Original subtitles

Σας ευχαριστώ.

Όπου να είναι, τελειώνει.

Αιωνία της η μνήμη.

Τα άζησε τα χρονάκια της.

Τουλάχιστον δεν υπέφερε.

Αυτό να λέγεται.

Υπάρχουν χειρότεροι τρόποι να πεθάνεις.

Εμένα θα μου πείτε. Γιατί το βασιλεία Αλέξανδρο που τον δάγκωσε μαϊμού. Ωραία,

ποια μαϊμό μας τσαμπουνάς. Τον Οδυσσέα Ανδρούτσο τον βασανίσανε, τον

στραγγαλίσανε και ύστερα τον πετάξανε από την Ακρόπολη.

Θα απαγγείλω ένα σονέτο για την περίσταση.

Όχι! Νομίζω πως τώρα είναι η στιγμή.

Να δεις πού θα φύγει.

Μακάρι να μείνει.

Πάω στοίχημα ότι θα μείνει.

Μέσα.

Δεν βλέπω τίποτα. Σήκωσέ με λίγο.

Κάθε φορά τα ίδια.

Εσύ ποια είσαι? Είμαι το φάντασμα της πρό-προ-προγιαγιάς σου.

Καλλιρόη Παπαρηγοπούλου.

Κυρία επί των τιμών της βασιλής της Αμαλίας. Γεια σας!

Εγώ είμαι η Θεοφανία.

Πανασκευάς Παπάζογλου, υπαρχικός πρώτου συστήματος προσκόπων Ανθούπολης. Φτάνουν

οι συστάσεις, λέει. Πεθαίνει η γυναίκα.

Είμαστε φαντάσματα, μαντάμ.

Καταδικασμένοι όλοι αιωνίως να... Πώς βρεθήκατε εσείς στο α

Είμαστε οι δόλιες, όοι με περιπλανόμενες ψυχές που φεύγ... Εγκλωβιστήκαμε εδώ

μέσα παρασυρμένες... Πάει!

Δεν σε άντεξε η ζάβαλη. Καλό κυνήγι.

Έτσι ευχόμαστε οι πρόσκοποι. Παιδιά, τι γίνεται!

Βλέπω μόνο παπούτσια.

Σσσ!

Κέρδισα. Ο Πάπα, τι κέρδισε! Όχι, ο Ιβαγγελάκης! Τι δεν καταλαβαίνεις!

Άχεις πάλι τα ίδια!

Σεβαστείτε τη στιγμή!

Τι θα πω γίνει το σπίτι.

Αυτό το σπίτι ήταν το καμάρι μου.

Τώρα ποιος ξέρει ποιοι θα κουβαληθούν εδώ μέσα.

Κλέφτες, επαναστάτες. Τούρκοι.

Γερμανοί. Ρωμαίοι.

Νεοδημοκράτες. Γορίλες. Μωρέ, πρέπει κάποιος από εμάς να πει δυο λόγια για τη

συγχωρεμένη.

Αναλαμβάνω εγώ το θλιβερό καθήκον από δυο λόγια.

Δικό μου το δωματιό της.

Δηλαδή, δηλαδή.

Όνομα του Θεού. Ζεστή είναι ακόμα η γυναίκα. Θα περιμένω να κρυώσει. Αλήθεια

τώρα. Δεν ήταν η πρώτη τη χούσα.

Ήταν η τελευταία παπαρηγοπούλου της δυναστίας των παπαρηγόπουλων. Μακρή

ταξίδι έφυγε.

Η τελευταία παπαρηγοπούλου.

Διαβαίνει τον Αχέροντα.

Με ποιον άραγε προορισμό. Πάμε, τάπεξε. Ο Δής γνωρίζει.

Μην φεύγεις χωρίς εμένα, ηλίθιο σώμα.

Ανήμ φεύγει την άφηση η μοί

Ανάδελφοι και άτεκνοι, και τώρα... Αλλοί και τρισσαλοί!

Ποιος θα έρθει σε αυτό το σπιτικό, σας ερωτώ.

Φτάνει!

Ε! Ε!

Πώς σας βέβαιτε, ε! Ε!

Ε, είναι λίγο πιο μικρό απ' αυτό που μένουμε τώρα. Και πολύ πιο ακριβό.

Με πάρκινγκ τι γίνεται.

Βρίσκεις εύκολα στη γειτονιά.

Κι εμείς σκυψέλι με έχουμε. Ε, το 15 Αύγουστο είναι ερημιά.

Συγγνώμη.

Με συντικό, παρακαλώ.

Ο Θέα, όμως, σκίζει.

Μογευτική.

Ε, δεν βρίσκεις εύκολα σπίτι που να έχει θέα και ακρόπολη και σούνιο.

Γιατί δεν υπάρχει τέτοιο σπίτι.

Χάλια είναι, πάμε να φύγουμε. Το χειρότερο μου που με διέβαιρε.

Θα το σκεφτούμε... Δίκιο έχετε.

Κι εγώ ούτε με σφαίρες δεν έμενα εδώ μέσα.

Παρακαλώ. Καλημέρα σας, η κυρία Μαρίνα Αντωνέλη.

Ήδη, απείτε μου. Σας τηλεφωνώ για ένα ακίνητο που... Καταρχάς πείτε μου πόσο

είναι το νίκιο.

Όχι, δεν είναι προς ενοικίαση.

Τότε γιατί με παίρνετε τηλέφωνο.

Τι μαλάκες οι μεσίτες.

Εξαιρούνται οι παρόντες.

Αυτός είναι πάλι. Θα τον βρήσω.

Ναι. Συγγνώμη, έχει γίνει παρεξήγηση. Σας καλώ από το Συμβολιογραφείο Παναγιού

του Προβελέγκιου.

Θέλω να σας ενημερώσω για την εκλειμπούσα θεία σας.

