Original subtitles

Uit onderzoek blijkt dat 76% van de mannen en 62% van de vrouwen

ooit al eens een moord hebben gepleegd.

Bij vrouwen zijn het dan vooral leden van de schoonfamilie die gevaarlopen,

terwijl mannen liefst iemand elimineren op hun werk.

Het spreekt voor zich dat we het hier hebben over moorden die enkel gepleegd

worden in onze fantasie.

Er zijn maar weinig mensen die hun fantasie ook effectief uitvoeren. Een

verklaring hiervoor.

Iemand?

Ze zijn bang om je straf te openen.

Dat is een dwaas antwoord.

In landen waar de doodstraf nog bestaat worden gemiddeld meer moorden gepleegd

en niet minder.

Recent hebben wetenschappers een gel ontdekt dat de bezitter ervan

moordadelijk zou maken.

Hoe omstreden ook, we moeten onze vraag durven stellen.

Bestaat er zoiets als het DNA van een moordenaar?

We zullen dit de komende twee lessen bespreken aan de hand van de zaak David.

Het ziet er goed uit.

Het is gewoon broodwasser.

Wat? Van mijn dochter.

Van jou.

Serge.

Wat? Wat is er tussen je dochter en mij?

Ik wil de commissaris spreken.

Ja, ik weet hoe dat gaat.

Als je wilt dat ze je serieus nemen, dan moet je bij de grote baas zijn.

Wanneer heb je dit gekregen?

Het is de morgen.

Dat zat in een envelop met de naam van mijn man erop.

Hij denkt dat dat een of andere flauwe grap is, maar ik ben er niet zo zeker

van. Heeft u een idee van afzender?

Dat bedoel ik dus.

Als ik dat wist, dan zou ik dat toch zeggen.

Mevrouw... Davids.

Mevrouw Davids, wat doet uw man voor werk?

We hebben een eigen zaak. Alles voor de hengelsbord.

Filip staat in de winkel en ik doe de boekhouding. Wacht.

Ik heb nog wel een kaartje.

Voilà, dat is het adres. Dank u wel.

We onderzoeken dit.

U zegt dat toch niet zomaar, want ik weet hoe dat gaat.

We maken hier absolute prioriteit van.

Ik hoop het, mevrouw Davids. – Dank u.

Absolute prioriteit.

Jij meent dat, of wat, Annelies?

Maar inspecteur Donkers heeft besloten daar geen prioriteit aan te geven. Dat

is toch niks voor de federalen? Ik denk het wel. Anders was er geen zaak Davids

geweest.

Inderdaad. Maar los daarvan.

Waarom moeten speurders dit soort bedreigingen altijd onderzoeken?

Om te vermijden dat er slachtoffers vallen. Dat lukt bijna nooit.

Ofwel gaat het inderdaad om een flauwe grap en gebeurt er niks.

Ofwel valt er een slachtoffer en wordt het een moordzaak.

En in dat laatste geval krijgt de politie de wind van voren als zij de

bedreiging niet ernstig genomen hebben.

En zo'n onderzoek is natuurlijk ook gewoon plezant.

Bon, wat is de eerste stap?

De brief laten checken op vingerafdrukken of DNA.

Dat is verdienstelijk, maar in dit geval leverde dat niets op. Behalve dan de

vingerafdrukken van mevrouw Davids, maar geen DNA.

Misschien is die Engelspootwinkel een soort dekmantel voor criminele

activiteiten en een vertuigd met de markt.

Misschien moet ze toch maar eerst eens bij die Davids gaan checken.

Weet je al iets meer?

Nee, ik durf niet te gaan.

Stel dat ze hem die wilsbeschikking heeft laten registreren.

Wat moet ik dan doen?

Ik kan dat niet.

Ik vind niet dat ze dat mogen vragen aan... Ik ben niet zijn dochter.

Annelies.

Dat zijn drie zinnen, die beginnen met ik. En ik begrijp dat het moeilijk is,

maar uw vader heeft al beslist wat er moet gebeuren.

John van Humbeek, federale gerechtelijke politie. Dat is mijn collega, inspecteur

Donkers. Wij zijn hier in verband met de brief die u vanmorgen in uw bus vond.

Uw vrouw zei dat u die bedragen niet in is gedaan.

Nee, niet echt, nee.

Waarom niet?

Dat is waarschijnlijk een grap van een van de klanten.

Toffe klanten. Ja, er zitten wel een paar specialetjes bij.

