Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
♪ความคิดฟุ้งซ่านนับพันคมกริบดุจดาบ♪
♪บดเงาจันทร์ในบ่อโบราณให้แหลกสลาย♪
♪ชาตินี้ขอจมดิ่ง ไม่ถามถึงวันพรุ่ง♪
♪เมื่อรักลึกล้ำ แสงจันทร์กลับบางเบา♪
♪วาสนาก่อเคราะห์ ฝันสามชาติขาดสะบั้น♪
=พิชิตแผ่นดิน=
=ตอนที่ 14=
สลายตบะทั้งสิ้น
กลายเป็นปุถุชน
ตบะของข้า
แก่นทองของข้า
ยอมรับแล้วหรือไม่
(เพียงคำเดียวก็สลายตบะทั้งหมดของข้าได้)
(ตกลงเขาเป็นตัวตน ที่น่าสะพรึงกลัวเพียงใดกันแน่)
ยอม... ยอมแล้ว
เช่นนั้นก็ดี
ตั้งแต่วันนี้ เจ้าก็ติดตามอยู่ข้างกายข้า
เป็นสาวใช้ข้างกายแล้วกัน
เจ้ายินดีหรือไม่
ยินดีหรือไม่แล้วอย่างไร
ตอนนี้เจ้าทำลายทั้งแก่นทอง และทะเลปราณของข้าแล้ว
ชาตินี้ข้าก็เป็นได้เพียง คนไร้ค่าที่ไร้ตบะเท่านั้น
หลักทำลายก่อนแล้วค่อยสร้างใหม่
เจ้ายังไม่เข้าใจหรือ
(จริงด้วย เขาแค่เอ่ยคำเดียว ก็ทำลายตบะข้าได้)
(แสดงว่าเขา...)
ข้า... ข้ายอมเป็นสาวใช้ของเจ้า
ดี ในเมื่อเป็นสาวใช้บ้านข้าแล้ว
ก็ถือเป็นคนกันเอง
ข้าไม่ปล่อยให้เจ้าลำบากหรอก
ว่ามา วิชาที่เจ้าฝึกเป็นหลักคือวิชาอะไร
ก็ธรรมดา
ก็แค่สุดยอดคัมภีร์ประจำสำนักจื่อเสีย
วิชาระดับปฐพี เมฆาม่วงคลุมฟ้าเท่านั้นเอง
นี่มัน... ไม่น่าจะธรรมดานะ
ย่อมไม่ธรรมดาอยู่แล้ว
นั่นมันอันดับหนึ่งใต้หล้า
ในหมู่ขยะ
เจ้า...
นี่... นี่เป็นวิชาระดับเทพ
เจ้ามีวิชาระดับเทพได้อย่างไร
สาวใช้น้อย เจ้านี่ถามมากจริง
เป็นไปไม่ได้
วิชาระดับเทพ เจ้ากลับยกให้ข้าง่าย ๆ แบบนี้หรือ
แน่นอนสิ
เมื่อครู่ก็บอกแล้ว เจ้าเป็นคนกันเอง
นี่มัน...
ไม่สิ นี่เป็นวิชาระดับเทพ ที่แม้แต่เซียนแท้ยังใฝ่ฝันหา
เจ้าหลอกข้า
นี่ไม่มีทางเป็นของจริง
จริงหรือไม่
ลองโคจรพลังให้ครบหนึ่งรอบ เดี๋ยวก็รู้เอง
ข้าเพิ่งโคจรพลังไปแค่หนึ่งรอบ
ก็ฟื้นฟูพลังระดับแก่นทองแล้ว
นี่... เป็นวิชาระดับเทพจริง ๆ
เจ้ากลับยกให้ข้าง่าย ๆ แบบนี้
ทำหน้าอย่างกับไม่เคยเห็นของดี
รู้หรือไม่ หากวิชานี้ ตกไปอยู่ในแดนบำเพ็ญเซียน
จะเกิดการเข่นฆ่านองเลือดมากแค่ไหน
แต่เจ้ากลับยกให้ข้าง่าย ๆ แบบนี้
เป็นไปได้ไหมว่า
วิชาระดับเทพนี่ สำหรับข้าก็ธรรมดาเหมือนกัน
เจ้า... ตกลงอยู่ขั้นใดกันแน่
ระดับสูงสุดในแดนมนุษย์คือขั้นมหายาน
เจ้าอยู่ขั้นมหายานหรือ
เป็นสาวใช้ของข้าให้ดีเถอะ
ข้าไม่เอาเปรียบเจ้าหรอก
สาวใช้จางเต้าเจิน คารวะนายท่าน
นายหญิง
เอ้อร์โก่ว
มีน้ำใจเปี่ยมคุณธรรม
พี่มองคนไม่ผิดจริง ๆ
ข้าก็แค่ทำสิ่งที่ควรทำ
จริงสิ พี่ตง
ตอนข้าไปแจกโจ๊ก
