Original subtitles

(คุณชายสายสืบ 2)

(ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์ในเรื่องเป็นเรื่องแต่ง)

(นักแสดงเด็กถ่ายทำในสภาพแวดล้อมปลอดภัย)

อืม

รูปพวกนี้…

รูปของเหยื่อ

โจนายอง

ชเวยองมิน

คิมฮีจุน

โจนายองกับชเวยองมิน เป็นนางแบบนายแบบสมัครเล่น

พวกเขาหายไปหลังจากเจอยูซองวอน

ฉันเลยไปจับตาดูยูซองวอน

(วันที่ 14 กันยายน 2021)

คุณเป็นตำรวจใช่ไหมครับ

ผมขอเข้าไปได้ไหม

พี่ซองวอนทำอะไรเหรอครับ

ถามทำไมเหรอ

เพราะผมสงสัยน่ะครับ

ผมสนิทกับเขามากเลย

แต่จะพูดยังไงดี

บางครั้งเขาก็แอบดูจิตๆ นะครับ

วันก่อนตอนดื่ม เขาพูดอะไรแปลกๆ ด้วย

เขาพูดอะไรเหรอคะ

เขาบอกว่าอยากใช้ศพเป็นโมเดล

บอกว่าถ้าโมเดลขยับตอนเขามีแรงบันดาลใจ

เขาจะอยากฆ่าทิ้งซะ

ผมได้ยินว่าโมเดลของพี่ซองวอนหายตัวไป

เรื่องจริงเหรอครับ

ผมขอเบอร์คุณได้ไหม

(ตำรวจกังฮา สายสืบจูฮเยรา)

ถ้าเขาทำอะไรน่าสงสัย ผมจะบอกนะครับ

เดี๋ยวก่อน

มันอันตรายเกินไป อยู่ห่างเขาไว้เถอะ

ผมสัญชาตญาณดีนะ

ผมจะโทรไปบอกนะครับ

หลังจากนั้น คิมฮีจุนก็หายตัวไป

แล้วยูซองวอนก็ย้ายไปอังกฤษ

ฉันเชื่อว่ายูซองวอนทำงานชิ้นนั้นหลังฆ่าคิมฮีจุน

เพื่อแสดงผลงานฆาตกรรม

เขาอยากอวด

ว่าเขาเป็นฆาตกร

(ปีติสุข)

(จุดสูงสุด)

ฉันระบุไม่ได้ว่าเหยื่อคนอื่นถูกฆ่าที่ไหน

แต่คิมฮีจุนน่าจะตายในทุ่งต้นอ้อ

(การแหลกสลาย ความเงียบงันของต้นอ้อที่แผ่วเบา)

เขาตั้งใจทิ้งเบาะแสไว้ในงานศิลปะ

เพราะมั่นใจว่าจะไม่ถูกจับ

(พื้นที่ชุ่มน้ำดัลซอง)

(สวนริมแม่น้ำยองซาน)

เธอเลยเก็บสะสมของพวกนี้เหรอ

อือ

(พื้นที่ชุ่มน้ำกัปชอน)

ฉันต้องหาให้ได้ว่าเกิดเหตุขึ้นที่ไหน

อย่างน้อยจะได้ร่างคืนมา

นายจะช่วยฉันไหม

"ตอนที่ 9"

คุณหนู

ตายจริง ยังเรียกผมว่า "คุณหนู" อยู่อีก

สบายดีไหมครับ ไม่ได้เจอกันนานเลย

ดีใจที่ได้เจอกันอีกนะครับ

ซองวอนอยู่บ้านไหมครับ

ครับ เชิญเลย

พี่

มาทำอะไรล่ะเนี่ย ไม่โทรมาบอกเลย

แค่ผ่านมาพอดีน่ะ

พี่คิดถึงผมใช่ไหมล่ะ

นั่นอะไร ของขวัญเหรอ

ใช่

วิสกี้ที่ฉันทำเอง

รอเดี๋ยวนะ

คุณฮวัง

เรามีผลไม้ไหมครับ

พี่ทำเองจริงๆ เหรอ

ก็แน่น่ะสิ

นี่มันงานศิลปะชัดๆ

ชน

แล้วไอ้งานศิลปะชิ้นนั้นน่ะ

หมายความว่าไงเหรอ

ก้อนกรวดพวกนั้นมันอะไร แล้วทำไมมีต้นอ้อเสียบอยู่ด้วย

ดูแล้วไม่เห็นจะเข้าใจ

ถามทำไมเหรอ

มันเป็นความลับนะ

นายนี่…

ทำเหมือนฉันซื่อบื้อไม่รู้เรื่องศิลปะอีกแล้ว

ช่างเถอะ ไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไร

ไม่ บอกได้

ผมจะบอกพี่เป็นพิเศษแล้วกัน

สำหรับผม

มันเป็นช่วงเวลาที่ลืมไม่ลง

ช่วงเวลาที่ผมจำได้ทุกรายละเอียด

แสงแดดในวันนั้น

กลิ่นที่ลอยมาในอากาศ

ผมจำทุกอย่างได้หมดเลย

ครั้งแรกที่ผมเจอพี่ก็เป็นแบบนั้นนะ

เจอฉันเหรอ

ที่งานรวมตัวน่ะเหรอ

พี่จำไม่ได้สินะ

เราเคยเจอกันก่อนหน้านั้นอีก

ตอนผมยังเด็กๆ อยู่เลย

ผมชอบพี่มาตั้งแต่ตอนนั้นเลยนะ

งานชิ้นนั้น

ก็เป็นหนึ่งในความทรงจำแบบนั้นแหละ

ในทุ่งต้นอ้อช่วงต้นฤดูหนาว

ผมเดินไปข้างหน้าแล้วก็เหยียบก้อนกรวด

วันนั้นฝนปรอยๆ

พี่ซองวอน

ผมทำขึ้นมาเพื่อเก็บช่วงเวลานั้นไว้น่ะ

ฉันไปเจอซองวอนมาเมื่อวาน

นายคิดว่าไง

ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นฆาตกรตัวจริงหรือเปล่า

แต่เอานี่ไป

ฉันเอามาจากรูปปั้นนั่น

แล้วก็นะ

ในสตูดิโอเขามีเตาเผาด้วย

เตาเผาเหรอ

ถ้าเขาเผาร่างในนั้น…

เราก็หาดีเอ็นเอไม่เจอ

ฉันจะสืบดูก่อนแล้วกัน

แล้วก็…

เขาบอกว่าวันนั้นฝนตก

วันที่เขาได้แรงบันดาลใจทำงานชิ้นนั้นน่ะ

(โรงเรียนมัธยมศิลปะจูยอน)

