Original subtitles

[Drama ini hanyalah fiksyen dan persamaan dengan realiti ialah kebetulan semata-mata]

[Panduan perlindungan kanak-kanak dipatuhi, babak terpilih guna AI generatif]

[Episod 14]

Hidup macam mana yang awak lalui selama ini?

Hidup macam mana yang awak lalui

selama lapan tahun lepas tinggalkan saya?

Gyu Rim!

Nanti Gyeol akan terjaga.

Tolong tutup pintu.

Apa yang berlaku?

Teruk sangat Seong Uk ditumbuk sampai perlu jalankan pembedahan?

Dia kehilangan beberapa batang gigi dan dia jalankan pembedahan

sebab tulang rawannya patah ketika dia terjatuh.

Siapa yang buat begini?

Siapa yang berani sentuh anak saya?

Kenapa? Dia terserempak dengan gengster?

Tak, bukan gengster.

Seorang bang... dia ditumbuk seorang lelaki.

Saya tak kenal lelaki itu sangat.

Namun, mereka kata itu abang senior Seong Uk yang rapat dengannya.

- Apa? - Amboi!

Amboi!

Bangunlah.

Perkahwinan kami akan diadakan seminggu lagi, apa yang patut kita buat, mak?

Saya pernah bertinju semasa saya masih muda,

jadi biasalah saya boleh patahkan tiga batang giginya dengan sekali tumbukan.

Betulkah enam batang giginya dipatahkan?

Jika tumbukan awak sekuat itu, awak patut lebih menahan diri.

Sampai hati awak tumbuk junior rapat awak begitu sekali?

Saya bukannya tumbuk manusia, tapi binatang.

Apa?

Tak guna! Awak tak tidur lagi?

Dah berapa lama...

Dah berapa lama awak duduk di sini?

Tak apalah, bukan masalah besar pun.

Semua orang pun ada sekurang-kurangnya satu rahsia kelahiran, kan?

Tinggi ayah saya cuma 160 cm,

saya pun tak pernah tanya dia,

tapi mungkinlah dia bukan ayah kandung saya juga.

Awak dah jumpa pengerusi, kan?

Dia beritahu awak bahawa dialah ayah awak?

Dia suruh awak panggil dia ayah lepas ini?

Sekejap.

Ketika difikirkan balik, macam mana keluarga awak

ada rahsia kelahiran dalam setiap generasi?

Budak Han Gyeol itu pun begitu.

Awak yang buat tak tahu saja,

tapi Han Gyeol masih disyaki sebagai anak awak.

Bolehkah awak kekal diam?

Saya ingat hal sebegini hanya berlaku dalam drama.

Rupanya rahsia kelahiran muncul di mana-mana saja.

Saya suruh awak diamlah, tak guna!

Diamlah, tak guna!

Jika ada apa-apa yang boleh saya bantu...

Bantu apalah? Tak guna betul.

Apa yang awak boleh bantu sangat, Kim Mu Jin?

Datuk cuma perlu beritahu saya hal sebenar, kan?

Hal sebenar tentang apa?

Datuk betul-betul tak tahulah.

Awak dah dilahirkan ketika datuk balik daripada lawatan kerja di luar.

Kami siap makan kuih beras sebab sambutan hari lahir ke-100 awak!

Anak perempuan datuk melahirkan anak,

tapi datuk tiada di rumah pun. Apa yang datuk buat ketika itu?

Datuk keluar untuk buat duitlah.

Lagipun, awak ingat mak awak minta izin saya sebelum melahirkan awak?

Datuk pun rasa sangat tak puas hati dan rasa menderita, tahu?

Dengan usia datuk macam ini dan rupa datuk yang kacak,

tapi dipanggil datuk sebab awak.

Datuk tak suka saya, kan?

Mula-mula memang tak suka.

Aduh, sakitnya perut saya.

Namun, apa nak buat?

Awak pun dikira darah daging saya.

Jika saya bukan darah daging datuk, datuk takkan suka saya lagi, kan?

Apa yang awak merepek pada awal-awal pagi ini?

Keluarlah! Keluar sekarang!

Datuk nak buang air besar pun tak senang sebab awak yang kacau di sini.

Saya bukan cucu datuk.

Aduhai, stres betul saya!

Pergilah tidur lagi.

Awak baru bangun, jadi awak mengigau sekarang.

Pergilah tidur lagi, cepat!

Gyeol! Awak ada di dalam tandas?

Hei, Gyu Rim! Tolong bawa Gyeol keluar dari sini.

Kenapa budak ini mengigau macam orang sedar ini?

Datuk nak buang air ini, keluarlah!

Gyeol!

Datuk nak guna tandas, kenapa awak masuk ke dalam pula?

Saya nak tanya siapa diri saya.

Siapa lagi kalau awak bukan diri awak?

Awak cucu datuk dan anak mak.

Gyeol!

Tak perlu risau akan saya.

Sampai hati awak cakap begitu terhadap mak?

Lagipun, kenapa asyik bercakap formal dengan mak?

Kenapa tiba-tiba cakap dengan mak macam orang asing?

Sebab ini bukan rumah saya.

Gyeol!

Selain itu, sebab mak cik bukan mak saya.

Dia merepek apa ini?

Pak cik-pak cik! Saya nak cakap sesuatu!

Hei, pak cik!

Cepatlah, bangun!

Pukul berapa sekarang?

Pukul lima lebih.

Ada apa pada awal-awal pagi ini?

Maafkan saya sebab mengganggu, tapi ini betul-betul penting bagi saya.

Apa yang penting sangat ini?

Ada rahsia tentang kelahiran saya.

Apa?

Mak saya.

Saya bukan anak Han Gyu Rim.

Apa yang awak merepek ini?

Jika awak bukan anak lelakinya, awak anak perempuannya?

Pak cik pernah tengok mak saya yang lahirkan saya?

