Original subtitles

Merci. Zeg het eens.

Om 22.30 uur zien de fietsers een auto in de gracht leggen en bellen de lokale.

Die vinden uit het lichaam van Marianne Tremont 20 meter van hun auto in de

gracht. Geen getuigen.

Sporen van ongeluk.

Het enige wat we hebben zijn restanten van zwarte verf op de zijkant van de

auto.

Schoon volk, niks beters te doen op maandagavond.

Sven, jij weet toch, als jij belt, laten wij alles vallen.

Meneer Tremont.

Annelies Donkers, federale politie. Dat is mijn collega John van Umbeek.

Eerst en vooral onze oprechte deelneming.

Wij beseffen dat dit heel zwaar voor u moet zijn, maar we zouden u graag een

paar vragen willen stellen.

U heeft verklaard dat uw vrouw iets was gaan drinken.

Weet u ook met wie?

Ze had nog gezegd dat ze niet te laat thuis ging zijn.

Toen dat de bel ging, wist ze dat er iets niet klopte.

Wij hebben uw vrouw haar gsm niet gevonden.

Kan het zijn dat ze die thuis vergeten was?

Ik denk het niet. Nee, ik weet het niet.

Meneer Termons.

Weet dat iets meer?

De autopsie zal bevestigen wat ik al wist. Ze was op slag dood.

Maar niet door de accident?

Uitgesloten. De verwonding aan haar linkerslaap kan onmogelijk het gevolg

zijn van het ongeval.

Dus ze is op eigen kracht uit de auto gekomen.

Heeft 20 meter gekropen.

En is daar vermoord?

Wat is de eerste herinnering aan uw moeder?

De eerste of de oudste.

Is dat niet hetzelfde? Nee, de eerste is degene die direct in u opkomt, maar dat

is niet noodzakelijk ook de oudste.

Degene die direct in u opkomt, dan.

Ze was te laat.

Te laat voor wat?

We gingen op schoolreis naar Brugge.

Dat was een vreselijke dag.

En toen we terugkwamen, waren alle moeders er behalve de mijnen.

En toen?

Toen heb ik een week lang niet gesproken.

Je werd kwaad op haar.

Nee, ik had een keelontsteking. Het was slecht weer in Brugge.

Verwijt jij je moeder soms als ze er niet altijd geweest is voor u?

Heeft u kinderen?

Het gaat niet over mij, Jasper.

Geen kinderen dus.

Heeft u geen kinderen omdat u geen kinderen wilde of omdat u geen kinderen

kon krijgen? De vraag was of jij het uw moeder soms verwijt dat ze er niet

altijd geweest is voor u. Als u iets wil weten over mijn moeder, dan moeten we

het aan mijn moeder vragen, niet aan mij. Jij wilde weten waarom jij bent wie

jij bent. Dan is een gesprek over uw moeder absoluut noodzakelijk.

Ik stel voor dat je een lijst samenstelt met alle eigenschappen van uw moeder.

Dan bespreken wij die tijdens de volgende sessie.

Samen met haar.

Mariam Tormont, 35 jaar, psychologe.

Dood teruggevonden op 20 meter van haar auto met een zware wonde aan haar

linkerslaap. Haar man heeft bevestigd dat ze iets was gaan drinken met een

vriendin, maar hij weet niet met wie.

En voorlopig is er niemand uit haar directe omgeving die bevestigd heeft

iets met haar te zijn gaan drinken.

Die verwondingen hebben niks te maken met het ongeval. Nee, er zijn zwarte

verfsporen gevonden op haar auto en haar gsm is nergens te vinden.

Dat is interessant.

Autopsierapport. Ja.

Christina.

Jasper.

Dirk heeft de scheiding aangevraagd.

Dat is definitief.

Voorlopig geen sporen van het andere voertuig.

We screenen de verkeerscamera's in de buurt.

Volgens het autopsierapport is de dodelijke slag op haar hoofd veroorzaakt

door een zwaar metalen voorwerp.

Oh man.

Bij het onderzoek werd vastgesteld dat Marianne Termont op het moment van

overlijden zes weken in verwachting was.

Meneer Termont?

Zouden wij nog even kunnen spreken, alstublieft?

Ja, tuurlijk.

Kunnen wij misschien ergens anders naartoe gaan?

Zwangers?

U wist dat nog niet.

Het was nog niet zo lang.

