Original subtitles

Francis Danens en Klara Kovalenko hebben medogeloos een eind gemaakt aan het

leven van twee personen, net op het moment dat hij de aanstaande geboorte

van hun tweeling wilde vieren. Hij heeft bekentenissen afgelegd en de volledige

verantwoordelijkheid op zich genomen. Ik ben hier voor uw mama. Ze gaat zich

burgerlijke partijen stellen, Francis.

Tegen mij.

Kijk, daar staat uw motief. Uw tweelingzus, wiens leven verknipt werd

door het boek dat uw vader over haar schreef. Het is voor haar.

Dat uw vader het vermoogd.

Mijn cliënte is de enige erfgename. En na een respectvolle rouwperiode lijkt

het mij stil aan tijd om de sleutels over te dragen. Ik steek het nog liever

in brand. Wat zegt u? Ik steek het nog liever in brand.

Ik leef niet.

Ik voel me wel een enige graagheid.

Maar je beseft niet dat dit veel groter is dan wat je denkt.

Weet je wel hoe moeilijk dat is geweest voor mij om iemand... Ik ben jij niet!

Ik ben Nina.

Zet je een stalker? Nee.

Nee, sorry. Fuck off.

Voilà.

Bravo.

Ik heb ooit...

Champagne gedronken uit een stiletto van het orgeste van Inko.

Wie is dat? Een actrice.

Bent u vaak in Moskou geweest?

Voor Oekraïne bijna jaarlijks.

Ik gaf lezingen aan de Lomlosov Universiteit.

Fantastische sfeer daar.

Russische vrouwen. Dat zijn de erg gename van de Kozaken. Niet waar?

Na zdravje.

Na zdravje. Ah, Daniel.

Daar heb je een cinema.

On s'en fout des histoires de vieux macho.

Hoort ge dat?

Zo klinkt jaloersie in België.

Wat vond ge van de sfeer op de Lomonosov?

Nee, ik heb aan de Mozo gestudeerd.

Het is niet onverdienstelijk, op vlak van Slavische taal.

Wel spijtig van die boekverbranding. Ja.

De nationalisten hebben naar werken verbrand geleerd aan LGBTQ+. Pas maar op

voor meneer daar, want die weet ook iets van boekverbrandingen. Je hoeft daar

niet over te beginnen.

Weet je dat Francis de eerste uitgave van Het kind met duizend gezichten in

brand heeft gestoken?

Ik was nog een kind.

13 jaar.

Verstandig genoeg om te weten wat je deed.

Maar het was stom om echt de schade aan te richten. Het is goed, je mocht overal

paden. Meneer is beschaamd.

En terecht ook.

Weet je hoeveel de verbrande exemplaren van de eerste uitgave nu waard zouden

zijn? Is er iemand die nog een dessert wil?

Ratis, kom aan voor de lol.

Ik ben niet zo in de stemming voor lol. Ik wel.

Heb je je tong ingeslikt?

We moeten gaan.

Ik had je mama beloofd dat we daarin gingen slapen. Je gaat niet weg, we

hebben nog twee uur.

J'ai un conduit en l'ennemi.

Klara en ik moeten morgen het nieuwe hoofdstuk bespreken.

Dus het is beter als je hier blijft.

Het is oké, baby.

Ga maar. Stuur wel een berichtje als je toegekomen bent.

Tada.

Wacht.

Hier.

Voor als je de laatste uitgaven ook in brand zou willen steken.

Bedankt voor het diner, Daphne.

Met plezier.

Bravo.

Heeft er iemand over de Sey gesproken? Of heb je dat gedroomd? Je bent

monstrueus met hem, weet je dat?

Zijn dat die hormonen die spreken?

Of is dat misschien uw premature moederhart?

Want dat belooft, hè?

Ik weet het niet.

Misschien kun je hier in je vriendenkamer alleen denken.

Goedemiddag.

Heb je ook z'n zin in Bavaria?

Nee, blijf.

Tot morgen.

Doe maar voor mij.

Nee.

Ik ga die aan Flo geven.

Ze waren van z'n man, maar ik ben er niet geraakt.

Moet jij ze? Nee.

Ik moet er geen post-its ophalen.

Ik zou iets willen vragen.

Als dat mag.

Dit is mijn ma.

Waar is ze, mijn ma?

Ze heeft euthanasie aangevraagd.

Echt? – Ja.

Hoe en wanneer gaat ze... – Nooit.

Ik verzet mij daartegen.

Walter. – Die heeft Alzheimer.

Die kan zoiets niet meer zelf beslissen.