(นักเรียนม.หก สาขาการร่ายรำ มุนเซยอน)

ได้โปรด ช่วยฉันด้วย

อย่าเข้ามานะ

ไปเลยนะ อย่าเข้ามา

ไปให้พ้น

(โรงเรียนมัธยมศิลปะจูยอน)

(สตูดิโอเต้น หนึ่ง)

ตายแล้ว

ทำไมไม่เข้าห้องกันล่ะ

ครูคะ

อะไรล่ะ

เกิดขึ้นได้ยังไงกันเนี่ย

ไปตรวจสอบกันว่ามีใครเข้าออกบ้าง

ครับ

ช่วยตรวจให้หน่อยนะคะ

เป็นอะไรหรือเปล่า

แค่หิวน้ำน่ะ

เรามาจากสถานีตำรวจกังฮาค่ะ

นักเรียนที่เสียชีวิตคือใครเหรอคะ

เด็กชื่อมุนเซยอนค่ะ

ฉันเป็นครูประจำชั้นห้องเธอ

เจอเด็กครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่คะ

ตอนโรงเรียนปล่อยตอนห้าโมงค่ะ

แต่ว่า…

เธอบอกว่าจะซ้อมที่ห้องซ้อมต่อตั้งแต่สามทุ่ม

สามทุ่มเลยเหรอครับ

ค่ะ

ปกติใช้ห้องซ้อมกลางคืนด้วยเหรอครับ

เซยอนเป็นนางรำตัวหลัก ในการแสดงเทศกาลศิลปะ

เลยได้รับอนุญาตให้ใช้ได้ตลอดค่ะ

ใครอนุญาตครับ

ผู้อำนวยการค่ะ

ผู้อำนวยการเป็นคนสอนเธอเองเลย

ปกติมีครูอยู่ดึกเป็นเพื่อนเด็กไหมคะ

ไม่ค่ะ ครูจะกลับกันเลย

บางครั้ง ผอ.ก็อยู่ช่วยเซยอนซ้อม

แต่เมื่อวานผอ.ก็กลับเร็วค่ะ

แล้วตอนกลางคืนมีใครอยู่บ้างครับ

มีรปภ.กะดึกค่ะ

- ไปดูที่ห้องรปภ.นะ - ครับ

(รางวัลยอดเยี่ยมแห่งปี)

(ใบประกาศนียบัตร)

(โรงเรียนมัธยมศิลปะจูยอน)

(เทศกาลศิลปะ โรงเรียนมัธยมศิลปะจูยอน 2025)

พวกเรามาจากสถานีตำรวจกังฮาครับ

(ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมศิลปะจูยอน จองจูฮี)

คุณนางรำจองจูฮีใช่ไหมครับเนี่ย

รู้จักฉันเหรอคะ

ต้องรู้สิครับ ผมไปดู การแสดงคุณถึงนิวยอร์กเลยนะ

เป็นเกียรติมากเลยครับ

เธอดังมากเลยนะ

เป็นตำนานของวงการนาฏศิลป์เกาหลี

ชมเกินไปแล้วค่ะ มันเป็นอดีตไปแล้ว

นี่หัวหน้าทีมผมครับ เธอไม่ค่อยออกจากบ้าน

- ไม่รู้อะไรเรื่องศิลปะเลยสักนิด - ฉันจูฮเยรา ตำรวจกังฮาค่ะ

ผมจินอีซูครับ

อ๋อ ค่ะ

เชิญนั่งก่อนค่ะ

(หนังสือรับรองการแต่งตั้ง)