Tak, pak cik tak tengok sebab saya dalam pasukan tentera ketika itu.

Pak cik cuma tengok awak semasa bercuti, awak kecil macam ulat bulu.

Jadi pak cik tak nampak semasa saya dilahirkan?

Apa yang awak cakap pada awal-awal pagi ini?

Awak bergaduh dengan mak awak?

Pak su!

Ada apa?

Pak cik nampak mak lahirkan saya tak?

Pak cik nampak mak lahirkan saya tak?

Tak.

Tak, pak cik tak nampak.

Tengoklah.

Tiada seorang pun nampak.

Tiada seorang pun nampak semasa saya dilahirkan.

Tiada seorang pun.

Aduhai.

Kenapa awak duduk begini di sini?

Gyeol!

Mak nak cakap dengan awak.

Oh? Budak tak guna itu...

Oh, Gyeol, selamat pagi.

Budak itu...

Kak Gyu Rim, kenapa dengan Gyeol?

Awak... betulkah bukan awak yang lahirkan Gyeol?

Dia anak saya.

Saya bukannya tanya sama ada dia anak awak atau tak.

Saya tanya awak yang lahirkan dia atau tak.

Yalah.

Saya yang lahirkan dia!

Dia anak saya.

Betullah, mestilah begitu!

Buat apa awak nak menyara anak yang bukan awak lahirkan?

Lagipun kena dipandang rendah sebab awak mak tunggal.

Biar betul!

Adakah Gyeol dengar apa-apa yang tak betul?

Mesti budak-budak ejek dia dan kata dia dikutip di bawah jambatan.

Pasti sebab itulah.

Tunjukkan gambar ultrabunyi semasa kakak mengandungkan Gyeol kepada dia sajalah,

itu dah selesai, kan?

Gyeol betul-betul anak kakak awak, kan?

Ayah betul-betul ayah saya, kan?

Tolonglah beritahu bukan begitu.

Saya nak basuh tangan.

Gyeol!

Awak tak nak cakap dengan mak?

Ya, saya tak nak cakap dengan mak cik.

Ayah Seo Hyun dah beritahu awak, kan?

Tentang Gyu Rim ialah anak perempuan saya.

Sebab itulah

saya amat membantah hubungan awak dengan Seo Hyun.

Ya.

Maafkan saya, Mu Jin.

Tak kira awak,

ayah Seo Hyun atau Seo Hyun,

saya dah buat sesuatu yang tak boleh dimaafkan.

Macam mana dunia boleh sekecil ini?

Macam mana dunia ini...

Mak cik tak rasa bersalah

terhadap Gyu Rim?

Mak cik kata mak cik tak pernah jumpa Gyu Rim lepas bercerai.

Mak cik tak pernah hubungi dia atau pergi jumpa dia pun.

Mak cik tetap maknya.

Mak cik tak pernah terfikir macam mana anak perempuan sendiri hidup

atau macam mana rupanya lepas dia dah dewasa?

Saya ingin tahu, tapi saya cuba tahan diri.

Saya nak jumpa dia, tapi saya sabar saja.

Saya cuba sedaya upaya untuk lupakan dia dan teruskan hidup

supaya saya boleh terus hidup.

Saya rasa itu saja cara untuk saya bertahan.

Saya nak curahkan sepenuh perhatian terhadap keluarga baharu saya.

Ayah Seo Hyun hanya sayangi saya.

Seo Hyun pun sangat bergantung kepada saya biarpun dia tahu

saya bukan mak kandungnya.

Saya nak balas budi

kepada ayah Seo Hyun dan Seo Hyun.

Habis itu, macam mana dengan Gyu Rim?

Gyu Rim pun tentu perlukan seorang mak.

Dia tentu sentiasa dahagakan kasih sayang daripada maknya.

Gyu Rim seorang yang kuat.

Dia mampu bertahan dan tabah.

Dia pasti boleh harunginya.

Dia pasti...

Dia pasti mampu bertahan. Saya percayai Gyu Rim.

Sampai hati mak cik cakap begitu?

Dia pun cuma seorang kanak-kanak ketika itu.

Dia pasti perlukan maknya lebih daripada segalanya.

Pergilah minta maaf daripada Gyu Rim.

Biarpun dah sampai sekarang.

Saya takkan jumpa dia lagi.

Tak, saya tak boleh jumpa dia.

- Puan. - Saya takkan jumpa dia sampai mati.

Apa pun, lebih baik kalau Gyu Rim

tiada mak seperti saya.

Puan memang kejam

dan mementingkan diri sampai akhir.

Yalah.

Kata-kata awak betul.

Saya pun tak sangka saya boleh jadi sekejam dan sepentingkan diri ini.

Mak cik.

Mengapa mak cik ikut saya?

Saya risau awak ponteng sekolah dan pergi ke tempat lain.

Saya takkan ponteng sekolah tak kira sesukar mana keadaan.

Saya tahulah,

tapi saya cuma nak berjaga-jaga.

Mak cik!

Boleh tak berhenti panggil saya "mak cik"?

Kenapa awak asyik panggil saya "mak cik"?

Habis itu saya patut panggil kakak?

Kawan-kawan saya dah lama rasa pelik

sebab mak saya nampak muda sangat macam idola!

Saya ini mak awak, Gyeol.

Mak boleh menjerit dan beritahu semua orang bahawa saya ini mak awak.

Tak perlulah.

Saya serius!

Saya akan terus menjerit sampai awak percaya.

Mak cik jenis orang yang pemalu tegar.

Mak cik paling benci nak buat diri sendiri dalam keadaan kekok.

Saya mak Gyeol!

Saya mak Han Gyeol!

Saya mak Han Gyeol,

- Han Gyu Rim! - Jangan! Cepat berhentilah!

Jangan buat begitu!

- Berhentilah! - Saya takkan tukarkan Han Gyeol

- dengan seluruh negara... - Sekejap...

