Original subtitles

Waarom stop je niet met lezen?

Dan kunnen we andere dingen doen.

Jasper.

Doe geen moeite, Helena.

Je bent een hallucinatie.

Ik ben wel een hallucinatie.

En dan?

Jij hebt me in de tingske gestoken.

Vind je het sexy?

Vind je dat ook?

Absoluut niet.

Waarom ben ik hier dan?

Waarschijnlijk het gevolg van een verdrongen herinnering.

Seksuele fantasieën zijn niet noodzakelijk verbonden aan logische

processen. Dat zou jij toch moeten weten?

Je gaat het ook over Christina kunnen fantaseren.

Als je me dan toch een plezier wilt doen.

Ja. Dan ga dan iets klaarmaken in de keuken, want ik heb honger.

Hier, Kitnet vindt hem leuk.

Ah, en het weer.

Om een of andere reden vindt hem dat heel tof om altijd te weten wat voor

weer dat overal is.

Papa, waar ben jij nu?

Papa, dat is Kelly.

Kelly gaat vanaf vandaag elke dag voor u komen zorgen.

Die geeft Kelly zijn hand.

Hij is niet zo spraakzaam. Dat gaat beter zijn als hij hem gegeten heeft.

Zijn eten.

Ik heb nog een potje spaghettisaus in een defreeze, denk ik.

Dag, meneer Donkers.

En hij heeft dat ook graag pikant. Ik zal dat potje hier al zetten. Het is

Kelly.

Tonkers? Waar is het?

Hilde Verhellen, 52 jaar, chirurg in Tusa. Wie heb je daar gevonden?

Arman, piloot bij SM Brussels.

Hij is deze morgen teruggekomen van drie dagen Zuidoost-Azië.

Je mag het werk wel voeten.

Ik kan al een paar dagen dood zijn.

Gisteravond tussen acht en twaalf.

Dag, Sven.

Ik dacht dat jij op jongeren viel.

Ik dacht dat jij mij kende.

Niet dus, blijkbaar.

Ben jij hier in het fotocu?

Zeg, hoe is het met je vader?

Is het zo erg?

Doodsoorzaak?

De dokter heeft hem nog niet gezien. Zeg maar, Sven.

Hij is goed op de voeten.

En jij bent Johnny?

John.

Met een heel fijn mes.

Of een priem.

Hier, onder de schedel. Precies je werk.

Bijna geen bloed.

Dat is raar.

Nee, nee.

Professioneel.

De invloed van geloof of misdaad wordt door Hirschi en Stark

negatief beantwoord in hun baanbrekend werk Religiosity & Delinquentie.

Volgens hen weerhoudt... Dat is complete onzin.

Professor Teelink, ik dacht toch niet dat het de gewoonte was om de lessen van

een collega te komen versporen? Niemand gaat nog Hirschi en Stark meer doseren

na Jensen en Eriksson.

Toch wel?

Ik ben niet overtuigd door Jensen en Eriksson.

Te veel religies. En te mathematisch ook. Dat heet statistiek, waarde

collega. Dat kan u zelfs navragen bij de beste eerstejaarsstudent.

Professor, als u dan toch per se terug wilt lesgeven, dan zou ik u aanraden om

te gaan solliciteren in Gent.

Ik heb gehoord dat daar een vacature is voor een criminoloog.

Bon, hirschi en stark dus.

Om te beginnen... Professor?

Faustelijk, is dat hier een duivenkot of wat?

Jensen en Eriksson. Al de rest is pijnlijk frauze.

Het alibi van haar man is waterdicht. Op het moment van de feiten was hij ergens

boven Siberië aan het vliegen.

Momentje. Mevrouw Sneijers.

Professor. Ik heb snel een telefoonnummer nodig.

Snel, snel.

Snel, snel.

Amai, dan zal ik me moeten haasten.

Ja, een telefoonnummer van de Universiteit van Gent.

Personeelsdienst.

Een kopie?

Personeelsdienst?

Waarom?

Sporen van braak?

Nee, maar de deur van m'n zoetkelder was niet op slot.

Chique alarmsysteem, alhoewel u de deur laat lopen staan.

Moet u eens operandi?