คุณมาเป็นผู้อำนวยการแทนสินะครับ

ฉันมีปัญหาเรื่องสุขภาพน่ะค่ะ

ตอนนี้ก็เลยมาทุ่มเวลาไปกับการสอนเด็กๆ แทน

นักเรียนโชคดีนะครับที่ได้เรียนกับตำนานแบบนี้

ไม่หรอกค่ะ

แต่ก็ขอบคุณที่พูดชมกันนะคะ

เรามาเรื่องนักเรียนชื่อมุนเซยอน คุณทราบเรื่องแล้วใช่ไหมคะ

ค่ะ

เมื่อเช้าที่สตูดิโอ ฉันตกใจมากเลย

เราได้ยินว่าคุณสอนเซยอนด้วยตัวเองเลย

เธอเป็นนักเรียนที่เก่งมากๆ ค่ะ

มีศักยภาพพอจะเป็นนางรำเก่งๆ ได้เลย

เมื่อคืนเซยอนอยู่ที่โรงเรียนคนเดียวเหรอคะ

ค่ะ

เมื่อวานนี้ เธอจองห้องซ้อมของเธอเอง

ใกล้ถึงเทศกาลศิลปะมากแล้ว

เธอก็เลยทุ่มเทมากๆ แล้วก็ซ้อมทุกวันเลยค่ะ

มีใครที่ไม่ถูกกับเซยอนไหมคะ

จะครู นักเรียน หรือใครก็ได้

ฉันไม่แน่ใจนะคะ

เธอก็ไม่ใช่คนที่จะมีปัญหาอะไร

เป็นเด็กที่จิตใจดีแล้วก็ร่าเริงด้วย

เธอเป็นนางรำตัวหลักของเทศกาล

แถมคุณเป็นคนสอนเองด้วย

ผมว่าอาจจะมีคนอิจฉานะครับ

นั่นเป็นเรื่องปกตินะคะ

นักเรียนเราทุกคนทะเยอทะยาน แล้วก็หลงใหลในการรำ

ความอิจฉาและอยากเอาชนะ ก็ผลักดันให้พัฒนาตัวเองไม่ใช่เหรอคะ

ก็จริงครับ

แต่ถ้าถึงขั้นฆ่ากันเพราะเรื่องนั้น

โรงเรียนเราไม่มีคนแบบนั้นหรอกค่ะ

เมื่อวานผมเข้ากะอยู่ครับ

เพิ่งกลับบ้านไปเมื่อเช้า แต่มีคนโทรเรียกก็เลยกลับมา

คุณเห็นนักเรียนที่เสียชีวิตเมื่อคืนไหมครับ

ครับ เธอเข้ามาประมาณสามทุ่ม

เข้ามาซ้อมทุกคืนเลย

เห็นอะไรผิดปกติบ้างไหมครับ

อย่างมีใครตามเธอบ้างไหม

ไม่นะครับ เด็กเข้าไป ผมก็ล็อกประตูเลย

คุณพบเธอครั้งสุดท้ายกี่โมงครับ

ผมเจอเธอครั้งสุดท้าย ตอนไปเดินตรวจตราตอนสี่ทุ่มครับ

เธอซ้อมอยู่ตามลำพัง

งั้นเห็นอะไรแปลกๆ บ้างไหมครับ

ไม่เห็นอย่างที่บอกเลยครับ

คุณดูในห้องเรียนทุกห้องไหม

ไม่ได้ดูทุกห้องหรอก แต่ว่าห้องก็ล็อกหมดแล้ว

ไม่มีใครอยู่เลยนะครับ ผมไม่รู้เลยว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง

ช่วยใส่วิดีโอวงจรปิดทั้งหมดให้หน่อยนะครับ

ครับ

แล้วจะเกิดอะไรกับผมไหม

ผมจะมีปัญหาอะไรหรือเปล่า

ทำไมถึงกังวลเรื่องนั้นล่ะครับ

ผมกลัวว่าจะมาโทษผมเฉยๆ

ถ้าไม่ได้ทำอะไรผิดก็ไม่เป็นไรหรอกครับ

(เคซีเอสไอ)

(ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า)

- เราไปบ้านเหยื่อก่อนแล้วกัน - อือ

- อร่อยจัง - พุงออปังนี่

ฉันอยากลองกินมาตลอดเลย

นายไม่เคยกินพุงออปังเหรอ

แถวบ้านฉันไม่มีขายนี่

- ก็ไปซื้อสิ - พูดจริงเหรอ

ไชโย

- รีบไปรีบมานะ - โอเค รู้แล้ว

ซื้อมาจากไหนกันเหรอ

ลูกพี่อีซูไปไหนครับ

ไปซื้อพุงออปัง

- เขาไม่เคยกินเลยน่ะ - หา

แต่อีซูเขาก็ไม่ค่อย ได้ลองอาหารคนทั่วไปเท่าไหร่เลย

รปภ.ว่ายังไงบ้าง

เขาบอกว่าเจอเธอครั้งสุดท้าย ตอนเดินตรวจตราตอนสี่ทุ่มครับ

เขาบอกว่าไม่เห็นใครน่าสงสัยเลย

- นี่จ้ะ - ขอให้ขายดีๆ นะคะ

- บายจ้ะ - สวัสดีครับ

(พิซซ่า ไส้เผ็ด)

(คัสตาร์ดหวานน้อย ถั่วแดง)

ขอโทษนะครับ รสคัสตาร์ดนี่คือยังไงเหรอครับ

ก็เป็นไส้ครีมคัสตาร์ดไง

อ๋อ งั้นผมเอาไส้ละสี่ชิ้นครับ

ได้เลยครับผม

(ไม่รับบัตร รับเฉพาะเงินสด หรือโอนเข้าบัญชีนี้)

ไม่รับบัตรเหรอครับ

โอนเข้าธนาคารเอาก็ได้

- โอนเหรอ - ใช่ๆ

โอนเอา

ฉันว่ามุนเซยอนตายเพราะคำสาปแหง

คำสาปนั่นเป็นเรื่องจริง

คิดว่ายัยนั่นฆ่าเธอจริงๆ เหรอ

ถ้าไม่ใช่จะไปตายในห้องซ้อมได้ไงล่ะ

หมายความว่ายังไงเหรอ

คำสาปอะไร

- เด็กๆ - ใส่ถุงให้เรียบร้อยแล้ว

- โอนให้เลยนะครับ - ใช่สิ โอนเงิน

เด็กๆ

อย่าเพิ่งไปสิ เดี๋ยวฉันซื้อพุงออปังคัสตาร์ดให้

แต่ว่านะ

เมื่อกี้เด็กนักเรียนพูดอะไรแปลกๆ ด้วย

พูดอะไรล่ะ

บอกว่าเซยอนตายเพราะคำสาป

- คำสาปเหรอ - ใช่

บอกว่าถูกสาปแล้วก็ตายในห้องซ้อม

- จริงเหรอครับ - จริงสิ

ฉันว่านะ

ฉันชอบไส้ถั่วแดงมากกว่า

ฉันจริงจังอยู่นะเนี่ย

- ฉันชอบคัสตาร์ด - ผมชอบถั่วแดง

เอาจริงดิ

(โรงพยาบาลเซวอน)