Ευαρθία Παπαρηγοπούλου, η οποία... Όχι, έχει γίνει κάποιο λάθος. Δεν έχω τέτοια

θεία.

Έχετε και η εκλειπούσα σας κληροδοτεί ένα ακίνητο στην κεφισιά.

Αααα, τι μου λέτε, πέθανε η Θεία Ευανθία.

Παρακαλώ, παρακαλώ με ακούτε.

Εδώ βλέπετε το γενεαλογικό δέντρο της μεγάλης οικογενείας των Παπαρηγόπουλων.

Εγώ πού είμαι? Εσείς είστε εκεί, σε αυτό το κλαδάκι, στη γωνία.

Α, πα-πα, χάρη, κοίτα. Κοίτα πού είμαι εγώ.

Στην ποινέζα του χάρτη που λέγαμε στο στρατό.

Δηλαδή, η μακαρέτσα ήταν κάτι σαν να λέμε...

Όχι η προγιαγιά μου, προθεία μου. Δεν υπάρχει όρος για το είδος συγγενείας που

είχατε. Εν προκειμένου, το γεγονός είναι ότι δεν έχει απομείνει εν ζωή ουδής

συγγενής εξ αίματος. Οπότε είστε οι μόνοι κληρονόμος.

Βρήκα τι μου θυμίζει εδώ.

Είναι σαν το γραφείο του Λυγιάρχη μου.

Μου έχει ρίξει μια χλαπάτσα κοτσαηλίδης κι εγώ του έβαλα ένα σπίρτο στα αυτοί.

Κι εκείνος που προσπαθόταν να το βγάλει, το έσπρωξε πια μέσα, το πήγαν στο

οπαμείο

Κάτι δραμασάω.

Ε, είναι αρωματικά χώρου.

Ε, πείτε μου, ήταν μεγάλη η θεία. Ήταν 102 ετών. Ακρίμα η καημένη. Δεν ήταν για

να φύγει.

Θέλω να πω, είχε ακόμα πολλά να προσφέρει.

Σε ποιον τομέα.

Ένα πνεύμα, ένα νεφρό.

Έπρεπε να δωρήσουμε τα όργανα της. Δεν της είχαν απομείνει πολλά.

Ειδού.

Η αρχόντισσα Παπαρηγόπουλου.

Μου μοιάζει, ε Χάρη.

Από μύτη και πάνω κλώνος.

Συγγνώμη, είπατε αρχόντισσα. Οι γυναίκες της οικογένειας είχαν αυτόν τον τιμητικό

τίτλο. Δηλαδή, είμαι κι εγώ αρχόντισσα.

Θέλεις να μου αλήθεις. Θέλω να σου κάνω αλήθειες, να μου κάνεις αρχόντισσα. Όχι,

θα τα τρελαίνω.

Και... Εδώ... Τον Τάντον Άμπεϊ, το έχω δει όλο.

Αυτό είναι το αρχοντικό που κληρονομείτε.

Ψέματα. Όλο αυτό θα έχει πολλή φασίνα.

Τζασκίδι. Προφανώς δεν θα βρεθεί εύκολα αγοραστής.

Εκτός αν κάποια λυσίδα ξενοδοχείων ενδιαφερθεί να το μετατρέψει. Συγγνώμη.

Και γιατί να το πουλήσουμε και να μην το κρατήσουμε για μας.

Τρομερή ιδέα.

Αντιλαμβάνεστε ότι το οίκημα χρήζει σημαντικών επισκευών. Εμένα πιάνουν τα

χέρια μου. Στο διαμέρισμα που νοικιάζουμε τώρα μόνος μου έφτιαξα το

καζανάκι. Πες, πες Μαρίνη. Ολομόνα

Και τη φούσκα και τις τσιμούχες. Είναι πολύ καλό σε αυτά. Οι επισκευές που

απαιτούνται δεν είναι ακριβώς τσιμούχες.

Καλύτερα να παραμείνει στην οικογένεια.

Νιώθω μέσα μου ότι αυτό θα ήθελε και η θεία Ευλαμπία.

Ευανθία. Ναι.

Ναι, ναι, η γλυκιά μου. Και στην τελική αν είναι να γίνει ξενοδοχείο και να

βγάζει παραδάκη, γιατί να μην το εκμεταλλευτούμε εμείς.

Μπορούμε να τα παρατήσουμε όλα και να αριχτούμε με τα μούτρα. Τι επαγγένεστε.

Ανεργή προς το παρόν.

Εγώ βοηθάω ένα φίλο μου influencer.

Άμα θέλουμε μπορούμε να το κρατήσουμε.

Ασφαλώς. Δικό σας είναι.

Χάρη, ακούς.

Είναι δικό μας, μα τένια λόγια στο μαντήλι. Ευχαριστούμε πάρα πολύ, κύριε

συμβολιογράφο μας.

Κοίτα, Χάρη.

Το σπιτάκι μας.

Καλώστονε κι ας άργησε.

Εδώ κάτω.

Λεμόνι.

Λεμόνι. Λεμόνι!

Νησιάζεις.

Έφτασες.

Πορτοκάλι.

Πορτοκάλι. Πού πας.

Εδώ κάτω βρε κουφάλογο.

Αχ.

Έχεις και ένα δίκιο.

Τα αυτιά τα έχω εγώ.

Τι αν φέρω εγώ τέτοια σαριά.

Τι θα γίνει, τι θα γίνει. Σου πιάνω τη μάνα.

Μου πιάνεις τη μάνα σου κόβοντζουτζου.

Ο βασιλικός κήπος ήταν εξ ολοκλήρου δημιούργημα της βασιλής Σαμαλίας.

Η ίδια με τα ευλογημένα τα χεράκια της φύτευε τα δεντρίλια και τους θάμνους.