Ik heb een goeie jurist nodig.

Ik zelf weet er te weinig van en op het internet blazen ze warm en koud

tegelijk, dus...

Wil je mij helpen?

Ik denk niet dat jij een jurist nodig hebt.

Jawel.

Ik wil weten wat ik moet doen.

Moet ik dat zorgcentrum dagvaarden of in gebreken stellen? Sorry. Dat zijn dingen

die jij... Sorry, Walter. Ik ga u niet helpen. Echt.

Het spijt mij.

Is dat wraak?

Nee.

Dat is tegenovergesteld.

Heeft jij die aan Flo?

Doe daar maar goed veel truffel bij.

Oké, chef.

Waar droom je eigenlijk van, Oscar?

Vlak van werk?

Nee, in je leven.

BMW 5-reeks.

Je had wel nog wat worstel moeten draaien.

Nog acht maanden en ik heb genoeg voor het voorschot.

En op een paneelvlak?

Wat?

Waar droom je van op emotioneel vlak?

Trouwen in een kind, zeker.

Jij?

Goh, ik droom er eigenlijk van om dat allemaal eens los te kunnen laten.

Gewoon vertrekken.

Echt? Maar waar?

Ik weet niet.

Ibiza. Nice.

Ja, zo'n strandje, een beetje wellness.

Samen met jou wakker worden in een luxe hotel.

Ik ben er ook bij, of wat?

Ja.

Misschien krijg je ook korting als we zeggen dat je mijn moeder bent.

Wat?

Niets.

We waren toch aan het zevenen van je biedzaal?

Natuurlijk.

Gaan we anders even wisselen? Ik heb de truffels.

Nee, doe maar voort. Ik moet binnen tien minuten weg.

Dat boek is nog beter met je aantekeningen.

Ik heb me nu ook herkend.

Kop in taart. We vieren het.

Dat is slecht voor mij, Nijn.

Kom.

Zullen we het goedmaken?

Kom aan, naad.

Ik weet dat je niet graag ruzie maakt.

Joes.

I know.

Ik ben nog altijd je moeder, hè.

Wat verwacht jij nou eigenlijk van mij?

Dat ik mijn haar blond kleur?

Het was een hoofddoek.

Kijk, Nathalie, ik heb... Ik droeg zelf

ook een hoofddoek.

Jij?

Wanneer?

Toen ik even oud als u was.

Omdat hij moest.

Ik had altijd het gevoel dat ik een deel van mij moest verstoppen.

Ik wist eigenlijk niet zo goed waarom.

Dus begon ik die minder te dragen als ik naar school ging of als ik bij

vriendinnen was.

En ooit is mijn moeder dat te weten gekomen.

Ik kwam thuis en ze zat in de keuken te wenen.

Ze had zoveel verdriet.

Toen ik haar vroeg waarom ze aan het wenen was, zei ze... Omdat mijn dochter

een hoer is.

Ik was vijftien.

Maar heb jij het je gezegd?

Ik heb mijn hoofd ook gewoon terug aangedaan.

En op mijn achttiende verjaardag heb ik mijn spullen gepakt en... En ben ik

vertrokken.

Maar je hebt je mama daarna toch nog gezien?

Ik zag ze soms op trouwfeesten en begrafenissen, maar... Er was altijd een

afstand.

En dan het feit dat mijn papa niet heeft gewerkt, heeft het alleen maar erger

gemaakt. Shit.

Dat wist ik niet.

Stom is dat we dat allemaal hadden kunnen vermijden.

Moesten wij gewoon meer met elkaar gepraat hebben.

Van de twee kanten, hè.

Zowel zij als ik.

Ik wil gewoon niet dat we op hetzelfde pad gaan.

En het is waar wat er in dat boek staat.

Dat iedereen uiteindelijk op zoek is naar zijn identiteit.

Net zoals dat kind.

En als dat voor u met een hoofddoek is, so be it.

Maar ik wil dat wij vanaf nu met elkaar blijven praten.

Shit of geen shit.

Deal?

Wil je dat ik het doe, mevrouw Zoë?

Nee, André, we moeten alleen doen.

Iets voor de genderreveal.

Wanneer de desmijn, de mois?

Tien dagen, maximum twee weken.

Wanneer hebben ze die uitzoeking bij u gedaan?

De nacht van zijn dood.

En waarom hebben ze dat ook niet gevonden? Ja, Jackie, als je dat niet

weet, dan vind je dat niet. Mijn bibliotheek staat vol, dat weet jij ook.

Kijk eens naar mij.