Een paar weken.

Meneer Termont, zou je niet beter naar huis gaan?

Ik kan niet thuis zijn.

Voor het eerst in jaren maken we nog eens kans op een medaille.

Ik ben coach van het Belgisch turnteam.

Het lijkt allemaal zo belangrijk.

Maar nee.

Wij zijn nog steeds op zoek naar de vriendin waar je vrouw mee had

afgesproken.

Ik heb iedereen opgebeld die ik ken.

Niemand wist van niets.

En haar gsm?

Heb je die al gevonden?

Nee.

Voorlopig niet.

Ik heb haar al zeker honderd keer gebeld.

En altijd direct voicemail.

We hebben haar nummer aan de providers gegeven.

Die scannen nu alles in het masternaaf om te zien of ze het signaal van haar

gsm kunnen oppikken.

Er klopt iets niet, hè.

Waarom doen jullie eigenlijk zoveel moeite?

Waarschijnlijk misplaatst medeleven met uw oprecht verdriet.

Professor... Uw echtgenote is niet verongelukt. Ze werd vermoord.

Er zijn sterke aanwijzingen dat zij niet overleed. Is dat een gevolg van het

ongeval?

Ik stel voor dat we het daar voorlopig bij laten.

Tenzij het professor nog iets opbouwends toe te voegen heeft.

En, hebt u hem al iets gezegd?

Nee, nee, ik heb nog geen tijd gehad.

Dan zou ik daar toch eens tijd voor maken.

Oké, kijk, ik durf niet.

Gerecht, want ik denk niet dat hij goedgezind gaat zijn.

Ah, Jasper. De kaal. Een vraag.

Is een mens hardvochtig omdat hij vindt dat sport een compleet nutteloze

bezigheid is?

Iedereen weet toch dat idiote spelletjes waarbij volwassen mannen achter een bal

aanhollen eigenlijk een sublimatie zijn van de vroegere stammetwisten? Ja, ja,

dat... Sporters van nu zijn de krijgers van toen.

Ze proberen mekaars terrein te veroveren en als dat gelukt is, dan worden ze

beloond met gouden bekers en oerkreten en seks met hersenloze vrouwen.

Ik moet daar toch geen tekening bij maken? Nee, nee, nee.

Goed. Jasper.

Ik heb hier het programma voor het congres.

Ook de volgorde van de sprekers staat erin. Ik denk niet dat hij hooggezind

gaat zijn. Leg maar neer. Ja.

Bekijk het maar eens rustig, als je wat meer tijd hebt.

Voor wat is dat eigenlijk?

Geiselbrecht heeft mij gevraagd om alle negatieve kenmerken van mijn moeder op

te schrijven.

Zal dit volstaan, denk je?

Waarom heeft Geiselbrecht dat gevraagd?

Als voorbereiding op een gesprek.

Uw moeder gaat dus akkoord voor een gesprek tussen u, zijzelf en de

psychiater. In een kleine ruimte. We zullen wel zien.

Kent ze ook.

Ofwel verzint ze een of andere dwaze uitvlucht.

Ofwel komt ze gewoon botweg niet opdagen.

Ja, Bob.

Jasper, vergeet het programma niet.

Saris, goeiemiddels.

Verkeerscamera's hebben iets opgebracht.

We hebben vijf zwarte auto's kunnen verbinden met de plaats Delict.

Uit de telefoongegevens van Dermond blijkt dat er op de avond van het

ongeval gebeld is met een vast toestel naar het adres waarop deze auto

gedomicilierd staat.

Fantastisch. En weten we wie de chauffeur was?

Zijn we verkamd?

Federale geregelijke politie. Kan u mee ons meekomen, alstublieft?

Wil jij naar mijn moeder?

Herkende jij deze auto?

Ja, dat is die van mij.

Inderdaad. Die foto is genomen om 21.12 uur.

Ongeveer anderhalf uur later is in de buurt een auto in de gracht gevonden.

Op die een auto?

Ze hadden zwarte verfsporen.

Dezelfde zwarte verf als die van jouw auto.

Wat is er die avond gebeurd, Sam?

Ik was nog iets... Ik was nog iets gaan drinken en de prof... En toen ik

thuiskwam, belde Marjan.

De vrouw van mijn coach mij helpt.

Die coach is Peter Termont? Ja.

Waarom belde hij zijn vrouw jou op?