Κι ακούστε το αδιανόητο. Τα βράδια οι αναθεματισμένοι αντιβασιλικοί πήγαιναν

κρυφά και ουρούσαν τα φυτά.

Κι αυτά μαραίνονταν.

Ε, τους μπαγάσεις! Αχ, τα καημένα τα φυτά! Στα χρόνια μου το κάτωρο το είχαμε

για γιατρικό.

Στα χρόνια σου παλουκώνατε για τα κεφάλια των εχθρών.

Ευτυχώς που η γενιά μου ασπάστηκε τον πολιτισμό.

Φού, κύριε φυλακή, το στόματί μου.

Θού.

Θού είναι το σωστό.

Θα με συμπαθάτε, είμαι αγράμματη.

Μονάχα το κρυφό σχολειό είχαμε τότενες.

Μάλιστα. Πολύ ωραία μας τα είπες, Καλλιγόη.

Αύριο η Θεοφανία θα μας διηγηθεί την πρώτη φορά που έφαγε αυγό.

Δεν μου άρεσε!

Μην μας το προδώσεις! Αύριο!

Νόστιμα ήταν τα αυγά από δεινόσαυρο!

Εγώ δεν τα απρόλαβα. Η γιαγιά μου μου το έλεγε.

Και μεθαύριο θέλεις, Μπίλιο, να μας μιλήσεις για τη μάχη στον Δραγατσάν,

όπως την έζησες.

Καταλαβαίνω. Είναι εννοπές ακόμα οι μνήμες.

Οπότε νιώσεις έτοιμοι. Να σας εκφωνήσω εγώ το λόγο που είχα βγάλει στις εκλογές

του 91 στα ταμπούρια.

Κόλαση! Έχωσα μέσα σλόγαν!

Συνθήματα έβαλα και δυο-τρία απεικάτικα για να τσιμπήσουν εκεί τα πιπινάκια.

Φιλεύς πλάχνε Θεέ ελέησον μας.

Το λοιπόν, αρκετά για σήμερα.

Θέλει κάποιος να προσθέσει κάτι.

Εγώ θέλω.

Από τότε που άλλαξα δωμάτιο, δεν με έχεις αφήσει ένα βράδυ να κλείσω μάτι.

Μουα! Ναι, εσύ, καλή ρόη. Με τα ουρλιαχτά σου.

Ωπα, σιγά-να ποταμάκι, μανταμίτσα.

Τον έκοβα.

Μην ακούω, Φεδρά.

Κάποιο λάθος κάνεις, αγαπητέ μου.

Γνωρίζετε τι συμβαίνει κάθε βράδυ μόλις το ρολόι σημανεί τρεις.

Ακούω, αλλά νόμιζα ότι είναι κουκουβάγια. Έχεις ακούσει ποτέ σου

κουκουβάγια. Εγώ έχω φάει κουκουβάγια. Oh, mon Dieu.

Η υπομονή μου έχει εξαντληθεί.

Πρέπει να το σταματήσεις.

Πρόσεξε πώς μου μιλάς.

Δικό μου είναι το σπίτι και θα κάνω ό,τι μου αρέσει. Πρώτα δικό μου ήτανε. Υγείο

έχει το σπίτι. Ποιος έχει το οικόπεδο μετράει. Μα, αχ, μακάρι να σωπαίνατε

όλοι. Δεν μπορώ να εργαστώ μου όλη αυτή την αναστάτωση! Τι, τι, τι, τι να κάνει

την εργαστής μου! Λοιπόν, εργάστηκες εσύ έστω και μια μέρα, είτε ζωντανός είτε

πεθαμένος! Ο Πία προσφορεί! Ο Γεράσιμος είναι καλλιτέχνης! Και είναι μπροστά από

την εφοχή του! Ε, δεν μπορεί να είναι ακόμα, Χρυσή μου!

Βρε παιδιά, σας παρακαλώ, συρρεμήσουμε λίγο! Και εσείς, δαγματάρχα μου!

Γιατί δεν ξαναγυρνάς το παλιό σου δωμάτιο. Θέλω θέα στον κήπο. Η Θέα πάει

πακέτο με το τρελή πουρλιάζι. Μετά από 100 χρόνια θα το συνηθίσει. Ας

σοβαρευτούμε. Εσύ μην ανακατέβεσαι. Ε,

όχι. Κατέβεσαι. Κάθε φορά τα ίδια.

Παραμηνήσου με. Κάποια είναι.

Είναι απλό.

Θα αλλάξετε δωμάτια.

Εσύ θα πας πάνω κι εσύ θα πας κάτω.

Μπορεί να βολεύει. Ορθώς.

Μπορεί να είναι η λύσης.

Δεν είμαι απλά όμορφος.

Έχω και μυαλό.

Χουβαρντάς ο Θεός μαζί σου.

Όλα σου τα δω και.

Μάλιστα.

Έξοχα.

Καλή ρόη!

Τι συμβαίνει!

Θρασίβουλε!

Για

όνομα

του Θεού!

Όταν σ' είχα πρωτόδη, κάτι στη ζωή μου λείπει να έχει πεφτεί. Με κάθε σημείμα

δεν το είχα καταλάβει.

Η μοίρα μας, μας έφερε στο ίδιο τραπέζι και κι ακριβώς κατάλαβα μαζί σου τι

πέσει. Μπορώ να πω γλυκά, σε είχα ερωτευτεί.

Μωρό μου, νομίζω ότι φτάσαμε.

Θεούλε μου.

Αχ, η καρδιά μου πάει να σπάσει.

Νιώθω τα vibes, χαρί.

Χαρί, αυτό το μέρος το ξέρω.

Έχω ξαναζήσει εδώ.

Το ξέρω. Το ξέρω αυτό το μέρος. Αυτό το δρόμο, τα ξέρω.