Eén steekwonde in de nekholte onder de schedel. Heel precies.

U mag gaan zitten, John.

We willen beginnen in een directe omgeving.

Conflict in de familie.

Families zijn het natuurlijke biotoop voor conflicten.

Daar wilt u uw tijd niet in steken.

Waar willen wij onze tijd dan wel insteken?

De techniek.

De precisie waarmee de halswervels ontweken zijn om het rugmerk te

doorboren.

Bewonderenswaardig.

Een professional.

Het slachtoffer was... Aard.

Scherurig. Met de eet van Hippocrates tegen de muur in ieder geval geen

paaldanseres. John. Misschien een kwaaie collega.

Zou kunnen. Maar ik zou op zoek gaan naar gelijkkaardige dossiers.

Jij denkt dat hij niet de eerste is.

Iemand die zo precies te werk gaat, die heeft dat eerder gedaan.

Het nummer dat u hebt gevraagd.

Anders nog iets?

Een koffie? Een cola?

Een paaldanseres?

John?

Volstaat mevrouw Sneijers.

Gent, dat is lang in de film staan ze elke dag.

Nee, maar stuur maar door hè.

Paul heeft het op zijn tijd gedaan.

Hij is vanmorgen vertrokken zonder iets te zeggen.

Met Katrien.

We moeten haar morgen overdragen aan Jurgen.

En het kan niet dat we nog een uitstapje gaan doen met haar.

Je hebt al haar spullen meegepakt.

Kleren, schoolboekjes, knuffels.

En je hebt hem al gebeld?

Denise, ik ga het in een andere gang zetten.

Als

dit

uitkomt, dan is Paul zijn carrière om zeep.

En dat is op het ogenblik, Denise, wat dat nog overblijft.

Nee.

Maak er daar nu niet druk in. Dat gaat allemaal goed komen.

Ja. Ik beloof het.

Ik vraag mij af wat Denise bij Flamand komt doen.

Volgens mij is er iets gebeurd.

Dat Paul zijn gsm niet oppakt, dat is raar.

De professor had gelijk.

Bertrand Francken.

Anesthesist in St-Peters in Brussel.

Drie maanden geleden dood teruggevonden in de kelder van zijn buitenverblijf.

Na aanval van de trap?

Ja, maar ik heb zijn autopsieverslag opgevraagd.

Hij is gestorven aan een perforatie.

Aan het ruggenmerg.

Ter hoogte van een nek.

Waarom hebben ze dat niet onderzocht? Ze dachten dat het hem op iets scherp was

gevallen.

Het goeie nieuws is dat hem zijn lichaam aan de wetenschap heeft geschonken, dus

met wat geluk ligt hij nog ergens in de vriezer.

Wij bellen.

Goed thuis. Dank je.

Kan ik u even gespreken?

Dat is ontvoering.

John, rustig. Dat is zijn kleindochter.

Annelies, dat gerechtelijk bevel negeren is ontvoering.

Dat gerechtelijk bevel, John, dat gaat pas morgen in.

Oké.

En dat geeft ons wat tijd.

Ik heb een paar telefoontjes gedaan, gsm, nummerplaat.

Niks officieel.

Kijk, ik zou het op prijs stellen als dat voorlopig onder ons blijft.

We gaan hem wel vinden. Christina, als de pol niet gevonden wil worden, dan

gaan we die niet vinden.

Dat weet jij toch ook?

En wat is de reden van uw bezoek?

Ik heb een afspraak met professor Teerlink.

Ja, dat hebt u al gezegd.

Het probleem is, ik vind daar niks van terug in zijn agenda.

Dat is waarschijnlijk omdat de professor mij zelf gecontacteerd heeft.

Op die manier.

Kijk, het zijn natuurlijk mijn zaken. Ik ben maar een gewone secretaresse.

Maar echt waar, ik vind het schandalig dat u hier zomaar langskomt en niet wilt

zeggen wat u hier komt doen.

Terwijl we allebei heel goed weten wat u hier komt doen.

Mevrouw, fijn dat u zo snel kon komen.

Mevrouw Snijers, u zorgt ervoor dat we onder geen beding worden gestoord?

Decaan, ik heb het gezegd. Het is zover.

