Original subtitles

Marian Koens werd gruwelijk om het leven gebracht.

Vermoedelijk door haar partner Anton Bergman en haar stiefdochter Julie

Bergman.

Ik heb Marian per ongeluk van de trap geluid.

En zoals u kunt zien is er eerst een kort sleepspoor te zien, wat vrijwel

meteen verandert in een drupspoor op het moment dat het lichaam is opgetild.

Door twee personen. Zou het kunnen dat dat bloed afkomstig is van een bloednes?

Dat is niet aannemelijk, maar het kan.

Kunnen de hoofdwonden afkomstig zijn van een trapval?

Dat is onwaarschijnlijk, maar het kan.

Kunnen puntbloedingen ontstaan na een reanimatie? Ja.

Vier jaar op de vraag bevestigt het onderzoek de verklaring van mijn

cliënten. Als ze haar geloven, kan ze na het proces vrij komen.

Marianne Koens was een warme en zeer geliefde vrouw en helemaal geen boze

stiefmoeder. Ik ook.

In zijn eerste ondervraging verklaarde hij dat hij na een ruzie met het

slachtoffer het huis had verlaten met een fles rum.

Anton Bergman zag toch zelf dat hij daar niet meer stond? Is dat niet raad dat de

politie daar niets gevonden heeft?

Had jij overal sporen naar waar je komt?

Dan had jij drie keer je verklaring als je de waarheid spreekt.

Sorry, ik ben toch niet zot? Ik voel toch wat ik voel? Ik heb mega veel pijn.

Dat staat niet door discussie.

De rug is ziek.

Of oxynorm of zo.

Ik zal u een doosje oxynorm voorschrijven. Die foto's van Jean, wat

weet je daarover?

Weet je wie die gedrokken heeft?

Waarom zegt Jean dat jij dat gedaan hebt?

Wat is dat?

Die heeft je foto rondgestuurd.

Nog een aantal drinken?

Doe. Wacht, ik weet niet of dat zo'n goeie idee is.

Wacht, wacht.

Niet te veel nadenken.

Mijn schatje.

Sorry dat ik je stoor.

Ik weet dat je druk bezig bent, maar ik heb een aanval en mijn ampoules zijn op.

Schatje, gaat het? – Ja.

Ben je dat nog lang bezig?

Zie je dat zitten om voor mij naar de apotheker te gaan? Mijn kop staat op

ontploffen. Ja, tuurlijk.

Ik kom direct.

Miki heeft gevraagd om al vrijwilligers hier te houden. Er is ingebroken.

Er is weer medicatie weg.

Maar Jan heeft gebeld dat ze elkaar de kop aan heeft. Ik moet direct door.

Nee, iedereen moet hier blijven tot de politie er is.

Roger, ik ben Peter van dit asiel.

Denk je dat ik in vrijwilligerswerk kom doen om een boel te bestelen?

Sorry.

Amai, dat was een stevige.

Het is nu maar wat.

Blijf nog wel even.

Merci.

Marian.

Sorry, het gedoe in het asiel.

Ik mocht daar niet vertrekken, ik kan dat niet geloven.

Hoe is het?

– Ça va.

Gelukkig was Dennis vlakbij de apotheek.

Merci.

Blij dat je kon komen.

Heb jij nog iets nodig?

Het zal wel lukken nu, hè, Marianne?

Nee, het is oké. – Je mag gaan.

Merci.

Ik bel u nog.

Bedankt, hè.

Zo.

Jan, je neus. Oh, shit.

Hier, mijn zakdoek.

Nico Willems is eerst te wakker. Waar gaan we dat schrijven?

Wat is dat?

Je moet eens zien wat ze met die foto van Koop hebben gedaan.

Dat is echt degendans.

En iedereen deelt dat dus.

Dat kan toch niet?

Jullie zijn er al bij die je met elkaar wilde slaan.

Fucking internet met die meningen.

Hoe kan je nu iemand beschuldigen zonder dat je weet wat de situatie in elkaar

zit?

Zo laat ga je overgaan. – Kan ik iets doen?

Nee, nee.

We kunnen vanavond ook gewoon thuisblijven.

Gezellig met twee vrouwen gezinnen.

Nee, we doen dat al elke dag.

Je hebt je vrienden ook al superlang niet gezien. We gaan wonen.

Vanavond op restaurant of dat je het nu wilt, of niet?