Αριστενού!

Αχ, θα βάλω τα κλάματα.

Δεν είναι αυτό.

Καμία σχέση.

Ως εδώ και μη παρέκει!

Αυτό υπερεύει τα εσκαμένα. Πάλι τα ίδια έκαμε.

Εισέβελε στο δωματιό μου, φώναξε θερασίβουλε και μετά έπεσε από το

παράθυρο. Εκείνη τη στιγμή δεν συνειδητοποιώ ότι κάνω. Δεν μπορεί.

Κάποιος λόγος θα υπάρχει που κάνεις κάθε βράδυ τα ίδια.

Καλή μου, γιατί δεν πέφτεις από το παράθυρο πριν κοιμηθούμε.

Ουδόλος με νοκλή πτώση της. Το ουρλιαχτό της δεν αντέχω. Ο πότας πέφτει, αλλά στα

μουγκά. Πώς να πέσει η ζάβαλη στα μουγκά. Ίσ

Επειδή... Δεν το έχω πει ποτέ σε κανέναν. Δεν πειράζει, δεν πειράζει. Δεν

είμαστε αδιάκριτοι. Είναι απλώς η νύχτα που όντως... Μη μακρηγορούμε,

μην ξεφωνίζεις. Δεν ζητάω τίποτα άλλο δυστυχής. Έγινα κατανοητός.

Καλώς.

Το κουτί περπατάει.

Αυτοκίνητο! Αυτοκίνητο!

Με ένα λαντό!

Πού είναι τ' άλογα! Πού είναι ο μαξάς με το καμουτσίκι του!

Δικαί μου σαν διαστημόπλοιο είναι! Αυτά είναι του διαβόλου!

Δόλιες περιπλανόμενες ψυχές!

Προφανώς έχασταν τον προσανατολισμό τους γυρεύοντας ένας θεός ξέρει τι!

Άννα Βύση!

Τι ζάρδια να είναι αυτή!

Τέτοια ομορφιά ποτέ μου δεν ξαναδά!

Όντως, θα γινώ τον ωραίο στρατιώτης.

Γιατί να υποφέρουν τα μάτια μου!

Βγάλτε μου τα μάτια!

Προ!

Αδερφάκια πρέπει να είναι. Φαίνονται πολύ αγαπημένα.

Πώς να τη λένε!

Εγώ θα τη λέω... Αγάπη μου!

Τι γλώσσα μιλούν!

Κι εγώ να προσθέσω, άντε γεια! Πάντως, θυμίζει την ελληνική!

Τι κάνουν!

Κατρευτίζονται! Σας λέω, αυτά είναι το έξω από δω!

Αρχόντισσα, καλωσόρισες στο φτωχικό σου!

Καλώς σε βρήκα.

Ταπεινέ χωριανέ.

Θέλετε να πάμε μέσα να σας κάνω ένα tour.

Εντάξει, παίζει να είναι και η πιο ευτυχισμένη ημέρα της ζωής μου.

Μετά το γάμο μας.

Τόσο σες.

Μιλάμε. Εντάξει, είναι λίγο creepy.

Αλλά είναι απίστευτο. Και σκέψου, είναι όλο δικό μας.

Τι είπε η νεαρά!

Είναι οι συγγενείς σου! Τι ωραία!

Δεν πρέπει να είναι ακριβώς αδέρφια. Γιατί, εγώ με την αδερφή μου... Τέτουα!

Είναι η Σεφγάνη!

Γιατί, γιατί, γιατί αντισόπιτε Θεέ του έρωτα!

Πρέπει να είναι απόγονός σου!

Απόγονός μου αυτό το νυμφίδιο, ε που δεν είναι!

Θα είχα εγώ απόγονο με ακάλυπτες τις γάμπες και δερματοστοιξία!

Τατουάς το λένε, τατουάς! Μόνο οι πειρατές έχουν!

Κι ο Κολοκοτρώνης είχε. Ένα στο χέρι κι ένα στο... Κι από δω περνάμε στη

βιβλιοθήκη. Άντε, εγώ νόμιζα πως είναι η κουζίνα.

Δηλαδή τώρα εμείς θα πρέπει να αρχίσουμε να διαβάζουμε.

Τι βάρβαρος! Τι απολύτιστος! Τι τους ζήλεψες!

Μωρό, τόσο πλούσια ήτανε το σωί σου.

Το ξέφυγε το συμβολιογράφο ότι εδώ μέσα στην εποχή του Όθωνα τρώγανε με χρυσά

κουτάλια.

Συκοφαντίες ο Μακρυγιάννης τα διέδιδε. Εγώ τι βρίσκω που θα έχουμε γύρω μας

καινούργια σπάτσια. Ναι, λες και δεν θα σου φτάνουν αυτές που είχαμε.

Τα γύψινα δεν τα βλέπω πολύ καλά. Λοιπόν, το πρώτο πράγμα που πρέπει να

φτιάξουμε... Γύψινα και σοβάτευγια.

Ίντερνετ σε όλο το σπίτι. Εννοείται.

Τι... Τι... Τι... Τι... Τι... Τι... Τι... Τι... Τι... Τι... Τι... Τι...

Τι... Τι... Τι... Τι... Τι... Τι... Τι... Τι... Τι...

Τι...

Τι... Τ

Με τα πτώμα μου! Δεν γίνεται αυτό! Το ξέρω!

Εδώ παραμυθένιο στυλ. Χίλιος και μια νύχτης.

Εδώ πιο hardcore, 50 από χρώσεις τουμπρί.

Εδώ πιο χήμα.

Κλαμπ τροπικάνα στο φαληράκι.

Να ξέρεις τι μου θύμισε αυτό.

Οκ.

Άντε, γεια, ε!

Και οι μαθητικά παιδιά φαίνονται.