Mevrouw Snijers denkt nu dat u van de Universiteit van Gen bent en dat u hier

bent om mij weg te komen.

Waarom zeg jij niet dat ze zich vergist?

Daarom dat ik ineens mocht komen.

Jij wilt de decaan onder druk zetten om uw schorsing ongedaan te maken, ja?

Zoiets.

Achterbak zijn manipulatief.

Je begint menselijke trekken te vertonen, Jasper.

Oh, er is meer.

Ik heb namelijk een seksuele fantasie over u gehad.

Vertel. Stel je niet veel voor.

Ik zat te lezen, jij stond wat onnozel te doen en ik heb u naar de keuken

gestuurd.

De keuken? Ja, de keuken. Maar laat ons eventjes aan die Freudiaanse karikatuur

voorbijgaan. Wat mij interesseert, is de symboliek.

U, die mij hindert bij het studeren.

Wat zou dat betekenen?

Dat de therapie een hindernis is geworden.

Ik stel voor dat we ermee stoppen.

Misschien moet ik aan mevrouw Sneijers zeggen dat ik uw psychiater ben.

Ik dacht dat mevrouw misschien wel een koffie wenste.

Dank u.

Waar waren wij gebleven?

Ik zei dus dat de Universiteit van Gent hoger gerangschikt

staat dan die van Antwerpen.

Waar?

Goed voorbereid, hè?

Nee, een verslag heb ik daar niet van nodig.

Bedankt.

Denise heeft deze juist binnengebracht.

In het tuinhuis gevonden.

Het gsm is ook niks.

Ook gevonden.

Er staat een camion op een parkeerterrein aan de grens met

Frankrijk.

Je hebt gelijk.

Als hij niet wil dat we hem vinden, vinden we hem niet.

Sorry.

Ja, Kerry?

Bert, passeert Cathy nog eens?

Ook niet.

Oké, check dan eens achter de frigo.

Ja, daar steekt hem ook al weleens graag iets weg.

Nee, nee, dat gaat. Je moet gewoon de frigo een paar centimeter opzij

schuiven. Ja.

Laat dit weten, hè. Oké. Merci.

Twee slachtoffers.

Bertrand Francken, anesthesist, en Hilde Verhellen, chirurg.

Dezelfde modus operandi.

Enig verband? Op het eerste zicht niet.

Ze werkten allebei in andere ziekenhuizen en ze hadden aan andere

universiteiten gestudeerd. Die waren natuurlijk wel allebei dokter. Dus ik

dacht, een soort fetichist.

Iemand die kikt op uniformen, maskers, voeten, luiers, noem maar op.

Maar er is geen signatuur.

Zo'n gasten laten meestal wel een teken achter.

Dus een andere piste is misschien wraak.

Medische fout.

Te weinig bloed. Een ontrecht ontslag. Te weinig bloed en dus te weinig drama.

Als je iemand haat, dan maak je het zo proper niet af.

Tussen juli 2014 en september 2016 hebben Verhellen...

...hebben Verhellen en Frank

samengewerkt in Sint-Bernardus.

Hebben ze ook samen operaties uitgevoerd? Ik denk het wel.

Je denkt van wel.

Het ziekenhuis weigert precies vrij te geven. Het medisch geheim. Ik heb nog

een artikel gevonden aan de mislukte harttransplantatie bij een meisje van

16. Kijk eens naar de initialen van de behandelende artsen.

HV en BF.

Ja, Kelly?

Oké, ga dan eens naar zijn slaapkamer.

Tussen zijn bed en de muur.

Ja, dan ga je even aan dat bed moeten trekken, ja.

Doe dat gewoon.

Laat mij twee ten achtje gaan zien, zei hij. Yo, merci.

Bye.

Alles in orde?

Ga je de gegevens van dat meisje?

Kom.

Je weet toch dat dit hier allemaal uw schuld is?

Ah, de Bertrandse.

Nog altijd even vriendelijk.

Fucking loser.

Ik heb verdomme gelogen voor u.

Mevrouw Aerts, wij appreciëren het dat u zo snel tot hier bent gekomen. Ik heet

Giel.

Ik ben al twee jaar gescheiden.

