Original subtitles

Francis Danens en Klara Kovalenko hebben medogeloos een eind gemaakt aan het

leven van twee personen, net op het moment dat hij de aanstaande geboorte

van hun tweeling wilde vieren. Hij heeft bekentenissen afgelegd en de volledige

verantwoordelijkheid voor de dubbele moord op zich genomen.

Er was

dat voor of na de botox

-contaminatie? Peu de temps après.

Als die Russische zo voortdoet, ga ik zelfs niet meer moeten pleiten. Maar ik

ga wel die kwezel uit de jury proberen zetten. Ik zou haar toch graag houden.

Wacht even, stop, Raska.

Dat is mijn man dat dat allemaal maakt. Serieus een geluk, zeg.

Soms moet je de mensen gewoon hun gevoel gunnen.

En niet altijd alles proberen oplassen.

Wij vieren straks de verjaardag van mijn mama. Ze wordt 82.

En die voelt nog elke dag de kruiswoordpuzzel van de standaard in. Ik

ga de papieren laten opmaken.

Welke papieren?

Je weet welke.

En jij weet ook dat ik dat niet aankan. Dat boek heeft er mentaal al zoveel

gekost.

Dank u wel.

Wat is de naam?

Voor Daphne.

En geen cliché, alstublieft.

We kunnen.

O, pardon.

Goedemorgen.

Ken je de serviceplaats?

Nee? Wat een pijn.

Mijn naam is Diego en ik heb mijn oorlog verliezen na een oorlog.

Sorry, ik ben verantwoordelijk.

Welkom.

Zit je, alstublieft.

Sorry, ga maar.

Met Thomas maken we regelmatig feestjes. Soms is het een beetje...

Mijn lief, alles hier is voor jou. Niets beter dan het beste van het

beste voor jou.

GELACH

Het is jouw wedstrijd, Zoë.

Ik ben hier om jou te houden.

Ik had al gezegd dat we ze naar Colombia moesten laten gaan.

Maar dat is niet zo belangrijk. Ik heb Ilric gevraagd om ze te restaureren.

Of om een nieuwe te maken.

Weet je hoeveel die kost, die 0,5 van jou? Ja, ik ga zelf betalen.

Zoë?

Zoë, ik zou graag willen dat we praten.

Oké.

Laat me niet!

Gaat het goed, heb je z'n aandacht?

Oké, luister me goed, want ik zal het niet twee keer zeggen.

Ik begrijp dat het voor jou moeilijk is om mijn relatie met je vader te

accepteren. Maar ik zal me niet verantwoorden of verantwoordelijk zijn

om hem te houden. Want wat we leven is echt en het is mooi.

Het is ik die je steunt en ik ben er klaar mee.

Je bent pathetisch.

Je bent een caricatuur van jezelf geworden. Je kast alles.

Alles wat je interessant, mooi en lief vindt in mijn ogen.

Dan heb je nog het keuze.

Of je accepteert de situatie en we gaan vooruit.

Of je gaat weg.

Je gaat weg van hier.

Sorry, Dede.

Stop, dame.

Stop.

Ja.

Ik zal je niet noemen mama.

C'est l'heure, Madame Zoé.

Is dat wat je zoekt?

Je moet van mijn spullen afblijven.

Ik heb gisteren gezien in Skateberg.

Wat is er aan de hand, Nat?

Jij snapt dat toch niet?

Probeer maar.

Dan ga je beginnen over radicaliseren en zo. Dat boeit niet.

Weet je wel waar ik op moet wekken om hier vanaf te geraken?

Zelfs tegen mijn eigen familie.

Welke familie?

De invisibles.

Waarom denk je dat ze invisibel zijn?

Ze willen mij niet meer zien. Maar zie je dat je dat niet snapt?

Die hoofddoek, dat is niet om gelovig te willen doen.

Dat is om te tonen wie wij zijn als community.

Mama, we hebben kleur, hè?

Ja, er zijn er die decor aanlezen. En er zijn er ook die gewoon maar wat scheten

en blowen. Maar wij zijn fier op wie wij zijn.

En die hoofddoek, dat is een deel van onze identiteit. Je kunt dat niet zomaar

afpakken. Ik wil je dat niet afpakken. Maar je beseft niet dat dit veel groter

is dan wat je denkt.