สวัสดีค่ะ

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ

สวัสดีครับ

วันนี้มาทำคีโมเหรอคะ

ครับ

รู้สึกยังไงบ้างคะ

ดีขึ้นมากแล้ว เพราะคุณเลย

ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะคะ

นึกว่าคุณมานั่งตรงนี้ เพราะไม่สบายตัวซะอีก

ผมแค่…

มาคิดว่าต่อจากนี้ ผมอาจจะใช้ชีวิต ให้ต่างจากเดิมสักหน่อยน่ะครับ

ต่างเหรอคะ ต่างยังไงคะ

ตอนแรกผมว่าจะเกษียณปีที่แล้ว แล้วก็ไปเที่ยวรอบโลก

เที่ยวรอบโลกเหรอคะ

มันไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไร

แต่ผมเคยไปต่างประเทศแค่เพื่อทำงาน

ชีวิตคุณคงยุ่งน่าดู

เที่ยวรอบโลก

ฟังดูดีเลยนะคะ

ฉันเองก็จะเริ่มลายาวเดือนหน้า

วางแผนว่าจะไปเที่ยวเหมือนกันค่ะ

ลายาวเหรอครับ

ฟังดูดีเลยนะ

ผมจำไม่ได้แล้วว่าผมพักผ่อน แบบไม่ทำอะไรเลยล่าสุดตอนไหน

เวลามันผ่านไปเร็วใช่ไหมล่ะคะ

ใช่เลยครับ

ลูกสาวฉัน

หย่าร้างตั้งแต่เซยอนยังเล็กๆ

แล้วก็เสียไปตั้งแต่ยังสาว

ฉันเลี้ยงเซยอนมาตามลำพัง

เธอเป็นเด็กใจดีแล้วก็อ่อนโยนมากๆ

ตั้งแต่ยังเล็ก ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงเพลง

เธอก็จะร่ายรำเหมือนนางฟ้านางสวรรค์เลย

เธอบอกว่าเธอจะเป็นนางรำชื่อดัง

และดูแลยายให้ดี

ฉันเป็นยายคนนึง ไม่มีเงิน

ไม่มีอำนาจเลย

ถึงหลานผู้น่าสงสารของฉันจะป่วย

เธอก็ต้องเรียนไปด้วย ทำพาร์ทไทม์ไปด้วย

เธอไม่สบายเหรอครับ

เธอเป็นหอบหืด

แต่ก็ยังไปซ้อมทุกวันเลย

แถมยังได้เป็นตัวหลักในงานเทศกาลศิลปะอีก

มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไงกัน

เราขอดูห้องเซยอนหน่อยได้ไหมคะ

ค่ะ

(ใบประกาศนียบัตร)

(ฉันขอสาปแก มุนเซยอน แกต้องตาย)

ดูนี่สิ

นี่คำสาปหรือเปล่า

คุณรู้ไหมคะว่านี่คืออะไร

นี่อะไรกันคะ

มันอยู่ในลิ้นชักโต๊ะเซยอนค่ะ

มีคนเกลียดชัง

หลานสาวฉันมากขนาดนี้เลยเหรอ

ทำไมกัน ทำไมล่ะ

(สถานีตำรวจกังฮา โซล)

โอ๊ย

เขาเป็นอะไร

โดนแฟนทิ้ง

ว้อท

ดูเหมือนจะเพิ่งเคยโดนครั้งแรกเลย

ผู้เชี่ยวชาญการเดตโดนทิ้งได้ไงเนี่ย

สี่ตีนยังรู้พลาด

นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง

ครับ คุณจีวอน

- เกิดอะไรขึ้นเหรอ - ไม่ ไม่มีอะไรหรอก

- เจออะไรไหม - ยังเลยครับ

ผมย้อนไปดูตอนสามทุ่ม แต่ไม่มีใครเข้าตึกเลย

นายต้องดูให้ดีๆ นะกยองจิน

ผู้ต้องสงสัยของเราซ่อนอยู่ในเงามืด

หา

จำคดีฮันยูราได้ไหม ที่เทียนดับน่ะ

เทียนดับ

กุญแจของคดีนี้คือคำสาป

วิดีโออาจจะจับภาพวิญญาณอาฆาตได้ กดเล่นเลย

โอเค เดี๋ยวผมโทรหานะ

ผลชันสูตรเป็นยังไงบ้าง

พวกเขาเพิ่งเริ่มครับ

สักครู่นะคะ

เราได้เวลาเสียชีวิตหรือยัง

ระหว่างสี่ทุ่มถึงห้าทุ่มครับ

งั้นเราก็ยังตัดรปภ.ออกไม่ได้

- เห็นนั่นไหม - ครับ

อะไรอีกล่ะ

นี่ของจริงนะ

ของจริง มาดูเลย

เห็นไหม ดูตรงนี้

สาม สอง หนึ่ง

คงเงาสะท้อนนั่นแหละ

ใช่ เหมือนเงาต้นไม้นะ

มันเงาต้นไม้ตรงไหนล่ะครับ

- ฝุ่นแหละ มีฝุ่นเกาะกล้อง - ใช่ หัวหน้าพูดถูก

ปกติถ่ายผีติดที่ไหนล่ะ

ไม่เคยเห็นรูปถ่ายผีหรือไง ฝุ่นอะไรจะใหญ่ขนาดนั้น

มันเหมือนคนเกินไปนะครับ

พอได้แล้วน่า

ฉันไม่รู้ว่ามันติดมาได้ยังไง

แต่ผีหรือคำสาปฆ่าคนไม่ได้หรอก

ทำไมถึงแน่ใจนักล่ะ

ความจริงอยู่ข้างนอกนั่น

มีวิญญาณคลั่งแค้นของใครสักคน

หลอกหลอนโรงเรียนอยู่

โรงเรียนหลอน

น่ากลัวจัง

มันจะใช่ฝุ่นเหรอ

(โรงเรียนมัธยมศิลปะจูยอน)

คุณเจอนี่ในโต๊ะเซยอนเหรอคะ

ใครทำเรื่องแบบนี้ได้

มีนักเรียนที่เกลียดมุนเซยอนนะคะ

พอจะคิดชื่อใครออกไหมคะ

ฉันไม่รู้เลย

งั้นรู้ไหมครับว่าเซยอนสนิทกับใคร

เราได้ยินว่าเธอสนิทกับเซยอน

(นักเรียนร่ายรำม.หก พัคดาฮเย)

เราเลยมีเรื่องจะถามหน่อย

ค่ะ

เราเจอนี่ในโต๊ะเซยอน

รู้ไหมว่าใครส่งให้

พอคิดชื่อออกบ้างไหม

พูดตรงๆ มาได้เลย เราจะไม่เอาไปบอกใคร

เกิดอุบัติเหตุเมื่อสัปดาห์ก่อนค่ะ

- อุบัติเหตุเหรอ - ค่ะ

ฮายุนล้มแล้วก็แขนหัก

หนูได้ยินมาว่าเซยอนเป็นคนทำ

แล้วเซยอนทำจริงๆ หรือเปล่า

เธอบอกว่าไม่ได้ทำค่ะ

แต่ดูเหมือนทุกคนจะเห็นกันหมดเลย

(นักเรียนร่ายรำม.หก คิมฮายุน)