Mevrouw Giel.

Gaat het over Britt?

Wat is er juist gebeurd met uw dochter?

Waarom? De chirurg die uw dochter heeft geopereerd is vermoord.

Verhalen.

Waarom geef jij niet gewoon toe?

Wat? Wat moet ik toegeven, Bertrand?

Hilde, echt waar.

Meen je dat nu?

Ik denk dat ik hier iets met te maken heb.

We moeten met alles rekening houden, mevrouw. Waar was u gisteravond tussen

acht en twaalf?

Ik ben naar het kerkhof geweest.

In de latere namiddag.

En dan ben ik naar de zee gereden.

Naar uw vriendin? Ik heb uw vriendin... Mevrouw Geelen, wat is er met Britt

gebeurd?

Britt had een hartafwijking.

Van bij de geboorte.

Maar we wisten dat ze de transplantatie zou moeten ondergaan.

Verhalen had gezegd dat de prognose heel goed was.

Maar Britt heeft de operatie niet overleefd.

Zij heeft het niet gedaan.

Hebben ze je ook gezegd waarom?

Ze zegt nu juist niks.

Maar daar heeft hij zulke twijfels bij.

Er is wel nog veel woede in die vrouw. Het gaat hier niet over motief.

Hier gaat het over de manier waarop.

Zij heeft de expertise niet.

Voor die grootverdieners heb je een nummer.

Denk je dat zij daar wakker van liggen als er iets verkeerds gaat?

We hebben eraan gedacht om klachten in te dienen.

Totdat wij hoorden hoeveel een gespecialiseerde advocaat kost.

Die dat nog durven te zeggen dat wij geen been hadden om op te staan.

Ik ben gaan tanken in jouw beek.

Er zullen wel camera's hangen, zeker?

En er is trouwens nog iets.

De dader kiest voor een heel specifieke methode.

Perforatie van het ruggenmerg.

Hoef het niet te laten opvallen. De eerste keer is hij er in ieder geval mee

weggekomen.

Denk jij dat er nog dokters op de lijstje staan?

Nee.

Ik ben er zeker van.

Annelies, als je het niet meer voelt, als je geen goesting meer hebt, als het

allemaal te veel wordt, dan moet je iets anders gaan doen.

Echt?

Misschien moet je gewoon eens op vakantie.

En ons papa alleen laten zitten.

Heb je nog iets vandaan gehoord?

Niks. Ik vind het gevaarlijk dat de commissaris het wil stilhouden.

Uw eigen kleinkind ontvoeren.

En waar jij het voor hebt?

Ga je dat dan ook zeggen?

Het gaat niet over mij.

Maar ik hoop van wel.

John, wanneer was dat nu weer?

Dat jij heilig wordt verklaard.

Zondag 8 avond.

Ik heb een dochter, Elke.

Ze doet binnen een paar weken haar plichtige communie.

Ik ben blij voor jou.

Mijn alibi gisteravond.

Ik was met mijn vriendin thuis.

We hebben tv gekeken tot, denk ik, een uur of elf, zo ongeveer. Wat voor

programma?

Ah ja, dat was iets met die restaurants en die arrogante Hollanders. Ik heb zijn

naam vergeten.

Ik vind dat zeer vermaagd. Aanziet dat graag. Is er iemand anders die dat kan

bevestigen?

Nee.

Zou je ex-vrouw hier iets mee te maken kunnen hebben?

Absoluut niet.

Zij is nog altijd heel kwaad.

Ik ben ook nog altijd heel kwaad.

Maar het is niet omdat ik hier niet met tranen in mijn ogen zit dat die dood van

mijn kind mij niks meer zou doen.

We waren er alle twee kapot van.

Maar we zijn met dat verdriet elk op een andere manier omgegaan.

Je wou wel allebei het ziekenhuis aanklagen.

O, dat was Eels die dat wou.

Ik wist op voorhand dat dat niet veel zou uithalen, want die dokters sluiten

de rangen.

Kijk, ik snap dat je dat allemaal hier wilt onderzoeken, maar je kunt mij niet

verwijten dat ik mijn leven terug heb opgepakt, toch?

Ja, Kelly?