- Dia anak saya! - Berhentilah!

- Selamat pagi. - Selamat pagi.

Helo, cepatlah masuk ke dalam.

- Han Gyeol ialah anak yang - Berhentilah!

paling Han Gyu Rim sayangi dalam seluruh dunia!

Mak, berhentilah! Tolonglah berhenti!

Sekarang awak percaya mak ini mak awak?

Han Gyeol!

Hebatnya mak awak, Han Gyeol!

Alangkah baiknya kalau mak saya hebat dan cantik macam mak awak.

Selamat pagi, cikgu.

Saya masuk ke dalam dulu.

Gyeol, dengar cakap cikgu

dan perlu berbaik-baik dengan kawan!

Saya akan jaga Gyeol baik-baik, usah risau.

Terima kasih.

Han Gyeol! Tunggu saya!

Han Gyeol!

Penatnya saya.

Tak guna! Awak memang buat saya naik gila!

Kenapa awak tak nak selesai di luar mahkamah? Apa sebabnya?

Mak awak ada banyak duit, kan!

Buat apa saya nak selesaikan di luar mahkamah jika saya tak bersalah?

Saya takkan berdamai, jangan harap.

Pergi sajalah.

Awak nak balas dendam terhadap saya?

Awak nak balas dendam dengan hancurkan segala usaha saya selama ini?

Saya yang menghukum orang, tapi saya tak berdendam.

Jika saya tahu Seong Uk itu lelaki tak guna,

dah lama saya kerjakan dia sebelum awak jumpa dia lagi!

Ini semua salah Han Gyu Rim!

Kalau bukan sebab Han Gyu Rim, saya takkan berjumpa dengan orang macam awak.

Dia pandai saja cari masalah untuk saya!

Pilihlah orang yang betul untuk dipersalahkan, baik?

Kalau tiada kakak awak,

awak masih berdikari seperti sekarang lagi?

Sudahlah.

Perkahwinan saya hancur sepenuhnya sebab awak.

Seong Uk tak mampu nak teruskan perkahwinan atau pergi bulan madu!

Macam mana awak nak ganti rugi itu?

Yuran pembatalan sangat tinggi! Macam mana awak nak bayar?

Saya akan bayar yuran pembatalan biarpun terpaksa jual diri saya, usah risau.

Namun, untuk urusan tumbuk Seong Uk tadi,

saya takkan mengaku kalah langsung!

Pak cik!

Betullah kata orang, enggang sama enggang, pipit sama pipit.

Macam manalah dua orang yang serupa macam kembar boleh bersama akhirnya?

Anggaplah saya malaikat pelindung awal dan batalkan perkahwinan ini untuk awak.

Ini amaran terakhir saya!

Malaikat pelindung kononnya!

Baguslah, jangan berdamai kalau begitu!

Jangan awak nak berdamai kelak!

Jangan berdamai dan duduk saja di dalam penjara, Jo Heung Shik!

Alamak, apa patut saya buat?

Saya tak boleh duduk diam seperti ini, Heung Shik saya...

Heung Shik ditangkap di lokap mana?

Nenek tak patut pergi ke lokap, tapi perlu selesaikan urusan di luar mahkamah dulu.

Mak cik perlu capai persetujuan untuk keluarkan Jo Heung Shik!

Ya, betul, penyelesaian!

Di mana saya nak bincang dan macam mana caranya?

Nenek boleh selesaikan bersama saya.

Dia perlukan 20 minggu untuk pulih dan enam batang giginya terpatah.

Nenek perlu tanggung semua kos perubatan, ganti rugi kerugian mental

serta yuran pembatalan majlis perkahwinan, majlis resepsi dan bulan madu.

Berapa banyak untuk semua itu?

Saya dengar bahawa nenek ada tiga lagi kedai selain kedai ini.

Juallah salah satu daripada itu.

Amboi!

Sekejap, awak wanita licik ini merepek apa sebenarnya?

Kalau begitu, nenek nak biarkan Jo Heung Shik dipenjarakan selamanya?

Nenek nak anak awak ada rekod jenayah?

Aduhai...

Nenek pasti rasa susah hati.

Saya pun dah nak gila dah!

Oleh itu, sebelum semua orang mula bercakap...

Mak Gyeol dilahirkan pada bulan Mac, tahun anjing.

Adiknya pula dilahirkan sebelas bulan kemudian.

Kalau begitu...

Awak dilahirkan pada bulan Februari, tahun khinzir?

Kenapa awak perlu tahu tarikh lahir saya?

Amboi! Betullah tilikan tukang tilik itu!

Dia kata perlu betul-betul berhati-hati dengan orang

yang dilahirkan pada bulan Februari dalam tahun khinzir!

Dia suruh jangan dekati orang itu walau diberikan umpan semanis mana pun.

Aduhai, apa yang awak merepek ini?

Dia kata kalau orang yang dilahirkan pada bulan Februari tahun khinzir

dekat dengan Heung Shik, semuanya akan habis hancur lebur!

- Nenek! - Pergi!

Awak nak pergi tak?

Lupakan tentang penyelesaian.

Saya tak nak bercakap dengan orang yang lahir pada bulan Februari tahun khinzir,

jadi berambus dari sini!

Jauhkan diri awak daripada Heung Shik saya.

Kalau tak, awak pula kena berdamai dengan saya atas kesalahan cubaan membunuh.

Aduhai! Kenapa tiba-tiba sebut tentang tahun khinzir yang karut ini?

Nenek! Janganlah nenek hilang akal dulu!

Nenek betul-betul nak anak awak ada rekod jenayah?

Keluar! Sekarang!

Saya perlu simbah air rebusan bayam pada muka awak baru awak nak berambus?

Tak guna! Dia tak nak dengar langsung!

Nenek takut sangat dengan orang lahir pada bulan Februari tahun khinzir, kan?

Jika perkahwinan saya ini tak jadi,

saya akan kahwini Jo Heung Shik terus!