We zijn aan het trainen voor het WK in Canada.

Een paar dagen geleden heb ik serieuze ruzie gehad met Peter.

Waarover?

Gewoon dat hij vond dat ik niet genoeg gefocust was en dat ik niet leefde voor

mijn sport.

En zo van die zeven.

Marjan belde om te zeggen dat Peter het wilde naar je praten.

Bij hem thuis. En?

Ja, ik ben naar mijn auto gestapt en ik ben naar daar gereden.

Dat laatste stuk is een heel donkere weg.

En opeens zag ik twee koplampen op mijn hoofd komen.

Ik weet niet meer precies hoe dat gebeurd is, maar... Ik heb die auto

geraakt.

Doorgereden?

Ik was in paniek.

Ik ben direct naar huis gereden.

Maar die chauffeur, die is toch oké?

Marian Termont is ter plaatse overleden.

Commissaris.

De auto's van Senne verkomen zijn daar.

Oké, dank u wel.

Meneer en mevrouw Verkamme.

Commissaris Flaman. Waar is onze Senna? Waarom is hij opgepakt?

We hebben hem moeten verhoren.

Hij is gisteravond betrokken geraakt bij een dodelijk ongeval.

Dat kan niet.

Dat kan niet. Hij is gisteren heel de avond thuis.

Wacht. Hij is wel even weg geweest. Je had hem niet mogen laten vertrekken. Ik

heb het u nog zo gezegd.

Het is uw verantwoordelijkheid. Het is uw schuld. Ik hoop dat je dat beseft.

Maar Senna, jongens, Senna, kom hier.

Het komt allemaal in orde, schat.

Het komt allemaal in orde, de mama in ziel.

Maakt u ongerust.

Ça va, ça va, maat?

Onbeschikbaar en toch overbeschermend.

We gaan dit gesprek verderzetten in mijn bureau, mevrouw. Kom maar.

Volg het je maar.

Ik moet dringend een paar dingen gaan opschrijven.

Aha. Ik ben dus een dictator.

U weet goed genoeg dat ik het vreselijk vond om naar die Turkring te moeten.

Jasper, je waart acht jaar.

En je kon nog altijd je nestels niet knopen. Dat lost je niet op door iemand

aan een klimrecht aan.

Nee, dat lost je op door uw grenzen te verleggen.

Brams, ik vind het allemaal zevenen.

Onbeschikbaar.

Overbeschermend.

Dat klopt niet.

Het ene sluit het andere uit. Niet noodzakelijk.

Je was er bijna nooit.

Er was altijd wel iets anders te doen.

Maar eens de champagne en de cavia verteerd, dan moest je per se weer terug

de beschermde moeder komen spelen. Maar eigenlijk was je er nooit. Ik had geen

keuze. Jij kon de wereld niet aan.

En op dat gebied is er trouwens niet veel veranderd.

Onuitstaanbaar. Dat was ik nog vergeten.

Professor.

Professor.

Professor.

Mevrouw Snijers.

Ik was met mijn moeder aan het praten. Dan hoop ik dat dat een fijn gesprek

was. Want ze heeft juist met mij gebeld.

De lunchafspraak kan niet doorgaan.

Onberekenbaar.

Die had ik al, geloof ik.

Hebt u al kans gehad om naar de sprekerslijst te kijken? Van het

congres? Nee.

Momenteel te druk.

Ja, dat zie ik, ja.

Wat heb ik voor jou gedaan?

Je was gelijk een zoon voor mij.

En dan? Dacht je dat ik dat zo wilde?

Ik vind het verschrikkelijk wat er gebeurd is.

Ik wist niet dat Marjan in die auto zat.

Daar heb ik het niet over.

En dat weet je goed genoeg, je godverdomme bedrieger. Peter, je weet

niet wat hier de bedoeling van is.

Ik begrijp dat je het heel moeilijk hebt.

Maar als je het niet maakt dat je binnen de tien seconden hier weg bent, dan bel

ik naar de politie.

Kom, we gaan naar binnen.

Waar gaat hier een tof?

Hop, binnen.

Senna!

Papie.

Hé.

Hij heeft de hele nacht nog niets gegeten. Oei.

Nee, dat is niet goed, hè, papa?

Rijst, pap. Dat is je lievelings.

Kom, mondje open.

Papa.

Papa, je gaat helemaal verzwakken.

Dat is toch niet wat je wilt?