Weet je wel hoe moeilijk dat is geweest voor mij om... Ik ben jij niet!

Dat is waar.

Maar ik ben nog altijd je moeder.

En ik verbied je om dit te dreigen.

Sorry.

Maar dat is voor niemand gemakkelijk.

Zeker niet voor haar.

Je mama was iemand die altijd zo vol enthousiasme naar de dingen keek. Vol

levendigheid. Sorry, Erna, maar... Je spreekt al over haar in de verleden

tijd.

Nee, je hebt gelijk dat je die opmerking maakt. Het was niet zo bedoeld.

Ik heb gelezen dat een dieet van noten en spinazie een positief effect gaat

hebben op Alzheimer. Noten en spinazie?

Walter, ons ma heeft euthanasie gevraagd. En kurkuma.

Kurkuma zou het proces zelfs kunnen omkeren.

Bij muizen.

Stap er mee.

Alzheimer is spijtig genoeg onomkeerbaar, Walter.

De wetenschap heeft nog altijd geen... Hoe kan ze dan beslissen?

Als ze Alzheimer heeft.

Beginnende Alzheimer.

Ver genoeg. Je hebt het zelf gezegd. Ver genoeg om niet meer te beseffen wat ze

zegt, lijkt mij.

Maar als je er zo over denkt, misschien moeten jullie eerst nog eens goed met

elkaar praten en overleggen. Nee, alles is al gezegd.

We gaan dat niet doen hierna.

Ik zou het apprecieren dat je vanaf nu haar dieet aanpast.

Kleine, maak het niet moeilijker dan het is.

Sorry, kijk, ik moet weg.

Voila.

U zegt u bedankt aan Zoë voor de verantwoordelijkheid?

Zijn noviciën zouden we nooit hebben verlaten.

Zeg je dat het een mooie renovatie is?

Of heb je het zelf gedaan?

Met Daphné.

En een paar Polo's.

En het geld van Daniel Danes.

Ja, ook ja.

Hey Zoë.

Hey, dag Zoë.

Hey Zoë girl.

Hi Zoë, ik ben Nina.

Dag meisje.

Meisje.

Schrijft zij uw dialogen nu?

Ik wil hier echt zijn voor u vandaag.

En ik wil hier niet zijn, maar het moest van de procureur.

Waarom eigenlijk?

Ik ga proberen om u dingen te doen, zeg, die nadelig zijn voor Francis.

Wij moeten dit samen doen, hè.

We gaan hier als familie door.

Francis heeft ons nodig, u ook. Jill, mama, ik ben hier.

Voor Francis, voor de familie.

Jij moet stoppen met te zeggen dat je hier voor mij bent. Daarvoor ben je tien

jaar te luid.

Waar is hier de trap?

Langs daar.

Heeft u een minuutje?

Zoe, ik ben Nina.

Goeiemorgen allemaal.

Goeiemorgen.

Ik heb broodjes bij van bij ons in de zaak. Als we die broodjes van hier

blijven eten, gaan er slachtoffers vallen.

Ik heb vies vlees, vegetarisch halal ook.

Inshallah.

Je hebt er precies je werk van gemaakt?

Dat is mijn man dat dat allemaal doet.

Wat zijn deze?

Dat is vitello donato.

Aisha, ik wou nog vragen. Wil jij alsjeblieft aan de voorzitter vragen om

vandaag op tijd te stoppen?

Het schooltoneel van mijn dochter begint om vijf uur.

Ik zal het vragen. – Dank je.

Hier, pak maar, want ik heb nog genoeg voor de lunch.

Amai. Een goed notenbootje. Dat is een specialiteit van het huis.

De klap, helaas, maakt wel wat speciaals.

Oei.

Maar dat is misschien omdat Gailie en Surimi gewend zijn.

Was dat een steek? – O, ik zou niet durven.

Walter? – Het is alsof ik het gehad heb.

Zijn ze er zeker? Zou je geen fonds leggen?

Ik denk echt dat het een heftige dag wordt met die dochter straks. Ja, met

die yoga-sneester.

Je zou betere medelijden hebben met die vrouw.

Al die instellingen.

Ze hebben haar toch niet verplicht om al die indruk te pakken?