Tak boleh! Awak...

Hei!

[Lauk-Pauk Suragan]

Tak guna!

Hei!

Awak tak nampak saya?

Awak di sini buat apa? Awak tak pergi bekerja?

Cis, Jo Heung Shik itu...

Saya tak balik rumah semalam.

Awak tak perasan pun, kan?

Awak bukan budak kecil lagi, kenapa saya nak risau akan awak lagi?

Saya tak kisah kalau nak putus hubungan, tapi saya belum kahwin lagi.

Kita putus hubungan lepas kahwinlah, itu barulah bermakna.

Saya pergi dulu.

Ada sesuatu yang saya nak tahu.

Betulkah mustahil

untuk mak yang berdarah jenis O

dapat anak berdarah jenis AB?

- Apa? - Tak boleh jika ayahnya berdarah jenis AB?

Awak sengaja nak tunjuk kebodohan awak terhadap saya?

Kenapa saya ini bodoh sangat?

Macam mana itu pun saya tak tahu?

Gyeol bukan anak awak, kan?

Gyeol dah hubungi saya dan tanya saya.

Dia tanya sama ada saya tahu siapa mak kandungnya atau tak.

Habis itu, apa yang awak beritahu dia?

Saya cakap saya tak tahulah.

Saya beritahu dia bahawa dia dah dilahirkan semasa saya balik dari belajar luar negara.

Kenapa awak cakap tak tahu?

Boleh saja beritahu dia bahawa saya maknya!

Saya cakap fakta sajalah.

Sekejap.

Jadi, Gyeol betul-betul bukan anak awak?

Habis itu, kenapa awak menyara anak yang bukan anak awak sendiri?

Cukuplah.

Tak perlu cakap tentang hal ini lagi.

Hei!

Siapa mak ayah kandung Gyeol?

Mereka jenis orang yang macam mana?

Awak tak pernah tukar lampin dia sekali pun, jadi diamlah!

Gyeol anak saya!

Gilakah awak?

Awak betul-betul dah hilang akal!

Tolong orang ialah kepakaran awak dan berkorban diri itu hobi awak?

Awak belum kahwin, tapi sanggup dihina sebagai mak tunggal!

Awak pun bukannya peduli tentang hal saya selama ini!

Jadi teruskan buat-buat tak tahu saja.

Awak ini menyampah betul.

Pasangan kembar itu tak cukup lagi?

Kenapa awak sibuk berkorban untuk semua orang?

Baik awak minta bantuan kerajaan, kemudian buka rumah anak yatim!

Kenapa nak tunggu sampai lepas kahwin lagi?

Baik putus hubungan dengan saya sekarang juga!

Tak guna, hidung saya dah patah?

Tadi dihentam dari belakang, sekarang pula kena dari depan.

Semua orang cuba nak bunuh saya hari ini?

Hei! Han Gyu Rim!

Tak guna betul.

Awak dah makan?

Saya dah kemaskan barang saya untuk keluar dari rumah.

Saya tanya ayah buat kali terakhir.

Ayah cuma bergurau dengan saya, kan?

Ayah memang suka kenakan saya dari dulu.

Ayah buat lagi kali ini, betul tak?

Saya betul-betul terpedaya, ayah memang dah berjaya kenakan saya.

Sekarang tolonglah cakap "tamat" saja.

Beritahu saya gurauan ini dah habis, jadi saya boleh bergerak balik.

Saya kata berhentilah gurauan ini!

Ini langsung tak kelakar, saya benci gurauan macam ini!

Ayah nak beritahu awak,

ayah akan berehat seketika daripada menguruskan syarikat.

Ayah tak pasti sama ada setahun atau dua tahun.

Sementara itu, ayah akan pergi ke ladang di Jeju dengan mak awak untuk berehat.

Sampai awak dah tenang dan selesaikan semuanya.

Jadi betullah perkara ini?

Ayah nak lari macam penakut selepas buat kecoh semua ini?

Keadaan mental mak memang bagus.

Macam mana dia boleh makan, tidur, bersembang,

malah bernafas udara yang sama

dengan orang sehina ayah?

Rasanya mak saya bukan manusia.

Ceraikan mak dulu!

Mak terlalu lembut hati nak cakap ini, jadi saya cakap bagi pihaknya.

Bercerailah dan lepaskan mak pergi saja.

Ayah yang salah dalam semua hal ini,

ayah patut pindahkan semua aset ayah kepada nama mak.

Seo Hyun.

Itu saja tujuan saya datang jumpa ayah.

Lepas ayah dah pindah keluar, baru saya akan balik dan tinggal dengan mak.

[Pengerusi Hong Ok Seon]

Bagus, kan?

Sangat bagus.

Semuanya bagus.

Namun, apa gunanya hasilkan produk sehebat ini?

Pemasaran yang menyokongnya pun perlu buat yang sama-sama hebatlah.

Kita masih tak dapat sebarang khabar daripada Penulis Joel itu?

Belum lagi.

Saya sendiri dah pergi ke alamat yang dipaparkan dalam laman web itu,

tapi waktu kerja mereka tak menentu, jadi tak senang nak jumpa dia.

Saya pun dah ada hantar mesej peribadi kepada media sosial dia, tapi tiada balasan.

Nampaknya,

hampir tiada pekerja yang tahu rupa CEO mereka macam mana.

Kalau projek ini menjadi nanti, tetap akan timbul masalah.

Macam mana kita nak bekerjasama dengan orang yang buat ikut suka hati seperti dia?

Ya, ada apa?

Pengerusi, puan ada tetamu.

Siapa dia?

Saya minta diri dulu.

Awak dah jumpa ayah Seo Hyun, kan?

Dia merepek sesuatu yang tak masuk akal sangat,

sampai saya suruh dia dapatkan rawatan psikiatri dulu.

Maaf sebab dia buat awak terkejut.