Ik ben zelf ook visser en zondag is er een belangrijke wedstrijd. Dat zal daar

wel iets mee te maken hebben, denk ik. Een doosbedreiging, meneer Davids, is

iets waar we niet licht over gaan. Ja, dat snap ik, maar... Stel je niet veel

voor. Dat is waarschijnlijk een flauwe grap van een van de klanten. Het is niet

dat je ruzie hebt met iemand. Een conflict of zo.

Ja, er is wel een probleempje mee van de buren.

Dat sleept al jaren aan.

Wat voor probleem? We hebben een proces aangedaan.

Een dreigbrief omdat je buren een proces hebt aangedaan.

Het is toch niet omdat je niet met je buren overeenkomt dat je die met de dood

moet gaan beprijgen?

Hoe kun je dat nu zeggen?

Je kent die mensen niet eens. Je weet niet eens waarover dat conflict gaat.

Je kunt pas oordelen als je de feiten kent.

Komaan, wat een zever. Ik zeg het je, die buren hebben daar niets mee te

maken. Wel, u vergist u.

De buren hebben er wel degelijk iets mee te maken.

Dat weten we niet.

Misschien zit hij in een pikkenpost.

Dat hebben wij ons al dikwijls afgevraagd. Het is altijd zo geweest.

Niet in het begin, Peggy. Danny, dat is wel waar.

Als ik naar de post ga, die van inefs tot op straat, dan doet hij psychotische

muisie.

Ze draait haar kop als we buiten komen.

Als hij naar de gezondentaf muisie is, hoe ze het doet, ik weet het niet. Maar

als we hier aankomen, draait ze haar machine in de andere richting om haar

zeker geen goeie dag te moeten zeggen.

Elke keer. Dan zijn de neefburen nogal wat anders.

Veel van zich zijn die ook niet zo. Ja, en er is ook iets raars mee. Dat is een

moeder alleen met hun zoon en die hebben dan alle twee dezelfde achternaam. De

Bert of zoiets. Wij denken dat dat een ding is.

Zo'n bom.

Zo'n bewust ongehuwde moeder.

Danny denkt dat, maar dat kan tegenwoordig van alles zijn.

Maar die andere buren, meneer en mevrouw Davids, die hebben jullie een proces

aangedaan. Nog zoiets.

Dat is straf.

Ze zijn weer komen klagen, zeker?

Waar ging dat proces over?

Over dat de scheidingsmuur op hun grond staat.

Zo gezegd, hè. We moeten weten dat William me voorgesteld om die samen te

zetten. En de kosten te delen. En de kosten te delen.

Niks van gezien, hè. Camille die muur zelf gezet. En betaald. En betaald. En

het strafste van alles, ze hebben gewacht totdat die muur er volledig

stond en dan hebben ze het in proces getrokken. Echt waar, dat is geen

normaal, hè. En dan is daar een man het mogen komen uitleggen.

Oude man, dat is een dikke sukkelaar.

Veel heeft hij niet te zeggen.

Jullie zijn redelijk kwaad op meneer en mevrouw Davids.

Kwaad genoeg om deze te sturen?

Wat?

Hij heeft van die neffe gezeden, dat wil hij dat geplikt hebben.

Hij wil precies of we hebben niks anders te doen.

Het is van dat, hè?

Sukkelman.

Ik heb toch gezegd, die twee hebben daar niks mee te maken?

Les nummer één in een crimineel onderzoek.

Schijnbedricht.

De buren zouden wel eens heel belangrijk kunnen zijn.

In plaats van u te concentreren op hoe deze mensen schijnbaar overkomen, moet u

zich de vraag stellen wie of wat zijn zij echt.

Neem nu mevrouw Davids, de echtgenote van het beoogde slachtoffer.

Hoe zouden jullie haar omschrijven?

Denk hierbij aan de verschillende typologieën die we hebben bestudeerd.

Mij komt ze over als een querulante.

Dat is correct.

Wat zijn de kenmerken?

Quirulanten zien andere mensen als de vijand en rechtvaardige zonen als

sociaal gedrag. Ze hebben geen spijt- of schuldgevoelens. Correct. Wat is hun

drijfveer?

Hun dominante drijfveer is paranoia. Ze hebben het gevoel dat iedereen tegen hen

is. Maar niet alle Quirulanten zijn toch moordenaars? En wie zegt er dat meneer

Davids vermoord is?

Ja, waarom zitten we hier anders?

Eigenlijk zou je dat wel moeten weten, hè, professor?

Philip Davids.

Werd neergeschoten met één kogel in het hoofd.

53% van de schothonden aan het hoofd zijn niet doden. Maar jammer genoeg zat

meneer Davids bij de overige 47%.