Zeker? – Ja.

Oké, ja.

Ik moet er iets van doen.

Kan ik nog iets doen?

Ah ja, wilde jij juist nog een koffie inschenken? Koffietje, ja.

Sorry, schat. Dat was niet de bedoeling. Het is niet hard, het is mijn fout. Ik

voel dat niet. Het is echt niet hard. Nee, nee. Kom, daar moet ze zelf op.

Zal ik dat wel doen? Nee, dat is oké.

Pak de volgende bestel.

Sorry. Het is niks.

Wat heb je?

Wat heb je?

Zit de kattie?

Hé.

Dat is maar niet de het roepen vandaag.

Dan ben ik weg.

Dan kan ik niet meer drinken.

Hoe erg is dat?

Hoe was het nog gisteren?

Ik had spijt dat ik naar huis moest.

Maar ja, het was wel heel gezellig.

Zeg maar, Jacob is er ook al.

Dat hij geen vrouw heeft.

Je hoeft dat niet te geloven.

Hey. Dames.

Hey. Hey.

Hey.

Maandagjes nog overrijden?

Ja. Ja?

Allee, dat gezellig was toch?

Heb jij mijn contact?

Excuseer, mevrouw de voorzitter.

Meneer Peike.

Ik heb hier een foto meegebracht van Marianne die ik graag hier vooraan zou

willen zetten, omdat... We zien hier alleen maar foto's die...

Ik vind het belangrijk dat de jury Marianne ziet

zoals dat zegt was.

Doet u maar, meneer Pijk.

Meneer Pijk, u bent die morgen naar het huis van Marianne Koens gegaan omdat u

ongerust was.

Dat klopt, ja.

Omdat er een heel raar bericht op mijn voicemail stond.

Dat was Anton Bergman?

Ja.

Waarom belde meneer Bergman naar u?

Om mij te raken, zeker?

Ik weet dat niet.

Hij kon er niet tegen dat Marian mij nog altijd graag zag.

21 jaar zijn wij samen geweest, van in de middelbare school.

Totdat hij er ineens was.

Ja. Ik zou graag nog eens willen terugkomen op dat voicemailbericht. Om

hoe laat is dat ingesproken?

Dat moet... Dat was om drie uur vijftien ochtends.

Meneer Bergman, stel ik je recht?

Waarom heeft u meneer Pijken gebeld in het midden van de nacht?

Ik kwam s'nachts terug thuis en ik vond Marian nergens.

Ik dacht dat ze misschien bij Dennis zat.

Ik had haar toen nog niet zien liggen.

Meneer Peike, kan u ons misschien ook eens vertellen wat uw relatie was met

Julie Bergman?

Ik was haar een triathloncoach.

Ik heb zelf heel mijn leven triathlon gedaan.

Maar een paar jaar geleden heb ik een zwaar accident gehad.

Ik heb toen beslist om iets met mijn ervaring te doen en ik ben coach

geworden.

Julie had talent, ze wou ervoor werken.

Maar terwijl ik zijn dochter trainde, zat hij een smeerlap aan te pappen met

mijn vrouw. Ik scuseer mevrouw de voorzitter. Alle begrip voor de

gevoelens van meneer Pijken, maar dat is toch geen relevante informatie. Ah nee,

hij heeft daar toen van mij afgepakt en nu opnieuw.

Meneer Pijken, probeer u te beperken tot het beantwoorden van de vragen. Dank u.

Even terug naar die nacht in augustus.

Ik kan u misschien eens kort omschrijven wat er precies in de loop van die

ochtend is gebeurd.

Ik heb dat bericht gehoord.

Ik ben direct op mijn brommer gesprongen om te gaan zien of alles in orde was met

Marian. Maar daar deed niemand te hopen.

En ik ben dan langs achter gegaan.

Toen heb ik door het raam Anton in de zetel zien liggen. Die lag zijn roes

daar uit te slapen. Die in vol bloed.

Ik ben binnen gegaan.

Ik heb de kelderdeur open zien staan. En dan... Ja.

dan... dan aan elkaar beneden zien liggen.

En... Dat beeld, ik sta daarmee op, ik ga daarmee

slapen, dat is...

Heeft u even een momentje nodig, meneer Pijker?

Nee, dank u.

Het is oké.

U was toch ook op dat verjaardagsfeestje van Marianne in de namiddag? Ja,

tuurlijk. Marianne en ik zijn altijd goeie vrienden gebleven.