Sebenarnya,

awak ditipu oleh orang yang berwajah mirip Mu Jin?

Jika awak tak suka Mu Jin,

cakap sajalah awak tak suka dia.

Idea siapa sebenarnya ini?

Tak patutkah Jang Hun Tae itu dimasukkan ke hospital masalah mental?

Saya minta maaf.

Saya tak tahu nak cakap macam mana.

Saya betul-betul minta maaf.

Beraninya awak tolak calon pengantin sehebat anak saya?

Saya dah berikan sepenuh penghormatan kepada awak

sebagai tanda menghormati mendiang mak Seo Hyun.

Beraninya awak...

Awak memang tak sedar diri.

Sampai hati awak tolak anak saya dengan cara yang begitu murah?

Maafkan saya, pengerusi.

Mengapa awak tiba-tiba cakap begitu lembut pula?

Pandang mata saya dan cakap kuat-kuat sajalah.

Cakap saja, "Saya takkan terima Mu Jin sampai saya mati."

Cakaplah ini yang buat saya naik angin seperti sebelum ini.

Aduhai, cukuplah.

Saya pun tak nak berhubungan dengan Seo Hyun sekarang, baik?

Suruh Hun Tae padamkan nombor telefon saya.

Mari kita tamatkan hubungan yang rumit ini di sini saja.

Han Gyu Rim ialah anak saya.

Apa? Siapa?

Wanita yang pernah bercinta dengan Mu Jin dulu,

wanita yang awak layan macam pengikis harta itu.

Gadis itu

ialah anak perempuan sulung saya yang saya tinggalkan semasa bercerai dulu.

Amboi! Apa yang awak cakap ini?

Sebab itulah saya beria-ia membantah hubungan Seo Hyun dan Mu Jin.

Dengan tak sedar kemampuan diri.

Sekejap.

Tunggu sebentar...

Dengar sini, Yoon Hee.

Ayah Seo Hyun takut

Seo Hyun enggan jumpa saya lagi sebab hal ini,

jadi dia tanggung semua kesalahan itu seorang diri.

Amboi!

Ini...

Duduklah di sebelah sana.

Tauke, nak sebotol makgeolli.

Baik.

Helo.

Awak kenal saya?

Awak tak cam saya?

Oh, puan yang beli ikan kerapu gergasi itu! Betul?

Ini...

- Oh. - Ini makgeolli puan.

Saya ingat cuma muka awak seiras dia.

- Jadi saya tak pasti tadi. - Begitulah.

Saya baru selesai kenduri kahwin.

- Oh. - Memandangkan kamu kenal, duduklah sekali.

Tiada tempat kosong lain juga.

Yalah.

Aduhai.

Duduklah.

- Baiklah. - Duduklah.

Beritahu saya dengan jujur saja.

Puan kerja sebagai apa sebenarnya?

Saya berniaga restoran sashimi.

Saya ingat awak berniaga restoran itu sebelum ini?

Saya buka balik restoran itu untuk cari makan.

Tak mungkinlah.

Gaya awak nampak berbeza sangat.

Awak ada karisma macam ketua wanita keluarga kaya.

Adik saya berniaga kedai dobi,

jadi saya pinjam baju yang paling elok daripada kedainya.

Oh...

Rasanya makanan kenduri tadi tak cukup memuaskan

sampai awak pesan makgeolli di sini.

Ada sesuatu yang tak masuk akal berlaku.

Puan pun begini? Saya juga.

Nak bertaruh tak?

Cuba dengar cerita siapa yang lebih tak masuk akal?

Setuju.

Aduhai.

Tak apalah, saya malas nak cakap pun.

Aduhai, ceritalah.

Taruhan 50 ribu won.

Aduhai!

Anak saya bercinta dengan seorang gadis dulu dan kini bercinta dengan gadis yang lain,

tapi kedua-dua gadis itu ada mak yang sama.

Memang tak masuk akal langsung.

Boleh tolong ulangi sekali lagi?

Saya rasa saya tak berapa faham.

Lupakan sajalah! Malaslah saya nak ulang dua kali.

Budak yang saya menyara dan ingat dia cucu saya selama ini

rupanya bukan cucu saya.

Aduhai, dia hantar mesej lagi.

Dia tak henti-henti hubungi dan mesej saya

untuk biar saya beritahu dia tentang rahsia kelahiran dia.

Namun, saya betul-betul tak tahu.

Awak menang 50 ribu won itu.

Kenapa pandang saya begitu? Nak minum?

Bukanlah.

Awak nampak bergaya

semasa meneguk minuman itu,

jadi saya tak sengaja terpandang.

Awak cakap apa ini? Awak cuba nak mengurat saya?

Taklah. Gilakah saya?

Saya betul-betul dah serik dan meluat dengan wanita.

Biarpun puan nak cuba menggoda saya,

saya pun takkan terpedaya.

Bukannya saya nak goda awak pun.

Namun jika saya buat, tentu awak terpedaya juga.

Saya kata takkan, maknanya takkanlah.

Pasal wanita ini, saya memang...

Saya memang dah bosan.

Awak memang senang terpedaya seperti ini?

Nak bertaruh?

Mengapa awak nak bertaruh dalam semua hal?

Jika awak suka sangat bertaruh, awak boleh jatuh muflis dalam sekelip mata.

Macam saya.

Setuju?

Encik!

Awak sudah sampai.

Bolehkah saya panggil encik di tempat awam?

Tentulah boleh.

Awak nak makan apa?

Nanti dulu.

Duduklah dulu.

Boleh tak awak ceritakan kepada saya

apa yang dilalui Gyu Rim

selama lapan tahun sejak dia berpisah dengan saya?

Tak, kenapa baru sekarang nak tanya?

Dari dulu lagi saya bersedia nak ceritakan kepada encik.

Nampaknya macam panjang ceritanya.

Saya nak pergi beli aiskrim.