Ik wist het zelf niet.

Een beetje van dat allemaal tegelijk, denk ik.

Ik heb een cadeau voor je. Hier.

Dank je.

De laatste uitgave.

Ja, oké.

Ik had een andere foto gekozen, maar... Wat is er?

Ik heb twee verkloot.

Wat?

Alles.

Gelijk altijd.

Het zijn er vallen.

Alsof ik ooit gerust ben.

Wat heb je gepakt?

Ze gaan me kapotmaken.

Ze heeft gelijk ook.

Ik heb haar. Wie?

Zo?

Hij was bang.

Van wie? Van jou? Nee.

Van Daphne.

Ze hadden ruzie gemaakt.

Voor de zwangerschap? Nee.

Over die ruzie...

Er zou een dringende motie zijn van de burgerlijke partij. Klopt dat, meester

de Koning de Hooid?

Inderdaad, meneer de voorzitter. Excuseer, meneer de voorzitter.

Wat, meester?

Ik zou graag een incident melden met betrekking tot een van de juryleden,

alsjeblieft. Sorry, confrater. Maar ik heb het woord. Sorry, maar het is van

belang voor uw cliënt. Het gaat over haar dochter.

Oké, doe maar.

Ik heb vannacht een TikTok-post gevonden met betrekking tot de zaak.

Het is inmiddels al verwijderd, maar ik heb het op tijd kunnen downloaden.

Wilt u het zo zien of zal ik het forwarden naar de griffier?

Kan dat?

Ja, dat kan.

En u weet hoe dat moet?

Ja, dat komt in de opdracht.

En waarom zijn we daar niet voorafgaandelijk van verwittigd?

Moest dat?

Moest dat wel, als je een beetje collegaal bent wel, ja.

Het was laat.

Moet je het ontvangen?

Ja. Doe maar.

En u bent zeker dat dit filmpje door een jurylid gemaakt werd?

Nina Beauty's Channel.

Dat is de hendel van de mevrouw in de roze trui, juist daar.

En jij volgt die toevallig.

Ik doe gewoon mijn werk om vaten.

Mevrouw Cornelis, sta eens recht, alstublieft.

Heeft u dat filmpje gemaakt?

Ja, maar... Een beetje luider alstublieft, mevrouw.

Ja, maar ik heb het weggehaald.

Uw actie schendt in grote mate uw belofte van onpartijdigheid.

Ik ga u dus uit de jury moeten verwijderen.

Begrijpt u dat?

Ja, meneer.

Beseft u wel hoe onverantwoord uw gedrag was?

Niet alleen hebt u het vertrouwen van dit hof beschaamd.

Ik begrijp persoonlijk helemaal niet...

Meneer de voorzitter?

Ik was nog aan het woord, mevrouw.

Dat begrijp ik. Maar is het nodig om haar zwaard aan te pakken?

Mevrouw Cornelis heeft ondertussen wel door dat ze met die post een fout heeft

begaan.

Het lijkt me niet nodig om haar ook publiek af te kraken.

Daar had ze dan kunnen aan denken toen ze dat bericht verstuurde.

U heeft gelijk.

Maar het kan geen kwaad om iets milder te zijn met mensen die van de ene dag op

de andere in de spot van een megaproces gesmeten worden.

Niemand is hierop voorbereid, meneer de voorzitter.

Mevrouw Cornelis, u kan beschikken.

U bent met onmiddellijke ingang ontslagen van uw taak als jurylid in

deze zaak.

Dank u.

Goed.

We zullen een half uur schorsen om de jury de kans te geven een

plaatsvervanger aan te duiden.

Zoals werken in het buurtje zonder mijn fucking stiefma.

Ik heb geen tijd gehad, anders zullen we takeaway doen vanmiddag.

Hey.

Schoon gezegd van Nina.

Echt waar.

Dank u.

Ik zou haar graag willen vervangen in de jury.

We gaan erom stemmen.

Waarom?

Ik ben kandidaat.

Frank niet.

Ik heb het hem gevraagd.

Ik zou toch liever hebben dat we stemmen.

Wie is er in u eigenlijk de racist?

Altijd maar toeteren over inclusie en al, maar als het op aan komt, alles doen

om gasten zoals mij buiten te houden.

Dat is niet waar.

Waarom verzet u dan?

Omdat ik schrik heb dat je wrak had willen nemen. Voor Nina.

Voor Nina?

Jordy, ik heb je wel zien kijken.

O, jong zever.

Hij zei gewoon tegen mij omdat ik niet hetzelfde denk als jij.