ฮายุน เราขอดูแขนเธอได้ไหม

บาดเจ็บจริงๆ ด้วย

เกิดอะไรขึ้นเหรอ

หนูล้มน่ะค่ะ

เราได้ยินมาว่าเซยอนผลักเธอนี่นา

เพราะงั้นเธอเลยส่งนี่ให้เซยอนใช่ไหม

มันคืออะไรคะ

หนูไม่ทำอะไรแบบนี้หรอก

แล้วเซยอนผลักเธอจริงๆ เหรอ

ค่ะ

ทำไมล่ะ

เธอรำไม่ได้เรื่อง แต่อวดตัวว่าได้เป็นตัวหลัก

หนูก็เลยพูดเรื่องที่คาใจ

พูดว่าอะไรล่ะ

หนูถามว่าเธอติดสินบนผอ.หรือเปล่า

หมายความว่ายังไง

มันมีข่าวลือมาตลอดเลยค่ะ

ว่าผอ.หน้าเงินมาก

ถ้าผอ.ไม่ได้สินบน

เธอจะเลือกเซยอนเป็นตัวหลักไปทำไมล่ะคะ

หนูไม่ได้ทำนะ

เรื่องเด็กๆ ไร้สาระแบบนี้น่ะซงกาอึนชอบทำ

เธอน่ะเกลียดเซยอนสุดๆ ไปเลย

(นักเรียนร่ายรำม.หก ซงกาอึน)

ลองเปิดดูสิ

เธอทำเองสินะ

ทำไมถึงส่งให้เซยอนล่ะ

เพราะหนูโกรธค่ะ

จากความสามารถ หนูควรได้เป็นตัวหลัก

แต่ใครๆ ที่นี่ก็ทำกันนะคะ

เธอคิดว่าผอ.ลำเอียงเลยเลือกเซยอนเหรอ

จะไม่คิดได้ยังไงคะ

ก็ยัยนั่นไม่ได้เก่งอะไรเลย

แล้วทำไมผอ.ถึงลำเอียงกับเซยอนล่ะ

หนูจะไปรู้ได้ยังไงล่ะคะ

แต่เซยอนบอกหนูว่า

ผอ.ไม่มีทางเลือก ยังไงก็ต้องเลือกเธอเป็นตัวหลัก

ยังไงก็เถอะ เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับหนูนะคะ

เธอไม่ได้ตายเพราะโน้ตนี่สักหน่อย

ทำไมถึงเขียนว่าสาปเธอล่ะ คนปกติไม่เขียนแบบนั้นกันนะ

แล้วกระดาษนี่มันอะไร

หนูซื้อมาจากร้านแม่มด

ที่โรงเรียนเขาฮิตกัน

เพราะแพคยูนา

แพคยูนาเหรอ

เธอเป็นรุ่นพี่ที่ฆ่าตัวตายเมื่อปีที่แล้วค่ะ

มีคนฆ่าตัวตายที่นี่เหรอ

ค่ะ ในห้องซ้อมเลย

ทุกคนเลยพากันพูดว่าแพคยูนาฆ่าเซยอน

แล้วสองคนนั้นเกี่ยวข้องอะไรกันเหรอ

หนูก็ไม่รู้หรอก

นี่มันอะไรเนี่ย

(เหยื่อ ที่เกิดเหตุ ห้องซ้อม)

ทีมเราไปที่เกิดเหตุคดีแพคยูนาเอง

นั่นคือวิญญาณแพคยูนาเหรอ

วิญญาณเหรอ

ที่โรงเรียนนี้

ยังมีผีแพคยูนาคอยป้วนเปี้ยนอยู่

พูดอะไรของนาย

เธอเสียชีวิตยังไงคะ

เป็นการฆ่าตัวตาย

เธอกรีดเส้นเลือดแดงในห้องซ้อมตอนกลางคืน

มีโอกาสที่จะเป็นการฆาตกรรมไหมคะ

ที่โรงเรียนตอนนั้นมีแต่รปภ.

และห้องซ้อมก็ล็อกอยู่ครับ

แล้วกล้องวงจรปิดล่ะครับ

นั่นแหละปัญหา

กล้องปิดหมดเลย

ทำไมเธอถึงฆ่าตัวตายล่ะคะ

เหตุผลก็ไม่ชัดเจนเหมือนกัน

แต่เธอกินยาแก้ซึมเศร้า เดือนสองเดือนก่อนเกิดเหตุ

นอกจากนั้น

เธอก็ส่งข้อความหาแม่ก่อนฆ่าตัวตายด้วย

ส่งไปว่าขอโทษ

(แม่ หนูขอโทษนะ)

มีข่าวลือว่าผอ.รับสินบนไหมคะ

ใช่ มีสิ

ผอ.เคยเป็นนางรำชื่อดัง

แต่เลิกเป็นเพราะหมอนรองกระดูกเคลื่อน แล้วก็กลับมาที่โรงเรียนเก่า

คนลือกันว่าเธอชอบของดีไซน์เนอร์กับสินบนมาก

มันเกี่ยวกับคดีแพคยูนายังไงเหรอครับ

เราไปสืบมาแล้ว

จากข่าวลือ

แม่ของแพคยูนาเป็นคนติดสินบนผอ.

แม่แพคยูนาติดสินบนผอ.เหรอ

เดี๋ยวสิ

เธอได้เป็นตัวหลักในงานเทศกาล หลังจากแม่ติดสินบน

แถมมีอนาคตไกลแบบนั้น ทำไมถึงฆ่าตัวตายล่ะ

"ฉันขอสาปแก"

(ฉันขอสาปแก)

เขียนถึงเซยอนหรือเปล่า

(เหยื่อ มุนเซยอน อายุ 18 ปี)

(ฉันขอสาปแก มุนเซยอน แกต้องตาย)

หัวหน้าจู

ฉันเจอบางอย่างแปลกๆ

เรายังสืบเรื่องของที่อยู่ข้างในอยู่

หนูซื้อมาจากร้านแม่มด

ที่โรงเรียนเขาฮิตกัน

เราต้องไปเจอแม่มดคนนี้แล้วสิ

(ร้านแม่มด)

ตกใจหมดเลย

อะไรล่ะเนี่ย

เข้ามาสิ

(เจ้าของร้านแม่มด มาฮยอนยอง)