Het

tijdstip van overlijden werd vastgesteld op 22 uur 54.

Exact 12 uur en 26 minuten nadat de politie kennis had genomen van het

rijkbrief.

Het levenloze lichaam van Philip Davids is teruggevonden aan een verlaten

bosweg. Hij zat achter het stuur van zijn wagen. Er waren geen sporen van de

dader, nog van het moordwapen.

Goed, dat was het voor vandaag.

We zien elkaar morgen.

Ik maak me zorgen.

Waarover?

Ik heb toch de indruk dat het goed gaat?

Het gaat redelijk. Maar we weten allebei waar het meestal naartoe gaat.

Dus ik moet u helpen met genezen en als dat schijnt te lukken, dan maakt u

ongerust. Dat is een goede samenvatting.

Ik heb het gevoel dat het probleem concreter is dan dat.

Je weet dat ik niet echt het talent heb om mij het lot van andere mensen aan te

trekken. Medelijden is een masochistische vorm van tijdverlies. Ja.

Dat zou ik wel eens kunnen gezegd hebben.

Is die persoon waar u zorgen over maakt iemand uit uw privé of werk gerelateerd?

Dat is een moeilijke vraag.

Is het Christina?

Ja.

Waarom?

Waarom wat?

Waarom maakt u zorgen?

Haar nieuwe vriend.

Jasper, ik heb het u al een paar keer proberen te zeggen, maar dit is Serge.

En Serge is hoofdinspecteur bij de sectie drugs.

Onbetrouwbaar.

Waarom denk je dat? Gewoon een gevoel.

Je gevoel komt wel op een interessant moment, hè, Jasper?

Zou het niet kunnen dat je de breuk met Christina nooit hebt verwerkt? Dat haar

scheiding weer hoop gaf, maar dat die nieuwe relatiestokken in de wereld

steekt?

Ik waardeer uw pogingen om mij te analyseren, maar dit is een van de meest

belachelijke dingen die ik ooit heb gehoord.

Ik zeker ook met het idee dat een mens van nature goed zou zijn.

Mag ik je een goeie raad geven, Jasper?

Als je haar niet nog meer wilt wegduwen, zeg nooit tegen Christina wat je nu

tegen mij zegt.

Vrouwen horen niet graag dat ze de verkeerde keuze hebben gemaakt.

Oké.

Ik heb gisteravond op internet gezocht en ik heb geen enkele zaak Davids

gevonden.

Waarschijnlijk heeft hij m'n naam veranderd. Ja.

Hoewel zij de bedreiging ernstig hadden genomen, werden de speuters toch op

snelheid gepakt.

En het is pas de volgende dag dat ze een belangrijke ontdekking doen.

Philip Davids is twaalf jaar geleden getuigd geweest in een moordzaak.

Robert Kazalkis, zaakvoerder van Casa Fabrics, wordt 25 april 2004 dood

teruggevonden in zijn bureau.

De doodsoorzaak is een steekwoner in de halstreek, aangebracht door een

briefopener. Aan de klas is 218.000 euro verdwenen.

Drie dagen ervoor had Kazalkis een van zijn werknemers ontslagen.

Gerard Pelgrims.

Die was blijkbaar al een paar dagen overal aan het rond vertellen dat hem

Kazalkis ging kapotmaken.

Krongetuigen in deze zaak. Filip Davids.

Hij heeft getuigd dat een pelgrims op de avond van de moord het kantoor van

Kazakis heeft zien binnengaan.

Als wij dit gisteren hadden geweten, dan had Davids nu niet dood geweest.

Misschien heeft die Gerard pelgrims na al die jaren wraak genomen.

Dat is moeilijk. Pelgrims is veroordeeld tot levenslang. Zit nog altijd in de

gevangenis. Iemand van de familie?

Oké. Wie dan?

Nou, professor, dat kunnen wij niet weten.

Les nummer twee in een crimineel onderzoek. Elk detail, hoe klein ook, is

belangrijk.

De zoon van de buurvrouw had dezelfde familienaam als zijn moeder.

Ga door.

Hij heeft dat gedaan omdat zijn vader Gerard Belgrims is, een veroordeelde

moordenaar.

Hier gaan we weer.

Is het omdat mijn vader een zogezegde moordenaar is dat ik dat ook ben?

Johan, we hebben schuldig u nergens van. We willen gewoon een paar feiten

checken. Zal ik u eens een paar feiten geven?

De laatste twaalf jaar is dat mijn moeder en ik elf keer hebben verhuisd.

Elf keer.

En elke keer opnieuw worden wij ingehaald door het verleden van mijn

vader. Verstaan jij wel wat dat is?