Beri saya kad awak.

Kak Gyu Rim tengah pening kepala sekarang sebab hal Gyeol.

Dari pagi tadi dia buat kecoh di rumah,

cakap dia nak tahu rahsia kelahirannya.

Begitu rupanya.

Gyeol datang jumpa saya juga.

Saya tak pandai sangat dalam hal ini, jadi saya tak tahu banyak.

Betulkah mustahil mak berdarah jenis O dapat lahirkan anak berdarah AB? Betulkah?

Tak kira apa jenis darah ayahnya pun?

Saya ingat kakak saya yang lahirkan Gyeol.

Dia siap tunjuk gambar bayi dalam perutnya lagi!

Gambar?

Dia tunjukkan gambar ultrabunyi kepada awak?

Ya.

Bila?

Itu...

Lapan tahun lepas, semasa saya masih belajar di sekolah rendah.

Apabila difikirkan balik sekarang, itu memang gambar ultrabunyi.

Dia hanya tunjuk kepada saya seorang.

Dia kata itu anaknya.

Bayi itu siap ada nama timangan lagi.

Siapa nama timangannya?

Oh, saya dah ingat!

Hee Mang!

Perutnya pun memang besar macam wanita hamil.

Sebab itulah saya ingat

encik mungkin ialah ayah Gyeol.

Apa yang sebenarnya berlaku?

Kakak pun pergi ke hospital untuk bersalin.

Mungkinkah bayi tertukar ketika di hospital?

Pandu kereta.

Bawa saya ke mana-mana saja.

Awak nak lari bersama saya tak?

Lupakan semua orang, termasuk keluarga kita.

Mari kita lari dan tinggal bersama berdua-dua saja.

Mari kita pergi ke tempat yang tiada siapa jumpa kita dan hidup bersama, baik?

Saya suruh awak untuk lari bersama. Kenapa pula berhenti di sini?

Awak dah makan?

Ataupun

nak saya beli roti sandwic atau apa-apa?

Sejujurnya, sebenarnya awak rasa lega hati, kan?

Awak kata nak bersama dengan saya sebab awak nak pikul tanggungjawab ini,

jadi ketika awak diberitahu bahawa kita tak boleh bersama,

sebenarnya awak rasa gembira, kan?

Saya memang ada firasat pelik sebelum ini.

Saya tak tahu apa sebabnya, tapi saya rasa

hubungan kita takkan bertahan sampai ke hujung.

Mari kita makan bersama kadangkala.

Hubungi saya bila-bila masa saja ketika awak nak makan makanan sedap.

"Kadangkala"?

Jadi, awak nak jumpa saya kadangkala saja?

Ya.

Kita jumpa kadangkala saja lepas ini.

Aduhai, sakitnya hati saya.

Saya rasa terkilan sangat.

Saya tak sempat buat apa-apa pun dengan awak.

Kita tak pernah tengok wayang atau pergi melancong pun.

Kita tak sempat ada cincin pasangan atau bercium sekali pun.

Ke mana awak nak pergi? Saya hantar awak pergi.

Awak betul-betul keras hati.

Awak tak beri saya peluang walau sedikit pun.

Saya hidupkan enjin kereta dan tunggu awak di sana.

Jangan bercinta dengan sesiapa!

Jangan cintai sesiapa, hiduplah sendiri sampai mati pun seorang diri saja!

Ke mana awak nak pergi lepas hantar saya?

Pergi kerja.

Pergilah jumpa Han Gyu Rim.

Awak tak boleh pergi sebelum ini sebab saya asyik halang awak.

Pergilah jumpa Han Gyu Rim lepas ini.

Saya tak tahu sama ada saya ikhlas atau tak,

tapi inilah hadiah saya untuk awak sebab sentiasa buat yang terbaik untuk saya.

Pergilah jumpa dia. Sekarang juga.

Saya ada satu permintaan lagi.

Kalau kamu berdua berbaik semula,

bersembunyi daripada dunia ini.

Pergilah ke tempat yang saya takkan dengar tentang hal kamu berdua lagi.

Sembunyi betul-betul sampai saya tak jumpa awak langsung.

Bolehkah awak tinggalkan kedai dan berada di luar begini saja?

Gyeol...

Gyeol belum keluar lagi.

Semua budak lain dah keluar, tapi Gyeol belum keluar lagi.

Kakak bersemangatlah.

Saya tak pernah tengok kakak rasa gelisah seperti sekarang.

Jika kakak buat macam ini, Gyeol cuma akan lagi risau dan keliru.

Baiklah.

Saya akan bersemangat.

Biar saya tunggu Gyeol saja, kakak baliklah kedai saja.

Kakak biasanya bukan orang yang lepas tangan begini.

Kenapa kakak tak macam Han Gyu Rim yang biasa dah?

Kakak!

Baiklah.

Tolong jaga Gyeol baik-baik.

Gyu Oh.

Gyeol anak saya.

Saya tahulah.

Saya takkan lepaskan Gyeol demi apa-apa pun, termasuk nyawa saya sendiri.

Kakak,

saya tahu.

Gyeol!

Han Gyeol!

Han Gyeol, Kelas 1-2!

Gyeol!

Han...

Pak cik!

Gyeol.

Kenapa pak cik datang ke sekolah hari ini?

Pak cik datang untuk jemput awaklah.

Kenapa? Takut saya timbulkan masalah?

Taklah, pak cik nak belanja awak makan makanan sedap.

Tak perlulah.

Cikgu saya kata nak belanja saya makan makanan sedap.

Mari kita pergi, cikgu.

Baiklah.

- Cikgu rasa serba salah? - Apa?

Kita makan piza di sini tapi pak cik saya berdiri di luar.

Adakah cikgu rasa bersalah sebab itu?

Taklah!

Saya rasa serba salah.

Namun, saya tetap tak nak cakap dengan keluarga saya.