Ας τους δώσουμε μια ευκαιρία.

Χαρούλη! Χαρούλη, κοίτα!

Τι είναι αυτό!

Ξέρω τι σου φαίνεται.

Όταν το κάνουν αυτό, δαιμονίζομαι!

Μην μου πεις ότι είναι λίμνη.

Όχι, ποτάμι είναι. Τι βόηδη!

Λίμνη είναι!

Πανίβλακα! Καλά είναι φάση το αγόρι!

Καλά μωρό μου, εδώ πέρα θα γίνει και γαμώτα ξενοδοχεία.

Τι είναι η ξενοδοχεία?

Πώς θα σου το πω... Είναι... Να τους φάμε.

Συμφωνώ. Αν όλοι γκρίνουμε τη χρήση βίας, είναι αναπόφευκτο.

Πρέπει να τους βγάλουμε από τη μέση.

Αποκλείεται. Είναι ανήθικο. Ο Απόστολος Παύλος μας είχε πει ότι δεν είναι ωραίο

να σκοτώνουμε ανθρώπους. Τον άκουσα με τα αυτιά μου.

Να τους πνίξουμε στη λίμνη.

Όπως έπνιξο τρεις κατάρατος όλοι πασάς τη δόλια, τη φροσίνη. Και οι στερείς, να

τους αποκεφαλίσουμε.

Να τους γδάρουμε. Να τους κρεβάσουμε απ' τα τέρα.

Να με συμπαθάτε.

Έζησα σε δύσκολα χρόνια. Σας διαφεύγει ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.

Ποτιθέσθω ότι μπορούσαμε να δώσουμε μπάχη σώμα

Δεν θα τα καταφέρναμε.

Έχει κάτι πλάτες, κάτι πόδια, κάτι μούσκουλα.

Βρε εσείς, ξεχνάτε ότι αν τους σκοτώσουμε μπορεί να μείνουν εδώ. Μαζί

μας. Για πάντα. Και πού είναι το κακό.

Είναι παντρεμένη, Γεράσιμε. Και είναι ευτυχισμένη. Κοίτα τους.

Γιατί πάντα με απορρίπτουν.

Μήπως... Μία σκέψη κάνω.

Επειδή είσαι νεκρός. Σύνελλον, Τίπιν, κάτι πρέπει να κάνουμε.

Να τους φάμε.

Συμφωνώ. Το λέει κυριολεκτικά. Ψιλός έχει πολύ κοκρέας. Μα θα είναι έγκλημα

και θα μας σκοτώσουν. Δεν το αντέχω δεύτερη φορά.

Έχουμε τα βασανά μας, έχουμε και την τρελή.

Καλέ, έχω μια ιδέα.

Μπορούμε να τους τυχιώσουμε.

Καλά τα λες, Μπασμένο.

Έβγηκε η Παρασκευά. Έξοχη ιδέα. Στο κάτω-κάτω.

Τι σκαταφαντάσματα είμαστε.

Αρχόντισσα του τσάι σας.

Σε ευχαριστώ, Μπάκλερ.

Η μαγείρισσα περιμένει εντολές για το γεύμα. Και ο σοφέρ γυαλίζει το

αυτοκίνητο για να σας κατεβάσει στο τέννις κλαμπ.

Να του πεις πως η αρχόντισσα σήμερα θα ράξει σπίτι χαλαρά.

Πώς είναι.

Γιατί ρωτάς. Δεν έχει νερό η βρύση.

Και από πού πήρες.

Από τη λιμνούλα.

Το έβρασα τρεις φορές.

Στορκίζομαι. Ναι, ναι.

Να κρυώσει λίγο.

Άκου μωρό μου.

Άκου τους ήχους της φύσης.

Είναι υπέροχο.

Αυτόν τον ήχο τον άκουγα και στη Φωκίωνος Νέγρη. Από το μέσα είναι.

Αχ, το γλυκούλι έχει κάνει φωλίτσα.

Λοιπόν, με τι αρχίζουμε, ηλεκτρολογικά, υδραυλικά.

Μήπως πρώτα να βγάλουμε το γλυκούλι από το μέσα.

Ήρεμα ρωτάω. Έχεις δίκιο.

Όπως πάντα.

Έλα, περιστέρα μου.

Λοιπόν, ας δούμε κάποιες από τις ικανότητες που κατέχουμε.

Όπως όλοι γνωρίζουμε, ο Βαγγέλης μπορεί να κάνει αυτό το τέχνασμα με τα φώτα.

Όποτε είσαι έτοιμος. Έλα, Βαγγέλη, έλα.

Εξαιρετικά. Μπιλιό.

Όταν περνάω μέσα από τους ζωντανούς μυρίζει καμένο. Αυτό είναι τέλειο. Αν

μας έκαιχναν και θέλαν ζωντανό θα σου έλεγα.

Θυμάμαι όταν ήμουν ζωντανός.

Τααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα

Όλοι γνωρίζουμε τις εξαιρετικές δυνάμεις του Απόστολου. Έλα, έλα.

Ο Απόστολος είναι ένας.

Μοναδικός. Μην υπερβάλλετε, μην υπερβάλλετε.

Θα προσθέσω κι εγώ, όπως μπορώ, το λιθαράκι μου στο κίνημα. Ποιο.

Στο στοίχιο μου.

Χρειάζομαι μια αυτοσυγκέντρωση.

Περιμένετε, περιμένετε.

Λίγο ακόμα, θα τα καταφέρεις. Έλα δικέ μου, μπορείς.

Μια τελευταία.

Φανταστικό!

Φανταστικό, μπράβο!

Το πετυχαίνω πιο πολύ με κουταλάκια.