Verstaan jij wel wat dat inhoudt om op te groeien als een zoon van?

Daar gaat het niet over.

Wij willen weten waarom... Er is nog maar één dingetje gebeurd. Maar het is

het kleinste dingetje. Je ziet de mensen wel kijken.

Ze hebben het wel gezien. Je ziet ze gewoon denken het zal wel zijn en zal

het wel gedaan hebben. Het is een zoon van zijn vader.

Elke keer als ik naar een nieuwe school ging...

Dan was ik voor even opnieuw een nieuw tof kind.

Ik maakte heel gemakkelijk vriendjes.

Ik werd uitgenodigd, vriendjes kwamen bij mij spelen. Maar na drie weken... Na

drie weken zou je er wel achter komen.

Je wordt niet meer uitgenodigd.

Vriendjes komen niet meer spelen.

Ouders hebben dat natuurlijk niet zo graag.

En een kind komt spelen bij de zool van de moordenaar.

Ja.

Dat is allemaal superaandoenlijk. Maar wat we eigenlijk willen weten, is waarom

je twee huizen verder bent gaan wonen dan de getuigen die je vader heeft laten

opsluiten.

Wij wisten dat niet.

Ik ben een tel kwijtgeraakt.

Ik weet niet meer hoeveel keer wij verhuisd zijn.

Ik dacht, als we in zo'n anonieme verkaveling gaan wonen, laten ze ons wel

gerust.

Wanneer heeft u het ontdekt?

Na een paar dagen al.

Misschien een week.

Het was op een zaterdag.

Ik kom terug van de markt en hij staat er op de oprit zijn auto te wassen.

Hij herkende mij niet.

Maar ik was direct zeker.

Waar was u gisteravond rond half tien?

Op de yoga.

En daar zijn heel veel getuigen van.

En uw zoon?

Waar was uw zoon gisteravond?

Ik was thuis, alleen.

Ik kan u vertellen wat er die avond op de tv was, maar ik heb met die moord

echt niks te maken.

Maar wat is er op tv?

Collega's van ons hebben net een huiszoeking gedaan bij jullie.

Ze hebben dit pistool gevonden.

Dat kan niet.

Dat is niet van mij. Wij hebben niet eens een wapen.

Volgens het labo is er geen twijfel mogelijk. Philip Davids is met dit

pistool neergeschoten.

Dat kan niet. Ik heb dat wapen nog nooit niet gezien.

Ik zweer het.

Professor, deze lessen zouden toch gaan over het DNA van een moordenaar? Is dat

dan de conclusie?

De zoon is een moordenaar omdat de vader er ook in is. Want ze hebben hetzelfde

DNA. Er is in elk geval iets serieus mis met dat DNA van die familie.

Ze zijn allemaal loemp.

Die vader ziet aan iedereen te verkondigen dat ze zijn baas kapot gaan

maken. En die zoon verstopt dat moordwapen in zijn eigen tuinhuis. En

wat als ze allebei onschuldig zijn?

De vader en de zoon.

Bon, the case is closed.

Geef alles maar door aan het parquet.

Daar zou ik toch nog even over nadenken.

Jasper, hij heeft een motief, geen alibi en het moordwapen is gevonden in zijn

tuinhuis. Zonder vingerafdrukken. Ja, zonder vingerafdrukken. Hij heeft alles

eraf geveegd. Ik ben niet overtuigd.

Waarom zou Johan de Bert die geen stommerik is, dat wapen in zijn eigen

tuinhuis verstoppen? John, als ze geen stomiteiten deden, zouden wij ze niet

pakken. En iedereen begaat al wel eens een stomiteit.

Johan de Bert heeft Davids niet vermoord, heeft er het profiel niet

voor. Johan was acht jaar toen zijn vader werd opgepakt en veroordeeld. Acht

jaar. Dat is een delicate leeftijd.

Nogthans is er geen spoor van wraak, wraakgevoelens of revolte.

Integendeel heeft het hele gebeuren een plaats kunnen geven.

MUZIEK

Als ik van u was, zou ik nog eens met de vader van Johan gaan praten. Volgens mij

kan die mens een heel nieuw licht over deze zaak laten schijnen.

Bon.

Doe maar.

Maar om vijf uur wordt de Bert voorgeleid voor een

onderzoeksrechterakkoord.

Annelies.

Annelies?

Het is niet verplicht, maar als je een wilsbeschikking laat opstellen, dan

raden ze aan om die bij de gemeente te laten registreren.

Misschien wil ik dat niet weten.