Ja, maar die heeft het echt niet zo makkelijk gehad.

Te veel geld of wat?

Nee, die heeft keihard zitten vechten tegen een eetstoornis.

Oei, een eetstoornis.

Gelukkig zitten we hier met een expert.

En Frank?

Alsjeblieft, zeg.

Ik stop ermee. Allee.

Hey, Nina.

– Hey.

Klaar.

Heb je Russisch geleerd in de gevangenis? Er zit een Russische dealer

op mijn gang.

En?

Wat is je antwoord?

Je vroeg of je kaas mocht eten uit mijn kont.

Fucking Alec.

Christus.

Clarko Valenko.

Was jij met mij trouw?

We moeten eerst uit deze shit geraken, Francis.

Dat is een nee.

Nee.

Nee, dat is geen nee, baby.

U bent juffrouw Zoe Iphigenia Sylvia Danos?

In de microfoon graag voor het verslag.

Ja.

Steekt u even de hand op voor de eet?

U zweert hier bij de waarheid te zeggen en niets aan de waarheid?

Ik zweer het, ja.

En waarom lacht u?

Zienuwe, sorry.

Ik begrijp dat het emotioneel zwaar voor u moet zijn wanneer uw broer beschuldigd

wordt van de moord op...

Uw vader.

En op Daphne?

Ja, excuseer, natuurlijk.

Goed, meneer de procureur, u hebt erop aangedrongen dat juffrouw Daanens

vandaag verhoord zou worden. Ja, inderdaad, meneer de voorzitter.

Na al wat ik de voorbije dagen heb gehoord, denk ik dat het belangrijk is

voor de jury om een duidelijk beeld te hebben van de merkwaardige dynamiek die

binnen de familie Daanens speelde.

Door haar intieme banden met zowel de mogelijke daders als beide slachtoffers,

denk ik dat mevrouw daarvoor het best geplaatst is. Niet waar, juffrouw?

Als u dat zegt.

Ja.

U bent de tweelingstus van Francis Damers? Ja.

Hoe was jullie band?

Goed. Perfect.

Twee koeken uit één deeg, zei papa altijd.

En wat dacht u toen u hoorde dat hij de moord op uw vader bekende?

Ik kon dat niet geloven.

Ah nee?

Waarom niet?

Mijn broertje is daar veel te zacht voor.

En hij zag papa echt graag.

U niet dan?

Dat is meer wisselvallig.

Turbulent soms.

Turbulent hoe?

Ja, wij lijken op elkaar.

We hebben dezelfde passies.

Dezelfde passies?

De welke?

Schrijven? Nee, niet schrijven, nee.

Nee, drugs.

Uw vader heeft wel een boek over u geschreven.

Jij dan nog een peststeller ook.

Wat vond u daarvan?

Dat was cool, ja.

Niet elke dochter krijgt een 219 bladzijden lange liefdesbrief van haar

vader.

Nee. En wat vond uw broer daarvan?

Want die heeft zo geen liefdesbrief gekregen.

Papa en Francis hadden een ander soort vibe.

Meer competitief.

Conflictueel ook? Nee, elkaar constant uitdagen om beter te worden.

En met resultaat. De boeken, de game, de manga's blijven maar verkopen.

Terwijl u in het middelpunt van de belangstelling stond.

Was hij dan nooit al hoers?

Nee.

Francis heeft altijd aan mijn kant gestaan.

Mij beschermt ook.

Beschermt? Tegen?

Alle shit.

Shit? Welke shit?

Gelijk alle shit.

Zo zitten tweelingen in elkaar.

Ja, meester.

Dank u, meneer de voorzitter.

Zou u kunnen vragen aan de getuigen welke impact het succes van het boek op

haar eigen leven had?

Juffrouw?

Op mijn eigen leven?

Dat was leuk.

Ja.

We zijn eens daarmee gaan wonen. Een kasteel.

Ik kreeg alles wat ik wou.

Behalve een hondje. Francis is allergisch.

Er is sprake van diverse opnames in de psychiatrie sinds het uitkomen van het

boek.

Misschien was gebombardeerd worden tot symbool van uw generatie toch iets te

veel voor u. Ik geloof niet in symboliek.