Wat is dat? Een wilsbeschikking.

Van uw vader.

Ik weet dat je te verstandig bent, Tom.

Zo'n euthanasie, hoe gaat dat meestal?

Wie neemt het initiatief?

Normaal gezien de familie.

Als er een wilsbeschikking is, natuurlijk.

Allee, papa, kom.

Ik zal nog even afwachten tot morgen.

En als het dan niet betert, zou ik er een dokter bij houden. Oké.

Oké, merci.

Haar gsm-signaal is voor het laatst opgevangen door een zendmast in de buurt

van het ongeval.

Daarna nergens meer.

Een onderzoeksector heeft juist toelating gegeven om haar belgegevens

door te lichten. Misschien levert dat iets op. Nog nieuws? We zitten compleet

vast. We hebben haar hele kennisenkring doorgelegd.

Collega's, familie, vrienden.

Niemand is iets met Marianne Termont gaan drinken.

En die gast, die zijn een verkammer?

Hij had ruzie met zijn coach.

Niet met Marianne Termont, maar... Er is iets met die gast. Helemaal mee eens.

Ik zou iets willen proberen.

Ga maar.

Zullen we ineens naar de cafetaria gaan?

Heel goed, Magas.

Kom maar, man.

Je beseft toch dat er een tijd komt dat dit allemaal voorbij is?

Dat uw vreemde lichaam u in de steek zal laten en je niet langer het lokale

sterretje zult zijn van een of andere sporthal.

Waarschijnlijk sukkelt je dan in een depressie door het wegvallen van al die

aandacht. En het besef dat je eigenlijk toch maar bent zoals iedereen.

Doorsnee en banaal.

En komisch.

Cafetaria?

Ja.

Er zijn ongeveer veertig laadspieren actief om verbazing uit te drukken. Er

zijn dus heel wat variaties mogelijk, gaande van dat wist ik niet tot...

Dat is ongelooflijk.

Toen deze twee mensen van de politie hier u vertelden dat uw vrouw in

verwachting was, reageerde u extreem verbaasd.

Met een blik van dat is onmogelijk.

Het lag dus niet aan uw vrouw dat jullie geen kinderen hadden.

Het lag aan u.

Ja.

Het ligt aan mij.

Dus toen u hoorde dat uw vrouw zwanger was, wist u dat ze een affaire had?

Uw vrouw heeft een affaire met uw beste atleet en u weet van niks?

Nee. Heb je haar die avond horen telefoneren met Senna?

Nee.

Je confronteert haar.

Er komt tot een ruzie en ze rijdt kwaad weg.

Maar dan gaat het mis.

Ze wordt door haar minnaar van de baan gereden. Die pleegt vluchtmisdrijf. Zij

belt u op en u ziet uw kans.

Je slaagt haar het hoofd in.

Je laat die gsm verdwijnen.

Je verzint een of ander verhaal. Dat is iets wat zij gaan drinken.

Ik wist niet dat Marianne een affaire had.

Pas achteraf, na het accident, ben ik één en één gaan optellen.

Marianne zwanger, zij een opwegderaar.

Als ik dat had geweten, had ik echt niet gewacht totdat ze dood was om me aan te

pakken.

Mag u niet ongerust, jongen. Dat komt allemaal in orde. Ik bel onze advocaat.

Ja, kijk, ik... Ik zie Debbie graag.

We zijn al vijf jaar samen.

Alleen... Alleen is... Is seks.

Ik heb een probleem met intimiteit.

In het begin viel dat niet zo hard op met mijn trainingen en zo, maar op een

duur moment heb je zich vragen te stellen of dat aan haar lag.

En met zoiets moest ik thuis natuurlijk niet afkomen.

En dan op een avond ben ik aan het praten geraakt met Marianne.

Ja, Marianne, dat was... Dat was een fantastische vrouw.

Ze is gewoon zo... open, volwassen.

Ik voelde mij direct op mijn markt bij haar.

En ik heb haar dan ook verteld over mijn... mijn probleem.

En zij... Zij legde haar hand op mij.

Dat is nooit de bedoeling geweest om... Het is ook maar een paar keer gebeurd.

Wist je dat ze zwanger was?

Ja.

We kwamen thuis van een feestje, Debbie en ik.

En Debbie zette mij af.

Toen ik binnenkwam, was mijn vader aan het telefoneren met Marianne.