Het gaat niet over wat jij wilt weten, maar over wat je vader je wil vertellen.

Ik ben aan het stadhuis geweest.

Was dat de wilsbeschikking van haar vader?

Inderdaad.

Waarom vertelt u dat erbij, professor?

Dat is toch niet relevant?

Hij heeft toch niets met de case te maken? Dat is privé. Daarin vergist u

zich.

Misdrijven worden onderzocht door politiemensen.

Met een aandruk op mensen. En mensen zijn onderhevig aan emoties.

En die emoties zullen, hoe jammer dat soms ook is, hun onderzoek beïnvloeden.

Zoals commissaris Flamand, die de zaak wilde afronden.

Omdat zij verliefd is, is zij minder gefocust.

Jasper?

De commissaris is niet verliefd. De commissaris zoekt trost.

Je

had gelijk.

Ik had u niet zomaar met Serge mogen confronteren.

Ik had het ook op voorhand willen zeggen. Ik heb het ook geprobeerd.

Verschillende keren zelfs.

Maar dat is gewoon niet gelukt.

Serge en ik... Allee, met mijn scheiding heeft dat niks te maken.

Mijn huwelijk, dat was al lang kapot.

Dat zijn dingen... Ik loop daar gewoon niet mee te koop.

Jasper, hou wel op als ik nu ook iets zei.

Ga je mij nu vragen wat ik van hem vind?

Zou je daarop antwoorden?

Dr. Gijzelbrecht heeft me dat afgeraden.

Dus je hebt er een probleem mee?

Als hij u gelukkig maakt, wie ben ik dan om daar een probleem mee te hebben?

Dat is een antwoord dat ik niet van u verwacht had.

Nogthans de meest logische reactie.

Het heeft weinig zin om mensen te waarschuwen voor fouten die ze sowieso

gaan maken.

Meneer Pelgrims, ik ben inspecteur Annelies Donkers.

Daar is mijn collega John van Umbeek.

Wij zijn naar hier gekomen omdat we u graag een paar vragen willen stellen.

Hoe is het thuis?

Met Sylvie? Een oceaan.

Waar is het gevaar dat je hem beteert?

Door de gazetten? Nee.

Voorlopig niet.

Die hebben er niks mee te maken met die moord. Echt niks.

Ze zijn lang genoeg afgegaan.

Jij hebt de moord op Kazalkis nooit bekend.

En wat is er volgens jou dan wel gebeurd? Dat weet ik niet.

Ik heb ze elke keer naar de zak gegeven. Om terecht.

Ik had zogezegd gevochten met de ploopbals, maar ik was niet begonnen.

Ik heb me alleen verdedigd. Ze maakten klets, geef ik een klus terug.

Ik zei, jij bent zo snel.

Het is verdedigd. Dat mag toch.

Maar als ik nog zo'n bureau wil, moet ik klappen.

Ik wil mijn job terug.

Zijn we hier, of wat?

Ja. Maar, eh... Je wist dat, hè?

Ah, nee, luister, hè. Ik heb niet gevochten, hè, gast. Dat is hoe het

toonpas hier begonnen is, hè. Ik had altijd geen woorden om mijn verhaal. En

dan blijven ze beslissingen, dan... Ja.

Tegenwoordig dat ik hier werk, dat ik goed heb gevochten. Klaar? Doe nu maar

rustig, hè. Blijf wat kalm.

Geroest, hoor.

Dus Kazalkis leefde nog toen je... Ja, natuurlijk.

Come on, zeg.

Dat geld is ook nooit gevonden.

En dat moordwapen ook niet. Dat is nooit gevonden.

Philip Davids heeft getuigd dat hij me in het kantoor van Kazalkis heeft

gezien. En dus?

Wat deed hij daar?

Hij kwam de telefoon halen van zijn meid.

Dat staat toch in een dossier?

De vrouw van Davids werkte bij Kazalkis. Ja, ja, tuurlijk. Bij de boekhouding,

ja.

Ik was ermee bezig.

Zo'n dossier is 5000 bladzijden. Ik zeg toch niks?

Professor, even alles op mijn rij.

Andrea Davids...

Werkte als boekhoudster bij Casa Fabrics.

Haar man, Philip Davids, kende Kazalkis dus via zijn vrouw.

En daardoor wist hij dat er veel geld in die kluis zat. Ja, zij is boekhoudster.

Ze ziet alles binnenkomen. Al het geld, ook het zwart geld.

Stel dus dat Philip Davids Kazalkis heeft vermoord.

Dan heeft de zoon van Pelgrims een reden om raak te nemen. Hij ziet de vader al

twaalf jaar onschuldig vast.