Omdat ik normaal ben.

Jordy, kun jij papiertjes aantellen?

We gaan stemmen.

Staat u al op huilen?

Sorry.

Je hebt me wel weer staan, Narcissus.

Hoe zal het gaan, confrater?

Ik heb gewoon mijn job gedaan.

Je hebt vooral weer reclame voor jezelf gemaakt.

Niet erg.

We hebben dat allemaal gedaan in het begin.

Uit professionele onzekerheid.

Maar uw job, meester Van Dorman, dat heb je niet gedaan.

Integendeel.

Zo niet.

Dat jurylid met haar video stond aan je kant.

En wat die van je cliënten.

Kun je dat weten?

Ervaring.

Nu riskeert je dat een van die gefrustreerde vervangers daar anders

over denkt.

Wat ik moet doen?

Het gewoon laten gaan?

Nee.

Nadenken hoe je je cliënten daarmee kon helpen.

Kijk, ik ben honderd procent zeker dat zo'n dames onschuldig is.

Maar die Clara...

Aan hoeveel procent ben je bij haar?

Vijftig.

Kun je dat nou zeker weten?

Dat had je moeten beseffen toen je reclame voor jezelf aan het maken

waarde, Rika.

En dan de laatste.

Frank.

Oké, dat is dan acht voor Frank, drie voor Jordi en twee blank.

Proficiat, Henk.

Proficiat. Proficiat.

Ik heb wel mee om te doen. Ja, dat snap ik. Ik ook.

Ja. We hebben nog een kwartier, anders moeten we nu iets zien voor die take

-away. Ja.

Goed lukken.

Dit is fijn costreux. Dit is zo wat van alles.

Broodjes.

Nathalie, ik ben er even niet. Laat het achterna de wiep.

Nathalie? Ik kreeg net een bericht van Smart School dat je al drie dagen niet

naar school bent geweest.

Kun je maken dat je mij terugbelt?

Nina? Doe jij hier nog?

Ik durf niet meer naar buiten.

Het stikt ervan dat het allemaal toeristen zijn. Je hebt toch niet de

hele dag in het toilet blijven hangen?

Ik zal zien of ik een spietenbroodje kan brengen.

Merci.

En mij?

Is dat ça va, met u?

Ja. Waarom?

Gewoon.

Zomaar.

Goed. Dan kunnen we er eindelijk aan beginnen.

Meester de Koning de Hooid, u heeft het woord.

Dank u, meneer de voorzitter.

Als u mij toestaat, zou ik het Hof een stuk willen voorleggen dat mogelijk een

nieuwe licht werpt op deze zaak. Wat voor stuk, meester?

Een brief.

Een afscheidsbrief, meer bepaald.

Een afscheidsbrief? Van wie?

Van Daniel Danens.

Stilte in de zaal, alstublieft.

Rustig.

En waar is die brief, mevrouw? Hier, meneer de voorzitter.

Bodem.

Je had het over een brief, nu kom je af met een boek. Wat is het nu juist,

meester?

Op pagina drie, meneer de voorzitter.

Dank u.

En hoelang heeft uw cliënte dit al?

Dat kan ze niet op de dag juist zeggen.

Ze denkt in tweetallen weken voor de feiten.

Dit is de eerste versie van de laatste druk. Die is een paar weken voor het

feest geleverd in Semmedaar.

En hoe weet u dat?

Dat is de nieuwe cover en de datum staat op pagina 4.

Inderdaad. Mevrouw, komt u eens naar voren, alsjeblieft.

Ik ga u vragen om de eet af te leggen. Ik ga u even uw hand opsteken.

U zweert hierbij de waarheid te zeggen en niets aan de waarheid?

Dat zweer ik, ja.

U mag gaan zitten.

Vertel eens, mevrouw, hoe komt u aan dit boek?

Van Daniel gekregen.

Ja, elke keer als er een nieuwe versie uitkwam van Het kind met de duizend

gezichten, dan kwam hij mij het eerste exemplaar brengen.

Het was een ritueel tussen ons.

Ik heb ondertussen een bibliotheek vol met van die primures.

Maar ja, ik las ze niet meer eigenlijk.

Ik ben al lang niet meer het doelpubliek.

Maar nu, door al die emotie rond het proces, heb ik het boek meegenomen naar

mijn kamer, heb mijn nachtkastje gelegd als een hommage aan Daniel.

Ik heb dan op de titelpagina zijn afscheidswoorden gevonden.

Als u mij toestaat, mevrouw Weber, dan ga ik die brief voorlezen.