En heeft u daar dan spanningen of zo opgemerkt?

Ja.

Anton heeft iedereen daar buiten gejaagd op een gegeven moment.

Hij was kwaad op Marianne, dat was heel duidelijk. En hij wou niet dat er iemand

bij was als ze ruzie gingen maken.

En heeft u enig idee waarom dat hem zo kwaad was?

Volgens mij was hem jaloers.

Jaloers?

Op mij.

Ah?

Omdat ik daar die namiddag met Marianne heb gekust. En ik ben er zeker van dat

hij dat gezien heeft.

Meneer Bergman stank er echt.

Heeft u die avond Marian zijn kussen met meneer Peike?

Nee.

En ik weet zeker dat zij zoiets nooit zou doen.

Marian was met een vrouw.

Niet die van hem.

Zou dat waar zijn?

Waarom zal iemand daarover liegen?

Omdat Anton Bergman z'n motief geeft om gelukkig te doen lijken.

Lijken?

Maaien. Waarom zou die Anton anders beginnen te drinken op dat feestje?

Koffietje? Nee, merci.

Cathy. Sorry.

Koffietje? Of wil jij zelf koffie bij?

Doe maar.

Als je 21 jaar getrouwd bent geweest en dan een keer kust, dat kan toch

gebeuren? Ik ben blij dat jij mijn vrouw niet zei.

Dan zit je zo alleen.

Hij zal wel iemand aan het veroordelen nog voor zijn proces is gevoerd. Jij

hebt die voicemail toch ook gehoord?

Ik weet het niet zo.

Wat denk jij, Katrien?

Je bent zo stil.

Misschien is dat toch gewoon waar, wat dat meisje zegt.

Waarom zou hij anders terecht hebben aangegeven?

Daar zit ik dus ook mee.

Ik ben blij dat je dat zegt, Cathy.

Dat zou een bloedneus zijn. Dat zei hij als locator toch?

Meneer Pijke, u vertelde ons dat u de trainer was van Julie.

Heeft u dat lang gedaan?

Van 2014 tot 2021.

Zeven jaar in totaal.

En wanneer zijn Marianne en Romy bij Anton gaan wonen?

Dat weet ik niet van buiten. Ik wel.

In 2018.

U bent Julie dus blijven trainen terwijl haar vader er met uw gezin vandoor was.

Julie heeft mij destijds gesmeekt om haar niet in de steek te laten.

Dan komt een meisje toch moeilijk straffen voor wat haar vader gedaan had.

Dat ziet u, meneer Peichen. Dat ziet u.

Ik denk dat er weinig mannen zijn die hetzelfde gedaan zouden hebben.

Dank u.

Was Julie makkelijk te coachen?

Ze had een goeie houding.

En wat moet ik daaronder verstaan?

Dat ze deed wat er nodig is om te winnen.

Ze luisterde goed.

Ook?

Julie had het er moeilijk mee dat haar vader plots minder aandacht aan haar

gaf. Was dat iets waar ze met u over sprak?

Over haar werd er niet gesproken op training.

Had u soms het gevoel dat ze bij u iets zocht wat ze bij Anton niet vond?

Ik snap niet wat u bedoelt.

Bevestiging?

Aandacht?

U was tenslotte haar coach.

Misschien... Wel haar mentor.

Ja, misschien.

Een vaderfiguur.

Oh, ja.

Als je het zo bekijkt, ja... Waar was u eigenlijk de nacht van 7 op 8

augustus 2021?

Bah... Thuis.

Thuis, ja. Waarom? Kan niemand dat bevestigen?

Excuseer, meneer Pijken is hier als getuige en niet als verdachte.

U mag op de vraag antwoorden, meneer Pijken.

Ja. Onze Romy was ook thuis.

En die is de hele nacht bij u gebleven. Mevrouw de voorzitter.

Meneer Pijken.

Triathloncoach, verdient dat veel?

Dat doet u voor het plezier.

Aan het verder had u geen werk, toch?

Nee, ik ben invalide sinds mijn ongeval. Ik leef van een uitkering.

Een uitkering.

Dat zal niet echt een vetpot zijn.

Ik ben tevreden met wat ik krijg.

Mevrouw de voorzitter, ik zou de jury graag iets laten zien.

Ja, dank u wel.

Herkende u deze boot, meneer Peichen?