Zou dit een goeie foto zijn waarop dit pretje... Mevrouw Davids, we zouden

graag exact weten wat er is gebeurd de avond dat uw man is neergeschoten.

Ik heb dat toch allemaal al verteld?

We zouden het graag nog een keertje horen.

Elk detail kan belangrijk zijn.

Philippe is die avond thuisgekomen van de viswinkel rond half acht. En... Ja,

er was iets.

Wat was er?

Tijdens het eten heeft hij gehoord gezegd.

En daarna moest hij nog ergens naartoe, dat heb ik al gezegd. En dan is hij rond

half negen vertrokken met zijn auto.

Eder heeft u verklaard en ik citeer, ik wist niet waar hij naartoe ging die

avond. Ja, dat klopt.

Ik heb het hem gevraagd, maar hij wou het niet zeggen.

Daar hebben wij dus een probleem mee.

Ziet u mevrouw Davids, ik denk dat het voor uw man geen optie was om niet op uw

vragen te antwoorden.

Als ik je nu zeg dat ik hem niet wou antwoorden, dan is dat zo.

Misschien moet inspecteur Donkers de vraag nog eens herhalen.

Met wie had uw man die avond een afspraak?

Twaalf jaar geleden heeft Filip de waarheid verteld en het heeft hem zijn

leven gekost.

Dat is een weinig sutiele manier om te zeggen dat hij afspraak had, ofwel met

de moeder ofwel met de zoon.

Met wie van de twee?

Oké, goed.

Ik ging elke dag bij hem langs.

Elke dag op hetzelfde uur, net na de middag.

Dat er dan niet zoveel volk in zijn winkel was.

En elke keer ging ik er naartoe met dezelfde vraag.

En ik heb het hem ook gezegd dat ik niet zou stoppen met terugkomen voordat we

eens rustig hadden gepraat.

Waarom? Misschien wist hij nog iets.

Kijk, ik weet dat mijn vader geen moordenaar is.

Ik ben met die zaak al jaren bezig. Ik wou gewoon met hem eens rustig kunnen

praten. En dat die kroongetuige twee jaar verder kwam wonen, ik zag dat als

een teken.

Dat ik gewoon rustig moest blijven verderzoeken.

Misschien had hij nog iets gezien, iets vergeten, vertel ik.

Maar hij bleef weigeren? Ja.

Hij schoot mij uit.

Hij dreigde ermee de politie te bellen. Maar ik bleef terugkomen.

Elke dag opnieuw.

En dan opeens zei hij dat alles oké was en dat we die avond met elkaar iets

zouden gaan drinken.

Wat is er toen gebeurd?

Niks.

Ik heb een uur op hem staan wachten.

Je hebt al jazien niet eens komen opdagen.

Komaan, dat gelooft hij toch zelf niet? Hij liegt.

Hij past elke keer zijn versie uit. Mensen die dat doen, die hebben toch

iets te verbergen, hè?

Komaan, moest hij zeggen dat hij een afspraak had met de gast die ervoor

gezorgd heeft dat zijn vader in een bak zit?

Hoe lang zou het dan duren voor ze hem verdenken van moord? Als je niks te

verbergen hebt, dan is het gewoon de waarheid.

Hij heeft die Davids afgeknald om vragen te nemen van zijn vader.

Maar nee, stel die gewoon in zijn plaats. Je gaat naar die winkel van

Davids en je maakt een afspraak. Dan weet hij toch dat hij daar ook met

andere mensen kan over praten.

Dan plant hij die een avond toch geen moord. Die zoon is geen achterlijk, zo

stom is die niet.

Oh, het is een misvatting te denken dat intelligente mensen geen stomiteit

hebben gaan.

En dat tonen jullie trouwens prachtig aan door een conclusie te willen

trekken. Zonder het laatste en beslissende puzzelstuk in handen te

hebben.

Een idee? Iemand?

De buren?

Je hebt gezegd dat de buren belangrijk waren.

Eh, wil je iets komen opwichten?

Eh, een rechtzetting, eigenlijk.

Merci. Alsjeblieft.

Ja,

eh, wil jij me misschien een beetje overdreven de vorige keer over die

Andrea? Ja, dat is mevrouw Davids, hè. Ja, het is echt raar hoe dat ding is

soms.

Dat is ook moeilijk uit te leggen.

Kijk, dus die ambras met de buren, dat was eigenlijk geen ambras, maar meer

een misverstand.

Ja, een verkeerde inschatting.

Ja, dat is hetzelfde, Danny.