Hij was aan het brullen en is me alles beginnen gooien. Waar is hij? Hij is

rustig nu.

Kapot.

Ja, kapot, ja.

O, papa.

We gaan naar boven, papa.

Dat gaat hem niet willen.

Ja. Zit u recht?

Ja.

Grote stap, papa. Links.

Rechts.

Ja, links.

Ja. Ja.

Ja.

Het was over nagedacht om hem te laten opnemen.

John, niet zeggen.

Om je vader te laten opnemen in een home.

Ja, ik heb er al wel eens over nagedacht.

Maar ik kan dat niet doen.

Het zou een serieuze last minder zijn. Mijn pa is geen last.

Nee.

Maar soms kan het allemaal wat veel zijn, weet je.

Zelfs voor jou.

Moet jij niet naar je kind? Naar je vrouw?

Een plechtige communie gaan voorbereiden?

Morgen.

John.

Merci.

Goedemorgen, mevrouw Snijers.

De kam.

Wat een verrassing.

Jasper, alles oké bij u?

Is er niks dat je me wilt vertellen?

Nee.

Of ja, toch wel?

Volgende week verschijnt er een artikel van mij in een belangwekkend Brits

tijdschrift.

Is dat alles?

Dat is toch al mooi?

Niet dat je bepaalde plannen hebt?

Plannen? Wie zegt dat?

Laat ons zeggen dat ik het in de wandelgang heb gehoord.

Een wandelgang te noemen.

Dank u wel, professor.

De Universiteit van Gent.

Jasper, het enige wat ik vraag, is dat je geen dingen doet waar je achteraf

spijt van hebt.

Ik heb u verwittigd. Hij gaat vertrekken en het is uw schuld.

Dank u wel, Ingrid.

Ja, ik heb ze aangereikt.

Oké, bedankt.

Goeie nieuws en slecht nieuws.

De vriendin van de moeder heeft bevestigd dat zij de hele avond bij haar

aan zee is geweest.

Deze zijn genomen om 20.35 uur in dat tankstation in Jabbeke.

Dus je alibi klopt.

Is dat ook goed nieuws?

Ze hebben Bertrand Francken gevonden.

De anesthesist die zijn lichaam... Aan de wetenschap heeft hij schonken. Ik

weet het wel. Exact dezelfde wonde.

In de nek, van onderaan de scheidel. Fuck.

Ze zijn met een seriemoordenaar.

Ik vind dat niet zo goed nieuws, John. We moeten er morgen eentje zoeken.

Ga jij mee?

Naar waar?

Het is gewoon een boomschil.

Hallo, inspecteur Donkers, mijn collega van hun week. Wij zoeken dokter Houben.

Ja, een momentje.

Dokter, hier is politie voor u.

Dokter Houben?

Inspekteur Annelies Donkers.

Mijn collega John Van Unbeek, federale gerechtelijke politie. Mogen wij u een

paar vragen stellen?

Twee minuutjes voor u.

Ik heb mijn buik vol van die Amerikaanse toestanden.

Wij hebben de ouders verteld dat hun dochter tot een normale vijf procent

hoort van de mensen... Normale vijf procent?

De normale 5% van de mensen kunnen sterven na zo'n transplantatie. We

hebben dat gezegd.

Maar die mensen willen dat blijkbaar niet horen.

Misschien omdat die mensen kapot zijn van verdriet.

Een onbegrip en woede, dat begrijp ik. Maar ik kan niemand garanderen dat we

geen patiënten gaan kwijtraken.

Mijn mensen hebben hun uiterste best gedaan om dat meisje te redden.

Maar... Maar ik wil je eens een vraag stellen.

Welke chirurg gaat er ooit nog een risico durven nemen als iedereen zo naar

de rechtbank stapt?

Trouwens, u komt hier aan die informatie.

Mediciedossiers zijn geheim.

Ja, dat is ons probleem eigenlijk.

U heeft nog samengewerkt met dokter Verhellen? Ja, dat is een spijtige zaak.

Zij is vermoord.

Dokter Franken ook trouwens.

Drie maanden geleden.

Ze werd trouwens gevallen. Dat was een accident.

Wij denken dat de moordenaar dokters viseert... Wij denken dat de

moordenaar dokters viseert die patiënten kwijtraken.