Ja. Mevrouw de Griffier, u laat kopijen maken voor alle partijen? Ja.

Allermooiste Alma.

Jij weet wat een sukkel ik ben op vlak van timing.

Dus vergeef mij alsjeblieft ook dit faalmoment, zoals je dit talloze keren

hiervoor gedaan hebt.

Het vooruitzicht om geen vooruitzicht te hebben...

is een geluksgevoel dat ik bijna vergeten was, zedert mijn pathetische

poging tot plagiaat van ons verhaal met een andere vrouw, in wiens blik ik

vandaag enkel nog afkeer lees.

Niets is pijnlijker, Ellie, geloof me.

En ik kijk dan ook al uit naar mijn vertrek naar de andere kant.

Weg van het banale waar ik mij telkens weer lijk te verliezen.

Ik kus je voor een laatste keer in gedachten, maar zal voor altijd

doordrongen zijn van jouw geur die mij leerde hoe echte liefde ruikt.

En dat is getekend met een hoofdletter tegen.

Sorry, maar wie zegt dat hij dat zelf heeft geschreven?

Het is zijn geschrift en het is ook zijn stijl.

Kan u een grafologische expertise van dat document vorderen? Ik laat

onmiddellijk professor Bernhard van de KUL aanstellen.

Vandaag nog.

Excuseer. Ja, mevrouw.

Daniel heeft het handgeschreven manuscript van het kind met de duizend

gezichten aan de Albertina-bibliotheek geschonken.

Dus misschien kan de professor dat als bronmateriaal gebruiken.

Dat is een goeie tip. Dank u wel. Sorry, het is toch heel toevallig?

Dat die brief nu opeens naar boven komt, nu dat uw zoon op de beklaagde bank zit.

Geloof me, meneer de procureur, ik wou dat ik die brief veel eerder had

gevonden. Dan zat mijn zoon daar nu niet. Uw zoon zit daar, omdat hij bekend

heeft. Ja, maar die brief bewijst nu toch dat dat een leugen is? Laten we

daar voor het resultaat van de experts afwachten, oké?

Mevrouw Weber, wat ik mij afvraag was, was u verbaasd om zo'n brief te vinden

van uw ex-wichtgenoot?

Nee, eigenlijk niet, nee.

Daniel had een historiek van stemmingswisselingen.

Grote hoogtes, diepe dalen.

Was Emanus depressief?

Niet gediagnosticeerd.

Maar ik denk ook niet dat hij zoiets had willen weten. Hij was nogal ijdelijk op

dat vlak.

Blijkt dat niet tegenover u?

Nee.

Dat komt omdat wij elkaar zijn tegengekomen op het moment dat zijn ego

in een dieptepunt zat.

En was hij toen al bekend? Niet als schrijver, maar als rockjournalist wel,

ja.

En wij kwamen elkaar geregeld tegen op feestjes in het milieu.

Maar hij interesseerde mij toen niet. Ik vond hem een leeghoofd, Noël Mathieu

ook.

En het is pas toen hij van de een op de andere dag zijn job kwijt was dat ik hem

echt zag, denk ik.

Hij was zijn geliefde imago van enfant terrible ineens kwijt.

Daar ben ik dan verliefd op geworden.

Op zijn authentieke versie.

Op een man die emotioneel heel diep zat.

En die kwetsbaarheid had voor mij iets onweerstaanbaars.

Drie maanden later zijn we getrouwd.

Dat is wel snel.

Ja.

Ik was zwanger van een tweeling.

En Daniel had iets romantisch-conservatiefs. Dus hij wou

absoluut trouwen.

En niet zoveel na de geboorte zijn wij dan met mijn studiebeurs en zijn

ontslagpremie de wereld rondgereisd.

Ik denk niet dat ik Daniel ooit gelukkiger heb gezien dan toen.

Maar goed, hoe gelukkig de kinderen hem ook maakten, hij werd weer onrustig,

miste het succes, de kick van het erkend te worden.

En heeft hij daarom het kind met de duizend gezichten geschreven?

Nee, het was complexer dan dat.

Hij is eerst opgenomen geweest.

Opgenomen waarvoor?

Overdosis, heroïne.

En was dat een bewuste daad van hem?

Mevrouw, was dat een bewuste daad van Daniel?

Hij zei van niet, maar die dosis was wel heel hoog.

Hij voelde zich enorm schuldig en dan is hij beginnen schrijven aan een boek in

het ziekenhuis.

Als een soort therapie?

Nee, voor onze dochter.

Zoé.