Je weet hoe dat gaat.

Je trekt de vieze bakjes in de handen en denkt dat je kwaad bent. Ja, een

verkeerde inschatting dus.

In ieder geval, we hebben dat gisteren terug goed gemokt. Niet alleen dat,

Peggy.

Andrea heeft ons gevraagd om een jat kaffe te komen drinken. En dan heeft ze

ons verteld dat ze bij de gebuurin in een hof was geweest om daar te gaan zien

hoe die scheiding daar was geregeld. Hetzelfde gelijk bij ons. Dat wisten wij

al langs.

En die aanklacht?

Ja, die is zo laten vallen. En toegezegd?

Toegezegd dat zij de helft van die scheidingsmuur gaat betalen. Ja, dat

vergeet ik nou nog te zeggen.

En zelf voorgesteld?

Zelf voorgesteld.

Carolantes leven van geschillen en conflicten.

Die zijn voor hen even belangrijk als de lucht die ze in- en uitademen.

Er moet dus iets gebeurd zijn dat belangrijk genoeg was om mevrouw Davids

tegen haar eigen aard te laten ingaan.

Ja, dat is niet moeilijk, hè.

Een van die twee buren heeft iets gezien.

Uw buren zijn een verklaring komen afleggen.

Meneer en mevrouw Feyhaerts, waarmee je tot voor kort in proces lag.

Pas op, ik snap dat wel, dat je die aanklacht hebt ingetrokken.

Hoe zeggen ze dat nu weer, professor?

Beter een goeie buur dan een verre vriend.

Ja.

Ja. En wat hebben die dan gezegd?

Ik ga u de lange uitleg besparen, maar het komt erop neer dat je verdacht wordt

van de moord op uw man.

Waarom?

Waarom zou ik in godsnaam mijn man vermoorden?

Omdat uw man elke dag oog in oog stond met de zoon van een ten onrecht

veroordeelde moordenaar.

En last kreeg van zijn schuldgevoelens.

Wat wil je nu zeggen? Dat Filip twaalf jaar geleden mijn baas vermoord heeft?

Nee, ik wil alleen maar zeggen dat uw man moeilijk had om samen te leven met

een moordenares.

Heeft Andrea Davids Robert Kazalkis vermoord?

En dat brengt ons terug bij de vraag.

Bestaat er zoiets als het DNA van een moordenaar?

En het antwoord is ja.

Sommige mensen zijn voorbestemd om te moorden, anderen niet.

Filip Davids had nog het karakter, nog de instelling om te moorden.

Zijn vrouw wel.

Maar zij is zelf teruggegaan om haar gsm te gaan halen.

En heeft zij Gerard Pelgië misschien buiten gekomen?

Andrea Davids is inderdaad zelf teruggegaan voor haar geest.

Ze zag wat Pelgrims had gedaan.

En ze wist dat er veel geld in de kluis lag.

De verleiding was gewoon te groot.

Het enige wat ze moest doen, was afmaken wat Pelgrims was begonnen.

Maar één ding snap ik niet zo goed.

Waarom heeft haar man dan verklaard dat hij haar gsm was gaan halen?

Omdat hij moest van zijn vrouw. Zij wilde hem medeplichtig maken.

Inderdaad. Want met een deel van het geld had ze uiteindelijk toch zijn droom

waargemaakt. Een eigen zaak.

En in het begin had hij het er moeilijk mee.

Maar met de jaren ging het steeds minder weg.

Totdat de vrouw en de zoon van de man, wie zijn leven had kapotgemaakt, plots

in uw straat kwamen wonen.

Toen werd het voor uw man nog moeilijker.

Toen je hoorde dat je man had afgesproken met de zoon, wist je dat je

moest ingrijpen.

Dus je stelt voor om mee te gaan, om hem te behoeden voor stomiteiten. Maar je

hebt hem gedwongen om de andere weg te pakken.

Je wist dat je man vroeg of laat ging breken en dat hij begon te bekennen dat

jij Robert Casalkis hebt vermoord.

Dat risico was gewoon te groot.

Alsjeblieft, niet doen.

Alsjeblieft, niet doen.

Ik heb echt geen flauw idee waar jullie het over hebben.

Echt.

Dat ziet er niet goed uit.

Als ze haar niet bekent, moeten ze haar laten gaan.

Waarom zouden ze bekennen? Ze hebben niks van bewijs. Maar wel sterke

aanwijzingen, toch?

Dat is toch raar dat haar man niet op die afspraak is verschenen? Hij zal van

gedacht veranderd zijn, zeker?