Zou het kunnen dat u wraakgevoelen zat tegenover uw vader voor het uitbrengen

van het boek?

Jij wilt gewoon graag weten of ik papa zou kunnen vermoorden.

En?

Ik ga daar zeker over gefantaseerd hebben, maar dat doen alle kinderen

niet.

Nee.

Dan ben ik heel blij voor jou.

Maar voor je foute conclusies gaat trekken, ik had natuurlijk een veel

groter motief om hem niet te vermoorden.

Ik zou Daphne nooit pijn doen.

Hoe was je relatie met je stiefmoeder?

Dat woord hoor ik niet graag.

Ah, je therapeute dan?

Ja, ook.

Was er nog iets anders?

Dat zou je niet begrijpen, denk ik.

Probeer eens.

Ja, maar nee, want u wil iets horen dat er niet is. Iets sappigs.

Iets sappigs?

Dat is toch wat uw cliënt ervan probeert te maken.

Je hebt een verlewichtige missie.

Mevrouw.

Daphne en ik hadden iets moois.

Iets puurs.

Bent u bekend met het fenomeen overdracht in therapie, juffrouw?

Ja. Dat dacht ik al. Zou u dat eens eventjes willen uitleggen voor de jury?

Daar kunt u ongetwijfeld beter.

Dank u.

Overdracht is eigenlijk het fenomeen waarbij een patiënt zijn gevoelens

projecteert op zijn of haar therapeut.

En in veel gevallen wordt dat verward met verliefdheid. Dat is waar, juffrouw.

Dat is geen oninteressante vraag van meester Stoek.

Zoedanus, was u verliefd op Daphne Lebec?

Ik zie hier absoluut het nut niet van in, meneer de voorzitter. Ik probeer

gewoon de relationele context te begrijpen tijdens de feiten.

Met wat?

Roddels en insinuaties?

Nee, ik insinueer niet.

Ik vraag mij gewoon af of Sueydaan eens mogelijk een probleem had met de relatie

van haar vader en de therapeuten voor wie zij zelf gevoelens had.

Nee, ik had geen enkel probleem met uw relatie.

Iris wel.

Het gaat niet over mijn cliënten, het gaat over u.

Dus u vond het oké?

Dat uw vader een relatie begon met een vrouw waarmee u iets puurs had.

Ik was oprecht gelukkig voor hem.

Ja, maar toch niet gelukkig genoeg om naar een huwelijk te gaan, blijkbaar.

Ah, maar dat was een agendaprobleem. Ik was op vakantie.

Agenda. Ik heb het anders gelezen.

Je moet nu alles geloven als ze op de socials zeggen, hè, meneer.

Meneer de voorzitter, als u mij toestaat... U hebt het woord, meester.

U zei daarnet dat de zus van Daphne problemen had met haar relatie met uw

vader. Kan u dat eens uitleggen?

Iris vindt ons snops.

Rijke luizen met luxe problemen. Allee, geen echte problemen. Sorry, maar dit

kan ik nu toch echt niet laten passeren?

Meester Sturck, mevrouw is aan het woord. Ja, maar ze doet alsof ze weet

wat mijn cliënte denkt. Iris heeft dat zelf een paar keer tegen Daphne gezegd.

Tegen mij ook trouwens. Ze vond papa geen goeie match voor haar zus. Maar nu

doet ze het weer.

En waarom vond ze dat uw vader geen goeie match was voor haar zus?

Omdat ze niet dezelfde waarden hadden.

Omdat miljonairs niet zouden weten wat solidariteit betekent. Zijn succes

vonden ze ook verdacht.

Ik denk dat Iris gewoon bang was dat haar zus verliefd was op de literaire

vedette, op de fame, meer dan op de man.

Juffrouw, uw gedrag is volstrekt onaanvaardbaar.

Ik eis dat u uw verontschuldigingen aanbiedt.

Mijn excuses.

Ja, niet aan mij. Aan mevrouw.

Sorry.

Heftige zitting, toch?

Ik zou het niet weten.

Ik ben in slaap gevallen.

Jij vond dat ook grappig, zeker?

Wat? – Dat is juist.

Van die seriemie.

Nee. Ik had medelijden mee.

Je moet je medelijden niet hebben.

Toch wel.