Nou ja, als ik me niet vergis, dan is dat een Bayliner.

Exact, ja. Een Bayliner VR6 Kuddy, als u het echt wil weten.

Maar u kan het straks ook thuis controleren, want er staat er zo eentje

bij u op de oprit, toch?

Ik snap niet wat dat hiermee te maken heeft.

Nieuwprijs, zo'n 60.000 euro.

Dat lijkt me niet echt evident om te kopen met een uitkering.

Waarom bent u eigenlijk nooit gescheiden van mevrouw Koens, meneer Pijn?

Maar Jan, die wou dat niet.

Wacht, ze wou er wel met een andere man vandoor.

Maar scheiden, dat zag ze niet zitten. Ze voelde haar schuldig omdat ze mij

heeft laten vallen op het moment dat ik aan de grond zat. Daarom wou ze niet

scheiden. Maar dat kwam u wel goed uit.

Dat Anton met zijn vuil fikken aan mijn vrouw zat? Nee, tuurlijk kwam hij dan

niet goed uit.

Ik heb het over de erfenis die je hebt gekregen na de dood van Marian.

Het huis waar je in woont.

De aandelen van haar brasserie en al haar spaarcenten. Is het niet zo, meneer

Pijken, dat u samen met uw dochter alles geërfd hebt en Anton Bergman niks?

En wat wil ik daar nu mee zeggen?

Dat de dood van Marian u behoorlijk wat opgeleverd heeft.

En dat u een hechte relatie had met Julie Bergman, waarvan bewezen is dat

zij in het huis was op het moment van het overlijden van Marian Koens.

Trouwens... Een hele mooie boot, meneer Peige.

Als je hem binnenkort moet verkopen, mag je me altijd iets laten weten.

Wat heeft die een boot hier in godsnaam mee te maken, zeg?

Ja, zo'n jury is natuurlijk ook niet een ozel, hè.

Je ziet ook wel dat hij de boel probeert te manipuleren.

En?

Zijn we er klaar voor?

Gelukkig. Jolinde gaat proberen om Jolie er goed te laten uitkomen. En dat is nu

exact wat wij niet willen, oké?

Ze gaat doen alsof ze je beste vriendin is. Maar wat ze eigenlijk wil doen, is

dat jij dingen zegt die haar goed uit kunnen. Jij moet de jury duidelijk maken

dat Jolie niet te vertrouwen is.

Ik weet niet of ik dat wel kan.

Hé, niet onzeker zijn, hè.

Als jij twijfelt, dan twijfelt de jury ook.

En dan lopen de moordenaars van die mama binnenkort vrij rond.

Is er iets?

Nee.

Waarom?

Ik vond het heel aangenaam gisteravond. Dus ik vroeg me af of jij nog een keer

wilt afspreken.

Ik ga.

Ik moet nog van alles doen, dus dat gaat een beetje moeilijk worden, denk ik.

Het kan ook morgen zijn.

Nee, morgen kan ik ook niet.

Heb ik iets verkeerds gedaan?

Wat er...

In uw kamer, hotelkamer, is gebeurd dat het niet moest gebeuren.

Maar je bent toch meegekomen?

En toen ben ik van gedachten veranderd.

Ik heb dan duidelijk nee gezegd.

Ik dacht dat je een beetje aanmoediging nodig had.

Dit is een misverstand.

Mijn excuses.

Kan ik het goed maken?

Dat weet ik niet. Sorry.

We gaan er beginnen.

De zitting gaat terug van start.

Dag, Romy.

Ik kan mij voortellen dat dit niet gemakkelijk is voor u.

Ik ga proberen het niet te lang te laten duren.

Hoe?

In 2018...

Ben je samen met je mama bij Anton en Julie gaan inwonen? Hoe ging dat?

Dat was minder erg dan ik dacht.

Papa woonde niet ver, dus als er iets was, kon ik altijd bij hem gaan.

Ja.

Je werd niet kwaad op je mama of zo?

Ik had natuurlijk liever dat mijn ouders nog samen waren.

Maar het ging allang niet zo goed met papa.

Sinds zijn ongeval was hij helemaal...

Anton en mama waren gelukkig.

Op dat moment werd Julie uw stiefzus.

Was dat moeilijk om ineens met iemand anders samen te wonen?

Dat was aanpassen.

Waren jullie goeie vriendinnen?

