Original subtitles

♪ความคิดฟุ้งซ่านนับพันคมกริบดุจดาบ♪

♪บดเงาจันทร์ในบ่อโบราณให้แหลกสลาย♪

♪ชาตินี้ขอจมดิ่ง ไม่ถามถึงวันพรุ่ง♪

♪เมื่อรักลึกล้ำ แสงจันทร์กลับบางเบา♪

♪วาสนาก่อเคราะห์ ฝันสามชาติขาดสะบั้น♪

=พิชิตแผ่นดิน=

=ตอนที่ 21=

วิธีไถพรวนยกร่องสูงเช่นนี้

ช่วยรักษาหน้าดิน

ทนแล้งทนน้ำท่วม

หากนำไปใช้ทั่วทั้งอำเภอ

การเพาะปลูกในฤดูใบไม้ผลิปีหน้าคงเห็นผล

ใต้เท้าเหลียง

ใจไม่ได้อยู่ตรงนี้

ต่อให้มีแผนการชั้นเลิศนับหมื่น

ก็ไร้ประโยชน์

ท่านจ้าว พรุ่งนี้เป็น วันแต่งงานของอิงหนานแล้ว

ข้ารอไม่ไหวแล้วจริง ๆ

ข้าจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว

วันนี้ก็จะบุกเข้าไปในจวนสกุลจู้

ต่อให้ตายก็จะช่วยอิงหนานออกมาให้ได้

หากไม่สำเร็จ

แม้ข้ากับอิงหนานต้องตายไปด้วยกัน

ข้าเหลียงซานปั๋ว ไม่เสียใจ

กล้าหาญเยี่ยงคนโง่เขลา

ข้าใจร้อนรุ่มดั่งไฟเผา

เวลานี้

ความเป็นและความตาย

ยังจะต้องรอถึงเมื่อใด

ยามนี้อิงหนานคงทรมานเหลือแสน

ใต้เท้าจ้าว ท่านมีอิทธิฤทธิ์รอบด้าน

ท่านโปรดชี้แนะทางสว่างให้ข้าด้วย

ช่างเถอะ

วันนี้ข้าจะเขียนบุพเพรักสามชาติ

ให้เจ้าและแม่นางจู้

(หนังสือสมรส)

ท่านจ้าว

หนังสือสมรสนี่ เหตุใดถึง เขียนบนกระดาษเซ่นไหว้หรือ

ฤกษ์ยามยังเป็นยามจื่อวันพรุ่งนี้อีก

แต่พรุ่งนี้ยามอู่อิงหนานก็จะแต่งเข้า...