En hij gaf de hoorn aan mij en...

Amai. Is dat serieus?

En toen heeft ze het mij verteld.

Oké.

Ze wou mij gewoon zo snel mogelijk zien.

Ze had het beter wijsgemaakt als ze iets ging drinken met een vriendin of zo.

Waar hadden jullie afgesproken?

Ergens overwegen.

Op een parking.

Ik was volledig mijn kluts kwijt.

En het was donker.

En voordat ik het door had, was die afslag van die parking al lang voorbij.

En dat is toen gebeurd.

Wat

is

er dan gebeurd?

wat ik van hen bij hen heb gezegd.

Ik had te veel gedronken, ik ben in paniek geschoten en... Ik ben

weggereden.

Als ik thuis was, heb Mariano een paar keer proberen bellen, maar... Ze nam

niet op.

Als ik niet verkeerd was gereden... Of als ik gewoon niet weggereden was...

Jij houdt u ter beschikking? Ja, natuurlijk.

Zij ontdekt dat haar liefste minnares zwanger is.

En ze doet alsof er niks gebeurd is.

Twee opties.

Ze is blind van liefde, maar ze wist het al.

Ze wist het al.

Als ze het al wist, dan heeft ze een motief.

Kinderen ervaren de aanwezigheid van hun ouders, en meer bepaald van de moeder,

als een leidraad om de werkelijkheid te verkennen.

Normale kinderen exploreren de wereld om zich heen en komen, wanneer het fout

loopt, troost zoeken bij de moeder.

Waarna ze natuurlijk al snel weer ergens anders met hun vingers gaan

tussenzitten, maar goed.

Angstig gehechte kinderen verkennen de werkelijkheid niet.

Ze zoeken voortdurend de nabijheid van de moeder, die hen echter geen troost

biedt.

Iemand een verklaring daarvoor?

Omdat uw moeder niet altijd naar hen omkijkt?

Bijna.

De moeder is namelijk niet consequent.

De ene keer is ze overafwezig en de andere keer is ze overaanwezig,

overbeschermend.

Angstig gehechte kinderen zijn later onzeker in hun relaties.

Ze hebben problemen met intimiteit.

Angstig gehechte kinderen hebben nog één ding gemeen.

Ze hebben altijd een dominante moeder.

Geen sprake van.

Dr. Gijzelbrecht zegt dat een confrontatie heilzaam zou kunnen werken.

Ik laat nog liever mijn twee benen amputeren dan dat ik met haar in één

ruimte ga zitten.

Zit je bang dat ze erachter komt dat jij misschien de oorzaak bent van heel veel?

Is dat wat jij denkt?

Zo te zien wel.

Ik geef toe, het is misschien nogal overdonderend.

Maar het is niet persoonlijk bedoeld.

Jasper, ik weet hoe psychiaters denken.

Ze leggen altijd de schuld bij de moeder.

Weet je waarom?

Omdat wij ons niet kunnen verweren.

Onze onvoorwaardelijke liefde maakt ons zo kwetsbaar.

Jullie kennen elkaar van de salsa-les.

– Nee, nee, nee.

Oké.

In ieder geval bedankt voor uw tijd.

– Is het echt? Ja.

Ja, ja, ja.

Nee, maar meneer... Ja, maar dat weet ik genoeg. Dank u voor alle informatie,

meneer. Ja, tot genoegen. Dag.

Oké, iedereen zegt eigenlijk juist hetzelfde.

Senne en Debbie, dat was een topkoppel, bla, bla, bla.

Die Debbie is echt een heel lief meisje. Kan heel goed salsa dansen, blijkbaar.

Volgens mij wist hij niks van de vrouw van de coach.

Laat staan van haar zwangerschap. – Hier ook niks.

Misschien moeten we haar gewoon oppakken voor veroor. Dat heeft geen zin, hè,

John. Wij hebben niks om haar mee onder druk te zetten, als die er al iets mee

te maken heeft.

Kom eens mee.

Een test?

– Ja, een test.

Wij horen of zien u ineens niet meer.

Dat kan twee dingen betekenen.

Ofwel ben je te druk bezig met het oplossen van je neuroses, ofwel weet je

al lang wie het gedaan heeft, maar zegt je niks tegen ons omdat je ons wilt

testen. Ik weet inderdaad wie het gedaan heeft. Wat heb ik u gezegd? Maar dat ik

die kennis voorlopig voor mezelf hou, heeft niks te maken met een test, maar

alles met een gebrek aan bewijs. En de overtuiging dat deze zaak alleen kan

worden opgelost met een bekentenis.