Dat kind was helemaal van slag na wat haar papa had gedaan.

Het is inderdaad merkwaardig dat het boek alleen over uw dochter gaat,

terwijl jullie toch een tweeling hadden.

Ja, maar wij zaten nogal Freudiaans in elkaar als gezin. Zo was hij de favoriet

van Daniel en Francis was meer een moederskindje.

Papa zag mij ook gewoon op een andere manier.

Meneer Danas, we gaan uw moeder nu aan het woord laten.

Meneer de voorzitter, als u mij toestaat.

Het boek werd onmiddellijk een immens succes. Al dat bij de eerste druk,

klopt? Ja, ja.

Hoe reageerde uw man daarop?

– Ex-man.

Ex-man. Mijn excuses.

Voor Daniel was het alsof hij de intellectuele lotto had gewonnen.

Hij werd op handen gedragen door zowel critici als het publiek en de wereld lag

ineens weer aan zijn voeten.

Hij had niet echt reden meer dus om neerslachtig te zijn?

Nee, niet echt, nee.

Maar goed, hij was wel zijn kwetsbaarheid kwijt.

Hij kon terug het enfant terrible uithangen.

Deze keer nog groter met alles erop en eraan als een culturele rockster.

Trucs, vrouwen, leugens.

Veel leugens.

Ja.

En zijn succes was het einde voor ons als koppel.

Was u jaloers op zijn succes?

Ik jaloers? Nee.

U was in der tijd toch ook een literaire belofte met uw dichtbundels. En daarbij

nog de jongste professor narratologie ooit in België. Ja.

Maar goed, ik zou niet weten wat dat ermee te maken heeft.

Omdat ik het gevoel heb dat u hier oude rekeningen met de slachtoffer wil

vereffen. In de hoop uw zoon daarmee te helpen.

Meneer de procureur, ik ben vandaag naar hier gekomen met een brief.

Een brief die ik eigenlijk veel liever niet had gekregen.

Omdat ik dacht goed te doen, omdat ik dacht u te helpen. Maar nu is het

resultaat dat u die brief gebruikt voor een soort vivisectie op mijn leven, op

mijn gezin.

Meneer de voorzitter, ik kan u misschien toch even schorsen. Ik denk echt dat

mijn cliënt een breek nodig heeft.

We zullen passeren voor de lunch.

Zelfmoord. Stel je voor, al dat gedoe, dat proces, al die pijn. Voor wat? Voor

niks in feite. Voor niks? Hij is jou voor die familie. Is hij niet voor niks?

Ja, ik bedoel dat niet zo. Sorry.

Ik heb meer lijden met die vrouw. Eerst haar zoon, dan je brief.

Die vrouw gaat door een hel.

Je ziet dat.

Volgens mij is hij gewoon haar ex altijd graag blijven zien.

Ja, maar als het dan toch om zelfmoord ging, waarom heeft die zoon dan

toegegeven dat hij het gedaan heeft?

Misschien omdat hij echt dacht dat zij een vriendin het gedaan had.

Die botox had hij in haar valies.

Nee jongen, dat is wel echt niet goed van die brief. Die is echt blijkbleek.

Ja, wat wil je? Dat is het soort brief dat je niet wilt horen van je eigen

vader. Ik vond hem anders wel schoon, die brief.

Voor altijd doordrongen zijn van jouw geur, die mij leert hoe echt de liefde

ruikt. Het is toch klasse?

Mag ik even naar het toilet, alsjeblieft?

Kom.

Rap Mexicano?

Ja. Ik koek ene met extra ayaans, dus wel.

Ja, voilà.

Deze.

Surimi? Ja, vol.

Hoezo? Dat is niet zo simpel.

Wat is er niet moeilijk aan iemand die drie dagen school post en dan tegen haar

moeder overliegt? Doe eens chill.

Ik kan niet chillen. Echt, laat het.

Ga je naar Pokémon?

– Ja.

Merci.

Moest jij niks hebben?

Ik had niet zoveel honger.

Nina? – Ja?

Het is Jordi.

Dat is Rimi.

Weet je dat?

Ja.

Voor te drinken zal het wel van het kraantje zijn.

Dat is meer.

Ik heb toch geen dorst.

Lekker?

Ja. Alles met mayonaise is lekker.

Het zou toch geen moord zijn?

Nee. Ik denk dat de schrijvers een zelfmoord hebben gepleegd.

Iedereen vindt mij een klootzak.

En jij?

Misschien niet meer.

Voelt u zich al wat beter, mevrouw?