Ik wilde het alleen niet aanvaarden.

Wat is het? Ben jij priester in bijberoep?

Dan geef ik je zo de absolutie.

Absolutie voor wat?

Ik weet dat niet.

Is dat waar je zo over schaamt?

Nog eens een vetklep.

Zou je verdacht maken?

Zeggen dat hij wraak wil nemen op papa?

Ja, dat weet ik niet. Maar de voorzitter had gevraagd om niet over de zaak te

spreken. Anders moet je je uit elkaar halen.

Ik heb geen probleem, sorry.

Hé, baby, het is oké.

Chill.

Zie je wel?

Ik wist het.

Wat?

Dat was een zelfmoordpoging van Zoë die dacht dat haar pa trouwde.

Dat was helemaal geen vakantie. Ja, typisch.

Alles oké met jou?

Ja.

Waarom?

Je bent er precies niet echt bij vandaag.

Het zijn die kinderen.

Hoe luchtig het is om zo over de dood van hun vader te praten.

Zo luchtig vond ik dat niet.

Die zoon die zegt dat hij me heeft gegokt met een botox.

En die dochter die erover fantaseert.

Ik vind dat... Sorry, ik vind dat krapuleus.

Maar je weet toch wat een façade is?

Je ziet dat die kinderen zich super slecht in hun vel voelen.

Maar dan nog.

Er zijn toch dingen die je niet zegt.

Juffrouw Danes.

We gaan het vanaf nu respectvol en beschaafd houden.

Dank u wel.

Excuseer. Ja?

Zou het mogelijk zijn om vandaag op tijd te stoppen?

Sommige juryleden hebben nog andere verplichtingen.

Mevrouw, uw vraag is een beetje ongepast.

Het is de taak van een jurylid om de debatten te volgen, ook al lopen die

uit.

Met alle respect, meneer de voorzitter, maar ik ga toch moeten aandringen.

Wij zijn gewone mensen met nog een leven hierbuiten.

Het lot heeft ons aangeduid om voor 40 euro per dag over het leven van andere

mensen te oordelen.

U hebt daar een job van gemaakt.

Wij niet.

Dus dan lijkt het mij niet overdreven, of ongepast zoals u zegt, om een klein

beetje respect terug te vragen en ons op tijd naar ons leven hierbuiten terug te

laten keren.

Ik zal zien wat ik kan doen.

Dank u wel, meneer de voorzitter.

Meneer de procureur.

Mevrouw Daanens, u bent na uw vakantie direct ingetrokken bij het Nieuw Koppel.

Ik woon daar al sinds mijn jeugd. Dat is mijn thuis.

Sneer. Kom.

En wat vond u toen uw vader u thuis aan zijn nieuwe echtgenote had gegeven?

Romantisch.

Daphné was zijn prinses en prinses moet een kasteel hebben.

En uw broer, wat vond hij daarvan?

Dat kunt u toch aan mijn broer vragen? Nee, ik vraag het aan u.

Prima, denk ik.

En hoe verliep dat daar dan in, samen met haar, met de nieuwe

gezinssamenstelling? Goed.

Harmonieus.

Toch bent u niet lang gebleven, heb ik gezien.

Zeven maanden en tien dagen. Lang genoeg.

Dat is uiterst precies, mevrouw.

Mijn geheugen is mijn superpower, meneer.

En wat was dan de aanleiding voor dat plotse vertrek?

Niks speciaals. Ik had gewoon nood aan vakantie.

Wat een lange avond, hè?

Hey, Nachtwonk is gewoon gaaf. Game of Thrones, het volledige laatste seizoen.

Oké. Maar eerst een voorfilmpje.

Nee, toch niet van die oude cringe-familiedingen.

Nee, tegenovergesteld in feite.

Wat is dat?

Game of Thrones, maar dan in het echt.

Dit zijn uw toekomstige broers.

Of zus.

Daphne is dertien weken ver.

Ik ga champagne halen. Nee, ik ga wel.

En dan bent u dus maar op wereldreis vertrokken.

Wereldreis is een groot woord voor een wellness resort op Saint-Lucie voor 1200

dollar per dag.

Saint-Lucie? Dat is wel de andere kant van de wereld.

Ik wou de aanstaande ouders hun geluk niet verstoren.