ข้าได้รู้จักกับบุตรีใต้เท้าผู้ว่าการ
พวกเราสองคนต่างมีใจให้กัน
พี่กำลังจะมีน้องสะใภ้แล้ว
(หุ่นเชิดซ่อนเคราะห์)
(วิหคชาดคาบคมดาบ)
(ลางสูญหัวใจ)
บุตรีใต้เท้าผู้ว่าการ ทำไมถึงชอบเจ้าได้
นางบอกว่าข้า ซื่อและจิตใจดี
เป็นคนดี
เจ้าน่ะ ซื่อจริง ๆ นั่นแหละ
จำถุงแพรที่ข้าให้เจ้าไว้ได้ไหม
ต้องเก็บรักษาให้ดี
ยามคับขันมันช่วยชีวิตเจ้าได้
ท่านพี่ ๆ
ท่านพี่
มีอะไรหรือหว่านเอ๋อร์
ฝ่าบาทถูกคนของอ๋องตวนจับตัวไปแล้ว
ฝ่าบาทหรือ เจ้าว่าใครคือฝ่าบาท
ซีอวิ๋น น้องหญิงแสนดีของพวกเรา
แท้จริงแล้วนางคือ จักรพรรดินีองค์ปัจจุบัน ฉู่อวิ๋นซี
ท่านพี่ นี่เป็นเรื่องจริงหรือ
นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว
ถูกต้อง
อ๋องตวนกับเสนาบดีผู้กุมอำนาจสมคบคิดกัน
ฝ่าบาทกำลังตกอยู่ในอันตราย
ท่านพี่ ท่านต้องช่วยนางนะ
ดาวจื่อเวยหม่นแสง
ดาวจักรพรรดิร่วงสู่ธารทมิฬ
พยัคฆ์ขาวคาบศพ
มังกรติดตื้น
นี่คือเคราะห์ต้องคุมขังที่ฟ้าลิขิตไว้
อีกทั้งนางยังเป็นผู้ครองแผ่นดิน
หากข้าฝืนเปลี่ยนเส้นทางชะตาของนาง
เกรงว่าจะชักนำ สิ่งที่มิอาจเอ่ยนามมาได้
ท่านพี่หมายความว่า คราวนี้ฝ่าบาทรอดยากหรือ
นี่...
วิถีฟ้าสำแดงสี่สิบเก้า
หลบเร้นไปหนึ่ง
แม้เป็นทางตาย
ก็ยังเหลือตัวแปรอยู่เสี้ยวหนึ่ง
ข้าย่อมรอจังหวะแล้วค่อยลงมือ
(ช่างวางมาดเสียจริง)
(ไม่มีปัญญาเปลี่ยนชะตาฟ้า)
(ก็เอาคำเพ้อเจ้อมาหลอกคน)
(ไม่ช้าก็เร็วต้องถูกจับได้แน่)
เซียนหญิงน้อย อย่าเพิ่งทำเป็นไม่เชื่อสิ
ช่วงนี้เจ้าก็มีเคราะห์เหมือนกัน
นายท่านว่ามี ก็ย่อมมีเจ้าค่ะ
(เจอเจ้านี่แหละคือเคราะห์ของข้า)
(รอข้าหาโอกาสติดต่อบรรพจารย์ของสำนักก่อน)
(ตบะของบรรพจารย์ อยู่ระดับสูงสุดในแดนมนุษย์)
(ถึงตอนนั้นเจ้าตายแน่)
(เวลาไม่คอยท่า)
(ต้องรีบบรรลุขั้นเซียนทองคำให้ได้)
ท่านโหว
ทำไมยังไม่ทันเริ่มก็หยุดเสียแล้วล่ะ
ร่างกายมันไม่เป็นใจน่ะ
(ถ้าไม่ใช่เพราะ เรื่องเลื่อนตำแหน่งให้ท่านพ่อ)
(ข้าจะยอมปรนนิบัติ ตาแก่ไร้น้ำยาอย่างเจ้าหรือ)
ท่านโหวอย่ากังวลไปเลย
รอพรุ่งนี้ให้นักพรตทำพิธี
เปลี่ยนหัวใจชะตาชาดของเอ้อร์โก่วมาให้ท่าน
ท่านจะกลับมาผงาดดังเดิมได้แน่
ใช่ ๆ
รอข้าเปลี่ยนหัวใจดวงนั้นก่อน
ข้าจะทำทุกทาง ให้พ่อเจ้าได้ขึ้นเป็นเจ้าเมือง
คู่ชู้สารเลว
พี่หวาย
ท่านกลับมาได้อย่างไร
ทำไม
ท่านอย่าเข้าใจผิด
ข้ากับท่านโหวก็แค่อ่าน... อ่านนิยายกันบนเตียง
ข้าได้ยินหมดแล้ว
ที่เจ้าเข้าหาข้า ทำดีกับข้า
ก็เพราะอยากควักหัวใจข้า
ไปให้ไอ้เฒ่าสารเลวนี่
ในเมื่อเจ้าได้ยินหมดแล้ว