Gyeol,

cikgu tahu awak sangat keliru dan terkejut,

tapi cikgu rasa elakkan diri awak daripada mak awak dan keluarga awak bukan caranya.

Lagipun, esok dah mula cuti sekolah.

Apa kata awak pergi berjalan-jalan dengan mak awak

dan tanya segala hal yang awak nak tahu?

Mak awak mak yang terbaik di dunia!

Cikgu dah jumpa semua mak ayah lain, macam mak Da Som dan mak Jae Beom.

Tapi cikgu tak pernah tengok mak yang begitu berkorban dan penyayang macam mak awak.

Cikgu cakap betul-betul.

Cikgu, saya nak balik dah.

Saya dah tak nak makan piza!

Gyeol.

Han Gyeol!

Tumpang tanya, bil belum bayar.

Han Gyeol!

Bolehkah kita bersembang sekejap?

Saya tiada apa-apa nak sembang pun.

Pak cik ada sesuatu nak sembang.

Saya tak nak dengar sepatah pun daripada pak cik.

Amboi, makin menjadi-jadi perangai awak ini.

Pak cik kata pak cik tak tahu apa-apa, kan?

Pak cik kata pak cik tak pernah tengok mak lahirkan saya, kan?

Pak cik pun tak pernah tengok mak pak cik lahirkan pak cik sendiri!

Saya cuma perlukan masa untuk berfikir.

Tolong beritahu Mak Cik Han Gyu Rim juga.

Mak Cik Han Gyu Rim?

Awak tahu tak apa yang mak awak tanggung sekarang sebab awak?

Gyeol, awak ingat awak boleh cakap sembarangan saja?

Tolong bawa bertenang, encik.

Jumpa lagi, cikgu.

Hei, ke mana awak nak pergi?

Itu arah bertentangan dari rumah!

Saya tak nak balik rumah.

Saya nak pergi jumpa Pak Cik Mu Jin.

Kenapa awak nak pergi ke sana?

Kenapa budak kecil ini menyusahkan sangat?

Kenapa encik pun berperangai macam budak-budak?

Biarpun dia nampak matang, Gyeol tetap cuma seorang budak.

Kalau ada tempat yang Gyeol nak pergi,

biarlah dia pergi saja.

Lebih-lebih lagi kalau itu orang yang dipercayai olehnya.

Tak sangka kita akan jumpa macam ini.

Awak tak kenal saya?

Han Gyu Oh! Awak memang tak ingat saya?

Tak.

Saya dah padamkan semua ingatan itu.

Jadi, tolong buat-buat tak kenal saya juga, encik.

Biarpun kalau kita terserempak lagi.

Kakak.

Di mana Gyeol?

Saya dah jumpa dia tadi, tapi dia nak pergi ke tempat Encik Kim Mu Jin.

Saya dah dengar pasal Encik Kim Mu Jin daripada Gyu Seo.

Apa pun, guru kelas Gyeol beritahu,

kalau Gyeol ada tempat untuk dia bergantung, kita patut biarkan dia pergi saja.

Apa sebenarnya dengan Gyeol ini?

Betulkah dia bukan anak kakak?

Habis itu, kenapa kakak besarkan dia?

Pergilah.

Saya hormat privasi awak dan cara hidup masing-masing.

Namun, kita tetap keluarga.

Siapa ayah Gyeol

dan kenapa kakak besarkan budak yang bukan anak kandung sendiri?

Takkanlah kakak tak boleh beritahu kami?

Gyeol anak saya, Gyu Oh.

Tak kira apa pun terjadi,

dia tetap anak saya.

Gyeol!

Kenapa awak duduk di sini macam ini?

Kenapa awak tinggalkan saya dan pergi?

Pak cik masih ingat saya bayi?

Ingat, tapi pak cik tak boleh beri awak kopi pun.

Awak terus datang ke sini tanpa balik rumah?

Ya.

Awak dah beritahu mak awak bahawa awak nak datang jumpa pak cik?

Pak cik saya mesti dah beritahu dia.

Baguslah kalau begitu.

Saya mengganggu pak cik, kan?

Taklah! Apa yang awak merepek ini?

Namun, saya pun terpaksa begitu.

Saya tiada tempat lain nak pergi selain sini.

Sampailah saya jumpa mak kandung saya.

Tak kira apa yang dikatakan orang lain, mak awak kata awaklah anak kandungnya.

Namun, tiada siapa yang nampak mak saya lahirkan saya.

Pak cik.

Bolehkah pak cik beri saya makanan selain daripada susu?

Rupanya awak dah lapar. Pak cik masakkan sesuatu sekarang juga.

Awak nak makan apa?

Nasi goreng kimchi.

Awak memang anak mak awak, Han Gyeol.

- Tak guna betul. - Heung Shik!

Heung Shik!

Kenapa mak selesaikan hal ini di luar mahkamah?

Saya tak buat salah apa-apa pun.

Apalah tak buat salah?

Awak kerjakan orang sampai teruk begitu, berani awak cakap tak salah lagi?

Sakitlah!

Berapa banyak mak bayar ganti rugi?

Habis duit saya beribu-ribu! Saya ada pilihan lain lagi?

Cukuplah, beri saya tangan awak.

- Biar saya ajar supaya awak tak buat lagi. - Kenapa dengan mak ini?

Mak kena ajar tangan awak betul-betul!

Mak dah beritahu Gyu Rim?

Jangan beritahu Gyu Rim.

Awak sempat lagi risau akan keluarga itu sekarang?

Salah siapa yang buat kita jadi huru-hara sekarang?

Abaikan saja perlindungan penyewa itu.

Mak akan halau seluruh keluarga itu keluar sekarang juga.

- Jangan nak halang mak. - Cubalah mak halau mereka kalau berani!

Saya akan tampal notis di tengah-tengah pusat beli-belah,

dan beritahu semua orang bahawa tahi maklah

yang jadi punca tandas awam tersumbat hari itu!