Άντρες και γυναίκες, τέλος πάντων, υπό τη δική μου ηγεσία και τις δικές σας

δεξιότητες, είμαι βέβαιος πως θα κατορθώσουμε να τους εκβοβήσουμε. Μπορεί

να φαχιαστούν επάνω τους.

Ήταν η ημέρα καινούρια μου, αγάπη.

Όχι, όχι, δεν κοιτούσα. Ούτως ή άλλως δεν θέλετε τίποτα. Μην ταράζεσαι δικέ

μου. Τι κάνει, γένει. Ναι, έτσι νομίζω. Γένει. Όλοι στη θέση σας. Με το δικό μου

παράγγελμα. Καλή τύχη σε όλους μας. Και να θυμάστε, σημασία έχει η προσπάθεια

και όχι η... Τελείωσες.

Δεν θυμάμαι παρακάτω.

Αντέι, έσου έτοιμος.

Λιώσε το ζεστό νερό ρε Χάρη!

Εμπρός γενέ μου!

Αέρα!

Ένα στο χώμα!

Έλα μικρούλα μου!

Σύνδεσαι για τα οικεία.

Τι να σου πω τώρα κι εσένα.

Έρχεται για αυρίσου. Πάψε, δεν σ' ακούει.

Μπίλιο, έλα.

Κάτι καίγεται.

Ψήνει στο ωστ.

Κανάθεμα.

Απόστολε, είσαι η τελευταία μας ελπίδα.

Να πάρει ο Τρίβολος! Σας το είπαν, ήταν κουταλάκι!

Τελικά, δεν είναι και τόσο εύκολο να στοιχειώσεις κάποιον.

Λογικά, ο καυτήρας πρέπει να είναι εδώ.

Μέσα.

Προχώρα.

Είμαι εντάξει εγώ, οι κυρίες προηγούνται.

Κατάλαβα.

Τραγούδα κάτι, να πάρουμε λίγο θάρρος.

πιο δυνατά, μπερδεύονται τα λόγικα. Σκάσε, πιο πολύ φοβάμαι τώρα.

Ναι. Α, έχει κι άλλο διακοπτί εδώ.

Ποιοι είναι πάλι αυτοί. Ποιοι είναι όλοι οι καυστηρατζίδες. Να μπορούσα να τους

ρωτήσω αν τέλειος ο Πελοποννησιακός πόλεμος. Μας έχεις πρίξει με τον

Πελοποννησιακό πόλεμο. Να μην μάθω ποιος νίκησε.

Είσαι σίγουρος ότι ξέρεις τι κάνεις.

Περίπου. Θα το κοιτάξω και στο YouTube.

Δεν τα μαθαίνεις όλα από το YouTube.

Νομίζεις. Πώς έμαθα να εξημερώνω γεράκι. Ε ναι, αλλά εδώ... Γιατί έχεις γεράκι

για να το εξημερώσεις.

Όχι, αλλά που δεν... Εσύ είχες αρχοντικό πριν από λίγο καιρό. Δεν είχα. Είδες που

σου λέω.

Μην το πειράζεις αυτό.

Τι είναι.

Αυτό... Κάτι που κάνει κλακ-κλακ. Έλα Δία μου, πόσο βλάκας. Ε είναι η βαλβίδα

για το βράχο πλήρωσης.

Όχι, όχι, όχι.

Ααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα

Εδώ κάτω είναι παγωμένα. Τα επάνω... Περίμενε λίγο.

Α, εδώ μου κρύβεσαι, πουλάκι μου.

Ωραία, ωραία, ωραία.

Πού ήσουνε εσύ.

Αν γίνει ξενοδοχείο εδώ, θα χάσουμε την ηρεμία μας. Θα καταφτάσουν ορδές από

μίαγριους περιηγητές.

Καιρό είχαμε εδώ.

Χαθήκαμε.

Όχι, θα δοκιμάσουμε ξανά. Αν δεν πετύχεις με την πρώτη...

Συμφωνώ. Πρέπει να ετοιμάσουμε κι άλλη έφοδο.

Θα επιτεθούμε τη στιγμή που ο εχθρός θα είναι ευάλωτος.

Γενέη μου, μπορεί να χάσαμε τη μάχη, αλλά ο πόλεμος συνεχίζεται.

Νωρίς, νωρίς άρχισε σήμερα η τρελή.

Εδώ είμαι.

Πώς!

Αναβύσει! Μπούμ!

Μαρίνα! Μαρίνα!

Μαρίνα! Μαρίνα, μ' ακούς!

Μαρίνα, μ' ακούς! Μ' ακούς! Εδώ είμαι.

Κοίταξέ με. Μπράβο. Κράτα τα μάτια σου. Μαρίνα! Μαρίνα!

Μαρίνα! Εδώ!

Εδώ! Μπράβο, μπράβο. Κοίτα, εμένα, κοίταξε με.

Μαρίνα, ακούς!

Μωρό μου, μπράβο.

Εδώ. Μπράβο, αγάπη μου, μη φοβάσαι. Εγώ είμαι εδώ.

Μαρίνα.

Μπράβο. Φοβάσαι.

Εγώ είμαι εδώ.

Εγώ είμαι εδώ, Μαρίνα.

Μαρίνα. Μαρίνα, ακούς.

Μαρίνα!

Μαρίνα!

Μαρίνα!

Μαρίνα!

Μαρίνα! Μαρίνα! Μαρίνα! Μαρίνα! Μαρίνα!

Μαρίνα! Μαρίνα! Μαρίνα! Μαρίνα!

Μαρίνα!

Μαρ

Τι της έκανες, πες την αλήθεια. Σε όλη μου τη ζωή έλεγα πάντοτε την αλήθεια.

Αφού ήσουν βουλευτής. Τέλος πάντων είχα όλη την καλή διάθεση. Την έριξες ναι

ιού. Καταρχάς πρέπει να καταλάβετε ότι... Την έσπρωξες.