Maar je kunt toch niet iemand beschuldigen op basis van een paar

veronderstellingen? En wat als de hypothese van de politie correct is?

Maar ze hebben niks en gaan ze toch ook nooit bekennen?

Dat hangt in zo'n geval vooral van de ondervrager af.

Ik wil dat alle opnameapparatuur wordt uitgezet.

Oké.

Mevrouw Davids?

Ik ga dat hier maar één keer uitleggen. En als je later beweert dat deze gesprek

heeft plaatsgevonden, gaat de professor dat ook in alle talen ontkennen.

Oké. Hoe dat ik het zie, heb jij op dit moment twee opties.

Optie één.

Je blijft ontkennen.

We dragen het dossier over aan het parquet.

Maar gaat het motief, gaat de gelegenheid. En dankzij de verklaring

van uw buren kunnen we nu ook het wapen aan u linken.

Je moet al een hele innemende persoonlijkheid zijn om een jury te

overtuigen om u vrij te spreken. In uw geval een bijna onmogelijke opdracht.

Dubbele moord.

Verzwarende omstandigheden. Wat schatte jij?

Met een goeie substitut dertig jaar.

Mogelijkheid nummer twee, je bekent de moord op uw man.

Maar over die eerste moord op Robert Casalkis leg je een valse verklaring af.

Je zegt namelijk dat uw man dat gedaan heeft.

Terwijl wij natuurlijk heel goed weten dat dat niet zo is. Want jij hebt

Casalkis met een briefopener in de nek gestoken.

Voordeel van mogelijkheid nummer twee, vrijspraak.

Als je het goed speelt, maar ik denk dat dat voor u geen probleem is.

Je zegt dat je nooit mee kon leven dat je man een moordenaar was.

En dat het moeilijker werd toen Johan de Bert zijn moeder in je straat kwam

wonen. En je zelfs bang was dat je man hen iets zou aandelen.

Met een goeie advocaat?

Onweerstaanbare drang.

Vrijspraak. Je mag alles terug opstarten.

Mevrouw David.

Heeft uw man Robert Kazalkis vermoord?

Mevrouw Daan?

Heeft uw man Robert Kazalkis vermoord?

Ja.

Heeft u, uit schrik voor uw leven en dat van anderen rondom u, uw man vermoord?

Ja. Ja.

Maar komaan, wat voor een kalf is dat?

Mevrouw Davids heeft twee moorden gepleegd. Ze helpt daarmee weg te komen.

Tenzij ze nog iets achter de hand had.

De dreigbrief?

Dat klopt.

Als zij die heeft verstuurd, wijst dat op voorbedachtheid en niet op

onweerstaanbare drang. Absoluut.

Er was geen sluitend bewijs. Maar genoeg bewijs om mevrouw Davids onder druk te

zetten. Niet veel later heeft Andrea Davids ook de moord op Robert Kazalkis

bekend. Pas daarna is het te weten gekomen dat de buren eigenlijk helemaal

niets hadden gezien.

En dat haar angst om betrapt te worden haar heeft verraden.

Want als zij de buren niet op de koffie had gevraagd om uit te leggen waarom zij

in de tuin van de Bert was geweest, dan zouden wij haar nooit verdacht hebben.

Zoals ik eerder al zei, in een moordonderzoek is het kleinste detail

belangrijk.

Zou ik nog een vraag mogen stellen?

Maar niet over de case.

Over de brief van inspecteur Donkers?

Ja.

Wat stond erin?

We zijn zover.

Die ga ik meegaan.

Oké.

TV Gelderland 2021

Les nummer drie.

De echte les die ik jullie wilde geven.

De dingen die we bereiken in het leven zijn altijd ondergeschikt aan de mensen

met wie we ze beleven.

Einde van de les.

Mevrouw?

Heeft u wel eens een carrière bij de gerechtelijke politie overwogen?

Ik denk niet dat dat iets is voor mij, professor.

Dat is jammer.

Toen u tegen de commissaris zei, iedereen begaat wel eens de stomiteit,

bedoelde u dan dat ze met haar nieuwe vriend de verkeerde keus heeft gemaakt?

Of bent u bevooroordeeld door wat u voor haar voelt?

U heeft een scherpzinnige geest.

Maar verwar uw analytisch vermogen niet met uw fantasie.

Want dan behoort u al snel terug tot de middelmaat.

Waarom? Jij bent er precies niet echt met je gedachten bij.

Ik vind het jammer dat inspecteur Donkers binnenkort weggaat, Schaak.

Heeft ze dat gezegd?

Nee.

Want ze weet het zelfs nog niet.

Schatmat.