Misschien hebben wij ook al wel een idee.

Niet iedereen is achterlijk, hè, professor?

Dan zal het niet lang duren voordat je er zelf ook achter komt.

Juffrouw Donkers.

Ik heb hier de drukproef van een artikel van de professor.

En dan?

Volgens hem heeft dat iets te maken met de zaak waar je mee bezig bent.

Hij zegt dat de oplossing erin staat.

Heeft de professor dat gezegd? Ja, er zijn momenten dat hij min of meer

normaal doet.

Zouden wij dat artikel eens mogen lezen?

Als dat morgenvroeg terug op mijn bureau ligt, dan is er voor mij niks gebeurd.

Niet te lang niet meer, hè, Connie?

En? Is ze erin getrapt?

Als juffrouw Donkers per se dat artikel moest lezen.

Waarom heb je het haar dan niet zelf gegeven?

Dit is toch veel spannender?

Misschien is het beter als ik in het vervolg nog eens iets vraag dat je

gewoon niet antwoordt.

Ik weet wie het gedaan heeft.

Sneijers heeft ons dat artikel gegeven in opdracht van de professor.

Waarom zou hij dat doen? Dat weet ik niet.

Maar ik weet wel wie hij denkt dat hij het gedaan heeft.

Luister. Het gemis aan intimiteit wordt dikwijls gecompenseerd door het plegen

van strafbare feiten.

Sennever Kamma had een probleem met intimiteit. Dat heeft hem onszelf

toegegeven. Misschien moeten we toch eerst even luisteren naar wat ik hier...

Nee, John, het klopt allemaal.

Zijn gebrekkige emotionele ontwikkeling is te wijten aan zijn moeder.

Hij geeft zijn moeder daar de schuld van, onbewust natuurlijk.

Maar door het vermoorden van de zwangere Marjan vermoordt hem in feite zijn

moeder. Als wraak voor de mislukte seksuele relatie die hij heeft met zijn

vriendin. Bernard Vallaire.

Debbie Schmitz heeft op de dag van het ongeval gebeld met het slachtoffer. Ja,

en dan?

Dat is op z'n minst raar.

Ja, we gaan toch iemand moeten kiezen, denk ik.

Of niet.

Zal dat een vergissing zijn, jongen?

Komt goed, hè?

Dus, je weet niet wie het gedaan heeft en dan arresteer je ze allebei.

John?

Daar komt het op neer. En waar maristeer je niet in Antwerpen?

Dan zit de moordenaar er zeker bij. Ik denk dat Senne het gedaan heeft. Hij

heeft het profiel en de gelegenheid. Ik denk dat de vriendin het gedaan heeft.

Ze heeft een motief en een gelegenheid. Commissaris, zo zot is dat niet.

We gaan ze tegen elkaar uitspelen. We doen alsof we denken dat ze hebben

samengewerkt. Tot een van de twee breekt. En als dat niet gebeurt?

John.

En? Nog vorderingen in de zaak?

Vorderingen genoeg.

Eén moord, ze hebben allebei een eigen verdachte opgepakt.

Dat is interessant.

Laat me raden.

Inspekteur Donkers is voor Senneverkamme gegaan en haar collega voor zijn

liefstalige vriendin.

Kijk, het is te hopen dat de schuldige ertussen zit. O, dat is niet het geval,

vrees ik. Voilà, de pers gaat ons kapotmaken. Nee, in tegendeel, de pers

zal dit fantastisch vinden.

Ze zullen denken dat deze fijne inspecteurs een meesterzet hebben

gedaan.

Ik zou een verklaring willen afleggen.

Volgende maand zijn wij 28 jaar getrouwd.

Dat is meer dan een kwart eeuw.

Straff, hè.

Leen is niet... In de grond is ze niet verkeerd, hè.

Ze heeft het goed voor.

Ze drukt zich soms nogal gevoelloos uit.

Maar het is altijd een goeie moeder geweest.

Zorgzaam.

Misschien soms een beetje te streng, maar ja... Zo bereik je iets in het

leven.

Als de zaken niet lopen zoals zij het willen, dan kan ze zich daar serieus

over opwinnen.