อยากมาสาปใครเหรอ

หรืออยากรู้อนาคต

ที่นี่ทำได้ทุกอย่าง

ตำรวจค่ะ

ตายจริง ตำรวจมายังไงคะเนี่ย

ทุกอย่างในร้านอาจจะดูแปลกๆ แต่ว่ามันเป็นธีมร้านเฉยๆ นะคะ

แค่ของเล่นน่ะค่ะ แบบนี้ไง

นักเรียนที่โรงเรียนมัธยมศิลปะจูยอนเพิ่งเสียชีวิต

เราเจอนี่ในข้าวของเธอน่ะค่ะ

เธอเสียชีวิตยังไงเหรอคะ

เรายังสืบอยู่ค่ะ

- อันนี้คืออะไรคะ - อันนี้…

อันนี้เอาไว้คลายเครียดเฉยๆ ค่ะ

ไม่มีอะไรเลย

กระดูกจริงหรือเปล่าครับ

ไม่อยู่แล้วสิคะ มันพลาสติกเฉยๆ ฉันจะไปเอากระดูกจริงมาจากไหน

ผมก็คิดงั้นแหละ

แต่นักเรียนซื้อของพวกนี้ไปเยอะไหมครับ

ร้านฉันขายไม่ค่อยดีเท่าไหร่

แต่นักเรียนศิลปะจูยอนมากันบ่อยๆ ตั้งแต่ปีที่แล้วแล้วค่ะ

มาซื้อเครื่องรางคำสาปแล้วก็เครื่องรางป้องกัน

ผมจะซื้อนี่ไปด้วยแล้วกัน

ได้ค่ะ

ขอโทษนะคะ

ฉันอยากได้วิดีโอกล้องวงจรปิดของร้านคุณด้วยค่ะ

ค่ะ

ขอโทษนะคะ แต่ว่า…

ร้านนี้น่ะ

ร้านที่ห้าของฉันแล้ว

ร้านนี้เจ๊งอีก อยู่ไม่ได้แล้วนะคะ

คุณน่าจะลองเปลี่ยนธีมดูนะ

คุณหน้าตาใจดี ไม่เหมาะกับที่ทึมๆ แบบนี้นะ

- จริงเหรอคะ - ครับ

เครื่องรางโชคดีนี่ ผมขอซื้อสิบอันเลย

ตายจริง คุณตำรวจแชโบล

- รู้จักผมเหรอ - รู้จักสิคะ

แชโบลคนอื่นไม่หล่อขนาดนี้นี่นา

ขอลายเซ็นด้วยได้ไหมคะ

- เซ็นบนนี้เหรอ - นี่เครื่องรางสาปนี่นา โทษทีค่ะ

อะไรเนี่ย จะให้เซ็นคำสาปเฉย

ฉันจะให้คุณโดนสาปไม่ได้นะ

- ผมขอปากกาด้วย - อ๋อ ใช่สิ ปากกา

ให้ตาย

(หกวันก่อนเทศกาลศิลปะ โรงเรียนมัธยมศิลปะจูยอน)

ครูรู้ว่าทุกคนทำใจยากหลังจากสิ่งที่เกิดกับเซยอน

แต่ยังไงก็ตาม

เทศกาลศิลปะต้องไปต่อตามที่วางแผนไว้

แบบนั้นถึงจะเป็นการเคารพเซยอนด้วย

เพราะงั้นทุกคนมาตั้งสติให้ดีแล้วซ้อมกันต่อนะ

ค่ะ

รู้ใช่ไหมว่าใครจะมาดูงานเทศกาล

คณบดีจากวิทยาลัยศิลปะหลายแห่ง

แถมมีรัฐมนตรีกระทรวงวัฒนธรรม กีฬา และการท่องเที่ยวมาด้วย

อนาคตของพวกเธอขึ้นอยู่กับงานนี้

ตัวหลักงานนี้คือ…

ซงกาอึน

เธอทำได้ใช่ไหม กาอึน

ค่ะครู

(สถาบันนิติวิทยาศาสตร์)

คุณจีวอน

ทำอะไรครับ

ทดลองค่ะ

อะไรนะ

ดูนี่สิ

แผลพวกนี้

ดูไม่เหมือนรอยมีดเลย

ผิวฉีกขาดในจุดที่โดนมีด

นี่น่ะเหมือนมีดที่เหยื่อใช้เลยนะคะ

ตัวมีดมันไม่คม

มีดเลยไม่ได้บาดผิวหนัง

แต่ฟาดเธอจนผิวหนังฉีกขาดแทน

แต่มุมมันแปลกๆ

ฉันก็เลยลองกับตัวเอง

ดูสิคะ

เหมือนกันเลยใช่ไหมล่ะ

- งั้น… - ค่ะ

เธอเป็นคนทำ

ดูจากมุมแล้ว

เธอฟันตัวเอง

คนตายจากแผลแบบนี้ได้ไหมครับ

ไม่ค่ะ

เหยื่อเป็นโรคหอบหืด

อาการหอบหืดทำให้ทางเดินหายใจตีบ แล้วก็ขาดออกซิเจน

ซึ่งทำให้เธอหัวใจหยุดเต้น

แล้วเราก็เจอสารที่ระบุไม่ได้ในเลือดเธอด้วย

แต่เราต้องตรวจให้ละเอียดกว่านี้

โอเคครับ

(สายเข้า พัคจุนยอง)

นี่ อยู่กับหัวหน้าไหม

อยู่ ว่ามาเลย

ได้ผลชันสูตรแล้ว

เธอหัวใจหยุดเต้น เพราะหอบหืดครับ

อะไรนะ

แล้วรอยแผลที่ขาล่ะ

ดูเหมือนเธอจะทำเอง

เธอทำเองเนี่ยนะ ทำไมล่ะ

ผมก็ไม่รู้ครับ

แต่มุมชี้ว่าเธอฟาดใส่ตัวเอง ผิวหนังเลยฉีกขาด

แล้วหมอก็เจอสารผิดปกติด้วย พวกเขาจะวิเคราะห์แล้วแจ้งอีกทีครับ

โอเค ทำได้ดีมาก

ครับ

สายสืบพัค

ไปดูคดีแพคยูนาอีกทีได้ไหม

เริ่มจากรปภ. ฉันคาใจเรื่องกล้องวงจรปิด

ครับ ได้เลย

แพคยูนาสาปมุนเซยอนจริงๆ เหรอ

กลับรถเลย ฉันต้องไปคุยกับผอ.