In het begin was Julie heel stil.

Ik kon niet moeilijk inschatten.

Maar wij visten samen naar school.

Dan leerden we elkaar ook al beter kennen.

Maar als ik het allemaal goed begrepen heb, kwamen jullie eigenlijk wel goed

overheen.

Eigenlijk wel.

En hoe was de relatie tussen Anton en hun mama?

Waren er veel ruzies?

In het begin niet.

Maar ja, op den duur.

Anton kon heel jaloers zijn.

Jaloers? Op wie dan?

Vooral op papa.

Maar ja, in feite een beetje op iedereen.

Bijvoorbeeld als mama dan zo op stap ging met haar vriendinnen of zo.

Dat had hij dan niet graag.

En dan werd hem kwaad of zo?

Kwaad? Kom aan, confrater, kwaad.

Ik word ook al eens kwaad als mijn pizza niet goed gebakken is. Of als hij een

Antwerp verliest.

Meester de Donker, in dit proces krijgen alle partijen uitgebreid de kans om aan

het woord te komen. Nee, het is nu even niet aan u.

Je mag het verder vertellen, hoor je, mevrouw Pijken.

Ja, er is daarover ooit eens een zware ruzie geweest.

Omdat mama erachter was gekomen dat Anton naar haar bespieden was van op de

parking van de brasserie.

Oké.

Ze had ook wel dikwijls last van hoofdpijn, heb ik begrepen.

Cluster? Ja, dat was echt heel heftig.

Als zij daar last van had, dan kon zij niks meer.

En dan moest Anton helpen?

Anton heeft heel veel voor mama gedaan.

Ik denk trouwens dat hij...

Daardoor ook soms vergat dat Julie hem ook nodig had.

Daarsstraks hebben we hier allemaal kunnen horen dat jij en je papa geld

hebben geërfd van je mama.

Je papa heeft een boot gekocht. Heb jij ook iets gekocht?

Een paar sneakers die ik al lang wou.

Voor de rest... Ik denk ook niet dat mama dat zo leuk zou vinden als ik

ineens al haar geld zou opdoen.

Je zag uw mama graag.

Eén keer heb je wel veel geld uitgegeven.

20.000 euro, als ik me niet vergis.

Dat was voor een goed doel.

Denk je dat iedereen dat zo zou bekijken?

Misschien niet.

Wil je ons ook vertellen wat je met dat geld gedaan hebt?

Liever niet.

Ja, Romy, ik begrijp dat, maar... Het is echt heel belangrijk op dit moment.

Ik kan alleen maar zeggen dat ik dat heel dapper vind, dat je dat gedaan

hebt.

Ik heb dat aan jullie gegeven.

En waarom heb je dat geld aan haar gegeven?

Uit medelijden.

Anton was opgepakt en papa wou niks meer met haar te maken hebben.

Julie had niemand meer.

Jij bent ook een paar keer op bezoek geweest in de gevangenis.

Dank u.

Ik weet dat het niet gemakkelijk was om het hier zo toe te geven.

Wist je trouwens dat mijn ereloon ook betaald wordt met dat geld?

Ik heb daar nooit over nagedacht.

Zeker?

Zou het niet kunnen dat je zelf niet gelooft in de schuld van Julie?

Meester Verlinde, je moest je schamen.

Dat een meisje van 18 jaar haar stiefst dus geld stuurt om te kunnen overleven

in de gevangenis, zegt veel over haar goed hart. Het zegt niks, maar dan ook

helemaal niks.

over haar mening over de schuldvraag.

Meester Muilen, als ik me niet vergis, bent u niet aan het woord op dit moment.

U mag verder gaan, meester Berlinde.

Romy.

Twijfelt jij aan de schuld van Julie?

Julie zou zoiets nooit doen.

Ik denk dat Anton mama vermoord heeft. En dat Julie zichzelf heeft aangegeven

om hem te beschermen.

Ik heb geen verdere vragen, dank u.

Besef je wel wat je daar gezegd hebt?

– Papa.

Ja, ja.

Als de moeder van je moeder straks weer op straat loopt, kijk dat maar eens goed

in de spiegel. Je bent hier nog altijd tegen mijn dochter bezig.

Oké.

Dan zal ik het tegen jou zeggen.

Dat ze zich in laat luizen door die verlinder tot daaraan toe.

Maar een verdachte gaan bezoeken zonder mij te kennen, ja.