Ineens komt het rap gaan, hè? Heel rap.

Meneer Selleswax?

Verhelle en die Frankje hebben samen 58 operaties uitgevoerd. De laatste vier

maanden geleden. Daarna is Frank naar Brussel gekrokken.

Melk is uitgekomen, Sarah.

John, van die 58.

Hoeveel daarvan zijn er fout gelopen?

Twee overlijdens. Brit arts en een blinde darm bij een kind van tien.

Wouter van Kessel. Kom uit, Slover. De moeder van die Wouter is al een half uur

op ons aan het wachten in de bunker.

Melk, suiker, kom eens aan.

Danielle Spijbroek? – Inderdaad.

U mag ook zuster Theresa zeggen.

Zuster Theresa?

– Dank u.

Ik verwijt die dokters niks.

Niemand kon voorzien dat Wouter allergisch zou zijn voor de narcose.

En de vader?

Denkt hij er hetzelfde over?

Zolang je twijfelt of ik hem zou volgen.

Maar toen heb ik mijn geloof gevonden.

U heeft er nooit aan gedacht een klacht in te dienen tegen het ziekenhuis?

Die dokters hebben hun ouders de pest gedaan.

De moeder van dat meisje, Brits aards, denk ik, is

wel een keer langs geweest om te vertellen dat zij schadevergoeding

hadden gekregen.

En zij vond dat wij daar ook recht op hadden.

Ja,

wat een misvatting.

Ja, dat geld zou Pepijn kunnen verwachten.

Wanneer gaat het mij zeggen van hoofdinspecteur Abed?

Hij is al twee dagen afwezig zonder dat iemand mij zegt waarom.

Inspecteur Donkers kijkt vallend veel naar zijn leegbureau en jij bent

nerveuzer dan ooit.

Waarschijnlijk omdat je niet weet of je de zaak wel juist aanpakt.

Good night my angel, time to close your eyes

and save these questions for another day.

I promised I would never leave you

and you should always know.

MUZIEK

Ik probeer die zaak zo lang mogelijk binnenskamers te houden. Wel, dat is een

grote vergissing.

Je had de hoofdinspecteur onmiddellijk moeten laten zijn.

Allee.

Waarom verbaast mij dat hij dat zoiets van u komt?

Omdat het de enige logische beslissing is.

We hebben juist gebeld met dokter Hoebe, diensthoofd van Sin Bernardus.

Wat heeft een Hoebe daar nu mee te maken?

Evenveel als jij. Wij waren daar wel met drie, hè? Het ziekenhuis heeft de

familie Aerts 75.000 euro betaald.

Wat?

Dat meen je niet? Opnieuw, de enige logische beslissing.

75.000 euro is minder dan wat een rechtszaak zou kosten.

Ik ben chirurg en een goeie ook.

Zeg, schone chirurg.

Heb je al eens gekeken? Je ligt verdommen in een mortuarium. En je

beseft toch waarom jij hier ligt, hè, Bertrand?

Omdat je medeplichtig bent.

Wat is dat toch allemaal met al dat sentimentele gedoe hier vandaag?

Professor, een schadevergoeding betalen is hetzelfde als schuld bekennen.

Nu heeft de familiaar zijn motief.

Inspecteur, bij wraakdelicten heeft een dader niet eens een motief nodig.

Alleen al het gevoel... Dat hem of haar onrecht is aangedaan, is meer dan

voldoende. De psychologie van de dader.

Door Jasper Telink.

Iemand die iets achterhoudt, heeft iets te verbergen.

Conclusie van het gezond verstand.

Annelies Tonkers.

Je hebt je personeel echt wel in de hand vandaag.

En jij zei echt onuitstaanbaar.

En spijtig genoeg niet alleen vandaag.

75.000 euro.

Ik had dat eerder moeten zeggen, ik weet het.

Was die schadevergoeding een idee van het ziekenhuis?

Ja. Waarom zijn we daarop ingegaan? Dat was veel geld.

U hebt nooit willen weten of er fouten zijn gemaakt?

Absoluut wel, maar hoe groot is die kans?

Die dokters beschermen elkaar, dat weet toch iedereen?