Zou het kunnen dat u jaloers was?

Jaloers? Ja.

Op de tweeling, de baby's. Op de kindjes?

Ja.

Maar ik ben speciaal heen en weer gevlogen voor de baby shower.

En uw broer?

Wat vond je broer van de zwangerschap?

Hij was vier.

Ze hadden hem gevraagd om beter te worden.

Ja. En u hebben ze niet gevraagd om beter te zijn? Ja. Nee.

Dat is niet zo mijn ding.

Juffrouw Danes, is het niet gewoon de moment om toe te geven dat u jaloers was

op het meterschap van mijn cliënten? Dat is gewoon niet waar.

Nee? Waarom hebt u dan vlak voor de moord nog zo'n scène gemaakt?

Wie zegt dat?

Daphne. Daphne is zelf tegen haar zus gaan zeggen dat u daar in alle staten

was, over uw toeren. Ze was zelfs bang voor u. – Bang?

Zeg ze. Ja? – Daphne.

Is dat waar, juffrouw?

– Ik... Sorry, ik weet dat niet meer. Ik weet niets meer van die ene middag. Nee,

ze is wat wazig waarschijnlijk.

Ja, dat is dan typisch iets voor tweelingen, want bij hen is het ook

allemaal wazig.

Ik zei daarnet niet dat uw geheugen uw superpower was?

Ik had een beetje te veel fentanyl in mijn bloed. – Nee, nee, we gaan stoppen.

met het teruggebruik als excuus, oké?

En gelukkig zijn er genoeg beelden van die namiddag om uw geheugen wat op te

frissen. Meneer de voorzitter, als u mij toestaat.

Dit is het

moment waar u op de gender reveal aankomt.

Met de nodige schwung ook.

Dit is minuut 37 na uw aankomst.

En er is al duidelijk veel champagne gevloeid.

En dit is minuut 44.

En die is interessant.

Omdat u dan direct vertrekt, na een gesprek met uw vader en uw broer, naar

het kantoor van uw vader, waar de botuline toxine stond, die later zal

gebruikt worden voor moord. Oh, nee. Nee, nee, wacht. Ik heb geen botox

gezien. Ah, en dat herinnert u zich dan wel weer? Nee.

Ja.

Ik ging gewoon naar papa zijn stok. Zijn stok?

Papa stofte er altijd mee. De beste shit van het moment is een frigo te hebben.

De inspiratie is door Trambo 2.0.

En met shit bedoelt u fentanyl?

Ook, ja.

Was die ijskast niet afgesloten?

Papa zal mij de sleutel gegeven hebben.

U herinnert zich duidelijk helemaal niets meer van wat u toen gedaan hebt.

Ik zal naar zijn bureau gegaan zijn, naar de fentanyl.

Nee, nee, nee.

U bent naar een toilet geweest.

Kijk.

Dit is minuut 52.

Ik zie echt niet wat de relevantie hiervan zou zijn. Sorry.

Een momentje, meester.

Kijk.

En dit is dan het moment waar je weer naar buiten komt.

Wacht.

Wacht.

Oei.

Mevrouw Lebec?

Wat aan het wenen is.

Altijd geen belletje dat begint te rinkelen, mevrouw.

Meneer de voorzitter, de procureur insinueert hiervan alles, terwijl

juffrouw Danens niet eens partij is in dit proces.

Dat is waar, meester. Dat is waar.

Maar dat betekent niet dat Zoë Danens geen rol heeft gespeeld in de feiten.

Hoe dan?

Als motief.

Francis Danens zit al sinds het begin van zijn bekentenis te hakkelen over...

hoe de dingen wazig zijn.

Dat de motief voor zijn moord nu eens door vernedering is en dan weer door

zogezegd zakelijk geschil.

Hij hakkelt zo goed dat we hem niet meer geloven.

En weet u waarom hij dat doet?

Dat u, dames en heren van de jury, zou beginnen twijfelen aan zijn schuld. Wel

niet met mij, meneer Danes.

Kijk.

Kijk.

Daar staat uw motief.

Uw tweelingszus, wiens leven verknipt werd door het boek dat uw vader over

haar schreef.