ฉันเป็นโชเฟอร์หรือไงเนี่ย

กลับตรงนั้นก็ได้

ครับ คุณผู้หญิง ครับผม

(โรงเรียนมัธยมศิลปะจูยอน)

ยูนา…

เป็นนักเรียนที่อนาคตไกลเลยค่ะ

คุณไม่รู้หรอกว่าฉันใจสลายแค่ไหน ที่เธอเสียไปแบบนั้น

ทำไมเธอถึงฆ่าตัวตายเหรอคะ

ฉันก็ไม่รู้ค่ะ

เธอดูซึมเศร้าก่อนที่จะเกิดเรื่องอีก

แต่ไม่ว่าฉันจะถามอะไร เธอก็ไม่บอกเลย

เราได้ยินข่าวลือมาว่า

แม่แพคยูนาจ่ายสินบนให้คุณ

เรื่องเข้าใจผิดน่ะค่ะ

มันเป็นเงินบริจาคให้งานเทศกาลศิลปะ

แต่พวกชอบนินทาเอาไปใส่ไฟ จนกระจายไปใหญ่โตเลย

แล้วเซยอนล่ะครับ

พวกนักเรียนคิดว่าเธอติดสินบนคุณนะ

พวกนักเรียนเด็กเกินจะเข้าใจค่ะ

คือว่าเซยอนน่ะ

เธอมาจากครอบครัวรายได้น้อย

แถมเป็นหอบหืดอีก

เวลาซ้อมกับนักเรียนคนอื่นมันยากมาก

เธอมีความสามารถ

ฉันเลยเลือกเธอเป็นนางรำหลัก

แล้วก็อนุญาตให้ซ้อมคนเดียวได้

เกิดอะไรขึ้นกับเซยอนเหรอคะ

ดูเหมือนเธอจะตายเพราะอาการหอบหืดค่ะ

เรามาแจ้งคุณว่าไม่ใช่การฆาตกรรม

แล้วที่ขาเธอล่ะคะ

นั่นน่ะ

อาจเป็นคำสาปของแพคยูนาครับ

นี่เป็นความเห็นส่วนตัวผมนะ

คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ

โรงเรียนนี้

มีคำสาปกระจายไปทั่วเลย

นี่อะไรเหรอคะ

คุณไม่เคยเห็นมาก่อนเหรอครับ

เด็กนักเรียนเขาฮิตกันนะ

มันเป็นถุงคำสาปครับ

นักเรียนพกของแบบนี้เหรอคะ

ไม่ครับ

เด็กๆ แอบใส่คำสาปให้คนอื่น

ตายแล้ว ทำเรื่องแบบนี้กันได้ยังไง

(ซงกาอึน)

ผมตำรวจกังฮาครับ จำผมได้ใช่ไหม

ครับ

ขอผมเข้าไปหน่อยได้ไหม

ครับ

ผมทำอะไรผิดเหรอครับ

มีนักเรียนเสียชีวิต เมื่อฤดูใบไม้ร่วงที่แล้วใช่ไหมครับ

ครับ

ตอนนั้น

- ทำไมคุณทำแบบนั้นล่ะ - อะไรนะ

ทำไมคุณถึงทำแบบนั้น

เพราะผมกลัวน่ะครับ

กลัวอะไรครับ

ผมเป็นคนเดียวที่โรงเรียนตอนนั้น

ผมกลัวว่าจะเป็นผู้ต้องสงสัย

ยังไม่สายไปนะครับ

เล่าเรื่องทุกอย่าง

ให้ผมฟังตั้งแต่ต้นเลย

แม่นักเรียนโผล่มาบอกว่าลูกสาวหายตัวไป

(เจ็ดเดือนก่อน)

