่มีประสบการณ์

ข้ากลัวว่าจะรับการรุกรานของท่านพี่ไม่ไหว

ท่านพี่โปรดเมตตาข้าด้วย

อย่าคิดไร้สาระ

การบำเพ็ญคู่คือการบำเพ็ญเพียร

ข้าจะนำเจ้าเอง

(บ้านัก)

(เราโดนนักเลงสวะทำร้ายได้อย่างไร)

(เราจะเฉือนเนื้อเขาเป็นพัน ๆ ชิ้นซะ)

(เจ้าโจรชั่วนี่กำลังบังคับซูหว่านเอ๋อร์อยู่)

(เราต้องรีบออกไปจากที่นี้เดี๋ยวนี้)

(ฟ้าดินแบ่งหยินหยาง)

(มหาปฐพีค้ำจุนสรรพวิญญาณ)

(เก็บลมปราณกลับสู่ตันเถียน)

(หลอมลมปราณเป็นความสงบ)

♪แหวกม่านเมฆา เก็บเกี่ยวจันทร์เว้าแหว่งเต็มดวง♪

♪หมักสุรากาหนึ่งจากวันวานเก่าเก็บ♪

♪แสงเทียนเย็นเยียบเรียกเงาริมหน้าต่าง มาปลอบใจที่หม่นหมอง♪

♪เมามายสามชาติภพ ไม่อาจหวนคืนสู่ฝัน♪

♪หากไม่ปล่อยมือ จะทนหักฝันลวงด้วยความเจ็บปวดได้อย่างไร♪

มหามรรคบำเพ็ญคู่

ช่วยให้ข้าบรรลุขั้นแปลงเทพในชั่วพริบตา

♪ดั่งนาง ดั่งวันวาน ดั่งปิ่นบุปผา หนึ่งเดียวที่แกะสลักเต็มไปด้วย♪

ขั้นแปลงเทพสำเร็จแล้ว

♪ดั่งคำสาบาน ดั่งความเสียใจ ดั่งรักผูกพัน รักกัน ทำร้ายกัน พบกันเมื่อสายเกินไป♪

♪ถามใจที่พัวพันมาถึงวันนี้ ใครกันที่เสียดายมากกว่า♪

(หวังว่าจื่อซูจะมองเห็นสัญญาณ)

(มารับเราได้ทันเวลา)

น้องเล็ก

ดึกขนาดนี้แล้ว เจ้าจะไปไหน

ข้า

ข้าออกมาสูดอากาศ

(เกิดอะไรขึ้นกัน)

(เราเป็นประมุขของแผ่นดิน)

(ภูเขาไท่ซานถล่มตรงหน้าก็ไม่สะทกสะท้าน)

(เผชิญหน้าเขากลับใจสั่น)

ข้าบอกแล้ว

ข้าจะปกป้องพวกเจ้าไปตลอดชีวิต

ไม่ทำร้ายเจ้าหรอก

ไม่ต้องกลัว ข้างนอกไม่ปลอดภัย

กลับบ้านกับข้าเถอะ

(เจ้าโจรชั่ว เสแสร้งเก่งจริง ๆ)

จื่อซู ถวายบังคมฝ่าบาท

ไม่ต้องมากพิธี

รีบจับเจ้าโจรชั่วนี่ซะ

จื่อซู นี่เจ้าทำอะไรกัน

ขออภัยเพคะ

ความจริง ข้าเป็นคนของอ๋องตวนมาโดยตลอด

ฝ่าบาท เพียงท่านยอมส่งมอบตราลัญจกรหยกใส

เขาจะไว้ชีวิตท่าน

เราเห็นเจ้าเป็นเหมือนพี่น้อง

แต่เจ้ากลับทรยศเรา

ต้องการตราลัญจกรหยก

เจ้าฝันไปเถอะ ลงมือเลย

อ๋องตวนไม่สังหารท่าน

ท่านให้ความร่วมมือดี ๆ จะได้ไม่ต้องทรมาน

พาตัวไป

พวกเจ้าจะพาภรรยาข้าไป

ถามความเห็นข้าหรือยัง

เจ้าโดนกระบี่ข้าไป ยังไม่ตายอีก

เจ้าไม่เคยได้ยิน

คนดีอายุสั้น

คนชั่วอยู่ยืนยาวหรือ

คำนี้ พูดถึงข้าเลยแหละ

เจ้าเป็นใครกันแน่

ข้าบอกแล้ว ข้าเป็นบุรุษของนาง

พูดเหลวไหล

เจ้ารู้ไหมว่านางเป็นใคร

ข้ารู้อยู่แล้ว

นางเป็นสตรีของข้า

มีลายลักษณ์อักษรเป็นหลักฐาน

(เจ้าสารเลวนี่ไม่เพียงแค่ต่ำช้า)

(ยังโง่หน่อย ๆ ด้วย)

(ถึงตอนนี้แล้วยังกล้าปากดีอีก)

(ช่างไม่กลัวตายจริง ๆ)

ถ้าเจ้ารู้ว่านางเป็นใคร

เจ้าต้องตกใจแน่ นางเป็น...