Ja, dank u, meneer de voorzitter.

Ik heb iets kunnen eten.

Wat ik mij tijdens de pauze heb zitten afvragen waarom, schreef...

Meneer Daan, is die brief eigenlijk aan u? Jullie waren toch gescheiden?

Na de scheiding ben ik verveld tot een soort moederfiguur voor hem.

Hij kwam nog steeds naar mij met zijn meest intieme problemen en ik denk dat

hij mij nodig had om hem af en toe terecht te wijzen of om hem te troosten

of zo.

Zegt u nu dat hij niet gelukkig was bij mevrouw Lebec?

Nee, meester, dat wil ik zeker niet gezegd hebben. Ik denk dat Daphne heel

goed was voor hem.

Hij kon zich weer heruitvinden bij haar.

Voor een tijdje dan toch.

Voor een tijdje, ik mag het hopen. Ze verwachten een tweeling samen.

Ja. En het feit dat hij weer kinderen wou, vond ik fantastisch.

Maar het had ook iets triest.

Waarom triest?

De euforie verdwijnt even snel als dat ze gekomen is.

Vanaf dat de fantasie weer werkelijkheid wordt.

Ja, maar wat wil u nu beweren? Dat hij dan...

spijt had van de zwangerschap?

Ik weet het niet. Misschien wel, ja.

Dan moet u mij wel eens uitleggen hoe het komt dat hij dan zo'n opzichtige

gender reveal gaat organiseren als hij dan zogezegd spijt zou hebben van die

zwangerschap. Omdat Daniel iemand was van de grote woorden en van de pathos.

Maar diep van binnen borrelde er iets anders.

Daniel zat vol zelfhaat.

Zeker de dagen voor zijn dood.

En dan heeft niemand daar iets van gemerkt, behalve u dan?

Dat weet ik niet. Ik was niet in zijn middag.

En hoe drukte meneer Danens die zelfhaat dan uit, volgens u?

Als hij in zijn brief schrijft dat hij de afkeer in Daphne's ogen kon lezen,

dan vind ik dat... De authenticiteit van dat stuk is nog niet bewezen, mevrouw

Weber. Rustig, mevrouw. Het is niet nodig om u zo op te wiepen. Hij heeft

die zelfhaat ook letterlijk uitgesproken in spraakberichten.

De spraakberichten van Daniel Danens en mijn cliënten zitten in het dossier,

meneer de voorzitter.

Dan gaan we daarnaar luisteren.

Altijd voicemail.

Leel maar.

Pak nu toch op, Ali.

Kan je meer?

Jij alleen weet er wat van in, denk ik.

Goed, nu.

Sorry.

Sorry voor alles wat ik gedaan heb, denk ik.

En hoeveel van dat soort berichten hebt u zoal gekregen, mevrouw?

Vier of vijf.

Dit is de laatste.

Dat bericht dateert van de veertiende. Exact één week voor de feiten.

U hebt nu zelf kunnen horen hoe depressief Daniel Danens was in de

aanloop naar de gender reveal.

Zijn afscheidsbrief is dan ook geen echte verrassing, wat mij betreft.

De timing van die brief...

Komt voor mij iets te goed uit voor de beschuldigden die, en vergeet dat vooral

nooit, dames en heren van de jury, bekend hebben en betrapt werden met het

moordwaar.

Zijn er nog vragen voor mevrouw Weber?

Dat mag u beschikken, mevrouw.

We gaan de debatten schorsen tot het verslag van professor Beernaert.

De beschuldigden mogen worden buitengeleid.

Nina?

Nina.

Mevrouw Geurt, ze heeft drie uur op de gang moeten staan.

Dat kan toch niet?

En hoe vind je dat ze op praat met mij?

Nathalie, naar haar zomaar. Nu. Niet zo doel voor mijn vrienden.

Ga je stoppen met liegen? Waar zit je al drie dagen?

Kun je ons even sluiten? Heerlijk.

En?

Komt gebrust, mannen? Wat zit er in die veepad?

Dat is geen fruit dat ik krijg.

Mama, dit is echt niet oké.

Ah ja, want nu ben ik nog een kwaad ook. Jij vernedert mij waar mijn vrienden bij

staan. Nee, meisje, dat ga ik niet pakken.

Jij gaat er niet het slachtoffer voor spelen.

We hebben dit al drie dagen gezien. Jij laat me dat niet eens uitleggen. Wat

uitleggen, hè? Dat brossen om shit te vapen, oké? Ik bros niet, ik protesteer.

Ik mag de school niet meer binnen met mijn hoofd toe.