Στα χρόνια μου είχε μια άλλη έννοια αυτή η φράση. Απάντησες την ερώτηση ανάθεμα

τη μοίρα σου καταραμένε. Αφού δεν με αφήνετε να ολοκληρώσω.

Τα λοιπόν, έγινε μια φυσία για το ευρύτερο καλό. Ούτως ή άλλως θέλαμε να

φύγει. Όχ

Μόνο ένας άνανδρος θα έσπρωχνε ποτέ μια κυρία από το παράθυρο. Μόροξε.

Ηρέμησε, Καλλιρόη. Δεν μπορώ να ηρεμήσω.

Γιατί κι εγώ έτσι σκοτώθηκα.

Με σπρώξανε.

Και ξέρετε ποιος με έσπρωξε.

Ο σύζυγός μου, ο Θρασίβουλος, αλλά δεν το αποκάλυψα ποτέ σε κανέναν.

Γιατί.

Μπήκα ευνηδίως στην κρεβατοκάμαρα.

Και τον συνέλαβα επ' αυτό φόρο.

Γυμνό.

Απάνω στη γυμνή μαγείρισα.

Και πάνω από το θρασίβουλο ήταν ο υποκόμος.

Παρομοίως γυμνός.

Πολύ ρεπό είχαν. Δεν κατάλαβα. Τι έπαιζαν ο ένας πάνω στον άλλον. Μακριά

γαϊδούρα. Τη γυμνή βερσιόν. Δηλαδή κάτι σαν σάντουιτς.

Στα χρόνια μου ήταν πολύ της μόδας αυτά τα σάντουιτς.

Πώς θα μου έκλεινε το στόμα.

Έπρεπε να μην ξεφορτωθεί.

Οπότε... Με έσπρωξε από το παράτυρο.

Για να μην προδώσω το ένοχο μυστικό του.

Κι όμως εγώ δεν το πρόδωσα.

Ενάμιση αιώνα το κράτησα.

Μέχρι σήμερα.

Εγώ το γνώριζα.

Ήμουν εκεί αυτόπτης Μάρτης.

Κι εγώ.

Γιατί εγώ πού ήμουν. Αλλού.

Α, πουλάκια μου. Όλοι μα τι περνάτε, ε. Καημένοι καλυρώοι.

Μεγάλο τα λεγκά κουβαλού σας όλα αυτά τα χρόνια.

Μπορεί...

Τώρα που το έβγαλες από μέσα σου, να γλιτώσεις από τους υφιάλτες σου τις

νύχτες. Αλήθεια, το πιστεύεις? Όπως σε βλέπω και με βλέπεις.

Από τα ΕΣΕΣ λιγότερα υπέφερα!

Πετάχτηκε ο ψυχολόγος του-του-του-του-του πισσινού και εξήγαγε

το πόρισμα. Θα γλιτώσεις από τους υφιάλτες σου. Το παραδέχομαι. Έπεσα έξω.

Τώρα τι κάνουμε? Δεν ξέρω. Εγώ πάντως δεν αντέχω να περάσω την αιωνιότητα

ακούγοντας την παλαβή κάθε νύχτα μόλις το ρολόι σημανεί τρεις.

Σκέφτεσαι αυτό που σκέφτομαι, ε!

ΠΑΝΕΡΑΚΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑ�

Καλημέρα σε όλους! Καλημέρα, καλημέρα!

Καλημέρα! Επιτέλους! Σήμερα είναι η μέρα απελευθέρωσης!

Ήταν μοιραίο. Δεν είχαμε καμία ελπίδα.

Κι εγώ μέχρι το τελευταίο λεπτό...

Τι

έγινε!

Έχασε η ΑΕΚ.

Μέσα στη Φιλοδέλφια.

Κάνε πιο κύριε μωρό μου, είμαι πτώμα.

Εσύ μια χαρά την φόλεψες, δυο εβδομάδες κοιμόσουν.

Δεν ξέρω αν το κατάλαβες, ήμουν σε κόμμα.

Ξεκουράστηκες, αυτό έχει σημασία.

Τι έγινε, πονάς, είσαι καλά.

Καλά είμαι.

Να σου πω κάτι, χαίρομαι που δεν πέθανες.

Ευχαριστώ ρε.

Αν και αν το δούμε επιστημονικά...

Για δευτερόλεπτα πέθανα.

Στην μάμα αναρωτιόμουν μήπως το ονειρεύτηκα εκείνο το σπίτι.

Σκέψου ότι μέσα στη θολούρα μου έβλεπα κι άλλους στα παράθυρα.

Μόνο μου.

Πολύ περδεμένα όλα.

Σαν όνειρο.

Ο μηχανικός ήρθε.

Δεν προλάβανα.

Που λέτε κάθε Σαββατοκυριακό στην Αράχοβα με άλλο ντομενάκι.

Με τα σκι μας, με τα κοντοσούβλια μας, τα τσιπουράκια μας.

Ωραία, εσύ είναι καλά ο Καραϊσικάκης.

Στην μάχη της Αράχοβας τους θέρισε τους Τούρκους με τον Γιαταγάνητο για να

ντερλικόνετε εσείς τα κοντοζούβλια! Ποτέ δεν είχα την οικονομική άνεση για

Σαββατοκύριακο στην Αράχοβα με τον Κωμενάκη.

Εντάξει, δεν είχα και τον Κωμενάκη. Έχω γράψει ένα σουναίτιο για τη μοναξιά. Μην

αχαριστανιάτασου! Καψέ ρε καραεσικάκι!

Πήγες απάδικο φόλι.

Γι' αυτό λένε μηδένα πρωτοτέλους μαγάριζε.

Μα πόσο κρυφό ήταν τέλος πάντων αυτό το

Λίγα κολυβογράμματα έμαθα από τη ξαδέρφη μου, τη Ζαμπέτα.