แต่เธอตายไปแล้วครับ

ตำรวจมาแล้วก็ขอดูกล้องวงจรปิด

แต่กล้องปิดหมดเลย

ผมก็เลย…

โกหกไป

ว่ากล้องเสียมาสองสามวันแล้ว

แต่ผมคิดว่าเป็นการฆ่าตัวตายนะ

ตอนนี้ก็บอกยากนะครับ

คุณบอกว่ากล้องไม่ได้เสีย ก็แสดงว่ามีคนปิด

คือว่า…

ผมก็ไม่รู้ว่ามีคนปิดหรือผมกดปุ่มผิดเอง

ตอนนั้นผมเพิ่งมาเริ่มงานได้ไม่นาน

แต่สาบานเลยว่าไม่มีคนอื่นนะครับ

คุณรู้ตัวว่ากล้องปิดตอนไหนครับ

ผมรู้ตอนตำรวจมาถึง ก็เกือบๆ เที่ยงคืนครับ

แล้วครั้งสุดท้ายที่เห็นว่ามันเปิดอยู่ล่ะ

ผมเดินตรวจตราประมาณสี่ทุ่ม และกล้องก็ยังเปิดอยู่เลยครับ

ถ้ามีคนปิดกล้องวงจรปิด…

งั้นแพคยูนาก็โดนฆ่าเหรอ

ติดต่อพ่อแม่แพคยูนาได้บ้างไหม

ไม่ครับ พวกเขาย้ายไปต่างประเทศ และผมติดต่อไม่ได้เลย

เรามุ่งไปที่คดีมุนเซยอนก่อนแล้วกัน

ครับ

แต่มันดูเป็นอุบัติเหตุ ไม่ใช่อาชญากรรมนะครับ

- เดี๋ยวเราก็รู้ - ยังไงล่ะ

ฉันรู้จักผู้เชี่ยวชาญ

- กยองจิน ไปกันเถอะ - ครับ

จะมาถามว่าคำสาปนี่ของจริงไหมเหรอ

- ครับ - ครับ

ไม่จริง

เด็กที่น่าสงสารคนนี้ไม่อยู่บนโลกแล้ว

เธอไปแล้วละ

แล้วเด็กนักเรียนคนนี้ล่ะครับ

มีเด็กตายอีกเหรอ

ครับ มีนักเรียนอีกคนตายที่เดียวกันเลย

เธอยังอยู่ที่โรงเรียน

มีวิญญาณอาฆาตอยู่

นั่นคืออะไรน่ะ

อะไรเหรอครับ

ของมีขน ขนาดประมาณเท่านี้

เธอทิ้งมันเอาไว้

มันคืออะไรนะ

ทำไมคิดเสียงดังจริงๆ เลย

โดนสาวทิ้งมาสินะ

รู้ได้ยังไงครับ

โทรไปหาเธอสิ เธอรออยู่นะ

อะไรนะ ตอนนี้เหรอครับ

จะปล่อยผู้หญิงดีๆ หลุดมือเหรอ

ไม่ครับ ไม่

สายสืบจิน

ครับ

ฉันรู้สึกว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นเร็วๆ นี้

- กับผมเหรอครับ - ใช่

จะมีโชคร้ายและปัญหาเรื่องกฎหมาย

ฉันเห็นเลือดด้วย

ระวังตัวให้ดีนะ

มีคนหมายหัวคุณอยู่

ห้ามเปิดประตูเด็ดขาด

- สวัสดีครับ - หมอครับ

ผมตื่นมาแล้วบ้านผมเละเทะไปหมด

แต่ผมจำอะไรไม่ได้เลย

ยาที่ผมกินมีผลข้างเคียงหรือเปล่าครับ

ไม่นะครับ ยาที่คุณกินตอนนี้ปลอดภัยมากๆ

คุณอาจจะเวียนหัวบ้าง แต่ไม่มีผลข้างเคียงร้ายแรง

มีโจรบุกบ้านหรือเปล่าครับ

ไม่นะครับ ไม่มีใครเข้ามาในนี้ได้

แล้วก็ไม่มีอะไรถูกขโมยด้วย

- อยากเข้ามาหาผมหน่อยไหมครับ - ครับ ได้ครับ

หัวหน้าจู

ดูนี่สิ

ไอ้ของแดงๆ นี่น่ะ

มันเป็นยาเสพติด

- ยาเสพติดเหรอคะ - ใช่

ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลยส่งให้แผนกยาเสพติดดู

- ถ้ารู้เรื่องอะไรเพิ่มแล้วจะบอกนะ - ค่ะ

- ระวังตัวด้วยล่ะ - ค่ะ

ค่ะ

สารที่เจอในเลือดมุนเซยอนน่ะค่ะ

(ห้องชันสูตร)

ได้ผลแล็บกลับมาแล้วค่ะ

- มันเป็นยาเสพติด - ยาแบบไหนคะ

ฉันว่าเราเพิ่งเคยเจอยานี่ครั้งแรกในเกาหลีเลย

จำคดีต่างประเทศที่คนเป็นอัมพาตไป

- ตอนหยิบแบงก์ที่อยู่บนพื้นได้ไหมคะ - ค่ะ

มันเป็นยาคล้ายๆ กันเลยค่ะ

มันทำให้คนส่วนใหญ่ประสาทหลอน

แต่เหยื่อเป็นหอบหืดด้วย และมันก็กระตุ้นอาการ

มียาเสพติดด้วยเหรอ

ใช่

มีคนเอายาใส่กระเป๋าเซยอน

และมันทำให้เธอประสาทหลอน

แล้วก็กระตุ้นอาการหอบหืดจนเธอเสียชีวิต

มีคนเอายาใส่กระเป๋าเพื่อฆ่าเธอเหรอครับ

อาจจะทำเพื่อชิงตำแหน่งตัวหลัก

เด็กอาจจะไม่รู้ว่ามันอันตรายกับคนที่เป็นหอบหืด

พวกเขาเอาถุงคำสาปใส่กระเป๋าเธอเหรอ

งั้นก็ต้องเกิดที่โรงเรียน

ใช่

คนร้ายทิ้งร่องรอยไว้แน่

- เรียกหมาดมกลิ่นมา - ครับ

(โรงเรียนมัธยมศิลปะจูยอน)

สวัสดี

มากันครบแล้วใช่ไหม

เอาล่ะ เข้าตำแหน่งนะ

(ตำรวจ)

โอเค

เตรียมตัว

ทำอะไรเนี่ย

กาอึน เป็นอะไรไป

ฉันเป็นตัวหลักนะ

- ฉันเป็นตัวหลัก - ฉันเป็นตัวหลัก

- ฉันเป็นตัวหลักนะ - ฉันเป็นตัวหลัก

(คุณชายสายสืบ 2 ตอนที่ 9)

(ความจริงเบื้องหลังคำสาปคืออะไรกันแน่)

(นักแสดงรับเชิญพิเศษ จูฮยอนยอง)

(นักแสดงรับเชิญพิเศษ จอนฮเยบิน)

ถุงคำสาปมียาเสพติดอยู่ข้างใน

คุณจะบอกว่าหนึ่งในนักเรียนฉันทำเหรอ

เราขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม

หนูจะไปเอายามาจากไหน

เจออะไรในมือถือเซยอนไหม

ของมีขน ขนาดประมาณเท่านี้

หมอผีบอกว่าเห็นไอ้นี่

นี่มันแอปวิดีโอนี่

เธอทำแบบนี้ไม่ได้นะ

หนูก็แค่แกล้งเล่นเอง

แต่คุณรู้ได้ยังไงคะ

สู้ๆ

พี่เข้าข้างจูฮเยรางั้นเหรอ

ยูซองวอนเอาผู้หญิงเข้าบ้าน

เราไม่มีทางจับตาดูเขาเลย

เรื่องเลวร้ายที่สุดที่คุณเคยทำคืออะไรเหรอ

คุณศิลปินล่ะคะ

สิ่งเลวร้ายที่สุดที่ผมเคยทำเหรอ

ถ้ารู้จะตกใจเอานะ

อยากตายยังไงล่ะ

ทำไมถึงถ่ายรูปเหรอคะ

(ฉากโบนัส)

จะได้เข้าถึงคุณตอนทำงานไง

ถ้ารูปสวย ฉันขอไว้ด้วยได้ไหม

ไม่ได้

คุณจะใช้ฉันเป็นแบบ สำหรับงานศิลปะแบบไหนเหรอคะ

ไม่แน่ใจเหมือนกัน

ตอนนี้ผมยังไม่รู้จักคุณดีเลย

คุณชอบอะไรที่สุดล่ะ

ฉันชอบภาพวาดที่สุดแล้ว

ฉันอยากจะ

วาดรูปสักเดือนโดยไม่ต้องกังวลอะไร

ไม่เห็นน่าสนุกเลย

อะไรไม่น่าสนุกเหรอคะ

เอาแชมเปญสักแก้วไหม

คำบรรยายโดย กชนันท์ อยู่ใจ