ข้าก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังอีก
ที่คุณหนูอย่างข้าเข้าหาเจ้า
ก็เพื่อควักหัวใจชะตาชาดของเจ้า
นังหญิงชั่ว
ใครก็ได้ จับตัวเขาไว้
ปล่อยข้า
หลินเวยอวี่
ไอ้เฒ่าสารเลว
พวกเจ้าช่างชั่วช้านัก
พวกเจ้าต้องไม่ได้ตายดี
ได้เวลาแล้ว พาตัวไป
เตรียมเปลี่ยนหัวใจ
- ขอรับ - ขอรับ
พวกเจ้าต้องไม่ได้ตายดี
ปล่อยข้า
ข้ารอแทบไม่ไหว
อยากใช้หัวใจหนุ่ม ที่เปี่ยมพลังดวงนั้นเต็มทีแล้ว
♪ฟ้าคำรามคราหนึ่ง เจ้าถูกเนรเทศสู่โลกมนุษย์♪
♪อาภรณ์แพรไหมเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าหยาบ♪
♪กายเซียนฝังจมในฝุ่นควันโลกีย์♪
♪ครั้งหนึ่งเพียงความคิดเดียวก็พลิกมหานที♪
♪วันนี้ขอเพียงโจ๊กเย็นสักชาม ยังนับว่าโชคดี♪
♪นางถูกขับพ้นท้องพระโรงทอง♪
♪ติดตัวเพียงราชโองการขาดวิ่นครึ่งม้วน♪
♪คมดาบยังซ่อนอยู่ในแววตา♪
♪เอ่ยว่าโลกมนุษย์ไม่คู่ควรแม้ชั่วพริบตา♪
♪เจ้าส่งชาธรรมดาหนึ่งถ้วยให้นาง♪
♪บอกให้ลองลิ้มรส นี่คือขมหวานแห่งการมีชีวิต♪
♪ที่แท้องค์เทพจักรพรรดิก็ร่วงสู่ธุลีได้♪
♪ที่แท้จักรพรรดินี ก็มีวันที่หัวใจเหน็บหนาว♪
♪เจ้าเคียงนางชมยามสนธยาในตรอกแคบ♪
♪ฟังเด็กน้อยร้องเจ็บ แต่ยังยิ้มซื่อ ๆ♪
♪ที่แท้อำนาจทั้งปวง ยังสู้ไออุ่นจากโจ๊กหนึ่งชามไม่ได้♪
♪ที่แท้สวรรค์ ยังสู้แสงตะเกียงในเรือนผุพังไม่ได้♪
♪จากคนแปลกหน้าสู่คนที่ใจห่วงหา♪
♪จากถ้อยคำเย็นชา สู่ความจริงใจ♪
♪ในโลกมนุษย์อันต่ำต้อยที่สุด♪
♪กลับได้พบคนล้ำค่าที่สุด♪
♪นางเคยว่าไพร่ฟ้าเป็นเพียงตัวเลข♪
♪เจ้าพานางดูผืนนารกร้างดุจแผลเป็น♪
♪ดูฟืนบนบ่าคนชรา♪
♪กดชีวิตทั้งชีวิตให้ค้อมลงด้วยความขมขื่น♪
♪ครั้งแรกที่นางถอดมงกุฎลง♪
♪ยกคันร่มกระดาษน้ำมัน ให้พ่อค้าเร่กลางสายฝน♪
♪เจ้าไม่อาจเหาะเหินบนเมฆาอีก♪
♪ทำได้เพียงพลิกกายในราตรี♪
♪ในฝันยังคงคุกเข่าหน้าประตูสวรรค์♪
♪ครั้นตื่นกลับมีแผ่นแป้งที่นางโยนมาให้♪
♪นางว่าอย่าสนเรื่องเทพเซียน♪
♪ตั้งหลักหายใจให้มั่นเสียก่อน♪
♪ที่แท้องค์เทพจักรพรรดิก็ร่วงสู่ธุลีได้♪
♪ที่แท้จักรพรรดินีก็มีวันหันกลับมา♪
♪ไม่ถามอีกว่าใครสูงศักดิ์กว่าใคร♪
♪เพียงถามยามนี้ใครอยู่หลังประตูหัวใจเจ้า♪
♪หากสวรรค์หมายจะพรากพวกเจ้าไป ต้องฝ่าควันครัวที่ลอยเหนือปากถนนนี้ก่อน♪
♪หากโลกมนุษย์รั้งไว้ไม่อยู่♪
♪ก็จารความทรงจำไว้ในลายมือ♪
♪จากหยอกเย้าสู่รักมั่นซื่อตรง♪
♪จากล้มลุกสู่หัวใจใสซื่อ♪
♪หากมีชาติหน้า ยังปรารถนา♪
♪ท่ามกลางความทุกข์ยาก จะขอรักมนุษย์อีกสักครา♪
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.