Wat doe ik hier eigenlijk nog?

Ik denk dat jij vergeet wie dat hier voor wie werkt.

En ik denk dat ik vergeten ben op pensioen te gaan.

Trek het u niet aan. Mijn vader is gewoon teleurgesteld.

Sorry, papa.

Ik wist dat jij boos ging zijn.

Doe ik alleen maar mijn best, hè?

Tuurlijk. Allee, kom.

Ik heb zo'n frietjes.

Allee, kleine.

Ik mag dat niet eten, dat weet je toch?

Oh, please.

Jij hoest geen frietje?

Nee.

Allee, kom. Het is goed.

Romy, wat jij zei over Anton en Julie, meen jij dat?

Ik had dat nooit mogen zeggen.

Wat er juist gebeurd is, is heel goed nieuws.

Ik heb je nooit mogen zeggen van dat geld.

Waarom heb je dat gezegd?

Om aan te tonen dat er mensen zijn die wel in je geloven.

Iedereen denkt nu alleen nog maar meer dat papa het gedaan heeft.

Wist je hoe je dat ging zeggen van papa en mij?

Nee.

Dat was niet te voorspellen.

Dat geld dat ik van Romy heb gekregen, dat staat nog altijd op mijn rekening.

Dat geld waar jij mee betaald wordt, heb ik van papa gehad.

En jij weet dat.

Julie, kijk.

Je moet mij een klein beetje vertrouwen daarin.

Ik wou uw papa niet zwart maken.

Ik wou u er goed laten uitkomen. En dat is gelukt.

Begrijp je dat?

Ik zou ook liever alleen zijn.

Pas, pas, pas.

Kom.

Kom,

Lies, Lies.

Zie me killen, zie me killen, zie me killen.

Pas, pas.

Kom maar.

Ja, kom maar. Ja, kom maar.

Kom maar.

Zie me killen.

Hé, kutkom.

Hé, hé.

Hé.

Hé, stop even. Kom op.

Sorry hè, mama.

Ik had hem nog wat foto's teruggegeven.

Pak je nog, kutkoop.

Dit is Murat, die verkoopt ons appartement op de hoogbaan.

En hoe dat hij het doet, ik heb geen enkel idee, maar het tempo waaraan hij

het verkoopt, dat is echt ongelooflijk. Het is gooi.

Ja, maar ja, het is toch waar.

Ik zou graag mijn moeder willen voorstellen.

Mama?

Zij doet vooral de verhuur en juridische kwesties. Mama, dit zijn Tony en Roy de

Meester. Ah, dan kan ik u kennelijk een gezicht opnieuw plakken.

Wat doe jij hier?

Wat mag ik zien?

Vijf jaar al.

Proficiat.

Ziet er goed uit.

Wat doe jij hier?

Ik heb een appartement gevonden.

En ik heb geld nodig voor de whiteboard.

1000 euro en ik betaal het allemaal terug.

Zoals al die vorige keer, hè?

1000 euro koken, wanneer kom jij daarmee toe eigenlijk?

We hebben gestopt.

Al 283 dagen.

En nu met Steve dan?

Die weet niet dat ik hier ben.

Marie, ik moet daar weg.

Met Steve, dat komt niet goed.

Niet bang zijn, mama.

Ik ben direct dood.

Wij zien jullie hebben.

Hoe staat jij hier ineens?

Je ziet hier vol volk, hè? Allemaal klanten.

Kijk, ik heb een sponsor. Ik ga elke week naar meetings.

Ik ben veranderd.

Zijn er geen instanties waar je terecht kunt?

Het was geen W ofzo? Ik wist het, hè.

Maar jij gaat daar geen vroesende geven.

Kijk, ik ben blij dat het beter gaat voor mij.

Proficiënt.

Hé, dat was je. Ik was geen kerel. Ik kwam met mijn gitaar tegen die monitor

aan het doen.

Dat zag er zo in uw neus lukken. Je trein hierover.

Loons, ik ben echt superblie dat ik aan buiten kon zijn. Echt superblie.

Ik ben toch geen bestaansziger?

Ik moet nog even drinken. Echt gewoon nog even drinken.

Heb jij van die nieuwe pillen gepijt?

Een beetje.

We kunnen ook wel naar huis gaan.

Boys.

Op 3 juni, hè? Ja.

Ik moet nog een keer afkomen naar een show.