En?

Vind je het een moeite?

Kom aan, Nathalie, vind jij dat zelf niet een beetje stom? Jij vindt dat

stom, maar ik niet.

We gaan er thuis rustig over babbelen. Nee, ik ga niet mee. Ik blijf bij Reba

slapen vanavond.

Dat zullen we goed zien.

Weet je, ik ken ze niet. Maar je bent exact dezelfde als je moeder.

Nathalie, komaan.

Lady.

Jordi, het gaat niet goed met haar. Hé, hé.

Hé, wat scheelt haar, meisje?

Ze heeft overal pipi gedaan. Mijn man werd ineens slapgelijk.

Wat heeft ze gegeten?

Nee, niks.

Wakker? Wat is er gebeurd?

Ze heeft hier chocolade op gegeten op de salontafel.

Wat? Helemaal?

Ja. Kom, we gaan vluchten.

Hey.

Hey.

Oscar?

Mama. Manoke, ik ben even bezig, schat.

Waar is het paswoord van de iPad?

Is Domien al klaar met zijn huiswerk? Nee.

Geen schermen voordat jullie klaar zijn. Maar Domien doet expres straat.

Domien, je zus niet pesten, hè.

Manoke.

Heb jij Oscar nog gezien?

Wie?

Die meneer die met papa werkt.

Nee.

Kom maar.

Kom maar, ik wil dat.

Kom maar, lady. Kom maar.

Ik hoop dat ik in mijn volgend leven meer karakter heb.

Meneer? Sorry, je honden zijn hier.

Jordi? Wat echt?

Shit, maat. Ça va, meneer?

Ja, ik ça va.

Mijn hondje heeft een chocoladevergiftiging.

Hij heeft de maagspoeling nodig.

Wacht hier. Ik ga direct de huur ervan halen. Wacht even.

Ze moet een paar dagen naar het infuus om haar hierin op te starten. En als dat

lukt, dan komt alles goed.

We zullen haar dat naar het dierenkliniek laten overbrengen.

Oké.

Merci, hè. Gaat het, hè?

Echt, hè?

Dat gaat wel niet op je ziekenkast, dat transport.

Is ze verzekerd?

Lady? Nee.

Bestaat daar een ziekenkast voor honden?

De privé doet dat.

Nee, ik heb dat niet.

Je kent geen regels voor je dierenarts.

Ik moet hier nog geld.

Kan ze hier niet blijven? Je schip stopt om zeven uur.

Ze kunnen zelfs hier blijven, maar daarna moet ze wel echt... Nee, oké.

Ik ben terug om zeven uur.

Kwart voor zeven.

Kwart voor.

Oké, is goed.

Morgen vooral niet blij zijn.

Oké?

Niks. Dat is geen glimlach.

Denk Zwitserland.

Neutraal.

Ik zal proberen.

Ik ben helemaal hyper.

Ja, dat begrijp ik. Dat is normaal.

Maar misschien kun je onze 21, 22, 23 proberen als de expert zijn conclusie

voorleest. Ik zal proberen.

Of iets anders.

Maar ze mogen vooral niet denken dat je blij bent dat Daniel zelfmoord gepleegd

heeft.

Oké?

Francis? Het is oké, klaar.

Ik ben het. Daniel.

Mag ik even zitten?

Waarom? Gewoon om te praten.

Praten? Waarover?

Zeg maar.

Literatuur, bitcoin, sterfbeelden.

Ja, nou.

Daniel, ik wil dat jij nu weggaat.

Ja, nou. Ik dacht het al.

Het was iets aan uw toon toen ik over uw vroegere universiteit sprak.

Er zat een soort bitterheid in.

Hier.

Ken je toevallig een escort-site die contactgrazen ook wel zetten?

Contact rood licht volgens Google Translate. Een escort-site voor Mosew

-studenten die wat willen bijverdienen.

wat je met je gezichtsherkenning allemaal kunt doen vandaag.

Franses heeft mij dat geleerd.

Dat is ironisch, toch?

Ik vind je een pak matuurder met donker haar.

19 uur, maar geweldiger, toch?

Wat wil je van mij?

Ik ga echt niet met u. – Waarom niet?

Ga weg.

Is het door Francis?

– Stop hiermee. Die zit tot morgen te janken bij z'n mama. – Stop hiermee,

Daniel. Uit mijn kamer.

Dat is waarschijnlijk zij die.

Uw rekening betaald.

Hoeveel rekent Germaan in feite?

Ik zal het u willen betalen. Kom.

Ga weg, amantent!