Αρπάζαμε τον... Σωρή. Είχες ξαδέρφη που τη λέγανε Ζαμπέτα.

Βεβαίως και είχε. Και όταν τη φωνάζανε, ξέρεις πώς απαντούσε.

Μάλιστα, κύριε.

Μάλιστα, κύριε.

Γιατί γελάμε, ποιον τα σνίγου.

Γελάτε με τη ξαδέρφη μου, αγαρινά σκυλιά.

Αγία μου βαρβάρα προστάτηδα του πυροβολικού, λύτρωσέ με!

Ξαναγύρισαν! Η Μαρίνα και ο Χάρης ξαναγύρισαν!

Αλληλούια!

Αν είναι δυνατόν, ο ποιον φράσος!

Μαρινάκι μου!

Θυμάσαι που σου είπα ότι ο μηχανικός δεν ήρθε.

Ωχ! Τι είπε!

Έχω ένα καλό νέο και ένα κακό νέο.

Ξεκίνα από το καλό. Το κακό νέο είναι ότι το σπίτι είναι εντελώς χρέπι. Χάλια,

σε άθλια κατάσταση. Χρειάζεται τρομακτικές επιδιορθώσεις. Πατώματα,

ταβάνια, υδραυλικά, όλα. Πρέπει να πέσει πολύ χρήμα.

Τέλεια. Το καλό νέο είναι ότι πήρα δάνειο.

Τι! Ναι!

Πώς είναι αυτή καλά, είναι... περπατάει.

Δεν ξέρω.

Καθόνται μέσα στην άμαξα.

Ναι, ένα πολύ χαμάτο δάνειο. Βασικά ένα κοκτέιλ από δάνεια. Και έβαλες υποσήκη

στο σπίτι.

Στο σπίτι και το πατρικό μου στα Γιάννενα.

Και κάτι λιόδεντρα.

Και εμένα τον ίδιο.

Γιατί δεν μου το είπες.

Αφού ήρθες ακόμα, ρε μωρό. Και ήθελα όταν ξυπνήσεις να δεις το όνειρό σου να

παίρνεις σάρκα και οστά. Αυτό είναι το όνειρό σου. Και εγώ θα κάνω ό,τι περνάει

από το χέρι μου για να γίνω πραγματικότητα. Ήρθαν.

Ποιοι, ποιοι ήρθαν. Πάμε, πάμε.

Τι έγινε Μουράτ! Όλα κομπλέ αφεντικό!

Μπράβο! Ελάτε αμαρκάρετε πιο μέσα!

Τι είναι όλοι αυτοί οι αξίριστοι.

Τα συνεργεία που θα φτιάξουν το ξενοδοχείο.

Λοιπόν, έλα, πες, τι κάνουμε.

Βασικά πάνω απ' όλα υγεία να έχουμε. Γι' αυτό φοράμε όλοι προφυλακτικά.

Δεν θα ήθελα να το κουβεντιάσουμε αυτό τώρα.

Φοράμε όλοι τέτοια.

Για να μην μας πέσει το ταβάνι στο κεφάλι.

Βγαίνει και σε άλλα χώματα.

Δεν κάνουμε αστεία με αυτά. Εννοείται.

Τώρα αρχίζει η δουλειά.

Άγρως ομουράτε, ε! Αλλά θα γίνει δουλίτσα. Δεν φοβάμαι.

Δεν πας να ξεκουραστείς εσύ. Βρω εγώ τα πράγματα.

Πρέπει να βάλεις τέτοιο.

Άμα, εγώ δε γίνω.

Αυτό ήταν λοιπόν. Η τίθιμεν. C'est incroyable.

Ο οίκος της δυναστίας των παπαρηγόπλων θα καταντήσει ένα φτηνό μεζόν το

ραντεβού. Κι εμείς.

Τι θα μου γίνουμε.

Μου μίλησε.

Μου μίλησε.

Με είδα και μου μίλησε. Τι τσαμπουνάς. Η Μαρίνα.

Μου μίλησε.

Σωσίμα χρυσοσέ!

Τσοτσο! Τα χεράκια δικέ μου!

Τι! Κατέβασέ τα!

Εδώ είσαι αγάπη μου.

Γιατί δεν πας να ξεκουραστείς λιγάκι.

Σκέφτομαι.

Όχι, όχι, μη σκέφτεσαι τώρα. Τώρα τελείωσε. Τώρα το ποτάμι πίσω δεν

γυρνάει. Και αν μας πάρει το ποτάμι και πνιγούμε... Αποκλείεται.

Λες. Ή πως έπρεπε να το πλύσουμε... Όχι, όχι, όχι. Θα είναι φανταστικό.

Θα μας φύγει ο Τάκος βέβαια, αλλά στο τέλος θα τα καταφέρουμε, θα δεις.

Ποιος είσαι εσύ!

Αγαπητού μου, τι έπαθες τώρα. Εγώ είμαι ο Χάρις, ο αγοράκι σου.

Όχι εσύ.

Αυτός ποιος είναι.

Ποιος!

Τι έπαθες μωρό μου, έχεις ασπρίσει.

Είσαι καλά.

Χαρή. Οκ, έχεις τρομοκρατηθεί. Το καταλαβαίνω.

Χαρουλή. Κι εγώ, κι εγώ. Τα έχω κάνει πάνω μου. Είναι τεράστιο project και

κανένας δεν μπορεί να μας πει ότι θα μας βγει. Αλλά έχουμε ένα στον άλλον.

Έτσι δεν είναι.

Και σε λίγο καιρό θα έχουμε κι ένα τεράστιο σπίτι.

Και θα είμαστε εγώ κι εσύ.

Και στην τελική, τι έχουμε να φοβηθούμε.