ไม่ว่านางจะเป็นใคร

คุณหนูก็ดี

ขอทานก็ดี

ตอนนี้นางเป็นสตรีของข้า

ข้าไม่ยอมให้ใครหน้าไหนรังแกนางเด็ดขาด

(ค่าความรู้สึกดี -90) น้องหญิง พวกเรากลับบ้านกันเถอะ

บังอาจนัก

ถึงกับไม่เห็นข้าอยู่ในสายตา

ข้าจะให้เจ้าตายภายใต้คมดาบสังหารเทพ สุดร้ายกาจของข้า

นี่มันอะไรกัน

ยังจะอะไรอีกล่ะ

เพราะโดนความหล่อของสามีคนนี้น่ะสิ

(ยังมียอดฝีมือซ่อนตัวอยู่หรือ)

ยอดรัก เจ้ากลับไปก่อนเถอะ

เจ้า

เจ้าเรียกข้าว่าอะไรนะ

ยอดรัก

อย่าตื่นเต้นไปหน่อยเลย

เดี๋ยวก็ชินไปเองแหละ

เจ้ากลับไปพักก่อน

ข้าจะลองค้นตัวพวกเขาดู

ว่ามีของมีค่าอะไรบ้าง

(ตอนนี้แม้แต่จื่อซูยังทรยศเรา)

(เราจะยังพึ่งใครได้อีก)

(หรือสวรรค์ต้องการให้ ตระกูลฉู่ของข้าสูญสิ้น)

♪ฟ้าคำรามคราหนึ่ง เจ้าถูกเนรเทศสู่โลกมนุษย์♪

♪อาภรณ์แพรไหมเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าหยาบ♪

♪กายเซียนฝังจมในฝุ่นควันโลกีย์♪

♪ครั้งหนึ่งเพียงความคิดเดียวก็พลิกมหานที♪

♪วันนี้ขอเพียงโจ๊กเย็นสักชาม ยังนับว่าโชคดี♪

♪นางถูกขับพ้นท้องพระโรงทอง♪

♪ติดตัวเพียงราชโองการขาดวิ่นครึ่งม้วน♪

♪คมดาบยังซ่อนอยู่ในแววตา♪

♪เอ่ยว่าโลกมนุษย์ไม่คู่ควรแม้ชั่วพริบตา♪

♪เจ้าส่งชาธรรมดาหนึ่งถ้วยให้นาง♪

♪บอกให้ลองลิ้มรส นี่คือขมหวานแห่งการมีชีวิต♪

♪ที่แท้องค์เทพจักรพรรดิก็ร่วงสู่ธุลีได้♪

♪ที่แท้จักรพรรดินี ก็มีวันที่หัวใจเหน็บหนาว♪

♪เจ้าเคียงนางชมยามสนธยาในตรอกแคบ♪

♪ฟังเด็กน้อยร้องเจ็บ แต่ยังยิ้มซื่อ ๆ♪

♪ที่แท้อำนาจทั้งปวง ยังสู้ไออุ่นจากโจ๊กหนึ่งชามไม่ได้♪

♪ที่แท้สวรรค์ ยังสู้แสงตะเกียงในเรือนผุพังไม่ได้♪

♪จากคนแปลกหน้าสู่คนที่ใจห่วงหา♪

♪จากถ้อยคำเย็นชา สู่ความจริงใจ♪

♪ในโลกมนุษย์อันต่ำต้อยที่สุด♪

♪กลับได้พบคนล้ำค่าที่สุด♪

♪นางเคยว่าไพร่ฟ้าเป็นเพียงตัวเลข♪

♪เจ้าพานางดูผืนนารกร้างดุจแผลเป็น♪

♪ดูฟืนบนบ่าคนชรา♪

♪กดชีวิตทั้งชีวิตให้ค้อมลงด้วยความขมขื่น♪

♪ครั้งแรกที่นางถอดมงกุฎลง♪

♪ยกคันร่มกระดาษน้ำมัน ให้พ่อค้าเร่กลางสายฝน♪

♪เจ้าไม่อาจเหาะเหินบนเมฆาอีก♪

♪ทำได้เพียงพลิกกายในราตรี♪

♪ในฝันยังคงคุกเข่าหน้าประตูสวรรค์♪

♪ครั้นตื่นกลับมีแผ่นแป้งที่นางโยนมาให้♪

♪นางว่าอย่าสนเรื่องเทพเซียน♪

♪ตั้งหลักหายใจให้มั่นเสียก่อน♪

♪ที่แท้องค์เทพจักรพรรดิก็ร่วงสู่ธุลีได้♪

♪ที่แท้จักรพรรดินีก็มีวันหันกลับมา♪

♪ไม่ถามอีกว่าใครสูงศักดิ์กว่าใคร♪

♪เพียงถามยามนี้ใครอยู่หลังประตูหัวใจเจ้า♪

♪หากสวรรค์หมายจะพรากพวกเจ้าไป ต้องฝ่าควันครัวที่ลอยเหนือปากถนนนี้ก่อน♪

♪หากโลกมนุษย์รั้งไว้ไม่อยู่♪

♪ก็จารความทรงจำไว้ในลายมือ♪

♪จากหยอกเย้าสู่รักมั่นซื่อตรง♪

♪จากล้มลุกสู่หัวใจใสซื่อ♪

♪หากมีชาติหน้า ยังปรารถนา♪

♪ท่ามกลางความทุกข์ยาก จะขอรักมนุษย์อีกสักครา♪