Uw tweelingszus, die weg kwijnde nadat haar grote liefde werd ingepikt door

diezelfde vader, die niet eens meter mocht zijn van de tweelingen die het

resultaat waren van haar lijden.

Zij is de reden waarom u gedaan hebt, waarvan u beschuldigd bent.

Het is voor haar dat u uw vader hebt vermoord.

Dat is wel een zeer ver gezochte theorie, meneer de procureur.

Ah ja, denkt u?

Kijk eens naar mevrouw.

Heel haar leven is getekend door het slachtoffer.

En zij is ook teruggevonden in de kamer waar de boot ook stond.

En ze was bewusteloos op het moment van de feiten. Ja, en ze had een

tweelingsbroer die haar shit opkuiste.

En zoals ze zelf zei, twee koeken van een en deeg. Nee, nee, nee, nee, dat is

niet waar.

Dat is niet waar. Francis heeft dat niet gedaan.

Ik heb geen verdere vragen, meneer.

Zijn er nog vragen?

Ja, meneer de voorzitter, zou u aan mevrouw kunnen vragen wat ze van plan is

met het domein Saint-Médard, mevrouw?

Waarom? U heeft daarnet verklaard dat uw vader het kasteel cadeau gedaan heeft

aan zijn echtgenote en prinses moet een kasteel hebben.

Ja, en dan?

Mijn cliente is de enige erfgename van weilend Daphne Lebec.

En na een respectvolle rouwperiode die mijn cliente u ruimhartig gegund heeft,

lijkt het mij stil aan tijd om de sleutels over te dragen, denk ik dan.

Wat?

Doe nu niet alsof u mij niet begrepen hebt, juffrouw.

Is dat waar?

Uw vader had het vruchtgebruik van... Ik steek het nog liever in brand. Wat zegt

u? Ik steek het nog liever in brand.

Juffrouw, wij hadden een afspraak. Maar ik woon daar.

U kunt misschien checken of er nog een kamer van 1200 dollar vrij is in dat

resort.

De nalatenschap van Daniel Danus is voorwerp aan betwisting, meneer de

voorzitter. Meester Stork weet dat maar al te goed.

Hij probeert hier juist wat goedkope punten te scoren.

Goed.

Zijn er nog vragen voor juffrouw Danus?

Nee?

Dat mag u beschikken, juffrouw.

Dank u.

Net zoals de jury.

De beschuldigden mogen buitengeleid worden.

Het hof.

Mij.

Qui voilà.

Niet idee.

Heb jij een camion opgegeten? Twee.

We kijken.

We kijken, tegen de meter in spe.

We hebben Iris en Francis gevraagd om

beter en beter te worden.

Ah, oké.

Oké, ja, geen probleem.

Leuk, hè?

Voor hen.

Allee, Zowie, waarom heb je niet gevraagd?

Surprise.

Hier, dat is voor het meisje.

Allee, ik ga ervan uit dat er een meisje bij zit. Zo wij.

Hier is mijn broer.

Welkom thuis.

Wist je er iets?

Er is iets, hè?

Je mag dat peterschap hebben.

Het is toch niks voor mij. Met de zekerheid van een tweedehands persoon.

Eerlijk?

Hey, Zoë.

Gaat het?

Gaat niet.

Nee, wacht. Ik ben Nina, van daarnet van op de toiletten.

Zit je in een stalker?

Nee. Nee, sorry.

Fuck off!

Nat? Nathalie?

Laten we samen zingen voor onze planeet.

Jullie hebben ze voor mijn neem omhoog gespeeld.

Sorry, Daphne.

Wat ben je aan het doen?

Ik moest... Sorry.

Je hebt iets gekregen? Nee,

ik wou je gewoon zien, omdat... Ik ben verantwoordelijk.

Oké, van wat?

Van trouw.

Oké.

En ik wil gewoon echt graag meter worden van je kindjes.

Oké, sorry, c'est trop tard. J'ai déjà proposé à ma sœur. Arrête, Arrête.

Arrête. Arrête. Ik denk wel.

Arrête.

Maar een eentje dan?

Ik eentje, Iris eentje? Nee. Nee!

Waarom?

Kijk, ik ga super eerlijk zijn. Oké.

Omdat jij een junkie bent.

Ik ga veranderen.

Ik ga veranderen.

Wacht maar.