หากเชื่อข้า ก็อย่าถามหาเหตุผล

เก็บหนังสือหมั้นหมายนี้ให้ดี

พรุ่งนี้ยามจื่อ

สวมชุดแต่งงาน

ออกนอกเมืองไปทางทิศตะวันตกเก้าลี้

เผามันใต้ต้นหวายบนเนินหิน

จำไว้

ใจต้องซื่อสัตย์

จิตต้องแน่วแน่

คิดถึงเพียงบุพเพรักของเจ้าและแม่นางจู้

เดี๋ยวก็รู้ผลเอง

ท่านจ้าว เรื่องนี้ได้ผลจริงหรือ

ข้าต้องทำเรื่องอื่นอีกหรือไม่

♪วาสนาทางโลก หากลืมกันได้คือการเติมเต็ม♪

♪รังไหมแห่งรัก แหลกสลายเป็นหิมะ♪

♪ยากละทิ้ง โลภโกรธหลงในใจ♪

♪คราวปล่อยมือ จันทร์ส่องหมื่นสายน้ำ♪

♪รอยหมึกซึมเปื้อน ความทรงจำร้อยเรียงดั่งโซ่ตรวน♪

♪หญิงสาวใจสลาย แกะแผลตอกย้ำตัวเอง♪

♪ตะเกียงริบหรี่ เงาร้าง ควันพร่าบนฉากวาด♪

♪เพิ่งถอนกาย กลับเข้าสู่เคราะห์รักอีกครา♪

ฟ้าเบื้องบนเป็นพยาน

ศิษย์เหลียงซานปั๋ว ขอใช้เลือดจากหัวใจเป็นสินสอด

(หนังสือสมรส) แต่งจู้อิงหนานเป็นภรรยา

ใจนี้ไม่มีวันเปลี่ยน

รักนี้ไม่มีวันเสื่อมคลาย

ชั่วนิจนิรันดร์

♪วาสนาทางโลก หากลืมกันได้คือการเติมเต็ม♪

♪รังไหมแห่งรัก แหลกสลายเป็นหิมะ♪

♪ยากละทิ้ง โลภโกรธหลงในใจ♪

♪คราวปล่อยมือ จันทร์ส่องหมื่นสายน้ำ♪

♪ความคิดฟุ้งซ่านนับพันคมกริบดุจดาบ♪

อิงหนาน

อิงหนาน

เจ้าทิ้งข้าไว้บนโลกคนเดียวได้อย่างไร

เหตุใดพวกเขาจึงไร้ปรานีเช่นนี้

บีบคั้นจนเจ้าต้องตายทั้งเป็น

อิงหนาน

กุมมือเจ้าไว้

เคียงคู่กันจนแก่เฒ่า

นี่คือคำสัญญาของเรา

ยามอยู่ มิอาจร่วมหมอน

ยามตาย ก็ขอร่วมหลุม

ข้ามาอยู่กับเจ้าแล้ว

ซานปั๋ว

ข้าใช้กระดาษเซ่นไหว้เป็นสินสอด

เชื่อมโยงหยินหยาง

ผูกบุพเพรักสามชาติของพวกเจ้าไว้

ชาตินี้บุพเพตื้นเขิน

ไม่ใช่ความผิดของพวกเจ้า

แต่เป็นเคราะห์กรรมแห่งวิถีโลก

วิญญาณจู้อิงหนานยังไปได้ไม่ไกล

ข้าชี้ทางเวียนว่ายตายเกิดให้นางแล้ว

บุพเพสามชาติงั้นหรือ

ถูกต้อง

อีก 16 ปี

ที่เมืองหวายหนาน

ตำบลหวงซี

บุตรสาวตระกูลหลิ่ว

นามว่า

เนี่ยนชิง

คือร่างในชาติใหม่ของจู้อิงหนาน

นางจะเกิดมาพร้อมเศษความทรงจำเกี่ยวกับเจ้า

รอพบกับเจ้าอีกครั้ง

ตำบลหวงซี

เนี่ยนชิง

ท่านจ้าว

เรื่องจริงหรือ

จริงแท้แน่นอน

แต่ในเวลา 16 ปีนี้ เจ้าต้องเข้มแข็งขึ้น

สร้างผลงานสร้างชื่อเสียง

รอยามได้พบกันอีกครั้ง

เจ้าต้องมีความสามารถมากพอ เพื่อปกป้องนางจากพายุฝน

ปกป้องนางให้ปลอดภัยไปชั่วชีวิต

อย่าให้ความต่างทางฐานะ

และอำนาจอิทธิพล

มาเป็นอุปสรรคของพวกเจ้าสองคนอีก

อิงหนาน เจ้าวางใจได้

อีกสิบหกปี ข้าจะไปตามหาเจ้า ที่ตำบลหวงซีแน่นอน

ข้าเหลียงซานปั๋วจะต้องสง่าผึ่งผาย

ถึงเวลานั้น ข้าจะไม่ให้เจ้าทนรับ ความน้อยเนื้อต่ำใจแม้แต่น้อย

ดี จำปณิธานในวันนี้ของเจ้าไว้ให้ดี

ไปตั้งใจเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้เถอะ

อย่างน้อย ต้องทำให้คนที่มีรักบนโลกนี้ กำหนดชีวิตของตัวเองได้

ท่านพี่

หลิ่วเนี่ยนชิงในอีกสิบหกปี จะเป็นจู้อิงหนานจริง ๆ หรือเจ้าคะ

เจ้าหวังเช่นนั้นหรือเปล่า

ข้าหวังเช่นนั้นอยู่แล้ว

อยากให้ถึงสิบหกปีข้างหน้าเดี๋ยวนี้เลย