En als er iets verkeerd gaat, dan is het gewoonlijk mijn schuld.

Het probleem is...

Dat je op den duur gaat geloven wat ze zeggen.

Dat je een loser bent.

En je zwijgt.

Je doet vooral niks niet meer.

Je hoopt dat het rap voorbij zal zijn en je zwijgt.

Meneer Verkamp, wat is er juist gebeurd die avond?

Senna kwam thuis op het moment dat de vrouw van zijn coach belde.

Op zich vond ik dat niet zo raar.

Marleen had een voorgevoel.

Ja, er was iets aan de hand.

We hebben een tweede telefoontoestel in de keuken.

De kot was natuurlijk te klein.

Senne was razend omdat zijn moeder hem had afgeluisterd en Leen liet zich

serieus gaan.

Zijn carrière was om zeep.

Twee kade kon hij nu ook al vergeten. Ze was razend.

En toen Senne zei dat hij met Marianne had afgesproken, was het of dat er bij

Leen iets knakte.

Ik heb nog geprobeerd van haar te kalmeren.

Ineens was het weer allemaal mijn schuld.

Zoals gewoonlijk.

En zoals altijd zou zij het natuurlijk weer moeten oplossen.

Is uw vrouw zijn dan achterna gereden?

Dus uw vrouw heeft het ongeval zien gebeuren?

Ze beweert van niet.

Maar lang kan het niet geleden zijn.

Ik geloof niet dat het van plan geweest is.

Maar Marianne stond zijn toekomst in de weg.

Zo zag haar kans.

En ze heeft die gegrepen.

Ze heeft Mariana haar gsm dan kapotgeklopt.

Die moersluitel heb ik bewaard.

Ik heb meel voorzichtig ingebakt.

Haar vingerafdrukken gaan daar zeker nog op staan.

Vraagt u nu af waarom ik u dat allemaal vertel?

Over één ding had mijn vrouw gelijk.

Ik ben er veel te weinig geweest voor zinnen.

Ik ben nooit een echte vader geweest.

En dat wou ik vandaag een klein beetje proberen goed te maken.

Bedankt. Onbeschikbaar en overbeschermend.

Maar ik kon het niet bewijzen.

En daarom heb je dat artikel over angstgehechte kinderen doorgespeeld. Ik

wist dat Annelies blind mijn artikel zou volgen. En als we de zoon oppakten, was

er een kans dat de moeder zou breken.

Dat heb ik verkeerd ingeschat. Ik had nooit gedacht dat de vader de moed zou

hebben. De conclusie van uw artikel was dat de zoon het gedaan had door gebrek

aan de intimiteit.

Daarin, dat moet ik toegeven, heb ik een beetje vals gespeeld. Ik heb jullie niet

het volledige artikel bezorgd.

Er zijn namelijk bepaalde factoren die een gebrek aan de intimiteit kunnen

compenseren. Zoals?

Zoals een geslaagde carrière. In het geval van Jennifer Cammen, een medaille

op een WK.

Maar zoals ik eerder al zei, sport is eigenlijk niet veel meer dan een

veredelde vorm van misdadig gedrag.

En als jullie mij nu willen excuseren, ik heb nog een afspraak.

Wat allebei fout.

Zullen we samen iets gaan drinken?

Nee.

Misschien moeten we maar beginnen zonder haar.

Ik had het niet anders verwacht.

Je hebt dus je lijst gemaakt, zie ik.

Dat is wel redelijk indrukwekkend.

Jasper.

Dokter.

Kijk.

Mijn zoon was geen gemakkelijk kind.

En dat mag je gerust een understatement noemen.

Maar ik heb mijn best gedaan.

Was dat perfect? Waarschijnlijk niet, ja.

Maar ik heb verdorie mijn best gedaan.

Maar jij zei begin vroeten naar dingen die je met rust had moeten laten.

En sindsdien gaat het alleen maar bergaf.

Ik zou dat toch graag willen tegenspreken.

De therapie, die verloopt goed.

Vind je dat?

Ja. Dit is een uitnodiging voor het jaarlijks congres van criminologen. En

dit jaar is Antwerpen de gastheer.

En professor Dr. Jasper Teerling is de tweede spreker.

En dan?

Mijn Jasper zou nooit genoegen nemen met een tweede plaats.

Dat hij dat wel doet, dat is uw schuld.

Dat vat eigenlijk zo'n beetje de hele doos aan.