En uw ex-vrouw?

Ik zou nooit getekend hebben.

Hoe stond die tegenover dat geld?

Dat was bloedgeld.

Uit de dossiers van het ziekenhuis is niet gebleken dat er fouten zijn

gemaakt. Dat is zever.

Waarom waren ze anders zo rap met betalen?

Om een pijnlijk proces te vermijden.

Weet je wat een pijnlijk proces is?

Uw dochter zien we trekken in een gang waar ze nooit meer levend uitkomt.

Dat is een pijnlijk proces.

We zaten daar.

Na het gezicht van Verhelle zag ik het direct.

Ze had een fout gemaakt.

Ik zag het in haar ogen.

Ze had een fout gemaakt.

Heb je dan niks, schaamte? Over schaamte moet je mij niks zeggen. Je geeft aan

toe. Dat eerste kindje, ja.

Maar niet dat tweede. Je was nog thans even zat.

Je was verdomme altijd zat.

En ik heb maar liggen voor u in dat verslag.

Allergische reactie, afstotingsverschijnselen. Je had mij

moeten tegenhouden, Bertrand.

Je had mij gewoon moeten tegenhouden.

En hoe ben ook.

Echt, Hilde.

Die vader heeft zich daar wel bij neergelegd, maar... Die moeder, die zit

zo vol haat.

Maar het heeft een alibi, dus... Er moet een derde slachtoffer zijn.

Denise.

Mag ik het rindje?

Het was nooit zijn bedoeling om haar kwaad te doen.

Dat weet je toch? Dat weet ik natuurlijk.

Dat is niet nodig.

Niemand weet ervan.

Oké.

Zeg tegen Paul dat je hem een paar dagen vrijneemt en dan gaan we zien.

Oké? Oké, Christine.

Vries aan mijn opa. Dag, zoetje.

Dank je.

Ik heb de zaak opgelost.

Wie gaat er mee naar het kerkhof?

John Jas.

Jullie derde slachtoffer.

Jeroen Selleslachs, 17 jaar, gestorven in een verkeersongeval. 3 september

2014. Het is een dag van de operatie van Britt Aert. Selleslachs is een donor.

Dat meisje heeft zijn hart gekregen.

Het is een gebroken moeder en een gebroken vader werken samen om wraak te

nemen.

Wie had dat gedacht?

Ik wil niet zeggen dat ik mijn woorden terugneem.

Welke? Die van briljant verstandig of die van ongezien charmant? Ik ben er

echt geen tijd voor.

Ergijn een nummer van de vader, selslags. Ik ben hem zoeken.

Misschien kunnen jullie best eerst eventjes langs het ziekenhuis gaan.

Dokter Hoepen.

Fuck!

Oké, er ligt een nummer van heelkunde op mijn bureau ergens.

Heelkunde.

Selslags voor dokter Hoepen.

Ja, u mag daar wachten. De dokter heeft wat vertraging opgelopen.

Bezit.

MUZIEK.

***

En alle mensen compassie.

En dan willen ze dat je verder gaat met je leven.

Ik kon dat niet.

Ilse, kom op mee.

Wat is er met je zoon gebeurd?

Het was een zondagavond.

We waren naar Leuden geweest om zijn kot in te richten.

Jeroen had zich ingeschreven voor het eerste jaar geneeskunde.

De zoon van een beenhouwer.

Mijn gsm.

We zijn van de baan geraakt.

Ik wilde dat hij verder leefde.

Niemand anders.

En dat de pijn wegging.

En de schuld.

Good night my angel, time to close your eyes.

And still so many things I want to say.

Remember all the songs you sang for me.

Als hij zo versliep.

Kan men hem weer ooit opruimen denk je?

Oké, morgen.

Annelies.

Het is niet onze schuld dat we niet op tijd waren, dat weet je toch?

Gaat het niet?

Ik heb uw tranen gezien.

Jasper, als je naar buiten stapt in het regent, kun je niet verwachten dat je

droog blijft.

Zou ik u iets mogen vragen?

Je gaat me toch niet weer naar de keuken sturen, hè?

Zou je mij gewoon?

Gewoon eventjes willen vastpakken.