Dat is echt mega veel verbeterend.

Ja.

Misschien kan ik een nummertje meedoen. We zijn er nu vanaf. Laat me even

afstand. Zit je nog goed?

Veel repeteren, denk ik. Het is voorop terugkomen, denk ik.

Van de triangle.

Sorry.

Ik was keihard in slaapgeval.

Sorry. Terug met de cerken, hè?

Boys, wij gaan ervan doorgaan.

Het is een lange dag geweest. Ja, sorry, ik ben een beetje moe.

Maar eh,

als jij nog een bassist nodig hebt, dan ben ik er wel aan.

***

Wist ge ze niet dan?

De boys?

De boys, ja.

Anton, kun je nu alstublieft even gaan zitten?

Door u ben ik mijn dochter kwijt en door Romy krijg ik straks levenslang.

Maar het ging toch goed? Je hebt toch ook gezien hoe de jury naar Dennis keek?

En waarom heb jij niet eens gezegd over dat geld?

Jij wilt een tweede dader zoeken naast Julie en Romy biedt zichzelf aan op een

plateau. Omdat ze een jong meisje is. Ik kan de jury veel wijs maken, maar als

die daarmee begint, dan ben ik ze sowieso kwijt.

Werkt het zo?

Moet ik u dat nu echt uitleggen?

Alles wat ik doe, is verkeerd.

Als ik te veel naar beneden kijk, ben ik niet geïnteresseerd.

Als ik hen aankijk, ben ik een psychopaat.

Als ik blij ben, ben ik een comedian.

En morgen mag hij een tweezak van een pix bij komen beschuldigen.

Ik weet niet wat hij allemaal uit zijn botten gaat slaan. Ik wil hier niet voor

opdragen. Dat gaat sowieso niet gebeuren. Als ik klaar ben met dat

stukje boekhouder, dan denkt iedereen dat hij het gedaan heeft. Geloof me.

Sorry voor uw wetenheid, Pixie, maar ik kon er even niks weigeren.

Hoe was het vandaag?

Ik heb voor u ook een hamburger meegebracht.

Die advocaten gaan mij toch niet te zwaar aanpakken, Dennis?

Nee, er kan niks gebeuren.

Als je aan ons afspraak houdt, kan de donkere niks maken.

Ik wil niet dat... Alsjeblieft, jongen.

Ik word hier elke dag met Marian geconfronteerd. Wil jij wel beginnen

zagen over die ondervraging? Sorry.

Ik ben gewoon een beetje ongerust. Ja, dat is nergens voor nodig.

Nee, het is goed.

Echt goed. Ik vind dat een goeie foto.

Als je nu niet herverkozen raakt.

Ja, ik vind het wel klassiek.

Wat bedoel je daarmee?

Nee, nee, niks, kus.

Wat ik niet versta, dat is waarom al die politiekers er willen uitzien als een

gepensioneerde bankbediende.

We kunnen niet allemaal in onze jogging rondlopen.

Allee, er is er een jarig.

Komaan.

Nee. Ja, wel. Speech birthday girl.

Nee, dat doe ik niet. Nee.

Allee. Goh, wie wilt er nog iets drinken?

Ja, Pintje.

Jij nog een thee?

Ja.

Even mijn patatjes afgeten, hè.

Dat is nog rooie. Nee, een goeie.

Al wel?

Al zo zat?

Je zou mij beter wat helpen.

Vind ik dat jij dat heel goed doet.

Heb jij nog een apotheker van jou gezien?

Geen apotheker.

Dat is via het internet.

Hier, wacht even.

Merci.

Je bent daar toch wel wat voorzichtig mee.

Mijn rest is allemaal al op.

Tuurlijk niet.

Hier.

Hebben jullie Marian gezien? – Nee.

Ik ben

blij dat Dieter gaat meenemen.

Dennis. Ik heb bescheidingspapieren klaargelegd.

Het zou fijn zijn als je die straks zou willen tekenen.

Waarom begin je dat nu terug over?

Omdat ik verder wil met mijn leven.

Dat is toch normaal? We zijn al meer dan drie jaar het een.

Dan is dat ineens allemaal zo definitief.

Dat is toch ook?

Ik wil dat eerst op mijn gemak lezen, voordat ik zoiets onderteken.

Die papieren zitten al meer dan een jaar in uw mailbox.

Jeetje, nee, niet doen.

Niet doen.