Hei! Senyaplah.

Mak tak rasa bersalah langsung?

Demi maruah saya, saya tak boleh buat-buat tak tahu...

Awak nak apa sebenarnya?

Kebenaran dan permohonan maaf.

Kebenaran dengan maaf kononnya!

Menyesal betul saya makan sup rumpai laut lepas lahirkan anak tak guna macam awak!

Saya akan mengaku bahawa saya yang menyumbatkan tandas itu.

Saya juga akan bayar semua kos pembaikan,

jadi jangan halau keluarga Gyu Rim keluar.

Baguslah.

Baguslah, biarlah jadikan tempat ini seperti neraka saja.

Orang kata sesiapa yang lahir bulan Februari tahun khinzir akan bawa malang!

Yalah, bakar saja tempat ini sampai hangus! Lebih baik kalau macam itu!

Apa yang mak merepek ini?

Siapa pula yang lahir pada bulan Februari tahun khinzir?

Kawan-kawan saya pernah suruh saya berhati-hati dengan Si Jo Heung Shik itu.

Dia tak boleh tengok orang senang dan kuat cemburu.

Dia memang terkenal dengan suka rosakkan hubungan orang dalam bidang ini.

Mereka dah nasihati saya supaya jauhkan diri daripada dia.

Gilakah saya? Saya hilang akal?

Buat apa saya nak cium gadis lain,

sedangkan bakal isteri saya ada di tempat yang kurang tiga meter dari situ?

Seong Uk, awak tak boleh kunyah epal, kan?

Saya hanya cintai awak seorang, Gyu Young.

Saya bersumpah!

Apa lagi patut saya buat untuk buat awak percaya bahawa saya tak bersalah?

Awak nak saya mati di depan awak sekarang?

Buat apa nak mati? Jangan ulang lagi sudah.

Awak langsung tak percayai saya?

Awak memang tak percayai saya.

Kalau setakat ini saja perasaan awak terhadap saya, lupakan saja!

Lupakan saja semuanya!

Apa ini?

Gilakah dia?

Gyu... Gyu Young.

Kita batalkan majlis perkahwinan kita saja.

Saya minta maaf.

Saya memang buat silap besar.

Saya langsung tak ingat apa yang saya buat!

Kawan-kawan paksa saya minum sampai mabuk semasa adakan parti bujang.

Kita tak perlu buat majlis, cuma ambil gambar

pakai gaun pengantin dan tuksedo saja.

Apa?

Maksudnya, awak masih sudi kahwini saya?

Kita beritahu tetamu bahawa kita dermakan semua perbelanjaan majlis saja.

Gyu Young.

Awak memang hebatlah...

Saya akan daftar perkahwinan kita esok pagi-pagi ketika pusat komuniti buka.

Beri saya cap peribadi awak.

Saya akan pergi sendiri.

Kalau awak nak curang,

buat sajalah tanpa fikirkan apa perasaan saya.

Saya pun akan balas balik kepada awak dengan bercurang tanpa pedulikan awak.

Adil, kan?

Wah, saya selalu tertanya-tanya rasa perkahwinan kontrak ini macam mana.

Mari kita cuba yang itulah.

Wah, ini mesti menyeronokkan sangat.

[Kubur Hee Mang]

[Kubur Hee Mang]

Ini saya, Hye Jeong.

Gyu Rim...

Tak kira sekuat mana saya cuba, hanya awak seorang yang terlintas dalam fikiran saya.

Ada perkara berlaku, jadi saya memang tak mampu nak besarkan anak ini.

Saya amat bersyukur kalau awak sudi besarkan anak saya bersama anak awak.

Namun, kalau awak tak boleh, tolonglah hantar bayi ini ke rumah anak yatim.

Maafkan saya, tolonglah saya, Gyu Rim.

[Peti bayi]

[Peti bayi]

Mak tinggalkan awak,

tapi awak langsung tak menangis.

Menyakitkan hati betul.

Sayang mak.

Ya, betullah itu.

Yakah? Wah, sikit lagi.

Han Gyeol, awak boleh buat!

Awak boleh buat!

Wah, pandainya awak dah tahu meniarap!

Han Gyeol, awak boleh buat!

Wah, awak dah pandai meniarap!

Lemon.

Mak.

Mak?

Awak baru panggil "mak"?

Ya, ini mak.

Sayalah mak awak, Gyeol.

Ke mana awak nak pergi?

Saya dengar bahawa Gyeol ada di tempat awak.

Saya baru saja nak telefon awak.

Setiap kali...

Saya minta maaf.

Saya baru nak mandikan dia dan tidurkan dia.

Maafkan saya.

Saya betul-betul minta maaf.

Awak menangis?

Tak.

Awak di mana sekarang?

Di mana awak sekarang?

Maafkan saya.

Adik saya

akan ambil Gyeol pagi esok.

Bolehkah awak hantar alamat...

Di mana awak, Gyu Rim?

Saya datang jumpa awak sekarang.

Saya nak pergi jumpa awak sekarang.

Di mana awak sekarang?

Mak awak penyayang sangat.

Kenapa awak buat dia sedih begitu?

Saya pun tak tahu sebabnya, tapi saya rasa asyik nak marah.

Saya baru saja pergi ke pusat komuniti untuk daftarkan perkahwinan kita.

Kita bukan sekadar bercinta, tapi kita bercinta secara rasmi.

Hari ini hari pertama kita bercinta.

Jangan main-mainkan perasaan orang lagi.

Saya tak kisah siapa pun orangnya.

Awak tahu pak cik menyukai mak awak, kan?

Sejak bila pak cik menyukai mak?

Sebelum awak dilahirkan lagi.

Saya nak beritahu perkara sebenar,

tapi saya rasa takut sikit.

Saya boleh tunggu sepanjang malam.

Jadi meluahkan apa-apa saja perlahan-lahan ketika awak dah sedia.