จะได้เห็นพวกเขามีความสุข ที่ได้เจอกันอีกครั้ง

ท่านเกิดข้ายังไม่เกิด

ข้าเกิดท่านก็แก่ชราแล้ว

ถึงเวลานั้น หลิ่วเนี่ยนชิงเพิ่งอายุสิบหก

แต่ใต้เท้าเหลียง

ทั้งไม่รู้ว่าจะเกิดเหตุไม่คาดฝัน อื่นอีกหรือไม่

เหตุไม่คาดฝันก็คือบททดสอบ

อยู่ท่ามกลางเคราะห์กรรม จึงจะเห็นความจริงใจ

เป็นเรื่องที่หายากและล้ำค่ายิ่ง

พวกเรากลับกันเถอะ

ชุ่ยชุ่ย

น่าจะกลับมาแล้ว

พี่หว่านเอ๋อร์

นานป่านนี้แล้วท่านพี่ยังไม่ออกมาเลย

จะเกิดเรื่องอะไรกับเขาหรือเปล่า

เยียนเอ๋อร์ ไม่ต้องกลัว

ข้าเชื่อมั่นในตัวท่านพี่

ท้องฟ้านี่น่ากลัวยิ่งนัก

เหตุใดในห้องไม่มีความเคลื่อนไหวสักนิด

ท่านพี่ เขาจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม

เยียนเอ๋อร์ เจ้าไม่ต้องกลัว

พวกเราต้องเชื่อมั่นในตัวท่านพี่

ท่านพี่บอกแล้ว

เขาช่วยให้ชุ่ยชุ่ยกลับมาได้

ต้องทำได้แน่นอน

นี่ต้องเป็นเคราะห์กรรม จากการฝืนลิขิตฟ้าแน่ ๆ

แต่ท่านพี่ เขาต้องผ่านไปได้แน่นอน

หนาวเหลือเกิน

♪ฟ้าคำรามคราหนึ่ง เจ้าถูกเนรเทศสู่โลกมนุษย์♪

♪อาภรณ์แพรไหมเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าหยาบ♪

♪กายเซียนฝังจมในฝุ่นควันโลกีย์♪

♪ครั้งหนึ่งเพียงความคิดเดียวก็พลิกมหานที♪

♪วันนี้ขอเพียงโจ๊กเย็นสักชาม ยังนับว่าโชคดี♪

♪นางถูกขับพ้นท้องพระโรงทอง♪

♪ติดตัวเพียงราชโองการขาดวิ่นครึ่งม้วน♪

♪คมดาบยังซ่อนอยู่ในแววตา♪

♪เอ่ยว่าโลกมนุษย์ไม่คู่ควรแม้ชั่วพริบตา♪

♪เจ้าส่งชาธรรมดาหนึ่งถ้วยให้นาง♪

♪บอกให้ลองลิ้มรส นี่คือขมหวานแห่งการมีชีวิต♪

♪ที่แท้องค์เทพจักรพรรดิก็ร่วงสู่ธุลีได้♪

♪ที่แท้จักรพรรดินี ก็มีวันที่หัวใจเหน็บหนาว♪

♪เจ้าเคียงนางชมยามสนธยาในตรอกแคบ♪

♪ฟังเด็กน้อยร้องเจ็บ แต่ยังยิ้มซื่อ ๆ♪

♪ที่แท้อำนาจทั้งปวง ยังสู้ไออุ่นจากโจ๊กหนึ่งชามไม่ได้♪

♪ที่แท้สวรรค์ ยังสู้แสงตะเกียงในเรือนผุพังไม่ได้♪

♪จากคนแปลกหน้าสู่คนที่ใจห่วงหา♪

♪จากถ้อยคำเย็นชา สู่ความจริงใจ♪

♪ในโลกมนุษย์อันต่ำต้อยที่สุด♪

♪กลับได้พบคนล้ำค่าที่สุด♪

♪นางเคยว่าไพร่ฟ้าเป็นเพียงตัวเลข♪

♪เจ้าพานางดูผืนนารกร้างดุจแผลเป็น♪

♪ดูฟืนบนบ่าคนชรา♪

♪กดชีวิตทั้งชีวิตให้ค้อมลงด้วยความขมขื่น♪

♪ครั้งแรกที่นางถอดมงกุฎลง♪

♪ยกคันร่มกระดาษน้ำมัน ให้พ่อค้าเร่กลางสายฝน♪

♪เจ้าไม่อาจเหาะเหินบนเมฆาอีก♪

♪ทำได้เพียงพลิกกายในราตรี♪

♪ในฝันยังคงคุกเข่าหน้าประตูสวรรค์♪

♪ครั้นตื่นกลับมีแผ่นแป้งที่นางโยนมาให้♪

♪นางว่าอย่าสนเรื่องเทพเซียน♪

♪ตั้งหลักหายใจให้มั่นเสียก่อน♪

♪ที่แท้องค์เทพจักรพรรดิก็ร่วงสู่ธุลีได้♪

♪ที่แท้จักรพรรดินีก็มีวันหันกลับมา♪

♪ไม่ถามอีกว่าใครสูงศักดิ์กว่าใคร♪

♪เพียงถามยามนี้ใครอยู่หลังประตูหัวใจเจ้า♪

♪หากสวรรค์หมายจะพรากพวกเจ้าไป ต้องฝ่าควันครัวที่ลอยเหนือปากถนนนี้ก่อน♪

♪หากโลกมนุษย์รั้งไว้ไม่อยู่♪

♪ก็จารความทรงจำไว้ในลายมือ♪

♪จากหยอกเย้าสู่รักมั่นซื่อตรง♪

♪จากล้มลุกสู่หัวใจใสซื่อ♪

♪หากมีชาติหน้า ยังปรารถนา♪

♪ท่ามกลางความทุกข์ยาก จะขอรักมนุษย์อีกสักครา♪